Compendium juris regularium

291쪽

286 DR REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

dM V in rauone causae consessionem tangenus, eum post examen ab Episcopi approbati absque limitatione. 6. Superior religimus, quando ex Episcopi deleg tione adhibet subditum ad opera generalia sacri mini terii, seclusa hypothesi specialis alicuius restrictionis, censetur ipsi subdito concedere omnimodam facultatem pro quibusvis Poeniterilibus, et pro omnibus quoque casibus reservatis in concessione episcopali contentis. 7. Quoad casua mammatos attendi debet ad tenorem; unde hinc regulam tenem: αὶ Si Episcopus generalem dedit facultatem, casus reServati non censentur comprehemi in eis, etsi non expresse eximantur; bὶ si Episcopus ampliorem facultatem concessit, V.g. pro Missionariis, ' et Superior subdito suo etiam generali modo illam communicat, censetur omnes faculistes lacom acceptas comminnicare; M si Episcopus pro certo tantum fine facultates dederit, illae ulterius non extendaut . o etiam facit propositio 12. ab Alexandro VII proscripta: ndicantes possunt absolvere a cassibus Episcopis reservatis, non obtenta ad id Episcoporum facultate. V Qui plura cupit solae, inspiciat viralistas. De monialium conteminis.1. Aliae moniales subduntur Praelatis regularium, aliae Episcopo; illis Praelatus regularis assignat com

292쪽

DE HABITUDINE REGULARIUM AD S. MINISTERIUM. 287

fessarium, approbatum tamen et quidem speciali ετ pro monitatibus ab Ordinario loci; his consessarium assignat lampus. Ita ex Const. Gregorii XV Insorutabili, d. 6 Feb. 1602, i5; S. C. C. d. 7. Junii 1755 ad M. 2. Accuratius ista iacultas approbandi ordinariis inpetens definitur in responsionibus S. C. Concilii ita, ut ab audiendis monialium regularibus su solarum, etiam quoad mlorem ercludantur: αὶ non solum subdiu, sed et Superiores; M oonfessarii qui solum Pro 3--- laribua approbali fuerint; o consessarii approbali proum tantum monasterio, quoad oetem monaateria; ii confessarii eatra dinarii pro una Vi probauq in ceteros supervenientes casus; o confessarii approbati quidem, sed ab Episcopo approba ne privari postea. 3. Alius confessarius est ordinarius, extraordinarius alius. Ita ex Const. Benedicti XIV distoralis curae V d. 5. Aug. 1748. Quoad qualitates confessarii ordinarataeo tenenda sunt: aὶ Confessarius sit unus pro singulis monasteriis; non sistuantur plures. Bened. XIV in Const. Od.; neque unus pro pluribus monasteriis, nisi necessitate aliter gente; S. C. E. E. et R. R. 4. Mart. 1591. M Confessarius ordinarius constituatur nec ad brevius neo ad longius tempus quam triennium. . Si is quem ensu Ordinarii pergeret absolvere moniales ullast triennium, eiusmodi absolutiones forent non solum illicitae, verum et invalidae, quotiescunque saltem

M. Bullarium Roman. tom. V. P. 5. mei, l. III. M. M. n. 19, l. III. P. 386.

293쪽

288 DR REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

specialis approbatio et iurisdictio ab Ordinario danda requiritur. Ait quidem Sabelli: Quoniam huiusmodi

imo propter penuriam confessariorum, Praesertim npud nos inmericae Septemtrionaliri, servari non potest, dicendum est, approbationem Valere usquedum Verbis aut iacto revocetur. ' Libenter huio mutentias in scribimus quoad sacerdotes saeculares in hac regione. At certe licet aliquid addere circa consessarios mon,iatum ex regularibus summos. Nam existunt hic et alibi) monasteria cum triginta et amplius regularibus, ex quibus Mnudoque constituuntur confessarii movi lium dies sororum). JamVero ratio penuriae sine dubio absurde quoad tales alligatur i tamen fit, ut regulares ex his monasteriis per binum triennium constituunturoonsessarii ordinarii. Quid sentiendum sit de tali consuetudine, quae multoties qualitatibus legitimis ad praescriptionem inducendum destituitur, nobis non liquet.-Ρorro haec conditio ad triennium V servari

Oportet eum quoad sorores, i.e. moniales is que ola sura et votis solemnibus in eo insu, quo istae apud unum conseissarium ordinarium confessiones insutuunt.

Ita S. C. E. E. et R. R. d. m. Julii 1875 et 29. Januarii

1847 Sed cum aliquando ex peculiaribus rerum iniunctis evenire possit, ut confirmatio ad aliud inemnium non solum utilis, sed necessaria sit, hinc eadem

294쪽

DE HABITUDINE REGULARIUM AD S. MINISTERIUM. 28s

S. C. E. E. et R. R., audito ordinario, et sanctimonialibus capitulariter per secreta suffragia, in casibus partio laribus confirmationem indulget ad secundum, nostiam ad tertium triennium, ea tamen conditione, ut pro confirmatione ad II triennium consensus duarum

ex tribus partibus in monialium concurrat; et pro

confirmatione ad III triennium omnium consensus accedat. Ordinarius vero de probitate Vitae et prude iis Consessarii referre debet, et S. C. certiorem reddere de necessitate, Vel saltem utilitate confirmationis. V Praebet ergo lex ecclesiastica facilitatem ut tum utilitati s. sacramenti consulatur et incommodo ex quacumque Parte era genti medeatur Superior. Non ergo adest tanta necessitas, ut lex tam saepe et diligenter inculcata parvipendatur. Insuper adest aliud reo medium. Μoniales nempe cum licentia erim monasterium degentes et sorores congregationum gaudent libertate accedendi ad sacerdotes omnes animarum

curatores vel aliis Verbis: consuetis facultatibus ab Ordinario instructos, etiam sine V speciali approbatione pro monialibus V in ecclesiis confessionis instituendae causa; nam tuno obligatio triennii non urget; S. C. E. E. et R. R. d. m. Iulii 1876. o Asistis maturitas etiam requiritur, uti Bened. MVin Pastoralis curae V n. s. dicit et S. C. E. E. et R. R. d. 12. viii 1617 amplius declararit esse astatem 40

annorum requisitam. Attamen hoc Valet pro oo lassariis monialium cum Vmis solemnibus vel ut alii Bisae. ibid. p. 13 'MQ.

maz. l. o. P. 335.

295쪽

290 DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

gregationum. in Regiamos excluduntur a munere confessarii ordinarii monialium Episcopo subiectarum, si venia Sedis AP t. non Rocedat; S. C. E. E. et R. R. d. 17. rimi 1893' At facile ista venia obtinetur a S. Congregnum si deficiunt sacerdotes saeculares idonei; S. C. E. E. et R. R. d. 5. Sept. 1727. ' In monasteriis regularibus immediate subjectis non ex esse praecipitur, ut regularis eiusdem ordinis in consessarium ordinarium

assumtatur.

H Ad munus m ess ii ordinarii dein spectat, ut iurisdictionem exerceat in sibi commissas, idque in foro interm tantum; ipsi soliὶ competit facultas dandi

Apostolicam Benedictionem in aruculo mortis; S. Ccladu . d. 23. Sept. 1775. Non vero competit eo fessario, qua tali, munus celebrandi missam come tualem, conferendi sororibus periclitantibus s. viaticum et extremam unctionem, concionandi; haeo diximus ipsi non competere, qua tali, 'd tuno bolum si simul est

Adverse tandem hucusque dicta valem dumtaxat demonialibus proprie dictis claustrali si nisi aliter expresse adnotatum fuerit 3. bὶ. Νam est discrimininter moniales claustrales et inter moniales latiore

296쪽

DE HABITUDINE REGULARIO AD S. MINISTERIUM. 291

sensu summas aliasque mulierum congregistiones quoad confessarium; nempe αὶ ut generalis approbauo ad excipiendas confessiones nullatenus sufferit pro eo sessionibus monialium claustralium audiendis, etsi in

approbatione nulla restrictio sit facta, dum in generalis approbatio ab Episcopo data sussicit ad audiendas

confessiones monialium latioris Sensus, M. no clausu

eas post e in iacultatibus excipere,' alias repprobatus ab Episcopo potest audire n--claustriatum doni Sione imo esse oonseminus ordinarius. Ergo vi facultatum generalium si Episcopo acceptarum regina 8 P sunt valide audire consessiones fere omnium so rum in hisce Sistiuus foede iis, si excipias moniales de Visit tione B. M. V. in monasteriis locorum Geometomensis, Hobile, S. Moisii et Baltimorue V et idem valet de sacerdotibus saecularibus a fortiori, si sunt facultatibus instructi, quia Sorores latae sunt Discopis, non Vero regularibus subjectae. Possunt regulares illarum comsessiones, si accedit consensus Superioris regularis,lieite audire.

Ratio eur 'claustrales' et moniales proprio dictae identi Mari possunt, est, quia juxta mentem Juria Canonici clausura palis monialibus cum votis solemnibus dumtaxat conoedi solet; S. C. E. E. et R. R. d. 7 Feb. 1592 et d. 16. Aprilis 1619; M. Biazarei, Collere. P. 736, notam. L--. II. n. 400. es. Mazarei, l. d. P. 736 sq. Vide resp. S. C. E. E. et R. R. d. 2. Martii 1866 ad ΙΙ. Immo valide absolvit sacerdos approbatus 'ad consessiones excipiendas

297쪽

2M DE RHGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

4. Confessarius erimordinarius in Epis m, ri mon ales ipsi sunt subjectae, et Superioribus regularibus, si istis sunt subjectae, bis aut ter in anno offeratur moni libus. Cono. Trid. sem. XXV. o. 10. de Rem. Circa quod statutum observis: M - Bras moniaribus, sive proprie dictis sives oribus congregationum inovitiis quoque) offeratur. Non Vero requiritur ut moniales apud ipsum commeantur. Sumit ut se sistant ipsi ad audienda monita salutaria. Bened. XIV Pastoralis curae 3.bὶ Eo quod bis nes t. extraordinarius conoedendus dicitur, non sequitur non pluries posse talem offerri. Immo ex Const. Pastoralis curae V Superiores sese minime dissiciles praebere debent in concedendo talem consessarium, moniali petenti αὶ in periculo mortis; ιη si alias nequit adduci, ut ordinario consessario eo fiteatur; n imo etsi id non recusat, si modo ex rationabili causa alterum desiderat. In articulo mortis, etiammonialis potest cuilibet sacerdoti, etiam non approbMo, eonfiteri ab eoque absolvi. rad. Con. sem. XIV. d. 7. M late consessarius eatraordinarius, sive R Superiore

regulari, sive ab Episcopo consututus indi i scindiam obesione 9ndinarii loci, si agitur de monialibus claustralibus sproprie dicus3, non Vero, si agitur demonialibus non-claustralibus. Constat ex supra dictis. M ooncludas tamen quemque sacerdotem approbatum

fortuito soror ad ipsum in molesta confitetur; neo interrogare debet sororem de adjunctis, in quibus ista Versetur. S. Poenit. d. 7. Feb. Isol; cf. Ania. Eoia. Isae, April. p. 173. M. Lin . II. n. 401.

298쪽

DE HABITUDINE REGULARIUM AD S. MINISTERIUM. 293

licuis posse adire convinium audireque consessiones

sororum.

o Si Episcopus monialibus sibi subjectis extraord, narium statuere negligit, negligentiam supplebit Haior enitentiarius; si Superiores regulares quoad visi subjectas id negligunt, oblatis extraordinarii spectat ad Episcopum; S. C. C. d. 23. Aug. 1631 et Bened. XIV

in Const. est. Q Si quas monialis putat se habere causam sibi adsciscendi extraordinarium, adeat Superiorissam, quae deinde advocabit extraordinarium. Ad hunc deinde spectat iudicare, utrum probabilis adsit causa recurrendi ad se; cognito non inesse talem causam Visnetur in eo elautia 'l iste oonfessarius V ad declinandam ω semionum sororum auditionem '; S. C. E. E. et R. R.

d. I. Feb. 18M; d. 17. Aug. 1891; decretum Quemam modum V d. 17. Deo. 1890, IV. H convenit ut prures extraordinarii deputentur, ut ex ipsis moniales inoo Valet praesertim de sororibus iuxta V Quemadmodum W; at ratione simili ad moniales potest extendi) eligant; S. C. E. E. et R. R. d. 17. Aug.

1891. Uuque penuria sacerdotum hane sapientissi-nimn dispositionem exequendam impedit. Unde etiam Rearii Generales, par hi, canonici, qui generatimisquendo prohibentur is munere conlamarii ordinarii, Possunt esse extraordinarii.' Sumnior regularis quoad moniales sibi subjectas, obli tus est ad deputandum extraordinarium, saltem

M. Bais ter, Guido canonique, Paris 1898, P. 253. M. Lucidi, de Visitatione M. liminum, ed. 3, t. II. P. 189.

299쪽

294 DR RRGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

semel in anno, eX clero sae uiari vel regulari diversae familiae - Bened. XIV Pastoralis curae, ' clam medium. Meo quoad S. Poenitentiae suorumentum sussicines.l 4. Quoad 8. Mirmae Unctionis mcmmentum. Regulares prismumentes clericis aut laicis, extra

ensum nec Sitistis, Sacramentum Extremas unctiones ministrantes, absque Parochiali licentia, excommuni-oalionem ripae simpliciter reServatum incurrunt.

Apostolicae Sedis V II. 14. Quoad explicationem Vide supra, ubi de Vitalico, i 2. n. 3, p. 283.l 5. Quoad S. Ordinia Sacrammulum. I. Rogia es, nisi de legitima contraria consuetudine

aut de speciali privilegio, rivilegium dico quod post

Concilium Trid. suit concessum vel confirmatum sorma specifica, et quidem nominatim religiosise familiae, non solum vi communientionis privilegiorum uale competit V.g. Societati Jesu, ordinari debent ab Em ωm, in cuius diomesi monasterium situm est. Ex

decreto Clem. HII d. 15. Martii 1596; Const. Benedi in XI v Impositi nobis V d. 4. Martii 1747. 2. Quodsi Episcopus Promius Ginns est Vel ordiu

' es. Santi, l. III. tit. s. n. 27. Ex Const. Gregorii XIII Wrum et utile' d. 22. Sept. 1585. Isto privilegio fruitur etiam Congregatio M. Redemptoris, Const. Leonis XII 'Inter religiosas d. II. Martii 1828. Horum Mo. Jesu et Rodempl. ergo alumni possunt ordinari a quocunque Epimom; ci. Santi, l. I. tit. II. n. m.

300쪽

DE HABITUDINE REGULARIUM AD S. MINIS RIUM. 295

tiones temporibus ordinationum non habet, Superior regularis Ordinandum ad quemcunque Episcopum dirigere Potest. Attamen tenetur in dimissorialibus litteris exprimere alterutrum ex dictis cis is, Ob quam Oporteat ad extraneum Episcopum confugere. Ex decreto Clem.

VIII est. Immo istis litteris debet addi aut nuda

rettestatio curiae episcopalis vel secretarii Episcopi, ex qua constet Episcopum di ominum vel Rbesse vel ordinationem non esse habiturum legitimo tempore proximo ad ordinationem statuto; minime vero Sumesunt attestationes, quibus declaratur ipsum ordinarium extris tempora statuta Sc. erim Sm sabbata), ordinationem non habiturum. Impositi nobis, V Bened. XIV et S. C. C. d. 18. Aug. 1888. 3. V ante Sede episcopali Superior concedere potest litteras dimissoriales ad quemcunque olampum; S.C. C. d. m. Julii 1675. 4. Quodsi ordinandus regularia set ex dioeceia vere nullius, Superior talis monasterii eneratim dictus Abbas nullius' debet isti ordinando litteras dimi

sinas concedere ad Episcopum Viciniorem; o deor.

est ex proximitate inter ecclesiam cathedralem ui copi et Abbaliam, non autem territorii. 5. Requiruntur quidem ad ordinationem licite susci, piendam etiam litterae testimonialis, quae differunt adimisso rebus. Νam istae sunt documentum Scriptum, quo alieno Episcopo committitur ossicium exercendi, quod Episcopus proprius deberet peragere, quo Moin