장음표시 사용
21쪽
a o. reb.credit. Imo hinc simul deponena amittit, quibus' alias in concur1u crect
strum, & extrajudiciale. I Re distinctio ita generatim proposita uinx
1um saltem babet thetoreticum, quod nempe depositu udiciae, se equestrum, circa res litigiosas solum, Oxtrajudiciale autem circa non litigiosas versetur, custodia autem utro-hique eodem modo depositario concreditur. Quod si vero deinde ad subspecies deIcendimus, usus non contemnendus partim quoad jus Romanum, partim quoad mores nostros apparet, ut exsubsequentibus mox patebit.
DISTINCTIO III. inter depositum extra diciale volunta-- rium . necessaraum ,seu miserabile. Usus do jure Romano in eo confistebas,
quod actio depositi miserablis contra inficiantem in duplum dabatur. r. major enim in eo depositario est malitiae gradus, qui assiicto afflictionem addit & misero novam miseriam, ergo etiam magis Coer
Lobatur, quam quidem alius quispiam, qui in
22쪽
deposito voluntario restitutionem rei depositae dolo malo detrectabat. Hodie eiusmodi ne' quam sine dubio etiam' graviter est coercendus: sed non praecise in duplum, quia actiones poeinnales illae apud nos, teste fori experientia, noli sunt receptae. Ipse B. Brunnem. adiat. l. I.9.rch. t. num. 3. fatetur, actionem in duplum in deposito miserabili non frequentari in foro, sed simul tamen negat, eam exolevisse. Nobis vero unum ex altero profluere vidatur, quod quaecunque actio nunquam in foro fuit frequentata, ea quoque non possit esse recepta, ἱ-
ta melius dicitur, quam exolevisse, hoc enim ureceptionem praecedentem supponit. Melius fecisset'notus illeGroenvvgen, si tractatu suum non de legibus abrogatis, sed potius de non receptis inscripsisset - :
DIs TINCTIO IV. Inter depositum judiciale voluntarium & 'necessarium.
Voluntarium, quoniam consensia utriusque litigantium fieri selet, in omnibus causis est permissiim, sicut enim quilibet juri suo renunciare potest, ita ille quoque, qui hactenus in possessione fuit, ejusque favore uti potuisset. Necessarium autom, quod a judice deCer- ω nitur invita etiam parte, regulariter est prohibiatum, quia scilicet speciem executionis Constituit, a qua processus non est inchoandus,
23쪽
di possetarem beneficio possessionis privat, v. ι. un. C. deprohibinequestri pecvn. c. I. X. de sequesnyospes . Excipiunt tamen communiter sequentes casus, si nenipe metus armisyBm, dilapidationis,aut L ciens Cautio praestari nequeat a persona suspecta,uid.Gces deus de sessues t. c. 2. num. lsi. sies'. Trenta
de quos magno numero allegat Brunnem. ad a.
ι. an. t. defros inreu in ρecum qui ibi quoque issise recte monet, quod summarie tamen constare 4ebeat de jure sequestrum petentis, &quod illud petat ad conservationem juris sita,rdyntag. cent. a. obfu DISTINCTIO. V.
Upositum juris vocatur , quando debitor ob creditoris moram iri accitiendo , pq cuniam debita' in jydicio dςponit, praevia legitima dc reaa, oblatione, V. t. ἐ2.tari usur. L st c. desolati de quo in friciali Iractatu egit Schultatu , init eb. 63ῖ. umo, quem excerpsit . Beyer Pylf tu. de aceσtιLnsiit. D hoς' depositu i tondit ad qbligatis nem, quae antea, suberat, dissolver*dam, ac per illud dominium iu cr*ditorem vanssertur. undς postquam debitum semel rite depusitum fuit, casus fortinus stiperveniens non ad deponentem amplius, sed ad dictum creditorem perti
24쪽
net, qui sibi imputare debet, quod non statim receperit rem depositam,eandemque ipse melius custodiverit. Ast vero in illo deposito, de quo
sib pratianti titulo agitur, inducitur demum ob ligasio, quae antea nondum suberat, &casus fortuitus ad deponentem adhuc spectat, neque nim hic depositi contractias ad transferendum ψominium habilis reputatur.
tum, quod per facta contrahitur, V. gr. quando quis aliquid,me sciente & non contradicente, suscipit. Differunt ergo quoad conceptum illa duo mandata, sed in usia praxeos non digerunt, illa enim resula tam affirmati-Τe, quam negative jamdudum communi DD. calculo probata est: Ruicunque expresse consentire po est, uleerram tacise hoc facere v let : & contra . quicunque exprese conssentire veruit ite nec tacite hoc potest. Item : quod
25쪽
' Quod propterea semel hic generaliter monu- iste1ufficiat, nam ad reliquos cujuscunque generis contractus, qui in tacitos & expressos dispescuntur, eodem modo pertinet, cons. Illustri Thomasius in Braspr. div n. lib. 2. eap. 7.
. Inter mandatum iudiciale & μιω- judiciale. ΗIe rueti debent, quae de pactis judiciali
bum extraiudicialibus in genere supra circ. n. v. de pactis monuimus,quibus adhuc addere posses, actus judiciale facilius probari posse, quam extrajudiciales. Atque adeo re- ' gulas justitiae regulariter quidem non exigere, ut aliquid in iudicio fiat, bene tamen regulas prudentiae. Adde & hoc, quod mandata eX-traiudicialia sint simplicia, & nihil nisi qualem qualem consensiis declarationem exigant ; ast in judicialibus variae clausulae requiruntur, un i de majori cautione etiam concipienda, ne eX ceptione insufficientis & inidonei mandati procurator a judicio repellatur, Illustri Dn. Stryk. Caul. Contr. Sest. a. cap. II. S. I. Unde, in multis provinciis, v. gr. in Ducatu Magde- burgico, Brunsvicensi, inCivitate Hamburgens,&c. certa formularia irpis expressa prostant, quae tollendarum litium & disputatio-
26쪽
mum causa a partibus subscribi & nomina procuratorum iisdem inseri solent.
DIS TINCTIO III. Inter mandatum quod fit I. mandanturantum, fri) mundantis ae mandatarii conjunctran, υ. mandantis tertii, .ὰ mandantis, mandatam aesertiι 3. tertii tantum, 6.) tertii, re mandatam gratia. SEdes huius distinctionis est in 9. I. 2.3. . Us. 3. de Manuat. & in La. st eos. & sic e dem est textualis, non magisterialis; scio quidem, nonnullos impugnare pleraque hujus distinctionis membra , quod impertinen- itia sint,& ad materiam mandanti referri nequeant , sed illis satisfieri posse puto ex iis , quae hic tradit Struv. S. I. C. Exerc. 22. rh. .f. Sice. g. si mandatum fit tertii causa, non adest quidem obligatio in omnibus casibus ad illud expediendum' quod si tamen ego gesserim hactenus negotia Cati, eaque nunc ulterius Sempronio gerenda demandem, hic Sempronius, postquam semel in se suscepit expeditionem mandati, ad illud exequendum quoquesne dubio obstringitur. Sic, ut verbis dicti , Struvii utar, si mandavi tibi, ut Titio pecuniam crederes, licet mea non interesset credi, tamen si impletum est mandatum, tibi contra Z ε me
27쪽
pie ob pecuniam mandatu meo crςditam Titi competit actio mandati contraria. . .
Quicquid interim sit de usu theoretico iussim ergcti sum . qui in pr*septi φd nostrum
scopum spectat, non adesse lubentes fatemur. Omnis enim ille, qui ex mandata agit, inter e aliquod docere.debet, ut ipse innuit ut, vian; i M. L aliasi enim asenti ob licereture ceptio: Tual non interest. Ex quo etiam dia tare liceret contra Struvium, an mandatum tertiis an tum gratia fieri posse cum in exemplo ab eodem adducto mandantis, qui nesotia Coi hactenus gesserat, omnino interis sit, ut ea negotia continuentur, si scilicet connexa sint. Ergo omnes sex species mandatorum in eo conveniunt, quod agens semper ad proprium interesse I provocare teneatur. Quamvis yero mea hac vico magis interlit, quam alui; hoc tamen non statim constituit teculiarem contractus speciem, quoad effectum talem, m magis minus rem nunquam variare soleant.
N mandato, prout modo. gictum, semper em jus vertitur interesse, qui alteri mandavit, &Propterea a mandatario actione mandati com
28쪽
traria ad ing nitatem mandati nomine praestandam conveniri potest, ι.-ου aods h. rati. f. s. eod. Sςcus in consilio, hic enim, qui consilium dat, nullum plane interesse habet, sed ipsi
perinde est, an perficiatur negotium, an non, unde non tenetur, qu3mvit res male cesserit, de
quamvis ille, qui consilium est secutus, illud elias pigne non fecisset, v. l. a. h. t. ubi ratio add1tur, scilicet, quia liberum es cuique,Vadsie ex orare,4n ex ediar sibi co lium. adαι. I. S. 14. I. de si Excipitur consilium fraudulentum, ex generali fundqmpnto , quod fraus nullibi impunita esse debeat , I. 47. de R.
In commendatione aliquo quidem modo eommendantis inaerest, sed tamen nec hic prin- cipaliter, & sic indemnitatem non promittit alteri intuitu rei, put personae commendatae, sed tantum suadet atque adhortatur. Unde u)pianus in Mandar cum quidam, inquit, talem epistolam scripsit et amico suo Rogo te, commendatam habeas Sextilia Crescorem amicum meam z non optigabitur mandati, quia commendandi magis hominis, quam mandandi causa scripta est. Exceptio est inter mercatores. Et huc pertinet lib. 3.
29쪽
materiam fusius prosequitur Finchelth. Ob-
Dis UNCTIO I. Inter societatem universalem omnium ιμ
luomodo quoad conceptum differant hae duae societatos, satis explicat Lau-terbach aliique DD. ad h. t. scilicet in societate omnium bonorum socins socio ad ea quoque CommuniCanda tenetur, quae titulo lucrativo obtinuit, v.g.hereditatis,legati, fideicommissi, donationis, &c.l.I.f.I.ι. 3. g. l. h. t. Mantica de tacit γ ambig. convent. ιιλ6. ru.ls. ast in secietate bonooum in jecie quae Mi generalis vocatur ea solum sibi invicem communicant socii, quae titulo onerosio acquirunt, seu per quaestum & negotiatiostem, ut communiter loqui' sueverunt, l. 7. f. h. t. Felic. de societ.c. I3. num. seqq.Usus practicus praeci
pue circa quaestionem et qualis in dubio Focie-
30쪽
raspraesumi debeat' sese exsitit. Putamus A
tem, in inbio societatem omnium bonorum. .etion praelami, sed pro secietate bonorum in specie potius pronunciandum esse. Quoniam enim in priori illa socius filiam socii dotare ejusque filiis sumtus studiorum praebere tenetur, quamvis ipse filios aut filias non habeat, quorum intuitu alter socius idem vicissim praestare possit, L 7y. f. r. ibi urranque -- puranaa f. h. r. hinc aperte sequitur, quod dicta secietas omnium bonorum involvat speciem alicujus donationis ; ast vero haec nunquam facta esse censetur, v. l. I. g. h. r. Et hoc ex iis quoque, quae ante dicta sunt, confirmatur, quod nempe socius etiam ad lucrativa & sic etiam ad thesaurum inventum Communicandum, ut vult Felic. d. tr. c. I a. num. 24. obstrictus sit, quad iterum donationem in volvit. Porro, in societate bonorum in specie re quiritur proportio lucri percipiendi & damni sustinendi secundum quantitatem rerum ill tarum, vel operarum, aut periculi etiam suste-pti, ι. 6. S c Jo. 1 h. t. ast in societate omniisum bonorum lucrum & damnum aequaliter . dividitur, quamvis res illatae maxime inaequales sint, Felic. e. 9 num. ra. sibi enim imputare fdebet alter, quod cum eo i, qui parum, aut H- .hil in bonis habebat, societatem contraKerit,& ergo de damno sibi obvenientc com mi non potest.