Compendium juris regularium

271쪽

266 Dκ RRGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

Per regularem, Rut Per Vicarium, sed per clericum amo larem et perpetuum parochum instituendum ab Epi monasterium quidem potest illum praesentare Vel

concursum factum spectat ad uiscopum. Reditus Vero, dempta congrua portione pro par Miniat, pertinent ad monasterium. In Aminea Septemtrionali talis inoorporino non habet locum' Heno iure imm Mino fit, quando titulus paroeciae transfertur in

monasterium, ita ut monasterio competat etiam amministratio curae animarum. Haec unio mutat statum benenesi et ex saeculari fit regulare, cuius rector prino, palis censetur esse Praelatus monasterii, qui potest Vel saecularem Vel regularem ad nutum suum amoribilem deputare. Iste concursum Parochialem non tenetur sinbire neo Praelatus). Const. Hi V Ad exequendum. Quoad nostram Amctricus regionem adVerte Cono. Misim maia legem: In casu molestarum, quarum eum familias vel societati religiosorum commissis est, non adhibetur concursus, relicta Discopo facultate eos, si Velit, examinandi. V test talis vicarius constitutus a Praelato, remoVeri etiam ab Episcopo, qui rogat Superiorem regularem, ut eum R--M. Si divisio aliouius parochiae regularibus in moratae facienda est, tune distinguendum inter parochias

canonidas et no canonidas, quae generatim nudiunt

el. Soenti, l. III. tit. 37. n. 2. P. 365. Smali, Compendium duris Canonici, ed. 4. n. Min oel, l. III. tit. 37. n. II. tu. II. o. H. D. M.

272쪽

DE REGULARIUM HABITUDINE AD BENEFICIA. 267

missiones. Divisio, quia odiosa est debet fieri, juxta Cono. Trid. praescriptumst ex iustis causa, quis mPraecipua est distantiis on Vero mera numerositas plebis, quia in hoc ultimo casu plures sacerdotes possunt accersi et eum certis solemnitatibus. Inter istas enumeriuntur: consensus exquirendus par hi antiqui ab Episcopo et omnium interesse habentium at si recusent isu oonsensum, Episcopus, si iustam habeat causam, potest procedere ad divisionem os sumiens assignanda ex fructibus ecclesiae antiqui is, ius pra

sentandi nomm sacerdotem competens ecclesiae matrici.

eo ergo requisita tuno obtinent si diviso parochiae veri nominis lacienda est. Verum quoad parochi S duum foederatorum non ridentur applicanda, quin generatim tenetur parochias in hac regione non esse

proprie oan iras. Unde iuxta Const. Moriis XIII Romanos Pontifices V d. 8. mii 188I pro Anglia, etc., editam et deinde extensam ad Americam Septemtrionalem 22. Sept. 188M in qua praeserum

missiones regularium consideruntur, tenendum est:

licere Episcopis missiones dividere, servata forma S.C. Tridentini sem. XXI. o. 4. de Ref.), quoad mi siones quae sunt Vere proprieque dictae par ciae; quoad reliquas vero, ad formam Synodi I Provincialis simonasteriensis. 'M Ibi decreto XIII n. 5 legitur: Mn obstante rectoria missionarii deputa ne licebit

273쪽

268 DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

iscopo, de consilio Capituli fin America: Consul, torum, ex Conin. Bau. III. tu. II. n. mi, intra limites

missionis cui praeponitur, MVM ecclesias condere ac portionem districtus iis attribuere, si necessitas aut

utilitas populi fidelis id requirat. V Praefectus Ordinis

tamen, ia missio regularis dividenda est, audiatur, salvo iure appellandi, si res postulet, a decreto episcinpiat ad Sanctam Sedem in devolutivo tantum. R manos Pontifices. ' Si diviso Misonum deinde so uatur effectum, novae Parochiae ussignandus est rector, qui non debet esse regularis, immo sodalis religiosus non est praeserendus saeculari; sed Episcopus potest eligere quem Vult. Romanos Gntifices V et resp. S.C. Νegotiorum Extraord. d. 16. MV. 1896. Ita quoad Parochias non canonicas. Nam quoad alias non videtur sublatum ius praesentandi ecclesiae matrici, i.e. S periori regulari rectorem novum. Siquidem Const.

Romanos Pontifices V in i Profecto V quoad mi Mnes dividendas, quae sunt proprie dictae parochiae, Vult formam Did. servatam. JamVem ibi jess. XXI. o. 4ὶ dicitur esse Const. Alexandri III M audientiam ' ' servandam, in qua ius illud agnoscitur. Plenissimo iure incorporatio fit quando non solum titulus par chiae transfertur in monasterium, sed et ipse populus

In devolutivo' dicit, ut tota causa transeat ad superiorem instantiam inio ad S. Sedemὶ qum cognoscet utrum ratio appellationis sit justa, simulque decernit de merito causae; at in nostri eam divisio effectum consequetur; cf. Sarai, l. II. tit. m. n. 4I. P. 257 sq. es. Santi, l. ΙΙΙ. tit. 37. n. 3. P. 365.

274쪽

DE REGULARIUM HABITUDINE AD BENEFICIA. 269

eximitur a iurisdictione Episcopi et subjicitur prorsus monasterio, per quam subjectionem constituitur Ε clesia nullius. In tali parochia sive territorioin nihil potest Episcopus, sin parochus tum quoad instit Mnem, tum quoad correctionem et Visitationem, tum quoad remotionem pendet a Superiore regulari mona terii. Hus ergo affert haec ullima incorporalio quam intecedens. Nam quamis pleno jure incorpora facta fuerit, tamen jurisdictioni Episcopi loci in jiciebatur par hus quoad correctionem et Visitationem. 3. Quoad benino in s cultaris regulares per se loquendo inhabiles sunt quominus ista suscipiant. Dirimus per

se loquendo, M. ratione ipsorum status et eis, quis Sammiaris olerus habeat intentionem in iure fundatam ad tale beneficium sessi legitima praeseriptio s0 annorum locum habueritin. Verum hic aliqua determinanda sunt, nempe distinouo fieri debet inter beneficia. Jam

Q Quoad minora beneficia dioendum est regulares ad ea non amuis posse absque dispensa ne Apostolica. Ita Benedictus XVI in Constitutions Cum nuper' d. 8. Νov. 1751. Requiritur porro tale indultum Apostolicum etiam in casu, quo regularis constituitur coadjutor parochi saecularis.' Attamen Episcopis nosuris tribuitur facultas m. I. art. XXII , tum

M. Trid. sem. XXV. o. II. de Rem. loquitur de his beneficiis; es. Sarai, l. o. n. 4. P. 366. Engel, l. III. tit. 37. n. 1. es. Const. ' Romanos Pontifices V Leonis XIII. l Peracta, ed. cit. P. 220; excipe Praemonstratenses; Bouix, II. P. 46I. Bonuis, II. P. M.

275쪽

270 DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

praeficiendi parochiis saecularibus regularem quis PM chum, tum cam exigente, ei deputandi qua Vicarium alium item regularem. Duplex tamen additur clausula id facultau: 1' in delectu a crutarium; unde Vi pris sentis iacultatis et aene alio indulto Apostolico Episcopi parochiam iamiliae religiosae in perpetuum tradere nequeunt; 2' de comensu monum S periorum, qui co Bensus requiritur non tantum, ut parochia in posterum per ordinem de rectore prorideatur, sed etiam ut talis vel talis ex ordine ei praeficiatur. η Beneficium simplain, e.g. curionicatus in cathedrali Vel collegiata, non potest conserri regularibus aene di pensatione Apost. Sedis.

o Quoad beneneia duplicia, inter quae dignitates, i.e.

beneficia quae sunt iurisdictione et administra noditata, hic praecipue enumeramus, haec teneas: M Reg. lares possunt eligi eaeamina ores synodiam, item M tiSummi Pontificis, eo casu, quo in Ordine non sint

subjein regimini Superioris, ergo Abbates, Priores

conventuales, non claustraleo, Guardiani.

βὶ Religiosi ex legitimis natalibusὶ possunt eligi

ri in Generatis, supposita licenua Superioris regularis et uria plurium sentenua obtenta facultate ει--ficia, quam peten us Episcopis S. C. E. E. et R. R. eo edere solet. Verum estne tam certa illa opinis, quas requiri dicit licentiam Summi Pontifieisy Fumdant suam sententiam Clem. VIII decreto de reso

276쪽

DE REGULARIUM HABITUDINE AD BENEFICIA. 271

matione regularium V l 32: Regulares extra claustra monasterii sui absque licentia Sedis Most. degere non posse. V Certum Videtur quod habitualis absentia a monasterio ibi intelligenda est. At quid si mona terium situm est in civitate episcopali cathedralii et

omnia negotia sive ex monasterio me ex cancellaria

episcopali, ubi per aliquot horas morari potest, quin infringat illam legem Clem., peragi possunt' Nobis non videtur hoc contrarium dispositioni legis, si ex altera parte nullum aliud argumentum afferri potest. Μendi, orentes et eos, qui a Mendicantium ad alium ordinem transeunt, legis dispositio prohibet ab hoc omis a

sumendo.

O Ad beneficia maiora, quae jurisdictionem in lam

externo secum serunt et nomine praelaturarum audiunt,

regulares possunt assumi. Unde possunt eligi Episcopi. Conditiones sunt: α) ut promovendus sit ex toro legitimo, alias dispensatio Sedis Amst. requiritur; in ut postula simplex, non solemnisin fiat apud Superiorem, cui subest eligendus, alias postulatio ipso facto invalida foret. Αd quid teneatur tanquam religiosus, supra ubi de obligationibus, Vidimus. Me notandum est, quod Breviario et calendario saeculariin dioe se uti debeat.'

Santi, l. I. tit. 28. n. 27. P. 235. e. I. Clem. III. M loquitur de Mendicantibus generatim; Bouis, II. P. 57, nominat Fratres Minores tantum. M. Samin. l I. tit. 5. n. 10. P. M. Fernaria. Episcopus,' Rrt. VII. n. 7.

277쪽

272 DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

TI LUS II. De habitudine Regularium ad s. minist rium. Sacrum ministerium complectitur praesertim: Pra dicationem Verbi Dei, sacramentorum administrationem et receptionem j. ordinis .l 1. Quoad Praedioesionem veriri mi. Diuunguendum est inter ecclesias sui Ondinis V et non sui ordinis. 1. In prioribus possunt, supposita licentia Superioris, regulares Praedicare quando volunt, nisi forte Episcopus loci eadem hora praedicet vel coram se Nisedicare faciat, ut aiunt post Clemenus V dispositionem. I tellige hanc ultimam clausulam de ecclesiis regularium,

quibus cura animarum non est adnexa. Nam si illorum ecclesia est parochialis, eadem hora, qua Episcopus sermonem in ecclesia sua Vel alia, eg. Visitis nis causa,

insutuit, possunt praedicare; S. C. C. d. 21. Junii 1631. Eadem hora praedicare possunt regulares etiamsi eorum ecclesia non est curata V , qua fit praedicatio in e clesia parochiali, sed V respiciendum est, quid pax et

salus animarum dictet, ' monet optime με. Episcopus Minner in suo Compendio. Verum ut tam omnia licite in quidem incurrerent irregularitatem era'

o. 2. Gem. III. 7ὶ quod decretum loquitur do Fratribus

Minoribus et Praedicatoris tantum. ed. 8, p. 485. notR 7.

278쪽

DN HABITUDINE REGULARIUM AD S. MINISTERIUM. 273

gant, debent iuxta Cono. Tridentini praescriptum

antequam praedicare incipiant personaliter coram Epime o se praesentis , ab eoque benedictionem petere. Si distantia se.g. 40 milliariorum nimia esset, benedictio obtineri poterit scriptis; S. C. E. E. et R. R. d. m. Sept. 1583. ritet hanc benedictionem semel dumtaxat, non Pro unaquaque Vise esse petendam; inde etiam sacerdotes regulares in hac nostra regione simul cum faecitatibus ordinarii obtinent licentiam praedicandi. Episcopus antequam benedio nem imperuatur, potest erigere professionem fidei; S. C. Concilii. d. 21. Μartii 1643; non Vero Potest regulares emminare, qu-Vis possit aliquibus, non Vero omnibus eiusdem familiae religiosis, denegare simpliciter benedicumem, causis

2. Quoad ecclesias non sui ordinis: Ut licite in istis praedicare possint regulares debent, non tantum Petere, sed Qtinere ordinarii loci licentiam, et quidem per litteras iuxta Cono. Trid. Porro haec intelligenda sunt de concione publica in ecclesiis facienda, non Verode instruo ne catechetali spuerorum Vel etiam adultorum) ; unde pro catechesibus faciendis non requiritur licentia Episcopi. Possunt regulares praedicare adorates monialium Mi subjectarum post petitam OH,

279쪽

274 DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

narii benedictione non licentiam. Cetera currunt ut suma.

3 2. Quoad M. Minaristiam. 1. Quoad asservationem: M In Melastis Virorum et mulierum reguwarium cum votis solemnibus M. MAE ristia potest de jure semper amervari. Quoad monialium ecclesias dicendum est tamen M ' non Posse ame Vari infra chorum, sed debere custodiri in publica

M. Eucharistia amereari nequit.' Item in oratoriis regularium privatis vel publicis vel semipublicis non licet custodiri SS. Eucharisua permanenter, nisi indui rum apostolicum obtineatur per S. C. C. Vel S. C. de Prop. Fide, Vel S. C. Pro negotiis ecclesiasticis vel Secretariam Brevium, Vel alligari possit immemora bilis consuetudo, quae indulli apostolici praesumptionem inducit. Idem videtur dicendum de seminariis et collegiis quae qua doque sub cura sunt regularium. Nam et de his valet generalis regula quod in Moliniis no parochialibus absque speciali indulto M. Eucharistia non liceat a servari. Tamen aliqui sustinent in oratoriis semina-

μαι. II. P. 261. Trid. Mas. XXV. o. 10. de Rem. Additit S. R. c. d. 16. Aprilis 1644, quoad monialium monasteria canonioe sint erecta; Decreti Auth. S. R. C. Vol. I. n. 860. moeris, 'Eucharistia,'' art. 1. n. 47. Benes. XLV. Const. 'Quamvis justo,'' d. m. Aprilis Iras; mis, Jus Decret. Vol. III. n. 549; n der Samen, Sacra Liturgia, Tom. IV. q. 160. P. 97. Ecclesiae regularium pro ipsis considerantur parochiales.

280쪽

DE HABITUDINE REGULARIUM AD S. MINISTERIUM. 275riorum et collegiorum M. Min. Pome continuo remedivari. Forsitan haec opinis valet eo in casu, quo

torium pro seminaristis et collisi habitatoribus eo siderari debeat parochialis propter carentiam ecclesiae proprie dictae par hiatis. Utique consuetudo immemorabilis etiam quoad haec omisia inducere potestius asservandi permanenter M. Meminentum. O me adiungimus quae ad asservationem M. Euch. in και iis sonorum cum istis simplici H quoque

spectant: αὶ Episcopus potest concedere eae missiste Ordinariab erutam asservandi M. Eucharistiam solummodo ι--μ nctam Propter transitorium necessitatem. Ita S.

Bit. C. d. 12. ΑΜ. 1747 ; 8. Harui 1879; 23. Jan. 1899.

Et hoc vabet etiam respectu regularium oristinorum. βὶ Episcopus sine speciali mouitiae uae in lacu, latibus horum Statuum foederatorum inclusa non invenitur Apostolica Sede recepta nori μιαι

eL mma, l. e. n. 54s. Amia, Dis rarchi. Rechis stim-- in fur die Fraue Congregationen, Μaing IMI, p. 237; Decret. Auth. S. R. C. ΙΙΙ. n. 3484, n. 4007. In laevit. oo odi solitis Formis I. C. D. nihil invenitur de ista saevitate. Attamen 'Episcopis huius Provinciae'- ita petierunt Patres Conc. Prov. Baltimor. IX- facultatem permittendi ut M. Sacramentum apud praedictaa oommunitates uellarum charitatis, Sororum Boni Pastoris, aliarumque religiosarum mulierumJ in congruo sacello asservetur, quando

id expedire iudicaverint, benigne' concessit S. C. de Prop. ride d. 25. Julii 1858 oonfirmatum a Pio α; es. Cono. Plan ii Baa. II. Aeta vi mortia 1868, p. 326. Unde certum est Epim