Carmina cvm brevi annotatione

621쪽

μ quod Ελλαδα Homerus dicit Thossaliam solam, monatu tona tota in Graeciam Sch. . Quod per sis verum est, alienum tamen ab . . Nam nunc sunt Hellas ae Philii duas urbes et tractus Thessaliae in dition Acbibus de quibus v. dicta ad B, 683. T. I, p. 56 sq. Sae bo IX. p. 65 C. Gaudaio hemistichio Ελλώα Φθίην τε, - ποτερ- ει πολεις η χωρας, οὐεtephan. 3κ. Ελλα , πολις Θεσσαλιας adscripto hoc ver,su obseruatio illa o Grammatico allata, 'Eλλ te de tota Graecia non dici ab omero, Aristarchi erat Irbucydide ducta lib. I, 2. S. vi tamen non tam de asinino Ελλαδος quam de Ελλim nomine agit: Θcundum haec reiiciebat ille versum B, 53 ἐ-ε ααστο Ιανελληνα καὶ 'Aχαιους, ubi v. os . Thessaliam viutem per Κλλsta intelligebat etiam ius. 474 φεύγεν πει απανευθε Ελλαδες ευρυχοροιο addo vi τ οιονότε πρωτου λίπον Ελλάδα καλλιγυνακα. In hunc mo. dum consituenda sunt Schol. Ven. A. et Schol. br. Anto ames ubique, etiam in Turneia tem e P gler contra mearum legebatur interposito δε σολ-

ἐ' 'Aχαάδ. aBὶν libri ignorant, nisi quod in Nos Sisita scriptum vidi ignorat quoque Steph. yet in qu.

Lamon Ἀχαβε exprimitur, error vulgato. o96 οι τε πτολιεθρα ρυανται ' haereo in hoc hem, Rcluo, i qui ρυομαι, irruo, tueor, ubique habet priorem Productam; v. Exc. IV ad A. p. 79 non modo in η το ρυσάμενος Verum et in ρυω. ρυρμαι. Vt L , a Sy

cendum sit, aut vorsum ess serioria comulatis, aut ruin

622쪽

σαι πτολίεθρα quod valde probabit fit. mentisius nomclum do prosodia vocis dispexerat: nihil uni in montait. 397. ταον η κ ἐθελοι tra, φιλην ποιο ore Ηοιριν. Edd. ante Turni '. Aristarchum Θελωuαι lcgisse ait Schol. . quod fieri vix potuit, quin rarnmaticus Nilum metri animaduerterat scripsserat ill halid tibio ἐθόλων nam hoc suit Aristarchoum Praeceptum, optatiuos - οι u scriber ωμι. v. ad H, 43. et ipsum λωαι iam vidimus , S. In Townt versus non scripuis erat a m. r. et potest sententia inurpessala videri eo intorposito. 398. ἐπωσυτο θυμὸe unus Vindob. ἐπωσυται Iortoae laterpretamento.

S99. γημαντι μνηστην ἄλοχον - ααντι Aristarchea lectio. Alii γημαντα. Ven. A. Sicque Mori et ne indob. εἰκυῖαν κοιτιν. Est ea, quae alios Θυμι ἐοικυῖα. ἐνεοικυῖα es. Eustat, quam quis probat tanquam sibi

Congruam.

In Mosc. . aberant 398. 99. sed librarii vitio ex ακοm in fine versuum orto. 4o I. ου ταρ φαοι -πης ἀνταειον se Ait Aristarchus nonnullos scribere L Ss χῆς rarao in Buroc Mori et in ed. Rom. 4oa. Ιλιον - εἶ ναομενον πτολίεθρον. n aliis locis obtinuit 'Iλίου πτολίεθρον, ut , 53. A. 35. , 38o ad primum locum V. V. L. Cum alias πολις et πτολι non misi exta de caussa variet, unico πτολίεθρον occurrit, nusquam πολίεθρον. 4OS. το πρὶν ἐπ' εἰρενης, πρὸ ἐλθεῖν Iae Ἀχαιιων. ἐλθέ ν Mori recte hoc in taIi positu Expectabam ossa in si πριν Ἀλθ. Quod τόπριν et τοπριν Vna Vocisseribitur, debetur grammaticis serioribus, qui ubique pa viculas conflabant i4o4 ουδ οσα λαibo ουδὸ αφητορο ' ἐντὸς ἐέργει. - η διπλῆ πρὸ τοὐ γλωσσογραφου αφ τορος του στροφεως ἀποδιδόνταe. Icilicet incredibile dictu est, quam absurda

623쪽

commenta sint veteres super voc ἀφητωρ quod simplucisinium erat videre ductum ab ψιέναι οὐ esse aeu. Ialorom adiecto Φοιβου Ἀπολλωνοe. At illi pro cardines acceperant undo enodotus verba seqv. mutauerat, νηου ' Απόλλωνοe. Aliis ομοφητωρ erat, qui omnibus a Titor, sine discrimine, vaticinatur aliis πολ- τωρ aliis ασαφητρον, cui obscuria edit. Haec Ven. A. B. L. Victi adde Sch. x et ex iis Hesych. Suidas h. V. Praeiverat Apollon Lex. h. v. In veram tamen rationem inciderant et ipsi et tymol. Stolidior interpretatio memora.

tu apud Diodor. XVI, 5 et Strabonem IX, p. 4. eorum, qui ἀφέτορα peto thesauro deson acceperant, eoque inducti solum effoderant. Idem Strabo ad opes templi testandas versus o. laudat et illustrati sieet Aelian. V. H. VI, 9 et I . n. VI, IS. Eoquo spectat Callim in Apoll. 34. 35. ἐέργει. p. Iulian. r. II, p. o si δεργε.ω5. Φοίβου 'A πολλωνος, is quod Zenodotus πω

Sebol. A. ληιστοι, ex λείας κτητοί. Memorat itaque vocem et versum Suidas sub λεA. At κτητοὶ quod sio sequitur, ad certaminum praemia spectat. κτr τε Cant Baroco Vrat. b. a m sec. pro L408 4o9 ουδε ηἱστὴ mutarim vano metri metu in λειστη Rom. Eustath et ex iis Turnebus, et cum iis Townt et Venetus cum vno Vindob. Editur quoque

b. e. quam quis etrahere, reuocare, opera sua possit aut Velit. κατα προαιρεσιν. Si tamen τ έλετο vide33 h. l. esse synonymum του κτητος vs o7. erit et ho quod paratur, acquiritur Certamine.

624쪽

ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμιεμεται. ex non satis accurata gramin malica, pro ἀμει ται, Homerico tamen usu: v. lap. Exe. II ad . p. 176. si o6 - 4o9. inter sententias resertur etiam apud Siobaeum Serm CXVII p. 99. Expressa quoquo sententia ab aliis, ut p. Eurip. Suppl. 775 quum Clarve laudat. s. o bene παρωδε Maximus Tyr diss. XXVIII, p. 7. o. II. R. vhia δ' ἀρετὴ, - παλιν ἐλθειν, ουτεληῖν', ουθ ελετη. 4ιο. 41ι. yro γαρ τε με φησὶ - διχθαδιας κῆρας φερέμεν θανατοιο τελος&. Reddunt cliol. r. φέρειν per χειν ita esset me habere duo sata. Ita vero quid faeie τῶ Θανατοι τελοςδεῖ quod est εχ ανατον --mo, fatum DPlox ducerct m ad mortesm. Φέρειν osth. l. αγειν. Paullo aliter P. Sophocl. i. 13 μεραντi νυν, ο αυτῶ θανατον η βιον φερει. etsi Schol ibi

versum nostrum comparant.

Benuei elegantiorem reddit versum scribendo μετηρ

Apud Stobaeum Ecl. II lib. II, p. 98. Cant. --eliantur 1ll. io - 416.4ia. εἰ μέν- αυλ ήνων Τρώων πολιν ἀμφὶ μάχω- ιιαι. Primo, αυθι μένων, ἐπὶ τοπω μενων est in Hesycli. h. v. et in αυθις το δε αυθι τοπικῶς. AM1. ως ἐπὶ του παροντος εἰ μὲν καυθ ώνων, ἐν τοπω τουτω' sorte, ex Schol ad h. l. Erat πολιν ἀμφιμαχωμαι, na voce, quod ferri ponset, si Achilles urbem defenderet sed pugnabat ille I Ca, ad urbem Barnes: γρ ἀμφὶ μαχωμαι atque id exhibent omnes edd. anto Stephan. Etiam codd. vi

urat C.

4s3. ιτα κλέος φθιτο εσται. Argutatur ad haec verba larke, notandum monens is quam singulari, quamquo modesto artificio gloriam dicat Achillis suo sa-elam poemate sempiternam Achilles ipse immortalitatem sibi promittere videri debet more heroum communi. Ita

625쪽

vlysses de Aid H, 3 a. 333. de tumulo Agamemnonia Menelao facto d. , 584. 414. εἰ δέ κεν οἴκαδ' κιπααι . . . ἐς πατρίδα γ a. Iia locum corruptum signari posse puto. Ante Barn. b, que etiam p. iobaeum l. c. Ecl. II, p. 98. Canti blvss. io-4i adscripti, editum erat κωνα φιλην, idque ubique in libris legitur mota sunt quae disputa. ni viri docti super i thongo in fine vocis ante

consonam sequentis vocis correpta. b. Ernesti rici ad Callim in soli cum vi laudd. Maturo grammaticos ei οι corripi credidisse, alet ex accentus distributione: βουλο ααι δικαιοι. ουσαι Inter loca ad tuendam hane doctrinam enotata erat trio versus, quem ii, qui nega xunt diphidiongum ante consonam corripi posse ei recte

negηrunt, emendatione indigere viderunt Hugo Gro. tius ad Florileg. Si ob P. 7, 4mendabat κοιμι φιλυ. Sic enim etiam d. M. 345 εἰ ὁ κεν εχ Θαχ: ν ἀτια ριεθα. Similiter Arnald Animaduerss. crit. P. Si collidicerat, idque amplexus recepit Barnes, ex eo Clarhe, Ern nec Diniauit oti Atqui in Homero κ μην, κωμην, κωμαι, κέσθαι etiam cum πατρίδα, saepe, disquam θιον, quem aovistum vocant, priore breui, Occunxit grammatici quoquo A ei substituunt. f. tymol. h.' etsi ἱκανω Prima breui ductum inde ideri potest Damnanda adeo prorsus ista scriptio, neque obebatum eum in Homeri editione occupare aliaeuae unice verivaesi patet. Altera correctio est enitet ad Callim. Iou extr. et Tito. Stanteii ἰκωααι ut ἐς . . ada. Arnald animadu Crit. p. o. quae lique praestat altri

626쪽

aoo et I 88. et quoties occairrit: οἴκαδ' ut σι, νη-ί. εἰ - κεν vero cum subiunctivo iungi, frequentatum H Diero εἴ κεν κωμαι αυτὶ οἶκον d. A, Isio et saepe. Adonemri itaque s insum scriptus luit versus ει κείοι- γον κα ριαι-ες πατριδα γαιαν Apud Lucian in Philal0pau. Is excitatur totus locus i I-416. at ex hoc

versu non nisi emistichium εἰ ὁ κεν οἴκα3' κωμαι. Ais. ωλετο μοι κλέος ἐσθλὸν - Rom. μὸν, ex chi 3. 416. θεται Ουὀλκέοι κα τέλος θανατοιο κιχελ pro ιχμεται. In uno Vindob. τέλος θανατου γε appositus vorsu obelus - ἀθετεῖται exsus, quippe b imierpretation prosectus et a conatu supplendi superiora: 'ρον de eo αίν. quod per se erat idem acu αἰ μοι ἐπέσται δηρον. Nec enodotus versum habuit Leo serat tamen eum in suo exemplari Lucianus aut quisius nomen montitur, qui eum recitat in Philopatri 6 ei corrupte tollendum ibi θέμιις Ap. Si aeum Ecl. rhys. l. c. p. 98. Cant est α κυμ, ωκα quod malim. 4i7. ἐγω παραμυθησαίμην. Reddunt Hesych et Subd83 παραμυθ σασθαι Per συμβουλευσαι, chol. r. per Taρανειν Cum παρηγορεῖν et aliis comparat SchoI. Lius et Eustath. 418. ἐμεὶ ουκέτι ἐξετε τεκμωρ luperser in Towncm quod bai assequor.

4is. Tuis αἰπεινῆς se quod iterum i Ἱλιος seminino

genere occurrit. De χεν,οεθεν εο V ad , a

Disputant grammatici, in τά άθε an γαρ ἔχεν ser bendum. Addo Eustath ad , 58.4ao. χεῖρα ην περέσχε, antiquo loquendi more, quem iam vidimus v. ad Δ, 49. Reddunt estot per τερπιπρον. In χειρα in hiatus. Do έος est disputatum In Exe. VII, ad M. A. Voleros dixisse Fος nullus dubito anouam Iεοι, dubito valdo suam Go , de quo iam dia.

627쪽

loco pro uiseponendum τε, τεθαρσηκαο δε εοι Naae excipiunt se τε τε Nullus tamen dubito fuisse: χε σε εν, quod erat χειρα τε requiritur et hic tiquod etiam Mori exhibet. Etiam ι in mutat cati τεθαρρρκα- 4ai. Ω' μεχ in Ebτεe Apollon Alex de '. taxi p. a laudat pro exemplo omissae praepostloais: δελ ιαεχ ερχεσθε καὶ αγγελίην ποφασθε. Esse se ἔρχεσθε pro πέρχεσθε Videtur memoriter recitasse. 4aa. και ἀγγελιην ποφασθε quod ποει-εἰ vs So;

de quo v. hoc est αποφασθαι , renuntiare aperie, nostergiversando aut molliendo. Versus iterum occanae: ins. 645. .

4a4 ε κέ σφι νῆας τε τον Mori η και diserie etiam in illo et Cant non σφιν tum σοῖ venetus PQ esset pro Osοι. v. ins ad 67s

4 i5. ἐπεὶ ου σφισιν ὁ γ τοισι se βουλη. dunt τοιμη, υληπτος, φανερά. Accuratius dices Sconsilium expeditu in accommodatum, quod successumet euesitum habet, aut habere potest id Θ, δέ με απειλησας - se ἔτοῖμα τέτυκται exitum h/ bent, vera sunt. Jl. , 5 Pμην αὐτα Ἀτοῖμα πώχαται, quod V 48 α δ νῖν πάντα τελεῖται. 4a6 εν νυν ἐφράσσαντο. . otat απομην ντος. Mavocem esse ἀπο νισαντος ex Alexion et Ascalonita declarat Schol. . latuit idem x h. I. παρελκειν. mo habet vim cominuandi et persistendi in ira v. 7,

σας, μνησικακησας καὶ ργισθεις. At in illis ἐφρας- έπει est hiatus, quem quidum feram quiescent i e Gmedio versu. At enit eo offensus coniiciebat in ἐφρασσαντο ' in alior hoc eum sequar.

628쪽

αυθι iam erat in Hor. Id. I. Rom. Fuit tamen αυτι propagatum e vitio Ald. a. Vsque ad Barnea. a lei. ΦοAι δ αμαι παρ αυθι μένων. 43i μαλα γαρ κρατερῶς απεειπεν. . ad 3o9. n.

Vindob. ποειπεν.

435. δακρυ γαπρησας. Legitur hic et Od B, r. Schol. r. αναφυσμας, hoc et Apollon Lex. h. v. tu cie legit illois 3 Θρόρα γαβαλων Emendandus hine est Etymologus in Voc αναπλεσας, qui ad h. v. spectat, et in πρηθω ανα τDλας aberrant quoque codd. iii his Mori et n. Vindob. Inepte grammatici alii αναπρ -

σας accepere pro γαπερασας, p. tymol et Eustath.

Apud Hesych. πρησαι. non πρum καὶ δακρυ αναπρη- σας, ἀντὶ του αναφυσμα ex Apollonio De πρηθειν v. ad A, 48 I. περὶ γαρ A. v. de voce ad , 566 434. Etiam in hanc Phoenicis orationem Scholiastas

B. L. Vici commeniantur rhetorice, ut artificium oratorium in singulis sententiis declarent, opera putida et verborum copia molesta. Ex s. 44 ipsum Phoenicem rhetorum choro tanquam principem, Primumque rhetorices auctorem, adscripsere p. Schol. Vici. Quid quod illustrarim hinc placitum: τι διδακτον si ρετη. Quae recte dixeris, haec sunt: non tam docta aliqua cum arute, quam cum ea sagacitate, quam suus quemque sensus natus monente docet, a nutritio se diuelli possis negat, recordatur siden seni Peleo datam merita eiusdem in se, cum a domo patria profugus ab eo exceptus fuerit, memorat quoque cum voluptate quas in puer nutritione aerumnas toleraverit haec sane omnia ad animum pervicacis alumni molliendum iaciunt; non Vero, ut hetor, haec Phoenix meditatus erat eo cum consilio Pelei ruocepto memorando, ut Achilles ira eundiam moderari consuesceret, deductus erat ad ista

629쪽

omnia exponenda nunc v. 49 redit ad illud praece. ptum, idque ad flectendum Achillem transfert. At aliis rhetoricam calliditatem animaduertere sibi videntur homines, quos non pectus disertum facit sed ars in his v. midium Dionysii Halic in oratione hac ab aritati laude commendanda: Art. rhet. . . L II. . SOL Rei p. 363. Huds. p. 86. et iterum c. 9, 4.

455. εἰ μὴ μ νοστον τε μετὰ φρεσὶ, MAA ADDλευ, βαλλεαι Mori Barocc. βουλεαι quod voluisse vide. inrorat. b. u in βαλλεαι rasit alterum'. Non Indimini βουλεσθαι habere adiectum ἐν φρεσὶ μετα μα Alterum βαλλεαι ετ φρεσιν analogiam habet pro D. et sic iterui Od. A, a d τοιαυτα πιτ φρα ἐργα βαληται mox a τι. ,γρ. ω' ἐτι. ara. 438. σοὶ in α πεμπε. Ita video ubique legi. γ

uit tamen quoque scribi σοι δέ αε εαπε et σοὶ 'επε απε et σοὶ δ' ἐμε πεμπε. Quod ultimo loco memo-xatum est, scriptum esse malim, tanquam Ioniciun et suavius. In σοι intellige συν σοὶ Iacoba coni. συν tit

ἐπεμπε.

4 o. μοι 5 πολέμοιο. De epitheto μοιib v. ad 13 i5. Schol. r. h. l. του ὁμοίως πασι χαλεπου ApollQ Lex in μυο α πολέμοιο ogat pro κακον esse, sed ἡοαοιρος συμβαινοντα. si tamen sensum habet epitheton, debet esse Pugna cuius o fortuna seu irius ut qua Par aut smilis V. Bene Hesych. ἐν cio uοιος πσι καὶ 1ος ο κινδυνος comparato loco , Sol γροῦ αλιος, καὶ re Ἀνανέοντα κατεκτα. Insolens est in Mili tota produci, quod merito iameta Ionico necessitati nihil tribuento in re metrie mi

xeris. Excusat factum accentu Herman demetris p. i.

Bentleius poetam a culpa liberat scriptum vidit suis, .uοιi- πτολίαοιο. cf. Ob ad , 51. Simili modo i-tium sustulit , 66 Ἱλίου προπαροιθε mutando in

. . Est quoquo τολέμοιο in Schol. r.

630쪽

Mi. ουδ αγορέων, να τ' ανδρες αριπρεπεε τελέθομαι. Versus memoratur a Plutarcho an seni sit ger resp. T. II, p. o D. αγορααν. Edd. ante Turneb. alm443 αὐθω τε φητῆρ' εαεναι πρηκτῆρα τε εργων. Est ex verss. nobilissimis et saepissimi memoratus, ut a Strabone IX. p. 6s B nisi ibi locus est ex margine illatus: Add. Dio r. II, p. 8o Plutarcii geri reip. Praecepi. T. II, p. 95 E. Aristides et similes, in quibus modo singulatim versus, modo cum proximis Mo. I. a. memoratur, Cicero de r. III, 15. Quintil. II, 3, a. II, 37, 5. Ap. esych. est πρηκτῆρα τε εργων α δεῖ πραττειν, δηλουντα quod potius ad τῆρα spectat. elius Sch. br. δραστικον εργων α δεῖ πραττειν. 445. δ' ει κέν μοι ποσταίη λχ αυτος - υπδενινο Hesych cum Schol. r. ποσχοῦνται, ἐγγυηπινται Eustath. occurrit hoc uno loco at πέστην saepius er in recitat Cyrillus contra Iulian. I, P. a et interpretando argutatur.

τα dictim pro νεωστὶ ηβωντα, qui primo dolescit priam iuuentute constitutus. Fuit ea interpretatio Ari. Barchi ut disco ex Apollonii ex in νέον. . At Zenodotus acceperat νέον, iuuenem, nam scribebat mox

라틴어 텍스트