장음표시 사용
311쪽
306 DR REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.
Via e currentin communi pecuniae adhuc exiguus sit. Porro talis est etiam pro regularibus, qui negotiis in hac nostra regione peragunt. Diso pro nostrn regione; nam si foraitan pecuniam sumunt Vel conducunt ex aliena regione, Vallar illius regionis tanquam norma sumenda esse Videtur. meo nostro iudicio.
3. Insuper Atimatio aM e bene aeuo Amatorem fieri potest, si 1' res ait exigui valoris M. talis ut eius reditus
in eam conservandam non sumiant; aut talis, ut varisimilitis ad triennium, sine notabili deterioratione, non sit perduratum, Vsi. Vestis, iumentum, etc. 2' si urgeret necessitas, quae moram non patitur Vel adsit magnae utilitatis occasio, quae alias tranaeret, Vel 3' aires relicta Vel donata sit ecclesiae me monasterio in
lege, ut alienari possit, Vel 4' si res relicta sit incapaci possidendi, ut sunt innores Observantes et Capumini, qui rem idcirco Vendere possunt et applicare in ecclesias vel monasterii utilitatem, vel M in habeatur privilegium speciale et personale; nam ex Moreto S. Omii d. d. 22. Dec. 1880 constat abrogata esse, tum privilegia a liqua ab ipsa Sede Apost. oonoessa, Mimandi M. absque beneplacito A M., tum consuetudines particulares huic legi contrarias, quamvis immemorabiles. 4. Contendunt quidam, etiam in alienatione rei exigui valoris et mobilis non pretiosi Praelatum regularem indigere licentia et decreto Ordinarii. Et revera ita habet Bisaurei in collectanea. 'I' Craisson
312쪽
DE HABITUDINE REGULARIUM AD BONA TEMPORALIA. 307
porro hanc doctrinam mitigat quoad bona mobilia non pretiosa, dicens harum alienationem licere Superioribus regularium inon Vero monialium) absque decreto et licentia ordinarii, iuxta Const. Benedicii XIV navit V d. d. 21. Jan. 1758. Huic sententias tum Biss.
tum Craisson), quamvis contradicere non Pruesumamus, tamen consuetudo Videtur contraire.
5. Quid venit nota mobilium pretiosorum 'ν Alia
sunt pretiosa vel ipsius rei ementia, e.g. -- mel sine argentea et nurea, vel Bibliotheca, Vel ratione alicuius rei adjunctae, e.g. reliquiae et imagines, quae
ud populum magna Veneratione dignae dicuntur, Vel libri et res artium, ratione antiquitatis vel raritatis. Isin ergo, tanquam mobilia Pretiosa st que beneplacito Apost. alienari nequeunt. RG motalis est Pecunia, fructus et jumentum. Porro licite, absque Sedis Apost. indulto pecunia communis potest expendi ad emenda bona immobilia fructifera, vel collocari apud bancarios. Fructus possunt vendi superflui, ut res fructificet potius, quam Perent. Iumentum generatim distinguunt in gregem et ringulos, dicendo hoedos, arietes, Vitulas, uno Verbo, fructus gregum, non Vem gregem ipsum, Posse
6. Ut alienatio bonorum immobilium et mobilium pretiosorum licite fiat, requiritur emo: αὶ convocatio Capituli, eiusdemque consensus ita ut si Haelatus a maiori parte Capituli dissentiat, alienatio fieri nequeat,
313쪽
3AE DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.
η doemtum alienandi post factam supplicationem Cayituli, o beneplacitum Apostolicum, intellige, si agitur
de alienatione talis rei, quae valorem requisitum excedit juria mentem canonum et Praxim modernam.
ARTICULus IV m habitudine Regularium M Ius commune. Quia status religiosus, sive in structo sive in m creto consideratur, extra Ecclesiam Christi nequit existere, lataque imprimis guberuntur jure communi, omnis societas religiosa relinonem quandam habere debet ad jus commune, deque illo paruoipare. Verum cum status religiosus peculiare sit insututum in regno Chrisu visibili, fieri nequivit, quin, decursu -- lorum, crescente, ad Rrboris instar fructuosi, statu religioso et amplectente Varia humanae societatis brachia, ipse sit ditatus variis normis, quae a jure communi videbantur discrepare. At ne nimia dive sitas legum, solidum et Vere mirabile canonum Ecclesiae fundamentum detrimentum pali sineret, factum est ut custodes in specula Ecclesiae postu, sapientissime discrepantiam legis universalis a norinia statui religioso peculiaribus mitigare omni vigilantia conarentur, non utique despicientes Vel parvipendentes religiosa inam tuta, sed ad normam quandam illa reducentes. At et sic non sustulerunt privilegia omnia, quae iste status velis innata sua peculiaritate requirere videbatur.
314쪽
DE HABITUDINE REGULARIUM AD 1- COMMUNE. 30s
de talia privilegia adhuc existunt, de quibus breviter sumus tractaturi, et quidem in genere et in specie. 1. De Regularium privilegiis in stemm. 1. Privilegium demitur: ius speciale seu lex privat alicui fav em specialem concedens. Divisitur privit gium in vi contra et praeter ius; bin male si personale; o perpetuum et temporarium. Quas distinc nessat clarae sunt. Forsitan imat dicere, quonam im tescat, utrum pGilagium sit male an personale. Dicunt canonistae formam Verborum bene nitendendam esse,
. e. si mrilegium detur alicui Praelato sub nomino dignitatis, Vsi. Α in Μοntis Cassini, non ex suo Vel saltem postposito nomine proprio vel Abbatis actualis , censebitur reale et dignitali concessum. Natura quoque privilegii considerari debet, an sit tale, quod ordinario
etiam successoribus solet concedi vel non. 2. Acquiritur privilegium sive per concessionem is malam legislatoris sive per communicationem. ossaeis potest fieri vel primaria concessione vel co firmatione. Prior nondum concessum esse simpliciter supponit, dum confirmatio supponit iam antecedenter factam esse conoessionem, sed nune, B.g. Propter lites pendentes Vel pris Mendas, indigere confirmatione.
At ista mn malis potest fieri vel forma communi vel spodiali. Prior nihil aliud didit nis existentiam
315쪽
310 DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.
alicuius privilegii, quin ad valorem Aliquid. addat. - matis vero apstariis, quae continet vel clausulam ex certa solan - Vel documentum, primitivum privilegium repetens Vertatim, Requiolet no e comoessioni.
3. Communicatio privilegiorum tune obtinet, quando Superior Summus Ponus ), quod uni simpliciter concessit, extendit etiam ad alterum, estque duplex: M per extensis em, quando M. unum idem 'privilegium ad alios extenditur, illos quasi aggregrendo privilegiatis; tunc si nugeatur Vel minuatur privilegium in his, quibus fuit prius concessum, augebitur vel minuetur in omnibus aliis aggregatis; bin ad inatar M. . alterius, cum ad exemplum et similitudinem unius alteri etiam conceditur. Haec etiam fit duplici modo: πι -- qualiter Vel ametus principaliteτ et M non oesque mi inesse ter seu accessorie. Si fit modo α), tunc utrumque privilegium stat per se independenter, et non mutatur
vel perit eum prius conoesso privilegio; si fit M tune
secundo concessum P ilegium dependet a primo, cum quo mutato Vel Pereunte, etiam mutatur vel perit. 4. Communicatio is instar praeserum obtinet quoad regulares; et imprimis Memdicaram inter se habent absolutam et plenissimam pririlegiorum communionem ex variis constitutionis Summorum Gntificum, in
es. Phidips, i. e. ait in confirmatione speciali, quando 'exoreta solentia' adhibetur, privilegia a Cono. Trid. revocata, nonoontineri. M. Alchrior, p. 73I et notam R
316쪽
DE HABITUDINE REGULARIUM AD SUS COMMUNE. 311
Julii Π, Leonis X, S. Hi V, Clementis VIII. Hendi,
eantibus adiungi dinet Societas Jesu, quae Omnis Nilegia eo ipso acquirit, quo Hendicantibus cono duntur. meo communicatio, V ait Reisse tuet, ' currit de Praelatis ad Praelatos, de fratribus privatis ad fratres privatos, de conventibus ad conventus, de festivitatibus ad sestivitates. V Uno, ' ait Bouis,' V. g. si concedatur privilegium Magistro Generali Dominicanorum, privilegium illud erit simul aequisitum Generali Franciscanorum, Praeposito Generali Societatis Iesu. Item quod conceditur pro festivitatibus sanct
rum unius ordinis, concessum censetur pro festivitatibus sanctorum aliorum ordinum ' intellige, si sint eiusdem ritus. Quoad india Misa disputant auctores, utrum in communicatione Sint comprehensae necne. Νegativa sententia videtur esse probabilior. Porro generatim auctores dicunt, etiam alios Ordines formales, non Vero Congregationes, Participare vindicantium privilegia, imo et moniales, dummodo tam isti quam istae eorundem sint capaces. 5. Communicatio non Lahet lacum circa sequentia
privilegia: αὶ personalia 'f. supra n. 33, i.e. illa, quas alicui
personae particulari sunt conoessa; M. Bovia, Π. p. 77; Aie, ' p. 487, l140. 3; S. A A. de
Privilegiis, α s, Vol. IV. P. 352 M., ait ' Mend. communicare privilegiis ceterarum religionum vel congregationum. I. V. tu. 33. D. M. Ius Reg. II. P. 77. μα. II. P. 103. S. AUL. de Privilegiis, n. Io; Crinisaon, D. 2934.
317쪽
312 DE REGIMINU REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.M ex bitantia, i.e. quae dissiculter conoeduntur, esi. Ροntificalia plus 3 vicibus peragendi; o menalia si odiosa et quae sunt contraria propriis Consutu nibus; adeo ut praejudioent bono si- -- muni observantias Religionis; vi quae alicui ordini vel occlesias ad tempus eo
H quae uni monusterio ob aliquam specialem rati
nem, B.g. Peregrininonis uisum, eo eduntur.
6. Ustin pririlegiorum deroges iuri communi et simul importat, ut quis in casu, quo turbatur in eorundemum, habeat jus agendi, illa M. defendendo. Quapropter privilegium Visae Vocis, quamis subsistere possit in foro interno, de gulo tamen Curiae Romanas et ex
regulis Cancellariae Apostolicae stem. 25 et 53ὶ vix
sustinebitur in foro contentioso. Ἀ- privilegiorum, generatim loquendo, taber est: i.e. nemo cogitur ad utendum privilegio. Mespias tamen casus αὶ si privilegium oedat in bonum commune; bin si quis non utendo privilegio damnum directe inferret proximo; eὶ si Propter no usum renuntiandum esset privilegiis communitalis Vel privilegiis, quae eum aliis communia haberent
es. Stamia r. l. V. tit. m. n. ae, α M; Regulam Dris M. in M. S. Arph. de diis. n. 11; Res ena. l. V. tu. m. n. 66. Sin tigri l. V. tu. 33. n. M; Mistensi. l. V. tit. m. n. 61. M S muciori mid; oui tamen alii contradicunt; es. Hal. II. p. 100, at opinio Schmia r. magis probabilis nobis apparet,
quia mens concedentis fertur Praecise in illam causam. es. En , l. c. n. 8. Sehmia r. l. o. n. 178.
318쪽
DE HABITUDINE OGULARIUM AD IUS COM--. 313
P mmcte quibus competit saevitas utendi privilegiis alioui Ordini concessis, sunt: M omnis membra, actu talia; unde excluduntur apostatae, qua tales, sentenuadsolaratoria denuntiati, et eiecti ex ordine; Episeopi regulares non possunt uti pririlegiis communitati qua tali concessis, quousque erim ipsam Visunt.bὶ Novitii, munerei graues laici), ω tiarii et te
uarias in communitate Visentes - quoad ultimamolassem, ait S. Alph. si votum castitatis habeant. V o Famuli, qui sunt Vere commensiam, etc., non participant in omnibus Nirilegiis, quae conceduntur religiosis, sed iis dumtaxat, quae ratione communitatis ipsis mPetunt, e.g. Gemmonis. Montalea, tam Mendicantium quam non Mendicam vum, gaudent privilegiis monachorum sui ordinis eteonsequenter cuiuscumque alterius ordinis in omnibus,
7. μια αatio aut inea Vel iuridica vi a principetantum, iae. Summo Pontifice Vel ab iis, quibus iste oommiserit, potest fieri; M Concessum est etiam Gener libus, Visitatoribus et Haetatis immediatis interpretari privilegia regularium, quoties illi Praelati consulunt iurisperitos; o Episcopi Vero, saltem quatenus sunt Ordinarii, non possunt iurissim interpretari privilegia
vilegia odiosa, praeserum derogatoria iuris
communis, aut statutorum et consuetudinum regu-
De Privilegiis, n. s. M. Pies. II. P. 116. S. Aινα l. o. u. 10.
319쪽
314 DE OGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.
larium sunt ad res interpretanda; at in to missi 'praesertim reiaibus, e.g. Ordini aut communitati eo cessis, interpretalio lata, imo latissima interpreta adhiberi debet. 8. Am untur privilegia variis modis, ex quibus libet
αὶ Per renuntiationem a parte privilegiau. Adverto tamen quod rem alio Praelau non aboleat privit gium, nisi accedat consensus inlius Capituli, et quidem generalis, si agitur de pririlegio, quod respicit totum ordinem; localis Vero, si agitur de privilegio spectante
aliquam communitatem Nisa e et principaliter. M Per non Um Vel usum donustrium nonnisi onerosa, non vero favorabilia amittuntur. eὶ Per revocationem concedentis aut eiusdem sume foris privilegiato intimatam. Dicitur ste malis revocatio, quando uni Versim remeantur privilegia omnia deoreto alioui oontraria, V.g. per clausulam Non obstantibus
quibuscunque privilegiis, et praeserum si additur intulionibus, aut legibus in contrarium facien ua. V Quoad vim clausulae V Non obstantibus privilegiis quibuscunque, etc., ' absque illo addito consutinonibus,eto., V ait Barbosa, illam derogare pririlegia, quas in corpore Iuris clausa non sunt, non Vero ea quas in eo clausa reperiuntur, nisi additum an etiam clausis. MVerum haec clausula: Non obstinubus privilegiis
320쪽
DE HABITUDINE REGULARIUM AD IUR COMMUNE. 315
quibuscunque, Constitutionibus aut legibus in contrarium laesentibus' aut alia: Non obstantibus qui Meunque in contrinum facteolibus, est. V posita ab eo, qui de inre potest, V.g. ει , Operatur effectum omnimodae derogationis omnium legum, statutorum et privilegiorum, etiamsi privilegia non nominarentur. Talis clausula, imo et expressior, adiuncta est decretis reformatoriis regularium a S. Concilio Hidentino
propositis: Non obstanlibus eorum omnium et Singulorum privilegiis sub quibuscunque formulis Verborum m emis ac mare magnum appellatis, etiam in fundatione obtentis, necnon consutionibus et regulis, etiam iuratis, atque euam consuetudinibus Vel pra sorimonibus, etiam immemorabilibus.
s. Quid nunc, post Conestium Tridentinum, tenem dum est de regularium privilegiis ν Respondemus
eum innovistis optimas notae: 'M certum est, non omnia regularium privilegia reminis esse a Concilio, imo plura firma et illaesa' mansisse sem. XXV. o. 20. de Rem. ἔπι eertum est, revocata esse omnia privilegia, quae decretis sessionis XXV. de regularibus adversantur; H eertum est privilegia quae illis decretis sextra sess. XXV. de Rem 3, quibus adjecta est clausula reVocans,
esse sublata, et haec sunt: 1' sem. Tv. de usu et editione M. librorum.
De Clausulis, n. m. p. 447; M. Semati . l. v. tu. 33. n. 23s; Mares, de Legibus i. 8. o. M. n. 2. aem. XXV. o. 22. de Rem.' es. Sin tigr. l. V. tit. 33. n. 237 sq.; Mister . l. V. tit. 33. n. 139 sq.; Cratam' n. min.