Compendium juris regularium

331쪽

326 - REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET RUMA.

munioetur subditis. Porro non videtur absque re indicare quaenam sint causae, in specie ad S. Omium spectantes; sunt porro: M Quae fidem tangunt, i e haeresis, Bohim Ο taria; bὶ Omnia divinationum genera, sise Personis' siselibri de his tractantes eὶ Sollieitauo ad turpia in actu vel praetextu Comsessionis; in Sollicitantes nomen complicis absolutionisque de ationem comminantes, viri nomen manifest Verint; o Qui non sunt sacerdotes, inmam celebrantes Veloonsessiones audientes; D Omnes personae quae exercilium S. Inquisitionis etiam Episcoporum hac in re proceden m) impediunt, ossiciales Inquisiuinis offendentes et turbantes.

12 casus: quoad visitation- Miamiarum reguloerium, in quibus cum animarum isti exercent. Porro Visitatio fit circa altare, ubi M. Sacramentum amerintur, tabe naculum, fontem baptismalem, confessionale parochi actualis, Pulpitum, siserinum ecclesiae, S. sup Ι- lectilem, aquam lustralem, turrim, coemeterium Par chlanorum non Vero regularium); et euam circa personam parochi, qua intem, non quis regularem.

Annia. Mel. 1002, Jan. p. 9. Hae causas uti decretum loqui videtur pertinere dicendae sunt ad Ordinarios qua tales, et non delegatos Sedis Apost., quamvis Schmalagr. l. V. tu. 33. n. 254 aliter censeat; cf. Bar δα, l. c. n. 56.

332쪽

DR HABITUBINT REGULARIUM AD JUS COMMUNE. 327

Verum his opus est distinctione: M Si domus erecta fuit regularium, qui ex institutione aut facultate Sedis A M. eleemosynas quaeritare Possunt, non tenentur regulares illius domus ab Ordinario licentiam petem; S. C. E. E. et R. R. d. 6. Oct. 1597; ostendere tamen debent Ordinario licentiam suorum Superiorum; Const. m. M. Exponi nobis, V d. 8. Julii 1717. ri in alium dioecesim pergunt, consensum illius Ordinarii obtinere debent; S. C. E. E. et R. R. d. 11. Martii 1892. M Quando autem regulares Nel qualescunque religi is, qui hoo iure neo ri Constitutionis propriae nec Mostes,o- Messionis inudent, eleemosynas quaerem intemdunt semper obtinere debent veniam Most. Sedis et licentiam Ordinarii. 14 casus: quoad renuntiationea bonorum inte Pr sessionem solemnem, de quo iam in II cap. actum est; item quoad reclamantes ob nullitatem prosemionis, de quo etiam dictum est e. II. II es sis casuum est, in quibus his D tanquam Mois Amsisti ε dias is sunt subjecti regulares, inter quos Schmal rueber enumerui: 1 sua: quoad lactionem S. Sorim me; rad. seM. V. d. 1. de Ret. in insus: quoad momialium clausum' ad quam servandam moniales quamis exemptas Episcopus cogem Potest; sess. XXV. o. b. de Rem.

333쪽

328 DR REGIMINE RRGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.3 ' casus: quoad monasis a moniadium Sodi Apost subjecis, quae Episcopi gaudent potestate gubernandi quoad spiritualis sem. XXV. c. s. de Rem. casus: quoad Abbatissae elactionem, cui Epis pus cum Superioribus regularibus sive per se sive per alium P eridere potest; ex Const. Greg. XV Inscrutabili' d. 5. Feb. 1622; cf. supra, ubi de electione. Addit haec Const. quoad Episcopum: absque ulla tamen ipsorum monasteriorum impensa. V Si remiures procedunt ad batissae electionem, postquam Episcopus decla verit se velle in facultiste praesidendi electioni, rocedunt dico, ad eleolionem vel ante tempus Episcopo signino tum aut die electionis eidem non Praenuntiatis, mi

mpus potest in tales regulares animadVertere, Le. e Punire etiam per censuras; S. C. C. 5 casus: quoad delinquentes regia ea extris monas terium .e. non Viventes sub Superiore moeninaliis '

egentes, qui possunt ab Episcopo tanquam Sed Apost. delegato puniri et corrigi; Bess. n. o. 3. de Ref. Hoc valet etiam de regulari colloquente cum moniali claustrali, seu stricti nominis, moniali) ad crates sine licentia legitima. S. C. C. Θ casus: quoad Abbates qui non observant decretum Alexandri VII de agendis Pontifidalibus tribus dumtaxat Vicibus per annum, eto ; contra quos Episcopus

543 - , ubi quaestiones maxime spectantes ad istos casus RS. C. C. solutas inveniuntur RPPensae.

334쪽

DE HABITUDINE REGULARIUM AD Ius o MUNT. 32spro dem potest etiam Per censuras. Hi ferme sunt casus, maioris saltem momenti, in quibus exempti quoque subjacent Episcopis, sise quatenus Ordinario, sive quatenus Apost. Sedis delegato. Differentia quoad utrumque est imprimis metienda ex appellatione. Namsi Episcopus procedit tanquam ordinarim contra regulares, prima instantia inpellationis erit Metropolita, mounda S. Sedes; si vero tanquam Sodis Apost. deis tuari edit, non est nisi union instantia, eaque S. Sedes ipsis. 5. Aliud privilegium, quod tamen potius est pri--um, Vereretur cladis tunem, circa quod adverte a sunt sequentia: M Religiosi 0.e. regulares proprii nominis , qui moriuntur eram monaaterium Vel in loco, unde corpus commode potest asportari, in coemeterio monasterii sui sepeliendi sunt; nequeunt ergo sibi sepulturium eligere' ri corpus non potest facile deseri ad mona terii memeterium, debet tumulari in ecclesia parochiali loci, ubi religiosus decesserit e vita; nisi ibi adsit mona terium sui ordinis. Valet hoc et de monialibus. M Writii resp. noviliae) possunt tumulari in monasterii coemeterio, nisi sepulturam aeta elegerint. Item famuli, non vero familiares monialium. Fam, liares enim monialium sunt, nisi sepulturum et 'gerint, mor. d. 27. Sept. 165s, in fine; S. R. c. d. b. Julii 16AE;

M. Docreis Auo. S. R. c. I. n. 2000. e. 5. M III. In 'Commodo deferri' videtur impii ea non solum distantiam α0 imilliariorum, verum etiam sumptus expendendos, qui metiendi sunt ex opulentia monasterii

335쪽

sepeliendi in parochiali se. ubi deo serintὶ memetem; S. C. C. d. 14. Aprilis 1685.eὶ Arumni studiorum dumisint ea M in mem tino paroctiali sepeliri debent, nisi regulares speciali

hae de re obtinuerint privilegium. ς Hosmus et QVenae saeculares in coemeterio Parochiali, M. in illa parochia, ubi domicilium habuerint, sepeliri debent, nisi sepulturam electivam obtinuerint; S. C. C. d. 5. Feb. 1650.

o Jus funeris in ecclesiis monatisriorum a gis nissumn Θο um, et o Verias in eoesmias Baeculares remnetur in istis Molestis conversis ad usus saecularium,

iis ut regulares possint ibi funera suorum religiosorum absque interventu parocti et quaris funeris V illi solvenda peragere. me Valet et in casu, quo regulares expulia fuerint e monasterio pineis tantum relicus

es. Santi, I. III. tit. m. n. 34 sqq. p. 263 sqq. Vocatur Vero fa mnaria' illa para quae occasione funeris lucrata est alia Molaria, in qua fidelis sepelitur. Computatur autem quaris funerum solum de illis rebus, quae rations funeris solent aspo tari in Molesiam. Tales sunt candelae, intorticia, vestes et ornamenta, quibus deo retur seretrum defuncti. Non Pra statur quarta de eloemosynis missarum vel relictis piis donis ad onora missarum Persolvenda. Ita in s eis statutum est pro molestis regularium in Const. Bened. XIII an. 1725; Soemti, l. m. tit. m. n. 8. Aliter loquitur Smissi, Co . Iuris can. ed. 4, n. 790, qui definit ipsam 'portionem canonicam omnium emolumentorum quas occasione funeris ab occlesia tumulanis mimuntur, ' ergo etiam a fructibus stolas, uti dicit in nota x inars in ali ino runsria dues . Quod utrius magis oo gruum est notioni modernas iuris circa emolumenta lunarum, at non antiquae.

336쪽

DE HABITUDINR RBGULARIUM AD JUS COMMUNE. 331

religiosis. Quodsi agitur de delatione cadaveris regularis desinin ad publicum memeterium, eo quod in

memete gularium ob leges civiles adversas sepeliri nequeat, regulares tuno possunt cum stola et erum elata conventus et sine parochi interventu cadaver deserre ad memeterium, modo id fiat sine pompa solemni et defunctus recto tramite illuc asporiretur. Ita S. C. C. d. 24. Jan. 1846. Porro Oima tumulationem praesertim saecularium in ecclesiis regularium, non est cur immoremur, quippe cum Mo in re consuetudini vel statutis civilibus ait standum et leges civiles plerumque traditiones antiquas merterint. 6. Privilegio, ex jure delegato et ex speciali conoe sione, Superiores regularin concedere Possunt suisa diris in iusteriticia. 7. Aliud privilegium habent regulares circa S. Misaaeceis, ionem. Nam ut Laman dicit, possunt regulares hora ante auroram celebrare Missam. Immo ex privilegio Alexandri VI concesso Benediolusis Montis Serratiet a ciem. VIII ad totum ordinem S. Ben. extenso, possent ex justa causa, secunda hora post mediam no tem moris anni tempore celebrare inmam. Attamen aliqui dicunt tale privilegium censendum esse rem tum

a Cono. Trid. sem. XXII de observandis si evitandis in celebratione inmae), dum alii, eg. Ballerin,Palmieri sustinent tale privilegium in iamrem gularium,

es. Sariti, l. o. n. 32. P. AEI. Ferraris, ' Praelatus regularis, n. G. Sacrifieis Missas, o. IV. n. 3; M. L mk. II. n. 218 ει n. 655. I. LMmin. l. o.

337쪽

332 DR RBOIMINE RBGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.ao in specie, pro Benedicitas. Aiunt nempe quoad decretum Trin.: etai verba non obstantibus privilegiis, etc. spectarent ad rem nostram, attamin 1' probam dum foret, agi de celebratione facta ob superstitioneminecretum enim ait: ne supersutionis locus aliquis detur, etc.J, 2' evectandum est edictum ordinarii cum Poenis propositis. Ergo istud privilegium cum iisdemes. ει toribus putamus adhuc sustineri posse.

8. Quoad ollisium divinum pririlegium conoessit vi Clemens VII Const. dum V d. 7. Martii 1533

Theatinis regularibus qui occupali sunt praedicinone, studio s. theologiae; item infirmis et infirmariis loco ossicii recitandi aliquos non minus septem vel seMPsalmos per Superiores assignandos cum Ora ne Dominica septies et Symbolo Apostolico bis recitandis. Grmiter aegrotantes Orationem Dominicam et Salut Mnem angelicam septies in dis recitando tin ossicio satisfecisse censentur. Isto priuilegis Omnes regulares frui dicit S. Alphonsus. M Innocentius IV oonoessit moni bus et ita intelligitur pro omnibus aliis Oommunicantibusὶ ut sati

facere possint recitando ossicium conversarum ob quamcunque rutionabilem ---, V g. Si religiosa non sit bene instructa in ossicio choristarum, aut sit mr pulmst aut oecupata rebus utilibus, etc.

Opus Thool. Moria. vol. IV. P. 768. n. 29 Deor. Clem. XI d. 15. Dec. 1703 non iacit ad rem; BG-Piam. ibid. cf. miser, Comment. n. 168. P. 2M; S. Alph. de Privit. n. 107. M M. S. Αἰ-. ibid.

338쪽

DC HABITUDINE REGULARIUM AD JUS COMMUNE. 333

9. Privilegia regularium circa absolutiomaem a censuris et dispensationem ab irregularitatibus: αὶ Regulares in certa di oesi approbati facultatibus ab Ordinario instrueth possunt Poenitentes in eam ex alia dioecesi confluentes absolvere a casibus reservatis in hac, a qua discesserunt; dummodo non discesserint in fraudem legis. η Quamvis per Const. Apostolicae Sedis V derog tum sit privilegio regularium absoruendi a casibus, e speciali modo Me simpliciter reservatis, tamen derogatum non est facultati absolvendi a casibus ponse ficiis Episcopo reservatis, qui sunt tales ipso jure, et non evadant, Me ob impedimentum clue ob crimen

regulares non Possunt misere saeculares is casibus, quos Episcopus sibi ipsi reservarit. o Regulares confossarii ab Episcopo approbavi possunt poenitentes saeculares, in foro conscientiae, dispensare super irregularitatibus provenientibus ex delicto occulto, dummodo contractae non sint ex homioidio voluntario, mutila ne membrorum vel bigamin.

M Mendicantes habent potestatem dispensandi in

iuramentis et Votis xcipe Vota reservata, iteru Bau.iniam. Vol. IV. P. 167. n. 27s. ibid. p. 169. n. 281 sq.; Leh-. II. n. 65 H. Vol. VII. p. 341. n. 626. Intelligo bigamiam similit dinariam. is r Emesa sunt: vi religionis formalia ingrediendas :η perpetuas castitatis; o pGregrinationis ad appulohrum

339쪽

334 DB RBGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

in Voto castitatis conjugum, etiam ante matrimonium emissum, in ordine ad petendum debitum. Dispensare etiam possunt in impedimento petendi debitum cori gale ex crimine incestus exorto; modo hanc licentiam dederit Superior, sive Provincialis, sive localis. 10. Gaudent privilegio, ut non debeant solaene decimas, i.e. illam partem decimam omnium fructuum, quam ministris spiritualia ministrantibus fideles solvere debent quotannis. Ab his ergo solvendis tum realibustum personalibus erimuntur regulares, nisi habeant fundus decimales, tales M. fundus, ex quibus olim decimae solvebantur et qui Proin ad regulares cum tali onere pervenerunt. At Vero ex his decimis talium fundorum eximi possunt, si speciali hac de re gaudent privilegio' Occasione arrepta aliquid dicendum est de cathedratim, exactionibus et procurationibus ordinario debitis; nam hoc non Videtur esse superfluum. Sit

ergo:

M Quoad ori oraticum, quod definitur pensio certassingulis annis solvi solita Episcopo in signum subjectionis et in honorem cathedrae uiscopalis. Solvitur Vero, ' ait Sarai, omnibus ecclesiis vel beneficiis vel capellis saecularibus, immo a pre chiis, beneficiis et capellis regularium, quamis iisdem praesint regulares, e. 16. de ossicio Dd. Ord. 0. 313. Mn solvitur

Domini; Φ ad limina M. Petri et Pauli, Romae; H ad S. De

340쪽

DE HABITUDINE REGULARIUM AD IUS COMMUNE. 335

Rutem a monasteriis vel ecclesiis regularium, in quibus ipsi regulares sacra peragunt; eximuntur enim a iuri

dictione Episcopi et a lege dioeomana o. 1. X m. 3M. V De Anostis haso habet: Deberi illud seMMd.J dein probat o. Fagnani in o. 16. de ossicio redidis Ord. I. 31. n. 4ri ab omnibus ecclesiis Episcopo subjectis, etsi

monasteriis exemptis pleno iure unitas sint.'' Ex his non imminio concluderes, ecclesias monasteriis cominuas, in quibus remistres sacris Peragunt, qu-Vis cura animarum ibi Rimul exercentur, esse me taB Rsolvendo eathedrauco. Nam tales emimine, quamvis lampo sint subjectae quoad mimstrum durum, non tamen possunt dies Episcopo simpliciter subjectae. Haec Porro valent de parochiis stricu nominis, mona teriis pleno tum unius. At hae in nostra remove aliquid peculiare obtinet. Nam 1' sustinetur his non emo emonicas parochias, et ae oathedraticum apud nos magis habere naturam sustentationis congruae W-- standas Epimopo. Unde demum concluditur eath Matioum debere solvi a regularibus illis, quibus eum animarum est commissa, nulla distino no facta inter ecclesias, in quibus regulares Siseris Peragunt, tae. -- teriis contiguas et non contiguas. Supposito, Pris missas fundamento solido niti, conclusio potest sus eri t de iacto in praxim deducitur.

Santi, tu. 39, n. 6, Vol. III. P. I l. ΙΙΙ. tit. m. n. 2, Q. Romae 187s. tom II. P. H. P. 262. M. Smissi, Hemonis, ed. 8, Vol. I. u. 609, P. 36I; eiusd. Compendium, D. 636. ibid. Quoad hane oontroversiam ei. miser, Commant. Q. IMM