R.P. Jacobi Platelij ... Synopsis totius cursus theologici accuratissima, omnem theologiæ speculativæ, practicæ, moralis & polemicæ, nova convincendi arte ac methodo, miraque addiscendi, & retinendi facilitate nucleum subministrans ... Pars prima pos

발행: 1694년

분량: 341페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

Uere composita ' is PARs 1M unde per unionem facta est nova persona secundum quid 3 quatenus persona, quae ante erat simplicitcr, per unionem facta est composita & humana,quod ante non erat: non tamen facta est persona nova simpliciter. Ita etiam paries, quando dealbaturoet novus secundum quid , quatenus de novo fit paries at rus et non tamen novus, aut alius paries simpliciter. potest itaque admitti in Christo persona huma- pothst iis m,ut Damala. Marfit. Amio & alii simpliciter ad- Christo ad mittunt, nulIo modo tamen admitti potest duas esse mitti perso- in Christo personas. quia persona humana,& divina n hutn, n

in Christoe est simpliciter una & eadem persona ob uunitatem & identitatem personalitatis, quae signi- fleatur hae voce, Persona. similiter paries est simpliciter unicus, licet a variis qualitatibus varid de

nominetur

et 1. Quod si opponas et compositom resultans ex hae compositione est persona 3 sed istud eomposi. tum est novum de dininctum a persona Verbi rirgo est nova persona distincta a persona verbi. Negabitur consequentia , eo quod mutetu1 et Fellatio 3 cum in minore signifstetur novitas de istinctio ex parte naturae, quae hic non habetur, e tamen habenda esset, ut posset dici nova, & alia ersona. Quod declarari potest a contrario in disiis, ubi perlonis realiter multiplicatis non mu Itilicatur Deus, ob immultiplicitatem, &indisth,

fionem Deitatis o Sicut quaelibet unitas de novo addita facit for- Quaelibet taliter numerum alium & novum,lta quaelibet sub- 'nix intra intrinseco constituens personam de novo as 'I'ta se facit personam aliam & novam, Ioquendo in V 2 his,um 1 se formali. & de alietare & novitate inadaequa- simplieitert, seu ex parte eius quod de novo additur ι cum non tamenc eameli discrimine, quod unitas de novo addita riet ultimam unitatem, quae est forma numeri, ἡ ΣΡ adioque faciat numerum novum simpliciter, hic a a prisonat substantia de novo addita non variet persona nova simpli. item, quae est formale constitutivum persona ut ciur

, a deoque non facit personam novam simpliciter, et . sed

22쪽

PARS IV. t 6 C. r. s. t. Persona Christi. , sed solum secundum quid, nempe quatenus est hu. mana & composita. as. Hine persona Christi sub diversa ratione &acceptione est simplex & composita; simplex mat rialiter & secundum se ; composita, sermaliter& re. duplicative,ut est persona Christi. sub qua ratione distinguitur realiter inadaequa te a seipsa materiali. ter. Similiter album materialiter,prout dicit solum subiectum,non est compositum accidentale. quale est sumptum formaliter prout dicit subjectum & albedinem.

'μ' Licet homo non possit diei compositus aeciden- stibi.: .. taliter , seu compositum accidentale ex eo quod faterialiter, α ci t cum albedine hoc compositum accidentale a , composita , recte tamen dicitur persona Uerbi esse compo-sermaliter , sita seu persona composita ex eo quod cum natura; R dupli, humana componat hunc hominem, Christum . Η

ο - ius autem discriminis ratio est, quod compositio hominis cum albedine non fiat in genere hominis, nec lper eam homo fiat alio modo homo: at vero compositio personae Verbi cum natura humana fiat in gene. re Personae, sic ut per eam fiat, non quidem simplici ter alia , sed alio modo persena, nempe subsistens in natura humana, quod ei ante non eonveniebat . Cuius ulterior ratio est quod persona sumpta completEnon sit sola perlanalitas in abstracto seclusa omni natura, sicut homo seclusa qualibet qualitate est homo: sed sit constitutum ex personalitate & natura in obliquo importata. . Non' debet 3o. Haec Propositio Persna Verbi ess eam sita, silmplieiter non est simpliciter admittenda et quia cum per lana .dmixti Pedi Verbi, ut fit, nullum importet ordinem ad humani- ὰς riis a ratem, Perillam Propositionem significatur, quod is, de . Persona verbi secundum se, seu praecisὸ ut terminansmen simpli- naturam verbi, sit composita, quod falsum est. Sim- cit*r admira Pliciter tamen admittenda est haec , Aersona Uerbi facta est eomposita r quia per ly liri factum esse , M PRii . satis indicatur praedicatum non convenire subiecto secundum se. Etiam haec smpliciter admittitur , Persona Aerbi post carnem assumptam subsistit ex M-

natur

23쪽

Vere composita. r PARI IUnatur ad sensum aequi ualentem, huic Personansii prout M persona Christi. Ηine nulla est consequentia huius syllogismi, Per- sua Christi est composita , sed tersona Christi Ut persona Rerbi, erro persona Verbi est composta: quia nempe persona Christi in majore sumitur formaliter, in minore vero materialiter.

3 i. Est autem persona Christi composita, imme- Persen a diate quidem ex natura humana & personalitate Christi eom- Verbi . cum inter illas immediate sit unior mediate p*'ixur 3m autem ex divinitate & humanitate inter se unitis, h mih a P mediante personalitate Uerbi cui divinitas unitur S personali improprie per identitatem , humanitas proprie per tale. veram unionem. Patet ex Damala. & alijs PP. su p.

nu. 23. cit . utramque compositionem agnoscentibus, licet contra Eutych. & Nestor. saepius exprimant compositionem ea ex duabus naturis, quae cum non

possit esse immediata, quia alioqui deberet facere unum in natura,quod repugnat; aliam supponit immediatiorem ; quae sit in persona . Unde persona Christi sumpta materialiter, prout idem est quod verbum, est extremum Componens; persona sumpta vero formaliter, prout est constitutum ex Christi ma. Uerbo &humanitate est terminus ex compositione terialiter est resultans, seu compositum. eX tremum 3 a Neque hic obstat, quod tres Personae Divinar non faciunt unum , licet uniantur in eadem natura : est imminus Inde enim non sequitur, quod humanitas & divini- ex compositas non faciant unum, licet uniantur in eodem sup- tione resul- posito: nam disparitas est,quod Personae Divitas pro R prie non uniantur in eodem supposito: nam disparitas est , quod Personae Di vinae proprie non uniantur inter se; non enim immediate, cum sibi opponantur. Nec etiam mediante diviqitate, cum enim ab ea non distinguantur realiter, ei proprie non uniuntur, &consequenter nec inter se illa mediante, qualiter tamen in Christo humanitas unitur divinitati. Persena Persona humana , seu ut loquitur Ambrosius Per humana con sona hominis in Christo est eiusdem rationis ae in no su φοφης γbis secundum conceptum confusum . repraesentan- 2 δ

tem hanc Personam humanam abstrahedo a talitat. '

24쪽

PARS IV. ig C. r. ff. i. Persona Christi personalitatis, qua conitituitur: non tamen a parte Christo eiust rei, & secundum conceptum di itinetum, cum indem ratio Chri it dicat personalitatem Uerbi , quae solum elini , hominis accidentaliter & denominative.

i. I.' ' 33. Pci lana .Christi sumpta materialiter & speci. - .i '' ficatiue, & etiam formaliter, reduplicando solam

non est esea rati senem personae,non potest dici creata, & materia. ta , seeu, Iis,cum sic non sit aliud quam persona Verbi: sump-

sumpta sor- ta tamen formaliter pro composito resultante ex maliter pro unione hypostatica,potest dici creata creatione sum

isdiavi. Pta late Pro actione qua aliquid fit, quod ante non

ex unione erat,cum per Veram actionem in tempore factum sit hypostatiea. hoc compositum, Chiulius, quod ante non erat, & hoc sussciat ut simpliciter dicatur creatum, licet alterum componentium, nempe Uerbum, si increatum sicut homo simpliciter dicitur generari, licet nec eius materi ι, nec ejus anima generetur, sed creetur.

Eodem sensu dici potest materialis: ad id enim

sufficit alterum componentium esse materiale, ut paviet in homine. Et ratio est; quod denominatio materialis, uti & denominatio producti. sit positiva, ad quam proinde simpliciter habendam sufficit , ut in

eo, quod per ii Iam denominatur , vere reperiatur forma denominans, nempe materialitas N produ-etio,licet illa forma non conveniat rei denominatae, sumptae adaequale secundum quidlibet sui: sat est enim ut secundum aliquid ei conueniat, ut non habeat elus negationem , ex qua oritur denominatio opposita. 3 . Haec propositio Christus est Divinitas ct humanitas , est simpliciter vera in sensu conjuncto seu collectivo: nam sicut homo et sua Partes collective, ita dua natura, inquit Damala. l. a. de fide, cap. 19. Vnus Christus est ra unus Chrstus dua natura, quod etiam docet Augustin. Enchir ca y. 38. utraque substantia, divina scilicet humana, Filius est uni. cus Dei Patris. Non est tamen vera in sensu disjuncto seu distributivo, quo sensu Conc. Constant. ses is . damnavit hanc propositionem Ioan, Hus , Dua natura , humanitas , o divinitas sunt

unus Christus: quia nempe Christus non est di vim nitas

Christus est

divinitas &humanitas collective

non distri hutive a 3o by Coost

25쪽

li nila seorsim ; licet enim sumptus materialiter sit divinita sun sensu identico, cum haecidentificetur subsistentiae Verbi, quam solam in recto importat Christus materialiter; nullo modo tamen est humanitas seorsim . Lugo & quidam ali olunt hanc propositionem, Chrastus est diginitas ct humanitas, esse veram non solum in sensu identico, sed etiam in sensu formali. quia praedicatum exprimit quidquid importat sub ectum sumptum formaliter in reduplicative. Quod tamen atque probabiliter negat Amic. quia . licet praedicatum exprimat subiectum, illud tamen non exprimit eodem modo, cum illud non exprimat in abstracto per modum formae constituentis. 3 s. licet Christus sit divinitas Ss humanitas, non equitur quod divinitas sit passa ex eo quod Christus sit passus : quia esse passum non convenit aristo sumpto adaequa te & reduplicative prout Includit utramque naturam, sed solum in adaequa te&specificative,.prout includit solam humani in

tat ma

vnde hic syllogismus: Christus ost dioisi as O Lu- qergo divinitas ct immanitas ς'R .

liter & reduplicatiue, prout dicit utramque natu ἀ P Qux inelu ram; in minore vero materialiter S: speeificati uel di* hv ni-

non quidem pro sola subsistentia, ut in hae proposi- 'emne, Christus est 'itas, sed pro subsistentia ut sub - , - - - 'yly δ hVm δ' a Praecisὸ, in qua acceptione

fumitur quidem formaliter ut homo, non tam n sor maliter ut Christus, sed solum materialiter qua tenus sumitur pro homine, qui realiter est Christus. x his facile solues alia eiusmodi sophismata . quae lac fieri possunt. go. Unio hypostatica est aliquid realiter distinum ab extremis. Ita S. Thom. Scot. Suar. Ium & uni hypo li I communissime contra Greg. Bac. Tiph. V Vasin, st xic rea io non, & nominales communiter, a qui bii, tu i ς qi ien illorum princeps occham. dissentit in t dist.. qu. . R in qu. i. ubi haec habet: dicor' ἐB a mnio

26쪽

tinio addit aliquid ultra extrema unita , quia his non potessevadi per negationes Θ eonnotationes.

Ratio est, quia potest esse Verbum & simul hase Christi humanitas, & tamen haec humanitas non esse unita Verbo; ergo hanc humanitatem & Verbum, simul existentia. Consequentia patet, quia idem non poteli simul esse'non esse, quod tamen sequeretur ex antecedente, si humanitatem esse unitam Verbo, non esset aliquid stiperadditum humanitati & Vertabo simul existentibus. verbum & 37. Hinc i. Verbum & humanitas sunt immedia-hunianitas te & per se uni bilia ut quod, non ut quo: unde licet sunt per is verbum possit sibi assumere humanitatem abriu uia luit 'ut ullo superaddito, quod habeat se per modum ratio- quod, non nis formalis assumendi, quae ratio, tum ex essentia ut quo. sua sit ultima & actualis dcterminatio Verbi ad aia sumendum hanc humanitatem, non potest a Deo poni a parte rei, quin hoc ipso verbum asstimat humanitatem,ad quam, uti ad Verbum, ista ratio dicit ese sentialem ordinem . tamquam ad terminos actuales, sic ut proinde ea supposita nulla supersit tollenda disserentia. Quare ea posita verbum necessitatur,

non quidem absolute quod Deo repugnat sed ex hypothesi effectus a se libere producti id essentialiter exigentis: a. Repugnat ens creatum divinam personalitatem pro termino intrinseco exigens ut quod, non ut quo, ob rationes prima P. Pag. o I. nu. 63. allatas in senili

de lumine gloriae s Licet Inearnatio non sit ordinata ad dandum extremis esse simpliciter, sed solum taliter se habere, ut sint in actuali exercitio suae uni bilitatis, non ideo desinit importare aliquid distinctum ab extremisseum actio pure modificativa ab agente modificante fit re modificata realiter indistincta, a quibus tamen simul extitentibus possit realiter separari quoad exi'. stentiam qualem hic fingit Marti non fit pure chy

merica .

38. Licet PP. unionis realiter distinctae non m minerint explicite, quia solum intendcrunt tradere

ea, quae erant fide credenda, quaestionibus subtiliori-

27쪽

Realiter distincta ab extremis . . et L RSIvbvs seliolasti eorum disputationi relictis 3 illius ta

men meminerunt implicite, dum docuerunt eam fieri a tota Trinitate. ε . e

humanitatis. Ita enim contra Medin &Gabr. dο- s hilui ui cent Suar.Lug. & caeteri communius,& videtur aper productio te supponia D. Tho. hic qu. .art. i. O ubi ait: illud ue humani- assumitur oportet naintelligi assumptioni, Hin illud quod talis . movetur loraliter pratntelligitur 'si morioni: a tqui si hu manitas uniretur Verbo per suam productionem, non praeexisteret suae assumptioni, cum non possis praeexistere suae productioni. Deinde ex opposita sententia sequeretur i. creati in Alioqui hu nem animae Christi non esse eiusdem rationis eum m η'x' , ' creatione aliarum animarum , quod repugnat Aug- Emptione ep. ubi ait: itasibi ereavit animam Dei filius, ut ea-teris creat. Et Leo ep. lo. ad Fla v. sic loquenti in iu-

terra ergo veri hominis, perfectaque nMura verus narus est Deus, totus in suis, totus in nostris, nostra autem dieimus qua in nobis ab initio ereator eondidit . a. cor ptis& animam Christi in triduo mortis accepisse nouam unionem hypostaticain, & aliam item nouam in resurrectione, qua iterum inter sed cum verbo uni rentur. 3. quod anima Christi , si dimitteretur a Verbo, non posset conseruari eadem creatione, qua

prius conservabatur.

o. Quae&similia saltem probane unionem hypostaticam productioni naturae identificatam , non esse connaturalem adeoque non esse absque urgenti necessitate, qualis hic nulla reperitur, astruendam: inon evincunt tamen esse Impossibilem, ut frustra co' nantur probare Amici Perea &alii cum non videatur repugnare, quod ipsi assumunt,ut eadem actio siesupernaturalis simpliciter in sua entitate, quatenus productiva humanitatis,quae est terminus pure natu ratis, ut patet in actu supernaturali attingente plu- ,

ra obiecta, siue formalia, siue materialis, quorum aliqua sunt pure naturalia, qui proinde est simplici.

ter sit pernaturalis,N naturalis secundum quid. i. Cum S. Leo epist. II. ad Iulian. dicit: natura Non repuisn stra πω sic sumpto Ur, ut prius creata, post assume - gu Mon B s retur,

28쪽

PARS IV a a C. t. s. i. Est modus substantialisa sitiretuν, sed ut ipsa assumptione crearetur: Et Fulg. lib. eam identi- de Incarn. Christi cap. 3. una quippe fuiι in utero Mas ria Virginis eonceptio divinitatis, carnis, is unus es ' D. mihi i hrastuι Dei filius in utra ue natura ereceptus ' solum Christi non volunt humanam Christi naturam, non praecese

praeeessit te sisse tempore incarnationem, sed eodem instanti Pore mear. reali creatam fuisse &assumptam. Nec plus requi-nRxi n m. ritur ut B Uirgo simpliciter dicatur genuisse hominem Deum, ac eer cou sequens Mater Dei: ad id enim sufficit, ut eius actio generativa, qua univit animam corpori, terminata fuerit ad humanitatem

eodem instanti assumptam, licet forte in posteriori

.. naturae.

stitiaita - Vnio hypostatica distinguitur ab actione

ab acticino unitiva , unde actio unitiva non est cui quidam uniti Wa, quae Volunt ) mere acquisitiva , sic ut per eam non non est mere producatur aliquis modus, qui sit ejus terminus squisiuiu . immediatus, & habeat rationem nexus formalis;

sed praecise & immediate hoc compositum Homo

. - . Deus.

.st' ε'. i. Ratio quod actio M essentialiter alicuius rei

iter rei ali. Productio, ac Proinde ex Proprio actionis conceptueuius prou repugnet actio pes quam non producatur aliquis ductio. terminus. Deinde non videtur posse actio intrinsece ingredi constitutionem huius compositi Homo Deus, tum quia hoc compositum est permanens, actio vero ex suo conceptu quid transiens, tum quia hoc compositum, est unum per se de genere substantiae , actio vero de genere accidentis.

43. Neque etiam dici potest quod unio hypostatica fit modus, sed qui fiat se ipso adeoque indistin

eius ab actione unitiva: quia cum modi sexcepta actione 3 non sint ultima determinatio in ratione dependendi, probabilius est quod non fiant se ipsis. Addu,quod inde sequerentur varia absurda ut 1.quod singuli homines per suam subsistentiam & unionem essentialiter determinati ad dependendum ab his principiis. a. Quod supposita identificatione durationis eum actione. persona non esset ens permanens: Quae& alia elui modi conclusionem nostram reddunt valde probabilem,licet non certam.

29쪽

Et humanit. productione distinet. 13 PARS IV 44. Vnio hypostatica non est cui voluit Gab. ini. dist. 3 o. qu. 4. art. a. qualitas supernaturalis. . I 'io hyp Quia sic unio esset accidentalis, adeoque ex ea non posse e fieri ens unum per se in genere substantiae. a. T Tuta Quia hoc videtur repugnare Con. Later. sub Mart. I. Iis quia stein fine consultationis 3. can. 8. ubi dicitur condem- esset acci. natus, qui non confitetur propri8 & secundum veri- dentalis. tatem, naturarum substantialem'unionem in hoc mysterio. Gabriel tamen unionem accidentalem

astruens, censeri non debct lapsus in Nestorianis. mum ut quidam volunt, quos bene refellit Lugo) quia disertissime docet humanitatem vi istius unionis, quam asserit esse qualitatem , physice &proprie unii i Verbo, sicut unica sit in Christo per

sona

Hinc etiam unio hypostatica non est formaliter Nee merus purus respeetus praedicamentalis naturae superaddi- respectustus. i. Quia sic esset accidens, ac proinde inepta ad p aedis men unum per se substantiale . a Quia si sit relatio prae. ΥΦ' dicamentalis,debet prs supponere aliquam rationem tu 'M fundandi distinctam ab extremis, utpote indifferentibus, quae non potest esse aliud, quam conjunctio substantialis,adeoque formalis 3 mo. 4 s Quare dicendum est cum Dur.& recentiori- Sed est entibus communiter, quod unio hypostatica silentitas It 'β-ll 'modalis, substantia Iis upernati,ialis, dicens habitudinem transcendentalem ad Uerbum, in ordine ad talis: rQe- quod naturam perficit, quae proinde recte appellatur que dicitur modus in existentiae in Uerbo. . modus irre. Prob. D quod sit modalis, quia est ultima deter minatio in ratione uniendi extrema. a. Quod sub νς hq itantialis; quia facit unum per se in genere substantiae. 3. Quod supernaturalis; quia superat omnem naturae exigentiam. M vim tum activam , tum cognitivam: potest tamen dici Christo con naturalis ut sic, tum quia est forma eius constitutiva , tum quia non excedit vires naturae divinae, ex qua in a.daequa te componitur Christus formaliter. 4. Quod

transcendentaliter respectiua , quia dicit essentialem ordinem ad naturam & Verbum et non est tamen merus respectus, eum suum obiectum

B 4 valde

30쪽

PARS IV. 24 C. r. f. r. Incarnationis Terminus valde perficiat in se, & non tantum ad aliud; non quidem ut quod, & ratione sui praeciset sed ut quo ratione termini, nempe divinae subsistentiae. 46 Ex his , colliges i. unionem posse sumi tripli-vnio sum Ia Citur. I. Causaliter pro ipsa actione unitiva, seu pro-tur triplici- ductiva unionis, qualiter vocatur unitio.a. formaliter cauisti. ter pro termino immediato per unitionem producto,ies, &ci, 'L noster modus unionis dicens relationem cutive. transcendentalem ad extrema. 3. Consecutive pro relatione praedicamentali resultante in extremis unitis ex formali unione tanquam ratione landandi. Hi ne facile conciliabis authores varie de hac unione loquentes, dum alii dicunt esse relationem, alii actionem, alii aliquid ab illis distinctum.

Dearnatio Colliges z. Incarnationem ut actio est, esse ipsam ut actio est unitionem, non a solo Filio, quem solum respicit unitio. ut terminum , sed a tota Trinitate, cujus opera ad extra sunt indivisa, effective procedentem. Colliges 3. Hanc unionem recipi inhumanitate, ex cuius potentia obedientiali educitur. Yεε minu, ad My- Terminus ad quem Incarnationis, ut produ- quem ineae. ctio est , totalis &ultimus est Christus formaliter; nationi ve cum Christus ut sic, sit totum per se intentum, quod productio est ex hac actione resultat, & denominatur fieri: at ve

I 'l' ris terminus ad quem formalis & immediatus est so-

maliter solis la unio hypostatica : cum haec sola immediate prociniis sola u. ducatur per Incarnationem praecise sumptam, licet nio hyposta. non intendatur propter se, sed propter compositum, is . quo proinde est posterior intentione, quamvis prior

executione.

Dixi diearnationis ut productio est : quia Incarnationis ut est assia mptio terminus ad quem est ipsum Verbum a cum enim hac actione humanitatem trahat ad suum esse personale, est id ad quod fit assutari

- Addidi per Incarnationem sumptam praciso quia si sumatur complete Pro aggregato omnium actio, num, ad hoc mysterium sive formaliter,sive praesuppositi ve, sive consecutive concurrentium,uti hac ratione complectitur conservationem materiae, qua constat corpus 3 productionem animae & unionis et Hus

SEARCH

MENU NAVIGATION