Carmina cvm brevi annotatione

581쪽

Addit Schol. . quod ἐν πυρος αυτ sit το απο τωκυρὸς φωτι μενον scilicet, non simplicite αυγὰ τυροήpto πυρ ut ἐν πυρὶ sit, iuxta ignem, ut Schol. r. quo. quo interpretantur, sed in loco ab igni ollutiato.

Idem Scholion est id Apollon Lex. in πυροὶ αὐτι et

similia habent i Sch. . . Notant quoque κατέβαλεν esse pro κατέθηκε. x o, ἐν δὲ συος σιαλοιο ραχιν τεθαλυῖαν αλοιφi. pri. mo nunc occurrit συος σιαλοιο, συος ἐντροφίου, τῶν τρεφους ώς ζατρεφεων σιαλων ' Od. , et L 3 σεσιτισμενων Schol. . . Victi De etymo ambigitur ductum esse ἀπο ου σιτιζειν mi sibi persuaserit Aliud est apud tymol. σίαλος alii accentu variant σιαλος v. Subdas pρος ut sit, spumeus aper. αίρην συς, παρὸ ἀἀφρὸν δίεσθαι. Fuit illud σιIαλος, et natum inde γαλοεις, vidimus ad , 26. τεθαλυῖαν ἀλοιφῆ. csych. Θαλλουσαν ἀκμέως. proprium de pinguedine, et adipis superficio exuberante conuenit cum Latia nitere ins 46 συες θαλέθοπις

αλοιφῆ. ἀλοιφν λίπει pollon. h. v. cum Schol. r. et Hesych. ao9. λδ εχεν se στιγμῆς tamen caussa in Schinti non apparet sorte quod sibi ipsi ministi at Achilles,

αυτο&ακονεῖ aut quod Automedon nunc adest, sepra

non memoratus.

a Io. καὶ τα με ε μωστυλλε diserte agnoscit μι - λ. Schol Victoria Ia αυταρ ἐπεὶ κατα πυρ - , καὶ φλὸξ μαμωφis scriptum olim in nonnullis sui αυταρ ἐπεὶ πυρος θος ἀπέπτατο, παυσατο ε φλόε Schol. . . L Eustath et Plutarch de facto lunae p. 934. A. bi ei est φλὸξ ανθρακιην στορέσασα, non bene. Additur a Sch. A. et ex veteribus in Eustathlo: τελοῖον es ρ ἰοῦ sc ἱοΣ ανθος. quidni tamen ignis Sea

582쪽

descentis donec consumtis materiis carbones soporsint, sos ignis dici potuerii atqui et μαραίνεσθαι- flamma subsidonio hoc ipso loco dictum eli. Apud Eustath. porro ex veteribus sane quidem et eschylum πυρὸς ανδο dixisse sed ibi Prometheum augere rem data op ra: σεμνοποιεῖται γὰρ ἐκεῖ το πυρ, οῦς, καλλiστεῖον τοῖ άνθρ τοι προς του ΠροαηΘko ὀοθεν. Lucret. I. 989sammai fores coorto laudat Benit o melioribus libris. Scripserant alii αυτὰ ἐπει κατὰ πυρ ἐμφννατο, παυσατο δὲ φλοῖ, tradente Schol Lips moniti muti vocis corrigo ἐμαρννατο quod etiam in Schol. vici legitur. Alios legere αυτὰ ἐπει κατὰ πυρ μαραινετο legere Clarke a xat. Videtur hoc petitum ex L aa8. Qua ex his vorio Iectio sit, nemo definire ausit Vulgatam praetolerat Aristarchus. Notandus usus του κατακαίεσθαι, de flamma deficiente materia consuinta. Contra κατὰ μῆρέκαν A, 46 versu aliquoties repetito; adde M o. , at 3 ανθρακιην στορίσας suidas . V. πεπυρακτωμί- νο ανθρακες, versu adscripto. ἐφυπερθε τάνυσσε ἐφ τερρο ἐτά-σσε oWnt. a14. πάσσε ν άλος θείοιο de epitliet varia ariolan-iu Schol. Eustath. Plutarch. Sympos V, Io pr. simplicissimum erat dicere, esse , raeclarum, tinum. e sycli recte: λος Θε οιο, ἐντίαου nisi malis dicero esse, sacrum, propter sum religiosum in mola salsa. Recitat hemistichium Apollon in αλα πασσε et ἐπασσε, Cum esych. Vt notionem spargendi inde ad-

κρατευταων ἐπαείρας plura comminiscuntur gramma tici in Schol. . L. Melius Aristarchus p Apollon. Lex esse κρατευτα bases quibus veru utrinque imponuntur statumina lapides puta utrinque positos. Sua fecit ista Schol. . adde Eustath. Hemsteri, ad Pollucem , 96 pronior erat in alteram interpretationem, Ut κρατευτα sint λαβαὶ veruum. melius ipse ollux VI,

583쪽

89 bi κρατευτ ριον est serrum, cui immittuntur erua: - ου σος καὶ Oμηρος ειρηκε κρατευταων ἐπαε ραοῦ. Tandem pro ἐπαείρας risiarchus legebat μαε ac

contra poetae mentem.

Ex5. εἰ ἐλεοῖσιν ἔχευε. ἔλεοῖσιν aspirate en eum Sehol. r. et Vici et tymol. in εἱλεόζ. quem dissensum iam Hesych. memorat h. v. Varia in Schol. Elymo Ammon ex etymologia asseruntur. Sufficit Apollon Lex. h. v. et hinc in Suida et aliis, τοῖς αγειρικοας ρ τροβοιο ad quem loc iam laudauit Tollitis notam emserh. ad Lucian T. I. p. 37i itaque Ioca Aristophanis et Schol excitare necesse non es ελενσι Barocc. Mori ἔχευεν. ἐν ram in κεν B. L. Sch. r. a.

sicquo n. Vindob. d. Rom. et Schol Missoph. qu. af, cum then IV a p. 73 B. In altero loto d. E 43a est βαλλον δ' εἰν ἐλεοῖσιν ἀολλεα εχευαν est ap. Ammon. p. 49. At Schol. Aristoph. Nub. versum concinnat ex hoc et V aio αυταρ ἐπεί φ πτησε Milἀμφ' βελοῖσιν πειρε.a18. αυτο ἀντίον I v. n. Vindob. ἀντίος. ais Θεοῖσι δὲ Θυσαι νώγει se quod hiloxenus et Timotheus quos probabile fit in aliquo dramat Achil. Iem legatos excipientem exhibuisse atque omericum in hunc sensum reddidisse acceperunt Θυσαι, Θυ3υασαι. te quoque Ammon. p. 32. Enimuero recte Sch. A. B. ad L. Eus per παρἈσθαι reddunt, utrumque apponunt Schol br. Hesych. et ληλα σας ἐπιθω - παρχας, Vt Od. A, 446. Superest notabile in h. v. usus voc του in τοι in σου ἔτεροι haud dissimilis ab usu articuli seriorum. αtes fuisse τοίχου τοι vel δη ότεροιο. Iteratur tamenta 698. Amphiboliam olim inepti in h. v. quaesiuerunt pHermog. Method. Eloqu. 35. In ai8 se et Usu iterum

Variati

584쪽

aaa. αυταρ ἐπεὶ ποσιος - - Coenati iam eram

apud Agamemnonem lap. 78. et mox a6. 7. Aiebat itaque Aristarchus melius scripturam sui momorum καὶἐἰ τυος - ἐπάσαντο. Religioni tamen sibi duxerat aliquid mutare, cum Vulgatam lectionei in multis libris reperisset Schol. A. Fuerat quoque similis in h. v. uuaestio Porphyrii in Sch. . L. Maa3. Cur lyris Primo loco verba faciat, quaeritur. Multa ariolantur grammatici Atqui lyssis pradentia et cautione opus erat in primo aditu parando ad Achillis animum. Difficillima enim res, sis alteri molesta verba facere sic, ut alter non exasperetur. Θειος 'Oδυσσευ edd. ante Wols qui reposuit διος D. Nil resert habent tamen hoc Baroc Ilori. Cant Lips. Ven. Vrat. b. et A.

aaέ. πλησααεγος οινοιο δέπας, δειδεκ Ἀχιλῆα ad morem obseruandum, quod pocula lenu, haud inania, Propinarunt cogitandum autem se, cum his verbis Achilli poculum in manus traditum suilla ab Vl1Ωse. pollon Lex. ειδεκτο ἐπι μὲν του τα ποτήριατ δεεια ἐκτείνειν - οῖον τῆ προέπιεν Ap. Athon. I, p. 4 A. αντὶ του ἐδεξιουτο, o ἐστι, προέπινε αιτωτ δεεια ὀους το ποτνριον et iterum lib. V, p. 93 Α. v. ad Δ, 4.

Peccat contra naturam metri πλησαμενος Ιοινοιο

δεπας. Fuit puto πλησαμενου δε δεπας Ιοινου. Bentleius modo tollebat δ' vi esset πλησαμενος Ιοινοιο modo tentabat πλησας δὲ Ιοινοιο. Vulgata est p. then XI,

p. 498 D. ubi quoque de altero loco Odyss. Tora agit.

Ad orationis uniuersae artificium spectat Scholion alio loco positum ad s. a Schol. . in duas στασεις, status, diuisam eis orationem, την παρορμητικην, qua exhortatur Achillem, ut so placandum et alteram αλ-λοι-κ ν, ut, si Agamemnonem omnino exosum habeat, saltem exercitus misereatur ve oo Artificium rhetoris cum docero passim laborant Scbol. . . Enimvero ρhoc in plerisque rho orice magis quam Poetico sensu.

585쪽

aa5. αιτος ψιν ιο ης ου ἐπιδευεῖς In in re, δευης legitur addita tamen 1 διπλῆ, ori προσιθinsiτο τ ἐπιδευεις, κακως ουτοι και τὸ si περισπαπιν, εμεν ενι κλισιν ν τυγχάνομεν 'Aρίσταρχος δὲ χωμ f. Schol. . Obscura haec, multo magis quod acere tu omissi sunt Lectiones videntur suisse plures Laἐπιδειεῖς, qua nunc obtinet; et p. alios quoque legi tur, Ut P. Lucian. Pro lapsu int saluti a υκ ἐπι me non iudigra, vi est in edd. Athenaei I, p. a C Hου ἐπιδευν, ut sup B. Ea erat ἐπιδευεata, ut de Acti l haec pronuntienturi ta vero a6 7 prorsus allas sunt. ἐπιδεῶες, quod in Ven. . est, postulat et ipsum ut suppleas ah At ἐπιδευεις sublati ἐσμὶν est pro babilius; nam aliquoties hoc sine verbo Lara ita pia tum occurriti vi , 48 τὰ δ' ἔλδεται ος κ' ἐπιδευή:. item , a a. d. Δ, 87. Hoc idem Sch. r. sequnnlar: οὐκ ε λ et Hesych. ε ευεὰ ἐνδεεῖς. - At alii, qui ἐπιδευεῖς legebant, legebant etiam no ero mus haec sunt illa in Scholio ουτοι ὀ κώ si in ρι -τιν' ἔμεν ἐνὶ κλιμ, η, τυα Οαεν. Apud frustath. est υκ δαιδευεῖς εἰμεν γεγουν σμέν. His vero in altero versu obstat in καιὰ ἐνδα Θ νυν. At Herodiasuis

nobiscum conueniebat ηαεν cum seqq. usque ad Zminia' es in medio interiecta Aristarchus quomodo scripserit, non satis assequor nisi ἐπιδευε voluit se lac viam Atticam, ut βουλε pro βουλm, quae tamen inminmero locum non habet in quo sic esse inuiset scriptum ἐπιδευεαι, ve ἐπιδευν. Eodem tamen videtur spe etaro Schol. Lips. - ἐπιδευεις δαιτος ως - αποιχομari.

'O-ῆο Δευν Od. , 53. At Schol. Victor laudat δαει, videtur ergo in s. Lipe lassis quoque ἐπιμύει.

quod Aristarcheum erat idque conuenit cum Scha LIupra adscripto. Qui itaque Aristarcheam lectionem ridiscribendam sibi sumit ei reuocanda erit haec ipsa lectio. aa6. si ιεν ἐνὶ κλισίν 'Aγαώμνονος 'Aτρείδαο Miras tu grammatici, quod principio statim orationis tam a

586쪽

caute Agamemnonis mentionem facit lysies. Varia comminiscuntur. At rhetorica huius subtilitatis curam Homerus non habuit. Et latendum est innino his trinis versibus, a6 7 8 onerari sententiam et vim orationis infringi, et videri eos interpretamenti speciem habere ad supplendum ου ἐπιδευεῖς, cum verbum omissum esset, cissis, εἰ μὲν ἐν vari Iecti in marg. d. Liberti Mox γοεικέα πολλα ἰαμσθαι, ut iam sup so. aa8. ἀλλ' ο δαιτὸς ἐπηρατο εργα μέμήλεν peecflila digamma in επηρατον εργα. Expedita tamen est meis dela iam a Benti allata aπηρατα εργα Sic , α9λ συ γ' ἱμεροεντα μετέρχεο γα γαμοιο et saepe alio. Vulgata tamen lectio perscripta quoque est apud Cicer. ad Attic. XIV, i ubi H a8. . So ille suauit

utitur.

a3o. ἐν δοὶ δὲ σαωσέμεν 1 απολέσθαι Sch. A. ἐνιοι us, ἐν δισταγμω, ἐν διχοστασία. Nec est scribendum 6 p. unde δοιασαι et δοάζειν. v. Hesych. apud quem sit seribondum ἐν δοιῆ δὲ ἐν διστατ ινδε ἐν φροντίδε. ab limaeli. Iou. 5 c Ani μαλα θυιιος. In verbis σαωσεμεν η απολέσθαι est aliquid duri; quod et Eustath animnduertit; nam esse debebat σα- ψεσθαι ἡ πολεσθαι nunc iunctura putanda est esse ξ

σαωσθέμεν α απολέσθαι, ut , 5oa. 34ῖν αρκιον, ita ο-λDθαι ia σαωθῆναι καὶ απώσασθαι κακα νηων Pr quo est σοον δμαεναι η απολεσθαι , 46. Benti quoque suspicabatur vertiam sequentem Si νῆας ἐυσσέλμου esse aliunde illatum. Pro qua suspicione possis laudare quoque hoc, quod Cicero l. c. memorato hoc versi subsistit, nec addit sequentem. Et hoc necesse nec erat. In uno

indob est απολέσσαι ex emendatione.

a3i. νήας ἐυσσελμους. . ad B, 7o.aSa. ἐγγυς γαρ νηῶν καὶ τείχεος αυλιν θεντο. uespectat Erymol. ἀντὶ του, αυλισμὸν ποιμαντο ἐστρατοπε-

587쪽

Od. unde αυλίτε inae de gregibus, tum, sub diu

agere, et tandem pernoctare.

Ex hoc versu inscripta nonnullis sui haec rhapsodia: παυλις Τρώων, quia Troiani noctu excubant ante eastra Achivorum. a53. τηλεκλητοί, ἐπίκουροι τῆλε τηλόθεν, αεαὶ - μένοι recte reuocatum a Wolfio, quod iam erat in edd. Ald a et seqq. ale ad antiqua redierat Turnebus o. λεκλειτοί, etsi hoc et codd. babent, et ipse Venetus,

alii τηλεκλυτοι Satis de hoc dictum ad Δ, 49 E. 49s Z. M. 234. κειάμενοι πυρὰ πολλὰ ita et . L rescripsi pili

κφααενοι, cum Iaps To M. Ven et aliis codd. et grata.

Conueniret, utant, non eum tibiiturum, non des,turum efffs, ουδε σχησειν ἐαυτον quod est σχωσθα, continer se, temperare sibi, subsistere ut ins 65 i. At non conueniret alterum Tram ἐμπεσεῖν, ωπεσεισθα, non de Hectore et Troianis, sed de Achiuis sugientibu dicitur, non modo in versu hoc aliquoties repetito, , Io6. . Ia5. . , 59 ubi v. verum etiam in aliis, i B, 7 φευξεσθ' ἐν νεσσι πολυκλ σι πεσοντες, irrue' eo in aura adde A 8aa. 8a3. M, so6. Io7. Recte ergo ad Achivos retulit grammaticus in Scho br. dum reddit σχησεσθαι, ἀνθέξειν αντιστῆνα Eustast utram que rationem apposuit.

ἐν νηυσὶ vulta si sed illud in codd. Bamin casti Mori Lips ratio. - en nec aliter in iis locis, quae hunc versum repetunt; nusquam ἐνίa56. Ζευς δέ σφι Κρονίδενς νδέει ση era pauis D Vna voce ἐνδέξια Aristarchi est lectio. At Ascaloni ἐν abundare dicebar scripserat. ἐν δεῖ diuisis ori bus. voluit igitur esse fi σφι ἔν αυτοῖς an potiu σαγων in Sch. . videtur correptum ex conis

588쪽

dio vocis φησί Verum ἐνδ ει sunt dextra, fausta. rida omina. Hoc est quod tymoI habet: Hi e αἴσια και καλά. Conveniunt ἐπιώδα riuar B, 355. Et ob 'seria a tum est, Ciceronem . . etsi memoria lapsi , inariam habuisse, cum de Diu II, 3 Aiaci tribuit H mctricus Aiare debebat lyssem dicere Oud MUL 'a qu-- do ctrocitat Troianorum nescio quid, hoc modo nuntiat , Pro ora vitor Ma dctaetris I Agoribus edit. a principio versus ευ δέ σφι non στιν Κρ ipse Victi scribere iubet. ευ γαρ σφι Κ. apud

Gisin pro var Ieci laudatur.

a33L μαίνεται ἐκπαγλaee πίσυνος Δι , ουδέ τι τίει μιαίνε ἐκπαγλω vitiose edd. Flor Ald. i. tum L Lips rati C. Scilicet ex coni pendio scriptura non recte in tellecto. - Sequitur πίσυνος α ουδέ τι adeoque hiat metrum. Benu emendabat πίσυνο βδ, οὐδέ τι ut , πι 5. , a5. Similiter dictum αλκι πεποιΘse, et χ ρε

σι πεποιθότε βδφι M, 35. βδφι μησας, , ro7. Quidni tamen putes fuisse μηδέ τι Sin hoc non admiseris, referam me ad illud, quod alibi posui: --

Ira caesuram, quiescente tono, hiatum tolerabilem bsum πίσυνο Δι Ουὀέ τι τίει Nil mutatur in versu p. Iustin. Cohori. s. 4. 259. λυο σα Πυκεν αντον nil amplius quam μαίνεται, de pugnantis ardore. a41. στευται γαρ νηῶν λωκόψειν κρα κορυμβα ἄ- Videtur excidisse caussa τιγωσο. Haud dubie ea ad στευται pertinuit, quod ubiquo veteres notarunt, ino

ακρα κορυμβα ho mo loco occurrunt. Grammatici reddunt κροστολ α A. B. L. V. Sch. r. Eustath sobliciti tantum de eatissa abscidendi, scilicet, ut essent protropaeis, seu ex religione, ne comburerentur, quia in iis deorum signa erant sculpta alam autem κροστολ α tuere in proris et fuit is mos posteriorum temporum,

ut ornamenta ea rorae tollerent, nauem captam cre-

589쪽

marent. Eadem acrostolia videas passim fuisse pro tro. paeis et dedicari diis v. Diodor. XX, 7. 5 a Plutarct. To. I. p. a 9. Eodem modo Romani rostra pro u ω Paeis ducebant in triumphis: quae satis nota sunt. e. ne hactenus modo ad Homerica tempora hae recte reseruntur Atqui Hector hoc num faciet et sacere comstituit, ut propugnatoribus depulsis ignem in naues eoruilolat. Iam autem illae stant puppibus ad terram addu.ctis: ab hac parte eas aggreditur, φλαστα tenet 0, 727. grassantur Troiani securibus et bipennibus ibid. haud dubie ut prominentes puppis partes recidanti noverbo, ἄκρα κορυμβα vix alibi quam in puppi inruat

quaerenda quae habebat κωρωνην et φλαστον, plustre, extremam partem ad pinnarum formam etfictam ut 0,

φλαστον, μετα χερσοῦν χων. Iane κορυμβον per se sis

clarat summam vel extremam partem quamcunque.

Fuisse quoquo inter veteres, qui κορυμβα in puppi quaererent, ex loco Hesychii corrupto patet κορυμβε, τα π ἐνίων αφλαωτα malo interponitur nunc τὰ Δογστολια. Pergit: τα ἄκρα των πρυμνῶν Ibidem alii αἷρομβα et in prora et in puppi collocauerant. In Amschylo quidem Pers o κορυαβα in prora quaeresa. esse, doeent adiecta, nam ἔρεε δ' ἐμβολη 'ΕH η iναυς, κἀποθραυε παντα Φοινωσης νεὼς κορυμβα A is Homero puppis esse κορυμβα firmat auctor grauissimna Apollom Arg. II, 6o3. bi de Argo Smplegades eis giente: πη δ' ἄφλαστοι παρέθρισαν κρα κόμμ' Manifestum hi fit extrema puppis hie intelligenda est. Male Schol. κροστολια reddit Melius Idem ad Lelsi interpolatus, ubi contra Apollonium unam di putat, qui est noster Apollonius Grammaticus inani cο, p. 8o. πλαστον illo per αροστόλιον exponit: P0 damnato pergit Scholiastes ἐστὶ, υ ἀκροστολ- eum

590쪽

Aristarchus legebat ἐμπλμειν. Notarant etiam nonnulli μαλερου πυρὸς esse pro μαλεριο πυρί scilicet ex ιὰ πυρος μαλερὸν vox Homerica, cuius vim modo ex

contexto, modo ex imo constituunt grammatici. Ita

que apud esych redditur per plura: καυστικον μαραγατικον ὀμ λα-ρον ἰσχυνν αὐενες. Schol. Apollonii I, 34 μαλεροχ ο νεώτεροι, λαμπρου. Ira του μαραν κου Quandoquidem vox Homerica est, apponam, quid mihi verius esse videatur Fuit antiqua stirps άρ etvsλω, quae notionem attenuandi ac debilitandi ergo corrumpendi et consumendi habebat unde venit μαίρω, φηρω, μαραίνω, μαραίνοααι, accesco, contabesco undis de flamma sup aia φλοξ μαρανθη ex altera Pronumitatione ἀμαλὸς idem quod παλὸς, μαλερος. Est itaque πυρ μαλερὸν flamma consumens materiam optime ergo Schol. r. μαλερου, μαραντικου φθαρτικού. Apud Elymologum in ἀμαλη, est μαλεῖν υμνειν quod alicubi dictum esse potuit de flamma adolescente materiam consumendo. Schol. . ad y 375 ducit ab λέα calor, ut sit το θεραὸν καὶ καυστικὸν nec indocto, modo doceret, unde a praefixum esse possit.

ex καπνου. v. ad , 83 ubi idem versus legitur. Variat et . . lectio πο καπνω et ρινοu-οvς. Quod imgitur δυβομένους, debetur ed. Rom. et Turneha Antea erat ὀρινομένους - καπνου in Hor Ald. hahentque hoc codd. Barocc. altero supra adscripto Canti Mori Hari. Vrat. b. c. Mos S. Lips. m. Vindob. etsi modo Lρυν - modo ορην - peccatur Hactenus auctoritate inperat haec lectio alteram ei neutra per se alteri pram ferenda esse videatur: utrumque est ταραττεσθα Eliam Eustath utramque agnosci Si ἀ βμενοι φοβέοντο , i. et ἐρινόμενοι κλονέονται , Q. 'inrειν δηιωσειν et . l. scribitur in ed. Flor. et in codd. v Torin L

라틴어 텍스트