장음표시 사용
281쪽
276 DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.oonos ne licentiam Permanenter asservandi M. Min. in oratoriis quibuscunque quae non sunt parochiales Vel non considerantur qua tales etiamsi sorores sint
subjectae omnimodas iurisdictioni Ordinariis. Mosequitur ex supra dictis. in Quando indultum a M. sorores obunent, uti roribus Sami. Cordis Ladies of the Mered Martin
et aliis conoessum est, o ditiones certae praescribuntur: dummodo lampas die ac nocte nocensa coram obedinaculo retineatur; dummodo quotidie, si id fieri potest, aut saltem semel in hebdomada celebretur; dummodoo Ves ab aliquo presbytero custodiantur; dummodo ita quoad sorores quasdam Gregorius XVI d. 14. Maii 1833 statuit ' ibi saltem quinque sint contubernales Vel secus plures puellae insutionis causa Penes eas demut
regionis Miscopos illo frui ex eo, quod acta Cono. Plenarii R. II. tit. VIII. n. 41M ad illud decretum alludunt. cf. etiam earundem Constitutiones a S. C. E. E. et R. R. d. II. Oct. I847 et a Pin IX d. I3. Nov. 1847 confirmatas; Amat,
Uan der Mamen, l. o. P. 97. II; cf. etiam Decreis Cono. Bestimor. II. n. 265 sq. Amia, l. o. P. 237. In Provincia Νε Eboracensi cf. Cono. ΡmV. Q. IV p. 8M praescribitur, ut Missa salism semel in hebdomada ibi celebretur, et ut sorores semel saltem in mense Puellas suarum scholarum, quamvis hae extra domum religiosam sint, ad oratorium ad Sam. Visitandum adducant. In ProV. S.
Ludovici es. Synod. dioec. S. Ludovici 1896, p. 163ὶ a scribitur, ut quotidie, si fieri potest, Missa in altari, ubi M. Min.
282쪽
DE HABITUDINE REGULARIUM AD S. MINISTERIUM. 277
M Quando indultum habetur supra hac re, M. Me ristia potest asservari ibi etiam in casu, quo in adnexa ecclesia idem M. Sacramentum jugiter custoditur. V S. Rit. C. d. 8. Maii 1866. εὶ Quando domus religiosa obtinuerit indultum a
servandi M. Sacramentum, capellanus illius oratorii potest infirmis illius domus ex devotione s. Communionem petenlibus, istam administrum. S. C. C. d. 6. Deo. 1688.
s Concessit etiam S. Bit. C. d. m. Νov. 1880 Filiabus
Caritatis, ut M. Mininsua asservetur in Sacello, quod subest dormitorio puellarum, dummodo altari imPon tur baldachino. ' ' o Quoad s. functiones in istis Oratoriis 8Ororum me istoria, quatenus sunt destinata inmas dicendo ibi vel alias s. functiones exercendo debent esse benedicta ab Episcopo iuxta formam in Bituali Romano pris seriptam peragendas nota sequentia: inmae quotlibet possunt ibi celebrari, nam S. Rit. C. numerum non restrinxit; benedictiones et distributiones cinerum, eandelarum et palmarum, benedictiones mulierum post Partum,' ignis, seminis, ovorum similium possunt ibi
asservatur, celebretur. Quod conforme est decreto S. Rit. C. d. 16. Martii 1833. Quod concessum est Filiabus Caritatis a S. Vinc. a Paulo; of. De eL AMA. VI. n. 3662 ad II. Amia, l. c. P. 238. Decret. Auth. S. Rit. C. Vol. III. n. 3525 ad II. Decretum generiae S. Rit. C. d. b. Junii 1899, II. III. D. σεια Auth. III. n. 4025. S. Rit. C. d. 13. Junii 1893; Amia, I. c. p. 236
283쪽
278 DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.
peragi; item expositio 40 horarum et benedictio, quae fit super populo; item expositio, quae fit cum reliquiis et sacris imaginibus, et benedictio quae fit cum eis supra populo; item annuntiatio festorum et ieiuniorum;
item conciones; possunt etiam ducere Processiones inua ambitum oratorii si extra oratorium facere
id cupiunt, sorores indigent ordinarii licentia item collectio eleemosynarum locum habere potest; item functiones hebdomadae sanctae insimul summae P sunt ibi peragi; at circa hoc ultimum observandum est decretum S. Rit. C. d. s. Dec. 1899 et decr. d. 31. Aug.
1839: Regulares eorum Superioresin proprie dicu γω
sunt celebrare unam inmam lectam, quin functiones s. hebd. in eorum ecclesiis peragantur, in oratorio privato; et si desit oratorium, in ecclesia ianuis clamas. In oratoriis Vero Seminariorum et piarum Communit tum, si functiones hebd. Sacrae P Priae nequeunt
peragi, is que speciali indulto apostolico insin inferia V legi vel decantari nequit.
es. Amat, i. o. P. 236, notam 3. es. Decret. Avith. S. Rit. C. Vol. II. n. 2799 in I. et II. id. Vol. III. n. 4049 in I. et II. Idem decretum est in Mediolanensi d. 22. Aug. I902 cf. Analecis Mesesiast. Sept.
Oct. 1902, p. 392 sq. , et in eadem Mediol. d. 18. Julii I902 es. A d. Koctes. Aug. 1002, p. 338 sq.). Ex quibus decretis eo cludi potest: mos legendi dictam Missam tum in feria V in coena Dni., tum in Sabbato Sancto in oratoriis publicis et semipublicis permitti posse, dummodo ex iure vel ex privilegio
in istis oratoriis functiones in Triduo maioris hebdomadae, adhibita etiam forma minus Aolemni pro dioecesi ritus --brosiam, Peragi Possint. Hie refertur expresse ad rubricas Mimalis Ambrosiam et insuper in Memoriale Rituum a Bened.
284쪽
DE HABITUDINE REGULARIUM AD S. MINISTERIUM. 27sc) Demum nota quoad oratoria aem0rublica, quod omnea qui inmae sacrificio intersunt, praecepto audiendi Sacom auliuaciunt. Huius generis oratoria sunt illa in Seminariis et Collegiis ecclesiasticia; item quae peditinent ad pia Instituta et Societates votorum simplicium, aliasque Communitates sub regula sive statutia saltem ab ordinario approbatis; ad Domus spiritualibus exercitiis addictas, ad Convictus et Hospitia, ad Nos comis, Orphanotrophia, necnon ad Arces et Carceres
Tempore interdicti se radia locatas possunt regulares extus iuria de regularibus tantum loquuntur, at ex pari Videtur etiam extendi pome ad Omnes religiosos n suis ecclesiis quotidie missas celebrare et
XIII oditum pro eleri defectu ad s. functiones peragentas. In Hesilinensi vero dioecesi permittitur ut facultas petita V M. peragendi ossicia in hebd. s. iuxta Memoriale Bened. XIII
'concedatur solummodo oratoriis sive publicis sive privatis monialium sub clausurae lem viventium et aliis oratoriis sive ecclesiis publicis, pro locorum necessitate sive magna utilitate
juxta prudens RG. Ordinarii pro tempore arbitrium; et facto Verbo eum Smo. V S. Rit. C. d. 16. et 23. Martii 1876; memeta Auth. Vol. ΙΙΙ. n. 3390. Unde nobis videtur ex istis decretis posse sequentia sumi: 1' ubi M. Euch. asservari licet Uuxtadeor. S. Rit. C. 14. Junii 16593 ex jure vel ex indulto Apostolico, et ae functiones s. hebd. ex licentia ordinarii juxta Memoriale Bened. XIII peragi possunt, Μissa in feria V in Coena Domini legi aut eantari potest, Hias 3' requiritur speciale indultum Sedis Apostolicae' ol. etiam tangem arta rarin 1000 53 n. ΙΙ. p. 362 cuius auctor est ei. m. Carolus Μver. Νotetur adhuc istam licentiam Υ) quotannis ab Ordinario peti debere. Ex voto consultoris in decr. S. R. C. d. 28. Julii 1821 ad IV. S. Rit. C. d. 23. Jan. 1899; meret. Auo. III. n. 4007.
285쪽
280 DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.omia divina recitare, submissa tamen Voce, ianuis clausis et campinis non pulantis; solemniter et modo solito in festivitatibus Missis Domini, Paschae, rint costes, Corporis Christi, Assumptionis B. Μ. V. Vcommunicatis, non Vero interdictis prorsus exclusis. Tamen vi facultatum m. I. art. 2M Upiscinis nosmis concessarum gaudent sacerdotes nostri ex facultate communicata licentia celebrandi . . . Prae sentibus haereticis, schismaticis, infidelibus et e
H S. Rit. Congregalio declararit: Sacratissimam Eucharistiam servandam esse in uno tum rem Aureri, designando ab Episcopo: V d. 21. Julii 1696. Meo tamen intelligenda sunt de conlinuis amerinuone, non de te omnea, quae in altero etiam altari quandoque, congruis de causis, e.g. Occasione alicuius Festi, aut radui, aut novendialis, aut mensis honori alicuius
Sancti consecrati permittitur. Ita S. Rit. C. d. 2. Junii 1883. Altare istud potest esse aliud quam maius; S. R. C. d. 18. Μaii 1878. 2. Quoad eaepositionem: Non licet regularibus et alaruori religiosis absque votis solemni Q in eorum propriis ecclesiis M. Sacramentum publios e onere, nisi eae causa miblica squalis esset specialis devotio PromoVenda', quae probata sit ordinario. Ex causa
286쪽
DB HABITUDINE REGULARIUM AD S. MINISTERIUM. 281
autem Privatis possunt illud exponere, dummodo M. Hostia e tabernaculo non extrahatur et sit velata ita,
mo ultimo modo, qui Vocatur e Osuio Privata, fieri potest absque licentia ordinarii et benedictio, in casu,
potest dari cum M. Sacramento. S. R. C. d. 30. MV. 1895. vero regulares habeant pro se os uetudinem tegitime Prosscriptam, approbarione Episcopi, etiam pro publica expositione, scilicet: extracto SS. Sacramento et eruamis et S. Hostia detecta, non indigent, Praesedium eo in casu, quo fit in ecclesia regularium lausis for bus, Vel in eorum oratoriis P RUS, uia tunc reVera expositis, quamvis sit publica Pro Praesenlibus, non tamen potest vocari simpliciter Publion, absente populo. 3. Quoad taminiat tionem: Regulares possunt insula ecclesiis intiamsi non sint parochialosin Vel per se vel per alios sacerdotes ibi celebrantes, S. communionem dispensare quibuscunque inrisufidelibus, exceptis communione paschali et Visum. Die Vero Paschae, et aliquibus in locis, V.g. Romae, etiam seria V in Coena Domini, regulares prohibentur in administranda s.communione in suis ecclesiis, niti forte consuetudo legitima aliter serat.' Romae certe non adest ista consuetudo' Attamen famuli, qui actu ipsis regularibus inserviunt, inter monasterii septa resident et sub
287쪽
2M DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.
Praelatorum obedientia Visunt, ' communimem γωλalem hoc quoque die recipere possunt a regularibus in suis ecclesiis set oratoriis). Idem dicendum esse videtur de convictoribus sive alumnis internis, non Vero externis. rimen hoo non valet de famulis monialium; nam tales debent s. communionem tempore paschali a motas, in quorum par hiis monasterium et mansiones ne sunt V recipere, in expresse declararit S. C. C. d. 19. Sept. 1722. Ceteroquin in Maera regione, cum fideles quicunque possint accipere S. communionem PMetalem, etiam die Paschatis a quocunque sacerdote RPProbato, hoc etiam licere dicendum alumnis regularium,' immo
salvo meliore judiciοὶ et alumnis et familiaribus mon, Mium. Regulares non possunt administrare Viaticum praeserum non publice M. Eucharistiam per plateas deferrein nisi iis, qui exemptionis privilegio gaudent Vel de eo paruolpant, ergo nonnisi professis, novitiis et familiaribus ut supra descriptis. Refigiosi vero pra
sumentes clericis Rut laicis, erim casum necessitatis, Sacramentum Eucharistiae per viaticum ministrare absque parochi licentia, V excommunicationem ripae simpliciter reservatam incurrunt.' iacentia pra
Mare, II. n. IMI. Quoad alumnos distinguunt aliqui, utrum institutum alumnorum dependeat a civili auctoritate an vero a solis regularibus. In priori casu dicunt indigere ad hoc regulares speciali privilegio; non vero in secundo, quamis controVertatur M. Pist. II. p. 246 sq.; haec distinctio nihil valet apud nos.' Mare, ΙΙ. n. IMI.' Smith, Elements ed. 8, Vol. I. n. 432, n. 651 sqq. const. 'ADMolicae Sessis,' II. n. 14.
288쪽
DE HABITUDINE REGULARIUM AD S. MINISTERIUM. - 283
sumpta sumit; casus vero necessitatis intelligitur, si perieulum sit in proximo, ut aegrotus is que S. z-munione esset moriturus, Vel si parochus acciri facile nequeat. Alterutro obtinente habetur casus necessibistis. Religiosus hic sumendus est stricto sensu, i.e.
ex ordine formali. Et quia Const. Apost. Sedis Vloquitur solummodo de V olericis V et laicis, ' non vero
regularibus, inde excommunicationem non incurrit qui administrat viaticum aliis regularibus, etiam alterius ordinis. l 3. --d Poenitentiae 8acramentum. Adverte nos hic loqui de confessariis regularibus quoad audiendas confessiones saecularium et moni lium , non Vero quoad audiendas consessiones Proprii ordinis sive confratrum. Dicimus ergo: 1. Confessarius regularis, etsi approbatus ab ordinario loci, indiget Superioris sui consensu, sestem incito, et in casu necessitatis, praesumpto, ad lacus audiendum
2. Milus remireris valide aut si ire excipere potest consessiones saecularium, licet a Superiore suo i structus sit et approbatione et iurisdictione et deput time, absque approbatione indinarii loci cui subjecti
3. Regularis saevitate ab Ordinario instructus semper
289쪽
284 DE REGIMINE REGULARIUM AD IΝTRA ET EXTRA.-dide excipit consessiones saecularium, licet non
probatus juxta leges proprii ordinis vel invito Superiore,
imo licet ab isto ait suspensus a munere confessarii. 4. Quae hucusque dicta sunt, coni Verrim non
subjacent. Nota tamen n. 2, ubi dictum est valide aut licite. V Ratio est haec: Μoralistae' generatim dicunt regulares accipere iurisdictionem, mediis aula Superioribus, a Summo Pontifice. Verum huic opinioni
Versatur alia, quae recentissime fuit defensa a Sarii, optimae notae canonista, qui contendit jurisdictionem regularibus ante Cono. radentium numquam fuisse
Ita S. C. E. E. et R. R. d. 2. Martii 1866 respondit ad dubia Proposita a procuratore generali O. P. ad 1m et 4m; ef. Biae. Colleci. p. 755; Santi, l. ΙΙΙ. tit. 37. n. 8. p. 367. Nota quod in dicta decisione S. Congregationis nihil dicitur, utrum inmo Merio, an eram ipsum confessio saecularis personae audi tur. Cama tamen nobis occurrit, quo obiciebatur saecularem non posse audiri valide a regulari, etiamsi facultate ab ordiu rio instructo, in mori lario; et unica ratio erat emtorium exemptum emo a iurisdictions Episcopi. JamVero, qui ita loquuntur, oonfundunt territorium et exemptionem. Porrosaeeularia eo quod transeunter in monasterio moratur, nec
eximitur a iurisdictions Episcopi, cui aliter est subjectus, o fit subditus Praelati illius monasterii, in quo transeunter degit. Hoc enim claro expressum est a Cono. Trid. sem. 24. c. 11. do Ref. ubi declaratur, quinam praeciae de privilegio e emptionis participant; sunt enim Migiosi ipsi et familiares iam supra descripti. Ratio territorii solummodo valet quoad monasteria Vere nullius. Insuper, si illa ratio Valeret, S. C. eerte elaca ipsata scivisset et declara et aliquid. Futilem proin iudicamus illam objectionem, quae solummodo potuit oriri ex confusione supra dicta. cf. Salem, Τ es. Moral. ed. 13; n. 774 sq.; LAE . II. n. 37s. IV; Gum, II. n. 557.
290쪽
DE HABITUDINE REGULARIUM AD A. MINISTERIUM. 285
absolute concessam 'a ripa, nec esse tam clare eo
cessam ab isto concilio sem. XXIII. c. ab. de Ref. , ut non relinquatur aliquod dubium, et declarauonem S. C. E. E. et R. R. d. 2. Martii 1866 esse contra Morali tarum opinionem. Nec immerito istam sentenuam in sat probabilem dixeris, si inspicies prurim, in ait Biggarri, S. C. E. E. et R. R. necnon S. Genite tiariae. rio scopo huius libri sat est adducere quae dicit Sabetu: Ad absolutionis validitatem approbauo Episcopi non solummodo communicatio jurisdictionis a Superioribus regularibus factaJ, velut o duis sine
quG non, requiritur. 5. Episcopus Potest eos regulares in omen V Me,
qui αὶ sine examine Apri in fuerunt, M post e amen, limitate tantum approbari poterant; saltem tempore Uprobationis elapso, o non ab Episcopo, sed in eius Vicino, aut antecessore, licet examinati, probationem acceperunt, etiamssi illa fuerit illimitata,
Praelectiones Iuris Canonici, ed. Pustet 1898, ML III. p. 368 sqq. l. III. tit. 37. n. 9 sqq. Communicarit tamen nobis es. Rev. Vir criticus, cui manuscriptum fuit ad examinandum subjectum ab Editoribus, as suspicari istam oPinionem non
sciam ipsius Santi η IM'. sed es. Martini Leitner, qui istam oditionem publici iuris fecit. Originalem editionem non Potu,
mus inspicem. Tamen argumenis allata nobis apparent sat valida; quisquis ille est, qui illa proponit. Occasione hic arrepta illi Rev. Viro critico, cuius nomen nos latet, nostrum quam maximam gratitudinem cupimus exprimere pro examine attentissimo et notis nobis communicatis. uectanea S. C. E. E. st R. R. ed. Rom. 18M, P. 723. Thool. Moria. n. 775.