장음표시 사용
111쪽
voto, nisi de illo ingrediendi Religionem; ergo non est
Tertius: si deficit alterius conjugis consensus; Valet tanquam Votum simplex castitatis, unde impedit non
Quartus: si professio emissa fuerit in Religione non approbata. Dicit Bouix valere tanquam votum simplex castitatis; sequi hoc ex constitutione Urbani VIII Romanus Pontifex V d. d. m. Μasi 1626. Non erit tamen abs re notandum esse principium ab omnibus D.D. receptum: nimirum votum non obligare ultra intentionem VOVenus. Unde si quis d terminatum ritus religiosae genus amplecti ita velit ut omne aliud excludat, dicendus est talis nulla obligatione vel voti simplicis teneri si professio eius nulla existit; non obligatione ad Religionem, quia professio nulla est; non ad Vota servanda, quia deficit conditio si tus religiosi. mo posse fieri, neminem Puto negare An forte non potest quis ita amplecti ordinem S. Ben dicti ut quamque aliam religionem excludat ea inte iione ut potius non fiat religiosus nisi Benedictinus, et sis de aliis Religionibus 7 Habet enim unaquaeque suas Praerogativas, sumque indolem, quae incaciter innuere possunt in voluntatem.
112쪽
Dicenda sunt aliqua de iis quae monialibus sunt OPris.l4. De Moritati a. Tria possunt quaeri, M. de qualitatibus inmitte darum ad professionem, de numero, et de dote. I. De qualuaribus.
M Libonius perfecta, unde illi qui cogunt puellas ad in-
quae tamen nemini est reservista.
bin Asins ad professionem ut in viris religiosis; nec possunt amplius recipi ad habitum anno 15 expleto.
o Areaa oondiciones, si excipias aere alieno graVarus et reddendae rationi obnoxias,' habent communes cum viris. Non est reicienda puella vel femina straba qui Myed , clauda, gibbosa, quia decor filiae regis ab intus.'ς Ad qualitates et spiritum cognoscenda admitte darum requiritur examen ab Episcopo Vel persona suffecta instituendum, uti jam diximus.' Omissio
C. Trid. sess. XXV. de Res. o. 18. 'Amat. Sedia' d. 13. Oct. 1869. II. n. 10. loquitur dorimonia, at non de Vi et metu, unde non Pertinet ad casum. minae, I. 652; Tambuirini, De Jum Abbatissarum, disp. IV. q. 2. n. I ed. Ces. Agripp. IMI, t. IV. P. s; M. Trid. Mas. XXV. de Ref. c. 17. - moeri, Summa Institutionum Canonicarum, Ianuas 1877, I. 235. mburini, I. c. d. I. q. II. n. s. P. 3. Νam circa ips&s non valet const. Clem. VIII cu.; Ferrum l. o. ibid.' es. sess. XXV. de Ref. o. 17.
113쪽
αὶ Non possunt admitti plures quam ali et sustentari possunt ex redditibus vel consuetis eleemosynis, iuxta Tridentinum. bin In unoquoque monasterio nummus emtua est figendus, et quidem G Episcopo si sint ipsi subjectae, ab Umωπο simul α Superi e Regiami, si huic sunt subjectae; et quidem numerus certus est figendus tum
choristarum, tum conversarum, tum eri rerum
iste non potest augeri nisi a S. C. E. E. et R. R. Si summummaritae admittuntur, istae semper qua tales considerantur nec subrogari possunt in I a decede tium, Mis choristarum sive o Versarum, quae suri numerariae non fuerunt.' c) Duae germanae tantum sorores possunt in eodem monasterio recipi, quod statutum a S. Congregatione fuit, ne factiones orirentur. Nihilominus ex S. Sessis licentia posset recipi tertia et quarta, modo tertia afferat duplum dotis et quarta triplum; sed duae tantum sorores possunt habere V em in ovitula, qua reliquae
114쪽
1093. De dote monialium. Q Dos hic Vintelligitur certa summa pecuniae, inmina legitimo Superiore, quae dari solet monasterio, in
bὶ Non est simonia, in male iactat Va Espen; quia non datur ut pretium professionis, sed ad titulum
sustentationis; quod maxime necessarium est in mona' steriis cum clausura papali; quia aliter humanis in sidiis carerent. cὶ mnasterium opulentum potest accipere dotem,
Q ms in pecunia, non vero in bonis immobilibus tantast in loco tuto, e.g. banca vel personae fideliseustodia, debet deponi,' et transit post professionem in dominium monasterii, ad quod absolute pertinet
post mortem monialis professae, neque ad parentes eius amplius revertitur. Si moriatur, ante noritiatus annum completum, quamis emiserit professionem, dos reveritur ad parentes Vel consanguineos, ri moriatur intestatis. Piniareri, de Monialibus. Q. Rom. 1761. P. 34; M. Bouis,
I. 660. Vanamen, Ius Mes. Unis. P. I. ut. 26. o. I, ed. 1748. T. I. P. 162. Bemed. XIV, De Synodo dioeo. XI. e. 6; Muis, I. P. 660 sq. Tamburini, De Jure Abbatiss. d. V. q. 3. n. 3. t. III. P. 18. Thesaurus Resolutionum, t. III. 3. IM, ed. Urbini 1739. M. Bouis, I. 662 sq. cf. maz. l. c. p. 389; maria. 'Monialis, ' art. II. n. 19. es. meae. l. d. m. 34, 35. 'ol. Ferraris, 'Monialis, ' art. II. n. I9; Ferrari, Summa Juris Cin. I. P. 238.
115쪽
eὶ Dotes supernumctrariarum etiam conversarum imvestiri debent, aliarum vero dotes expendi Possunt,
Ita S. C. E. E. et R. R. d. 15. Junii 1830. D Si egreditur monialis simpliciter professa cum indulto Apostol. vel legitime est dimissa, resutui debet dos a monstreeris.' Videtur tamen subtracta ratupro alimentis, quia dos datur respectu sustentisonis. Quid si fit transitus ab una ad adierum Religisnem, intellige in quibus Vota solemnia emittuntur et ipsa
debere dotem resutui mon terio, ad quod fit transitus et enat De Lucca et Pimatelli. Attamen declaravit S. C. E. E. et R. R. d. m. Maii 1856 restitutionem dotis debere fieri monasterio ad quod fit transitus. Non est quidem expresse dictum quod monialis luerit solemniter professa.) Et notandum est quod defensor monasterii Bamnio a quo fiebat transitus in favorem ipsius monasterii attulit illa loca citata ex de Lucea'
et rimatelli,' et tamen a S. C. contra monaoterium rense decisum est.
H diruitio dotis in praesentiarum fit a S. Con est ti- E. E. et R. R. Quae dicta sunt de dote, intelligi
maris, Monialis,' a. 7. n. 29, 36, 38. max. P. 422. uix, t. 665. I. 666. min. 645 sqq. oiae. 167. de Dote, n. m. Tom. I. Consul. 432. Bouis. I. 663.
116쪽
debent, stricte loquendo, de monialibus cum Votis Sol. dumtaxat; at sororibus cum votis simplicibus conceditur dotis acceptino, imo exactio ratione sustentationis. Quoad has regulae quaedam obserondae sunt, quae in ultimo capite tangentur. In institutis, ubi Vota solemnia et simplicia, approbante s. Sede, emittuntur, conceditur ut moniales votorum simplicium dotalia subsidia pro monialibus relicta servatis tamen aliis de jure ac ex praescripto testatorum servandis, a equi possint et valeant, dummodo earum instituta ab A post. Sede sint approbata, vota simplicia perpetua emittant nec testatores expresse edicant subsidia dotalia comoedenda dumtaxat monachandis in monasteriis, in quibus solemnia vota emittur. V Ita S. C. E. E. et R. R. d. 12. Nov. 1847. ' Bim coli. P. 120.
117쪽
DE OBLIGATIONIBUS RELIGIOSORUM.
Obligationes istae partim exsumunt ex natura sint religiosi, qui completur tribus Votis essentialibus, partim ex natura institutorum peculiari, quia non omnes ordines eundem finem inaequatum prosequuntur Vel saltem habent aliquid proprii adnexum. At generatim loquendo obligationes omnes religiosorum possunt r duci ad duplicem classem scilicet: ad eius, quise W- niunt ex natura votorum praesertim trium substa uallum et in eres, quae procedunt ex observantiis quidem propriis, attamen fere omnibus de statu religi- ο completo participantibus communibus. Unde in duplici articulo loquemur 1' de obligatione quoad Vota et 2' de obligatione quoad observantias, quae statui religioso plerumque sunt ista M.
De Obsistatione guoad vota. Aliqui ordines emittunt Vota peculiaria Praeter tria essentialia, ita e.g. membra ord. M. Trinitaua quoad c truos sesVendos periculo propriae libertatis. Benedictivi vero emittunt professionem furia Vota
118쪽
Meraionis morum et stabilitatis, quorum ultimum facile reducitur ad obedientiam; conversio Vero morum redundanda censetur in illam obligationem, Vi cuius omnis religiosus tenetur tendere in perfectionem, ex natura tum status tum Votorum. Unde sere omnia peculiaria tandem aliquando resolvi dicenda sunt in unum ex tribus substantialibus. Proin consideremus tria mire: paupertatis, casuistis, obedientiae.
l I. De obli tione eae voto Pa ctristis. tum paupertatis obstringit non solum singula membra, sed etiam familiam religiosam, qua talem, saltem aliquatenus.1. Non tamen obsint voto Pinpertatis, quominus Ordines Vel domus religiosae aliquid in communi possideant aeve mobile sive immobile. Hoc Porro sequitur, non solum ex Pruri immemorabili, Verum etiam ex conceptu personae iuridione moralis,' qui institutis competit. Verum tam facultas possidendi non c--
petit religiosis institutis independenter ab Ecclesia
M. Se mis' l. e. t. II. l. III. u. I. Ρ. Ι. o. III. Mot. IV.
Persona iis diea definitur: V Plurium physicarum Personarum vinculo aliquo morali collectio subjectum juris subsistens.'Est perfecta, si est in proprio ordine sibi sumiens et independens et proinde plene sui juris; est imperfecta si non est in suo ordine plene sui juris; M. Camagnis, Instit. Iuris Publici Mes., ed. Rom-18M, Vol. I. n. 13 sqq. Talis persona jurid. imperfecta este.ς monasterium Vel Ordo; dependet nempe ab Ecclesia. ' Italia Unita' utique negavit monasteria esse Personas iuridiea ut eo liberius ea spes ret.
119쪽
DE OBLIGATIONIBUS RELIGIOSORUM.
universali; est nempe inter utrumque corpus, Ecclesiam scilicet et instituta pia, qualia sunt monasteria, aliqua relino, quae sto exprimi potest: Subjectum immediatum et proximum proprietalis intuitu bonorum istorum est institutum locale sive monasterium , subjectum Vero remotum si mediatum est Ecclesia generalis, quae mediante isto insutuis possidet illa bona. Vel aliter: His locis attribuitur proprietas, Molesiae Vero generali
teria ergo ex iure ecclesiastico oommuni possunt aliquid possidere. Me lex civilis in nostris Statibus Foederatis dissicultates parit, quia tum Ecclesia tum singula insututa plenissima gaudent libertate. Quoad bonorum acquisinonem, Possessionem, administrationem unusquisque Status paruoularis leges fert proprias Generatim loquendo monasteria 'colesiae, collegi gymnasia innumerantur inter o Porinones, quarum iuribus si privilegiis parucipant.' Istae os rationes possunt et debent condere normas Vel statuta privata BPla H, quibus relatio tum membrorum ad invicem tum ad statum determinatur. Unde patet hac in regione monasteria sibi bene providere posse, et libera esse in exequendis iuribus, siquidem ista libertas nititur lege lundamentali Statuum nostrorum. Quamqvis, in diximus, de iure communi ecclesiasum, et
120쪽
115 eivili in hac regione) liberum sit aliquid possidendi,
tamen propter regulam Vel constitutiones peculiares, non omnes Ordines de facto aliquid possidemi in e-- muni. Scilicet: Q Fratres uti res Reformati, et de observantia
et Cremocini, quibus prohibitum est, quominus aliquid immobile in communi possideant exceptis domibus et
bi Meselas Jesu, cui hoc est proprium ut domus professae bonorum mobilium quidem dominium possintndquirere, non Vero immobilium, praeter domus et horti. Et demum non erit abs re illa consideratio, quod etiam monauctria, qua tacia, tenentur ad adiguaismParsimoniam et paupertatem observandam; siquidem nonnisi dependenter ab Ecclesia bona monasterii possident et administrant. Unde ossiciales et Superiores non se gerere debent tanquam domini independentes. Ad rem est Const. Urbani VIII Nuper V d. 16. Oct. 1640. Ibi dicitur quod monasteria non possint muneris vel donationes maioris momenti elargiri. Quantitatem
porro dimetiendam esse putamus ex conditione mona terii materiali. Possunt tamen ex causis gratitudinis, conciliationis benevolentiae eiusque conserviat is erga ipsam Religionem Vel conventum, assime causis ex sui natura actum virtutis et meriti continentibus modeste V elargiri munera oum consensu maioris partis