장음표시 사용
21쪽
quapid miser fuerit aegritudo,tant I instantior debet esse cur alio. Potens est enim domii nus nostis, ut quod de morte Hydret illius getilium falsitas finxit, hoc in ecclesiarum bellis veritas per at , & ignitus. sancti spiritus gladius. Ita in extinguenda nouella haeresi ori mnes penitus medullas pe niciosae generatio- nis exurat: ut tandem prodigiosa foecunditas emorientibus venis parere desistat.Non noua enim sunt haec in ecclesiis monstruosi seminis germina, semper has dominici agri seges lappas sentόsque tolerauit, & adsiduum in ea suffocatricis etretaniae germeti emersit. Hinc enim Hebionit 'inc Sabelliam, hinc Arriani,hinc denique Ednomiani, de Macedoniani, hinc Fotiniani & Ap6llinaris ae,caeterique ecclesia tam defrei,& enecate s bonae fidei frugem tri
Hesion buli pullulariit. Quorum primus Hebion daincarnationem dominicam nimis asserit, diuinitatis iam coniunctione nudavit. Sabellii autem pbst hi e ex dissimilitudine haereseos si 'perioris schisma prorumpens,dum in patre ac filio & spiritu sancto distantiam nulla esse con tendit,saeram & inessabilem tri nitatem,quan tum in ipsis fuit, blasphemacbniusione permi Arrisu, si uit Secuta est deinde hutic quem diximus: Arrianae peruersitatis impistas. Quet ne vide retus saeras miscere personas,diuersas esse di-Stit, atque dissimiles in trinitate substantias. Eunο- Eii inius autem post hunc quidem,sed eius-
virus. dem admodum prauitatis , licet similem sibi Sabetitia sa
22쪽
diuinam esse adseruit trinitatem,diuersam tamen a seipsa esse contendit: admittens similitatudinem,excludens parilitatem. Macedonius Macera quoq; irremediabili in spiritum sanctum ima donius. pietate blasphemans, licet eiusdem substan aliae patrem & filium dixerit , sanctum tamen spiritum creaturam vocans , reus totius diuinitatis fuit: quia laedi in trinitate aliquid non potest, sine totius trinitatis iniuria. Fotinus Fotium. autem quamuis Iesum, qui ex virgine natus est, Deum dixerit: male tamen cum principio hominis principium esse Dei confinxit. Apollinaris vero hominem unitum deo inconsiderate intelligens,humana eum non habuisse anima male credidit. O aia non minoris erroris est Domino Iesu Christo impro pria addere. quam Ppria derogare. Quidquid enim de illo non ita diciturvi est,etiam si honor videatur, iniuria est.Ita singuli ex sui similitudine hqreseos h resim procreantes,omnes quidem a se diuersa sed omnes idine fidei adiauersa senserui.Nuper quoque,id est in diebus
nostris,emersisse, haeresim venenosam,& maxime Beligarum urbe conspeximus, certi erro ris,incerti nominis: quia cu recenti capite ex
antiqua Hebionitarii stirpe surrexerat, dubiuadmodum est, antiqua magis dici, an recens debeat. Noua enim adsertoribus sed vetusta erroribus fuit. Solitari uim quippe hominem dominum nostrum Iesum Christum natum
esse blasphemans, hoc quod ad Dei postea
23쪽
honorem potestatemque peruenerit, humani meriti,no diuinae asseruit fuisse naturae: ac per hoc eum diuinitatem ipsam non ex proprietate unitae sibi diuinitatis semper habuisse, sed postea pro praemio laboris passionisque meruisse: eum utique dominum saluatoremq; nostrum non deum natum, sed I deo blasphemaret adsumptum : confinis scilicet huic haeresi quae nunc extat, & quasi germana ac consanguinea, quaeque tam Hebionitis quam his
recentibus consentanea, tempore quidem in ter utrosque media, sed utriusque tamen peruersitate coniuncta. Sint quamuis eius nonnulla alia his quae iam diximus consimilia,sed
longum est uniuersa memorare. Neque enim nunc addicendum commemorationem praeteritorum, sed confutationem nouorum sum- psimus. Illud sane unum praetereundum non
arbitramur, quod peculiare ac proprium su- pelagia pr dictae illius haereseos, quς ex Pelagiano emirus eris descenderat, fuit: qudd dicentes quidam solitarium hominem Iesum Christum sine ulla peccati cotagione vixisse,ed progressi sunt, ut assereret homines si velint,sine peccato esse posse. Consequens enim existimabant, ut si homo solitarius Iesus Christus sine peccato fuisset, omnes quoque homines sine des adi torio esse possint quicquid 1lle homo solitarius sine cosortio dei esse potuisset. Ac sic nullam facerent inter omnem hominem ac d
minum nostrum Iesum Christum esse dista
24쪽
tiam:cum idem utique homo nisu atque industria sua mereri positi, quod Christus studio
ac labore meruisset. Quo factum est, ut in maiorem quoque cc monstruosiorem insaniam prorumpentes, dicerent dominum nostrum Iesum Christum hunc in mundu non ad praestandam humano generi redemptionem , sed ad praebenda bonorum actuum exempla venisse: videlicet ut disciplinam eius sequentes homines, dum per eandem viam virtutis incederent, ad eadem virtutum praemia peruenirent: Euacuantes quantum in ipsis nit, omnem diuinae redemptionis gratiam: cum idem dicerent homines consequi posse vivendo, quod praestitisset deus pro humana salute
moriendo. Addiderunt quoque dominum saluatoremq; nostrum post baptisma factum esse Christum, post resurrectionem deum: alterum assignantes unctionis mysterio, alterum merito passionis. Vnde aduertit nouus nunciam, non nouae haereseos autor, qui dominum saluatoremque nostrum solitarium hominem natum esse contendit, idem se omnino dicere quod Pelagianistae ante dixerunt: de consequens errori suo ess e, ut qui utique sine peccato solitarium hominem IesumChristum vixisse in erit, omnes quoque per se homines sine peccato posse esse blasphemet: nec necessariam quoque exemplo illius dicant redemptionem domini filisse, cum ad caeleste regnum suo tantum homines nisu, ut aiunt, V B iii
25쪽
leant peruenire.Nec dubium id est,re ipsa pe, nitus declarante. Hinc enim illud est, qud dintercessionibus suis Pelagianistarum querelas fouet, & scriptis suis causas illorum adserit: qu id subtiliter his,vel ut verius dixerim, subdole patrocinatur, & consanguineae sibi improbitati improbo tuffragatur affectusscies scilicet eiusdem se esse sensus, eiusdem spiritus, & ideo dolens cognitam sibi haeresim ab ecclesia esse disiunctam , quam scit sibi utique peruersitate coniunctam. Sed tamen quia illi, qui de hac pestilentium spinarum stirpe descenderant, diuina ope iam ac pietate sanati sunt, orandus quoque etiam nunc dominus deus noster est, ut quia consentaneae sibi in quibusdam pristina illa haeresis, & haec nouars milibus malorum initiis, similem bonorum L ος exitum largiatur. Leporius enim tunc monari . ch us, modo presbyter:qui ex Pelagii ut supra diximus,institutione, vel potius prauitate descendens,apud Gallias adsertor praedictae haereseos, aut inter primos, aut inter maximos, fuit a nobis admonitus, a deo emendatus: ita malὸ conceptam persuasionem magnifice c5demnauit , ut non minus penὸ admiranda sit correctio illius, quam illaesa multorum fides: quia primum est ζrrorem penitus non incurrere,fecudum bene repudiare. Is ergo in se reuersus,non solum in Africa, ubi tunc erat,atque nunc est, tam errorem suum cum dolore,
quam sine pudore consessus est: sed etiam ad
26쪽
omnes admodύ. Galliae ciuitates, flebiles G- fessionis ac plactus sui literas dedit:scilicet ut
ubi deuiatio eius prius cognita erat, illic etiaemedatio nosceretur: de qui testes erroris antea fuerunt, iidem postea correctionis essent.
Ex cuius cofessione, vel potius d ploratione; nonnulla insereta existimavimus, duplici ex
causa: ut correctio eoru de nobis testimonio, α his qui nutant,exemplo essent:quorumque errorem sequi non erubuissent, eorum emendationem sequi non erubestexent: ac sicut simili aegritudine infirmaretur,ita simili remedio sanarentur. Is ergo agnita opinionis suae
peruersitate, & inspecta fidei luce scribens ad episcopos Gallicanos, ita exorsus est: Quid in me primum o domini mei venerandi, α beatissimi sacerdotes,accusem nescio, & quid in me primum excusem,non inuenio. Sic imperitia de superbia, sic stulta simplicitas cum persuasione noxia, sic feruor cum intemperantia, sic ut verius dicam, cum sui idiminutione debilis fides, simul in me omnia recepta viguerunt,ut tot & tantis simul sit & obedisese confusio, & haec eadem ab animo potuisse cedere mihi stupenda gratulatio.Et post pauca subiungit: Sic ergo minime percipientes hanc potentiam dei, sensu nostro d propria ratione sapientes, quasi in inferiora se deus
agere videatur : ita hominem cum domino natum esse dicamus, ut seorsum quae dei sunt, soli deo demus seorsum quae sunt ii
27쪽
minis,soli homini reputemus. aream metanifestissime introducimus in trinitate pers naem, & de uno filio dei fion unum, sed facere indipiamus duos Christos, quod a nobis iam ipse dominus de deus Christus auertat. Ergo confitemur dominum ac deum nostrum Iesum Christum unicum filium dei, qui sibi ante secula natus ex patre est, nobis a tempore de spiritu sancto, & Maria semper virgine
factum hominem, deum natum. Et confitentes utranque substantiam carnis ac verbi unueundemque deum atque hominem inseparabilem, semper pia fidei credulitate suscepimus: & ex tempore susceptae carnis,sic omnia dicimus quae erant dei, transisse in hominem, ut omnia quae erant hominis, in deum venirent . Et hac intelligentia verbum factum sit
caro,non ut conuersione, aut mutabilitate aliqua coeperit esse quod non erat, sed ut potentia diuinae dispensationis verbum patris nunquam a patre discedens, homo proprie fieri dignaretur: incarnatusque sit unigenitus secreto illo mysterio quo ipse nouit: nostrumnaque est credere, illius nosse. Ac sic ipse deus verbum, totum suscipiens quod est hominis, homo sit: & adsumptus homo totum accipiendo quoi deus est, aliud quam deus esse non ponit. Non tamen quia incarnatus dicitur, &immixtus,diminutio eius est accipienda substantiae et nouit enim deus sine sui corruptione misceri.& tamen in veritate misceri; nouit in
28쪽
se ita suscipere,ut nihil ei crescat augmenti:si cui seipsum totum nouit infundere, ut nihil accidat detrimenti. Non ergo ad intelligentiam imbecillitatis nostrae si cundum experimentorum visibilia documenta facientes coniecturam de aequalibus se in inuicem ingredietibus creaturis, putemus deum hominemque commixtu,& tali cofusione carnis & verbi,quasi aliquod corpus effectum.Absit ita credere, ut conflatili quodammodo genere duas
naturas in unam redacta arbitremur esse substantiam: huiusmodi enim commixtio partis utriusque corruptio est. Deus enim,qui capabilis non capax est, penetrans non penetrabilis, implens non implebilis : qui ubique simul totus est, & ubique diffusus est, per infusi
nem potentiae suae misericorditer naturae est mixtus humanae. Et post pauca: Nascitur e
go nobis proprie de spiritu sancto, & Maria semper virgine deus homo Iesus Christus filius dei.Ac sic in alterutrum unum sit verbum& caro: ut manente in sua perfectione naturaliter utraque substantia, sine sui praeiudicio &humanitati diuina communicent,& diuinit ii humana participent . Nec alter deus, alter
homo, sed idem ipse deus qui dc homo, & vicissim homo qui & deus Iesus Christus unus dei filius nuncupetur & vere sit: & ideo id agendum nobis semper est & credendum,ut dominum nostrum Iesum Christum filium deidςum veru,quem cum patre semper, & aequa-
29쪽
Iem patri ante secula confitemur, eundem 1 tempore susceptae carnis factum deum hominem non negemus:nec quasi per gradus &te-pora proficietem in deum,alterius status suis te ante resurrectionem credamus,alterius post resurrectionem, sed eiusdem plenitudinis, atque virtutis. Et item paulo post: Sed quia verbum deus in hominem dignanter hominem
suscipiedo descendit, & per susceptionem dei
homo ascendit in verbum,totus deus verbum factus est totus homo . Non enim deus pater
homo factus est, nec spiritus sanctus, sed unigenitus patris .ideoque una persona accipienda est carnis & verbi: ut fideliter sines aliqua dubitatione credamus unum eundem dei filium, inseparabilem semper geminae substantiae, etiam gigantem nominatum in diebus carnis suae, & vere semper omnia gessisse quae sunt hominis, & vere sempes possedisse quae dei sunt. Quoniam & sic crucifixus est in fomitate,sed vivit ex virtute dei. Hac ergo eius consessionem, id est, catholicorum omnium fidem, & omnes Africani episcopi, unde scribebat,& omnes Gallicant,ad quos scribebat,
comprobauerunt.Neque ullus adhuc omnino extat cui fides haec sine infidelitatis crimine displiceret,probatam negare pietatem. Sufficere ergo solus nunc ad confutandam h resim deberet consensus omnium: quia indubitatae veritatis manifestatio est autoritas uniuerserum, & perfecta ratio facta est ubi nemo dis
30쪽
sensit:Ita ut qui contra hoc sentire nitatur,liuius prima statim fronte non tam sit audienda assertio, quam damnanda peruersitas: quia praeiudicium secum damnationis exhibuit, qui iudicium uniuersitatis impugnat: de audientiae locum non habet qui a cunctis statuta conuellit. Confirmata enim semel ab omnibus veritate, quicquid contra id venit, hoc ipso statim falsitas esse noscenda est, quodaveritate dissentit: Ac per hoc sufficere ei etiaid solum conuenit ad sententiam damnationis,quod discrepat a iudicio veritatis. Sed tamen quia rationi non obest sermo rationis, &semper veritas ventilata plus rutilat, meliunque est errates disputationis curatione corrugi,quam censurae seueritate damnari: curanda est, quantum in nobis est, per diuinam opem in nouis ii reticis vetus h resis, ut recepta per sacram misericordiam sanitate,medela potius
eorum det sanctae fidei testimonium, quam damnatio iustae seueritatis exemplum. Adsit tantum disputationi ac sermoni de se habito ipsa veritas,&pietate illa qua deum ex hol ne dignata est,humanis erroribus opituletur, qui ad hoc se vel maxime in terris, atque in
homine nasci voluit,vt falsitati amplius locus esse non posset.