장음표시 사용
341쪽
Ia9. τους νυν- - ἀκουσαι. ta Ven cum Sch. A. Lips Cant Tomi Vrat. c. A. Mosc. I. sicque iam edd. anto Turn. qui ex Rom. edidit ακουσοι. Atqui gramma. tica ratio postulat, ἀείρα κεν - εἰ κουσαι MAENBarocc. et a m sec. Lip Mori. n. Vindob. γρ. κού-
ISo. πολλα κεν αδ αγατοισι φίλας ανα- ίρα.
ad se in dyssea bsses: α βωαι expressitque Idem Virgilius VIII, 56 sq. O miihi raotctritos eici add. V, 94 sq.
133. ως ο ἐπ ἀκυροι Κελαδοντι μάχοντο. quod praemistis antea epithetis subiicitur nomen proprium μ 'Iαρδανο ααφὶ ἡ scilicet κελαδοντα pro epitheto amnis sona.ιtis accepit Sch. A. Sic quoquo Sch. r. In κελαδοντι manet dissicultas. Nam si epitheton est, durum habendum est, quod duo opitheta sine n mino posuit si fluuius ex Κελαδων, tum noua difficultas, quod alter fluuius subiicitur Iardanes. Dici tamen potest ad Celadontem suisse pugnatum, at Ιαρδανο αμ- φὶ ρέεθρα appositum tantum ad declarandum situm urbis Pheae. Fuere qui locum mendarent: v. ad us eqv. Lennep. ad Coluth. p. 4 coni. κυρο Λαωνι sed is ab his locis remotior. Nil impedit antiqua licentia poetam κελάδοντα pro synonmo vocis ποταuo posuisse, ut esset:
154. αγρομενοι Πυλιοί τε καὶ Ἀρκαδες ἐγχεσθα M. Hobcb. ἐγρομε- συλλεγόμενοι male Pro γρόμενοι ex
342쪽
h. L Monuit quoque Benti De ἐγχεσίμωρκ. v. ad B,
r 35. - , quod εια nunc singulari occurrit at in Odyssi pluri Φεαι ς' Ο, 96. bi Φερας nunc legitur . Additur mox ex alio grammatico: ,αλλωe. Est heia urbs Elidis et aliis Arcadiae, iuxta quam Iardanes fluit. Subiicitur At Phesia vel Phea ap. Steph. yΣ. Φία et α quod et Eus notauit mari adiacet, et amnis nusquam cernitur melius itaque Didymus D Φηρα, Σπαρτνααι Δαρδαν- αφι ρέεθρα nam ii et Pherecydes narrat εcorruptum est Scholion multo etiam magis ut ex Mosc. a. notatum est Didymus versum sic emendarat: παραὶ
καὶ Σπαρτν, καὶ Ιαρώνου αφὶ ρεορα. Quod illa,
fecit parum docte. Melius alii apud Strabon. VIII, p. 535 B e quo recte constituto narrata dabo Scilicet eon. trouerna fuit super hoc loco, quod Iardane αρδανοοest in Pausan V, 8 p. ias et P. Steph. 'et loco eorrupto' est Elidis fluuius in mare Ionium procurrens, et ne urbs ad mare pugna autem esse tacta videtur in media terra versus fines Arcadiae: Strabo III, p. a A. μετα δὲ τον ελωνατα ασατων, αἰγιαλος πολυe, Asia φεια, ην δὲ και πολίχνη ' εια παρ . Sequitur: ἐπι γαρ καὶ ποτααιον πλησίον. Eussath. p. 67r a addito 'Isρεινοe Ανιοι δε ἀρκην τῆ Πισατιδος τῆν Φειαν λεγουσι add. p. 39 C. et ad Od. , 96. Iam Iardani mrois fuit sepulcrum, cum urbe CLao, propius ad Axc diae fines, non longo a Lepreo, ad fluuium Acidontemquam suere, qui legerent in Homero: Us c, seri ἐπ κυροι Ἀκίδοντι μαχοντο αγρομενοι Πυλιοί τε καὶ Ἀρκάδε ἐγχεσ&ωροι X- παρ τείχεσσιν, αρδανου uφὶ ρεεθρα. Hactenus a Strabone. Ambigunt in hea et Iardane Diam Schol. r. Nihil expedit Apollon Lex. Φεια πολse '
ut παρ', Apud Pausan V, 18 ubi pugna in vita Cypseli expressa quaenam illa fuerit, dubitatur ad h. l. spectant sequentia: οἱ Ω συνιέναι φασὶ, εχ τῶν ταστροιτιωθικά Πυλίου ὀ εῖνα ααὶ Αρκαδας παρά τε Φιγώ
343쪽
λειαν πολιν καὶ ποταμον μαχομένου 'Iαρεινον obuia res est, Φιγαλειαν longe alio loco sitam Pausan. VIII, 39ὶ corruptam esse ex Φειαν. In Strabone autem VIII, p. 5ν α ετ τοναελων-αν, ὁ τῶν ΙΠισατων αἰγιαλῖ πο- λυe. ει ακρα Φεια ην δ καὶ πολίχνη ' φως
παρ εἶχε σιν Ἱαριανο αμ με α. ἐστι τα καὶ τωσάμιον πλησιον ubi nisi 'Iαρδαν ψαφὶ δεθρον corrupis haud dubie. 138. λου Ἀρη Θοου post 'Aρηβοοιο ανακτω. se quod epanalepsis requens in aliade, at semel in Odyssea oti
via. obseruatiuncula aliquoties decantata Pergit Sch. A. et quod Arsithous Arcas idem nomen habet cum Boeoto. Voluit dicere, ab Areithoo Coryneta Areade diuersum esse alterum illum, cuius filius enestheus erat sup us s. rubi v. Obs Arrithous Arcas, Corynetes, fuit inter veteres Arcadum heroes antiquiores, qui ad. huc claua uteretur. Eius monumentum monstrabatur Pausaniae VIII, II. P. a I. Etiam Lycurgus hic inter heroes Arcadum habitus, Alei filius Pausan ibid. VIII,
4. P. οὐ ubi male Ἀρηθον ανδρα scribitur pro 'Aρ Θοον Add. Apollod. III, 9, a. et Notas p. 74. Schol. Apollon I, 164 et, qui nuper iterum de his egit, V. QLarcher -- Acad. de Osri t. Vol XLV, p.
κα ὶ ἐπίκλησιν iterum II, 77. , 487. , axe
344쪽
δκρεην κορυνν' τινὲς δὲ αποδεδώκασι σιδηρείς, τ ευτονω- ὰπε. καί σιδερειο δ ορυμαγδος ρούρει P, a qualia intemretationem alibi non vidi memorari est ergo ex depexditis Scholiis Laborant tamen grammatici in claua ferrea, maluntque eam roboream, sed ferro in iud clam, vel clauis ferreis impactis asperam. πιρυν media breui, ut semper apud Homerum at inedia producta est in carmino epico, quod inter Theocritea seruatum est, XXV, 46. Idque a recentiore poeta Prosectum esse, ex eo arguit Clarhe, ames autem, ab iperito add. oup. in Addendis ad . . Nest omnino Dawesii iudicium do praestantissimo illo
ρονησο Sch. A. στι ποφθας ἀντὶ του ποφθασας, Ιακώς. ouon Lex. υποφλθῶς, πο ατας. Vix sequare, tu modo tantopero in his formis caecutire potuerint veterea grammatici ut ex ποφθάσας contractum esse putarenta
dicendum saltem eius locum tenere. Ex φθῆ uu est φθας, vi ex alia βάς. Est etiam in Schol. Λ. ad X, 197 ora παραφθὰς κακως, ἀντὶ του παραφθάσας. At leg Ἱακῶς.Poreo Schol. . 'Αρώταρχος δε φησι καὶ ἀναστας. OA , ἐκ λοχου αναστάς. Non male hoc se haberet πρὶν τὰ δευκοοργος ἀναστὰς δ Schol Apollonii I, 164 agnoscit vulgatum: τον Λυκοοργος ποφθὰς δουρι μωον περο-
345쪽
νησε memoratur enim ibi Ancaeus Lycurgi huius lici
περονησε περονα Pro πείρειν hic et , 397. x46. τευχε ἐξεναριε τά οἱ πορε χάλκεος Αρ ζ. quod ἐξεναριε nunc proprie dictum est, τα ναρα περι ειλε. I. ad , 17. Porro τευχεα Aristarchea est lectio quam esea. Canti Hariei uno Vindob recepi pro τ quod mala di versas personas confundit. 147. ἔπειτα φορει Canti Ven Lipt Mori mari. ratib. Osc. I. edd. Hor. Ald. I. Rom. Mutauit Ald. a. Spectat ad h. V. Hesyci, in μωλον Ἀρηος et μεταμδίας.
I48. D Excidit Scholion quod spectine suspicor,
ad homonymiam nominis Lycurgi quod iam in alio ho mine occurrebat , So. Clarho recte monebat apodrusin si in v. 149 δωκε δ' Ita vero pleno interpungendum erat: φορῆναι Τολογε - Ita locus est in numero eorum, in quibus δὲ in apodosi apponitur commodo tum cum Ernestio reddes eum, tum vero. u.
bito tamen, an δῶκεν Ἐρευθαλίωνι suerit. Etiam Bene. hoc malebat Et nunc video in uno Vindob iis legi. x 49. - Ιtexum excidit Scholion quod spectauit ad Ereuthalionem de quo iam actum erat ad . 9 ubi in Schol. scribitur Ερευλλίων. 15o. Post hunc versum ex interpolatione sequituralius versus ex lap. o. I. huc retractus 'Aντί' , χέσασθαι ἐν αἰῶ δηιοτῆτι, quem Barnes receperat, prinoue quod miror, enueio Exiat in codd. Cant Ba roec Mori. Vrat. b. n. Vindob. In τολογε τεύχε - χων spectat γε ad Ereuthalionum, et redit poeta ad via 36. at του ad Lycurgum spectat, non aequo ad Me, thoum, quod Clarho putabat.153. Ἀλλ' ἐμε Θυμος ανῆκε - πολεμί ιν εθχοφ Zenodotus θαρσει Θάρσεῖς ἐμω seripserat: scit ut Ne stor de sua audacia loquatur at impugnatur a Ven. A. αδιανοητον δε γίνεται. ' νεα-νδε υεὶ προς τῆ θαρσει τε ἐμω. hoc est calumniari. Ven. B.
346쪽
IN ILIADOS LIB. VII, 146 16 35
plicat τῶ ἔαυτου Θαρσει nec addit, quo sensu. Scilicsι ad θυμος illud spectat, cui θαρσος recte tribuitur. Est adeo quod Eustath subiicit κατα διον Θαρσος Declis vi hoc iam olim Apollon Alex de Syntaxi lib. II, p. 156. 7. 356. se propter παρνορος Nam in hac voco indubsero sibi grammatici, etsi neglexere ante omnia etymon conssiluere. Fuit ε*ω, iungo, quod et ἀείρω fuit undo
φορα. At grammatici cum eo confundunt αειρο tollo in altum et αρω, ut et αἰωρέω, fui endo Glto, quaa aliena sunt a vocis forma. Reddunt παρηρτημενος ἐκκεχυ--ς κεχαλα.ώνος. κλυτος χαυνος Agunt de hoe verbo primo loco Apollon Lex. h. v. ubi ἔστι da era καὶ πτωκὼς κα το μεγελι του σώματος παραιωρουαεῶMe, apposito hoc versu Schol. Ven. . . et r. Eustath. Etymol. Hesych. Suid et quis non Sollenne est de equo tertio bigis bellicis ad latus per lorum adiuncto, qui et σειραος, ut altero equo caeso possit iungi iugo sic Π, 473. 474 et παρνορια II, 15a. Θ, 87. Indis duplici metaphora occurrit adhibitum, et do eo qui
tra lineam et praescriptum vagatur ubi v. Obss. Quo sensu est Theocriteum παραρος pro παραρος de quo do- et egit assien ad Adoniaet p. 39 sq. Itaque de magno corpor h. l. quod prostratum ultra Communem memsuram porrectum iacet. Dixit sic de Typhon Aeschyl. Prom. 365 καὶ νυν, χρειον και παρνορον μας, κειται
157. IF ηβώοιαι redit ad verba Sa. S. Ad fastidium inculcat Clarko obseruationem suam, quod Nestor senili more paullo iactantius do se loquitur. Mirum aliud in hoc, quod esto de armis occiso reuthalioni ablatis nihil loquitur; nam ea recuperasse et ipse gestasso videri debet. 16x se quod ἐνεικεσε pro ἐπέπλημ. nusquam au
347쪽
quod ex more abundat παντες. Non omnimo V. M.
tam ad h. v. etsi et Eust repetit idem . Distinguit Was
I6a. πολυ πρωτος μὲν ναε omnes habent nisi quod πρῶro Canti ips. a m. r. Esse tamen vitiosum, meatrum docet πρωτος μεν Ιαναε. Itaque DaWes p. 49. x5 em πρῶτός γε αναε vel πρωτιστα αναε hoe et Benit. adscripserat, quod , o et saepe occurrit.
165. in Τυδείδης δετο Ven. . non m esse scribendum monet sed ἐπὶ - δετο atqui ἔτι est in toto hoc loco ἐπὶ τρῖδε, os hunc. 166. Puta scriptum esse 'Ενυαλιι υὀρειφόρος. cssup. ad , 51. αγδριφλόν Eusti ipso m. r. v alibi
I7o. τοι δ' υτις recte sic Cant. AHei Tomi Vrat. b. c. A. Mosc. I. 3. Ven. τοιαι δ' υτις edd. ante Turnebum . Ups Mori. Prosectum ' αυτοῖς e Gradibi omendatione Praeferunt τοῖς δ αυτις vel αυθις etiam Clarke et Ern.
D πεπαλασθε. Lectio fuit Aristarchi et Herodiani pere non per , πεπίλαχθε. Etiam margo Mosc. r. Ἀμσταρχος καὶ Ηρωδιανος δια του πεπαλασθε, ο διὰ ἀοχ. sicque ipso Ven. A. et Schol. B. αδ πασαι, πετάλπισθε sic quoquo ips. Mori. Duxerunt tamentare τινπαλασσειν pro παλλειν οιον κλήρω διακληρώσασθε, τὸ - αναπαλλεσθαι του κλερους, πεπαλασθε λεγει. es A. Voluit itaque grammaticus a παλασσω formatum esse πεπαλαισμαι ElymoL , πεπαλασθε κληρώσασλήχετε παλος γαρ o κλῆρος παρα το παλλω ρῆμα, τὸ 'νω καὶ σείω, παλῶ. παλασω. Ergo i παλαω πιλών, πεπαλασμαι ormatum obtinuit tamen in scriptoribu
348쪽
quoque, Ut p. Diori. r. XIV, p. 34 R. et cliol. Pindari I. VII, io spreta Aristarchi et Herodiani a ctoritate, πεπάλαχθε quod grammatica ratio tuetur: Est enim πεπαλαγμια Vt ελλαγμαι Et αιαατι καιθρω πεπαλαγμένον supra Vidimus , 68. Legitur quo qua apud Ammon .in λαγχάνειν Apollonius in πάλος p. 5a improbat πεπαλασθαι δε foris τουτο γάρ ἐστι τομμολυσθα. καθά φησι αδιατι καὶ λυθριν πεπαλαγ- μενον Corrupta haec. Nam ex seqq. apparet, eum πε--λάχθαι de sorte improbare voluisse, cum illud sit, inquinatum esse adeoque de orto πεπαλασθαι a πα- λάου dictum vello debuit respectu d. I, 33 - ρτους αλλους κληρω πεπαλάχθαι νωγον ubi ille legit:
πεπαλασθαι. Videntur itaque grammatici aut ignorasse, aut admittere noluisso παλάσσειν, ad utramque notionem
spectar et του Ortiri, et του δροσγεω cf. ad Z, 68. addi ad A. 98. adeoque πεπάλαγμα do utroque rect adhiberi. Nec veritus est utroque sensu adhibere pol lon Arg. I, 358 πεπάλαχθε κατα κληZὀας ρετμα et III, 1o45 do inuncto Iasonis clipeo σάκος πεπαλαγμένονε rex. Habent igitur etymon commune πάλλειν, παλά σειν, παλυνειν, sed usu discreta sunt. ος κε λάχνσι. Nonnulli, secundum en A. g. κε ut suppleatur τις ut alibi sane minus bene). Sic quoque erat in vett edd. Ammonii L . Tum monet Ven. B. eum Scho Leid posse diuersis modis interpungi, post ιαμπερὶ. Post πεπάλασθε, post λάχν τι, et praesert grammaticus in em A. iunctum cum seqq. οἶτος γαρ, ο κε λάχνσι, durissime. Breuiter dixit fortimini, va- quo dum constet quia foras hoc obtineat. Tricas istas, quas etiam Sch. r. ante oculos habuerant, Icanori debitas esse ex Schol. Ven. . discimus. Melius Eustast. κληρώσασθε κλερους βάλετε, τίς αν λαχν, πρῶτος ο λαώ αντιοπῆναι τῶ Ἐκτορι. 17a. υτος γαρ δε ονήσει. n. Vindob. Θωo νμει-- Vrat. A. ac si voluerit 6 σει , suspicabatur Mn.
349쪽
I74 δ ιο ἐκ πολέμοιο καὶ - Est ἐκ πολέμου eo In edd. Flor Ald. I. Mutauit Id. a. I 5. οἱ ὀὲ κληρον ἐσημνναντο καστος se ora e μείοις χρω γ' οὐ γραμμασι. Ita recte en A. hic et mox ad 18 . ne ad artem scribendi et litterarum signa haeci reuocentur cf. idem , 69 σηματα λυγρα. Et mox 18 ἐπιγραψας , ut ibidem γραψας scilicet rei, quam pro sorte erat, festucae, lapillo, tabulae, notam, σῆuae, non γρααμα, nusquisque suam insculptasse videtur. 177. λαοὶ δ' ήρησαντο, Θεοῖσι δὲ χεῖρας ἀνέσχην Θa- οῖς δὲ uterque en et in Schol. . Ascalonita distia git ηρ. Θεοῖς, δε . . V m sit καί At Alexio cum Heracleone probat sollenne θεοῖσι δὲ χειρας altero non damnato quod et grammatico ita videtunDiserium Scholion modo res esset grauior Vtraque I cito in Eustalli occurrit; notatur quoque in os r. Θεοῖς MDCant To I. Vrat. c. Benti vuIgatum Θεαῖσι ὀ sima per loca , 318. Κ, 97. , Sor. Θ, 346 ubi tamen eadem diuersitas ut mihi constarem, retraxi - οῖς, δε α Sic cum casu tertio: Κ, 96 ρμαντο αἰσκουρ μεγαλοιο et sic saepe Διὶ et M. 179. 8o Versus recitat aximus ΤΠ Serm. X To. I. p. o3. et Sem XI, p. 9 I. de precibus agens. 38ο πολυχρυσοιο υκηνης se quod υκηγη numero singulari positum Sch. A. Dixi ex . . Sophocles M κηνας τας πολυχρυσου El. 9.I8a ἐκ r Θορε. Versu utitur Plutarch. adu C lol. r. bi Nestor ἐπὶ τον κλῆρον αυτον ταξεν, ἄθε, του φρονι ιι- οιτο βραβευοντος, γενέσθω αυτον κατὰ λόγον. ἐκ δ' ὀθορε κληρος. se quod agitarunt, Commiserunt, sortes, non duxerunt, /μεῖς ait Ven. A. Idem Scholion in Mosc. r. vis μελον. n. Vindob. 184. tia' vias πασιν - Monent . . do tono,
ἐνδέθα vel ἐνδεεία pro ἐνδεεως nil de sensu nil quod ἐπιδεει- adscriptum Eustath. ηγου δεξια χειρὶ Φέρων
αυτος ἐκεῖνον τον κλῆρον , it ἐκ δεθων σταμενος τοῖς - ριστευμ ἐν τῆ δεικνυειν αυτων. in ne dubita esse a
350쪽
IN ILIADOS LIB. VII, 174-185 41
dextra lanistrorsum deinceps. v. ad A, 597. Aliena esset notio, apte, dextre ut nec omnino in Homero ea c. currit, non magis quam illa, Vt εὐο et ἀριστερο vel σκαιὰ fausta et infausta declarent. Vbique sunt dexteret sinister. 185. I ' ου γιγνωσκοντε οἰωηνιναντο καστοe. In Ven. B. grammaticus, contra quam Ven. A. v. ad 187 statuit, σηματα de veris litteris acceperat; nam moRet: non iisdem litteris omnes Graecos sos esse, ut nec libterarum nominibus sed Callistratum Samium belli Pelo ponnesiaci tempore primum litteras attulisse et Atheniensibus tradidisse, Ephoro teste. Nobile Scholion etsi alienum ab . . et indocto exscriptum non enim Omni- noras litteris agit; sed de nouis characteribus Ionicis, et in his 1 et o adiectis, et ab Atheniensibus receptis archonto Euclide l. XCIV, a. si sunt hoc Scholio omnes, qui de litteris graecis egerunt inprimis Io. Rei-nold. ist. gr. et lati liti. c. 4. p. 5 sq. Protulerat iblud in medium a Schol. Leid. Von . Spanhem tum VH-ken ad Aminon p. 4a et emendatius Villoison in Dia tribe p. Iaa. nam olim pro παρὰ πασι τοῖ 'Ελλ in legebatur περὶ Πάριν.Ait B. ,γρ. ἀπηνήνατο indocte utique, nisi voluit monere, in Iota subscripto scribi απηγηγαντο. Iam verborum sensus haud dubio est, at ilia renum runt Inguli, negarunt suam sortem esse, non agnoscentes, dum viderent, suam non esse. Et huc sero redit vulgaris interpretatio hi autem non agnoscsntra mnuerunt singuli. Ernesti ,, male haec vertuntur, inquit, non intellecto graecisino ου γινώσκων ναμμαι est nego me agnoscere. Verto ergo hi vero negabant f agno- feres ta suum signum, siue pro sua sorte. Addit ver sinu ex Eurip. Iphig. in Aul. 5o Θανουσα δ' οὐκ αναίνομα hoc vero non est, nego, io m non mori, sed, mori non recuso. Nam ea vis est verbo ἀναίνομm. t. sucisinus autem ille participii omero non tam frequen