Carmina cvm brevi annotatione

571쪽

159 Ζευς γαρ οἱ πο σκηπτρω ὀαμασσεν Argivos. 157 ταυτα κέ οἱ τελέσαιμι μεταλνεαντι χόλοιο. M. σαλλεῖαντι vulgo editur et scribitur geminato'. Aristinehoum esse aiunt Schol. Α ad s. a99. et hoc est, qua. x Venetum hoc seruasse putem. Haud dubie antiquius fuit cliptum una littera μεταληεαντι , quo et codd. -- liores habent Lips OWM Vrat. b. adcl. n. Vindob. quodque reuocaui etsi bene video, me mihi sic non sa. tis constare, cum non alibi quoque in milibus idem placitum seruem, nec seruare possim. Sed habet nεscio

quid quod offendit, si μεταλλαεαι et μεταλῆξαι non di. nincia video. Itaque ins quoque , SI A αποληγάπαταων scribam, etsi ελλίσσετο et similia relinqnenda esse video. Est quoque μεταλξεαντ h. l. in ed. Hor. Fecit idem Brunck in Apollonio, in quo est ατολημμεταλa εας et III, 1 ιο αεταλξει γαρ μίσθω. raraiam: τι

τι scripsisse, quod diserte expressum in eodem Scholidapud Suidam . . Auctor glossa ap. Hesych. duo etitia confudit: μεταλλαξαντι παυσαμένω πιτα ras . ταυτα - οἱ ori et Baroco male. i58. Δαηθητω. Zenodotus et Aristophanes legma: ΚααφΘντω bene et hoc Alterum tamen sollennius Hismero et potest interpretamentum videri του urrim. 159 τουνεκα καί τε βροτοῖσι Θεω ειλοπο ατανταμ

Versus, quos Schol et Eus ex Aeschylo laudant vita Θεων γα Θανατος ου δωρων ερα et sunt apud Stobe seni Sorm. XIX. ex Niobe Aeschyli. καί τι Mori otiosum τε etiam offendebat Iacob

nostrum. Poterat scriptum esse: σουνεκα καὶ 'r- Praestabit τουνεκα καί ra. Nam τουνεκα γε et alibi. RΥ,ob ουτοι τουνεκα γε Πρίαμος te. Et est γε in Vi dob. - Notauerat ristarchus post hunc versumis nullos alium subiicere: ουνεκ', ἐπεί κε λ σι πέλωρ qui monsrum, b c Porie, retinet nec remistis

572쪽

I ILIAD. LIB. IX, I i5 - 16 665

Addit se nec tamen necessarium M versum. Quin e iam ineptus versus est, et ieiunus. I 6o. ρε αρι ποστyτω, οσσον βασιλευτερος ἰαι.

quod σου pro καθ ο positum est. Notatum quoquo apud Suidam in h. v. Additur Scholion super το σον quod sensu haud uno poni solet quod Porphyrianum acumd sapit. Grauius fuisset monere de ποστητω. Nod Tecte Sch. r. reddunt παραχωρπάτο. πειερσω. Hoc et Apollon Lex. h. v. habet cum versu. Addit Hesych. υποταγήτω ubi laudatur Hemst ad Luciani Timon addo Ensiath. Dictum puta . . odore alteri de primo loco et acquiescere secundo. V oppositi dicitur προωτασθαι,

Praeire.

163. 'Aγααέμνων erat in Mosc. 3. pro 'Aγάμεμνον. r64. δῶρα μεν ουκετ ονοστὰ διδοῖ 'Aχιλῆr ανακτι. Obseruat Schol. Ven. A. διδοῖς ut ὀρθοῖς. Sic et Aristarchus est enim quoque διδοῖ ins. 15. Fuitne in aliis διδους an est mera obseruatio grammatica est sane διδοῖ a δεδοα ουκετ νοστά. αμεμπτα. v. Hesych. h. V. C itis Scholion ad h. l. spectat. i65 αλλ' αγετε, κλητους ὀτρύνοιιεν is quod κλη- σους discit τους sero του καλεῖσθαι αἱρουαενους sic et Od. P, 38 ουτοι γὰρ κλητοι γε. pergit Ἀλλως πρεσβεις ἐπιλέκτους, ἡ ἐ- γοαατος καλεσαντες. unde Schol. . . σου ἐξ ὀνοματος πρεσβεια reddunt. Conueniunt Apollon. Lex. h. v. Hesych. Schol. r. Eustath. Verbo sunt εκκριτοι, ex ipsis verbis omericis ins v 516 5i . obseruant quoque Schol. τρυνομεν esse pro ὀτρυνω-iuia in misi malis esse praesens pro futuro. In A. B. . . Eus multa argutiae sunt, Porphyrii, si recte video, cur nec Agamemnon, nec Nestor Imgationem susceperit.

κλειτους Cant Barocc. Mori. Vrat. b. o. osc. g. vn. Vindob perpetu errore.

573쪽

Di), οὐκ ἐγώ u et n. Vindob. - et is aras pro gruo εω δε, ο προπεριε τασαν, ρυγι ευ. ergo lae. x qui scriberent οἶδε. Huc Hesych. In ουτοι. -ἐμι - μι ι ἐπικριγω ἐπιλεμ Sch. r. Elymol. add. Q. τορσΘων , Pro πιθεσθωσαν. si tamen duo modo sunt legari, recto erit dualis - εἰ δ' αἱρῆ τολ Vrat. b. miro errore. i 68. OOBιμαὲν πρωτιστα - - quod Phoenix prior incedit, non inter legatos numeratus: προερχεται κά, Urρεσβευει Scilicet proluditur dicendis a v. 18a bidualis de legatis occurrit. Copioso do eadem re gnat B. L. V. Sch. r. 169. αὐταρ ἐπει AIας τε - - quod Aristarchas contendebat επειτα esse . l. χρονικον, μετὰ ταυτα. 2

petitum hoc et alibi, ut ad 551. A, 5 adde Ε moLDices, quorsum haec subtilitas 3 scilicet quia disputa aest de numero legatorum. v. ad 168. Itaque qui duo

se volebant, Phoenice non nisi comito seu duce assumto, lectos nunc es duo legatos contendebam Crates, hoc neglecto, επειτα pro η acceperat , ἀντι του ησαου. Etiam Hesych. πειτα αετα ταλα ταχιστα ἡ

του M. f. ad F 55 I. a. 27o κηρυκω ν Οὀίος τε καὶ Συρυβατηο πιι Iris, se quod Eurybates nunc non est Agamemnonis praeco,

A Zao sed lyssis, B, 84 alioqui eius adspeetus ex

acerbare potuisset Achillem. Etiam h L ο Δῖος, θῖος, οδιος, ὁ διὰ edd. et eo ιVariant; ὀιος en vid ad , 39. επέσθων dualis recte. Est tamen in Sch. A. rerσθων αντὶ του πεσΘωσαν γράφεται καὶ ἐπέσθω.

37s. φερτ ὀ χερῶν - ευφηuῆσαί τε ώλες' se Excidit Scholion, quod ad επηαῆσαι spectas νη Eustath. id contendit esse uνησαι καὶ ἐνθεασα xari

574쪽

IN ILIAD. LIB. IX, I 168 48 56

177. αυταρ ἐπεὶ σπεισά τε πίον δ', ο σου ἔθελε milia se edd. erat rar1Aαυτ , vitiose, etsi sic quoque eone ius a Schol. A. .γρ σπεῖσάν τε πίον τε. Atque hoc vere Omoricum, reduxi. Erat quoquo in o Mei. In Homero est Ἀζιδ ιν σπεῖσαι non σπευδεσθαι, σπεμασθαι. Ergo Clarke reposuerat σπεῖσαν, ε πιον quod iam in marg. edd. erat, etiam d. Η, 84 ubi idem versus legitur.

In principio versus es θ' is ἐπεὶ emendabat enit.

nec male.

I 8o δενδίλλων ἐς ἔκαστον se quod dicta haec sunt praesente adhuc Phoenice ideoque εἰς ἔκαστον dici potuit, cum tres essent: olii ἔκαστον pro κατερον dictum esse voluerant, dum ad duo tantum, lyssem et Aiacem, referre illa malebant. s. ad 68. 169. Subtiliter de iisdem agunt Sch. . L. Vat. Sane quidem in seqq. IN quoties adbibetur dualis de legatis Phoenix, qui a te apud Achillem commorabatur, redire ad eum videri poterat. Nec tamen vel sic exemplo carebat, pluralem adhiberi d duobus. δενδίλλων. Sch. A. et r. διανευων τοῖς φθαλμοχ eum esych. h. v. tymol. διανευόμενος Apollon. o. περιβλεπο αενος, oculos circumferendo. λλοι, vel Ποι

ἀπὸ του εἱλεῖν, oculi, proprie oculorum anguli de quolat iidem et alii viri docti aerunt. Ad locum noctrum proxime spectat Schol. Apollonii ul, 8 ὀμια εν ιλλων. Οαηρο ἡ ἐπὶ του στρεφει τεθεικε τη usu το ἐν ἐπιστροφῆ το προσώπου παρεπιtλωοντα τοῖς φθα λμοῖς ἐπι

575쪽

δὲ ἐπὶ το περιβλέπειν τέθεα τη λδν. puto inta.

perditis. Ilosia ἐς ἔκαστον, quod peccat in Jgamma ὀενιυλωνος 1εκαστον. Benu coni. δενὀίλλων ο εκαστω. Nifidicendum est, totum vorsum serioris rhapsodi fetum esse. 18a τὼ δὲ βάτην se qnod excluso Phoenice, qui Pr3 viuerat, tantum de ducibias nare auris Alii dualεο volebant positum pro plurali, ut alibi' , 567τε. at ibi vide. o Od. Θ, 48 κοιρ ὀ κριοέm.' Sch. Similia Sch. r. Vici quae Claae refellit. x83. πολλὰ μάλ' ευχομένω ταχροχω 'Eννοσιγαae μ' χοαένι superscriptori Lips et Vrat. A. Primum nunc occurrunt epithota optuni diuersinindo exposita in Elymol. Apollon Lex. ΗΘJch. Scho ath. l. et ad N. S. 25. Praestat: γαιηοχος ο ἔχων, προέχω , περιλαβὼν τὴν γην, quia mare, cui Pracesi e bit terram Schol. . ad Ν, a nimis subtiliter: ο εχπι, Πασταον, τήν γῆν ἐπὶ γὰρ τολυειτο-έστερια - Κοoppen haud indoei monobat, ex analogia του MLO esse debere, qui tuetur terram, qui ei praeest. Ita quidem Diana est γαιάοχοο quae tuetur Urbem, p. 40'Phoci. ed. R. 6o. Et sorio optunum primo sc d ctum es ab Ionibus Achaiae, cui deus praeesset. Ac te haec dicta sunt. Nil tamen vetat, quominus vox ill diuersis sensibus adhibita occurrero possit. Recedit a cruteris ea ratio, qua γα οχος esset o γαίων, γοωριαν, Moχ αασι ' τοῖς Θωσιν ἱππικοῖς ius. Sch. r. iElymol. ἐννοσίγαος ο νοοraee, κινησας, ab is fluctuum motu allidontium liliori. Idem νοσαμων. M'σιχθων. Ad terrae motum epitheton traxero iam Vel xes, in his ipso Horodot VII, Iam 384. μι&ως πεπιθεῖν Commode versu utitur Mnap. it. Soph. in Maximo. p. ior. d. Commeti

576쪽

186. τον δ' εἶρον φρένα τερπόμενον φορμιγγι λιγε--Sitidio citharae indulsisse volunt Achillem ad eniendos animi motus eoque consilio chilles saepe, v. c. p. Aelian. V. H. IK-3. Sext. Empiri p. 358. laudatur citharam pulsans et ab artificibus exhibitus est.

187. καλν, δαιδαλεν, ἐπὶ ὀ αργυρεον ψυγον ηεν. τοι ὁ πῆχυς hii κιθαρας, ιν εγκεινται κολλαβοι. υτως δὲ λέγονται οἱ πάσσαλοι, ν ἐμπτονται αἰ χορδαί Sic Schol. A. B. r. Eustath Hesych. in υνα Rem docet

Aristot Quaest mechan. 3. ἀργυρεον ζυγον legunt Cant et a m. r. ips. Haris Iei Townt Vrat. b. duo Vindob. Sext. Empir. 358. et ipso Venetus, et Schol. . interpretatur πιο αργι- ρεος quod in edd. legitur. In rat. b. etiam αιδα λεον legitur, et p. Plutarch de Mus L . sub sin περιδ αργυρεον ζυγον εῖεν. Videtur sane το ζυγον antiqua

lauta forma nec minus tamen ὁ ψυγος. 188. τη αρετ έε ναρων, πολιν Ηετ me ὀλέσσας. ., quod suauiter et decenter e praeda habet citharam Achilles, ne secum domo attulisse videretur, tanquam inter arma otium exacturus. Sch. A. Multa similia amgutantur Sch. . . Vict. r. oeppe ex . . elicie. bai instrumenta musica si tempore nondum a Graecis fuisse fabricata, sed a barbarorum manibus petita. In edd. Sexti Empir. I. c. erat: την λετ ex interpretaclois ne quod mutauit Fabric την ρατ n. Vindob. πολav. In edd. πτολιν, excepta Romana. Atqui πιολις non scribitur nisi ad producendam vocalem brevem antecedentem Seruant quoque πόλιν arocc. Vrat.

b. en Vindob et haud dubie alii. 189 αειθε δ' - κλέα ἀνθρώπ Sic lat. v. a et Od. . et ἀειδέμενοι κλέα ἀνδρῶν nec aliter, qui e sum recitant Plutarch. l. c. et Dio Chry or. II. do Regno p. a. B. Attamen inest hiatus. Debeiu iamen

577쪽

αυὀρων. Maturo tamen τα κλεα ltima breui accepe. runt poetae et ex eorum numer exemtus est amma.

ckio Apollon Arg. I x ubi κλέα φ των , e Cod pax non leguntur pro κλέα ανδρῶν. at est IV, 36a aera m κλή τε μεγάρων 'an rat. b. erat κλέος Ceterum ad h. v. alludunt multi Aristid. Quintido Musica lib. II, p. 7. Dio Chrysost. r. II. de Rωgno . a. R. Plutarct d Musica sub f. et solet.

fortuna I, p. 3io.

is quod I cum ἐναντίος iungendum est praeter eum aderant ii tomedon, etiam Phoenix Schol. . . Vici Scilicet putant nonnulli Phoenicesm antecessisse duo legatos. f. 8a. 68. Quas non esset o aduerso, seorsum a ceteris qui aderant, sedebat: ἀντικρυ, vi bruno Eustalli. ἐναντίον TowM

quaerit in voco notionem του videro verum ea ex comtexto venit, non ex vi vocis.

Iterum argutantur Chol. . . L. Viet bri sintne auri συν ψοραιγγι iungenda cum antecedentibus an cum seqq.

578쪽

hoc est, surrexeritns et manibus retinuerit lyram, an, sedc una cum lyae reliquerit ea deposita. Verius. ut, quo est prius. Κνθα θάασσεν Vrat. b. a m sec. Θαασκεν. ori. Baroce et n. Vindob. ικλα κάθητο At θάασσεν etiam APolion Lex et Hesych cum interpretatione καΘέ το. Occurrit quoque iterum l. , ra4. d. Γ, 336.i95. ς δ αυτως IΠάτροκλος alii ν δ αυτως Probant Barnes et Benit. In Hesych. tamen λ --ιο

κνυμενος δεξιουμενος quod iam Apollon Lex habet φιλοφρονουαενος iterum Od. , 59. Alibi est pro δείοις.

197. χαίρετον , χρ φίλοι ανδρες βοάνετον se quod

dualis μαίρετον, κάγετον, iterum excludit Phoenicem: Porro 1, 1, scribendiu esse, utroque loco asseuer

-γρ. ω φίλω μ Barnes scit ex Sphol. r. I 8a. n. Vindob. I φίλοι. In Lips cod. superscriptum χαίρετε ἐστέ male illato hiatu.; G μάλα χρεώ. Parmeniscus recitauerat pro Is/μέτερον G. Vtinam adiectum esset, cui sundo haec lectio innixa fuerit, quos et in Harlei legitur, altera supra scripta haud dubie enim ea accommodatior est quam vulgata η τι μάλα χρεω, eisi per se a bene is habet, sensum tamen et structuram interpellat ians magna necessitas, no io, vos tenet. Recte alioqui Er nesii reddebat: summa certo necessitato adducti ad moiratum aduenistis vos tamen omnium gratissimi mihi a Lvenistis, etiam irato. accipiamus verba sic ut sint isano necesso est, vos mihi amicos esse, vetat usus sommula Homericus. Etiam vix acutus, Iacob in verbis haeserat et coniecerat ex iterarum apicibus: κάνετον

579쪽

ala το μέλαθρον quia et M ao ο γαρ φίλτατοι iam

ἐμόν πεισι μελαθρα I98 οι μοι - φίλτατοί ἐστον. en φιλτάτω cumnis. Mori et uno Vindob. Agnoscit tamen Schol. A. ab texam quoque lectionem. Vbiaue in dualibus varietis eum pluralibus obuia si nec fides satis firma alterutilaoo. ταπησί τε πορφυρέοισι memorabit hoc ad huius aetati vitam Nisi e praeda Troianorum hi tapetreerant, mercatu Asia ad Achivos perueniri eos necesse est. Erat enim iam ea aetate arte texendi figura quo.

que in vestibus, nobilis opera Babylonis et Phrygiae, si Athen. II, p. 8.ao a. μείζονα η κρητηρα ι-τα Sch. . obser vat καθίστα esse ex καθωτανε alios ab ista iri yde, ducere. Disertius haec exposuit Eumol in Ar . est hoc ipsum in Homero: στη δὲ μέγα κυμα Si S. aob. ροτερον ὀ κέραιε, δέπας δ' εντυνον καταζωρότερον, το κρατον Schol is siue το κρατύτερον rivis in Apollon Lex et tymol. In Apollon. I, 7 est ψωρον μέθυ. tymol docet alios Θερtροτερον exponere mitiidius frum apud Martialem est VIII, 6. bi'. Irespici notat ahes Silu Crit. P. III, p. IS . schol.

A. ait alios exponere ταχ rερον. ergo iunxere cum M. ραιρε ταχυτερον, ταχέως . Occurrit hoc apud Aristote. Iom qui hinc Iucem accipit, oeti 5 7 ου τουαμ σου, ο Σοφλυειν, αλλα το αττον Adduxit homines Inde a Zoilo inepta argutatio, quod indecorum sit brorum grauium Persona, tanqua- προς κῶμον veniredi, meracius apponere hoc apparet e Schol. . L. Victi

Eustath Hesych. ad quem v laudd. Adde Athen. X, p. 4 3 D. et Casaub ad . . , . Plures etiam miscendi vini rationes ex . . docet Athen. I, p. o C. nam im credibile est, quot modis hoc θροτερον vexarint veterra; inprimis Plutarch. Sympos V, 4. Atqui Achilles vi xos amicos, noctu ad se profectos et in via fessos liberaliter excipiens vino recreare vult quidni μμερπ p Poneret

580쪽

oοροτερον τε Cant. κέραιε si auctoritatem veterum sequendam esse putarims est hoc pro κέραιρε reponendum. Nam legunt sic on uterque, Lips. Mori ToWU. d. Rom. cum Euanath qui nonnulla quidem exemplaria exhibere ait κώραρε, Pauca tamen nec optima ὀλίγα αέντοι, και ουδὲ τα ἀκριβέστερα onent quoque Schol. vetera sine ello scribendum, laudantque risophanem, etiam Her dianum rem memorasse. Nec est quod respuas; κεράω, κεραί- factum est, Vt αα ναίω μά- μαίω δρ- δαίαν. Scripsisse nonnullos κεραιν patet ex Hesych. vulgarius tamen inualuit κέραιρε, quod exhibent edd. Aristotelis et Athenaei loc cit et Schol. br. κέραιρε, κίρνα Etymol. κέραιρε κίρνα απὸ του κεράιο κερῶ κεραίρω. ως μενω,

ἐκ του κερῶ κερα . Aliud vitium in Suida in ωρου- ρον , Vbi κέρασσε h. l. legitur.

ao4. οἱ γαρ φίλτατοι ανδρες ἐμοῦ πεισι μελάθρα

Ven. π έασι quod probo. πύασσι Schol. r. vndo receptum in edd. xon. Cantabr. recto emendatum a Barnes nam Per se productum est. πίασι ori.

ao6. υταρ γε κρεῖον μέγα κάββαλε ἐν πυρὸς αυγν. o quod Euphorion τὰ κρεῖον accepit τὸ κρέας At est

Homero τὸ κρεοδόπιν αγγεῖον. Eadem Apollon Lex. cf. Hesych. Plura addit tymol ex Herodian et tot maco An Euphorion hoc in Homero ipse notauerit, non dicam videtur ille vocem Homericam aliquo loco pro κοέας adhibuisse se accipio notata ab Apione et Herodoro apud Schol. Vict o Eustath. Caussa memoo ratur quod το κρεῖον alii de lebete accipiebant, quo Coquerentur carnes: Homerus autem non nisi carnes a Llatas nouit. Verum το κρεῖον inseruiit tantum carnibus secandis, quas ver infigerent. τράπεμ μαγειρικη, quod iam messi' docuit.

라틴어 텍스트