Carmina cvm brevi annotatione

631쪽

se quod Ελλας iterum de Obo recte, si πολις anti. mi usu dictum latius do quacunque συνοιαί accipitur. is et quod Zenodotus τοῖον ora legerat is ad us radi

ced iam monitum.

Versus IX seqq. leguntur in Schol. Lycopbr. ai.

nulla tamen cum varietate memorabili pro τουνων ζ45 edebatur μουνον.

448. φλευγων νείκεα πατρος Ἀμντορος ορμοί .Phoenix Amyntoris L Ormeni nepos, relicta domo patria fugit Hellade Phthiam. Apud Strabon. IX, p. 7o unde Eustathius sua repetiit, plura leguntur ad h. I spe.

ctantia. Amyntor Ormeni f. molestias secerat mythopFphis Scilicet Ormenus, Cercaphi L Aeoli nepos, comdidisse fortu Ormenium Magnesia sup B, S memoratum: hoenicem itaque nepotem Ormenio profugere debuisse non Hesuades, iudicauerat Demetrius Scepsius, ἐν τα Τρήκ. ὀιακοσαὶ Commentario ad libriis patitem malueratque scribere - λίπον 'Oρμενιο πολυιιῆλὸν, seu πολυπυρον, Vt alio Ioco Eustath P. 33a 6. meminrat. Aliam dissicultatem creaverat Crates ex altero loco

Ἀμυντορος ορμενAae ἐξελάε Aυτολυκος. Habitauit Amolycus in amata, ut vel xid T 594 constati Κωbat igitur, Amyntorem Phocensem esse debuisse, et Eleo. ne, arnassi urbo, habitasse, unde hoenicem filium a. gisse necesse sit: Cui asserto repugnant cum alia, tum quod laga o Hellade facta est, quas apud Omermanondum de tota Graecia dicitur. Cons. ad B, 34-7. et ad Apollod. p. 8OS. Simplicissimum erat dicere, an famam sibi non eonstitisse, aut euenisse haec diuersis temporibus Amymiorem serius leonem migrasse, antea habitasse Ormenii; situm hoc fuisso in Hellade, quatenus hoc nomen non tam urbis, quam tractus alicuius fuit v. sup ad exad B, db ut ipsa Phthia. Itaque Phoenix tinenio

632쪽

rugiens, λείπει quoquo 'lῖλλαει, et 474 φεύγει Ἐλ-λαουος, et Phthiam venit. 'Α49. ού μοί παλλακίδος πέρι χύσατο. Lectio haee

in ed. om recepta erat a Stephano eamque retiners maluissem, quam probare alteram παλακιδος περιχωσατο. περισσως Αργωθ', ut Schol. r. exponunt deberi enim eam grammaticorum in verbis copulandis studio Arbitrori incit tamen veterum auctoritas: Nam etiam Sch. A. πιριχώσατο καὶ ουτως μαλλον ἐπεκρατησεν παραAme.

addit, sic quoquct lexionem censuisse. equo alitorcodd. B. Lips. sicque osc. . edd. Hor. Aldd. ipso

451. δ' si ἐμὲ λισσέσκετο γούνων. Erat a m. pr. in ips. μευ, quod miror displicuisse. ἐμων Cant. sed in marg. με. Bentiet corrigebat ἐλλισσμκετο. Pro γουνων vitium erat μουνον in Schol. Lycophr. I. Da v. 447. mores rudium aetatum est haec narra tio notatu digna. Improbari hos Is a Plutarcho saud poeti p. a F. haud miraberis cum de re turpi

45a παλλακa προφαγηναι, ν α ρειε γέροντα Sano προμιγῆναι est 'o simplici μιγῆναι. At grammatici

ap. Schol. . . . Vici Eusiath. egregie argutati sunt in voc προμιγνναι Vt efficerent, Patrem nondum eum pellies consueuisse, idque ne fieret, Phoenicem puellae, animum ab eius amore avertere voluisse id scilicet spmetantes, ut hoenix tanto minus flagitium de se commea moraret. Sensu tamen rudiorum hominum, vix tam im dignum et atrox lactim hoc visum arbitror, inprimis eum ad viciscendam matris inhariam susceptum esse Graviora Iacobus Patriarcha d filiis suis conqueritur. USch. . adiicirur: ἡ περισσευε ν προθεσις. Argutias grammaticorum e etymologo athenario in fragm. Tragic. p. a6 probari potuisse, ut et nolle Phoenicem omes vero numeros explesse cum semina, mirabatur umque Ernesti. Recte quoque Sch. r. συνελθεῖν μιγῆναι

633쪽

προμιγῆμεν Voluit προμιγημεν pro προφυγεμεναι, nee liti

docte.

ἐχθηρειε γέροντα. Nonnullos τέροντι legisse nο.tant Schol. Lips Vict. να υσηθῆ τι γέροντι. At hi auatenuere, omero semper esse ἐχθαίρειν τινα, odisse: ἐαβεσθαί m, odio esct. Recte Schol. r. exponunt

3ώσμειε. Monent scholia A. B. e Tragicis narrationem hane do Phoenico variatam esse. Fuit In his Euripidis phoe. nix nam in hac fabula πταστοe flagitii expers, ex bitu erat Phoenix, falso crimine a pellico accusatus du aikeu ad Fragm. eius dramatis vid Apollodor RIS, et Notus . o sqq. 463. πιθομην καὶ ρεεα. Ad idem studium, anes tendi a Phoenice . Achillis nutritore, tantum flagitium, re. ferenda sunt quae ad h. V. in Schol. . et partim p. Eustath. ex pione narrantur Aristodemus, inquit, D. laesus e Nysa Phrygiae oriundus, ut Strabo docet, hine. to et grammaticus scripsit ν ου πιθομην, A' P nam ita ab eo scriptum esse, ut d Sia ita aikenarius monuit pro ουδὲ 1 me et propter bocria ventum non modo fuit probatus verum et honore ais eius, vindicata scilicet herois pietate. Excogitaueratiam ante eum o hanes se tragicum o nomine falsa constat sed leg Sof ne idem grammaticus cuius is do τις Homeri suit eandem scripturam. Etiam Euripidra in Phoenico intactum scelere heroem induxerat ut ius paullo ante monitum est Subiicitur: ταυτα στορεῖ ' ποκρατιω Δίου διδασκαλω ἐν ποι stare Gie . . . Appετο esse hunc Valerium arpocrationem grammaticae , tot Ver Imp. praeceptorem. At quale hoc eius scriptura fuerit, cum eius nulla alia mentio sit, non exputo sese te leg. ἐν πομνεματι τη Ἱλιάδα Quod autem ad irsum commentum lectionis attinet erimen Phoenicis luerunt homines, at Poetam corruperunt, metro

tiato.

τν πιθομην quoque scribitur.

634쪽

in ΒΘεὰ αἰσθοαενος εἰκασθεὶ vaco Ven. A. πονο -- o 454 Ἐρινυς uno ν Venetus. 455 μηποτε γουνασιν Ισιν ἐφέσσεσθαι φιλον υἱον quod nonnulli γούνα ἐμοῖσιν scribunt atqui non Phoenteis sed Amyntoris aut sunt genua. Aιν, Asiro. μετο ἐγγουνασιν TOWnlei tam parum metri periti fuero librarii optimorum codicum. At πο ἐπὶ γουνασσιν ἐφίσσεσθαι legebatur in Schol. Lycophr. l. c. ἐφέσσεσθαι sic et Sch. r. Hesych. Ven. A. at Schol A. οἴτως δια του ἐφέσσεσθαι. uitne quoque lectum ἐφέσσασθαι Mori corrupte ἐφλέσθω. Vt in Sch. Lye phr. d. ac p. 63 ad 4ai. At in ven. . . Hari et uno Vindob fuit ἐφέζεσθαι, quod et d. nom. et Eu stast tuentur etiam p. Strab. XIII, p. 897 . bici me versus ex margine irrepsit.

456. εω δ' ἐτέλειον ἐπαρ . --μμὲ κομτας ὀικεῖν γονεις ὀι Ουὀ περὶ του φονου νις Κλυται. μνειγγας φησιν. Nil de Oreste 'τροκτονω memoraro ait poetam. Non itaque grammaticus meminerat . Sio Od. r. aut non egerat Z monet porro grammaticus

in Schol. . παρῶ siue seruato accentu es pro maplici ρia, siue pro ἐπετέλουν, ἐτέλειον ἐπ άρata oee Sch. r. sequuntur. θεοὶ δὲ τέλειον ἐπ άρας Sch. -- eophr. L, ai Monitum ab aliis cum sit κατάρα di

crepare accentu ἐπαραν, p. Eustath.

457. Ζευς τε καταχθονιος καὶ ἐπαιν' ΙΠερσεφονεια. se uidetur ἐπαινὴ notatum suisse, quod non est ἐπαιν mi, sed ἐπίφοβος, εινή. Paria habet esych et Sch. br. cum admixtis deterioribus. Etiam Sch. Victi ἐπαιν, ὀ κα ἀντίφρασιν ως 3 ολίγην αἰνεῖν Non meminerant esse voα αἰνος idem quod δεινος. Eadem Sch. vici. et Lips nonnullos aiunt scribere: καὶ π αυτ Περσεφονεια - Esse quoque in antiquis exemplaribus Φερσε- φόοια testatur Eustath. Recitat versum Pausan. II, 4 p. 166 ut doceat esse quoquo Iouem in rum.

635쪽

Post v 457. Ζευς τε καταχθονιως Plutarchus lique solus, memorat quatuor versus ab Aristarcho sublatos: τον με έγω βουλευσα κατακταμεν ὀξέι χαλκα

ἀλλά τις ἀθανάτων παυσε χολω ο ρ' ἐνὶ θυμεδμου θῆκε μ καὶ νείδεα πολλ' AΘμπων, se α πατροφόνος με 'Aχαιοῖσιν καλεοίαην.

Plutarch de ud Poet. o. II, p. a F. o μεν ουν ' σταρχος εῖεΔε ταυτα τα επη φοβηθε quid tantiae metuens et unde norat Plutarchus, metu potius omissos versus quam criticis de caussis p δκει--ρὰ τον iuγρο ορθως του Φοινικος του 'AMλέα διδάσκοντος, ἄν ἐστιν οργη Repetit quoque Plutarch duo ex iisdem ver.

sus in Coriolano p. a B. ἀλλά τις ἀθανάτων φρένας ο ς ἐν Θυμῆ,

haec quis pronuntiet, iure ne an iniuria sublati sint ver sus isti quatuor ab Arisarchos potuit exemplarium coae paratione intelligere, versus hos alicuius hapsodi emblema esse, amplificandae sententiae caussa illatum eri te olor versuum est idem qui Od. I, 9 sq. potuit tamen nec minus ab Aristarcho hic locus eiici, propter eandem sollicitudinem, quam ad s. 45a 3 memoralli, quod bonam existimationem Phoenicis tueri volebat idque Plutarchus videri potest innuere velle per vocem

Ceterum etsi lectio nostra vulgata nequaquam ubi quo est Aristarchea, in nullo codico hos versu nunc te gi, nec in Scholiis notari, mirum est intulere lamineos in edd. viri docti primo loco Bergier, tum Barne ἰverum ille post s. 459. hic post s. 457. quem eqs. tum esse video V.C. Wolsum Etiam athon in Diari P

636쪽

α64 et amo nig, p. 57 versus necessarios esse eontendunt non enim ne iis intelligi, cur Phoenix haec

narret et cur illo in domo patris manere nolueriti Causa tamen haec memorata fuga vix grauior esse vi

detur quam ira patris ipsa, quam 458 459 memorauerat; et narrat plura Phoenix, quae ad consilium prima rium haud spectant, plura Homero alibi. Expono in his sensum meum relinquo aliis suum; nec unquam in

controue vitam voco iudicia aliorum

Idem sagacissimus iudex, Rich. Payne l. e. pro purio habet versum 457 εδε τε καταχθ - καὶ ἐπαινῶ

IΠερσεψονεια; hunc insititium fuisse cautam, cur quatuor illi versus eiicerentur, quia τον μεν in prinio versu nimis magno sic interuallo seiunctum esset a Paronie, πα-τη δ' ἐμος vs. 453. Versus per se nihil habet, quo dis pliceat seniontia nec magis obscuratur, adtane an absit.

Agnoscunt versum et memorant omnes grammatici, tum

Pausan. II, 4 p. 66. tanquam memorabilem in quo Iouis nomen etiam ad Inseros translatum sit ipse Virgilius hinc Iouom S gium dixisse videri potest Aen. ι 638. Neque male conuenit Plutoni et Proserpinae, exsequi diras uti ins. 565 inuocantur Hades et Proserpina, et audit diras Erinnys s. 567. 568. is tamen missis sunt alia, quae me adducunt, ut vir docto assentiar: primo quod aliis locis semper Ah cum Proserpina iumgitnr, v ins. 565. d. , 534. A, 47. Ζευς ἐπιχθονιος antem serioris aeui esse videtur et teletarum loquendi usum redolet. Simillimus quoque versus si tot aliis inmilitis, quos hapsodi inluxuero ad explendum vel amplificandum breuitor dictum. Sulliciebat h. l. λοὶ δ' μέλειον ἐπαρας. A primo itaque carminis auctore nec quamor versus istos spurios, nec hunc x 457 appositos fuisso arbitror. 458. DF μοι Ουκε, πάμπαν - Turnebus recepit ex ed. Rom. Ant Da logobatur νθα μοι sic quoqne codd. Nori. Cant. Harlei Townt Mosc. . n. Vindob.

637쪽

4vin κατα μέγαρα στρωφασθαι Eustam memorat laetum quoquo esse στροφαασθαι, minus bene.

Do verss. quos alii post h. v. collocant, vide paullo anto post s. 457.

του λισσομενοι κατερήτυοὶ ἐν μεγαροισι Pro tu ab τε scriptum olim fuit αντιοωντες. Sic enim Schol. cet Vict. Διον-ός pησιν' ἀντιοωντες quod lenius er Vauit en Α. Διονυσιος ο Θρα ἐν, προς Κρατητα iaτης ἱπποὀραμίας , φησὶ γεγραμμένου Ἀντιοωντες ' raravναι το 'Αρισταρχομ' ἀμφὶς ἐοντες. Interpura sic, istatim intelligatur quod res est Ins. M ubi certainea curule in ludis funebribus Patrocli memoratur, ut sil

im iuniores at tales quid ii emiant. Cum igitur senientia vocis, qualis illo loco est minus conueniat ei Ioeo, in quo nunc versa inur, mutasse Aristarchum quias is socii sine alia auctoritate, perperam lique seriast Putandus est Nam quidni ἀντι-ντες sint, qui eum ait erant Z tum non est ἀντιοωντες αυτου, sed κατερετυον - του, ibi in domo. Est enim ἀντια non modo de iis, qui armis congrediuntur, aut qui aliquid suscipiunt, t Tediuntur, verum etiam do iis qui accedunt lapplicaa di, opitulandi aussa'. qui Kdhibentur epulis, acris, hospitio, qui requentant nos Quicquid est, Aristarchea lectio nunc biquo obtinet; αφὰ ἐοντες, etiam in Saa br. occurrit idem iiis CL, 488 περιναίεται, ἀμφις ἐὼΠρSchol. . . . memorant suillo quoque ἐγγυς ἐρm

hoc utique ex interpretatione.

46 a. πολλα δὲ φια μῆλα καὶ εἰλίποδα ἔλι ei δῶ φαβον Do voco acti ποθι v. dicta ad , ad Alit

rum, λικες βους, quod nunc primo occurrit, est ex νscis vocabulis, quorum vera vis exoleuit, nec aut se out analogia tuto connitu potest itaqua grammatici rie interpretantur, non magis ex certo quam si nos ideme perimur. λιε, cognatum cnm λίσσειν, es debet quod tortum et inflexum est, συνεστραμμένον, καμφθὲν πρ '

638쪽

βλον. Boues ελικες nomen habere non possunt nisi ab inflexa aliqua parto corporis corpus enim non Agis imn xum est, quam aliorum animantium; verum ductumoso debuit nomen aut ab oculis trucibus, aut a cornibus , aut a pedibus inflexis in ultimo obstat adieci timatuποδες debet enim aliquid diuersum esse ad oculos Te seras ex usu vocis λικωπες v. bT ad Α. 89 quod tamen longius petitum est restant cornu innoxa, ad quae et ipse referre nanm: sic quoquo Apollon Lex. Hesych. tymol. Eustath ad M. 93 p. 9o5. Schol. A. B. ad , 33. 448. Sunt quibus λικες sunt μελανες, areopta temere glossa antiqua de sensu voc. έλικωπες et άλκωπια V. Not A, 98. Ad . a notionem vocis Luisti vidimus constitui libro Hippocrate περὶ ρθρων. Eodem loco ille p. 78 ed. oes laudat doctrinam Homeri, is quod ille novit boves sub hiemi ex itiit maci-Ientos fieri infirmosque et propterea Iuxationibus articulorum obnoxios eiusque rei causa laudat versum poetae:

οτι ἀσμενωτάτη τοῖσι αυτοῖσι ἡ βαθεῖα ποίη φανεrati videtur itaque et huius libelli auctor ελικας ad pede rotesisse et pro synonymo alterius vocis habuisse. Ceterum non comstat, versus illo Homericus excideritne ex aliade vel Odynsea, olimque in nonnullis exemplaribus lectus fuerit, an ex alio omerico seu pro Homerico habito carmine aliquo quod interiit, recitetur. 463. συες θαλεθοντες αλοιφν. v. lap. ad s. ao8.464 ευόμενοι. n. Vindob a m sec. Θυομενοι ευειν est,sulare non assare, ut hic et alibi male interdum expositum est, . c. d. B, Soo. Et appositum quoquo οπτασθαι a grammaticis Hesych et Schol. r. φλογι -

μενοι, ὀπτώμενοι. Prius recte, quod et ceteri habent; nam pilos ac setas mactatorum animantium stulabant, non aqua seruento euelleban et Od S, a 6 4a7. Atia οπτασθαι exprimitur per alterum τανυοντο. Notant quoque dicendum proprie fuisse αγυομενοι ευοντο Eu

salti ad A S. ubi hic exsus cum antec repetitus est

639쪽

δια φλογος, veru scilicet transma De voco νύειν Rad 3. Appositus hic versus in Hesych sed loco paria

τεινοντο -- - λιπαρών. h. e. r'te aerumnossum tabor , ὀι τ λιπαρὲον speciatque hoc ad alterii 'γeum Od. . 85. ubi do mulis eundem et alienuae locum M. Π, 3 5 speciat Apollonii Lex. h. v. non enim λιπαρ de adipe dicitur, sed λιπαροτης. I. clio ad Hesych. p. a 5. Ceterum et εἴ scribitur, nec reser x video: Cum tamen d B, 9 ubique datur: λους θ' υοντας, necesso est et h. l. scribere εὐόμε --ευ . 465. πολλον δ' ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γερομτος Scriptum est πολλῶν δ' ἐκ κερααων in Apollata

466 εἰνανυχες δέ μοι ααφ' αυτ παρα νυκτα - εινάνυχεe, ἡ μονι χε a recto Agre Ven. A. Etiam ApDdon εἰνάνυχες, ἐπ έννέα νυκτας. Addit en A. Pleonasmum ex adiecto νυκτας similem esses illis: οἰ- πτρα ποδῶν Oaνον ἐνοινοχοευοντες ἐνοινοχοεύντες Od. I, 47 a). Eum exscripssse videri potest tymol. P. Soa 9 α eo facile emendandus quod e Schol. Leid iam fecit Val. Len Diau. p. 9r. - obseruabimus et illud: Mino Aa -κτα etiam'. l. esse, simpliciter xigor noctem: non dormire. Si iam sup 35 et aliquoties in dyssea.

πβρὶ Mori ed. Rom. et Turneb. ae si esset a plπερ αυτῆ necto παρα reuocauit Stephanus.. 67 ο μεν ἀμειβομνοι φυλακας ον Apollon Lex. μείβεσθαι ἐπὶ ὀὲ του κατα μέρος ' οἱ μὲν μειβόμνοι γλακας ἔχον irmol. - και τὸ ἐν -- ποιεM 463. πυ ἔτερον μὲν ο 4mων δερκέος αδεν Mi liarchus ἐν αἰθούσν ediderat vi mox ἐνὶ προδόμω est.' Innuit hoc idem Schol. Viet. Attamen poetae variara:ςuit uti et alterum variauit: ἔτερον uis, gracia Apud Elymol. bl versus excitatur, scriptum est π o MN Potui ergo etiam Apollon Lex eum uesich. in voc ab

640쪽

Θωem ad h. l. spectare quanquarii ἰλυσης etiam l. 12, 53. et in dyssea Occurrit. .: Quae sit αἴθουσα, v. ad , a 3 P. 243. In Elymo.. logo sunt duo Scholia, uουσναι, στοαῖς - et ιδουσαια στολωταὶ καθέδραι περμτυλα χουσαι minus accurato a re adiuncta, quia in porticibus sedilia quoque more.

ροι οἱ Θάλααοι ' ους καὶ μυχους καλουσι δια τουτο ' altari

σ0 αυτῆς Οὐεωὶ οἱ ὀομιοι σαφως καὶ παρίστησι αὐτου- των sequuntur R d. , o7 4ra. 3 cum versu interiecto p Eustath. καὶ προθο- οἶν ὁ μετακτοπος σου τε δομο καὶ του Θαλαμου, appostis v I 46 ei Od. X, 375. . Sunt in his Porphyrii nonnulla bona frugis; in aliis ricatur: αῖθουσα haud dubie sui porticus di aedibus seu pariet aulas praetexta. itymologia νς α λυσης πο ου zεὐαι ducta, recto a sole sic quoquo schol. . proxime ad verba Scholii Porphyriani a dii ex nostris verss. dicias oοι- volunt διὰ το Daσθαι ιν αυταια τα πνρα, sic tymol et Schol. r. non . . ubi recto ατθουσα ει περμτυλὸν τουτεστι προς χλον τετραμμένου στοά παρα το αἴθεσθω et ἐστι, φλλέγεσθαι sed

ad , 43 ut Od. Γ, 399 διὰ τὸ α γεσθαι ἐν αὐταῖς φλ

του χειμωνος seu potius, πυρ, vel τα πυρα. Estoa, me hoc alienum a conditio extruendarum porticuum.

469. ἄλλο δ' -μώμω. - , quod iterum λ. positum est pro τυον. Putant etiam, tres esse ignos. num τὸ σω αἰθούσαια, alteriun ιν ω, tertium ιν

라틴어 텍스트