Carmina cvm brevi annotatione

361쪽

258. 259. Πριααίδης - σακος ουτασε δουρὶ Ο ε ρεγχαλκον. Legerat Aristarchus etiam . l. χαλκος, ut hiesit δορυ. Similiter , 348. Sic quoque Scholion Mola. i. χαλκον Ἀρίσταρχω καὶ δα του er χαλκοe. Estque haec lectio in o M. qui et ερρηξ sino, habet, anuqua et genuina scriptura.

P. II 8. Sic in χρίμπτεσθαι, mox 72. Ceterum mirationem facit quod, cum paullo ante a46 hasta Hectoris laminam aeream scuti Aiacis tam ia. cile penetrasset, ut usque ad septimum intus corium perveniret, nunc illa cominus manu adacta ne laminam quidem summam persorat. Forte, quia in umbone basin adacta erat: μου σακος οὐτασε δουρί sorte et, quis

spis hasta iam obtusa erat: νεγναuφθη ὁ ο ααμ', pro αναγνααφθεῖσα ην itaquo nunc hasta non penetrat

a6o AH δ αππίδα νυειν παλμενος ElmoL Marμέσας ἀπο του αλλοααι, το δῶ, αλλόμενος καὶ συγχροα i. Ita vero esset λαενος Scssicet, ut alia asperata, fuit αλλομαι et αλλοααι, ἐπῆλuαι, ἐπηλώνος et ἐτάλαμνος, ut mutantur nonnulla vulgari su cf. ad Θ, ΚΛ, 19a inhi probabilius est, musta αλμι, αὐα, ἔλ

η δὲ δια προ ελυθεν ἐγχεβ. Alii una voce ἐιατρέου viaque variat scriptura. asii. στυφέλιξε δέ uιν usuαωτα εχ τουu Oeri ορμων - στ era καὶ ἐπέσχεν Sch. .a6a μέλαν δ' ἀνεκηκιε α α Apollon Lex. ανετ 'δα. νεβαλλετο ἀνεuολυνεν, quod iam lothone p. sem. ἀνέαολεν. Similia habent Hesych et Sch. r. cum Suida occurrit vox ap. Apollon. m. III, 27. et tram'

362쪽

a64 ἀλλ' eis απσάμενος Apollon Lex χα-σθω, χωρ σω - του αναχωρῆσαι. κατα αὐοχην αλλ' αἰ--χασσάμaνει λιλ ειλετο. Ceterum profecit exi. l. Eurip. Phoen. 4o R. a67. μάσσον ἐπομφάλιον Cantimori. osc. I. rati A. scribunt μέσσον ἐπ ομφαλιον nec male. Suidas: ο φααλιον, Ἀμφαλο τῆ M HAc laudat epigrammate quodv. in Analecti III, 87. 5 S. Si tamen est ο φαλιο σα-κεος, inoe . Apparet esse adiectivum. Apud Pollucem tamen II, 169 135 est ἐπομαλιον inter partes

lauti.

a68. αα αείρας. ips. ἐνειραe, quod nihili λαείρας ἐπάραe βαστασα Schol. r. Ad h. v. spectat

Apollon Lex. . .

ἐπέρησε male.a7o ε α δ Her Ap. iamrati με vel μιοε πα-b ab pro frango. V. ad Γ, 67. Versum recitat Apollon Lex in εἰσω p. 25o. ari. βλα, ε ia οἱ cpa γούναθ' non est de laesione de vulnero interpretandum; sed est Pro λ fecit ut procideret v. ad Z 39.a7a. σπιου ἐνιχρωφθεὰ , Aristarchea lectio in Schol. Ven. A. et inmori ms quam recepi, cum vulgaris lectio hiatu peccet, a TQ ἐγχρφφθεῖ. Vel ἐγχριφθεὶς, nam ita fero variat seriptura: v. ad , 66a. Ins P, 4o Oον ἔναριμφθέντα πύλνσιν Seholion reddit Vocem προeπελάσαe. ἐπι-e nimis tenuiter. Est cum impetu in gruens, illisus. a 3. καὶ νύ κε δη ζιφέεσσ se quod nunc demum enses arripiunt: τι αρτίου ἐπὶ adde ο τοὰ φεσι

Ceterum in sqq.dirimitur pugna per Praecones. Quaeri potest, qua cum probabilitate pugnam interceptam et sino exim dimam poeta narrauerit. Hoc est, quod etiam veteres quaesiuere in Scholiis. Afferunt illi variari recto Maerem eripere Hectorem quo iure iaci eripitur

363쪽

victoria Aiunt pugnas nondum certiun suisse exitum et arripit enim terque ensem tum conuenisse ita inter se reges trinque, nam mittuntur ab iis praeconos: HoCtem quoque ingruere. Vera responsio erat haec Carminis oeconomiam hoc ita requirere, ut uterque huic Pugnae superstes esset: hoc videtur voluisse is, cultis verba timbo SchoL B. οἰκονομικω σωσα Θέλων τον Ἐκτορα, υτωδαλυε την μάχην probabilite autem id ita institui, ut

intelligas, tonendum totam pugnam ad virtutis ostentationem ess constitutam de qua utrinque iam satis constare visum esset, nocte ingruaente, consentaneum erat, placere utriusque exercitus ducibus , pugnam viis

rimi itaque praecones. a 4. Ad h. v. et ad 76 se variis modis soluitur a

grammaticis in Ven. A. . quaestio de caussis, cur Poma inter Hectorem et Aiacem diremta sit. v. Obs ad ar .a77. μέσσω ὀ αμφοτέρων σκῆπτρα σχέθον Primum με σω, uulis, illi qui Iona medii intes iamB, et μέσσιν, in medio, variat in codd. t edd. μέσσω siuo iudicio suo incuria Flor. At ac rex Ald. I. si que Rom. μέσσω iterum Ald. a. cum sequaci grege, etiam Turn. Steph. Laudatur Eust pro hac lectione, quia exponit, μέσοι αὐτῶν κέρυκες - μέσσω αφοτέρω os . r. μέσω est in Veii sorte et in Lips. et μέσσω unice Pr bandum esse, mox apparebit.

σκηπτρα σχέθον ειπε τε μ repugnat metro: σπι- θονοειπε. Fucilo occurrit , mulatum esse numerum, cum de Idaeo tantum agerutur: σκyπτρα χεθε, ειara

τε μ κηρυε αιος Praeivit m hoc En ei. Mutatio orta videtur ab iis qui μύσσω scripserant: cum ab initio suisset μέσσε, ν μέσω quod perpetuum est Hommio, etiam in pugna μέσσα vel ἐν μέσσε, ut , 4i Mσ- rae ααφοτέρων. et si αυτα εμ ἐν μάσσε et o et sexcenties etiam d. Θ, 66 quod pro μεσσα Iaudriri ponsi. In Harlet. ιέσσον erat: Oinoricum tamen vix est

absolui dictum, sed ἐς μέσσον κριτα μέσσον Nisi seriis

364쪽

a 9. μηὸ μάχεσθον μάχεσθε Barocc. n. Vindob. Mori Eustath nisi hic sorte memoriter Propter πολεμiora. Etiam p. ell. XIII, 3 μάχεσθε est , ubi docet duo verba cumulari cum vi et effectu maiore duploman im , inquit, era m eo euotio admonitionem faeis gr-iorem n. Vindob. μάχεσθαι. abo. αφοτέρω γοι σφῶι recte la. l. vos duo. f. ad A, 6 et 43 non σφω quod est de tertia persona, quod Bion scripserat p. Apollon Dyscol Dam ad calcem Maiitatrii p. a C. legebam iam p. alma in stin. p. 98. . et de Syntaxi p. 39. σφωε n. Vindo'α81. αμφω δ' αἰχμητά, Barocc. Mori, n. I 1-dob. αἰχμηταί litur hoc loco Plutarch de Theseo et Romulo pr. ad comparationem Vtriusque tum et alii, vi hemis XV, p. 187.a8a νυ δ' ἔθη τελεθει. respIcit asseriscus Scho lion ad vi as in quem locum hic versus hinc translRtus esse putatur. νυ δ' ἐδε ελεθε laudatur in Schol. Ven. . H. 63. τελελι est simpliciter γίνεται.

365쪽

-τh, φρονησιν Apollon Lex. h. v. νυν 1μὲν έν συνεσιν φη Eustath. Pariter Sch. r. Etymol. Hosych. In eo nemo ossendit quod Homerico charactori incis repugnat hoc, multo magis Tragicis quod rutaesuls.ae tribuitur homini corporis viribus, non animi, PM-

lenti.

29o. νυν μὲ παυσωμεσθα tam καὶ μῖbr πος. In alio cod. ap. Sch. A. νύν μὲν παυσωιαε πολεαον καὶ δηiuis σῆτα sicque Barocc. ari. ToWnt. Vindou. et L p. Valla. Diss. . o9 Porro νω μὲν Harlet. a93. υε ιν η' τελέθει - quod versus huc Ilatus ex loco 8a ubi recto interposuerat hanc caussam Idaeus ab hoc autem Hectoris sermone alienus est Si cense Sch. A. At versum tuetur sch. B.a9ι ς συ ἐυφρννης πάντας παρα νηυσιν, Pleri- me codd. ευφρrνης sine diaeresi, incuria metri Peios quoque Mori ευφράννς. Si et a97. συ γ n. Vindob. et 'Aχαιῶν. a95. σους τε μάDστα τα καὶ μαίρους τοι raris . versus ἀθετεῖται, quod tollit vim versus superioris, in quo πάντας erat, ἔχει δε καὶ pergit Sch. Α λογίαν διλογίαν lege ἔτας καὶ ταιρους. Quid tamen vetat iungi synonymi sunt aequales et amici. Etiam Ven. . versum admittit. Omnino veteres in VOC- rara argutati sunt. , ad Z, 39.

as . ρινάδας scripsi cum Iota subscripto nam Rex Τρωιας, Τρωάς. et usu receptum Τρωας , et . ΤρωάLς, ut at Troades. Erat Τρωista in Flor. M.

bent; tum Ald. a. ρωίδας intulit, quod et in Mosc. I legitur. Mutauit ames in Τρωάδας, sicque cod. A sup Z, 44a D naec eadem Verba occurrebant, tahil usquam nblatum video, debebat tamen et ibi scribi Tρωαδας. 298. α τε μοι υχόαεναι θεῖον δυσονται ἀγῶνα. se quod γῶνα dixit coetum est congregationes Momum: quia plurium deorum uno in loco sunt sina. Sic Sch.A. nec

366쪽

multum dissert Sch. B. Leid. et Sch. r. cum Porphyr. Est igitur ex horum hominum sensu εχέ γων pro αγὼν Θεων, et hoc pro templo Aeschylum VII ad h. aa5 imitarion hinc reddidisse Θεων πανηγυριν persuadet Schol. ad . . Apud Apollon Lox. γων ό -οe, εχ ο συν-αγονται - tum laudat: -υτόματοι θεῖον δυσδενται γω--: ad quem locum vide. Inepte Eustam. ἀγωνα per γωνίαν reddi posse censet: νονίως καὶ προθυμ- χεσθαι, cum tres idationes. Debuit olim disertum esse ad h. v. Scholion de quimque significatibus vocis γων, quod adhaesit alteri loco Σ. 376 et iterum ad SL 1. Exscripsit illud tymol erat quoque in Mosc. I. et illud respicit Eustath et quantum

recordor alii quoque. δυσοντα αγωνα. Schol. . et Leic is γρ. καὶ θυο ται, ν Ηρωδιανός ουτω γαρ μεινον. Sic et Leid. Schol. Laudat eadem e eod. ip Bentleius, nec videt, quid iis faciat. Emendo δυονται, et refero ad controversiam do forma voc. δυθομαι pro sinuta, de qua V. ad Γ, a8. Non enim ὀυσονται est futurum, ut Eustath.

quoque accipit, quasi gratias sint perlatutura pro red, tu Hectoris; quod non esset ἐυχόμεναι.a99. δῶρα δ' αὐαλληλοισι Eusath. p. 68a, i pro

Sor. χε με ἐμαρναο ν ἔριδος περὶ θυμοβόροιο, οa. V αυτ ιν φιλοτητι διειμαγεν δελελο . Priore versu i μὲν alii ex more ita με ηδὲ est seu seu et et, ut , 739 1μὲν νέοι in παλανοί. Erymol. in αραιμαντε, δε καὶ αυ et Themistin recitat ο μεν - οἱ δ' αυτ. At post 1 με vel 1 μαν non ηξε putes subiungi , sed Homerico more, β τε quod fere in apodosi occurrit: Vt post ει μεν - η τε, ut , 449, 5, εἰ in γάρ κε - καὶ στερον. X, 49. o. Od. A, 87 8. ,

367쪽

eopula postum facile ferri, και αδτε omnino pon nastere sequitur, αλλα, v. c. B, 798 1 με δη - αλλ' υπω.

έτοῖμα τετυκτο.

Θαρσαντε. Vox solo boc loco lucta, Sch. D. μμοσθέντες και συμβιβασθέντες Schol. Leid addit φιλ - σαντες. Et Apollon Lex. h. v. φιλιασθέντες και ρθεειοι. οἱ ipAοι. αρθμος γαρ ἡ φιλ α Repetuntur haec aut smilia in eteris, Schol. r. Eustath Hesych. Etymol. Debuit sensu immanent dici iungere se coire in amicitiam. μααμαντε Lips. Vitiose. At ΗΘμιγνσαντες ratib Eustath. bemista l. quod conuenit uua διετρια γελλετμαγεν ubique hic Iegitur excepto Mos T. διά τμαγον qua varietas occurrit aliis locis v. a A, 551. unde Bames adscripsit ορ διέτριαγον. MI Gκ είφος αργυροηλον se obseruant nonnuui, o se ipsum exalrmauit scio dat ense. Em A. Excusa Ven. . ut plura ineptit 3o4 σν κολεῶ τε φέρων κα ἐμμητα τελα-νι συνκουλεω vitium est Flor. ld. r. υτιιέτω. Sio Veri. At Schol. . , ἐυδμετω 'Αρίταρχος δια του , ἐυκμπτωμban e abo=ato. Etiam hoc bene ευδαρτω amori, quod de domo, urbe muro, en dicendum esset, in Coddatum in Eusath et in Flori Ald. . Rom. Quinque Em Pndatum esset iii ld. a. repetiit illud orneb et Steph. iterum eiecit Barn adstipulantibus codd. Mori, Baroc

Lips cum Von. . . idem lapstis in Vindob eo id et in 684 6 8a5. Pro φέρων coni. Tollius φέρειν, ut an sollenni usu ὀλε φέρειν.

368쪽

Sos. στηρα- φοίνικι φαεινον. - quod φοίνικι est

cmmet et quod ο μὲν ad posterius memoratum Aiacem Isocrat διμκριθέντε ips Towni. c. multis ignorations Pro sociises via 98. Ioa et alibi. . Apud Apollon IV, 464 en διανῖχα κρινθέντες. Mterum versus peccat hiatrici Haem iam Benti obseruauit, eique medetur vel λα-κ : ένω τε με vel τοὶ δὲ διακρινθέντες, ο μὲν . hocis Potuit quoque vel sic τι δὲ διακρινθέντες esse. 5 3. σοὶ δ' ἐχάρησαν, - εἶδον - Idem versus Ε, fit ubi vide. Inde s. t huc intulorat n. Vindob. Sos. χεῖρας ατυμ Barnes p. αέπτους. ad A. GT ' . ,

Tro rem a ητον προτὶ αστυ, ελπτέοντες σοον ιναι. reor et ποτὶ variat nil interest. Ἀελπτέοντες suademimias viri, doctis et in lais Ernesti, sino cunctation re-Poso Pro Vulgari ἐλποντες, quod quidem praefixum csooetis est Sebol. r. έλποντες, αελπψοντες , don-αίζοντεc rePognat 'men analogiae , cum αελπὴς qui-δom sit ut d Ε, 4o8 et αελα ω , at ab αελπτος sit ελ- ων o. Et legunt sic antiquiores en A. et Schol. A. -λα- ντες, οὐκ ἐλπίύοντες αλλ' ἐπεγνωκοτες leg απε- Ψυωκsrso Lips. c. Schol. o l. Vrat. b. Agnoscit di- sortes tymol. Corruptum fuit in aliis Eustath αελπέοντες, μέλποντες, ὀυςελπιστουντες. In Mosc. I. est αέλω ναες VctriRnt quoque codd. Vindob. Est quoque in Hobcti. ἀελπέοντες. et in Suid αελπέων. Exciderat vox λανέ, In Polion Lex qui abo αελπτον et ελπτέα. ConstAt Iano e Herodoto VII, 6 ἀελπτέοντες τοὐς Ελληνας περβαλέεμαι, ubi et ath de hoc loco δε- misit. Ex Herodoto glossa est in nida. nudat Barnes ἀὴλ ωευντε , Mod ipso refinxit ex αελ σέουπες qua unum

idemcto scia r. et ελπτευντες ex ελπτέοντες. Bem reicis estiam nimaduerterat hiatum, στυ αελπ. Itaque

369쪽

Peccatur.

Dubitari potest, an totus versus inserius sit serius, narrationis nectendae causa, contra ipsius Poetae memtem. Dicas enim Hectorem urbem non Ingressum esse videri alioqui intersuae consilio a Priamo labit de summa rerum . 345 sqq. Exercitum reductum esse sub moenia. ibique sub armis habitum per noctem. Sunt tamen versus, qui exercitum intra moenia receptum aDguunt Verum de his v. ins ad s. 37o.

SI a. εχ 'Aγαμέμνονα δῖον ἄγον κεχαρηο- Ap. 9 quod εχ A. pro προαμ in A. In Mosc. i. est Q'Am cum l. le. Etiam glossa Apollon Lex. εχ s. V. specta p. 48. Grauius est quod ElymoL in aere

licet ut sit, qui nimio gaudio latus vix liberum spiritum fgata unde et addit, nonnullos gaudio xspirasse. tam operose exponit lectionem memoriae sorte vitio na tam , ex recordatione A. , 698 κακῶ κεκαφηόταμον ad quem loc vide add. d. E 468. Bene se habet κεχαρηοτα κέχαροι, κεχαρως, ωc, ελμι νοτος es ad O 98. Si 4 τοισι δε βουν ἔρευσεν se Scholion tamen e cidit. Spectauit illud, suspicor, ad ιερευειν, quod his est smpliciter mactare, quia in vita heroica nullae eps Iae lautiores parantur, earumque causa bos caeditur, ni sis simul hietur, victimae proficiis appositis. τοῖσι δὲ βουν iterum δὲ in apodosi Towes. πα βουν. Potes do interpositora in utramque partem inpulari. Nam utrumque occurriti

370쪽

Ceterum versus hic aliquoties iteratur cum vno et

altero e seqq. ut , o seqq. d. , a sq. Nec est temerarium Iuvicium Beocleti, vis. Si - a in ex

aliis locis consarcinatOS.

335. αρσενα πενταέτηρον iterum L T ao. mspicit haec Aristot rest Anim VI a ακμαζε da μαλις βιῶ πενταε της ν δ καὶ Oμηρον φασι τινες ορθως,ε- πω 'κέναι πω σαντα , ρσενα πενταέτηρον. καὶ τό δε βοοeἐΛεώροιο. Od. Κ, 39 ὀύνασθαι ταρ ταντον. 316 τον δέρον αφὶ δ' πον και φν διέχευανῶπαντα. Idem versus recurrit d. Θ, i. T a I. Et seqq. Irvide sup 465 - 468 et alibi. διέχευαν διεμέρισαν Apollon Lex seque ceteri, cum Seli. r. in quibus et ααφιεῖπον, περιεῖπον. ἐστιν, ἐνήρ. γουν. In Lips est διέχευσαν. De Vi vocis διαχέειν pro ὀιακοπτειν, in arte iscors , non debebat dubitari. Est enim diffundero, dispergere, hinc in Paries diutidere et occurrit hoc sensu Hiquoties Od. T. 456. T4 7. m a1. Si 7 ι στυλλον- α ἐπισταμένως, πεῖραν ἐβαλοῖσι Spectat ad h.' Apollon Lex. ἁστυλλον εὐστον των του ιερειο μερῶν εἰ φκρα διέκοπτον. το δὲ εἰ με. γαλα μέρη ὀιελεῖν, διέχευαν λέγει. πεῖραν βελοῖσι omi. Sis αυταρ έπε παυσαντο πονου τετύκοντό τε αγα. - sed excidit Scholion exciderat quoquo ad eundem hunc versum A, 467. Spectauit illud Puto, ad ετ

κοντο τετύκομαι pro τευχα ' etiam in Apollon. x. habetur: τετυκοντο, τοιμαύοντο. Sao ουδέ τι θυμοὶ ἐξεύετο Barnes. γρ οὐδ' ἔτι Sal. νώτοισι Γ Ιαντα διμεκδεσσι γέραιρεν Locus notus de more vitae heroicae honorandi, quos ollent, portion carnis amplioro, non ut totam ipsi comed rent, verum ut clientibus et amicis partem impertiendo animos sibi aliorum deuincirenti Sic Spartae reges. v.

Xenoph. de Rep. Lac. 5, 4. Egit de hoc Κoeppon ulata iam sunt plura ab Eusinthio Add. then. I. p. 3 F.

라틴어 텍스트