Carmina cvm brevi annotatione

321쪽

Ia. κατ αὐχέν υπὸ στεφανης στεφάνη, ειδος

ρικεφαλαια iam Apollon Lex. i. v. interpretatur. Accuratius dixeris, esse galeae oram prominentem gendam frontem: vi in nostris pileis dies romo, in tecto το γεῖσον Plutarch. Sympos VIII, 6 exae μηρος το κραγος εἴκασέ που τ στεφανς Totum ficti lion repetunt Sch. r. Elymes Hesych excitato hoc eos et non uno loco Eustath. - περ στεφανης Canta

εὐχίλκου sine diaeresi alii. maeret Ernesti in Arici ex ad , ia. O, 48 et t. in υχάλκου Addit quoqo G in illa diaeresi apud Homerum semper esse longum, quod quomodo probari possit non video. Per se, non

an ευγ scribas, nihil interest, nec librorum ulla es potest in his auctoritas, nec Veterum ullum extat Pract-ceptum ignoramus etiam, quomodo pronuntiatum scierit. Antiquius tamen fuit ἐυ quam G. nam est sic , et ἐυ, et hinc contractismi ευ Iam autem composita I

risque in locis propter actylum auri grata magis sunt, si per diaeresin Pronuntientur itaque malo ἐυχάλκου et sic alia scribere. Porro Aristarchus: λυντο ὲ γυῖα.a5. Δεειών - Vix exspectes, dubitari, Δεεια- δη sitne exii lius, an ο δεειος, ut sit vel βαλε νον δεειαδεῖν ἔμον ve δεειαδην παλμενον, a dextra parte in mentem. Sic tamen Sch. Ven Apollon Lex. h. v. R Perunt Sch. r. Etymol. Hesych. Eusti ἐπιαλμενον. Probabile sit fuisse olim lam vel obiic λααι, αλμενος unde e ἶλτο praeterit.

a 6 λιον ad 'Rφίνοον βαλε δουρι se quod est pro κατὰ τον ἔμον Sch. A. 38. ἐνὶ κρατερῆ σμων Vrat. b. ἀνα κρατερηνσμίνην.

rit. Cur ψη h. l. scribatur, nulla est ratio. Est quoque pi in Barocc. Canti Mori Mosc. I. a. et Ven. Probat quoque enuei. ar. Περγαμου ἐκκατιδών. Bentiet offensus peccato contra digamma =ιδων, emendabat ἐκκαθορων. Vnoan in

322쪽

compositis digamma quiescere iam monui ad hoc ipsum verbum A, o8. Τρο - ὀὲ βουλετο νίκην aliquoties occurrit: se , so4. , 47. II, lax et t. βουλεσθα sic est machinari,

Parare, decernere, ininare, Vt interdum Lat. HI , emere, licui.

aa. ἀλληλοισι δὲ τώγε πναντέσθην παρὰ φηγοῦ.qrio φηγος est ante portam, cum deus antea insedisset Pergamo cf. ad , Myso emοντέσθην Eustath. περὶς γω Cantia6 ἔ α δῆ Δαναοιγι μάχης τεραλκέα νίκην ηε scribitur Vtrumque bene. ἔτεραλκέα νικην Apol- Ion Lex τὴν τοῖς μέροις των ἀνθισταμένων αλκην περιποιουσαν. Similia Hesych. Etymol. Schol. Ven. . . r. Aliquoties legitur apud Herodotum: bi cs. Valhen. VIII, I x. IX, IOS. Videtur tamen duplici sensu dictum em, modo de pugna in herutram partem inclinata, modo des pugnae fortuna Varia et incerta Simpliciter pro contrario, quam expectabas essectu est P. Nicandr Ther.PT. λυσιν. ἡ ἐτεραλκέα κηδεος Schol. τὴν αντιποι αλκὴν

habentia.

27. ἐπεὶ ουτοι Τρωας - ἐλεαίρεις. Sic vulgo edd. o G suppeditant Mori ari. Vrat. b. A. Mosc. I. LUL

a8. αλλ' εἴ μο τι ποοιο. Schol. Ut εἰ ἀντὶ σου τε et per ellipsin expleri potest.

το κεν πολυ κέρδιον ιη Laborant grammatici Inrim te unctione Sch. . . non vidente το esse pro . qtiota vald bonum sot. So. μαχησοντ' nunc bique legitur, eum μαχέσασθαsequatur us o. s. ad A, 98.εροκε τέκμωρ 'Iλίου ευρουσιν iterum hoc occurrit ini. I, 48 418 681. Cum τέκμωρ sit A 5a de nutu dictum, quo Iupiter figit et stabili rerum euentus, volunt et . . ego exitum fatalem alii scopum Achiuis propositum. Petita haec sunt ex Eustat bis, qui argutatur ex etymo.

323쪽

Sa. φ ο ανάτνσι quod Zenodotus habuit ἀθανατο- sicque Cant. ari. Vrat. b. e. duo Vindob. Axi- Iiophanes autem ἀμφοτερνσιν, iudice Schol. A. ου ἀπι- Θανα scit Iunoni et Mineruae. 33 το ιν αυτ Cant Barocc. mri HarL Veri. ratib. Mosc. I. vulgo αυτις, quod intulerunt qui meis an

la, ut ex prouocatione pugnarent utrinque duo ex acre, narrasiones plures arguunt interdum ut iis summa enicommitteretur, quod in Hyllo et Echemo iactum Entato Heraclidam in Peloponnesum reditu, nec non in bello inter Spartanos et Argivos, quo Othryades sanguin ubctorem se esse adscripsit interdum autem, simu h. Lut tantum de virtutis laude certaretur. Eiusmodi Prou eationun exempla sunt ante pugnam et aciem instru

clam, antiquius Goliathi, et in Romanorum bellis P. snarunt sic Manlius et Valerius Coruinus a Gallis Prinvocati; at h. l. mirum est, quod prouocatio sit sub pigna exitum. Certum iique et prudens et Apouinis sa pientia dignum prouocationis huius consilium hau video si enim redintegratis viribus redierat Hector cum Paride, tendum iis erat in ipsa pugna cum Achiuis pugnando sessis. Verum priscorum hominum iudicium in x bellica non tale erat; non do summa praelii, o do singulorum virtut erant solliciti. Nec Hectori Calladita tem suggerer ausim, ut Achiuis, certamen detrectaturis taetiam caussae suae inferioris consessionem exprimis vellet. Mirum tandem illud quoque, quod Achiui sui ri ris pugna cum Paride et periurii post has Pugnao

erientum tam parum memores sunt, Vt nouam nunc pu

gnam singularem admittant; quid quod ne exprobrant

324쪽

quidem illud periurium, nec conditionem pugnae iterant, ut Helena reddatur, sed aliam pugnam, aliud pugnao conullum sine cunctatione recipiunt. Ex hoc utique, tu dicio haud praecipiti, suspiceris, totam hanc pugnam sim gulare olim carmen constituisse, receptam sorius in com- Pagem liadis.

39. ἔν τινα που Δαμων προκαλέσσεται οἰόθε οῖος se

quod προκαλεσεται dictum Pro προκαλέσσηται. τι σν σταλτα, ait Sch. A. δια του το r. Obseruatio iusta: Eduersatur enim rationi grammaticae, εν , αν , cum imdicativo. Plus tamen quam probabile mihi sit, ex pedipetuo Homerico more suisis εἴ τινα που , ita enim loquia inat, ubi ex vulgari ratione erat, I - ώς, cum conium clivo. Etiam illud obuium est, ut post futurum sequatur optativus vel coniunctium; s. I I-- - ἐπορ- σειαν. Sic saepe post εἴ που εἴ πως cI. Excurs. HI ad A, 66. Potest sane et hoc referri ad grammaticam imperfectam de qua in Excursu agam. Manliasius tamen e xor, et est hic locus unicus, cum altero A. X, 19 σ-

σομαι - ην πως Hκιην αἰδεσσεται, ἡ Ἀλεξαν fuit haud dubio εἴ πως. Porro stim apposita est προ το- ῆμα οἰολν 2ος.

μόνος προ μογον. Ita quoquo tymol. Hesych. Suidas. Hoc est ariolari ex eo quod sorte sententia loci admittat. οἰολ est pro ἐλο υ, et hoc pro Im est enim sormula antiqua augenda notionis, Prorsu solus, ιονως μονος ut ins 97 αἰνοθεν αἰγως. Inf. a νυν με δὴ σαφαε σεαι οἰοΘεν Iς, solus tibi intelliges Aliter . Soμονος, ανευρο αλλων. Ita et h. l. μαχέσασθαι οἰόθεν οἴ- ως, Ii prorsus solus, nemine alio admissis socio pignae Eustath reddit ali ἐλενος ιιέρους. Benueius memdat ἁθεν IM, H ad τινα reseratur; quod Iane ad ob Iennem morem dictum esset, et ad intolligendum facilius, ut Apollon. IV, i εἴ κεν - πεπιλιμι οἰοθεν Io ἐμοῖσι συναρθμῆσαι ἐπδεσσι Apud hunc aliquoties formari quendi occurrit, et L 7 οἰοθεν μυρεται, ubi aint sosimpliciter solitarie solus. Ita ἐκ φανεροῖ, Pro φανερας.

325쪽

4r οι δέ, ἀγασσάμενοι - ἐπορσειαν se Sch. A Ἀρωταρχος μὴ τολο, ἀγασσομενοι o Voluit ergo nounm formam esse ἀγασσομαι malim per librarii errorem inscriptum dicere. , καὶ οτι το ἀγάσσασθαι ποτε si εν--του ἀποδεχεσθαι , θαυμάζειν, ut alii reddunt, tymol. sych. at ins 4 34 ο ο αρα πάντες ἐπίαχον μυλ αγασσῶμανοοῦ, clarum ni esse, Probare, sisntiri, cum mirati no quidem eius qui dixit sic quoque , 57. os. . ποτὲ ε ἐπὶ του φθονεῖν τίθησι ' ut Tia et quod hine sequitur pro μισεῖν tum vero etiam Pro ὀργίλλει, χωλουσθαι, ut aliquoties in Homero, ut Od. , 565 ς - φασκε Ποσειδάων' ἀγάσασθαι μν. et hoc sensu malim di cium putare cum viris doctis. Sic Apollon. I, 14 ναε οἱ ἐῆμος ἐυκλειης ἀγάσαιτο, is populares ei irascerentis gloria intercepta, quas ipsis ex hac expeditione accenora

erat ut locus est expediendus. meiske Coni. εκηλs σύ, ignauiae. Tandem Schol. . monet: περιττευε δὲ καὶ

καὶ συνδεσμος. male hoc est κε, ἐπορσειά κε - - να, οῖον πολεμίζειν αυτω. Schol. . interpungi vult post jbτῆτι et οἱ δὲ accipere pro γάρ. iniqui iungenda sunt εἴ τινά που προκαλέσσετα, οἱ ὀὲ ἐπορσειάν κε ut iam ad s. 9 vidimus. 44. σων δ' Ελενος - συνθετο Θυμῶ βουλὴν η ρα- quod, tanquam Vates, Helenus, mente percepit. qua non audierat. Modum amo rei poeta non Giecit, quo ille dicta deorum perceperit paullo post ipso Helenus: g γαρ ἐγω ο ακουσα Θεων. At in eo non haesere prisci homines, qui deorum ὁμιλ α cum hominiabus inten explorata haberent, quae saepe facta Esserit. At seriores poeta commenti sunt alia Helenum et Cas sandram Priami liberos, vaticinandi artem consequutosesso in templo Apollim Thymbraei, serpentibus aures noctu lambentibus. Ita ex Anticlide, siue ἐν νοσαις, sine ἐν τοῖς ἐλγητικοῖς Schol. A. et br. tradunt. Est is modus tradendae artis et alibi obuius, ut in elampodo spud Apollod. I, 9, 1. Explicat rem suo mors religiose argutando Plutarch de Genio Socr. p. 93 .

326쪽

IN ILIADOS LIB. VII, 41 5 Si

es δ' non ad deos resplait, sed κατα δε τῶν Ἀχαι- ῶν σύνθετο Apollon Lex. h. V. συνηκεν. αυτῆλελογματο βουλνγ, ε ρα - quae dii inter se egerant; haec ipse γνου, percepit, νοησε.

φηνοαν haeret enu propter digamma et emendat εμ εοῖς amfανιανε aut λοισιν ε'νδανε Cur non propius ad lectionem, Ιηνδανε las. s. o est ἐπιανδανε ruisse debet επιμνδανει. Sunt tamen loca, in quibus αμδαγο ut αδεῖν etiam sine digammo pronuntiatum esse apparet sic αφανδανει d. Π, 387. nisi alia de eo versa monenda essent de Ibc άνδανο v. Exc. I ad A. , p.

sed Sehesion excidit. Spectauit, puto, illud ad dubita. tionem, sitne Εκτορι an Εκτορα. Nam potest esse παρ- Iri,1 Εκτορι et ἐὼν παρ' Ἐκτορα hoc verius Firmant suspicionem ea quae Eustath apposuit p. 663, 49.

5o αυτος δὲ προκαλεσσαι unus Vindob. προκαλεσσον. indocte, nam est προκαλεῖσθαι. 53. ς ταρ ἐγὼν π ακουσα Θεῶν αἰειγενεταων. Sch. A. θετεπαι. δια της μαντικῆς αὐτῶν συνῆκεν, ὁ ε ρηται obscurum Scholion Putes potius ad anteceden. tem versum belum se retrahendum hoc enim non audierat Helenus a diis, Hectorem non esse occubiturum apparet quoque ex s. 7 sq. Hectorem inter conditiones pugnae ponere alteram, si ipse occisus fuerit, ne spolia detrahantur caeso quae manifeste repugnant versui a Videntur tamen grammatici isto versu relueto, alterum S damnasse. Colligas hoc e Schol. B. Attamen legerat versum hunc 5S. Plutarch de Socr. Gen.

L L p. 595 C.

ἐγω Iraemori s. cum vn Vindob. Iam alibi, Mi illudis adiectum deberi serioribus. 55. 56. Lecti versus iam sup Γ, 7. 78. Vbi v. 56. Mσσου λυρος λών se μερος τι nam ἔλων qua tum casum requirit rarasa modi fit artes rehon .

327쪽

Sch. r. ἐκ μέσου κρατῶν το δόρυ et sic o Vindob. Mori et Hari. μέσσον quod firmat emendationem emidii sup ubi vide. Tertia ratio ies in a Occurrit, ταλαντα μεσσα λαβών. Pro σοὶ ὀ Cant. Ven. Vra b. Mosc. I. R. iam Φυ σαν en cum vno Vindob.

58. α δ α 'Aθηναίη - καὶ Ἀπολλων ἔβα ορνισιν ἐοικότες αἰγυπιοῖσι φηγῶ ἐφ' υμλῆ. Ridiculum

hoc, si Minerua et Apollo in vultures mutantur aut vulturum speciem assumunt ' Ad augurium reser Eustath. p. 663, 6. Verum comparatio spectat ad hoc solum, quod in arbore considunt, et pugRam inde prospectant, ut antea Apollo e Pergamo, Minerua ex Olympo. ἐοι- κοτε itaque non est similes, ἐναλίγκιοι, similem speciem liabentes, sed ad sedendi morem spectant: e inmere Dion arbori vultures , quando odorantur e longinquo cadauerum praedam. Eodem modo accipienda sunt true similia. M. , 89 Somnus sedet in arbore ομιλλιγυρ ἐναλ κιος mors uium A. , 56 Apollo a Ida descendit ρηκι δεικως, celeritate acci itria se .

57 I. a. non qua euolari specie aquilae assumta, sed celeriter, ut euolasse putares. Sic et de Mercurio super mare Profecto: σευα επει ἐπὶ κυμα, λαρο οργιλ ωE, i. et eodem libro S de Leucothea mari dipente emergento αἰλ εἰκυῖα ποτῆ νεδυσατο 4ι ,ῖ ε δ' ἐπὶ σχεGe. Et Mnerua in domo lyssis promi nenti trabi insidet χελιδον αντην, ut solet virum do trabi insidexe, non ipsa hirundinis forma induta. 6o φηγλ φηλῆ. Barocc. Mori, Vindob ἐν bito an haec quercus habenda sit pro eadem quae ad portam Scaeam memoratur: sup Z, 73. aut quae sup E 693 memorata est. Nimis subtiles inierdum sumus a locis Troadis constituendis. 61. ανδράσι τερπομενοι. in ductum es inuo, quod, diuerso tamen sensu, homo παιγνιον λον diri

328쪽

IN ILIADOS LIB. VII, 58 - 65 is

tur a Platone, notant Sehol. Lips et Eustath. Locum Platonis notat Ernesti de Legibus VII, p. 8o C. Oblectantu dii hominum robore et virtute, factis et gessis in pugna quod diis tribuitur ex istorum hominum vita et sensu, metientium deorum ingenia e suis es mox ,

6a τῶν δὲ στίχες-Δτο πυκναὶ Mσπισι καὶ κόρυθεσσι καὶ εγχεσι πεφρικυῖαι Sch. A. , ρ. καὶ βεβριθυῖαι. Ense quidem et hoc Homericum; d. II, 4 4 βεβριθει amuis σάκεσσι καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγυοισι. Alterum tamen Iocus postulat propter comparationem subiectam. Vidimus idem iam Δ, 8 ubi eadem erat varietas. v. bss. Cetoum quid φρίσσειν, ut horrere, sit, idquo dici de iis quae superficiem habent prominentem cum motu, ex hoc versu et comparatione subiecta, fit manifestum. 63. ιη ὀὲ Ζεφυροιο χευατο ποντο ἔπι φρὶξ silao grammatici ad hunc versum nolint, a grammatica subtia Iitate ducta sunt Ascalonita dira scripserat cum aliis et

Probat Sch. A. improbatque scriptum ἐπί φριε. quod et oceurrit in ipsorat. b. tymoL Porphyri Qu. . Eustath. d. nom. Quid sit seo, a Sch. A. explicatur: ἐε πιαολῆς κινησις του κυματος ἀρχομένου 1 το ἐπιπολα- ζον τῶ κυματι ἀφρῶδες, ταν ὁ ἄνεμος ἄρχηται πνέειν. ad nos,um locum spectat prius. Similia habent ElymoL Hesych. Suid Sehol. r. f. ad v, Iasi. In nostris libb. et edd. ἔπι φρὶ constanter legitur, etiam ab Eustath.

Hiatum in medio versu, qui serendus oris est, quia in medii versus caesura occurrit, non ferebat Benueius, sed emendabat Ζεφυρου κατεχευατο, et ἐπεχευατο, ita mali Ζεφυροι ἐπεχευατο. Nil tamen mutant codices, nec alii qui versum excitant, ut Porphyr. u. Hom. 6. Schol. Iasi Galen ad Hippocr. Epidem. VI, p. 465- . IX. Dixi ordinem verborum esse οιὴ φρὶ ἐπεχε - - πόντον vel χευατο ἐπὶ ποντον, subiehia caussar Ζεφυροιο νέον ορνυμDοιο pro A Zεφυρου Video enitu

329쪽

verba sic accipi, ut sit φριε Ζεφυροιο. Est tamen φρις

maris, non venti nisi contendas, esse motum maris a Zephyro essectum. Ceterum bene comparat Meppen lo.

ea Catulli 4, 7 sq. et Virg. Georg. III, 99 sq.

64. μελανει δέ τε ποντος et αυτης. - en Lo quod, si Iegitur ποντος π αυτου, erit: μελαίνεται τορ πο ου Ζεφυρον. Scilicet υτ αυτου ab aliis olim fuit lectum et sic quoque legitur apud Arustotelem Pro blem. s. a3. At π αυτη χil τ φρικοῦ lectio Misar eliea furis videtur eaque doctior eratquου ea in ea. B. LipQ adscripta altera Haesei To l. Hanc igitur retrahet, qui textum Aristarcheum restitutum uerit haVen. A. tamen Q τῆς editum quae lectio est edd. et Eustathii. Porro Aristarchus legerat ποντον ita μελανει transilivo est dictum, et supplere ille debuit ὁ Ζεφυρος quod ei Sch. . cum Schol. Leid sequitur, qui praefixum habet πόντον Hoc idem est in cod. Lips. ubi Schol. πόντον,

δια του , ο αμεινον. Ἀλλοι δὲ ποντος. Vrat. c. tum in edd. Hor. Aldd. I. a. et M usque ad Turnebum, qui ex ed. Rom. adsciuit ποντος, quod et Ven. . exhibet. In Haesei est ποντος et v. Cum ποντος conuenit LM, o ηχλυσε δε ποντο υ αυτῆς se κυανέης νεγλ' Superest μελανει quod Ascalonita dictum esse volebat vi ανει κυδανει. p. - Schol. . f. ius ad a, 73κυώνει. Alias possis credere fuisse futurum αλακεῖ μελαίνει vitio mori me 68 οφρ' ε ω peccat in digamma: φρυειπα po tui versus serioris rhapsodi esse ut suspico in seqq. imterpolatoria opera inserta esse nonnulla. Benti. . em ηὐαυδῶ.

go nunc ad Iouem resertur pugna intermenelaum et Paridem euentus essectu carens. Atqui sup Δ, i ipse Iupiter Menelaum victorem esse asseuerauerat, et perim rium Troianorum tacite improbauerat. olestum dilem

ma agnoscit Plutarch. Sympos. IX, 13. p. 4 F. de

330쪽

IN ILIADOS LIB. VII, 64- o Sal

vinus eritat de aud poet. p. a B et, ut iniuriam adeo propulset, Iouem interpretatur τυχην καὶ εἱμαρμώκουν. Enimuero sollem istorum hominum more, quem iam vidimus et videbimus, Hector ad Iouem refert id, quod se stultitia seu iniuria Troianorum Iactum erat.

et dicta ad lib. R inprimi, Obss. 457. o. αλλὰ κακὰ φρονέων τεκαοαίρεται ἀμφοτέροισι Postin ἐτελεσσεν non Potest esse τελειοῖ, ἐπὶ τέλος αγει. Seli. r. βουλευσαι η τελειοῖ Eustalli. λέγει τεκμαίρεσθrara τελειουν ἀπο του τέκμωρ τέκμαρ ο ηλοῖ το τέλος. το μέντοι τεκμαίρεσθαι, ἀντὶ του, μειουψα, ἀφ' ου καὶ τέκααρ, το σημεῖον, οἱ μεF 'χμηρον λέγουσι. Transiit aho indo in Lexica. Quod Grammatici obseruant, hoe est τεκμω ρεσθαι, ut si aut es certis Ignis colligero στοχάοσλει aut certis Ignis ostendem, ex μειουσθαι, D seriorum prius lacile largiar de altero vero dubito. si Odyssin, i. et M i59 in animum revoco, ubi haud dubio est Praedico, praenuntio. Apud Homerum I

teor, notiones vocis ductae sunt a notione του τέλους, filanis, exitu ; nam es non modo, ad finem perducere, sed et Anire, de ira, costituere, decernere, βουλευεσθαί τινι, etiam μηχανοψ3 m. De his V. dicta ad , SQ. EN iam Hesiodus E aa8 9 ουδέ ποτ αυτοῖς ἀργαλέον πολε- μον τεκμαίρεται εὐρυοπα Ζευς Pro βουλευεται. Ergo I piter, auersus, infestum animum habens, conssiluit mala Importunum est, quod, si κακὰ φρονέων, Iupiter τεκμαίρετα quaeritur, quidnam et quod repetendum est κα xa, commode. Ex graeci sermonis ratione esse posset ταααίρεται φρονέων κακὰ pro αυτον φρονεῖν κακά. ita tamen esset, denuntiat, ostendit et ad Posthomericam notionem res rediret. Suspectus itaquo est locus usi 49- a malae sedulitatis rhapsodorum. is resectis multo melius procederent omnia magisque adaptatum esset τογῶ vs S. Quid tamen post ista faciemus loco Lin

VI a δε - συγχραι, τοτ τοι τεκμαίρομ ολεθρον ubi, visenum fit esse, praedico, denuntio.