Carmina cvm brevi annotatione

591쪽

is Norant nonnulli, quod Homerus totam Peloponnesum non nouit, Hesiodus autem nouit. Vt verum sensum haec habeant, ita accipienda sunt Homeriuri nonduci totam Peloponnesum uno no a comprehendere. pricta obseruatio ad sum vocis ργος, quod muli proclinta Peloponneso dictum esse voluere cum tantum sit dLuo Agamemnonis. Atqui vel sic generali sensu pro erris ab Achiuis habitatis Ἀργος poni, negari nequiti V. Excurso ad M. B. Nam loquitur h. l. lysses ad Actiblem ergo improprie Argos memoratum esse necesse est, quod proprie tantum a Parte Agamemnonis dictum ego

Poterat.

ἱπποβατοι - Vindob. Porro is ἐν αλλοις φθεῖσθαι )eque ori Tomi m. Vindob. utrumque Eustathius norat. At φθὼθω cum aliis en Schol. r. Hesych. φθισθαι, ολέσαι seri bitu quoquo φθῖσθαι, male, ab φθιμαι. Eadem Frietas occurrit , 667. d. a, ii 7. , 55. et καταψ eσθαι d. B, 183. otest tamen φθεισθαι antiquior issem haberi a Θεω φθέομαι. a47. αλλ' ανα, εἰ μέαοιέν τε - Ι αλλ' ανα ε euhiatus talis tamen qualem ferri posse censeo, lono quia

escente. ανα pro ναστηθι, ut παρα pro παρεστι. Minnet tymol. h. v. ex Apollonio de Syntaxi P. a. a48. Ιας Ἀχαιῶν τειρομιDους θυεσθαι πο Tinem ὀρυμαγδου. Ex iis, quae in Exc. IV ad i. A. disputata sunt, Patet ἐρυεσθαι, ερυεσθαι, media breui esse debere h. l. extrahi eripi. At ρυεσθαι, tueri, seruare, prios' producta. Non dubito suis h. I. scriptum, τειροuμηρυεσθαι, sensu postulante. υπο Τρωων ρυμαγδου Vrat. b. sec. - ἐκ δεσωγ, non male, et ex usu Homerico Iacob adscripserat

592쪽

brarii multis modis. Etiam ὀρυγμαξος, Θορυβας, tymia. Hesych. Enotatu digna res non est.

Versus a47. 48. sententias intercipiunt, easqυε ramgrant. Etiam enitet iis offensus eiectos esse malebat. a49. 5O. αυτω τοι μετοπι' , αχος εσσεται ' tua τιμηχος, δεχθέντος κακου, - ακος ευρsA. Posse et αυτωτοι scribi, et αυτω τοι docet Apollon de Syntaxi p. 4a, 14- ουδέ τι μηχος Sehol. Pindari μηχαρ. ad Ol. II, Si καὶ λαχ ρος ουδέ τι μηχα δεχθέντος κακου, υτακος ευρεῖν Non videbant ames et Clarho hanc lectio nem haud si contemnendam, dummodo ουθ' scripseris: ita enim sententia melius continuatur inde ab εσσετααVt υlgo legitur, iungenda sunt οὐδέ τι μηχος AH, εὐ- ρεῖ ακος ρεχθέντος κακορ. - potest esse σται et ori, ii essicitur vi sententios esseratur Cant me Ουὀέ τι μῆχος, δεχθέντος τε κακου κος ευρεῖν quod et ipsum defendi potest. a 5 i. φράζευ, οπως - ἀλεεμεις Eustalli Mori. Canti

Ven. D.εεισης item Vindob et alius e correct alter . λεασαις. V. Excurs III ad h. L de tacite. a5a. λειπον. o bone Iam dictum ad , ros B, a35. In rat A. δ ποποι. Ceterum tenendus ii locus, una cum Irem , 64 sqq. unde constat, ex Homeri mento Achillem paterina Pelei domo profectum ess ad Troiam, et esse com mentum seriorum, de cli ille in Scyron insulam ad Lycomedem abducto. v. ini ad s. 664.a54. τέκνον ἐμον se notant nonnulli omissionem τοῖ λέγων ταδε. Sch. A. sch. r. a55. αἴ- Θέλωσι. omni αι statim contra Homericum morem, ut aliquoties monitum.

συ δὲ μεγαλητορα θυμον Ductus hinc est vertis nobilis Vinc animos, iramquae tuam, qui coire vincis, apud Ovid. p. m 85. Est haec φιλοτιμι et φιλονεικω de qua pater Achillem monobat, quae in ipso citi iracundia et asperitate erat coniuncta-

593쪽

a56. ἴσχειν ἐν στηθεσσι. γρ. σχε ἐνὶ . ames.scque Von. b. male ἐν στηθεσφιν m. Vindob. a57. 58. Aut sensus me meus sallit, aut hi versus

apsodis debentur: ater eum non poterat hortari, iconceptam u'm animo dimitteret in Achivorum gratiam; ληγεμεναι ἔριξος Illo enim tempore cum in bellum ex- irpi nondum ira concepta erat, nec iniuria facta, nee

ἡγειν, cessaro ab ea poterat. Fac ληγέμενα dictum A. se, quod non serendum arbitror, pro abstinere natiuntamen vel sic Praeceptum ex re praesenti, neqne illud praeuideri potuit a parente. At ira effervescentem filium ab humanitate φιλοφροσύνη, esse recessuram praeuidem poterat. Vt tolerari possit, saltem supplendum esto sis

vero ad iram prouectus fueris, mox iram depone.

a58. φρα σε μαλλον τισωσ' ημεν νεοι δε γεροντες, logubatur. Α τι- Ven. . . cum Schol. . . Eusi. Cant. Mori Hari. Vrat. b. c. A. Mos . . et vero etiau Edd. Flor Aldd. et a usque ad Turneb. vi ex Rom. σμω induxit. Sans grammatica postulat, M. Verum d metro sic metuas. Nam τιο priorem habet breuemini. 78. Od. X, a9. at producitur syllaba in ετιον. ἐτιομεν. τιοιαην, ως si 'A. , 54 τίου scrihunt et ιν E 536. multo magis in τίσω. Scilicet dicendum duas

fuisse formas: τιω et τι ab ab hoc futurum quod se. cundum appellamus, et τιον, Θ, 6 r. τιοφην, et ει - οἱ μεν νέοι Vrdi. . a r. m.

etum, pro ἀμελεῖν, notant Schol. . . ' .a6o. παυε εα δὲ χόλον Θυμαλγέα παύου iam Hor, Rom. Eustath. at negligenter statim Ald. i. παῖ edidit; sicque seqq. edd. donec Barnes alterum reduxit, quia a codd. Mori et Baroce. addo vn. Vindob. repererat os εο Diserte erat παυε in Cant. Hari. Ven. In Lips erat παυε, superscripto ου Ernesti alterum quoque defendi Posse ait, nam παυειν etiam neutxalite dici cui salicm

594쪽

IN ILIAD. LIB. IX, I 456- α 5 58

non est sus Homericiis nisi forte Od. Δ, 69. at non vidit metrum non admittere παυε, sed ne hiatus sit, ro, quis παυa' L. asii. δῖρα Γοωσι μεταλ, ζαντι χολοιο se Excidiι Scholion respexit puto το μεταλξεαροι quod esse debebat non μεταλλεραντι. s. sup ad 157. et a99. Est quoquo una littera norat. h. o l. asia a tu, συοιδε μευ κον- ἐγω δέ κέ τε κατα- λεῖο εὐπρος το σχημα ' ὀέ-m καταλέω pro ἐγως αν καταλέξαιμι. Recte lioec Ven. A. ad morem Homericam, . Exc. II ad , p. 77. mdlo adiicitur, a ah dare est vero pro v. Nolunt porro suppleri εἰ esse Θέλεις, sed εἰ esse παρακελευστικον ἐπ-μα ut 2, 4 αλλ' εἴ τις καλέσειε θεῶν ΘέNα agedum ἄγε se Alias a δ' gra quod Gaa quoquo monuit. 376 εἰ ναγε μοι, μααίa65 οσσα τοι εω κλισδρον quo sup Ia D παντεσσι et περικλυτα - γοανγω, quod nunc, ταλεμ.4equuntur versus XXXVI inde a 64-a99 repetiti exsuperioribus Iaa -I57. cf. et ius. IV 43 sq.a67. Etiam hic ουμ α MLο alii legit et sequentem versum odia κεν eiicit Benti ut sup Ia o ra6. In o Mei aberant .m67 8 9. ωκεν οὐδέ κεν et possunt repetiti videri alieno loco. aro. ὀάσει δ' ἔπτα γυναῖκας ααυμονας ρ εἰδυίας. Aristarchea lectior testant Schol. A. Vitiosa tamen: v. sup ad s. Ia8. Restitui saltem ἀμυμονα alterum debet esse ργα ἰθυίας.a7a Λεσβίδας, ας - - quod septem Lesbias puellas memorat, ne Briseis in earum numero est, quippe quae erat Lyrnesita. Contra Zenodotum hoc, nitum vide plura sup ad 3r. a a. α τότ καλλει ἐνίκων adiicitur nunc τοτε intererat enim nouem fero annorum paulam. a 3. μετὰ δ' εσσεται, ὴ τότ απι υρα. omni et n.

595쪽

a 6 Τ Θους ἐστιν, αναε me legendum 3 non ,

a96. πολυρηνες et . I. To let. 297. οἱ κέ σε - τια, σουσι. en etiam h ut supa 55 τιμι σωσι. - Schol. stigmen additam esse aiunt, quod coniunctivus pro indicativo sit positus obrvi rhἈρισταρχος τιμησωνται ώς ἐλευσωνται. Turbata haec:

596쪽

su quod etiam muησωνται lectum suit, suo vi corrigendum sit τιαησονται έλευσονται. diicitur: ἐν αλλιν τι αyσουσι. s. sup ad 55. In oWnlei non modo Αουσι ut 55. verum et interpolate a καί σε δωτίννσιν s

a99 μεταλλνεαντι duplici a esse Aristarcheum, te

μαλλον, παρα τὴν κῆρα, ο ἐστι θανατηφορο μοῖραν. hoc male ita enim κηρὸς μαλλον ess deberet 1 ἐν τῆ , - πι μισεῖται μαλλον, παρα το i ρ, '. n. e. ut ducatur potius a κέαρ, π. Bene tymol et Sch. hr. κηροθι, κηρόθεν, ἐκ χης

Soa κατα στρατον et ad sepe iora et ad seqq. Oferri posse, obserum Schol. A. et Vict. OS II γαρ κε σφι μαλα μέγα κυδο αροιο. Sch. L. et Viet πατι δέ κε ρηεσσι χαρια κυὀος ἀρτι του, παρὰ παντων ἐκ παντων. Comparant scilico versum similem lap. Δ, 95. κέ σφι odd. Mori et I vitiosei καί σφι Cant. Βουσι - καί σφι o. Vindob. 3o4. ἐπεὶ α μαλα τοι σχεδον λθν Barocc. Mori. Vrat. b. o ni unus Vindob. λθοι. Sane ἐπεὶ αλ. παν, ἐπὴν cum coniunctivo est iungendum vi , i a. 488. I, 358. Est quidem exemplum optatiui , Oxτευ- ξεσθαι μέγα δορπον, ἐπην τισαιαεθα λώβην, sed videtur in mendo cubare. Etiam , 363 variat in libris ποιησει et ποιησν. De la Homerico iam dictum ad s. asia et c. IL ad E P. 77. Sos. λυσσα εχων ὀλοῆν. m. Vindob. οντ ολοην. 6. οἱ ἔμεναι Δαναῶν omitati To l. εμμεναι.3o8. Ad h. v. E cod. Leid. Scholion Porphyrii p.

Valhen ad Ammon. p. 45 excitatur de πολυτροπω eloquentia in hoc libro. Cui volupe est discrimen inter veritatem naturae in assectus perturbatione et sucum Thetoricum contemplari, comparet Libani T. I. p. a Sorationem, qua Achilles VI lli respondet.

597쪽

So8 Si 4 leguntur p. Platon in Hippia, in prisino s. D. So9. Hγέως αποειπεῖν. Priorem Mem certatim grammatici interpretantur, respectu tamen lemnitiue molesto ad imum, quod hic non curamus ut ipse Apbllon Lex. h. v. ἀπολελεγμένωc. ἀποτομως Scholia ven. L. Victi Sch. br. ἀπαγορευτικῶς ἀποτόμως--λη P.

κεκριμένως male sch. r. κεκρυμμένως δια νδην ἀπηλ- τημένως ἀφρον στως add. Eiymoi Hesych. Vox saeps Apollonio frequentata qui etiam vocem nouit Π, 7 ἀκηλεγεῖν. Est lati raecise plano sine ulla exceptione. ἀποει,εῖν fuit πουειπειν n est negare, παρώλa.θαι, sic scb. r. v sup A si 5 int. 67r. 5o6. tum σου μυθον erit το χρῆμα. Praestat tamen Ion eloquia pronuntiar quod uentias, quo sensum 416. Od. A, 3 3. add. 1 I, Mo Ambisuum esse potest etiam ins Oi. Sic et ἀποφάσθαι, ins 4aa. 43 i. o6 645. Idem 38

τῶ παν ἀγορευέμεν ως ἐπιτελλω , αφαξον. Si o. v περ η φρονέω τε καὶ ς τετελεσμένον εα Memorabilis est lectionis varietas: ν περ ὁ κρανέω quae et doctior est, et cuin altero hemisticbio consenui: et codd. auctoritatem habet, artei. o L in b. tum veneti, cum eod. Victimosych cum Schol. Biblioth. S. Gexm ad A, a. t Sch. . docet Aristarchum φρα σε legere. Hoc et Lips cum Schol. r. habet. Legitur

quoquo in edd. Platon in Hippia L, A sta et

νή τε Et conuenit melius sensu Achillis. In Lips ei iam monetur de altera luctione κρανέω τελειώσω.

Vtrumque norat Eustath.

καὶ ὁ τελέεσθαι Au p. Platon l. c. variasio et albbi obuia in hoc hemistichio, ut A, O4 2 a. 3LI. ως μην μοι τρυοτε παρημενος αλλοθεν Scnol. . et L. τρυοτ ξτοι τρυχητε την ἀκονη- ρυνητε. Melius Apollon Lex et obch. qui sua iam notate in isto corruptum τρυβσται repererat ait faciam esse vocem ex imitatione soni, quem palumbes reddunt.

598쪽

τι ποτε Similia dant Schol. Lips eum tymol Eustath. Eroiiam . . Vt verbo dicam, iactum est verbum, ex sono τρυζειν, estque idem quod τρίζειν sup B, a 4. 41 sono querulo, omnino do voce compressa, et conquestione. Mirum est quod . . constanter peris scruhitur, vi et apud Aratum Dio at ii ρυθι ορθρινον ερημα- λολυγων. μη μιοι τρυβοιτε memorat Sylburg ad Clement Suom. V, p. 38 Poit. p. 6O . παρημενος en To l. nil refert habet tamen au-etoritatem. uigg. παρ αεγοι. 3ia. ἐχθρος γαρ κεῖνος - α πυλησιν. Repetitur hic et sequens versus d. , 56. . virumque festiue ad philosoplios transfert Lucian in Fugit Soος χρυσον φιλεε ναι ἐνὶ φρεσιν, ἴλλο δὲ εἴποι. Expres. quoquo ex his verss. Neoptolemi mores P. Sophocl. Philoci inde a v. 7. monente quoque Schol ad e L

De μυς Attia πυλσσιν nil notatur in Scholiis, quod

ad rem sit. v. Notam.

εως. quod ἄλλο pro τερον Sch. A. cum Seho B. L. Vie et Suida in gλλο ἀντὶ του τερος. Vulgo egitur κευθε et βαςει quod Turnebus Intulerat ex ed. Rom. idque etiam si in Porphyr. Quaost. r6. Anto Hrnebum editum erat inde a Flor Aldd. ωιυλι λλ. ὀὲ ε r. sic et Codd. Mori Barocc. Mota 3. Vrat. b. A. et Suidas To. I, p. 1a et 77. ευδνο ἄλλο δὲ ais Plato a binis locis; sicque en Lips. Hartei Plutarch de Homer poesi p. .XXVH ειποι viis cleri potest legisse Luciam Fugit. i. c. nisi ille Ionicum in Atticum transtulit, nam ρεδερσεν ' ος χρυσον φιλεειμὸν ἐνὶ φρεσὶν ἄλλο δὲ εἴποι κευλι et βαd Philom. Vidi Soph. I, 5, o a Schol sophocl. Philocti 4

ap. runck κευθr et aec . Secundum haec maxima Probabile fit, probatiorem inter veteres lectionem habitam eue eam, quam reposui, iobante quoquo euileio.

599쪽

Ductus est ex . I. versus Sophoclis in Creusa ap. Sit,baeum Sem. XII, p. 4 κακον το κευθειν, κου τε ἀνδρος υτενους. 314. καὶ τετελεσμένον εσται Vulgatum erat: ους μοι δοκεῖ εινα αριστα minus accommodato ad sensum Achillis. Itaque adscivi alterum e Schol Ven. . qui ita, αλλιν legi ait Legitur enim idem in Platone Ic tum in Mori BarOcc. ari. Vrat. b. Town Liptas codd. Vindob. 315. υτ ἐα praetuli mori. Ven Schol. dia im habet, quae hic roquiritur pro vulgato et υτ ia r. 316. υτ αλλους Δαναους. o M. Ουὀ idem vitiosi Ἀχαιοῖς.

317. μαρνασθαι ὀ βισιν - ανδράσι νωλuia is Vulgata lectio erat δηίοισι με ανδράσι. obsidet ea die codd. etiam enotos. Et sine variations versus se repetitur a Glamo in i Ρ, 47. . At σου ἀνδράσι Ansarchum legisse prodit Schol. . non tamen video αδ-cem, qui sic exhibeat praeter unum Vindob. Sane μαχεσθαι cum cognatis iungitur haud uno modo, plerumque m bsolute, προς τινα, κατα τινος, αντία γος,

Υ, 8. Si μετα iungitur, si inter alios, inter socios: ut ins. 35 οφρα δ' ἐγ με 'Αργείοις πολέω ν εχ μετα πρώτοις , at et t. Commendat igitur ratio

grammatica lectionem Aristarcheam: π ανδρασι. Menim dici potest et solet: sic , 44 Τρωεem μίχεσθαι, et , 6. E. Ia4. 44.

Benti emendabat μαρναμένοις. Saltem sic μαρνausve praeserrem et iungerem: ου Dic ε μαργαριεχοδ αισιν - ut Sa ανδράσι μαρνα αενος. t vulgaris ieetio iterum repetitur , 47. 48. no summa ἀκριδει ia Homero requirenda est. Ceterum locus hic docere potest, quantum grauit iis sensu verborum addat ipsa dignitas loquentis bimi te sententias vidimus supra , a sq. ut in ore Ther litae quam diiursa cum vil

600쪽

qtiem ne Apollonius quidem admisit . . , 19a. 49. 34 al. haud dubie grammaticorum et librariorum DUO: nam nec alibi hoc occurrit in hac voce, et Λ, i 4

σεται Antea s. 5 erat har occupauerat sic alterum adterius Iocum apud Apollon. I, 84 fori etiam 497. Scriptum adeo olim fuit aut ἐν δὲ αδ aut v Benti coni. ν δέ et Si vel ἐν δὲ Imp. uentur tamen vulgaiaram libri cum Apollon Lex. in . sicque legitur in Ar, not. de Rep. II, 7. ubi Versus adscriptus Corruptum erat in ed. Steph. ἐν δ' j et iam ante in edd. Argenti Cephal. 5a5. v et in Schol. Vict. Erat tamen vuIgatum ἐν δ S in Flor Aldd. et hinc prosectis, in Romae Tnrneb. idquo reuocauit Barnes Seholia nil obserivant, nisi quod ἐν τ αυτ reddunti Lucian. Contempl. a. compegit VII 3r9 3ao asi his aliis ex d. , 5ar et A 553. 57a confecitque imdo locum valde festiuum. Sao κάτθαν μως ο τ ἀεργος ν - πολλα ορ- τι . Intuli tacite ἐοργας Stephanus, antea erat ἐωργώς. Vtrumque agnoscunt grammatici, Hesych. Etymol. In I, Bris tamen in ἐοργώς. Ceterum euagatur sententia huius versus lineam pari honore haberi desidem et ob-

sciam eum viro sorti et sactis claro, ad sensum AeHLIis spectabat non autem quod omnes moriuntur; red Ietquo versus omnino Thapsodi acumen in euoluenda et interpretanda sententia antecedentia versus quod genua interpolationis est fremaentissimum. Bens hanc suspici vom exposuit iam Meppen. Nec ea sugit enueium, qui subtiliter coniicit λάγχαν ὁμῶς Praedae partem parem auferre solet et , et, sane us. 567 α μαι, - ελα

라틴어 텍스트