장음표시 사용
541쪽
5et. τοῖσι δ' ἀνιστάαενο μετεφώνεεν ἱππότα ε rea Seli is in alio: τοῖσι δὲ και αετέειπε Γερ νιο I. N. 53. Τυδείδη, πέρι με πολ ue ενι καρτερό ἐστι. descit Scholion Ven A. quod spectasse suspicor η πεμ, de quo grammatici ubique monere solent. v. ad Δ, 3 6 De orationis artificio sit Dionys at in Arie , VULs. q. -- Mox 4 επλε pro πλευ n. Vindob.
o. τις σοι Versus 55. 56. 57. recitat Plut an seni geri resp. p. 795 . ex PrRec reiP. 4er. r. P. 798. οσσοι 'Aχαιοι, sic et p. Plutarch. l. c. posteriore Itagitur priore autem, ασσοι Ἀχαιῶν. 56. υδε παλιν ἐρέει quod πάλιν nunc non ea Tursum ἐκ δευτέρου sed i μπαλιν ἐρεῖ, ἐναντίω ἡ Λωτερεῖ esych. πάλιν ἐρέει ἐναντια μεται ' αντε ρεῖ. adde tymol tu παλιν ατα ου τέλος κε μυθ . h. e. ἐπι τέλο ουα ἐφίκει. posset esso nondum summam eloquentidii es assequutus. aut quae prudentissima snt consiliat; nam αυδοι saepe sunt con ilia a sententia postulat alterum id, quod tum umerat, incendo non attigistis c. nae consilio et pru dentiai paranda sunt. Nam Diomedes 4ntum hoc gerat, ut o discessus pararetur Schol. το δε τέλω ου ετίθηκας τοῖς λογοie Eustath. i τελειαν γνωαην χηγετxac. Fimile, nec tamen omni ex parte est apud Apollon. R
δοικε. calcei aditum parat sibi Nestor ad aperiendum consilium do placando Achille. epich. legerat τὰ συντέλος , et inplicat διὰ τροῦτο ουν Partim commode. GT bi solvi Victor vid. ad A, o6. 55 a.
F quod m=n conuenit ei, qui tres aetatos vixit, dicere
Porro uὸν καὶ At istarche ei At lectio.
542쪽
In - ἐμὸς δ' hiatus est, quem enti vi tolleret,saso scribebat. Satius putem refingere: - δέ κε καὶ ιαδ. εἴης. ori tamen hiatus tolerandus in caesura versos medii voce declamantis subusisnte. v. ad , 578. 58. πλοτερος γεονφι Ven cum vno Vindob οπλο- τατος at Schol. ρ. πλοτερος. Eadem varietas alibi. Do oc vide ad B, o7. 'Αργεων βασιλῆας Ven. . notat et superioribus Et sequentibus verba attexi posse, utrobique tamen εχ gQ. προς. esse subintelligendum: Sic et Eustath Sch. br. παρα παντας τους βασιλεῖς. Et hoc per se no imsolens est, omitti πρὸς etiam in hoc ipso ut E, 7 ε-πος τέ μιν αντίον ηύδα. Mihi tamen totus versus a rh Psodis insertus es videtur tam otiose et sine nexu sunt omnia. In leniorem tamen rationem incidit Iacobs ενιψας Vel νιπτες. ut iungas: Aργείων βασιλῆας με καταμοῖραν eis kας. Obstat modo, quod solus Agamemnon erat, quem obiurgare poterat, et quem obiurgarat. In uno Vindob est δειπας. 6o. i. αλλ' ἄγυ ἐγων, οὐ σεῖο γεραίτερος εἴχομαι εἶναι, ἐξείπω καὶ πάντα δι ξομαι. Primo ἐγων est a grammaticis Antiquius fuit ἐγω ος. Porro Bis καὶ δαομαι iunctura Homonea, saepe obseruata, coniunctivo et indicativo futuro in unum iunctis Apollon do Syntaxi lib. III, 5. p. 5 versu utitur aduersus eos, qui in imperativis primam personam haberi volebant. οπεοιμι διελευσομαι A. , 18 ἐν μοίρ γαρ παντα υμκε καὶ κατελεεας. Etiam Apoll. II, ii ava e meli ribus Bruncia dedit. -- enu hinc emendat Hesych. glossam δαψομαι διελευσοριαι. Idem monet scriptum min
Homerico et ratione grammatica.65. 4. φρ ωρ αλπιστος, νεανιός ἐστιν ἐκεινος,ος πολέμον ερατα ἐπιμμιου ὀκρυοεντος. Nondum orationis, quam Polliceri videtur, hoc est habendum initium;
543쪽
Iei generali sententia munit viam ad id quod post epa-las ransurus It Possunt autem quaeri duo primo qui sensus sententiae per so sit, tuiti, quorsiam haec di in sint, quoque spectens Sed videamus prius singula. ἀφρητωρ. ο φρατριας και συγγενεία atη μετήχ- o- ανθρωποe, α τοHς Sch. A Eadem tymol adiecto azι. λος immo ἄφυλος add. Hesych. Scb. r. μεααττος παραγοαος, ὀπικος apud Hesych et an μιτος. tymol. Plura ap. Eustath. ἀγέστιοc o στία μη χ- ραικος Elmol. Add. Ηρο sych. Ionibus orta et I 4. . . Sententia duplici modo constitui potest aut v si: non nisi homo, qui sine tribu, sine iuris communione, fine domo est, potest bellum ciuile amplecti aut is qui odia ciuilia fouet, excludendus est a tribulibus, a communibus iuribus et domo sua eiiciendus se eodem loco est habendos atque is qui ribu , iurium communio' me domo, priuatus est. Inuertit paullulum sententiam Cicero Phil. XIII, pr. sic reddendo ' nam nescbrivator cos, nec Puueticas lege . nec libertiatis iura, eam4astore potes, quom discordias quem actae civium,
Respicit versus Aristot de ep. , a. eosque recitat Polyb. XII, 6, 3. etiam Aristoph. Pac. os . . Oma, no versus sunt nobilissimi et inter sententias relati,
ap. Stobensem Sem. XLVIII, . 35 I. Si tandem de nexu cum ceteris et do consito, quo haec a Nestore memorantur, abrupte interposita quδη-ris dicendum est praemuniri ac praeparari ea, οβ' mox dicturus est post coenam, ne videatur a altercam di et nouarum rixarum moMendarum causa dicturus esse. am, ne orgia inter cliillom o Agamemnonem
respici putes obstant pronuntiata ἀφρητωρ ἀθέμπη etc. quae iniuria in ictos forent vel maxime.
544쪽
Elymol. προς οἰκείους γεγραενος. oκρυόεντοe perpetuo lapsu in h. V. legitur κριόεν-- In Cant Lipsis m. T. 65. ἀλλ' 1 τοι νυν μὲν ToWnt. μεν νυν.66. δόρπα οπλισομεσθα obserua subiungi hoe alteri πεώμεθα, ex mor Homerico eodem loco habendi oristos subiunctinos , nec modo oristos primos et sutura Indicatina. In Schol. Arati pr. laudatur δορπον
ἐφοπλ. 'όρποι, iam scriptum vidimus , OS.
66 67. φυλακτῆρες αστοι λεείσθων πονρα φρον ὀρυκmi τε χεο ἐκτόe. Negotium sacellit voc. κα-στω, quod otiosum esse videtur. Nisi forte est φυλακρρε ὀὲ, pro autem ad excubias attinet. ἔκαστοι λεξα- σθων, excubant illas intra vallum et fossam Arista claea lectio erat φυλακτηρας quod aut eodem modo ac cipere debuit, ut accusativus absolute positus sit: tiod. ad exeuhitoros attinet aut illo iunxit, φυλακτῆρας ὲεκαστοι λεί-ατθων pro activo λεγμωσαν. Excuhias instrum nusquisqv locrato. Benucius adoptata lection Arili archea emendabat λέξανθαι, quos nec Procedit, nisi ἐκ roυc legas.
erum εὐίσθων, duali form/, pro λεεασθωσαν, Vt ρμνάψων pro κριναι σθωσαν d. . 36. Ins 16 ο πιθώσθων, πιθέσθωσαν. Schol. r. reddunt συναριθμιηΘντιψαν, κριτακλινθνταπαν mactuanter debuit tamen e ipso auctor Scholii Ιωαστοι legere. Sanct λέφασθαι est alias κοιμηθει ναι, ut Δ, 3 cs Eustath. at nunc est emerauerare, vigilando. Homerica in hoc verbo sunt sero haec λέγειν, ἐκλέγειν, eligeres ut d 11. O8. hinc numerare, es ad B, 25. Sic λέγεσθαι λέξασθαι πασας ἐμωχετο λέκτο δ αριθμόν d. , si tum est lecta dis Onctro, et collocara citaque etiam, couocars ad cu-handum et dormiendum: et λέγεσθαι com onor se ad dormiendum tum et ad ocubandum et igilandum, ut h. l.
545쪽
Porro Sch. A. , quod alii περ ταφρονε hoc et eant. et Coiberi. p. Dionys. τείχεος ἐντος Barocc cum Mori male. L 87. Aberat L 7. a To I. incuria tamen librarii,
69. τὸ γαρ βασιλευτατος ἐσσι. ,γρ. βασιλευτερος sciamarg. edd. Scilicet sic ap. Dionys. I. c. s. i. Laudat Plutarch de aud poet. P. a D. versus propter prude etiam Nestoris, qui noluit obiurgare Agamemnonem in publico, sed inter amicos, priuatim contra quam Calchas fecerat lib. I. et Sympos VII, 9 p. 714 B. ad illiinra dum morem deliberandi inter pocula. 7o ού τοι ἀεικές. malo τι Mori Mosc. . et a sui das δαί- ευωχει. δαιγυ δαιτα γέρουσι.
7 I. πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι quod πλεῖαι pro τέρειe scilicet respectu ad K, 5 habito, ubi nonnulli te gerant παρεχ - ὀ πλέω νυε, Pro ν πληρης ad quem
locum vide. a. 'ματιαι γουσι Sch. Α ἀνα ἔκαστην μέραν. Fecaliter Sch. r. Apud Apollon Lex est, δι ολ ς τώ μέρας quod ad alia loca pertinere , docet Toll.
73. πασα τοι ἐσθ' υποδεῖ' , πολέεσσι δ' Ἀνασσες
Venelns: ποδε ιη' et in Schol. additur. Q. Ἀργώ metri caussa r vulgari ποδες . Adiicitur: ταυτ ἐντ προὐωδία. quae erodiani suit Α ἐν , καθ h quae eiusdem Herodiani suit aliter desit oricini. hi αγνοία του ἀκριβους per ει scribi ait cum per se lausi producatur. καὶ ουτως, pergit, χει ν του Ἀντι. νους παραδοσις. . Pro Antiphano Aristophanem reduiuem dum esse, vidit iam illoison. Permutationis novi umap. thenaeum et Eustathium obuia Notabilis est'. usus vocis παρώοσις de uno grammatico adhibitae eum alias sit usus grammaticorum, id quod a grammaticis ubgo docetur, quod in grammaticorum libri oecurrit. γs est quod ab Aristophane traditum narratur, aut quia ille ab antiquioribus traditum narrauerat. Habim quoque chol. r. Praefixum ποθεμίη statim in ed. ph
546쪽
occurarunt tamen plura in q, quae producta videas. Sic sop. A, o υπεροπλίνσι, ad . . vide. f. ad B, 3 'Aσκληπίου δυο I. Nunc de sententia vocis υποΩΘ videndum est: si ea η προς ποδο j χοοηγία. Sio omnes. Etiam Apollon Lex. h. v. ποξοχi. At in Schol. D. L. V. nonnulli add. Eustath.): τι καὶ πάντας ευθε re, ευκερ- ποδ' Scilicet acceperant πασα πο- μωρ pro is πάντων πο&χη. inus diserte tymol. Cormpte Suidas ποδέξη, et Hesycli. ποδεειν. Tandem edd. Aristarcheae πόλεσι γαρ ἀνάσσειc. manifesta interpolatio ab iis et ex iis teinporibus prosecta, quibus usus του Digamma iam exoleverat: nam πωλέsσσι δ' Ιανασσει in omerico metro dici nequit Aefuit πόλεσι δὲ Ιανάσσειc. 5. e κεν ἀρμ 1 βουλιν βουλευσν βουλευσε Cant. Mori. Vrat. . Et hoc defendi potest usu Homerico I iori cum σν et κεν, ut , 75. M. 55. requiri tamen idPtur optatiuus βουλευσειε. Apud Themist VIII, p. io est βουλεύσο. Attamen conties iam vidimus in o. mero subiunctiuuir cum αν et κεν poni, ubi Attica, omninoque serior, ratio optatiuum postulati VulgAtum os apud eund Themisti XIII, p. 7 a. et p. Plutarch.
λης, Primo nunc loco occurrit, quod tot: e male accipitur per duriorem ellipsin dictum es ins I97 6o4. R, 43. 5. A, o et ni χρειω dicta fuit κάγειν ἐπι τι- να, ψ ικεσθαι, καταλαβίσθαι υτου, vel καταλαβεῖν αὐτόν. Accedit quoque casus rei ικει τι pro κατάσι. Plentias legitur , I 18 χρειω γαρ ἱκάνετα ουκίτ νε-
547쪽
σεις, subintelligendum βλεπο, Sic Ven. A. et Sch. br. Scilicet v Α, 3 ουδ αρα τώγε α γηθησεν ADHEGI Contra Ven. . . . recte monent in hunc veterendloqiiendi morem scit subintelli δια ut τὰ ω A ei cidit puto αἰεὶ κλαυσειεν Et ἐν Πανο ritie in Fabula fla Fabricio memorata ο Κρατινος γέγηθα τοι si Addunt Schol. Vio a V ἐτερον Alia subitumi l Eustath in re satis trita.
83. φυλακτῆρες - αμφι τε Νεστοριδη Θραπώ dicta haec putantur secundum sum Atticorum pro ipso lTlira se mede et sic reliqua. Cum imiten omerus anuculi sum ignorauerit, nequo οἱ περὶ dicti ab eo esse, dori possunt. Noque est, quod ita dictum statuere in cogat, non magis quam sup Π οἱ δ' - Πρθω. Nam .esse pote1 ipsa turma quam ducebat brasa medes,
aut qui cum eo exierant; et sic circa Ceteros.
8. De Lycomede, Creontis . plura fuero narrat a Lesche, unde sua petiit Polygnotus in tabula Pausis. X, D. P. 86Ο. I. 86. κουροι μ/τειχον Aristarchus: μα πνεῖν Sch. . recto lique hoc enim Ionicum est. κονψοyxo κουροι est sphalma Ald. a. propagatum in M. diu 88. ἔνθα ὀ πυρ ειαντο, τίθεντο ἡ δορπον ε σπο vulgg. ἐνθαδε sed in δὲ Ven eum Vrat. b. min. d. variatione sollenni κφαντο et κηαντο editur. At κειαντο, ut milii ma starem, reposui: Ita quoque rati . . a m. r. ip duo Vindob. Ver sicque ed. Rom idque vetera exe plaria habere, testatur Eustaib. Potuit sane ambiguiissse antiquo scribendi more profecta esse, quo Elux p
548쪽
ε ν exarabatur. Fuit saltem antiquum κεια, et seruata antiqua scriptura passim in eodd. vi d. a 6 ἄωρει- κειον. Erat idem in Sophoclis codd. Eleet. 5 καὶ νυν πυρα κειαροεc, quod nescio an recte in κηαυτε mutatum sit. In Rheso Eurip. 97 ἐκκεαντε edidit us-grav e Codd. Verum actum de lus iam sup ad H. 3 .coll. 333. f. ins a37. obseruata quoque res aliis vii Tollio ad Apollon. p. 579-τοεντο δε δορπον καστοe. Erat haec Vulgata Ieetio in metrum peccans digamma haud animaduerso δόρπον Fεκαστοe Succurrit en A. duplici Scholio: , 'Aρ σταρ χο μετα το α δορπα. Et iterum: διὰ το α δόρπα. α 'Aρὶστάρχου. Addit absurde enodotum edidisse: Acts o δὲ δαῖτα Θαλειαν quasi de coena opipara nunciso possit. Est hoc insigne exemplum ignorat digammiet interpolatae ex hac ignoratione lectionis. Seruauerat antiquam rationem Aristarchus forte rei ipse ignarus ορπα Eκαστορ inlatarunt tamen seriores. Viderat evinciam Benil qui emendabat ὀορπα έκαστοι vocem iam vidi
Monet quoque Schol de voce δορπον, adhibita nune pro eo, quod Proprie esset αριστον, το πρωινον ἔμβρωμα Immo omnino est το δειπνον. de abiurdo tymo a Schol. adiecto v. tymol. h. V. Nam de hac voce, et de emteris nominibus, quibus cibi sumendi tempora declaran Iur, nimis multa argutati sunt grammatici. 89. 'Aτρείδη δε γέροντα αολλεα ηγεν Ἀχαιῶν δεκλισιην is Aristarchus γέροντα αριστῆαe teste Schol. A. Debuit esse αριστέα vel αριστεῖe. Homerus tamen Ioni cam formam frequentat, non illam. Estio παρα δέ σφι τιθε μενοεικέα δαῖτα μενοεικὲe, o τι μένει καὶ π --χν - ἐοικὸe, consentoneum καὶ ρεστον Elymia. Etiam Apollon Lex ad h. V. μενοεικέα προcηνῆ καὶ ρώσκοντα τῶ μένει τη ψυχῆc. και Θηλυκλ μενοεικέα δαῖτα. Meliora quam quae usi praebet ni ad s. aa . Addo
549쪽
ins ad i39. Ex eodem Apollon Lex. αλλον inrti. νον spectat ad s. seq. Ad hunc sis in Ven. . apposita est Porphyrii
Ionga nota do voc. κλίαον alieno utique loco, nain ad
Od. o spectat. Exscripta Illa iam erat e CALeid a Valken Diss de Schol. p. oo. 93 τοῖ ο γέρων παμπρωrae. - versiis notatur passim, quod morem antiquum deliberandi redhibet. Aihe. naeus , p. 87 A. iuxta ponit alterum: παρα ὀ -- τα σώφρονα συαποσια συναγουσι Τοῖς δ' ο κολαε, πρωτος φαίνει 'ρχετο μῶλον. 94 ου καὶ προέθεα πρατον Vn Vindob. 95. ο σφι etiam . l. φιν et ut est eodd. et edd. v. ad A, 53. 96. 'Aγαuεμνων Flori sola pro 'Aγαμεμνον. 97. ἐν σοὶ μὲν ληξω σε δ αρξοααι - μοι σν καὶ τελο τῶν λογων παλιν γεγησν Schol. . Similia La. Itali, partim diserte. vide notam ad h. v. 99. Apposita στιγttv nec tamen apparet quorsum spectet. Nam illud quod sequitur, diuersum est Dajφω βουλευνςθα- να τουτοι χρωμενο προβουλευν τὼ
υποτεταγμενων - et Schol. . L. V. σκηπτρον tia τοκράτος, θειώστας δια το δικαιον. f. notam ad h. v. γterum cons. Obss ad B, ao6. qui versus Ine essicius est 1 oo. t σε χρj πὰρ με φάσθαι πορ. Est τερ, non περὶ, curri sit περ αλλων v. ad Δ, 375.1ot. κρνῆναι ὀ καὶ αλλω Scribitur etiam . I. Whφναι et κρηῆνα. Bentleius obseruat, ad h. L spectare Scholion corruptum p. esych. κρουναι κρῆνα τελει scrib. κρηῆναι κρηναι τελεσαι. οταν τινα Θυαο ανώγς. male ανύτει rati . et a Bcribitur quoquo G αν, perpetua arietate. Ioa σε δ' kειται o τι κεν αρχφ. τοι ἐν Π Πῆ υσια, τουτο το ργον δοκιμασαι. τοι τό τῶν λογαν
br. Sch. A. Ea autem, quae in Sch. . . Vici sunt, habentur p. Ensiath Duplex, uti vides, sensus oese
550쪽
bis Teitura σε, δεται, potest ede, in tua manu et potestate erit, a te pendebit, ducaturno des clum necne. Sic δὲ est pro γαρ, nam arbitrio tuo relinquetur. Potest tamen etiam esse honos facti redibit ad te. Sievidentur accipere, qui vertunt, tuum habebitur non
quasi ειναι passiuam vim habeat, sed ἔχεσθαί τινος, vi
media, coniunctum osse, inhaerescere ad aliquo spectare, proprium ei aberi Eustalli formam repetit a sine nantico, quo nauis in littore alligatur. Prior ratio videtur praeserenda esse. Ita et vulgo redditur, penesto erit. Et laudatur Odyss. . 45 Aλκινόου δ' ἐκσοῖό
ἔχεται εργον τε πού τε quod mox του γαρ κρατος ἐστἐυ δηαω. Ita , 9 τι δ' ἐκ Φαιηκων χεται καρτος τε δε τε Adde Hymn. ad Matrem Deorum XXVIII, s σευ δ' ἔχεται δουναι βίον , 86' ἀφελεσθαι. Quod alias
est, ἐπὶ σοί ἐστιν ἐν σοί ἐστι. Hesych. χεται. πεται, α
ό τι κεν My. ο τι αν κρατr Sch. r. et Hesych. recto, est ρχει h. l. quod alias est κρατειν, νικεν, Fae sentemia potior habetiar, sumagiis probatur. io4. ου γαρ τις νοο αλλος ἀμείνονα τουδ νο σει- Schol. . , γρ. καὶ αλλον. Etlam hoc non malo et I gitur in margine edd. in uno Vindob et inmarloi pro var lecti item codd. Dionysii l. c. Praeserebat quoque Benu et adscripserat , Sa H S58 ubi est αλλον μῆθον. ἀαείνονα. In Lips est seυαογα a r. m. vitio P to aberrantis calami, etsi et hoc recte. Sic μῆτιν μύμονα dixit, Κ, 19. Attamen ut . I sic , Io νυν δ' εἴη ος τηςὸ τ αείνονα μητιν ἐνωποι. νοεσει. Non mal legeretur νομε pro νοησειε. Est quoquU P. Barnes: τρι νοησει SchoL Vict. In hoe tamen legitur νοησαι. αντὶ του νοησειεν.Io6. ἐει του, ου Διογενὲς Βριπιενδα κουρην κομμένου 'Aχιλῆος η απουρας. Erat haec lectio vulgata. Διογενες, ut Agamemnonem appellet estor nec habet per se, quod displiceat nisi comparatione alterius imetionis: Διογενευς, quod Ven et terque Schol exhibent,
