Carmina cvm brevi annotatione

661쪽

vocis laepius Obseruatus του ἐθελειν pro δυνασθα Schob Victor colliparant , η9. D. Lectio vulaata in αναντο, pro Aristarchea habenda, omnes eodd. insidet: δυναντο est in Cant et Towὐτοφραδε Barnes hic et alibi. Sane n est h. L 1.ragogicum, in apodosi otiosum. Κουρητεσσι κακῶς ην Schol. Lipi supplet Mari

εχοντα τα πραγματα. Scilicet dubitatum es, an iis eum adverbio recte dicatur unde et disputatum est tiἈθηναίη ακιων ἐν 2 a. s. Eustath solent quoque gradici dicere, ε ἔχειν. - χειν. occurrebat iam lap. sa -- ὀ αρα- πέλει αὐ mi. Sic et a bene didite, illi sit. κακο ην Vrat. A. n. Vindob. ToWil aibscriptum tamen τρ. c. 548. τείχεος κτοὐ μίμνειν ἔκτοσθε erat in ediante Turneb. qui ex ed. Rom. εκτοσθεν inrutit. Variant ubique sere codd. et edd. Wolfium primum sibi eoasi re video. Ceterum versa haec video se neque poterant cumtes moΘnia extra manere ' et Clarher cadira ipsi suatuor non poterant, nedum urbem expugnare. Conior

i hae est facit sentias. Staiu in his vides, Cureicisam sub belli statim initia urbem Calydonem oppugnasse, Calydoniis, qui Aetoli erant, Melesy duc tam son, ter resistentibus, ut Curetes vix possent in oppugnatiose persistere: Cogitandum ita erit de eruptionibus cretas ex urbe iactis pugnisque et insidiis, quibus obsidentre

atterebantur oppugnationes enim urbium in io sere continebantur, ut anto muros considerent, oppidani aetem data copia exirent, pugnarent, insidias faceretii:

poterant obsidentes multum alter nτοσει πόMως. παροιθε τῆς πολεως Calydonis, ut ne quidem in obsidio. ris Persisterent. Nisi tamen salior illa φρα uis An antecedentia tempora spectant, quibus pugnatum est utrinque acie educta tum Curetes ita attriti sunt, ut intra urbem suam, Pleuronem, recipere se cogerentur.

662쪽

Postea autem Meleager ira et dolore Victus propter matris diras ab armis discessit, et intra Calydonem clausus latuit. Tum uico versa Curetes Calydonem obsidionis cinxerunt; qua cum Premerentur Aetoli, frust a Mele grum, ut iterum arma sumeret, flagitarunt.

549 55o. χολοe, ς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στελ σι νοον πυκα περ φρονεοντων se quod οἰώνει pro MLνειν vel οἰδαίνειν, vel, ut alii οἰδαίνεσθαι ποιεῖ Similia ter noι πάντα με ρ ἔλπει pro ἐλπίων ποιεῖ d. B, Sch. A. Mάνεται κραθών χόλω est .ini. 64a. E dem alii ipso Apollon Lex. in quo et ἐν σπι θεσσι et Hesych cum tymol αυξάνει Suidas ad b. I. Transiti ve quoquo Apollon Arg. I, 478 ἐέ τοι εἰς την Θρονώθ Θαρσαλέον κῆρ οβ ει ἐν re Θεσσι ubi Schol. ἐπαίρει, μετεαρίζει, θρασυνει, ἐνεργητικως. 551. 3το ο μητρὶ φῶς quae hinc sequuntur, in parenthesi, amarkio etiam appicta, dicta esse voluero viri docti squo ad 56 paullo durius. Atqui ista hune in modum cohaerent. Cum Meleager ira exarsutat, abdudii se in urbem suam, Calydonem et domum pro hac posuit thalamum coniugis suae qua illa fuerit, nunc subiicitur vll. 553 - 56o tum redit ad Meleagrum, eius

secessum, et secessus caussam, qua erant dirae matris, Althaea -568. Iam belli tumultus circa muros increbescebant adiere Meleagrum et precibus magitarunt, ut armis iunctis hostium impetum reprimeret.

553. 4. Κλεοπάτρ κουρν αρπιέσσης καλλισφυρου

Ευηνινης. Scripturam veriorem αρπ-σης per 3 suppeditant codd. meliores en Lips. Victi ari. Vrat. b. ab que sic apud omnes alios scriptores, quos noui, scribitur. Mutatum est in αρπισσης pronuntiatione minus docta. Antiquior scriptura fuit Mαρπ σης, quae est limque in Townt.

554. γένετ ανδρῶν. o. Vindob. τράφετ.555. και ρα ανακτος. male Lipe et alii καί MI . κτος. audat versum ad similem huius Idae audaciamRp. Apoll. , 468. Schol ad . . O . VOLI P. Tt

663쪽

55 . 558. se quod τη ὀὲ non Marpessam, si

Cleopatram respicit Sane in subiecto des gnando, is primis, ubi plura concurrunt, Parum subtilis saepe eliΗomorus. ἐπώ-- autem ἀντὶ του φερωγυμ moere του συμβεβηκοτος οἰκει- κείμενος ' Sth. .

Vt iam de ipsa Cleopatra, Alcyone appellata, aedo eius matre Marpessa aliquid Interponam Marpessat Enoni, qui Eueno Aetolia flumini nomen dedit sti, Idae pharei filio nupta, nomen habuit in sabulis Aelruticis tum etiam in Laconicis, et Messeniacis, cumraphaxei, ideoque etiam Idae, filii, genus ab aliis ab Arida esset ductum Pausan. IV, a. Idae et fratris Lyncti digna cum Dioscuris, raptis Leucippi filiabus aut abactis gregibus, nobile est vel ex Pindaro et Theocrito arta.

mentum, tractntum quoque sntea a Pisandro. Rapiti

Marpessae diuersis modis est narratus aliis ab Ida, alti ab Apolline eam raptam prodentibus, in his Homensesso videtur, τε μὶν καεργος νερπασε Φοῖβος 'Ama λων praetulit illa deo mortalem, option a Ioue data

rect et cum iudicio metu ne aetate prouecta a deo

derelinqueretur, δεμασα ut αυτην ἐν γήρα καταλία Ἀπολλων v. Schol. . . r. et A. ad h. v. Apolloci. 7. 8 9 cum Notis . o9. add. Schenenber ad istimach. p. o5. . Duplex autem mythi fuit tractas altera in mythis Aetolicis quae vulgo quoquo obcaesi: ex qua Apollo rapto habetur quam et Phere de hquutus esse videtur in Cypseli arca anaglnho opere

expressus erat Idas arpessam recuperatam e templi Apollinis reducens, p. Pausan V, 8 cum versib illopere adscriptis altera Simonide suit, in qua Idas repuit, cui deus obuius fit ad Arenen Messeniae LSchol. . . Victi confusus in hac alter Euenus ex uboea. Idae robur ingens et animi ferociam tradidera antiquitas ideoque Neptuni filium, et cum deo congressum ediderat. I. Apollod. l. c. et III, io, 3 8 69a. Intextum Idae nomen venatoribus Calydomo

Argonautis.

664쪽

Iam Geso atram ex Ida et Marpessa genitam dux xat eleager, deposito Atalantae amore. Eam cogno Hen habuisse Alcyone poeta tradit. Montium est aut inmota, ambiguam ess temporis notationem in poeta: σην δὲ τότε videri inferri, matrem nuptam raptam, et diam partu iam editam misso, unde a matris raptaoquerelis luctuosis nomen filiae inditum Alcyones. Pro habilius tamen Marpessam puellam raptam esse Ida adhue desponsam, et recordatione pristini uenti nomen filia inditum esse ita Cleopatrae nomen serius ecce dere debuit.

559. μητηρ ἀλκυονος πολυπενθέος Πον χουσα κλ. ποτε κιν καεργος νηρπασε Φοῖβος Ἀπολλων. Video vulgo seribi littera maiuscula Ἀλκυονος, de Alcyone, Ceycis uxore, luctu et dolore ob maritum sibi nuuisa gio ereptum. in auem mutata haec accipi. Illa vero ΑΙ-eyone est non Alcyon ἀλκυων et ἀλκυονὶς est nomon

auis, at Ceycis uxor 'Aλκυονη. Fabula autem metamor phoseos omnino male in Homerum infertur poeta enim nil nouit praeterquam lamentabilem cantum auis, cuistinitia fuisse ait lamenta Marpesiae, a quibus nomen filia sit impositum. His tamen, vi censeo, recto a me positis, offendit voc οἶτος, quod μορον, ποτμον, συμφορῶν, declarat; at requiritur . . luctus, querela, οἶκτος Putabimusnoo τον ab antiquo poeta recitatum esse Ita vero nisi ovo aliquando eundem sum habuit Hesych. οἶτος μωρος Θρῆνος - Elyn Ol. ιτος θρῆνος μόρος θανατος et habemus locum disertum hinc expressum Callimachi L.

P. 94 μαrηρ με γοερων οἶτον ἀηδονίων ἴγε βαρυ κλαίοισα Videri adeo potest aro aliquando notionem eandem habuisse quam σιατος.

Nisi hoc sequaris, aut dicendum est, filiam in essa dictam esse . l. 'Aλκυονα, ut esset Ἐλκυών. non 'Aλκυονη, aut, si in eo Persistas, οἶτον et . . esse uορον, ποτμον μφοραν, accipiendum erit, mater, erepta

665쪽

sibi filia, experta casum similem aut, quae ante mutationem cum uxor Gycis esset, maritum sibi erepitis

conquesta est Verum haec dura esse haud negabis. Reliqua mythi ad poetam certe haud speriant: quae v. p. vid. Met XL Schol ad h. l. Alia in di. ad Apollod. p. ior αἱ Ἀλκυονιεις αὐαι, de quibrata clani dialogus videndus cum enasterh. notis, post Za. sath Hygin Ouid et Inipp.

Schol. . . Vici. Addunt Schol. L. Victi et r. τε esse lectionem enodoleam quam . l. praesero, quialio melius conuenit rei gestae nomen enim filiae impo. sirum est aliquanto serius natae 'd seruandam rei alli

peractae memoriam.

56s. χολον Θυμιαλγέα πέσσων sormam loquendi ira vidimus Δ, 513 iram lauens, retinens. Minus bene Schol. br. πεπαινων, παρηγορῶν, ἡ νέχων. II, voce Tirem v Obss ad B. 37 et , i 3. 56a. λαρέω νιιητρος -- pronuntiandum αρων, pristro donga. Notatum iam a Barnes. s. ad M, 354. 563. πολλ' ακέου γῆρατο κασιγνητοι φονοιο sensi Msupplendum περί Aliud est, quod obseruant gramma

tici; secundum nonnullos scribi accentu mutato rare

γνητοῖο φόνοιο, Ut sit κασιγνητικου. scilicet quia pluressuere fratres Althaeae, Thestii filii, a Meleagro intereae ti. De his v. SehoL ad h. l. cum Barnes Apollod L , Io et Notas p. II a. Etiam Schol Lips κασιγα exponit, Vt γυναῖκα μαΠν l. L, 58. at non nolai est, quo accentu κασιγνητοι scripserit videtur tamen i Ie, si exemplum memoratum expendas, κασιγέτω νbasse, ut κασιγνητος φονο dictus esset, ut Marsus aper similia Eustalli ex Aeschylo memorat Σκύλλοιαος. ς et δουλον vitio et al. Etiam Schol Vici si bene memini. Ἀρμταρχος ὀὲ ουτω ἈασἈγυ σοι ' του δελφιον. t xum hemistichium logitur ies. 628. Post innia haec γ' tuit Homerus do uno tantum fratre caeso audiasse potvit

666쪽

.1Iam durius iungere φόνου του κασιγνητου. Quod altero loco ins. a φονῆο legitur h. l. non memoratum vidi. 564. γαῖα πολυφορβην χερσὶ, λοία. - quod te Tam pulsant precantes diis inseris salie manibus inteream demi is precantur; ut superis precantes manus tendunt versus caelum; et versus maro ε ρας ρεγγλ, A Z5 I. αλοια. τυπτε. εκρουε non modo cliolia, sed et Apollon Hesych. Elymol unde πατραλοιας. πολυφόρβην γαῖαν. γρ. πολυφορβον, non male nnrnes, iterum ex commento suo, quia hoc alibi occum xit Ξ, o πολυφορβου πείρατα γα*ς. Occurrunt plura hiatus generis in Homero, ut v ριsiλη. a19. quae alibi ρίψηλος non quod Atticum hoc est, sed quod antiquum et utroque genere vii. πολυφόρβην etiam Apollon Lex laudat, in φερβειν, τρεφειν et Suidas πολυφόρβη γη, ii πολλους τρεφουσα. 565. κικλησκου 'AMην καὶ ἐπαινη Περσεφόνειαν.

quod inuocatiaden et Proserpinam, audiunt vero ex inseris Erinnyes s. 567. tanquam ministrae. αἰπεινην Vrat. A. indocte. 566. πρόχνυ 'εύομενη. προχνυ - ῶν του - τογατα προγονυ προχνυ καθε μιενη. - δὲ του παντελως Dd. A, 69. hoc sensu dixit quoque Apollon. I, III 8. Apollon Lex. h. v. unde Hesych. add. tymol Eustath. Similia Von. . at Schol. . cum Victi etiam . . acci- Pit παντελως ολ παρειμένη, να πλεον ν το παθος nimis acute Addit tamen οἱ γλωσσογραφοι, - γονυ. δευοντο δε δάκρυσι κολποι unus hic est locus, in quo Pluralis occurrati sunt tamen id. , 5 κολποι λος) alias ubique κολπος. Apud sequiores sollennio est pluralis.

σιν iterum obseruatur, quod ad s. 565 notatum erat Erinnyes tanquam minissuas procedere, inuocato Orco Sch. . . . Vict. ηεροφοῖτις Praeclarum epitheton ex antiquorum hominum sensu et iudicio quo-

667쪽

niam vindicta diuina facinorum ingruit interdum, uno praeuideras, inopinat et praeter expeCtationem. Schol. A. N. καὶ ροφοῖτις, ex praua pronuntiatione.

ηεροφοῖτις haud dubie est si διὰ Mιότους ἐρχο)αένη hoτω σκοτω φοιτα α ἀπατως exirρ, ὁ σκοτος ejeb. h. v. in Apollonio . . interpretatio, qua eadem fuit, exesdit at videbis interpretationem apud Schol. Eurip. r. Saa. Vox iterum legitur , 7. Multa de two nam, Iant Schol. r. Eustath. Etymol. Porro in Schol. A. b.

seruatur de tono ξεροφοῖτις in penultima. Similia Bati Seholiis ad T 87.

De diris exauditis a diis inseris et moris Meleant hinc insequuta nihil memorat Homerus. Ab aliis poetis xes sui diserto narrata, in Eoeis e in Minya de Adiec. Tunt seriores titionem extinctum et a matre igni contantum, quod a Phrynicho tragico ἐν Πλευρωνιως Primniunctum esse, ex antiquior tamen fama, putabat Pausan. X, SI P. 874. recitatis quatuor ex eo versibus, qui emendatiores nunc leguntur in rec edit. Antiquior ille fuit Sophocle, cuius et Euripidis si Meleager superesset, Plura teneremus Homerus contra matrem inter suppi, cantes in memorat infra s. 58o. 569. δουπος ορούρει. n. Vindob. κτυπος indocte. 57ο πυργων βαλλομενων τον ἡ λάσσοντο γέροπι το δὲ σσοντο est Aristarchea lectio, eaque Vera et an liquo, quam etiam cod. Ven exhibet cum Canti Hari. Lips. In edd. legebatur του δ' ἐλAσοντο, quo et maior codd. numerus tuetur, neglectu Ionicae formae. Nihil

Vulgarius syllaba producta ante quidam, serius geminariliquid coepit. Si μεταλ εαντ sup. 57 vidimus Ba nos hoc sequutus δ' ἐλλίσσοντο reposuit quod et infra oecurrit 58 et al. In id a vitios ἐνωσοντο repetitum in seqq. edd. 57a πέμπον δὲ λῶν ρῆας - - , quod Sophocles hinc chorum suum Sacerdotum petiit in Meleagro Schol. A. At Schol. Lips et Vici chorum in edipodo subsit iuunt, exordio scilicet fabulae. Apparatum scenicum in

668쪽

nero instruendo et choro Sacerdotum videntur laepius mdhibuisse tragici undo tragoediae v. c. Aeschyli, inscri-Pta 'Iέρειαι. 574. γΘα υν 'νωγον τεμενος περικαλλε εἴλεσθαι. -οτι συντελ κως το λέσθαι ' Scia Α. Fateor me non assequi sensum notationis. De persecto tempore dictum non est vocabulum ema non video voluitne esse non modo eligere, capere, sed et possidero, non modo λαβεῖν, sed et χειν hoc tamen ieiunum esset. - γρ. γλεον Barnes Scilicet ex ' 94. Α Θ, Sari βαλέειν δὐ Θυαος ανωγεν. 575. τεμενος πεντηκοντογυον Sch. . ,πεν μοντα πλέθρων γυη γάρ μέτρον γῆς. οἱ δε πεντεκοντα ζυγων. Similia Elymol hinc emendandus, ebch et primo loco Apollon Lex Consensus ubique est in in πεντηκομτογυος In κατονταπυλος variatis et pro qua etiam κατοντοπυλος est in Inscripti erod. v. . urbs Roma.

αροσιν πεδίοιο ταμέσθαι. Dura est verborum iunctura.

iugo interpungitur post ζε υσυ δὲ, ut iungantur reliqua:

φιλ ν ροσιν πελοιο ταμέσθαι vix satis grammatice Tmlerabilius saltem est: νωγον μιν λέσθαι τεαενος πεντ κοντογυον, ωςτε ταφῆσθαι αυτ αποτεμεῖσθαι, εχ τιμην

λαβεῖν, ut illo hoc sibi consituat, suum faciat seorsum a Publico gro το μεν ἰαισυ οἰνοπέδοιο, το ε υσυ δὲ πεδίοιο ψιλαν αροσιν. In ultimis laboramus: φιλη γῆ, φιληαρουρα recte dicitur: Sic etiam tymol. ' ιλῆ αρουραν, την δενδρον χώραν, ἐν προς το σπειρεσθαι και αρ σθαι ἐπιτηδείαν. Eadem Schol. r. Apud Xenoph. do Venati 5 ἐν δὲ τοῖς λούὀεσι μαλλον η ἐν τοῖς ριλοῖς ζει, olent vestigia et Aristot de Rep. I, Ir γεωργια φιλη καὶ πεφυτευαένη. At quid est αροσις φιλi dicendum erit αρο- σιν esse dictam Pro ρουρα αρώσιαον, nam ut ιγιλi st. αρουρα εχ αροσιν substituas, multo minus fieri potest;

669쪽

Aristarcho lectio aliqua ex parte iuuat, ies eniae nunc esse, η υσυ δὲ πεὀίοιο ταμεψαι i se rii, αροσιν. oc est, quod respiciunt reliqui Schol.

δα του . Gego δια του .Post ista commemorata acquiesco in eo, ut hemPIO Ῥωσιμο αρουραν γην dictam censeam, campum a.dum, V opposui, cuni οἰνοπεδον arbustis et vilibra eor. situm sit. Confirmat, Apollon Arg. qui eodem modo

Λεμνοιο ταμέσθαι ubi Schol. εκοφων - ξανον artae σοντες, τοῖς λουοις ιελόμενοι coll. 8a μιαροσι χιονωδεα ναιετάουσι. Idem lib. II, dia Tyndaridis πίονα ειοκροτοιο γύας πεδίοιο ταμοίμην. Benuei Hesychinnam glosam αροῖσιν , αροτριαν Ial emendabat de celoris nihil aitulit. 577 γερων ἱππηλάτα Οἰνευς Oenei aetatem vitri omnem historiarum dem per plures generationes a poe tis protractam notarunt iam veteres, Apollod. I, 8 6 Not. p. 3 sq. 578 ουδου ἐπεμβεβαως Venetus υδου εὐεμβε ρ monetquo Schol. . sitis una voce sue se, sed a. retractione legi: ου δυναται ἀναστρέφεσθαι, φεib τ

γάρ. non voluit οὐδοῖ scribi quidni tamen 'Apui Eustath. ἐπεμβεβαως η υπερβεβαως. Fuitne ita lectum quoque, an est inierpretamentum' sed fuit ita lectum; legitur enim sic in no Vindob. d. , 5 5 τὸν iri περ υδου βάντα. mentici vulgatam tuebatur loco 0L

579. σειρον κολλητα σανδας Cuml Θυρα sit ipsa aper tura in muro, σανιδες sunt fores. Illustrant id Apollos. Lex Hesych. Sch. r. add. Etymol et tanquam lista ricum σανίδας pro Θυρα notauit Pollux L 76.58o. πολλα δὲ τονγε κασίγνηται Pro vulgato ἰμ suppeditant τονγε codd. Hartei Mosc. S. Lips. Ven

670쪽

Vindob sicque edd. ante Turnebum, qui oditi induxit

ex edit. Om.

κασίγνηται. est Aristarchea lectio rach. A. Fuit ni- licet lectum quoque κασιγκητοι, quod et ipsum serri ponse aiunt, nam plures Meleagri fratres suisse. v. sup B, 641 64a et sub fratrum nomino comprehensas esse sorores Gorgen et Deianiram. Ita Schol. . . . Victi quae addunt sorores Polyxo et Autonoon iis inseruit Melanippe Barnes de suo. Apud Antonin Lib. f. a. sunt Gorge, Eurymede Deianira, Melanippe, mutatas in aues Meleagrides, excepta Deianira et Gorge κασLγνητοι legebantur indo a Turnebo ex od Ilom et uostathio a Barnes mutauit in κασιγνηται, et defendit, nullos enim fratres oleagro superstites lacte v. Apollo d. I, 8, I S. Potuit tamen Homerus aliam samain se qui Nec aliter quam κασίγνητοι legerat Antonin Lib. I. c. f. a. Meleager ποθνησκει , - πεθανον ὁ καὶ Iαλλοι παῖδες μως μαχοαενοι quorum nomina antea apposuerat. Res digna non est cui immoremur nec potest quicquam definiri, cum non constet, num correctio. no an varia lectione Aristarchus lectionem constituerit. Certum est Aristarcheam lectionem nunc ubique regnare in omnibus Scholiis, codd. Mori, ariet. Ven uno in.

a Barnes receptum; quod olim Pronuntiatione geminabatur, nunc geminatur scriptione. 58a οι ο κεδνοτατοι ,αι φιλτατοι ησαν παντων.

superesi stigmo verta apposita, excidit Scholion quod

Tespexit, puto, vocem κεδνοτατοι κεδνος alias σωφρονα volunt h. l. est φροντιστικόν Schol. r. κηδεαονικωτατοι reddunt ductum enim es Volebant grammatici a 3-

라틴어 텍스트