Rochi Perusini De epistola componenda liber

발행: 1583년

분량: 244페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

ες DE eo MPONENDA Lib. 2. eleg. 7. Esse salutatum te vult mea litterapnmmis A male paenis Abitiee missa Getis. Cur enim hoc tibi ) Manutius, quamuis eontradicente Victorio, sevum horum Ῥerboruex titulo pendere eontendit: aliud porro huis β.mile exemplum ex epistolis ad Atticum scriptis assert quod sententiam Viuis confirmat. Da igiatur ea libr. M. Cicer. S. D. si aerisio u T. Pomponiano Attico. God quidem ita esse, auunculum tuum functum esse Gisio, vehementissimeprobo. Vide illius eastigat. in huius sebolia is epistolo.

De latina oegraecasalutam

di ratione.

APUT XIII. I Rincipio, eius qui scribit nomen,

qua voce praenomen, cognomendi agnomen etiam complectora ponendum est casu recto: deinde litterae S. P. D. quae significant, salutem plurimam dicit: siue S. D. tantum. Tum eius nomina, ad quem scribitur eodem

modo, sed dandi casu. M. Tullius C

cero

72쪽

EPISTOLAE

eero S. D.C. AsinioPollioni vel Tullius Cic.C. Asinio Pollioni S.IRD. vel,S.D. Qitando ad eunde saepius,aut ad perfamiliarem scribimus, satis erit unum utrobi nomen ponere, cum littera S. Cicero Attico S. Marcus F. S. iod si nos aliquem magistratum gerimus, aut si fuerit aliqua dignitas nostra illiusve, ad quem est epistola, adiungemus eam hoc modo. M Tuli. Cicer. lmp. P. Lentulo procos S. D. Hinc Philippica x3. reprehenditur a Cicerone M. Antonius, quod cum ad A. Hirtium Cos. 8c Caesarem Oct

uiumProprael. scripsisset,eos honorum suorum nominibus non appellauerit, ut diceret: M. Antonius A. Hirtio Cos.& C. Caesari Proprael.S. Caeterum huius rei caussam fuisse hanc ibidcm te statur orator, quod Antonius, cum se Cos. aut Imperat. nominare non pos/set, deponere alienum nomen ipse m luerit, quam illis suum reddere. Ad uxorem, liberos, Propinquos,

73쪽

aut alioqui vehementer dilectos cum scribimus, adiicere solemus pronom suus. M Tullius in titulo epist. scripse. rat: Tullius Tullio Tironi S. D. Tiro, illud, Tullio, ad inuidiam vitandam omittendum rescripsit.Tum Cicer. ep. a ad eundem: quid igitur e non licoportet r equidem censeo sic, addenodum etiam, suo. Huic pronomini ple-

rumi etiam adiectivum unum at* alterum adiungimus, quod nostrum in eos amorem declaret M.Tuli. Cic.Terentiae, ct Tulliolae,5 Cic. suis S. P. D. Cic. S. D. Terentiae suae. Tuit Tironi suo S. D. Tullius Terentiae suae, pater Tulliolae duabus animis suis: Ac Cic. matri optimae 8c sua trissimae sorori S. P. D. Cic. Terentiae suae, & patcr sua uissimae filiae Tulliolae S. D. Tullius, ec Cic. 5c Qes Tironi litimanissimo ec optimo S. D. Cicer. Fit. Tironi suo miser. dulcissimo S. P. D. Quintiliani& Plinii temporibus coepit recipi mos, Ut omnibus fere, nisi aperte ellent inimici, adderetur suo. Martialis de charta epistolari:

74쪽

E PISTOLA.

deieleuiteν noto seu raro missa sodali, omnes ista suos eharta voearesolet.

Irridetur ab eruditis quorunda mos superstitiosus, qui nomen suum posteriore loco solent collocare, cum ad magnos illustres viros scribunt: vid Iicet, ut honorem illis habeant, putant enim nescio quam dignitatem in praepositione nominis inesse. Verum, cum ista ratio a religiosis& sanctis homini-hus, ad Pontifices aut Episcopos stri, hentibus origenem sumpserit, nos eo Ddem vita 5c moribus imitari,in scribem do θc loquendo duces sequi non debe

Apud graecos triplex erat usitata

lutatio in epiliolis ρειν , Iiu.υγιαν P. Per primam optabant sibi, viguaevince, cum omnia ex animi sententia cessissent, animus laetitia frueretur. Per secundam, ut actiones feliciter cederent, re prono cursu. Per tertiam bene OP-tabant corpori, quod est primum interres humanas. Est tamen ambiguum, ad sanitatem mentis etiam pertinet.

75쪽

Primi peneris exempla, λεωρ ΑρταIεsIης Πιατω , Ac Xenoph. paediae q. Kυ κυαἱαρειχαί- Et Demosthenes aliquoties in suis epistolis. Porro quamuis ευπραέ μidem sit, quod tamen il- llud, non hoc salutationi epistolarum ladhibetur: existimat Plato longe aptiorem hanc salutationem esse, quam lquae fit verbo Vide principium lillius epistolae ad Dionisium, quae est j

ordine tertia. Sic igitur salutat. Πλατων lΔιονυσίου εἶ πράτμιν. Horatius utrum peXpressit eodem versiit lolso gaudere,inbene rem gerere Albinouano. Epicurus aliam quandam salutati nemusurpauit, ευ-Precabatur id, in quo selicitatem summam esse sta- ltuebat,uitam nempe suavem 5c iucundam, molestiarum* prorsus experte. Intelligendum est autem cum huiusmodi verbis infinitis, vocabulum ευν te , precatu si Optat. 5c

76쪽

Principio, eius qui) VHetur etiam Ouidius suis elegijs seu epistolispraescripsisse haee erba.

P. Ouid. Naso N. S.D. Id colligitur ex eleg. s. lib. . de Ponto. ubi ita loquitur: Condita dismaribus numeris ego mafo solano Praeposita mihi verba salute meo. Ex initis item Her a. ob. 3. de Ponto, cum ait: uuam legis a nbis missam tibi Cotta salutem Missasit ut vere,perueniat precor. Et exsib. me. Quod si nos aliquem magistratum) cuia in salutatione e inscriptione literarum, magia stratuum, dignitatum, honorum eum nostrorum, tum illora ad quos scribimus facienda est mentio, Niemur vocibus Christianis, quaesunt, Car-dmalis , Pontifex fu Episcopus, Abbas pro quo usurpant quidam non male, Caenobiarcha, Mnestatis Archimandrita ) Praelatus, Decavus, Canonia nes magis eorum collegium, Sacellanus siue astris, Presbyter, Confessariusmeaeonfessionibus, Coneiο- nato ue afueris concionibus, Caneellarius, re seballus , Cubicularius, ὰ eubiculis, Meretarius, a ferretis,sive ab ep. tare. His igitur Ῥtamur, quandoquidem latreiora non babemus.

77쪽

2 COMPONENDAE

Et adfinitatem mentis) Mene es quia dam medicus, quum Meratae quaedam curationes ipsi feliciter resissent, populari adulatione dictus est Iupiter. me eognomento Nir arrogau- iis ingeni, delectatus insolentius fus est eo tituis. Tandem quum tar egesilao feriberet, nec ritus esset hae uti falutatione: Meneerates Iustiater Agesilao rex alutem: Rex hoe essensus pro-aemio, praeterea nihil dignatus est legete ed reseripsit in hane modum : Rex Agesila-Men

De exordio epistolae

CAPUT XIV.FVit olim mos vetus, quem Seneca vis ad suam aetatem seruatum scribi t,epinotas sic exordiri r Si vales bene est, ego quos valeo. Plin. Caecilius Fabio iusto S. olim nullas mihi episti mittis. Nihil est, inquis, quod scribam: at hoc ipstim scribe,nihil esse quod scriabas: vel solii illud, unde incipere priores solebant, si vales bene est, ego Ualeo. Id variis modis enuntiabatur: si vales valeo: si vales bene est, ego va

78쪽

leo. Dolabella Ciceroni: si vales gau- i deo,equidem valeo 5 Tullia nostra re- icte valet. 8c Ciceraerentia minus bel- Ie habuit,sed certo scio iam conualuisse eam. L. Lucceius Ciceroni: si vales be- ne est, ego valeo, sicut soleo, paulo etiadeterius quam leo. Lepidus Sen. Pop. Romano: si vos liberis vcstri valetis,bene est,ego quosp valeo. Interim non adiiciebant quidquam de se,quum non recte valere volebant significare, animo praesertim: aut sibi csse curae ii. Iorum salutem, suam non item illis: ut Metellus Ciceroni: si vales,bene est. Cicero Metello: si tu exercitust tuus

valetis, bene est. Quae particula desiit

esse in usu, sicut illa in OrationibUS , IO- Verrem.

Uem ego optimum Maximum: sed notta, quin addi possit, ec aliquando doheat , Ornet* epistolam. Principium epistolae nomen eius ad quem scribimus, nisi certis de caussis, habere non debet. Caussae autem sunt, liquotavi vel aliquem affectum animi exprimamus: Vr, Ego,Ver Serui,vellem,ut scri-

79쪽

scribis, in meo grauissimo casu assuisiscs. Vel, ut in re admodum graui atten tiorem habeamus auditorem : Vt, ego, Leutule, invitio rerum ait actionum mearum. Vel, cum aliquid vehemen. tius exprimere volumus, quod non in

principio modo, sed in tota quo epistola fit: uti Vrbem mi Ruse cole, & in

ista luce vive. Seneca sere semper nomen eius ad quem scribit,apponit Plonius,quod ego meminerim,nunquam: Cicero his fere, quas exposui, de caussi

Sunt etiam multete Ciceronis epist lae, quarum initium abruptum est repatheticum. Vt s. II. lib. a. 5c 33. lib. i Aitas. 8c 5ca a. lib. q. 5c4o. lib. Io. 8c3o. lib. ra. Ad Att. s. lib. 4. Et 3. lib. x. ad F. hoc habet principium: Mi frater,mi frater, mi frater, tu ne id veritus es 8cc. Haec abrupta initia potissimum in iocosis ociamiliaribus decent,qui bus id assequimur, Ut non mutam epistoIam episto. lae, sed vivo sermoni viuum item ser-

80쪽

monem referre videamur. Et quoniam virin misi, accepte* litterae mutuualloquium imitantur, pulcherrimum suerit, illas, quam rem repraesentant,eandem quam appositissisime adumbra-

SCHOLIA. .

si vales, bene est ) Allusit hae Giavi suiLHeg. s. lib. s. Tris. uuam legi, ex illa tibi venit epistola certa. Latus ubi aequoreis Ister aditur aquas. Si tibi eontingit eum dulci vita salute, Candida fortuna , pars manet Ῥna Nisae. Et eleg. 3 . lib. eiusdem, post initium. Si tame ipse vales, aliquapostparte valemus, uuippe mea est humeris falsa ruinae ιuis. Imperatores qui praeerant exercitui in prouinelys ,resi gerebant , quum ad Senatum seri-hebant, aut magistratus praeseribere literi ole-hahi; si vos liberis vesti aletis , bene est: ego Ep. 3 s. lib. exerritusi valemus. Osodis epistolis Ciseronis io. γ as. saepe legimus. Hane eonsuetudinem se annotat

SEARCH

MENU NAVIGATION