장음표시 사용
791쪽
M. O. A. adi non permittunt; nos hujusmodi eo vetudinem, non tam irrationabilem, quam iniquam, animarum saluti contrariam, detrabentems Apostolica potestati, audioritate Apo stolica 'enixus reprobantes, Legatos ipsos ab omnibos cujudcuni praeminentiae, conditionis, aut statiu fuerint, debere admisti decernimus, nec eos praetextu cujusvis confvetudinis i peiuri posse a quoquam Christam nominegloriante, quominus Regna, Proυincias, F terras quaslibet, ad quas ipses desularicρntigerit, ingrediantur libere, ae commissae sibi Legationis oDium exerceant in
eisdem. Exeommunieat deinde eos qui praesumerent impedire Legatos, eorsimque Regna di terras Ecelesiastico imponit interdicto, quamuiu in hujusmodi contumacia duxerint persistendum. Revocat autem omnia privilegia, quibus iidem uti vellent, ad asserendum hoc suum jus, seu ex consuetudine descenderet, seu aliunde. Haec tamen comminatio non Oxterruit Reges Galliae neque effectum sortita est.
Apud Hispanos authore Dieano Covarruvia cap. 33. practiearum quaest.
facultates Legatorum seu Nuntiorum Apostolicae Sedis examinantur; ut admoneri possint a summo Regis praetorio, inquit, quibias uti Nonveniat dispensationibus Ic commissionibus, ne quid fiat in Reipub. dispendium, cu plerumque Nunt ij Apostolici exteri sint, nec satis noverint, quae sint praee vonda, ne falsis precibus di suggestionibus decipiantur. Addit prandileus Salgadus tractatu de supplicat. fol. II. quod quando Nuntius aut Legatus, a latere mittitur in Hispaniam a Summo Pontifide, in more habet senatus Regis, petere, ut ostendat facultates commissas a Pontifice, non animo ex minandi idoneitatem personae mi Tap. sed ut hune jubeat quem literis patentibus constat esse Nuntium aut Legatum Papae, di ut adhibeatur ei fides, in ijs quae pertinent ad munus suum.
lli. dc Honorius III. confirmavere, ut nulli de caetero qui de Regno Seotia non fuerit, nisi quem Apostolica Sedes propter hoc de corpore suo, sterialiter destinaveriι, licitum sit in eo Legationis Oscium exercere. Exinde cum Clemens lRLegatum in Scotiam misit let, ad conquirendam ad expeditionem in Saraceis nos, pecuniae summam grandem , admissus in Regnum non est, sed extra fines Seotiae subsistere jussus ac per literas mandata exponere HeEtor. Boeta Iib. ia. His . Seotorum fol. 28'.
ximus terror fuit, testatur istud Arnulphus Episcopus Lexoviensis in epistola 23. ad Cardinales Romanae Ecclesiae: in qua laudans Legatos quosdam, ait. in eis tantam refulgere Apostolica sanctitatis eae doctrina perseetionem , ut ei plus gratia merita contrahant, quam terroris redierentia diseiplinae. Quis enim quantumvis sui securus, non timeret, cum intelligeret omnia provinciarum negotia, in arbitrio Legati posita esse, eam porro dignitatem esse ejus, ut ei Reges di principes loco cederent, assurgerent. Quis Episcoporum etiam de sanctitate morum suorum praesumens, ea securitate instructus esse poterat, ut non timeret hominem, qui fidueia Legationis eos propria authoritate suspensurus erat, si id animo collubitum esset suo, a ministeriodi officio eorum tum etiam gradu Episcopali dejieeret, si res ita ferret praeterea Elestiones Episcoporum pendedant ab authoritate Legatorum .
antiquitus Concilia authoritate Regum celebrari invaluerat. Sed Pontifices decernebant nemini licere generalem Synodum convocare absque jussione se, di, Dis tiroo by Corali
792쪽
dis Apostolieae. Ex eo principio emersit neeessitas mittendorum Legatorum in provincias, ut Comitia celebrarentur, sub eorum praesentia, tanquam si sepse summus Apostolicae Sedis Antistes adesset, di ordini judieiorum immineret. Ita Nicolaus papa misit Legatos in Galliam in causa divortia Lothaini, di Theulbergae propter quam Concilium Metense ab Episcopis celebrari ju-hebat, cui authoritate Apostoli ea Legati sui praesiderent. Attamen his verbis
utitur quae plurimum modestiae praeferunt; fortassis ut ea ratione facilius Episcopos ad consensum traheret: obstituros novitati, ii pervicaciter quaesita aut horitas fuisset. Hortatur enim eos ut eum Legatis Apostolicae Sedis Synodu congregent, cui cum fraternitate eorum praesideant ijdem Legati, quat nus, inquit, a pontificis noliri latere venientibus missis Synodicam illic celebrationem, Apostolica sulti authoritate, cum fraternitate vel tra praesidentibus adunare debeatis. Attamen licet Nicolaus Pp. miserit Legatos ad Concilium nationale, retinuisse tamen reverentiam erga Reges Galliae colligitur ex epistola ejus ad Rodoaldum di Ioannem, de Synodo Metensi convocanda. Nam cum generalia mandata dedisset, speetalemque instructionem cum hau epistola mittere se significasset, jubet. ut tam epistolas Synodicas quam istas, ipsumq, commonitorium Regi Carolo praesentibus eunAis ostendant. Quod idem est adsi juberet. Legati literas legationis suae, sive facultates, ac praeterea lauretas, ut hodie loquimur, instructiones, cum Principe com nuniearent, ut praesentibus contiliarijs ejus examinarentur, tum vero demum executioni mandentur, delegataque sibi auctoritate consensu Regis accedente Legati utantur. Haec sunt verba in appendice Epistolarum, Nicolai ep. a. Et ueinde cum pro causa Balduini ad Carolum perrexeritis, eidem glorioso Regi epistolas Synodieu, cae bas quaπ nune vobis dirigimin, pariter cum Commoniιoria praesentibuι cunctis ostendite.
DE alijs recentioris aevi diversorum Regnorum & Ecclesiarum Le
satis Nacis. Baron: ad an. io T. nn m. 3 i. Plures sunt, inquit, hodie in Melesia catholica Nobilismarum Melesiarum Antistites , qui ex vero certos Privilegio Apostolicae Sedis, Legati Nati obtinent dignitatem.
Manet tua Auetoritas oc jurisdictio Legationis Natae Archiepiscopo Coloniensi ut Aloae. in sua prax. in Rubr. Triplices Leg. SaltEburgenti in Cermania, Toletano in Hispania, Rhemensi in Gallia: Pisano in Italia . Franc. c. I. n. Io. De ossi Leg. Trevirensi in Belgio, Cne mensi in Polonia sine contradicitione uti addit Azorius S GESU instit. Moral. par. a. lib.
s. cap. M. Henric. l . cit. Barbos. de of . di potest. Episc. par. i. tit. 3. cap I. num. T. Verum. Henr. Casi'. in Summ. jur. Can. lib. I. tit. 3.a . De ossi Leg. s. a. EOes. lib. i. Decretal. tit. 3o. num. 3. Novuli me prosp.
Fagn. in cap. Nulla num. 38. Uerb. Praemitto ejusmodi Legatos Natos de eonees L praeben. lath Gambar. de Auth. Leg. Nominatur praesens in Condit. Tridentino Moeenteus Archiepiscopus Nicotiensis Regni Cypri primas, Legatus Natus. II. Martinus Cromerus proximior temporum Joannis Laselj lib. do Repub: ec Masst. Polon. sol. iota Ad Gnesenensem Archiepiscopum ab ipso et iam Mopoliensi Archiepiscopo datur novaeatis, id, eo nomine, quod ille AEC LUa-νω perpetuuι, sive ut vulgo loquuntur, Natus, Sedis Apostolicae. Novillime Christ. intZler in tract. de jurisdict. Episcop. Germaniae tit. 3o. de Leg. Ap. num. q. Audiunt universas ea M, qua per appellationem νιIluerimoniam, a subditis siuarum Su ganeorum ad fluam audientiam de em
793쪽
tu siext al3 vires Pontificis in Provistia gerentes, etiam in praesentia Legatὸ aiatere. An s. deldu tr. Card. Imol. telis Joanne Broinet in Tractatu dedis. ω poteti. Leg. Conet. 17. ded. I. N. a. Ne jus Leg. Natae sit inutile .ut in simili pro Legato de latere cum Panorm. ibi arguit Brunet. Alias qu
ad momentaneum oc quasi transeuntem , officium suum , ob reverentiam S. Sedis Apost. facilἡ demittent. Eoq; modo cap. volentes Io. de ossio. Leg. α Rescriptum Pontificis hoe innuens intelligitur. Et quia istud ius Ecclesiis inli uret. d. cap. l. ec cap. penuld. reale ec perpetuum est, oc morte pontificis non expirat. Petri Alid. Gembar. de auth. Leg. de lat. in prino. num. p. Nee speciali Commissione indiget, alias potius datum quam natum, live inhaerens diceretur. Ill. Et tametsi aliquibus in i is seu Haeretidorum aut infidelium vi& feritate, seu temporum vicissitudine, exercitium Legktionis Natae ces.saverit, privilegia tamen Summorum Pontificum, aeterna inconcussa manent, quae uti juri communi consormia, ec favor bilia ampliari non rostringi decet. eap. odia. de Reg. jur. in 6. Eximie facit ex epistola Juonis apud B ron. ad an . iO99. Professio Romani Pontificis , nihil de traditione quam a probatissimis prarie oribus meis traditam, sematam reperi, diminuere veImutare , aut aliquam noυitatem admittere, sed ferpenter ut eorum discipulin, crJequipeda, totis mentis mea conatibus, qua tradita canonicὸ comperio, observareae venerari profiteor.
IV. Legatio Nata Cantuariensis Ecelesiae celeberrima est, ejus tamen privilegium non exstare, plane compertum habeo, sed auctoritas de prae- eminentia Archiepiscopi Cantuariensis multis deducitur.
V. Baron. au an . ioza num. 8. ec aliis. Cum negaret Eboracensis Archi-
Episcopus privilegium a S. Gregorio concessum Ecclesiae Cantuariensi extendendum esse ad suecesseres ejus Sedis, primi Archiepiscopi Augustini. eb qubd de succetaribus ejus nulla ab eodem S. Glegorio mentio tacta esse reperiatur: Lan franeus Arehiepiscopus Cantuariensis inanem tergiversationem ad versari j exemplo simili mutato sic elusit α confutavit: porro quod dicis. potuisse Beatum Gregorium si voluisset successeribus Augustini confirmare, quod concesserat Augustino: verum omnino est, nec potest ambigi, sed qubd quaeso praejudicium hoc Cantuariensi Sedi asserti a simili
Nam quando Dominus di Salvator noster JESUS CHRISTUS dixit Beato Petro : Tu es Petrus, di super hanc Petram aedificabo Ecclesiam meam,di tibi dabo claves Regni Coelorum e potuisset adjicere, si viavisset, eandem potestatem Successeribus tuis eo needo. Verum dicti praetermissio nihil reverentiae imminuit Sudeesseribus Petri. Ibisne his verbis obviam Z referesne adversia 3 enim vero omnium Christianorum conscientiis est inditum, ut nihilominus quam B. Petro Successueribus ejus di minantibns attremant, di Seis renam dignitatem indulgentibus gaudenter applaudant. Et inserius. Si eut dixit Christus omnibus praesulibus Romanis, quod dixit Beato Petro: ita dixi Gregorius omnibus Successeribus Augustini, quod dixit Augustino: Hinc conficitur ut sicut Cantia subjicitur Romae quod ex ea fidem accepit, ita Eboracum subjiciatur Cantiae quae eo praedicatores misit. VI. Huic gravissimae alterationi de primatu Cantuariensis super ra racensem sopiendae, Alexander Pontifex Romanus Synodum in Anglia promulgavit, quatenus Conventus Anglicae terrae Episcoporum, Abbatum caeterarumque religiosi ordinis personarum utriusque partis rationes audiret, dis euteret, definiret. Factumque est ita. Exstat
794쪽
De Legatione Nati. SYNODALE DECRETUM definitisum his verbis.
ANno ab incarnatione Domini Nostri JESU Christi millesimo septuagesimo secundo, Regni vero Vilhelmi gloriosi Regis Anglorum di Ducis
Northmanorum Sexto , pontificatus autem Domini Alexandri Papae Undecimo in praesentia Regis, Episcoporum di Abbatum, ventilata causa est de primatu, quem Lansrancus Dorobernensis Archiepiscopus, duper Eboraeensem Ecesesiam jure suae Ecclesiae proclamabat di de ordinationibus quorundam Episcoporum, de quibus, ad quem specialiter pertineront, certum minime conitabat. Et tamen aliquando diversis diversarum causarum auctoritatibus probatum atque ostensum est, qudo Eboracensis Ecclesia . Ca tu kriensi Ecclesiae debeat subjacere , ejusque Archiepiscopi, ut Primatis totius Britanniae dispositionibus, in iis quae ad Christianam Religionem perti nent in omnibus obedire . Et infra. Si Cantuariensis, Conuitum cogere voluerit, ubicunq; et vitum fuerit, Eboracensis Archiepiscopus sui praeientiam eum omnibus libi subjectis Episcopis ad nutum exhibeat, ut ejus Canonicis dispositionibus obediens existat. Qubu autem Eboracensis Archiepiscopus pro. fessionem Archiepiscopo Cantuariensi. iacere etiam cum Sacramento debeat, Lan franeus Dorobernensis seu Cantuariensis Archiepiscopus ex antiqua antecelsorum conisitetudine ostendit; sed ob amorem Regis, Thomae Archiepiseopo Eboracensi Sacramentum relaxavit, seripiamque tantum proseisionem recepit, non praejudican& successeribus suis,qui Sacramentum cum professi ne a suecesseribus Thomae erigere voluerunt. Qua causa plenil Iime definita Thomas Eboracensis Archiepiscopus professionem hanc emisit, quae sequitur. Ull. Decet Christianum quemq; Legibus Christianis lubJacere, neo his quae a patribus salubriter instituta sunt, quibuslibet rationibus eo traire. Hi ne nan q; irae , dissensiones, invidiae, contentiones, caeteraquα proaedunt, quae a m ntes suos in poenas aeternas demergunt, α quanto quis altioris est ordinis, tanto impensius Divinis debet obtemperare prae ceptis. Propterea ego Thomas, ordinatus )am Eboracentis Ecclesiae Metropolitanus Antistes, auditis cognitisque rationibus ablossicam tibi Lan- Danee Dorobernensis Arehiepiseope tuisq; sueuellaribus de Canonica
hedientia professionem Deio, de quidquid i te vel ab eis juste ec canonia.
injunctum mihi fuerit ,servaturum me esse promitto.
De liis in Synodo gestis in causa Eboracensi certiorem fecit Aloxandrum Papam per et Ogilata est inquit Ecclesiastica gentis Anglorum hictoria, quam Soraeensis Aelesia Presbyteroe Anglorum
Ddor Beda eo Uuit. Dclasententia, quibus pace omnium demon
stratum est: a tempore Beati Augustini primi Dorobernensis Epissevi, us6 ad ipses Beri ultimam benectutem, qua fere emtum V quaῶ
ginta annorum 1 alio terminatur, anteeestores meos super Eboracensem Ecclesiam totams insulam, quam Britanniam motant, nec non 'berniam Primatum gestisse, euram Pastoralem omnibus impendisse, in L
psa Eboracensi Urbe persaepe Aesi misimis, uti eis essem fuit Epipeva
les ordinationes ath Concilia relebrast, Horaeenses Antistites, ad ina ncilia motaste, Seum res poposicisset, de buis eos actibus rationem revidere compulife Episcopos quos, quorum subjectionem in quaestionem adduxerat, infra illud e tum D quadraginta annorum spatium per Doroberne es Archiepistopos juisse Derisios, ad concilia vocatos. RUdam
795쪽
ex sicare nou potest , diυersa ad legendum porrecta concilia, qua di medis rempor b G diversis de Pausis a meis sunt Antecesseribus celebrata. tametsi non eandem sua Inctitutionis habuere materiam, eandem tamen ae Primatu S subjectionibus Episcoporum tenuere bententiam, recitatae eorundem de quibus quantio versabatur Episcoporum ante prae rectores meos facta electiones, es per eos ordinationes, qua Dorobernensi Ecclesiae de sua obedientia scriptaε reliquerunt professiones. Urbs nam, quae nunc Cantuerbia c post Cantuaria) nominatur, antiquis temporibuου ab ipsis terrae incolis Dorobernia vocabatur.
Aee seruut omnium testimonia, tuis omnia quae scripa senuerunt se siuisquisse temporibus Ud se Naudisse constantissime assismaverunt. ρ aefuerunt gesta, quibuo restratum ect cum Anglia per plures Regulos estet divisa, Nordanhunbrorum Regem ubi sita eti eiditas Ebo rata, accepto pretio cuidam Simoniam Episcopatum vendidisse, pro quaeulpa is Dorobernensi Archiepiseopo ad Concilium vocatum fuit e, nos ientemst venire pro sua inobedientia Excommunicationis sententiam pertu p. communione ath consortis omni illarum partium Eeselesia tam diu a insit, quoad uos concilio seipsum exhibuit, eulpam dixit, quod male gestum eyt, correxit, de reliquo emendaturum sie fore 1 opondit. Riae res non mediocre tulit judicium, Antecessores meos imper ipsam terram illam , Scelesiam habuisse Primatum. Ultimum quas si robur, totiush causia firmamentum, prolata sunt Antecesserum H strorum Gregorij, Bonifach, Honorij, 'Uitaliani, Sergi, item Gregorii, item ultimi Leonis Privilegia ais sicripta qua Dorobernensis Ecclesia Praesulibus Huglorum Regibus aliis ath aliis temporibuου variis de ea is sunt data aut tranimi 1 a. Reliqua enim reliquorum tam authen-ιica quὰm eorum exempla, tu ea combustione atque abolitione, quam
Ecelesia nostra ante quadriennium perpessa est, penitus sunt absumpta. Et sub fine: Cujus in plura exemplar vobis quoh quibus S. totiuου munia Oclesiam eonfiat esse commissam,transmittendum curali, ut ex hoc attaliis, qua transmi a sunt per hicue cognoscatis, ex more Antecessorum, quid mihi Grilli . fcclesiae quam regendam suscepi, concedere d beatis.
Ωuod peto honeste Er sine dilatione per indultum Sedia Apostolieae
prietilegium fieri, quate ius ex hoc quθque quant m me diligatis, evio inter postit odiendi.
Vill. An igitur Privilegium Cantuariense illo instendio deflagraverit an sine ullo privilegio ipsa origine vetustateq; ut historia Ecclesiae
Britannicae loquitur sol. m. Legationis Natae aue toritatem di facultatea Eoolesiae Cantuariensis tibtinuerit 3' An Pontifices Romani Cantuarienses Ai chiepiscopos summa α propria auctoritate praeditos ut suos Legatos nominabant, ut auctoritate ni quam jure suo obtinebant a sede Romana sumere viderentur, idem ib. ego in medio relinquo. IX. Aresai episeoporum Cartuariensium potestatis suisse per totius Britanniae, di Hγberniae Diceceseri ubicunque voluitient absq; aliqua suffraganeo
796쪽
rum suorum licentia Ponti Malia exercendi, sacros ordines eonserendi, Eplis seopos confirmandi di consecrandi di concilia convocandi. Recenset Gervas. Monauli. Actor. Pontis. Catu auten. lnter Historieos Anglicanos fol. 1669. Et tradit etiam sanctus Anselmus Archiepiscopus Cantuarientis ut refert P. Mi chaol Alforb. Soetet. JESU Annal. Ecclesiast. Anglie. Tom. q. ad annum ii OI. sol. aaa. Et clarius luculentiusq; colligitur ex ipsa epistola ejusdem s. Anselmi libro 3. epist. is. ut novissime testatur Lucas Dacher in Epist aT.lvonis Episcopi Carnotentis ad Paschalem summum Pontificem sol. 36o sol. a. X. Sanctum Anselmum Archiepiscopum Cantuariensem amplissimas facultates toto Regno Angliae exeruuitIe, ut etiam festorum celebritates indi-eeret, uti Ecclesiae Anglicanae prima, oc in rebus saeris illius nationis arbiter; testatur verbis praeinsertis Salazar in desentione immacul. Concepi. cap. 36. S 6 num. go. Hune Anselmum in Concilio apud Barum contra Graecos pro eessionem S. Spiritus a DEO filio negantes, Urbanus II. summo honore ii
huit. Hinc, Jnquit: pro Magistro teneamm, veluti alterius orbis apostolum ae Patriarcham jure venerandum censtamus. Antiq; Brit. Ecel. fol. 25. Oc idcapud Baron. ad an. Ioy . num. lsi .
Insuper ejus auctoritatis fuit Archiepheopus Cantuariensis,qualem alunt esse eum qui Regnum Stelliae possidet, ait HenriqueZ. lib. IO cap. 28. num. 3. Unde Episcopus Cantuariensis potestatem judietatem habuit amplissim mjudicandi tam directe, quam per viam querelae. Appellationes determinandis totam Provinciam interdicto Ecelesiastico supponendi, di ab eo relaxandi,uti ex relatis per citat. Gervas. Monach. patet multis in loeis. Et hist. Antiquit. Ecclesiae Britanniae sol. art. in quacunque suae provinciae Dioecesi ae parochia etiam appellatione nulla interposita, singulas ae uniuscujusq; casus quer*la q. dijudi dandas potest suscipere. Quae jurisdictio tam laetio omnium contensia, uiuque longaevo, quam Regni institutis latisque legibus, in juris vigorem necelsitatemque, jam diu transiit, ae ibidem. Itaque sufraganei dum enerνare Metropolitani sui vires suduerunt, usi non mori Abilitati sed stadii cesserunt , praedicta enim consuetudines, prarogativa, privilegia Metropolit/nca
Sedi tam firmiter infixa haerent, at nisi aperta lege tolli es aυesti haud possint. X l. Ac tame si Cantuariensis tolerantia di conniventia quod aequabili late sua saepe solet γ juri suo aliquando cedat, multaque remittat, oc a Sus fraganeis usurpari etiam longissimo tractu temporis linat, aequirere tamen jura sibi Archiepiscopalia, aut Metropolitanum exeludere, vel prohibere, pro pter jurisiurandi Religionem quod Sacrati praestant, nulla praescriptione pos sunt: jurisdictionis enim suae habenas, dc relaxat, eum vult, di adducit ad iseum necesse est sol. 23. Nam quilibet consecratus Episcopus in sua inausu ratione, juramento pollicetur obedientiam Canonieam, di defensionem omnium Cantuariensis Ecclesiae Privilegiorum, atque libertatum: Et ibidem: nullos in rebus diludieandis prudentiores, aut ab omni luxu continentiores aut in tota vita moderatiores, magisque frugi, oc in pauperes beneficos, de quotiescunque Rempublicam capessebant Regibus atque Regno utiliores, qu mCantuarienses Archiepiscopos suisse.
lebravit. Cui inter alios insignes interfuit Sanctus Thomas Archiepiscop9 Cantuariensis, anno superiori ut vidimus ad eandem regendam Cathedr m, ex munere Cancellariae assumptus, quem praeter morem Alexander PapR eiusmodi excepit honorificentia: fecit enim ut omnes Cardinales occurrerent ei extra urbem illam, praeter duos tantum, qui soliti essent ei semper assist re, idemque obtinuit quaecunque ab ipso pontifice peti jsset, nempe suae E elesiae privilegiorum confirmationem.
797쪽
Idem Aaron. ad annum Christi iti . sol. ii I. Cum Archiepiscopus Ebor censis fortianus cogeretur ab Archiepiscopo Cantuariensi ad pro illionem ex privilegio ejus Eeclesiae, is Romam veniens, impetravit literas a palchali Papa ad Regem Angliae Henrieum: audivimus Electum Edoraeensem Vicarium sapientem dc strenuum sine judicio ab Eboracensi Ecclesia sequestratu, quod nimirum Divinae justitiae dc Sanctorum patrum institutionibus aclvertatur. Nos quidem neque Cantuariensem Ecclesiam minui, neque Eboracensen volumus praejudicium pati. sed eam Conlii tutionem quae a Beato Gregorio, Angliae gentis Apostolo, inter easdem Ecclesias constituta est, firmam censemus illibatamque servari. Xul. Cantuariensis Archiepiscopi praerogativas cap. i. de ossicio Legati approbavit Allexander lil. quod pro jure communi receptum, vel maxime privilegij vicem dc vim sustinet imb superat.
Cum non ignoretis Cantuariensem Archiepinopum mobis non flos tum Metropolitico, sed etiam Legationis jure praese . & infra. Saneli et idem Archiepiscopus Metropolitico jure audire non debet eauod de Episcopalibus Vesris, nis per appediationem deferantur ad eum et
. Legationis tamen obtentu, univebas, quae per appellationem vel qu rimoniam perveniunt ad suam audientiam audire potest te debet, sis eui in provincia sua vices nostras gerere comprobatur. Et ibidem: CAESIS Archiepi cum Cantuariensis est delegatuου in Prolincia Jua, qui: dumtamen Sustraganei sui dicebant, quod eaulas subditorum Juorum audire non poterat, uec debebat, nisi cum per appellationem deseruntur ad eum: S Ac non permittebant Clericos ire ad Archiepycopum per simplicem qaerimoniam: Archiepiscopi s signi kamit hoe Domino Papa
super hoc scribit Suoraganeis Cantuariens dicens, quod ipsi ignorare non debent Archiepiscopu)uum sibi pracse jure Metropolitico es jure
Legationu. lde in declaravit in noeentius 4. cap. eodem tit. in sexto. Sicut honoris inqait praerogaιiVa utantur , jῖς eos authoritate volumus fungi ampliori. Ex quo colligitur Arobiepiscopum Cantuarientem omnia potuisse exeeptis papae relervatis cap. Exeommunieatis exi. eodem tit. praesertim cum Legatus Na- tu, habeat in sua provincia ordinariam liaris clictionem per expres. text. e P. d. de ostio. Leg. ia 6to :bi. glos. specialiter declarat id procedere. non ibium in Cardinali Legato de latere, sed di in Legato Nato prout tradunt. Franc. Gemini an . ex alij DD. ibidem. XlV. onmes porro DD. qui de Legatis Apostolicis seripserunt, Cant ariensem Legatum Natum primario celebrant. Neque temere existimandum Leonem. X. rapam di Coneilium Lateranense, cum Ecclesiae Gnes nil ratio Nata con ederetur de privilegio Cantuariensi ignorasse, aut rem ince iam vel non existentem Archiepiscopo Gnesnensi ad rapatndi Concilium Resio Oratori, viro praeeuro, notabili Praelato, Primari Polani. hiseo enim eti-eomijs a Pontifice in Bullis ornatur frustra concessisse.
A Rehin piscopum Cnesnensem in exercitio facultatum ad instar Cari-
798쪽
Martinus I. Archiepiscopus, Simonem Gondavam a Collegio ploeensi
electum. boannes t. sive Ianicus Stephanum gente Rolium: Raduanum gente SrZentavium. Bernardum gente Syroeomliam Episcopos politanie n. Petrus lil. Gedeonem Episcopum Cracoviensem de Domo Gryphorum Lupum Plocensem α tres tasnanienses. Joannes lil. Episcopos, plodensem Ioannem Narentium , Florianum Acervinum, Clementem PierZelialium Posnaniensem, Domaratum Gr malium, Joannem Dolivium. Futeo Andream Gryphium, Petrum Brevim, Andream Vitellium Pl censes. Boguphalum i l. Roleum pol naniensem. Joannes II. Petrum Niet lieti α 'Ι homam Plocenses. Philippus Joannem Ninco iec pol naniensem. Iacobus it. Vinaum gente Labavium, α Ger hardum Acervinum Vl distavientes. Joannem Gerbis Nalencium, Andream carembium Posnani enses, Joannem Altum prawdEleium Plocensem: alia alios Episcopos confirmarunt de consecrarunt.
Joannes II. Petro Abdanco in favorem phalantae a Bolestao Majoris Poloniae Duce promoti, Confirmationem distulit. Jaroslaus Provisum Apostoli eum Bernardum Innocenti; VI. Poenitentiarium austis de causis non admisit, ec Janislaum Wronssii, Calimito Magno Nominatum Episcopum Plocensem instituit re confirmavit. Joannes Suchywilh Nicolao de Lurnik Navitae confirmationem Epineopatus posnaniensis denegavit.
Ultimum paulum Gygychi Episcopum plodensem Vincentius Cotus
anno i439. Craco Viae consecravit. . .
Il. De potestate hac Metropolitana Gnesnensi, confirmandi de conse orandi Episcopos opinatur Stani siaus Lubinini Episcopus Plocensis opere Posthumo fol. 3ai inde profectam esse, quod cum ab Henrico IV. Imperatore, Pontifices Romani maxima vi oppugnarentur, α excitatis Anci-Papis Ecclesia laceraretur, viaeque omnes quibus Roma adiri potest, turbarentur , his itinerum di me ultatibus re Se histriste Ecblesia DE, distracta, non ab Romano pontifice, sed ab Archiepiscopo Gnesnensi, confirmati nes oc consecrationes Episcoporum, initium acceperitu. Sed venia Magni
in Ecclesia dc Repub: Viri isto Elogio a Joanne Lipscio Archiepiscopo
Gnesnensi, oratione in funere Sigismundi lil. oc Constantiae decoratur stantiquitatis Ecclesiasticae, Saurorumq; Canonum, re Chronologiae tem Porum Henrici IV. attentiorem esse oportebat, talia praesuleo calamo seri
Vetus institutum primaevae adhue Ecclesiae fuit, ut vadantibus cpil-uopatibus , Synodum provinciae , cogerent Metropolitani in loco sedis vacantis vocabantur in diem Episcopi Provinciales, confluebat Clerus di Populus, Metropolitanorum , cs eorum Discoporum judicis inquit Canon. XII Concilia Laodicent, qui circumcireafuerunt provehebantur ad Episcopatus, qui plurimo tempore, tam verbo fidei, quam recta conversationis exemplo probati erant. III. Neq; Clerus ac populus extra curam re honorem, suifragandi Episcopis agebat juxta illud. oportet illum te limonium habere ab his. qui foris sunt, sed testimonium penes illos duntaxat, penes Episcopos judicium erat, ita Basil. ep. 6a. ad Neocaesarienses post Musoni Episcopi obitum,perere quidem die trum efC , Domini vero designare, nempe Synodi judicio praefies dum. Interrogabant Episcopi Clerum ec populum, testimonia de persona
799쪽
deligenda exquirebant, sed ipsa designatio seu Sectio, Metropolitana una
cum Synodo frovi ne talium Episcoporum integra manebat. Submota poli moduiri leviore turba, paucos di praecipuos adhiberi mos obtinuit. Theodoreti verba sunt, loquentis de Petro, qui succei id AthR-nalio, no gem annis post tempora Concilii Laodicentis: Si ragantib-αω-dins s iis qui erant in Magistrata denicate constiti, omnis vero populuέ, -- elui rationibψ Otitia signa promebat. A Cone illi Ni ueni temporibus, ad solos Episeopos promotiones Epineoporum spectare , extra controversiam fuit. Apostolor una exemplo quo rum priucipuae partes suerunt, in Electione Mathiae. C non Quartus prim .e Synodi Nicenae, qui in secunda Nicenacitatur Rnno 737. Oportet eum qui prρνehendiu ee ad Episeopatum ab Episcopis eligi. Et Canon l6. Antiochenus. Si quis Episcopuς in Ecclesiam vacantem prosialiat,sedemi pervadat abs integro perfectos Oscilia, his abjiciatur. Perfectum vero Conu illum illud est, ubi interfuerit Metropolitanus Antistes. Atque juxta e usdem Synodi Antior henae Canonem XI L. qui Canonem Nicaena interpretatur. Dissopus praeter sententiam Metropolimni nullatentu ordinetur. Tandem tota Ruthor ita, penes Metropolitanum erad qui rebus gestis vo nutas adhibebat. Eusebius actione 13. In una quas Provincia Metropolitanus b.ibeat potestatem, ste constituat omnes in Provincias Episcopos. IV. Discelsum autem a veteri more in loco Sed is vae antis Electioin mim, quod cum in p rvo oppido Synodum habere, Eleeliones per discordiaSi,pe uri minuat objestiones protraiias agere: sumptibus onerari incommodum erat, quandoquidem Nieenus Canon de loco Syncidi nihil diserte, neu de Cieri populique testimonio eonstituisset, liberum libi Episu Pi putarunt apud Metropolitanum, Synodum pro Electionibus habere. V. Perseveravit haec Metropolitana potestas, discutiendi Electiones, Et Sos Episeopos, suos Suffraganeos, confirmandi ac juribus Potifieiis itabilit est, cap. a. dist. 6. Quia diligentia cap. innotuit. cap. cum dilectus de elect. cap. inter corporalia de transL Episcopi cap. qua fronte de appell. quae condirmatio est Electionis peractae convalidatio, de est implementum Electionisi leui traditio rei. est implementum venditionis juxta DD. uod jus Electionum Clerus di populus paulatim transmiserunt ad CD nonicos Ecclesiarum Cathedralium, quos iii eo jure confirmarunt summi Ponti fides , Varijs zonstitutionibus quae habentur in Decretalibus, in Clementinis inter extra vagantes. Electio Episcopi facta per Capitulum, ab Archiepilo Po confirmabatur. Quod si Capitulum non eligebat Episcopum inter tres Menius, justo impedimento cessante . Electio devolvebatur ad Archiepiscopum ipsum cap. ne pro de S u, de Elect . di cap. quanquam: eodem titul. lib. 6. VI. Archiepiscopus de jure consecrare electum Suffraganeum Episcopum debuit. vel alteri Episcopo consecrationem committere, nec alius sine tali coinmissione consecrare potuit. b . di 6 q. dis h. cap. qui in aliquo si . diit. c p. su Raganeis. de Electione cap. si Archiepiscopus de tempore ordinM. Pap. quoa anter corporalia de transtat. Episcopi cape sedem de off. Ordin. Et consecratus ab alio, ex commissione Metropolitani, debuit insta duos menses ipsum Metropolitatum visitare tex. 4n eap. si quis dist. Consecratio fiebat , Metropolitano, intervenienti as Comprovincialibu, Episcopis vel per literas proprias consensum exprimentibus texi: cap. cum non debet. 65. dist. Atque hae antiquissima propria Metropolitanis potestate Archiepiscopon Cantuariemes, ut Episeopos provincite mae, confirmarent di consecrarent , praeditos fuisse, supra exposuimus. Hae ipsa pollebant oc pacifice aliquot -- culi, utebantur Archiepiseopi Gne enses quamdiu Sectiones Episcoporum
800쪽
per Capitula Cathedralia viguere. Posteaquam Casimitus, alitque heuil
oloniae Reges Electionibus Capitularibus manum injecerunt di principatus potestate ac Pontificum Romanorum tolerantia jus nominandi Episcopos sibi vendicaverunt: exhine serme Metropolitanae Gne en. imminui, consecra
tionum a quocunque Antistite libertas Romae impetrari, jus tot seculis prae validum incuria an injuria 3 deseri di desinere. Vii. Olim Episcopi c Crom. Tom. i. sol. 1 6.9 ex praescripto Saerorum Canonum a Collegiis primariorum Sacerdotum, quae Capitula Cathedralia
Eeol. vulgo nominant, legebantur. Nunc princeps umbratili quadam Electione illis relicta aut ne relicta quidem, solus arbitratu suo edit Episcopum de . Pontifiei Max. Commendat quod fiebat etiam a Collegijs ut ejus authoritate approbetur, praeficiatur di ab alijs Episcopis consecretur. Coeperunt auto sto editi sive nominati indulgentia vel conniventia quadam admitti ad consilia publica priusquam approbarentur a Pontifice. Non item ad functiones saeras di jurisdictionem taclesiasticam di administrationem honorum.
VIII. Primus Stiborius Pauli GiEyeij in Episcopatu Plbeensi Suecellar, ea
Casimirus Rex Electioni ejus obstaret praevalenta Romae Friderici Imperatoris apud Pium Il. promotione quod Stiborius Ducum Masoviae Friderici conianguineorum favore juvaretur ac Pius II. Calimiro Regi ob eam causam, quod ab eo, ne possessionem Episcopatus Varmiensis, quem ardenter concupierat, adiret, impeditus di exclusiis fuerat, gravi odio infensus es, set, ulam vocato ad se Nicolao Episeopo Lacedaemoniensi ex ordine Divi Francisci, qui eum titulo Episcopi in partibus infidelium Suffraganeum Episcopi Plocensis gerebat nemine altero aedito Episcopo, ex indulgentia Romani Pontificis consecrari se curavit. Stanislaus Lubienshi sol. 363 . IX. Hac velut data porta. delegandi ab urbe conseerationes, eXemplum in alios Episcopos manavit . nobisque jam pessiilum obdidit veneranda tum mi Pontificis potustas, di pro lege voluntas. Magnam tamen exinde vim illatam esse, vetustis Canonibus, di constantissimo Metropolitanorum juri, quoritur Archiepiseopus Parisiensis Petru, de Marea lib. 6. de concordia Sacerdotij dc Imperi j sol. i84. Oc allegat Gregorium v. adeo se religiosum praebuisse, ut Episcopum quendam consecrare recusaverit, donec constaret eum a jurisdimone Metropolitani sui exemptum esse lib. p. epist. a. Nihil etiam in Decreto Gratiani, aut Dee talibus contrarium juri hule Metropolitano inveniri, nisi ob negligentiam MetropoIitani, aut si Canonicis censuris teneatur ibidem. Neque in Concilio Trident. Sess. . de Relari cap. 9. dc Sessi M. de Resor. cap. a. ullo verbo Metropolitanis expresse derogatur.
Constantissimum ab ipsa Ecclesiae infantia, de propagatae Religionis
Orthodoxae coaevum Jus Metropolitanum, innumeris fere Ecclesiis asticis Legibus deducitur: quod sine Metropolitani consensu cic Eu thoritate, ordinationes Episcoporum fieri vetat. Institutos in qualibet provincia Metropolitanos ; singulari praerogativa praeditos, in Canonibus postolorum, num. 26. Epistolis Clementis I. epist: i. Anae leti ep: 3. Ani ceti e p. I.' Stephani ep: a. Anactetus ep. Voluit ab omnibus E p scopis Pr Vinciae congregatis , non aliena certe quam Metropolitant authoritate , qui ab ipso totius Provinciae, tanquam Caput ec dudex princepsq; statuitur, Singulorum Episcoporum ordinationes celibrarii Anaeletus Ep: cit. Metr
politani praesentiam si fieri possit, sin minus, saltem auctoritatem in Episcoporum Consecrationibus haberi voluit. Retari verὸ, inquit, comproxim