장음표시 사용
121쪽
DE RERUM NATURA IIIuis animi pariter crescit eum e pore quoque lQuod si inmortalis foret et mutare solerete Dora, Permixtis animantes moribus essent, effugeret canis Hyrcano de semine saepe βοcornigeri incursum cerui tremeretque per auras aeris accipiter rugiens ueniente columba, desiperent homines, saperent fera saecla ferarum. illud enim falsa fertur ratione, quod aiunt inmortalem animam mutato eorpore flecti. βο quod mutatur enim dissoluitur, interit ergo.)traiciuntur enim partes atque ordine migrant. uare dissolui quoque debent posse per artus, denique ut intereant una eum corpore lunetae. Si animas hominum dicent in Orpora semper 760 ire humana tamen quaeram cur e sapienti stulta queat fieri, nee prudens ait puer ullus, si non certa in quia semine seminimuel ne tam doctus equae pullus quam fortis equi uis. scilicet in tenero tenerascere corpore mentem οβ confugient. quod si iam fit, fateare necesserim talem eSSe animam, quoniam mutata per stri tanto opere amittit uitam sensumque priorem. Quoue modo poterit pariter eum corPore quoque
confirmata cupitum aetatis tangere flore 770uia animi, nisi erit consors in origine prima Quidue foras sibi uult membris exire senectis an metuit conclusa manere in corpore putri et domus aetatis spatio ne fessa uetusto Obruat at non Eunt immortali ulla pericla. 775
760vulo si fort. Si . . . si homini
122쪽
T LUCRETI CARIDenique conubia ad Veneris partusque ferarum esse anima praeato deridiculum sae uidetur, expectare immortalia mortalia membra
innumero numero certareque praeproPeranter
inter se quae prima potissimaque insinuetur; 780 si non forte ita sunt animarum foedera paeta
ut quae prima uolans aduenerit inainuetur prima neque inter se contendant uiribus hilum. Denique in aethere non arbor, non aequore in alto nubes me queunt nec pisces uiuere in aruis 786 nec cruor in ligni neque saxis Sucus in esse. certum ac dispositumst ubi quicquit crescat et insit. Ei animi natura nequit sine e pore oriri sola neque a nerui et sanguine longius esse.
-Quod si posset enim, multo prius ipsa animi uis sola capite aut umeris aut imis calcibus me posset et innasci quavis in parte soleret,
tandem in eodem homine atque in eodem uase manere. quod quoniam nostr quoque constat corpore certum dispositumque uidetur ubi eme et crescere possit 796S Sum anima atque animus, tanto magis infitiandum totum Oaae extra eorPu durare genique. uare, corpus ubi interiit, periisse necessest confiteare animam distraetam in corpore toto.Quippe etenim mortale aeterno iungere et una 800 consentire putare et fungi mutua posse desiperest quid enim diuersius esse putandumst aut magis inter se disiunctum discrepitansque, quam mortale quod est inmmortali atque perenni iunctum in concili saeua tolerare procella. 805
123쪽
DE RERUM NATURA III QALIA RATIO QUARE ANIMA SIT MORTALIS
Praetere quaecumque manent aeternam emestaut, quia sunt solido eum corpore, respuere ictus nec penetrare pati sibi quicquam quod queat ari dissociare intu partis, ut materiai corPOra sunt quorum naturam ostendimus ante, 810 aut ideo durare aetatem posse Per omnem, plagarum quia sunt expertia, sicut inanest quod manet intactum neque ab letu fungitur hilum, aut etiam quia nulla loci fit copia cireum, quo quasi res possint diacedere dissoluique, 816 sicuti summarum summast aeterna neque extra quis locus est quo diffugiant, neque corpora Sunt quae possint incidere et ualida di8soluere plaga. Quod si forte ideo magis immortalis habendast, quod uitalibus ab rebus munita tenetur, 820 aut quia non ueniunt omnino aliena alatia aut quia quae ueniunt aliqua ratione recedunt pulsa prius quam quid noceant sentire queamus praeter enim quam quod morbis eum corporis aegrit, aduenit id quod eam de rebus saepe futuris 26maeerat inque metu male habet curisque fatigat praeteritisque male admiaaia peccata remordent. adde furorem animi proprium atque Oblivia rerum, adde quod in nigras lethargi mergitur undas. Nil igitur mors est ad nos neque pertinet hilum, ad quandoquidem natura animi mortalis habetur.
124쪽
T LUCRETI CARI et velut anteacto nil tempore sensimus aegri, ad confligendum uenientibus undique Poenis, omnia eum belli trepido concussa tumultu horrida contremuere sub altis aetheris oris, 36 in dubioque fuere utrorum ad regna cadendum omnibus humani esset terraque marique, Sic, ubi non erimus, cum corporis atque animai discidium fuerit quibus e sumus uniter Dii, scilicet haud nobi quicquam, qui non erimus tum, εο accidere omnino poterit Sensumque mouere, non si terra mari miscebitur et mare caelo. et si iam nostro sentit de orpore postquam distractast animi natura animaeque MeQRS, nil tamen est ad nos qui comptu coniugioque εσeorporis atque animae consistima uniter apti. nec Si materiam nostram collegerit aetas post obitum rursumque redegerit ut sita nunc est atque iterum nobis fuerint data lumina uitae, pertineat quicquam tamen ad nos id quoque factum, si' interrupta semel eum ait repetentia nostri. et nune nil ad nos de nobis attinet, ante
qui fuimus, nil iam de illis nos adficit angbr.
nam cum respicias inmensi temporis omne Praeteritum spatium, tum motu materiai 855 multimodi quam sint, facile hoc adcredere possis, semina saepe in eodem, ut nunc Sunt Ordines fa haec eadem, quibus e nune nos sumus, ante fuisae. 866 nee memori tamen id quimus repraehendere mente; βε inter enim ieetas vitai pausa Vageque deerrarunt passim motus ab Aenaibus omnes. 860
125쪽
DE RERUM NATURA III debet enim, misere si forte aegreque futurumst, ipse quoque esse in eo tum tempore, cui male possitaecidere. id quoniam mors eximit, meque prohibet illum cui possint incommoda conciliari, scire licet nobis nihil esse in morte timendum 866 nec miserum fieri qui non est posse neque hilum differre an nullo fuerit iam tempore natuS, mortalem uitam mors cum inmortalis ademit. Proinde ubi se uideas hominem indignarier ipsum, 870 post mortem fore ut aut putescat corpore Oato QTRINVS MOS SEPULTURAE aut flammis interfiat malisve ferarum,
scire licet non sincerum sonere atque SubeSSecaecum aliquem cordi stimulum, quamuis neget ipse credere Se quemquam sibi sensum in morte futurum. 876 On, ut opinor, enim dat quod promittit et unde, ne radicitus e uita a tollit et eicit, sed facit esse sui quiddam super inscius ipse. uiuos enim sibi cum proponit quisque futurum, corpus uti uoluere lacerent in morte feraeque, 880 ipse sui miseret neque enim se diuidit illimne remouet aatis a proiecto corpore et illum se fingit sensuque suo contaminat aclans. in indignatur se mortalem esse ereatum
nec uidet in uera nullum fore morte alium so 886oui possit uiuo sibi se lugere peremptum stansque iacentem se lacerari uriue dolere. QHYRCANI NON ERANT ACERBI nam si in morte malumst mali morsuque ferarum tractari, non inuenio qui non sit acerbum
126쪽
ignibus inpositum calidis torrescere flammis soaut in melle situm suffocari atque rigere frigore, cum summo gelidi cubat aequore saxi, urgerive superne obtritum pondere terrae. Iam iam non domus accipiet te laeta, neque X OPtima, nec dulces occurrent oscula nati 896 praeripere et tacita pectu dulcedine tangent. non poteris faeti florentibus esse, tuisque praesidium. miser misere aiunt omnia ademit
una dies infesta tibi tot praemia uitae.' illud in his rebus non addunt ne tibi earum 900
iam desiderium rerum super insidet ullum. ' quod bono si uideant animo dictisque aequantur, dissoluant animi magno se angore metuque.) tu quidem ut e leto sopitus, i eris aeui quod superest uncti priuatu doloribus aegris: 906at nos horrifico cinefactum te prope busto insatiabiliter defleuimus, aeternumque nulla dies nobi maerorem ex pectore demet.' illud ab hoc igitur quaerendum est, quid sit amari tanto Pere, ad somnum si res redit atque quietem, 10 cur quisquam aeterno possit tabescere luetu. Q QUID AGEBANT POST FUNUS ALICUIUS Hoe etiam faciunt ubi discubuere tenentque poeula saepe homines et inumbrant ora coronis, ex animo ut dicant breuis hie est fructus homullis; iam fuerit neque post umquam reuocare licebit. 915 tamquam in morte mali eum primis hoc sit eorum, quod sitis exurat miseros atque arida torrat,
127쪽
DE RERUM NATURA III aut aliae cuius desiderium inuideat ei. -nee ibi enim quisquam tum se uitamque requiret, eum Pariter mens et corpus sopita quiescunt; 20 nam licet aeternum per nos sic SS SOPOrem, ne deaiderium nostri nos adficit ullum. t tamen haudquaquam nostros tune illa per artus longe ab sensiferis primordia motibus errant, cum e reptus homo ex somno se colligit ipse. 926 multo igitur mortem minua ad nos esse putandumst si minus esse potest quam quod nihil esse videmus); maior enim turbae disiectus materiai consequitur leto ne quisquam XPergitus e tat, frigida quem semel est uita pausa secuta. 930
Denique si uocem rerum natura repente
mittat et hoc alicui nostrum si increpet ipsa quid tibi tanto operest, mortalis, quod nimis aegris luetibus indulges quid mortem congemis ac fles nam gratis fuit haec tibi uita anteacta priorque, 93βet non omnia pertusum congesta quasi in uas commoda perfluxere atque ingrata interiere; cur non ut plenus uitae eonuiua recediη aequo animoque capis securam, stulte, quietem 'Si ea quae fruetus eumque e periere profusa 40 uitaque in offensast, cur amplius addere quaeris, ruraum quod pereat male et ingratum occidat omne,
non potius uitae finem facis atque laboris inam tibi praeterea quod machiner inueniamque, quod placeat, nihil est eadem sunt omnia semper. 9 β si tibi non anni corpus iam marcet et artus
128쪽
T LUCRETI CARI confecti languent, eadem tamen omnia restant, omnia si perges uiuendo uincere saecla, atque etiam potius, si numquam si moriturus'
uid respondemus, ni si iustam intendero litem 50
naturam et ueram uerbis exponere causam l-Grandior hic uero si iam seniorque queratur 966 atque obitum lamentetur miser ampliu aequo, sia non merito inelamet magi et uoce increpet acria aufer abhine lacrimas, balatro, et compesce querellas. βε omnia perfunctus uita praemia mareeS. sed quia semper aues quod abest, praesentia temniS,
inperfecta tibi elapsast ingrataque uita et ne opinanti mors ad caput adstitit antequam satur a plenus possis disce de re rerum. 60 nunc aliena tua tamen aetate omnia mitte aequo animoque agedum magnis concede necesseSt.'-iure, ut OPin , agat, iure increpet inciletque; cedit enim rerum nouitate extrusa uetust SemPer, et ex aliis aliud reparare necessest 966 ne quisquam in barathrum nee artara deditur atra: materies opua est ut crescant postera saecla; quae tamen omnia te uita perfuncta sequentur; nec minus ergo ante hae quam tu cecidere, eadentque. te alit ex alio numquam desistet oriri 970uitaque mancipio nulli datur, Omnibus usu. respice item quam nil ad nos anteacta uetustaa temporis aeterni fuerit, quam nascimur ante. O igitur peculum nobis natura futuri temporis exponiti t mortem denique nostram. 976
numquid ibi horribile apparet, num triat uidetur
129쪽
DE RERUM NATURA III quicquam, non omni somno securius exstat lQUAE AD INFEROS DICANTUR E VITAE VITI ESSE Atque ea nimirum quaecumque Acherunt profundo prodita sunt esse in uita Aunt omnia nobis. -ne miser inpendens magnum timet aere saxum 980Τantalus, ut famast, cassa tormidine torpens; sed magis in uita divom metus urget inania mortalis casumque timent quem cuique ferat fors nec ityon uoluere ineunt Acherunt iacentem nec, quod sub magno scrutentur pectore, quicquam 98βperpetuam aetatem possunt reperire profecto. quamlibet immani proiectu eorporis exstet, qui non sola nouem dispessi iugera membris optineat, sed qui terrai totius orbem,
non tamen aeternum poterit perferre dolorem Myne praebere cibum proprio de corpore semper.)-sed ityos nobis hic est, in amore iacentem quem uoluere lacerant atque Xest anxius angor aut alia quavis scindunt cuppedine curne. Sisyphus in uita quoque nobis ante oculos est si qui petere a populo fasces Saevasque SecureSimbibit et semper uictus tristi8que recedit. am petere imperium quod inanes nee datur umquam, atque in eo semper durum Sufferre laborem, hoc St aduerso nixantem trudere monto o00 saxum quod tamen e summo iam uertice rusum uoluitur et plani raptim petit aequora campi. einde animi ingratam naturam Pascere SemPer atque explere bonis rebu Satiareque numquRm, quod faciunt nobi annorum tempora, circum 1006 cum redeunt fetusque ferunt uariosque leP es,
130쪽
T LUCRETI CARI nec tamen explemur vitai fructibus umquam)hoc, ut opinor, id est, aevo florente puellas quod memorant latioem pert um congerere in M, quod tamen expleri nulla ratione potestur. 1010 Cerberus et furiae iam uero, et lucis egestas)Τartarus horrifero eructans faucibus aestus, ut neque sunt usquam nec Sunt esse profecto,
sed metus in uita poenarum pro male factis est insignibus insignis, scelerisque luela, 1016 caree et horribilis de saxo iaetu de Eum, uerbera carnifices robur pix lammina taedae, vae tamen etsi absunt, at mens sibi conseia faetis praemetuen adhibet stimulos torretque flagellis nec uidet interea qui terminus esse malorum 1020 P sit ne quae sit poenarum denique finis atque eadem metuit magis haec ne in morte graueScant. hic Acherusia fit stultorum denique vita. Hoc etiam tibi tute interdum dicere possis lumina sis oeulis etiam bonus Aneu roliquit 1025 qui melior multis quam tu fuit, improbe, rebus. inde alii multi reges rerumque Olentes eiderunt, magnis qui gentibus imperitarunt. ille quoque ipse uiam qui quondam Per mare magnum
strauit iterque dedit legionibus ire per altum 1030
ac pedibu salsas docuit superire lucunas et contemsit equis inauitana murmura Ponti, lumine adempto animam moribundo corpore fudit.
Solpiadas, belli fulmen, Carthagini horror, a dedit terrae proinde ac famul infimus esset. 1035