Carmina cvm brevi annotatione

371쪽

1ην-δεσσι ex pluribus p. Schol. r. et Elissath. -- nondum πια νωσι. Est Virgilianum: -Potui orgo δε- Di Aen. VIII, 83. miror veteres grammatieos qua tantam ἐναργειαν habet, nil monere. Resi meit . . Plato de Rep. V, 4. 468 D. Iterum ociariis versus do Vlyseid Ξ, 437. cf. ins M, SQ. Sa 5. Vorsus idem aliquoties, et iam , 69. Sal. τοῖ ὁ γέρων παμπρωτος φαίνειν ἔρχετο φῆτιν Nisrael. Potcrat O abesse sarto fuit GA vel τοῖς ti,

ex more in apodosi vel τοῖtas. πα απρίστον editum P. Plutarch. Sympos VII, pr. p. id. bi versus excitatur. υφαινεn γηρχετο αυθους npud tymol. Iaudatur. Confusis sorte binis locis , hoc et , aia. μυθω si in

memnoni placabat , 47. dum Achivos in patriam rinperantes rotraxit , S et do acie instruenda praecepit B. 36 et principes ad ugnam cum Hectore infundam . excitauit, I, 25 cs Sch. B.

sAli orationem orditur poeta αρχαὶ κως rach. A quasi hoc nunc Primum occurrat Isadem Mosc. I. et disertius Sch. B. apponit Clarho et lic, quod sexcentio facit, obseri aliunculam de inpediendo usu του γαρ per ellipsin xpletam inculcati nem ita se liabere puta. b initio γαρ proprio ac vero sensu propositionem caussalem ordiebatur an omissam interdum arguebat inde vulgari usu, et- Iam ubi nulla talis propositio loeum habet , deesarative apponitur, eodem modo et eadem Vi cis D, δε σοι,

372쪽

IN ILIADOS LIB. VII, 5 5 333 365

Etiam .' πολλοὶ μὲν legitur in Cant. Mori virumque μὲν et ταρ in ariet. πολλοὶ Vorat. b. a r. m.

lei ἀμαφὶ Κααανδρον cum aliis ii et alibi.

λ μ quod conuenit hoc cum A. S πολλα δ' Apθί- μους ' χα - neque scribendum ibi est κεφαλας. qua olectio ibi ab Apollonio Rhodio illata fertur. v. ad . I. Plutaret, do aud poeti p. a vir. 3a9, 3 recitat. Ἀρης ei est pro ὁ χαλκοc.

33a κυκλησο αε ἐνθαδε νεκροδε manifestum oste monτου κυκλέω et significatus Notatu tamen dignum habuitiam Apollon Lex. κυκλονομεν ἐφ' αμαμ αμαεν vel Vt Sch. r. ισοαεν, et en B. ἐπὶ τὰς μαεα Θήσοαεν. κυκλα γαρ οἱ τροχοί. Eadem Elymol. Hesych et at inmipso Eusath. Malo confunditur κυκλου a Barnos post Eustathitim. Ernesti: malebat reddere undiques congeremus. 553. ἀταρ κατακείοαε αυτους. - Deest Scholion. An ad κατακείομεν spectauit Z Melior haec est lectio a Wolfio repetita , quam iam d. om exhibuerat , et ipse usi agnoscit, etiam Ven Lips. ari Townt Vrat. b. Mosc. r. Vindob marg. Stephani Vulgo inde a Flor. et ab Aldd. κυτακηομεν et Η. Steph. κατακνο αεν , quod, post κυκλησομεν, qua graminauca ratione expediri possit, ignoro. Futurum ess non potest. Fac esse praesens pro futuro et ita deberet esse verbum κνω , quod

quam auctoritatem habeat, ignoro Schol. r. habent κατακνέομεν, κατακαυσωμεν. Post Aldum adiectum in edd. κατακρωμεν. Similis varietas, aut potius corruptela bique sere in hac voce occurrit. Ex ἔκνα esse potest jαις attamen et ii κακκεῖαι d. A, A. v. Apollon Lex. h. V. p. 79. s. inst ad 77 et I 88. Nec tamen καίω Immerus omnino respuit. Fuit scilicet κέω, κείω non verox ia vel κnae. Porro sui κω, καω, καίω, καuo, δυω, tve lolcographi docent. Iam κατακείομεν est praesens loco suturi, κατακαυσο αεν, nisi malis dicere, esse indienti-Viam Pro coniunctivo καπακμαεν, age, somburrim ;

373쪽

nam obseruanda temporum consecutio esse κυκλώζσλαεν, tum κείομεν χευομαεν, δείιρομεν etiain coniunctivo cram indieatiui futuro promiscue posito ut toties factum V. ad A, 66. 354. τυτθον απο προ εαν, λ- ωτέα παυσὶν tam συο ικαδ αγν, τα αυτ νεώμεθα πατριδα γαῖαν - - positus belus nam versus ἀθετουσαι, quia ePugsent, seqq. τυιιβον ' α. πυρην να χευομεν κριτον- Mocondi debebant ossa πα ουν leg Hexae κ' Θοαααισὶν καστος οἴκαδ' αγν Si ossa domum reportanda sunt, quomodo possunt condi tumulo et quomocto dis . cerni et reportari possunt ossa promiscue cremata . conis dita Haec Sch. A. monuerat similia Grammaticina ven.

A. iam ad , 74. Vbi quoque de tumulo exspectando in Troica terra, si Menelaus occubiturus esset, regitur. τυτθον απο προ νεῶν. l. , 3 τεῖχος ἐπὶ πρυμ υν- σιν δειμαν Non tamen hoc subtiliter nimis accipiem dum vallum enim spatio satis magno a nauibus tiruit, , ex τειχομαχ intelligitur. Iubent porro Veneti scribere απο προ quod B cum Loid ad Herodianum auctorem refert. Alii απο απψεν. Et Iro νεων, πλησιον. Vtrumque Eusti meminiti Pro orarοπροθι dictiam ait Sch. Eurip. r. I 4 a. που Canta ἀποτρο ori Ald a Rom. Cum in Flor. Nd. I. suincti guo προ mutauit Turnebus απο προ et iterum Η. Steph αποπρο ν. Tam parum sibi constant grammatici in his uti aene definiri satis possunt. Cur non et nos aliorum Q. Tamus dissidialo αν etiam . . ToWU. c. l. s. ad A, I9SS6 337. τυμβον δ' - φὶ πυρη ενα χευορον Θαγα- τοντε ακριτον ἐκ πεδιου Debuit hic tumulus in Ioelaxersus Simoentem situs esse in laeua astrorum Parte ,, τυμβον, Aristarchus: sen. A. et Mosc. I. Porro imbent grammatici interpungere post χώομεν, et acciPiuntia-αγαγοντε vel scit. τη υλη ἐπι-i τειχοποίίαν, quod satis longo petitum vel ut sit προελθοντε πολυ εα oriὀίον. Hoc quoque Eusiaib. ἐδεγαγοντες ἀντὶ οὐ δελ-

374쪽

IN ILIADOS LIB. VII, 554 55 565

θόντες, ἔκπορευθέντες, tral Z, 5 Aαοδίκης μουσα pro χερχομένη. Hinc intelliges, quomodo Porphyrius

Quaest. Hom. 7. et in Schol. Leid redder potuerit: ἐξαγαγοντες, ἐκπορευθέντες. Vt ἐνγειν sit ξελθεῖν. Resia tamen post illas duas rationes tertia, eaque mul tis expeditior, ut iungantur χευομε ἐξαγαγόντες, quo oratio fit Plenior et ornatior pro χε με καὶ ἐελωμεν tumuliam ornamus terra aggesta est educamus iis altum Reliqua videamus ad vers. seqv. ora χωσομεν ' Barnes ex Eustoctio bl tamen est interpretatio vocis χα κεν Emendat ex h. v. Benueius

glossam Hesycni αμφὶ πυρίνην.

337. κριτον ἐκ πεδίου, scit. τυμβον. κριτον, αχωριμον, διαστατον, τουτέστι πολυάνδριον Sch. A. Simili Apollon Lex et p. Eustath. ἐκ πεδίου. Erat in edd. ἐν stans inde a Turnebo: pu ex εα Rom. intulerat esse eam lectionem Aristophaneam , didici ex Schol. A. lns ad 436. At Flori Aldd. ἐκ πεδίου , quod reuocauit Wolf tanquam doctius fidimatquo id auctoritas codd. Cant. Mori Hari. at. b. C. A. Mosc. . . codd. Vindob Lips. Ven. O. Apollon. o. in κριτον. Vellem subiecta osset cum lectione imterpretatio Vulgo interpungebatur post Θαγαγόντες, truncta sint κριτον ἐκ πεδίου quod quid sit, non mtelligo. Eusathius ακριτον ἐκ πεδίου, ' μαλιστα ἐν πε-

τε διαδος quo ipso tamen sensu cum κριτον iungi nequit: itaque deleta interpunctione tango cum χευομεν εαγαγόντες σκ πεδίου, ab ea castrorum parte, qua spectat ad

campos et i Sch. A. 1 μὲν έε προεσις , αντὶ του γιπιις αατος. Ita erit ἐκτος κατα του πεδίου. Repetuntur hi II ing. 436. Simili modo dictum arbitror Θ, at Sti νηῶν ubi vide. προτὶ δ' -τον δείμομεν ωκα. Aristophafieam lectio. Mm περὶ δ' αυνον fulsio disco o Schol. . ad s. 436. Bonath P. 684, 15 ποτὶ δ αυτον, ἔγλ περ αυτον του

τύμβον καὶ ἐγγλ Ura Partim distrio. Credendum est

375쪽

vallum inde a dextra tumuli seu australi latere exordia habuisti, ita ut inde procederet ante rontem castrorum Prima haec memoratio est munitionis castrorum, τὸ τειχοποιιας. erum Homeri inuentum esse, censuerunt nonnulli apud Eustath. p. 689, 5. acumine aliquo suo adducti, ut subuenirent poetas, qui, sentiens se commenti sui argui posse, infra , pr. disiectum esse vis Ium post tempora Troiana narrat. cf. Sch. B ad 4έθ.

Schol. r. Μ, , et saepe alibi. Vndo factum est Aristo. telis dictum δὲ πλάσας ποιητ3 3φανιτε το apud Strabon. XIII, p. 94 A.

Cur de castris muniendis non maturius dispexerint Achivi, quaesitum est inter veteres; v. Strabo III, p. B9S C. qui inde quoque argumentatur , Nouum lium non posso pro Vetere si haberi. Caussa tamen si is Promtu ex Homari oeconomia Troiani usque ad oetempus muris inclusi se tenuerant. Nunc demum, cum rescivissent dissidia Achivorum, extra portam egressi eranti Docent hoc loca iam passim commemorata , 78 sq, I, 48 De castorum munitiones . Excursum Me morabile autem est , vi tactices elementa A, 93 'det castrorum vigilias noctu constitutas I, 6 ita castro Tum quoque munitiones eiusdem viri , Nessoris, tribui consilio.

Eadem cum aliis Hesych in no et λαρ est et u . de Sch. r. item Eustath. h. l. et ad a, 56.

359. ἐν δ αμοῖσι πυλας ποιησομεν ευ ραρυίας quod πυλα pro una porta dictae. - Sch. . recte , et hoc per totam liadem tenendum.

τος ναυσταθμου plures autem fuisse θυρας, portas Mnores. alterum hoc de suo addit homo. Nam re lae' pius excussa et expensa, in Homoricis non nisi unum adi tum ad castra memorari statuor . Excurso des castram' talion O nam portam Aristarchus quoque asseuerab3i

376쪽

IN ILIADOS LIB. VII, 55 -545 56

svisse: ut discas ex Eusaib. p. 84, 4 et 689 59. At

evin prioribus Plurium portarum architectis conuenit pars Seholii A. τινὲς ε ρ. π ο αρυιας, inepta sedulitate: septem castrorum Portas memorant quoque alii; . alii

quinas.

nobiqu et in codd. Veneto quoque, et in Euliath. Ergo est Irin 1λασιος adiectivum via qua currus agi possunt. At Schol. r. tertio casu , ἱππηλασδ, πλατεA, ἴττων ἐλασια malim πλατεῖα se. δος. Ita δος mra1λα non male dictum esset, aurigationi inseruiens, qua cure exiri castris possit. 34a. ππους καὶ λαον ἐρυκακοι αμφὶ ἐουσα. πιτο Baro c. Mori Hari. o l. Vrat. c. ips. Ven ademque multo codd. pars cum codd. Vindob tum edd. Hor. Aldd. Mutauit ilin Turnebus , suspicor ex ed. Rom. Placebat ιππον Ernestio placeret et mihi, si in seriptor Attico versarer. At in Homero non meminiri ἴππον Pro equitatu seu curruum agmine dictam α

χ ιππον το l. et osc. i. 3.ααφὶς ἐουσα, κυκλW, πέριε. hoc unum tenemdnm est ex aliis apud Eustath. Multo minus probandntia cliolion nomine Σεναχηρειμ inscriptum in s.

Leid. vallum . trinque, intus et exterius fossa munitum. 4. πνησαν indob. ἐπηγεσσαν.

345. Τρώων δ αυτ αγορη γενετ υι- ἐν πόλει ακρν is quod ἐν πόλει δερ dissoluto pro ἐνάκροπόλε Sch. A. In capito versus δ' interposui quod mos loquendi

requirit, et suppeditant, let Townt. Ven. Grauius mendum insido ex violato metro, nam In digammum peccat γενετυιλιου Benuei emendat πελε Iιλιου. Enimvero tota quae sequitur narratio de Troianorum concilio et lega-uone Idaci alium et recentiorem auctorem habere videtur. Est ea per so admodum fiuna, ex laciniis consarcinata, e minus commodo nonnulla cohaerent: v. ad 5 . tum

377쪽

kbique digammum neglectum video, quoties metrum elvi euram requirebat v. 549. 364 369. 346. δεινὴ τετρηχυῖα c. αγορν. expectabam δεινον

τρηχυια. Reddunt δειν metu lenis cum Eustathio ex ea. tentia, non ex usu, quo δεινος est φοβερος, terribilis, hor-xoris plenusci tum omnino, ingens. Nunc est valde commoto, ut δεινὸν Mμα δεινῶν νεμου Θυελλα docet AEdiectum τετρηχυια, magno motu agitata, ut iam , uvidimus τετρήχει αγορε τραχεῖα τεταραγμενη ταραχωδης θορυβωδης. Vt et Suidas reddit, et Schol. r. ra τρηχουμένη πο θορυβου. In Mori erat δειν τε τριχεια, Nitem τρηχεῖα Nec Vero iustam conuocatam corucionem fuisse , sed turbam confluentem, notant se LA. B. Leid. παρα Πριαμοι Θιρνσι Cant. ἐστίνσι superscripto mmen θύρyσι.

347. τοῖσιν δ' Αντηνωρ πεπνυμένος ἶρά αγορεύω.

Est τοῖσι δ' in Lips et vett edd. notante Erninio. Saae omnes edd. ante Barnes carent τω . At ex in vim quo Veneto: hoc grammaticis Alexandrinis deberi, nubius dubito mirum tamen, superesso interdum loca cia quibus magna codicum pars το ν haud agnoscit, ni Amis in hoc τοῖσι , quod sexcenties iteratur in hoe earmine. cf. Excurs de Νυ ad lib. II. Exc. H. DVra b. erat: τοῖσι 3 αυτ in deberet saltem esse τοῖ

Pro ρχ αγορευειν est in Ven αντίον ηυδα. Memo ratum tamen alterum in Schol. A. αντιο ηυδα n. Via nob. At Mosc. 3 pro var lect memorat ἀντίον φ M.

378쪽

Leld ad A, 5a4. Porro Cant et rat. b. το ου νυ quod non spernam si ου legitur. Apud Dion Chrys. Or. LV, p. 8 ed. Relah. legum τλου νυ -καλλιον ἐσmν. 355 nκομαι ἐκτελέεσθαι, να ui ρέξοιρενωδε - με νεγα et meritot ab eo qui explere volebat το ἐλλεῖπον, c. Frige quod adiicitur B μὴ έθαεν-ns facia mus se. Esset supplendum: hihil ex voto successurum esse vereor, ut eo ipso moneamur ne ita agamus In quem fero sensum verba deflectit Clarkeci nihil Ldeo cuius ei spe adduci possimus quo minus Helenam reddamus. Cum D sit loci quoque Particula, δι suere p. Eustath qui redderent: που μιν ποιμομεν ου--. Accepere multi να μη Pro ἐὰν ιη duce Herodiano in Schol. . Accedunt Sch. . et Lips iisdem verbis. Et Elymol memorato hoc versu: να ἐστὶ καὶ αντὶ τουών. ἐὰν μῆ πραεωιιεν ἴτως. Etiam Sch. r. et Eustath. τὶ του, ἐὰν ιν ρεεωμεν ουτω. schol Aristoph. Ran. 1 6ών λιβω τι σοι. γρ. καὶ ναι. να ευμφων σω σοι. ελεγον, το ινα αντὶ του excidit ἐάν. καὶ ινρος 4 4ὰ - ID. Vides scribi ρέλαεν contra metrum sic quoque in o l. Vrat. b. Pro ἐὰν memorat Suidas αινα τουτω μντα αυτ του αν. να ιι Ῥέειμενίδου Seho-lio A. subiunctum est 'Aροταρχος ἐκτελέεο

νιν Corrupte. Videtur Aristarchus versum sic scripsisse: ἔλπομαι ἐκτελέεσσο να μη ρεμ αε αν uti. In uno in tab erat: ἐκτελέεσθ', εἴ κεν mi . De su του in eum indicativo in Homero iam dicta sunt ad A, 365. Barnos, Parum memor grammatices, legere malebat ανιυ ρέξοιιεν Benuei et ipse tollit versum. Eo tamen sublato in antec versu του οὐ νυ τι κέρδιον νων, quod modo memoraia, melius se haberet. 355. Alexander Ελενης πόσις ευκομοιο quasi in Pariti nita aliud laudandum fuerit, quam quod pulcram uxorem haberet, ludit vel argutatur Plutarch in Galba polos C. de ilione.

379쪽

35 . 358. 359 36o iterum leguntur M, 3s 454 358. οἶσθα καὶ αλλον μῖθον αείνονα - Ο.M. μάμωνα recitat versum, Pro exemplo moderata responsionis, Plutarch in Praecepti reip. ger. p. o F. eoquctvtitur alibi, ut d aud Poet. P. O . Eum παραψρα- o Apollonius h. I, 479. 48 δαιμονιε, φρονέεις λωφώια - αλλοι μυθοι εἴασι παρ γοροι, A περ vi Θαρ- συνοι ταρον, αἰ δ' ατασθαλα παμπαν ειπας. 359. εἰ δ' τεο δὴ τουτον πο σπουθῆς αγορευει Aristarchea est lectio. iii misso δ verba cum animcedentibus coniunxerant. απο σπου/ῆς, notus graeCinmus, Pr εκ δια, συν σπουο, σπουδαιως, quem tamen in Homero non memini alibi frequentari.

36i. αγορευσι Lips. αγορευω, adscripto tamen δερμν-γορ-ω. 36a αντικρυ δ' αποφημι Bentu et . I. emendat α τικρυς, ex nonnullorum praecepto: quod . ad Γ, Δ, 48i. Sane . I. αντικρυ habet notionem φανερως quod scriptoribus est αντικρυς. Etiam Hesych. αντικρυ δ' αἰ- ς ημι ex . l. φανερῶς λελ. Apollon Lex. απο μ. πολεγω, ξ εια ηδην, μετα αδεροίας λέγω. 364 παν ἐθελω δόμεναι, καὶ τ οἴκοθεν αλλ' ἐπιθεῖναι Peccat in sum digammi ετ 1οικοθεν. Scilicet latrusum a serioribus esse potest ετ , et antea fuisse καὶ

aberant.

369. φρ ωα iterum peccat: φρ ει- medela expedita est areae vel cum enu πρ αυδω. 57Ο. νυν με δορπον λεσθε κατα στρατὸν - τοπαρος περ. Ita legebatur; κατα στραrom, et Probabile

380쪽

videbatur, Tecto- ita legi nam sub moenibus urbis omllit rant xoiani inde a Z. o. O5. 6. Η, pr. et socia erat eodem loco pugna inter Aiacem et Hectorem P tui adeo sub moenibus urbis quoque exercitus Hectoria pernoctare. Apparet quoquo hinc caussa iusta, cur comtaon in urbe de rerum summa habita a Priamo s. 3 5 nulla fiat Hectoria mentio. Ita tamen ιδ το παρος περ, haud conuenit: nam in superioribus temporibus intrari in Ie tenuerant Troiani ex ea quoque bo ipso pugnae die exierant B, 786. 8o8. itaque non polo. xant dici extra urbem, sub armis, noctem agerct, Iecerant. Amplectenda itaque est altera odicum lactio κατὰ πτολιν Pugna inter Aiacem et Hectorem composita Troiani aetabundi Hectorem 'γον προτὶ ἄστυ p. io secundum haec credere licet, in ipsam urbem

eum esse receptum. Conuenit, quod L 77 Dia da data το κατα πτολὶν δ' ἐπίκουροι. Et Θ, 55 sqq. aminant se Troiani intra Vrbem et portis apertis exeunt auersus hostem. Arratur quoquo labro sequ. tanquam xes noua, quod noctem insequentem Hector extra urbem

aegit.

Euerti tamen haec dicta videntur altero versu quinquitur 38 δορπον ἔπειθ' εποντο κατα στρατον ἐν M. Videri inde potest postrema versus pars ἐντελεεσσιν, esse transferenda in nostrum locum vs 3 o

Pro ac o rasto περ 'tque ita κατα στρατον ἐν τελε--

σιν legendum essu: conuenire ita quak s. 37 addam tu e Priami dicto και φυλακης μνησασθε κώ ἐγρηγορ- θι καστος. Ita exeoeitus Troianorum urbe est receptus, et sub amnis, in ordinibus, intra urbem agit noctem, excubiasque disponit et vigilias. Ita quoque cona et v 345. ori Troianorum, qui ex acie redierant, et os concioM. 'bita V 568 sqq. alloquitur et dimistit. Hic amo mir'iionem facit hoc, quod habita eometone d rer m inmm nulla sit Hectoris mentio, quila ebo exar Nouum quoquo hoc et insolens, intra moenia συμπον M o τελέεσσι, ire ordinibus,

라틴어 텍스트