장음표시 사용
101쪽
hi gratia i te id ipsum, quod petit iam destinass.,tibi* , sponte currenti calcaria addita fuisse; nihil esse, quod ala
amico tibi mandari aut maius, aut Eratius: nihil quod honestius a te suscipi possit, quam ut id agas: iniuriam tibi fieri putare cum rogaris, maiora illum cui das esse promeritu: dolere te, quodltam effuse, tam ambitiose sis ab amico rogatus: plura te facturum fuisse dices, si vel per facultatem tuam, Vel per iIlius voluntatem, vel per honestatem tibi licuisset. Cum vel consilium, vel admonitio, vel aliquid simile petitur, ingenue re Iibere, amice, fideliter ac prudenter co-silium dabis, dc admonebis, rem ipsam rationibus comprobans. Verum, si rem petitam, aliquam ob caussam denegabis, denegare, tuum
esse videretur, praetermissa omni ver- horum asperitate, tam comiter, re tam apte rationes, cur id facias, reddes, ut non solum tibi amicum illum conserues, verum etiam amicissimum facias.
102쪽
Id quod sieri poterit, cum scribetur, no '
tantopere nobis considerandum quid vir optimus in praesentia velit, .s 'quam quid semper sit probaturus: iudicio tamen illius ac voluntati, quantum rci honestas postulabit, satisfacie- dum erit: quod fit etiam interdum cum aliqua conditione. Nonnunquam licet pro amico oms cie. q. v. t. nia te libenter oc fecisse re facturum ostendas: contraria tamen, adhibitis rationibus, persuadere conaberis.
Gae a nobis per epistolam petuntur, ea vel
eoneeZimus et veramus, quum eoncedimus, si difficilia fuerint, primum amic/petitionem ex ficiles.
ponemus: deinde rei discultatem vel ab ipsius rei natura, Nel a nostra facultate demonstrabi- .mus: tum discultates omnes superatas a nobis eius ea a ostendemus,dicemus id vel amicitiae nostrae, vel eius Ῥirtuti, vel nobilitati, Nel ne- esitati ribuisse, nos illi omnia debere. Si Deilia, gaudere nos asseremus, oblatam nobis esse facultatem ei gratificandi, hed nostram in eum
103쪽
DE eo MPONENDA menter evere. Tum de nostro in eum animo, de sua eontra in nos beneuolenti de Nirtutibus,--
primisά de modestia, qua in petendo sit usus alia
quid ieemm. Deinde rem ipsim ut minimam Deillimami eoncedemus :rogantesνt nostra opera frequentius tar maioribus in rebus uti velit: nos idem facituros, quum opus fuerit, ostendemus: eas omnia scribemus, quae animi nostri ho-nitatem, liberalitatem declarent, ut libentis me quidquid ferimus,fecisse Nideamur. nulηJο ηεὸ negabim xprimo eius petitionem exponemus: deisde rei dissim talem, tum ab ipsus rei natura, tum 2 nostra imbecillitate,ὰ loea, tempo ris, neuitatum, instrumentorum penuria proferemus. Rem quos si poterimω, ei'el mutilem, vel in diommodam, vel indignam eiuspersona ostendemus. Rogabimus deinde, ut aequo animo ferre velit: ais ita rem negabimus , ut ille per nos non fletisse,quo minus esceretur, existimet, nostram in eum voluntatem, beneuolentiam dem, diligentiami praeteritorum ossiriorum, exemplo testasimur ,-- posterum omnibus is rebus eupidissime pollisebimur'. dabimusiops ram, ne fuid ex hae negatione nostrae amnetica detrahatur. Brandοι libr
104쪽
SEquitur Hortatorium genus cum
Deliortatorio suo contrario coniunctium. Qtiod tum plenum esse iudicabis, cum qui hortatur deh0rtaturue, alicuius est auctoritatis: suadere. n. es grauissimae personae. auctoritas vel aetate comparatur, Vel multarum rerum usu ac cognitione, vel nobilitate, vel diuturno liberalium artium studio. lioquin non vehemens, nec animosa
cui deceo potest esse horta tio, non grauis oc sententiosa, non assectibus ple
Praeterea nihil te nec tua,nec cuius-
Juam gratia, ad id faciendum impelliices, sed eius ipsius, ad quem scribis
causa. Ideo pollicearis necesse est, te re amantissimum ec sidelissisimum consiliuin daturum.
105쪽
son. ely. 23. Ii. 1 S. mias tum refert flaudes eu, que cohors rere. me
Ostendes rem hortatione,siue deho-tatione dignam: asseres commoda siue incommoda s suadentur enim utilia, honesta, necessaria, facilia factu, 8c aequar contraria vero dissuadentur quibus si non sua, Reipub. certe caussa ad id peragendum moueri deberet,vel ipsorum parentum, vel filiorum, vel familiae, vel amicorum assinium*, vel
nostrae demum csi quid ad rem facere
videbitur beneuolentiae,5 nccessitudinis: vel etiam ne inimici alicia a laude ac utilitate dolentes, maNima eX HO-stris incommodis asticiantur laetitia. Multum etiam nonnunquam ad Persuadendum valet,cum dicis,non dubitare te, quinhsc tua consilia plurimum habitura sint aue oritatis: oc sine his etiam amicus re ipsa responsurus esset tuae de illo expediationi. Rationibus Nexemplis, res est corroboranda: cum qui hortantur, soleant proponere imi
tandos claros viros. ita* Cicero auAtt. libr. I epist. 9. ad Dolabellam: Proponam, inquit, tibi claros viros,
106쪽
quod sacere solent qui hortantur, Nesminem habeo clariore teipso, teipsum imiteris oportet, oc quae 1equuntur. Hortatio, Deliortatio eo modς- stiores esse debent, quo maior est,nobi- adlior, di doctior, quem hortamur,aut dexhortamur. Nam considerandum est , cqui scribat, cui scribat di qua de re: cu ε. 3 α'.variis ingentis,ut corporibus varia ashibenda sit medicina. Quando piis de alij vel praeceptis,vel exemplis monen- a taliba.di sunt, quibus ipsi nos monemuS.
De Hortatoria & Dehortatoria ) Possunt etiam suaseria or dissuasoria appellari; adie Iiuum quidem fua-rius apud bium non Ῥno loco reperitur. Est tamen aliquid discriminis m-eersuasionem cir exhortationem, nam nec eodem tendit tras, nee via simili. Nam suadendo id agitur ut velis: exhortando, laudeas. Suapo probationibus docet, exhortatio stimulis excitat: fuasor sententiam mutat, exhortator animum addit. Suademus aut errantibus , aut eerte hα- stantibus: exhortamureessantes, aut etiam iam currentes. 24res rem ad visum excutiamuss,
107쪽
exhortatissuasoriae epistolaepars erit, nempe eptalogus, qui Velitibus constat, non argumentis.. Nes enim suadenti sat erit, quid ' optimum factu domisse, visi insimulosseubjcia ne vel difficultate, ,etpericulo deterriti, Nel ignauia retardati, quod optimum esse Ῥiderimus, non fe- quamur. Sed im sua nemferesemper incia dis exhortatis, ita in hae non raro continget a tisuamne. Putant quidam hortativam epistolam dirip Geum hortativum alicubi legamus. Sed hoe genus, is, qui epistolicos tuos confer sit, omisit; auctori γ' iudieio non fatis limato, rq η iv ' non admodum flens, qui deprecatori σψοlam α'ορμα ιον,ergratulatoriam νηῖιστικην, ora eum illa voee quiduistotiusquam hoe significaripsit, in συχαίροι anon significet gratulor, sed φ γλαυρο, a quo συγχαροικ', dicendum fuisset.
In hoe genere praemunitione eοUueuit uti M. Tullius. ad Mareellum epist. γ. lib. Etsi eo te adhue consilio Uum intelligo, ut id reprobendere non audeam non quin ab eo ipse difflentiam sed quod ea tesapientia esse iudieemve
meum eo ilium non anteponam tuo in tameni amisisse nostrae etustas, Ur tua summa erga me
108쪽
EPISTOLA. . 3 Iquae e 'saluti tuae eondurere arbitrarer, eri non
aliena esse dueerem a dignitate. Huis fanepraefationi,seu tappellaui antea 4 praemunitioni similis est ista Horatis nisiquod treuior:
uuamuis,saeuasatis per te tibi copulis, e eis o tandem palio deceat maioribus Ῥti, Disce,doeedus adhue, quae reset amiculm: tsi Geus iter monstrare ,elit.Tame assise si quid Et nos quod curei proprium fecisse loquamur. Et m epist. ad Lollium , postquam dixit, i Protinus Ni moneam , addit ; si quid monitoris
eges tu. Cicero autem eam etiam ad eundem
Mareellum epist. quae illam proxime sequitur, ita exorditur. Ne monere te audeo praefanti prudentia virum. Et tamen aliquanto postscribit; Illud tamen vel tu me monuisse, et consuluisse puta , vel propter beneuolentiam taeere nopotuisse. Alicubi vero ex fationem non praeponit , fedpostponit, ut in epis.' ad Plautum lib. 3 o. Hae amore magis impulsus seribenda ad reputaui, quam quod arbitrarer te monitis praeceptis meis egere. uuin etiam epist. lib. e. ad Curionem , ita elaussiit : In hane sententiam, feriberemplura, nisite tua θοntestis incitatum
esse eonsiderem. Et hoe quidquid attigi. non feri inflammandi tui ea se sed testseaηdi amoris mei. Eleganter profecto or Has suam mo-G s nitis.
109쪽
vitionem exeust, quumseribit uxori insine mbris. Tristium: Nee te eredideris, quia ηοηfacis ista,moneri: Vela damus, quamuis remige nauis eat. sim monetνt faeivi, quod lasaeis ille mone, Laudat, in hortatu comprobat actaβρ. Eiusdem est illud, eleg. ι de Ponto. Abeer, γ' ad palmα perse eursurus honores, Si tamen horteris, funius ibit equus.
AD Hortatorsam rescribes , gr tam tibi fuisse hortationem, qua usus fuit amicus: plurimum apud te valuisse illius auctoritatem, consilia, admonitiones, utp0 te quae ab amico, a fideli, a prudenti animo proficiscatur tosis l. 3 p. omnia te facturum esse, ad quae hortatus fuisti, etiamsi aut aliter sentires,aut
110쪽
dubitares: siquidem amici admonitio nos si secus sentimus reprimere: ho latio si dubitamus) impellere potest,
ut id sequamur,quod ille optimum putat. Praeterea ages etiam gratias, semper id te in memoria habiturum com
Cum hortatus, dehortatus uetueris de rebus,quas rua sponte facturus,non
facturusve esses, respondere poteris su , ea, ad quae hortatus tuisti, in animo est fatae confirmari tua consilia, cum sentis prudentibus, fideliter suaden, tibiis idem videri: si statuisti no facere, si quibus ille dehortab tur,te mirari di
ces, cur id dicat, aut talia de te suspice. PMautur, cum non desint rationes, cur id de te, nec dicere, nec suspicari deberet. . . Omnia. tamen in bonam te accipere partem scribes.
Si quid vehementer addubites, in e re de qua hortaris, te nihilominus facturu dices, ut hortatur, quia ipse hortatur i tuae tamen dubitationis rationes commemorabis. Petes igitur ab ami,.