Carmina cvm brevi annotatione

611쪽

μου οῖον Θανάτου μοίρα et ex eo Gycli in priora Seholi parte ut et tymologus nam uterque alterum domaribus adiiciundi Addit Schol. A. alios accipere κάρα του λῖρα pediculum. Ita Apion P. Eustath. tradiderat accipere nonnesios γκαρο αι pro θώμ. Alii Καρα num o Caribus reddiderant, quos poeta vilipendit' Vnicum tantum locum no

mus in no tamen nihil est nisi quod Καρα βαρβαμ-φωνου B. 6 . appellauit - Alii ἐν μιισθοφορου ταμ

interpretati sunt, quia Cares stipendiis conducti militabant. - , Alii ἐν καρο pro ἐγκεφαλου quia Albentem se cerebrum pecudum non omedunt, no nominant abdem qua de ro multa habet Ennath. ex Athenae qui ex Apollodoro duxit, in cuius Fragmentis vide p. 1a48. ., Salis ex his apparet, veteres ariolatos esse, non isto rotatos Similia breuiter tradidero Schol. Vietor et Seb. r. Addo Etymol. Hesych. pluribus locis. Obtinet tamen sere in his notio, in καρο pro ηρ.e, a x fatum, mora. Doctum Scholion est Veneti . et Leid. sed prius illud integrius Leidens vulgatum erat iam a aiken Diss de scholiis ined. p. 97. Enorabo potio xa est enim illud doctrina varia, etsi parum fructuosa re. fertum pro cerebro sit καρ, laudatur Ioia tis epigrammatum scriptor scilicet is vocem si adhibuerat. Extat epigramma in Anthol Stepli p. 7 Anal BrunL

. I, p. 489. XIV. Πίομα se φελον γε καὶ ἔγκαρο

Dixti is βρέγιια καρον pro ἐγκώφαλον quod iam nota tum ab Hemnerh. ad Plutum p. 8. videas. Laudatur et Lycophron cito ἐγκαρι ρανεῖ, cerebro irrigaueitur. Ita tamen esse deberet ἐγκάρου Nisi dixeris, paterelline, etiam καρ sic dictum esso. cum hoc alias esses idem quod καρη, cs ut Nec tamen sensus, quem res postvlai liinc exit quid enim est corchri vel aritis Ioeo Enni liabeo Apud tymol est καρω, pro in κεφαλορ, vel κεφαλη ioris ex vitiosa Iecuos pro is

612쪽

ροe. - Dici potest γωαρο-repetendum esse ab τοἔγκαρ, cerebrum, sicque nonnulli sensis videri possunt apud Eustathium. Atqui laboramus et sic in sensu, quid

sit hiabor aliquem in cerebri octo. Nam ut dixi, Atheniensium aversationem cerebri huc aduocare veli , ineptum est.

Pergit Ven. . et Leld. p. Valla inmissis. 7.ia, τιμῶμαι αὐτον ἐν μισθοφορου καὶ τυχοντος στρατιωτου μοίρα hoc noli ita accipere, quasi Archilochus commentatus fit, in Homerum sed quia hane forinulam ita adhibuerat ut inde pateret, eum Homericum locum sic accepisse. Atque sic iam expedierat

haec Ruhnkenii sagacitas ad Hesych. praef. Tonet. II, p. VII. qui idem versum Archilochi Inuenisse putabat in Seholio Platonis, quod nunc vulgatum est in lebem Lees Analectis p. 43. καὶ λ ,ίκουρος ωσε Κὰρ κεἡλη-

σομαι. ex quo tamen vertia non apparet, Archilochum

versum Homericum respexisse, multo minus eum Καρμcorripuisse. Amplexi tamen sunt hanc de Care aece. ptionem grammatici plerique in Schol. A. B. L. Vieti Leid etiam glossa rat A. memorantur in his p. Eustath cuius doctum est ex antiquioribus Scholion p. 5 Amerias et Neo tolemus I γλωσσογράφοι, nec viderunt priorem in Καρε esso productam, Carum autem misi. tiam mercenariam seriorem esse Troiani temporibus, sorte edam aetate Homerica Hoc alterum nisi esset , amplectendam esse dicerem ingeniosam enuei emendationem: τίω δέ ἡ Καρος ἐν α ν. Verum induxit in Damdem illa ipsa frequens pia scriptores de Caribus memoratio, qui, postquam Iones eos de sedibus suis eiece

rant, attriti, et mercenariam militiam exercere soliti,

posthaec inter vilissima mancipia habiti sunt, vi et in prouerbium res abiret, quod ad assidium illustrarunt viri docti, in his Hemsterii ad Aristoph. Pluti argume tum Valhen ad Herod. V 66. Fecit quoque hoc ipsum fraudem, quod passim Homericus versus in hune sensum est excitatus: εω Καρ- αιση vel μοιρα, ut aes

613쪽

liano in Caelari opp. p. a C. et Aristides in Pla. Ion. II, p. 54. o. II. Iebb. To. II p. 56. quos

adscripserat enti ad h. v. item Barnea ad Eurip. rclop. 65o. Lysanias Cyrenensis, Aristophanes et risiarebus iaschol. . et Leid in ea suero secta, ut καρὸ pro ηρος,

h. e. Θανατου dictum et τὸ α correptum ess dicereni: Ionice hoc esso iactum, pronuntiauerat Heraclides. Nesus autem 'Chius metrum ne curauerat quidem. Hos

sequuntur Apollon Lex Hesych et tymologus, supra laudati Dorica forma in καρὸ pro γρό aliena est a poeta Ionico. Dicendum satiem, antiquiorem suisse sonmam, V λελασμένοe pro λελησώ- A. II, 776 ibi et Schol. . ad h. L prouoCat. Ariolationum grammaticorum partem refellerat Clar ke ad h. v. idque sagaciter suspicabatur quod, si alio rum commentis relictis pia te ipse habitaueris, Oeem καρο esse eiusdem originis cum ἀκαρ e. Atque in hoe equidem ita acquiesco, ut cetera suas controvorsi rei, cienda esse contendam. Debuit esse bel το καρ, inpiuus rufus, rescissus, τὸ κεκαραένον, vel 1 εκαρα Θρις, adeoque res vilissima, ut το καρὲ est τὸ βραν, οὐὀὲ κεῖραι, Γν γε, ut Hesych et Elymol. bene incerat. Mansit usus vocis in noto illo, vel ex neiano: ἐν καρεῖ c. χροωω, do breuissimo tempore. Indocte alia ex ἀκαίριο admiscent ibidem alii grammatic Bendiloin ad h. s. reserebat loea esychii plura: γ μα κηροc. ἐν καρού. καρ, καρος καρὰ αἴ ν καμμο πρκαραορον κύρνοc. Ceterum hoc et similibus locis apparet, euamsi im egriora bique Scholia haberemus, multas quidem nos

doctrinae copias, utilitatis tamen ad Homerum perpurum se lucraturos. 379. κακι τε καὶ εἰκοσακι τε peccat In digam

614쪽

IGubeu. Memorant tamen Schol. . alterum. Recitat versum Strabo IX, p. 635 . nil mutans e vulgato. προτιγίσσεται Variant librarii ex more, primo in ποτὶ et προτι, tum in νίσσεται. quod Ven. A. habet tedd. ante Turnebum; qui προτινείσσεται e Romana assciuit utrumque agnoscit Eustathius. ποτινε=εται Sch. B. L. Hari To M. In Elymol. si vhομαί το πορευοuαι. At mox pro futuro accipit νιτο αεγο πόλεμονω l. , 18 et at ubi tamen praesens pro suturo ponitur. - Debebat, pergit, esse νεμομα ex νεομαι. ἀλλ' ἡ παράδοσις χει το ι θεματικον, ὼς ἀπο ου νίω, νισω. Verbo, usus obtinuit, v νίσσομαι scribatur cum olim esset νίσωμαι et νεωομαι ἀποτου νέομαι, νείομαι, νείσομαι, νίσομαAliter do his statuebat Brunck ad Apollon. I, 53. Sed licet in his diuersa hariolari. Aliud est, quod in h. s. oecurrit ἐς 'Oρχοαενον προτι-σεραι usus hic iungendi ἐς et προ illustratur a Northmor ad Tryphiod 36o. Inprimis ind. . , .ubiis ναον προέοιχομενοι. V. Notam. Praelia quaerere, quae notio Vocis προτινίσσεται

h. l. sit οσα ἐς Ορχομενον προτινώσεται, esse debet quaam oriuntur, aduehuntur Schol. ven. Α ἀνάκειται -- dii vi Sch. r. cum tymoL προωευεται, προέερχεται, ἐστιν, ἀνάκειται. a consequenti scilicet: nam sunt munera, qua religionis caussa adeuntes Oxchomenum, scili. eet ad nobile templum Charitum, adduxerant, et in templo consecraranti simili modo tilphi opibus clari, et Samothrace. Est quoque auctoritas huic opinion ex αphoro in Scho B. et L. πολυ δε τουτω orchomeno παράκειτα πεδίον, εἰ πιστος ἐστιν Εφορος, πληρε πολλῶν ἀγαθῶν, I ταῖς ἐκεισε τιμωα αις αρισι πεuπουσινο περίοικοι. Et hoc praeseram ei, quod apud Eustath.

memoratur, Orchomenum, quia munitum erat oppidum,

eonfugisse et sua bona deposuisse vici os. Vectigalia, προςωρος, ingenua uiae Miniae, Orchomeni regi, adi

615쪽

xat Pausan. IX, M. P. M. ubi et de thesauro Minya.

xum est videndum. ratum ab orchomeniis agrum istititissimum, quo loco postea Copais palus excut narra tum reperio p. Strab. IX, p. 636 C. ex Ephoro sorte: Iac tamen ex agro amplissimos reditus suisse, tiri tamea copia nondum esse potuit, cum nondum essent rerum genitumque commercia. Tributum, δασμὸν a Theia, ni persolutum Orchomeniis, sabulae narrant, sublatam ab Hercule. v. Apollod II, 4. r. a. not ad .a Aldonaria templorum antiquitus diuitias urbium eonium, xunt. Strabora L p. 35 ex ipsa religione Grauaraea

argumentatus, ruitia tantas Eteocli fuisse colligit, neas templo exltruendo impenderet ut enim hoc faceret, beneficia collocandi et voluntate et facultate eum instra,ctum esse debuisse; nam beneficiis, inquit, alios deme reri nequit, nisi is, qui ipso opibus abundat. Itane, Strabo, non didiceras, hos esse Ierumque eos, γommiam minime de aliis merenturi Ma. θυπρίας, θι πλει re δόμοις ἐν κτήματα αὐται Leus est, quod moneam, Αἰγυπτίας pro trit Itala potius esse habendum, quam o corripi. δοιαοας ἐνὶ Canti et p. Strabon. LI. Da Thebanis magnitudine pristina ne verbo quidem monere neeesse in testatam eam iaciunt ruinae, et loca scriptorum in flab Herodoto.

οὐδέποτε γαρ νικῶς λι ρος πυλην φησὶν, Ha 'λας. Aλλω 'Αρίσταρχος κάπτας αλλοι ὀὲ κ τ' Homero πυλα semper plurali dici, lam aliquoties est

notritum, quia πύλαι ei sunt fores; et mirari licet, cum haec ita sint, tamen scribi potuisse αν καρον, .. Vulgo legitur etiam in Dione Chrys. r. LXIV. p. 3M R. In Mori L erat αν κάπτη, correctius in Lips Mos 3 et n. Vindob ἀν ἔκ quo Hludunt Diodori eodi

I, 45 ἐν ἐκάστν, ut quoque editur in Sirabone I, p. 7

616쪽

et XIV, p. Ir o . ni itaque Veneto debetur ἀν κίστας, etsi et Eusath. eam lectionem memorat. Attamen vel sic haec lectio est vitiosa peccat enim in digamma, αν Ιεκαστας itaque dicendum est, aut Ioiaeum esse corruptum, aut non esse Homeri, sed rhapso di. Benuei coniiciebat ηκόμαι δὲ Ιεκαστερον. orto Homericis propius ηκόσιαι δὲ καστας, praepositiono subintellecta more Homerico. Cum his tamen magna suspicio est Vs 383 384 es se interpolatoris hapsodi interpellant enim sententiam. nec homini irato ista docta exornatio conuenit. Quod si hae suspicio fide sua non destituitur, αν κίστην ab ipso auctore rhapsodo proficisci potuit, qui Homericu in usum in voc. πυλα non tenebat, et digamma omnino ignorabat, quandoquidem eius sus et notio mature exoleverat. Ita autem nec ex . . aliquid de Homeri aeta to coniicere licet id quod in animum veniebat Clarkio; et ne tum quidem, si exsus vere Homerici essent, quicquam inde colligi posset: nam Thebae ante et post Troiae excidium floruere permultis aetatibus usque ad Cambysen. Veniamus ad rem in his versibus tam alieno loco narratam. De hac vero magna est dissensio inter gram malicos propter ambiguitatem verbo m. In Schol. B. adiecta est Porphyrii quaestio: ex qua ibidem et in Schol. Lips et Vici excerpta sunt inserta iam olim a Vomo e codico suo, qui nunc eidensis est, memorata, admolam. Quaeritur enim, si ne hoc ducentos viros per singulas portas exiisse cum equis et curribus de la titudine portarum accipiendum, Vt no incessu et orclino CC viri per portam in urbem ingredi potuerint quod vix putes hominem sanum Maerere posse an in quo Porphyrius acquiescit ad magnitudinem urbis et D

quentiam hoc reserendum si tum vero iterum quaeri ait sintne viri CC cum totidem curribus, an C viri cum C curribus ut sic numerus duceniorum conficiatur mireris quod non ipsos equos curribus iunctos in

617쪽

computum assumsit; porro sim viri cum totidem entiribus fuerunt iterum quaerit, suerintne in unoquovis

aer duo, alter ivίοχος, alter παραβα ς, sc eis illa portis CC viri exierunt cum C curribus, ita fuere beios mille armati in decies millenis curribus quoruta numerus par fuit virorum numero, si singulis curribus

snguli viri vecti fuere: quod multo improbabilius est Addit Porphyrius: καὶ ουδὲν έγα, εἰ ὀιέαγριοι a: ὀρε ο

γουσι την πολιν et entum portarum vestiui suo etiaci.

num tempore in ruinis ad Diospolin monstrati devi

narrat.

Numerus hic virorum, addita curruum mentioni memoratus procliui via ad copias militares in urbe habitas ducit siue ut tanta incolarum frequentia fuerit. ut ex iis XX millia iuuentutis armatae conscribi et educi potuerim, siue ut a regibus copiae in ea urbe lamquam in castris habitae fuerint; et hoc quidem verius, nam in Aegypto militum fuit eris ordo ac tribus ab aliis discreta potuit adeo tribui militari urbs hebaruae cum agro esse assignata. Ita in iis copiis etiam uere currus bellici; nec tamen aut eodem aut dimidiato nil mero: sed συν ιπποισι καὶ χεσφι declarat simpliciter, cum copiis etiam in ea urbe corrus bellicos fuisse; na, Ia numeri habita ratione. Aegyptum equitatu aisse, et prisca aetate currus bellicos pro viribos exercituum ac neruis habitos G, alioqui vel ex Moso nota res est Subiungit Porphyrius alia parum caute e Catone re

serti tanquam ad Thebas spectantia, quae de omni A g Pio narrata sunt ab aliis, vicos κωααο tricies missa trecentos triginta SoSSO porro hominirin muria loseptingentas. τοooooo et urbes C in Aegypto tincte, Conueniunt haec quodammodo eum Theocrii TVR8 sqq. et Diodoro I, 3 i. de quibus disputata sunt olim nonnulla opusc. T. I. p. a sq. Hi numeri inuti m gis aucti leguntur apud Mela in I, 9 et Thesae, τοquus . t uomesro dictum es, estutum ortas. s. iv alii aiunt, centum aulas, habent, toti

618쪽

IN ILIAD. LIB. IX, 1 385 384 ri

eimerat, En armatorum milia sun ra. Ad quem, Deum alia aliorum scriptorum commenta cumulauit Vos

sus, qui ea ita ad calculum Vocat, Vt Thebas liliaris do pro tota Aegypto dictas esse tatuat ex Herodoti aenuntiato II, 15 exre et Aristot Meteorol. I, 4. Secundum haec, etsi satis esset dicere, poetam qui famam, qualis illa tum fuerit, in numero tamen certo, pro incerto, ex more Veterum, posito, exposui sententiam meam do interpretatione in Nota ad hos , Tifrustra so exercuisse censeo ingenia seriorum nisi quod Iulian Epist. XXIV verum Vidit, dum communi loque di su Thebas κατομπυλα dietas a magno portarum

numero dicit.

Ceterum hi versus saepe excitantur, quoties do rh his agitur inprimis notabilis Diodor. I, 45 ad declara das terrae opes, τὴν περβολῆν ν περὶ αὐτῆ ευποριαe. Ex eodem mihi adhuc- memoranda est interpretatio rῶν πυλῶν. Fuis ille ait, qui πυλα interpretaxentur τὰ προπυλαια τῶν ἱερῶν, nomenque adeo referirent ad magnifica templorum Vestibula, quorum magnus numerus, testantibus id etiamnum ruinis, Thebis miti Noe tamen ea habendis equis desiinata esso potuerer quod tamen ex . . statuere necesse esset. Probabilius esset, orientis more ore , πυλας, dictas esse pro Ialiis praeivit in hoc Mela I, 9. - centum Portas, fisω alii aiunt, cantum aulas hia ne eotidom olim Graia ei um domos. Putes secundum hasc iam prisco tempo-x Aegyptum suos Principes Bey habuisse, qui copias

suo Marte alerent. Pergit Diodorusci is Centum quilia ἱππῶναe alii memorauerunt in terra amni Mitima Mo hi indo ad Thebas, quarum naquaeque CC equos caperet eorumque fundamenta adhuc conspici. Amplo ei ho vidimus Michaelis nostrum, qui etiam τα χεα esse putabat equos mares quod nollem dictum.

584 ἀνέρες Θιχνευσι codd. Diodori l. l. ἐλουσι

619쪽

385 ουδ' εἴ μοι τοσα δοιη, σα ψάμαθός τε κόνις ταμ propter discrimen inter ψάααθος et ιιαθος haec si camporum, illa littoris. Vix tamen intex se diuersa suere ααμος, φάμαρο αααθος, ψάμαθος. κονις, η πεδιὰς λέγεται versu hoc apposito Apollon. Lex et tymol uti discrimen facere Iicet inter viae. rem et subulum. Obseruat quoque hoc discrimen inter κονι et ψαααθον, quae alias synonyma sunt, Scha Nicandri ad Ther. 55. Schol. Theocriti Id. XI. 16 laudat, memoriter scit,

cet, οὐδ' εἴ μιοι τοσα δοιχ', σα ψευξονται νειροι. Morem irati hominis rem augendi, ultra omnem ludem, illustra ex hoc loco Aristot Rheti III, a. 6 4.3apponii autem s. 385 subiectis versibus 588 389. m. omissis vll. 386 387 pro consilii ratione.

386. Ουὀέ κεν - πείσει Ἀγα μεανων praestabit πεμει quod etiam Barnes coniecit. πεA Cant. . Exciti ad E.

39o Exciderat versus Vrat. b. sed errore librariu391 ο δ' 'Aχοιιῶν αλλον λέσθω. Mori Φέσθω. 39a. ος τις oris ἐπέοικε. quod i pro αυτῶ, eoque scribendum est I ex grammaticorum canone' Sch. . vide Apollon de Syntaxi p. 48. Diuersa in his saluit usus. I vero omnino scribunt, cum est pro εο αυτω quod ovea αυτ factum. Bames pro leel. varia apponit uri ἐῶ Dedit puta de uo. Fuit olim ο ις οι τ πε=οικε vel σοι τε εjοικε. Edd. ante Gradibum pudendo vilio ἐπέοικεν καί 593- ην γαρ η με σοωσι Θεοι Tyrannio σολι sembebat, vi νοῶσι , a σο pro σοεω. Sic v. a legebat mi et 76 οεῖς Apion contra scribebat σαωσι, quia sic o currit ταιοσε, ,-S. ἐσάασα d. E. ios. σάω pro σω, Od. ' So. I. Π, 63. σαώσει II. . M. Plerique 3-men, addit Schol. . scribunt σά τι per systolen N

ro quod non sent plures fuisse eiusdem vocis sormas:

620쪽

σάω, σαόω, σαωαι σόω, σοέω σοω, τύω; τλιι, σωζω. In Cant erat σώωσι es ad JL I, 7 . 394. Πηλευς Θην μοι πειτα γυναῖκα γαιιέσσεται αὐτό; Sententia versus aperta expectat a Patre Achillest, ut is sibi despondeat coniugem in orbis tamen est scris

pulus si λευς η μοι est in Cant et in Eustath. s. Iicet tu est idem quod tri. v. ad , 448.

In γαιιέσσεται primo obseruatur sorma Pro γαμηπεται, quam in μαχέσσεται iam aliquoties vidimus nata

forte Ex antiquo usu τῆς E rom. Habent γαιιέσσεται Entiquiores codd. Lips. o ni Ven cum aliis et ipso Apollon Lex. h. v. in nonnullis γαμμεται, vi in nόVindob. At magis memorabile est hoc, quod, cum αεῖν de viro, qui ducit, ut 39 γαμεῖσθαι de uxore, quas ancitur, dicatur, v Ammon et aik. nunc γαμεῖσθαι sit, uxorem quaerere alteri. Si saliem esset γα μεῖν P Πηλευς γαμησε μυοι γυναῖκα l Schol. Lips ait Menandrum ex . l. petiisse illud μααησεν. ην βουλόμην ἐγώ. hoc sensu uxorem mihi quaesiuit pater, quam ipso Volebam. Dicendum igitur: ταμεῖσθαι h. l. eodem sensu pro γαμεῖν dictum esse, uxorem ameri parare atquo hoc modo accepere Apollon Lex in γαμέσσεται, Hesych. in γαμησεται , εχ γάμον αεει. Eustathius discrimen rei' xire sibi videbatur in τααεσαι ut γαιρῆσαι, perperami nesii ad sum medii recurrebat, comparato Attico,

ἐακαεσθαι, tradere filium erudiendum, ut doceatur e go γαμεῖσθαι , curare, ut filius uxorem ducat, ποιησει

cu γαμεῖν γυναῖκα. Quaeri tamen potest, an sorma At uestri poeta Ionico quaerenda sit. Schol. . et Victi haec habent: το ὲ γαιιέσσεται. πασαι εἶχον, αρασσεται, ἀντὶ του, ζητησει. Scilicet Arbyarchus scripserat γυναῖκά τε μασσεται-- ' Vt in Schol. Ac legitur Mirum acumen ut fit a μαοααι, eodem sensu quo ιναομαι, μνασθαι κοιτιν μιν πτῆρες, μνηστη ἄλοχος, in dyssea de procantibus. Nec tamen μαδμα alibi sic occurrero memini, ut fit pro ιναοιιαι Letum etsi futurum recte esset μάσομαι, v. ad a, 9ο.

라틴어 텍스트