Carmina cvm brevi annotatione

331쪽

r. a. χρκεν ν - ητε, ἡ αἰτοι δαμείετε. R quirebatur δα μείητε. o δαμείετε. Ita Iones raptim pronuntiasse ait Clarkor quasi expedita res esset hoc ita se habere de quo tamen alii valde dubitant. Dicam potius, superesse hoc ex grammatica nondum laus accurate constituta, pro δαμείητε quod et Barocc. habet, ex L. με'ν ut τυπείην cf. ad A, 66. Pro λητ vn. Vindob.

ἔχοιτε.73 υμ μ ὲν γα δασιν - Aristarchus legerat: μῖν δ' ἐν ταρ ασιν minus suauiter. Erat hoc in rat. b.

5. se quia Εκτορι ἄν pro Ibi et quod προνας

Pro προμαχος, et quod se Lo appellat importune, - καίρως Obseruationes quidem Parum graues quibus alia Sch. . et Sch. Leid opponunt istis tamen Prioribus. quae in Schol. A leguntur, adductus enueius coniectarba προμος εμμεναι οἰοθεν aes ex . 39. ita ut alterum

Ἐκτορι si huc retractum sorte si ex . 69. Atqui P ra ista, ut aliquis pro is ponat nomen Iuum equens satis est, V. . , 454 ipso Polydamas loquitur ου μιν αυτ si μεγαθύμου Πανθοίδα sq. Quod πρόμος pro τριμαχος dictum sit, ad omnia fere loca, quibus vox occurrit, iteratur, notatur etiam in Apollon Lex. h. v. Etymnol. Hesych. Videtur adeo de eo controuersia fuse add. sup ad Γ, M. - Porro δευρ τι ἐκ παντων, antea iumgebatur, minus bene.

6. Ζευς δ' ἄμμι ἐπιμάρτυρος στω. se quod Homero stra μάρτυρος. Obseruatiuncula ad A, 338 et albbi repetita. At illud non monetur, posse etiam esse ἐπὶ et μάρτυρος seiunctim, Pro Mura ἐπεστι μάρτυρος. Et hoc ab Homero profectum credere malim. 77. εἰ μέν κεν με κεῖνος ἔλς. n. Vindob. τηνος. ,,γρ. ἐμ κεῖνος Barnes. τανα κε correxit Barne cum esset ubique τανα κί'. Et sano Barnesio erat parendum, ins T 385 aere κεις scribimus. Vtrumque enim in Homero occurrit ταανῖκες et τανάηκες Do voce satis

332쪽

79. σῶμα δὲ οἴκαδ' ἐμον δομεναι σῶμα dem quod M. 84 νέκυς proprie apud Homerum de mortuo quod obseruatum vidimus iam sup ad Γ, 3. At de vivo co por δέ Mee. Ad idem probandum utitur hi us et 8 aliquis p. Stobaeum Ecl. hys. I, 3 p. 75o. d. Heeren qui locus male e Platonis Cratylo Petitus antea terebatur, in ed. Cant. P. 86. 79. o. οὐρο πυρο με - λελάχωσι se quod omniano nullum aliud sepulturae genus nouit Hector, quam

me igni cremetur Comus.

go se quod λελάχωσι pro λαχεῖν ποι σωσι. oee Sch. r. cum addito οιονε αεταλαβεῖν. p. esych. est λελαχησωμεν, λαχεῖν ποιησωμεν, sed cum casu secumdo λελαχεῖν πινοe, vel λελαειν, Pr m acres artiaci em, Nertire. Verbum λελάχω occurrit hoc signisia tu transitivo etiam , 35o. X, 343, 6. bi Eust λελαχεῖν ἀντὶ του, πυρορ Θωσαι λάχο δουναι τινόα Meppe bene comparat ἐκλελάθω ut 'AEoo et λελάθω in o et al.

Ἀπολλων Apollon Lex P. I er κεν ἐάν αἴ κεν Αμιν λω, non πως pro metraue. Porro est inter exeunpla iunctorum optativi et subiunctivi εἴ κεν ελο - ω δέ μοι - . Exc. II ad lib. V. Porro quaeri potest, cum alias Iupiter victoriam det, trans. o cur nunc Apollini hoc tribuatur Puto, quia Troianorum tutela erat pollo. Simili modo a Minerua, tanquam sui studiosa victoriam repetit Nestor ins 154. oeppen Apob Iinem obseruat sic memorari, quoties de ictu vel iactu

333쪽

85. φρα ὁ ταρχυσωσι. Sch. A. Θαψωσου. ταρχε τανενομασμένα τοῖς νεκροῖς additur inepte ἀπο ii σαρα i. etsi hoc repetunt Sch. r. Eumol et Eustath. Similis en B. et ταρχυσαι, Θαψ αι, ἐνταφιασαι Apollon Lex. h. v. et Hesych. ταρχευ- Mori in rami amorat. b. At ταρχυσο- , α φωσι, etiar Suidas. 86. σῆμα ου χευ- quod in patriam non re.

portata fuerunt ossa Videtur inter grammaticos dispa. tatum suis de more comburendi mortuos. v. modo ad

79. adae ins X, 34a. Recitat Stobaeus Sem CXXII, p. i. versus 85 86. confusos cum M. Π, 456. hi V. Obseruat quoque grammaticus, quod Homero Helles, pontus πλατυς est Addit en B. καθ ο μόρος ἀπλατυτερος αυτου περι ac Ἀκροας του Σκαμανδρον si

milia Eust et ini ad P, s a Sch. B. Sane ellespon. tus et Iatus et angusus septem stadia non excedit

dici potuit, comparative ut bene in reponi aiu cladi Hi et aliorum argutias. In omero tamen cum Hellesponti nomen ad maris Aegaei partem borealem coni, guam reseratur, ipsumque Troadis littus, epitheton, τυ multo minus impugnandum erati Apollon Lex. τλά-

συν Ελλ-ποντον. ad P, Sa ου καθολ κως λέγει τλάτυν, αλλα , κατὶ τὴν προιαν Ἀερος του 'ΕΩνρτο - ἀπο του μέρους το λον τροπικῶς λεγει κατα γαρ Σ3 ἰν και Ἀβυδον οὐ πλατυς ἐστιν Ελλήνςποντος ad . loe vi do illois et Toll. Exscriptus est Apollon ab Hesyctio. Accessit nuper Iac Bryant. Alio modo vidi accipi a xiro docto allawa Consoni o . p. 365. de longo prinspectu Hellesponti cum ropontide se miscentis. τι- πλατεῖ una voce Ven. . sed esse ἐπὶ pro παρα ipse Schol monet. Insertum est in Ven. A. et Stabar. Scholion do Phrixo et Helle o Philostephano Callimachi adimali qua de re v. pollod. I, 9, t. et Noti neptenarrationem παραφρα , Eusath. χευαι, το την γῆν ἐπιχέαι τοῖς τεθνεῶσι σῆμα ri

334쪽

χεύσωσι χοόωσι sunt notata. Ceterum ex . I. firmamesa hem mos tumulos, ηαατα, excitandi mortuis; et aueto Ioci videri potest respexisse tumulos in Troadis litator passim conspicuos, - πλατεῖ En ςποντε , in quorum vestigiis exquirendis tam curiose seduli uero qui

nnper hae loca adierunt.

89 oti δρος μὲν τοδε- ῆμα πάλαι κ μ excidit cholion Ven. . Spectavit illud aut τὴν ἐπιγραφὴν του σέ-

ματος, nut scripturam κατατεθνεια τοc, Mae in troquo Ven exat, vi et in aliis Baroc Lips Cant Vrat. .

binis Vinctob pro quo Aristarchus, hic et ubique scribit κατατεθνηωτος. trans. o Mori τεθνηεωτος Arisarcheam scripturam Per 1 nos seruare diximus sup Z, I. Vorsus 89. o. r. a Cicerono vortas videbis ap-Geli. XV, . e lib. II. do gloria non sano admodum

eleganter.

93. αἴδεσθεν μὲν ωννασθαι - ire argutantur grammatici, A. B. r. in de caussa, cur metuant Congredi cum Hectore Achiui. Simplicitumum in oculos incurrit: quia eius virtutem insignem norant consessionis autem Pudebat. esto magis tricatur Porphyrius, cuius ψῆ σια inserta est Ven. . cur Menelaus nunc surgat, mox ceteris surgentibus sedeati Pigo talia legisse. Cur Menelaus nunc primo loco se pugna osserat, obuiunx est quia ad eum maxime rerum uentus spectabat si Hectore caeso Troia facilius posset expugnari. - Versum interpretatur Erymol. p. o7, 6. ἐνετρα σαν μὲν παρ- vi σὼ - ἐφοβ σα δὲ ποδέεασθαι καὶ παντα τον λογον σου Eκτοροe. Idem argutatur in etymo, quod necesso est es αινος. παρνησασθαι reddit quoque Suidas. Ingenios versu ad animi cupiditate transfert Pluta Aus Q iri mor. p. 447 . utitur eo aliis quoque locis. Ceterum probatur Homerus in hoc, quod non vanam opinionem sequitur, sed naturam, dum discrimi-n repento obiecto, heroes exhibet primo commotos, ne nisi eliberatione animi et cohortatione facta ad suscipienctum pericolum promtos exhibet.

335쪽

95. νείκει ὀνειδίον Sch. A. memorat in nonnullisos usias νειὸ M puto fuisse νείκε' pro νείκεε. Est quoquo hoc inmori s. νείκει Mosc. I. μεγα δὲ στοναχίθυ. Mori δ' ἐστοναχίθυ. o I. δ' πεναχίςετο Schol. Lips et Cant. p. enu. Ω στεναχίζετο perpetua arietas. v. ad B, 96.96 ό μοι ararειλητῆρες in alio p. Sch. . erat: μοι βρισταί ex interpretatione. Melius redduntur μειώλητῆρες, καυχηται, in Schol. r. et Eustath add. Suidas. Nam et per se cognata sunt notiones a minandi et gloriandi, et passim apud Homerum occurrent πειtit et απειλεῖν de gloriantibus V. c. a 479. Conser opprobria in Achivos iacta , a sq. 97- η μεν η λωβη τοιδε γ' εσσεται αἰνοθε adibis Sch. r. ἐκ δεινου δεινῶς γε καὶ τω δεινων δεινοτερως Apsilon. Lex. των δεινων δεινοτατον. Similia Schol. . . E mih Vorbo, est periplinam superlativi, pro ει-raras. sup ad s. 39 οἰόθεν Ιος. 98 αντίος εἶ τι. o l. ἀντίον. 99. ἀλλ' υμεῖς μὲν παντες δωρ και γαῖα γενοι .Vocat huc Schol. A. et Leid. Xenophanis dictum: πα-τες γαρ γαίης τε καὶ δατος ἐκγενομεσθα. ἐκ τῆς γα γαρ παντα, καὶ εχ γῆν παντα τελευτα η τι τὸν)ωρ τας ρυχας διαφθείρει quod Heracliti est . Similia sunt in Schol. r. s. Eustath. Item apud Sextum Emp. adu Phys. p. 85. Aliena tamen et haec, et illud, quod Vulgo sertur: παντα γαρ ἐκ γαίης, και εἰς γῆν παντα τε λευτ apud Sextum X, 13, ab Homero qui ad communem sensum terram resolutam iniuiuere aqua mi tum et aqua diffluentem in declarando interitu respexisse dicendus erat dissolui terram in aqua vulgo obuium erat, obuium itaque illud quoque, dissolui omnia innquam et terram. Pliilosophico tamen dictum accipit quoque Galenus in Medico . . Simus p. Stobaeum Ecl. hys. I, a. p. 8 ed. eeron. Cant. p. 5. Alio modo, ut cum sacrorum librorum narratione con Veniat, Interpretatur haec Iustinus Cohorti s o ubi

336쪽

codd. γένησθε, et Clemens Suom V, p. 7o7. Omnino versus recitatur passim, ut a Luciano in Iouo Trag. 9.vbiIκαντες item a Schol. Apollon I, 96. bi Thales elementum rerum, aquam, ex hoc versu sumsisse traditur. Ioo εμενοι ιυδ ι καστοι ἀκηριοι ἀκλέες -τως. ubgo κλεῖ , ut quoque scribitur in Apollonii ex in ἀκ - ριοι quod si scribitur, erit neutrum pro adverbio ἀκλεως. Pessimo enim veteres p. Eustath dictum ess voluerunt pro ἀκλεεῖς ut ἐπιτηδες dictum ess volebant Α, 4 ad q. v. vide obssi Scriptum quoque contra metrum ἀκλεεῖς in ori Baroc Vix tamen dubitar licet, ex momi Homeri suis ἀκηριοι, κλέεο αυτως. Formae fuere plures ἀκλ ς έος έες, tum ἀκλεης, εδες, εους, et Lκλειης. Nec aliter statuerat grammaticus in Schol. r. ἀκλέες, ακλεεῖς, δοξοι, καὶ ἀγονομαστοι. Quintus X, 17 ἀκλέες ἔβαενοι et aliquoties apud Pindarum. Nolo enim

laudare Od. Δ, a ἀκλέα ἐν μεγάρω, nam hic Ieg. κλει ἐν M. Cons. sup ad B, i5. κηριοι, imbelles Dovoce es. ad , ia Apollon. h. v. versu adscripto: A-νεὶ ψυχοι. Idem male exhibet ἴθις ἀκηριον Μο-

iam armatus esse debuit enelaus in pugna Scb. B. firmiora, ait, arma nunc sumturum eum osse, cum Pugnam singularem inire velit. Enimuero non urgendum est vocabulum Menelaus cum aliis hastam et clipeum, sorte et galeam, in terram deposuisse putandus est haec arma nunc arripit iterum s. Io3. et itorum s. ac r

αυταρ περθεν cum sequatur νίκης, deleuiis, vi sitvπερθε sic quoque Von. Nw salii. Ioa νίκης πείρατ εχ τοι se quod εχονται ἐν ἀλωτάτωνι θεοῖσι non ἔχεται, posuit ex more. νίκης πείρα e. Vt νίκης τέλος πολέμου τέλος ipsa pugna eiusque exitus, de quo v. ad Π, So. Similiter ολέθρου πείρατα. De lanium oris, πέρασι cogitabat Eustath a πεῖραρ sed omnino id, quod summum est in

337쪽

xe, vel ultimum in re, pro ipsa re ponitur. Sic sum inra belli summa ictorias. Apud Clement Mex Suom. VI, p. 739 laudatur: νίκης ν rοισι Θεων ἐκ πείρατα κεῖται, unde Archilochi versum ductum esse visore ι' ἐν Θεοῖσι πείρατα. Deest aliquid in medio: A ι- χοντα aut simile quid ἐν Θεοῖσι πείρατα.

IOS. κατεὀυσατ, τευχεὶ καλα κατεδυσετο pari iure et vi rat. c. ose. I. cum edd. vsquo ad Turnebum et Stephanum, qui exararunt κατεδυσσατο, male gemina to sibilo emendatum a Barnes Et sane κατεξυσατο Canti Mori Barocc. Ven. Ad Iastidium actum de hac arietato ad a. 86. Γ, 6a B, 35. Io. νθα ιε τοι Μενέλαε, oppositum in eo sVeneto versui antisigma quod alias pingitur C et μnotat versum et alibi occurrere. Ita vero sexcenties allii locis repetitis erat appingendum. Hoc loco respicere

φανη βιοτοιο τελευτη. Sch. A. γρ. καὶ σαγατοιο τειλευτη. quod Virgae vertit Hic tibi mortis erant Miam Aen. II, 546 1Ο7. αυτο τ Ἀτρειδης Cant et n. Vindob. αυτος δ' non male, ut noua sententia procedat.

di est versus, aut emendandus est. Nam χειρος xePugnat metro Homerico. Notatum et emendatum iam a Benueio δεειτερην λε ε ρα, Ιεπος φα - εὶς enim et alibi loquitur: Σ, 37. 1, 7 I. d. A, 13, Σ, 57. alterum tamen per so et ipsum ens se habe.ret, ut , 54a A, a vidimus. Vss. Io8. os ad obiurgandum amicum commodis bene utitur Plutarch. do adulati p. 55 C. 3 9 ουδέ τί σε χρ ταυτης φροσυνης. Nil moneat grammatici do ratione grammatica ranae loquendi, Pastaliquoties in Homero occurrit. Explicatur χει, χρει τῆς Vel του do vero quartus casus Supple κατά

χρ inter ea quae usu inualuerunt pro χρι

338쪽

mν, χθη, χρο, e χρημι. Eodem modo χρεω et χρειω V. c. I, ο ουτ τί με ταυπιν χρεω τιφῶες, ω ἐπ ἐμὲ κάνει, ad quem locum id Obss. Erat quoque χρεω . l. in artei et uno Vindob et repo nere hoc iubebat enti quia id et alibi occurrit L S. 6o4. Κ, 43. A, o5. Ita vero multa loca essent mutanda, Od. , ra4. R 14. , aro. X, 77. IIo. ἀνα δ' ἴσχεο erat vulgata lectio Pro ἀνισχεο. nec est improbandum per se. Etiam Hesych. ἀνὰ ι' ισχεο ἀνάσχου δέ. ἀνὰ δὲ σχεο tamen suppeditant

Tomi Ven cum Eustalli et adspirant Baroec. ori. εο Aristarchus, puto, ita legerat corruptum

οθαι quod Iemper est apud Homerum non

θελω. Dictum iam de hoc ad A, 33 ubi in ObT Mriam lectio excidit post Mosc. 3. Θέλειο σευ ἀρείονι φωτὶ recitat Schol. Eurip. r. 585. bisem ευτυχῶν ἀνηρ προς κακῶς πράσσοντας conuenit sup

eum A, M. IIa του τε στυγέουσι καὶ αλλοι Schol. . monet

scribi quoquo τον γε De στυγειν V. ad , 367. Vbi idem versus legitur. n. Vindob interpolate τὸν πορροσώπω καὶ δελοι. IS. καὶ δ' Απλεῖ νον- τε - δῆρι ἀντιβολη- ναι, περ σέο πολλον ἀμείνων se quod Zenodorus ἀμειν legerat vitio librarii iactum putes videtur tamen aliquid turbatum esse ut et , II in hac Voce 'seqq. το δὲ ἀντιβολῆσαι, pergit Sch. A. ροπετα καὶ ὀιὸ v. , ἀντιβολησεν quomodo hoc seri potuit post iμ ' in soris erat Zenodote lectior κώ δ' Ἀπλενς τον γε μάχη ἐν κυδιανείρ γ, τιβόλησεν περ,

φώ πολλον ἀμείνω. addit Melius, aiunt, dixisset ΗΟ- τ' εἰ περ μέγα φέρτατρ ἐστι Scilicet, quod nunc legitur, habet aliquid exprobrationis inmenebium.

339쪽

Pro τουτον τε τολον τε Mosc. I. et L bono, qui hine exsculpsit schema Graecorum Asiaticorum p. 8a. quarto casu tentium pro tertio. Atqui sic iungendum erat τοῖτον γε ερριγε. ἔνριγ. Male inain mentiri ait Agamemnonem; hoe factum ess ab Achille, non narrari. Potudix tamen multa antecedere, qua in Iliade non narran. tur, et in iis hoc quoque, Achillem resumta congredicum Hectore. Atqui kριγεν est horreres soloe, siue, ut Clarks exiit, non sine horrore aliquo ei occurrit M.tiquitus ερι exaratum stat.

villo obseruat Apollon Lex. p. 455. Versu apposito. αλλα τυ μεν νυν ζευ qua socordia Homeri editores in metro si sint, vo ex hoc aestima, quod νυν in omnibus edd. etiam in Turneb. aberat, etsi in Euctasti legebatur restituit Stephanua. ri 6. τούτω πρόμον αλλον αναστησουσιν Ἀνιάμ quod προμον dicit, qui vulgo πρόμαχος Notatum

iam erat ad s. 5. ii 7. Hrερ ἀδειης τ ἐστὶ, καὶ εἰ κοθου στ hi m. Sch. Ven. A. γρ καὶ, δει sicque Μοχ. r. Omissumis in Townt Vrat. b. c. At seruatis Apollon Lex. qui adscripsit versum in αδενς αδειης οὐ δεδιως. Nimis subtile, lubricum et parum fructuosum est, quod DaWeso ight inferunt, quia ante δε et δεινος saepe prinducitur vocalis breuis, pro δεος, γεος, et . l. ιτεραοει ς, καὶ - vel μείης esse scribendum potuit, si verum est, non minus probabiliter scriptum esse .cκερ ' ὀδειης καὶ εἰ αακορεστος Iaudat Barnes ex inath sed pro inter pretation usitatiorem sormam apposuerat. μολυ arath qτος Vt τος πολέμοιό Pugnandi cupiditate inexpleta v.

sup ad E 388. Interpretatur Virgilius, quos nulla fintigaret raelia, nec victa ossune ab ero ferro. Aem XI, Sos.

340쪽

si 8. γόνυ κάμψαιν Barnes ora καμιμμεν. ep. t tu duo hi versus , a. 73. Iao. Ia I iidem Versus lecti , i. a. ubi is ab πῶν ἐτρεψεν quod . l. παρέπεισεν παρειπών Bar. nes: γρ παε ρειπών. non arietas, sed commentumviri docti est saltem se pronuntiari potuit aut debuit. Verum sui παρ ειπων. ra5 3 κε μέ οἰάωξειε γέρων ἱππηλατο Πηλεώς. M. gutantur grammatici, mirati Pelea a Nestor excitari, non alios Achivorum parentes. Atqui senex senem, eum- γε clarissimum et sortissimum primo loco recordari debuit. Versu hoc si sunt Spartanorum egati audita Go Ionis postillatione, tibi copias Graecis mittenti dese . retur exercitus ductus Η, με οἰμωξειεν ο υλοπίδης Ἀγαμεμνων πυθομενος Σπαρτιπτας τῶν ηγεμον4 απαραιρεῖσθαι - Γέλωνος τε καὶ Συρηκουσίων quae nec instast ad h. l. oblitus est. Repetit versum quoque a cior Eneomi Demosth. inter Lucianea pr. . . ubi comparatio instituitur cum ulcerrimo loco Demota. r. c.

Aristocr. p. 759 1Lκον ποτὲ στεναεαενυν οι ἄνδρε δεαει- ο ὐπὲρ δόλις καὶ ἐλευθερία τελευτήσαντες. Re tat quoque s. a et a Apollon de Synt. p. 95. Ia7. ος ποτέ μ ε πιώνος μέ ἐγηλε φ ἐν οἰκουquod Zenodotus legerat Gγα ορο εστενεν Vnde Ven. A. pergit, apparet eum iunxisse μειρόμενος et accepas hoe pro στερόμενος. an ut sit priuatus Achille 3 At Homo ro hoc sensu μείρεσθαι non dicitur, sed pro μερ θω. Vt L ia καὶ 1μισυ μείρεο τιμης Portiro, arasm dimiariam Λαβε Repetuntur eadem in Sch. A. ad . I. ubi suppletur Peleus στερισκόμενος της στρατείας. Itaquo vo. rum est μι εἰρόμενος, pro ἐρωτῶν. Ergo εἰρόμνος et altero versu ἐρέων dicta sunt eadem vi, mediiii et aemom reddunt tamen ἐρέ , ἐρευνων. Omnino dura est Tria , . iunctura Lectio is ἐννεεν est Aristarichea radditur αλλω πλῆρες ἐα εἰροαενος τε. Cori

rige alio modo lone legi: visis V εἰρόμενος iam

. ποτι μι vitium est ed. Turn.

라틴어 텍스트