Jacobi Friderici Ludovici ... Usus practicus distinctionum juridicarum, juxta ordinem digestorum adornatus pars 1. 3. Pars 2. Libros à 14. usque ad 28. complectens

61쪽

LIB. XIIX. TIT. IV. '

Denique renunciativa vocantur, quando iquis hereditatem, alias ad se pertinentem, sponte omittit, v. g. si filius propter acceptas studiorum impensas , veli filia propter acceptam dotem, reliquae hereditati paternae renunciat. De hac quidam disputant, utrum de jure

Romano valuerit, annon, &c. non pauci nemgativam defendunt' verum enim vero ut rationes ab utraque parte adferri solitas prolixo hic recenseamus, instituti nostri non est . vid sis Illustr. Dn. Stryk. d. l. δ. cap. Ia. S. .sieq. qui assirmativam propugnat. Nobis sussicero potest, quod juxta mores hodiernos validitas ejusmodi pactis non denegetur, idque sive a privatis, siue ab illustribus personis celebrentur, vid. CarpZOV. p. a. c. 33. des X. Exempla

habes in cit. tr. de success, ab intes dig. 8. c.

1 O. S. 41μΗ.Vid.Guttierea in c. quamvis a. de puct. In 6. ver b. filia num. q. Struv. ExeFc.3s.;hesso, Id probe hic observandum, quod non nuda lassiciat renunciatio, sed quod ea juramento confirmari debeat, c. a. de paci. in o. Coler. decis 28.adeo, ut assertionem best gur i.

non sussicere statuant, Κellenbenta e renunciat. μ eis quast. 3. secus de jure Saxonico communi, ubi tale juramentum non extingitur, sed sola renunciatio lassicit, tiliad.Sethi lib. I. art. Ii. Richter de ιι-π 7.seqq.S xv. est. Exerc. nah O.

62쪽

DE HERED. ET ACT. VENDIT Q

Dis TINCTIO III. Inter venditum nomen verum R

Duplex in nominibus 'cessis moveri solet quaestio : r. an revera debeatur'& a. an etiam debi or solvendo siti Ex assirmatione prioris,ueri; ex posterioris autem, boni nois

minis praedicatum oritur. Nonsunt haec nuda saltem vocabula , ab otiosis metaphysicis inventa, sed effectum quoque post se trahunt. Quaeritur enim .' an cedens ad uirumque, veram sicilicet es bonum nomen, an vero ad alterutrum solummodo praestandum obligetur 3 Respondet Ulpianus in ι. h. t. sit no mensit distractum, locupletem debitorem, non debere praestire: debitorem autem esse debere praestare,nisi aliud convenit. Quod variis modis ampliant D D. scilicet, quemvis jam periculum tempore venditionis adfuerit,&venditor evictionem expresse promiserit, aut denique emtor ignoraverit, debitorem non esse solis vendo, Frant2h. adris. de evict. num. 2S. 27. seqq. Lem.de non a cest c. 37. Membr. 7.I . Ig. Feqq. Lauterbach. ad h. t. Exceptio est, nisi in dolo fuerit cedens, aut expresse promiserit,quod non solum verum, sed etiam bonum nomen intori praestare vilit, vid. Aul. alleg.

63쪽

Inter actionem utilem de diseruma eessionario institutam.

UTitem actioram illam vocant, quando cessionariussibi obligatum esse dicit debiatorem, seque creditorem appellat,& venditi nem, vel Gnationem ranquam titulum ces sonis alleg t ; e contrario autem virectam,' quando cellionarius instersonam cedentis conis eludito in ipsa cessione sese fundat,Franc.Calis dis de emi. vendit. c. a . num aδ.B. Brun-neman. de ceg. ac . c. s. num. 19. Subtiliter satisi unde videri poterat, hic idem applicandum esse,quod alias de distinctione inter actiones directas & utiles diximus, eam mere theoreticam esse,& nullum omnino in praxi usum praestare uesed nescio, quo fato evenerit, quod communiter D D. hac parte adhuc utilitatem aliquam adis esse asserant.

Scilicet usus juxta eos conspicitur I.) ἐπ- tuitu reconventionis a ribitore cesso institu-

te. Quod si enim directa egerit actione cessiona rius, ad eandem respondere tenetur 3 secus, si utili, vid. Brunneman. d. c. s. num. Io. II. ubi tamen prius in eo casu limitatur, si cessio necessaria fuerit, aut voluntaria quidem, sed tamen ex causa onerosa profecta, modo absit dolus, & laesio debitoris cessi hic non expresse inten-

64쪽

DE HERED. ET ACT. VENDIT.

intendatur, quae & similes limitationes Qtam se,

re regulam absorbent. . . : - .

2. Intuitu exceptionum , qua cessionario opponi postsunt. Exceptio enim, quae cedenti obstabat, 1ndistincte etiam cessionai io opponiis tur, si actionem directam instituit. Verum, si actione utili experitur, actiones, ipsam rem

concernentes,solummodo admittere dienetur, rig. solutionis , compensationis, quas fuse receniet Brunneman. a. tr. cap. 6. num. 2st. non autem eas, quae qualitatem personae ce dentis res Iciunt, V. g. competentiae. Hinc 'si v. g. socius contra locium ipse ageret, frueis iretur reus condemnatus hoc competentiae beneficio; verim si actionem eam extraneo

cedit,& hic actione utili experitur, reus beneficio suo excidit. Dura sane assertio, quam propterea recte perstringit Id. c. c. 6. num.II. 12. Limitant illam , fi actio titulo querativo sit translata, vid. Iob. a Sandeae cessari cap. 13. Franc. de Caidas de emi. Uvenae. cap. 24.

Reliqua, v. g. quod actio directa sit nativa.& ex cessione seu manἹato oriatur I utilis autem dativa, quae ab jmperatore , antiquam iubtilitatem tollere volente, vid. IA, C. de hererivet acI. vendit. l. i. ms c. de 9. Ο ου.)data est iis, qui iustum titulum absque actuali cessione habent : item a quod .directa eXpiret

morte cedentis , non utiIis: nec non , . ciuod

cessionarius ipsum cedentem intuitu cessicinis uti

65쪽

utili quidem, non vero directa actione conis venire possit, vid. Brunneman. c. c. s. num.6. seqq. leviora esse videntur. Vides ergo B. L. eam esse interpretum sententiam, quod melius faciat cessionarius, si actione utili, quam si directa experiatur. Ergo illa quoque semper eligenda erit, id quod in dubio etiam factum esse praesumitur, praecipue si herba betonica, famosa illa clausula silutaris, libello adjecta est.

De rescindenda venditione &quando licet ab emtione discedere. DISTINCTIO. L

, i Inter laesionem modicam, enormem &, enormissimam.

M ica vocatur, quae est infra dimidiis

um: enormis, quae est ultra dimidium, id est, quando Vel emtor plus quam duplum solvit, vel venditor ne dimidiam quidem justi pretii partem accepit: enormissimam appellant, quando laesio ultra triplum, quadru-plum, &c. adest. Ob modicam minorennes quidem rellitu untur , modo non plane sit minima, non au tem majorς3, prout ut. de minor. a . ann.

66쪽

constat; verum ob enormem & enormissi mam majorennibus etiam succurrunt leges. Hac parte ergo inter enormem & enormisti

mam nulla adest differentia. Nec illud alicujus momenti videtur, quod dicit CarpZ. p. z. cens. 3 . def. I. prisc. laesionem enormi1Iimam contractum imo iure nullum reddere; propter enormem autem resi urione civili exl. 2. C. de rest. vend. opus esse; hoc enim legum autoritate destituitur, quae ob praesumtum dolum Contractum pro nullo nunquam dς- clarant, sed solum ob dolum verum. Ergo hoc unicum remanet, quod nempe, si quis beneficio, rescindendi contractum ob lassionem renunciat, ea renunciatio in dubio saltem de enormi intelligenda sit, non autem de

enormissima, quippe de qua probabiliter non

cogitavit renuncians , ad non cogitata autem

renunciatio extendi nequit. idem est , si

majorennis iuravit, se contractum servaturum esse; tunc enim iuramentum infert quidem renunciationem laesionis enormis, neutiquam Vero enormissimae, vid. Barbos. ad i. p. C. r. num. ἔ3 O. Frant2h. l. I. resoL 4. num .as.

Equidem nonnulli putant, quod ob laesionem enormissimam etiam tertius possiesibrcemeniri post, non vero ob enormem, Vid. Berlichium, Barbosiam & quos praetereat citat Lauterbach. ad h. t. verum haec differentia iterum autoritate iuris destituitur, nec leges a P. II. . E ' Lau-

67쪽

Lautestachio tanquam obstantes allegatae, ιρε f. r.1 delet. ita. 33. g. I .f. de minor. 67. fae contrah.emi. ad hanc quaestionem in specie pertinent, sed ad eam in genere: annon ob laesionem tam enormem, quam enormissimam' , - in subsidium tertius conveniri possit 8 quod quamviis generaliter ex dictis textibus probari nequeat, a DD. tamen in praxi conceditur,Struri I. c. Ex. 23. thes 92.

De periculo & commodo rei

venditae.

Inter venditionem perfectam & eon- summatam.

PErfectio venditionis ex decIarati ne conis

sensus reciproce facta, consummatio autem ex subsequente traditione dependet. Quoad fiscultatem poenitendi, commodorum perceptionem & Onerum praestatio nem inter utramque nihil interest, haec omnia enim semper ademtorem pertinent, sive perinfecta fuerit venditio, sive consummata. U

68쪽

tiωnem res vcndita ad tertium possessorem perm enit, emtor contra eundem non potest instituere actionem realem, sed venditor, quia jusvindicandi demum ex traditione Consequitur emtor. Et hinc non absolute sed hoc saltem respectu venditor ante traditionem adhuc dic tur dominus in s. 3.I. de ems. venae abir urique ramen rei ct condictionem exhibere δε- Bebit emtori: quia sane, qui nondum rememtori tradidit, adhuc ipse dominus est, ex quo F.nec non ex l. ao. C. de cI. & ex arg. c. 3. prss. δε λου-Lauterbach. proinde ad rinde acquiri reri dom. male infert, quod thesaurus, ante traditionem ini fundo vendito repertus ad venditorem pertineat, hic enim respectu emolumentorum non est dominus, v. d. f. 3. de emr. venae Fluit vero ex adductis, quod si venditor ante traditionem rem vendi tam tertio alicui denuo vendat, primus emtor contra hunc secundum actionem etiam non habeat, sed saltem contra venditorem ad interesse. Ergo, ut binis verbis summam rei exhibeamus : venditio perfecta actionem personalem contra solum venditorem: consummata autem realem adversus quemcunque possessorem rei venditae producit.

Cati conducti.

69쪽

DISTINCTIO ' Ι.

Inter locationem rerum di vera.

IN locatione rerum locator ad usum rei

concedendum praecisse obligatur, vid. Zoesius h. t. num. s. ins at vero in locatione operarum liberatur, modo interesse praestet. Porro: locatio operarum. non transit ad heredes, quia utplurimum industria personae est electa; secus in locatione rerum, quae ad heredes utriusque transit, tam locatoris, quam conductoris, ob defectum modo adductae rationis. In locatione operarum interdum praestatur culpa levissima , si quis tanquam artifex aliquid expedire obstrictus est, L as. g. 7. sed in locatione rerum praeter levem culpam nihil exigitur. In locatione opera. rum interdum aliquis ad operas alteri prae standas invitus cogi potest, sic v. g. rustici licet non sint homines proprii) operas, quas locandas destinarunt, nondum tamen alicui in specie promiserunt, tenentur easdem dominis suis prae aliis locare , modo dominus eodem tempore illas exigat, eandemque mercedem ΟΩ ferat, Vid. CarpZov. P. a. Const. si . des s. ve Tum ad locationem rerum nemo unquam comm

70쪽

, DISTINCTIO II. Inter locationem operarum & operis.

π Ocationem operarum Vocant, quando o-- perae nudae & indeterminatae, v. g. a famulis nostris dc ancillis promittuntur ; operis vero, quando operae ad certum aliquod opus perficiendum sunt destinatae, v. g. ut faber si gnarius , vel murarius, integrum aedificium, aut partem aliquam extruat. Iam ulterius ita pergunt D D. in locatione Ferarum is dicitur locator, qui usum rei, Vel operas praestat,& , mercedem accipit, conductor Vero, qui pro usu rei vel opera mercedem solvit. Sed in locatione osteris, qui est locator operae suae brestine 2Irbeii perdiri et I ille dicitur conductor respectu operis faciendi, V. g. aedium e qui vero est conductor operae, det et si das I ille dicitur locator respectu operis, des Ungeonas gi' madela listi & hic mercedem, solvit, ita hoc explicat Rebhan. Hodeg. jur. - chart. a. clim. 4. S. Io. & eX eo HOpp. Exam.F. h. t. qu. 3z aliique. . Subtilia inventa, fateor, sed ita subtilia , ut propter subtilitatem suam omnem in foro utilitatem amiserint. M enim exinde, quod Iocator operae intuitu operis , ad quod operas suas locat, conductor vocatur, novum jus, aut nova obligatio, aut alius aliquis novus at

que peculiaris effectus profluit φ Ego sane ha- 4enus non vidi ullum, qui hoc demonstras-E 3 . set.