장음표시 사용
51쪽
Principale reparatio hominis. 4s PARS IRAug. Ruperi. verum illos omnes excepto Ruper' dentur nobi ato cujus non est tanta authoritas aperte a nobis eontrarii , stare patet ex eorum verbis su p. nu. 7 2. Quare cum, vel loquun- Iren l. 3. c. 3 3 dicit : ekm praeripereι salvans , vor tur de Chrigebat quod ct salvaretur fieri , ut non in vacuum si in sal-- a.
mans, loquitur de Christo qua Verbo , quod ante- christo incedenter ad omnem peccati praevisionem , erat sal - praestientia vans in actu I. Unde moveri potuit Deus ad per- Dei ante ira istionem peccati . vel tanquam a convenienti, ut mundi crea. Verbum esset salvans in actu a. vel tanquam a re. movente prohibens eo quod forte peccatum permissurus non fuisset Misi illi praevidis et remedium in Uerbo et ex quo tamen non habetur exercitium
istius remedii fuisse eausam finalem permissionis istius peccati. Dum vero Cyril. l. s. Thesau. cap. s. sic loquitur:
prafundatur ante nos Christus , in ipso nos omnes super adificamur , idque ante initium mundi in prascion.
ia Dei r solum vult Christum fuisse prae fundatum in praescientia Dei, antequam mundus esset a Parteret : cum ly initium mundi denotet realem mundi existentiam, &ipse contextus hunc sensum exigat, Di patet ex his eius verbis paulo superius : sciebas
enim Deus nos mortales futuros propter peccatum , Mid o ex misericordia constituis ante facula , ut Harbumsutim fieret homo. Aug. autem l. a. de nupt. .a . non dixit, ut volunt Hoe sensu
adversarii matrimonium in statu innocentiae futu- intellige . rum fuisse in actu a. signum Incarnationis, seu con- ril.& Aug. iunctionis Christi cum Ecclesia , quamvis Adam non pecca flat : sed solum de facto fuisse ante peccati' m, eoque statu futurum fuisse vinculum viri eum foemina, quod Paulus postea vocavit magnum Saram mentum in Christo ct Melesia. 36. Ruamvis Christus praedestinatus sit ad Licet Chri- existentiam post Adamum ejusque Peccatum , d.stinatu, 'absolute praevisum a fuit tamen praedestinatus ad vii estisten. gloriam ante Adamum , cum sit primus praedesti-tiam post natorum , &causa exemplaris ac meritoria noltrae Adamumν est Praedellanationis . Vnde Adamus non fuit prae py R
destinatus ad gloriam , nisi post praevisum ejus
52쪽
,ARs IV. 46 C. a. ff. s. Incarnationis motivum peccatum & Christum Salvatorem per cuius meritata' ,h.d stia accepit Adamus gloriam & omnem suam gratiam, natiotii, A' etiam illam, quam habuit ante peccatum, non quidami de ea. dem ut primo datam 3 sed ut poenitenti relli tutam, terorum ele- sub qua solum ratione fuit effectus praedestinatio-
Quod etiam a sortiori dicendum est de gratia &gloria concessa Adae posteris: cum enim ex iis plurimi sint . qui secluso Adae peccato, nunquam fui sent, ut nati ex incestuoso, aut adulterino con cubitu ) & contra fuissent plurimi qui non sunt ut nascituri ex Abel aliisque occasione peccati praemature mortuis non fuerunt praesciti, &sor- maliter voliti saltem omnes, ante praevisionem pec- .cati sed solum virtualiter ia in causa . Quo circa seposito Adae peccato . nec A dam nec ulli ex eius posteris fuissent vi praesentis decreti formaliter praedestinati, sed solum virtualiter per seriam volun ratem, quam Deus habuit de danda Adamo & eius poesteris gloria si perseverasset in innocentia , vi cuius voluntatis, in hypothesi perseverantiae, secuta fuisset alia formalis & evicax electio ad gloriam , ab ea . quae nunc est , distincta. Gratia Ada. 87. Adamus ante lapsum accepit gratiam habitu a. mi ante Iap. Iem,st actualem,qua vitare potuit peccatum, non ex sum non sunt mentis Christi , cum istae gratiae Praesupponantur II peccato, pro quo tollendo decreta fuit Christi exi- η ut stentiae: sed ex mera Dei liberalitate. Unde illud Α' post. ad Ephes i. Θιilenedixit nos in omni benedictisneθμν Duali in est Isus in Chrisso, solum veri ficatur de gratiis Adamo caeterisque ejus posteris, post peccatum ipsius absolute praevisum, datis per Christi merita morte tonsummata ut ibid. indicatur v. 7. 68. Licet Incarnatio non fuerit decreta nisi post Inearnatio peccatum absolute praevisum , potuit tamen Adamo potvit reum reis lari ante peccatum re ipsa eommissum: cum pini ri Adamo therit Incarnationis reνelatio uti & eius praescien ,ερὰ, uti aeci prior Pereato,quamvis causalitate posterior. non est 4. An autem de facto fuerit Adamo revelata in illomen sus. sopore , de quo Gen. a. v. ai. quem varii PP. ext/ iena rario sim vetast , res est valde incerta, & merito nega
53쪽
principa Ie reparatio hominis. 4 PARS IV. tura Lemo& aliis docentibus sufficere ad satisfaciendum Patribtis contrarium insinuantibus,si dica--tur in isto sopore Adamo communicata fuisse cogni- ,. iiii. rio quaedam confusa magni alicujus musterii & arctae cuiusdam coniunctionis Dei cum homine abstrahendo ab Incarnatione a 89. Quod si fuerit revelata , dici potest Adamus aecepisse in statu innocentiae aliquod augmentum gratiae, per fidem de Christo venturo 3 & per consequens dependenter a Christo ut objecto credito: inde tamen non sequitur quod istud gratiae augmentum acceperit dependenter a Christo ut causa meritoria; eum similiter crescere potuerit ingratia dependenter ab Ant Christo et si hic nullo modo possit esse causa meritoria gratiae 3 si nempe de hoc illi faetii fuisset reveIatio. Potuisset nihiIominus in statu innocentiae Adamus aliquas pratias eius peccato non praesuppositas , sed illud praesupponentes ex Christi meritis accipere;
quod tamen de facto nullas acceperir,colligmir ex Script. &PP. su p. . 77. 78. clare docentibus Chri .stum non venisse, aut saltem mortuum non esse, nisi ad hominem redimendum. 9o. Quamquam gloria Dei sit motivum principale omnium decretorum divinorum hoc sensu , M.ti Vuis quod ad eam ultimate omnia referat Deus iuxta il-prinei palelud Prov. io. Vniuersa propter semetipsum operatus est de per se Dominus: tamen gloria Dei praecise secundum se, P vpxe abstrahendo a modis particularibuSeam consequen' ψ ἱMitiis di, non est motivum principale per se, aut de se solo lib. α' 'st Deum determinans ad decernendum quidquid Iibere elaria Deo decernit ratioqui enim, etiamsi nec Adamus, nec resultans ex ullus unquam peccasset Christus venisset, etiam in nostra. rc carne passibili, fuisset crucifixus,mortuus,&c. Item - pMψης quamvis Angeli mali non cecidissent, nec hon iste.ti sient, hos sal vasset Deus, illos damnasset,& se dealiss , quia nempe, etiam in istis hypothesibus, subsisteret principale motivum praesentium Dei decre torum, nempe eius gloria. Quare motivum quo pro sua libertate moveri ac determinari voluit Deus ad decernendam incarnationem a
54쪽
PARS IV. 48 C. a. ss. i. Incarnationis motivum tionem, quo non subsistente, praesens Incarnationis decretum subsistere non posset, & quo subsistente
subsistit, non est gloria Dei quasi in abstracto , sed
prout consequenda, per redemptionem generis hu. mani, ut patet ex Script.& PP. su p. n. 7. 78ς i. ordinavit itaque Deus Christum hominem In ii, qua, Deum ad purum hominem redimendum & salvan Iiberum est dum, adcoque perfectius ad minus pers elum; idque velle &nol. absque ullo in ordinationis vitio : non est enim ullo Ie n P0xςst ex capite inordinatum in iis quae absolute liberum ordinatione is velle aut nolle, nec sunt absolute sub ordinata pes secti u. inter se) perseetius ordinare ad id, quod in se est mi ordinari ad nus perfectum tanquam ad finem prius e scaciterminus par- intentum. Unde cum Deus sit agens ad extra liberri-ststum' mum , uti ordinate potest simpliciter nolle existere, id quod in se est perfectius v. g. Christum ita potest illud ordinare tanquam ad finem immediatum ad id quod in se est minus perfectum v. g. Christum
ad hominem redimendum, & iuxta adversarios, . Christum ut pissibilem, & infinita passionis eius me. rita ad nostram salutem iis ignobiliorem. Illud autem praecipue verum est, quando finis generalis & ultimus omnium mediorum est infinita Dei bonitas. Adde quod si decretum Incarnationis propter redemptionem hominum involveret inordinationem, non solum de facto non esset, sed foret impossibile, quod nemo dixerit. Deus abis- 92. Neque ex dictis uIlo modo sequitur, Deum Iuth plus absolute magis amavisse hominem redimendum boni voluiς quamChristum: licet enim illum magis amaverit hoco. hbmi sensu, quod vi Praesentis decreti magis propter se &hi fedimhri prius voluerit hominem iustificare&salvare, quam do,tiee. pro . Christum existere, quo sensu etiam iuxta adversari. pter hune os , magis amavit hominem iustificandum & salvan allum volue- ὸum , quam Christum in carne passibili,& infinita ejus merita . absolute tamen magis amavit Christumi. Quia in eo ut passibili magis sibi complacuit, a quia infinities plus boni ei essicaciter voluit,eumque
super Omnem puram creaturam appretiavit. Quare
potest absolute loquendo , id quod est medium, plus amari quam finis 3 quando non solum amatur ut m dium
55쪽
Principale Uparatio hominis PARS IV.rdium propter bonitatem respectivam a fine principatam 3 sed etiam propter suam bonitatem absoluintam ut finis, ad quem ultimate resertur finis immedia i , ut hic contigit. Ex dictis pat. & r. Incarnationem secundum Ineamatiose, esse medium diῖnitate quidem propinquius fini est medium genera Ii operum Dei, qu i est manis statio bonitatis fini generali α gloriae quam Redemptionem 3 cum in illa, utpq te 'pζxvm Dςι incomparabiliter perfectiore magis eluceat Poten psopinquiu, tia, sapientia , S: bonitas Dei quam in hac causali- quam nostra
late tamen in intentione, quam pro sua libertate de justi fieasso . facto habuit Deus, esse medium remptius. sed causalia. Non posse quidem medium propinquius ordi- ς '
nari ad remotius 3 quando media illa sunt ita per se '' '& essentialiter sub ordinata ut medium remotius non conferat ad finem proxime&per se, sed tantum mediante propinquiori, ut consectio pharmaci quae ad sanitarem nihil conferre potest nisi mediante ejus sumptione,medio propinquiori: Posse tamen, quando media non sunt inter se subordinata , quin utrumque possit proxime & per se ad finem eon serre, dicet forte unum ex iis praestantius sit & essica eius, ut sumptio pharmaci. §io venae, eo casu quotam rure quam illa ad sanitatem confert , licet sorte una ex iis essicacius.. 3. Incarnationem esse bonum occasionatum , id est de faeto volitum occasione peccati , non tamen occasionatum id est fortuitum, aut non aliter volt bile, quam occasione alterius.
4. Non videri improbandum quod varii absolutὸ sadmittunt posse nimirum Christi humanitatem gau. inest huma.dere de peccato Adami ; non ut peccato, sed praeci nitas Christi se prout per accidens ex mera Dei benignitate fuit gaudere de illi occasio tanti boni, & omnino abstr .iliendo ab is tres eius malitia, quo sensu canit Ecclesia; Ofetix ulpat ν iei ε h
q talem ac tanIum meruit halere Redemptorem Oe. est alii eausa
Ex quo tamen non sequitur posse Chri iti humani- unionisi eum
talem agere gratias Adamo ; quia Adamus uno . modo per se, nec ex sua intentione ; sed mere per accidens, sua malitia occasionem dedit tanto bono, similiter non debemus, nec honeste possumus agere. Plaseli. Pars IV. D . I gratias
56쪽
PARS IV. so C. 2. F. . Inearnationis motivum
gratias Iudae, Caiphae & crueifixoribus Christi, uti
nec martyres suis tortoribus. s. Non esse uniuersaliter verum, quod prius intendatur bonum, quam permittatur malum, hoc enim ut summum solum verum est de bono, cuius malum permissi,m,est privatio, aut impedimentum snon veru s saltem un iversaliter, de bono, cuius m a. tum permissum est mera occasio, ut peccatum Adae, quod non fuit Incarnationis privatio, aut impedimentum, sed per accidens eius occasio. - . - 9 . Et si inter actus divinos ab invieem & essentia
.aur di . . divina realiter indistinctos,nulla possit esse prioritas
nos priori- secundum rem: recte tamen assignatur aliqua secun tas rationis. dum rationem 3 in re aliquo modo fundatam, nempe
vel in eo quod in nostris actibus, & consequenter in Divinis,prout aequi valent nostris,unus actus ita pr supponatur ad existentiam alterius ut ipsum forma. I iter non requirat ad propriam existentiam, qualiter intellectio prae lupponitur volitioni, aut certe obiectum unius praesupponatur obiecto alterius unde suppositis principiis quae hactenus secuti sumus tum hic nu. 77. 7 8. tum l. P. nu.2.6.& seq de praedestina- Deus deere. tione ad gloriam ex meritis absolute praevisis, recte vii Adamu , a VosqueΣ & aliis statuitur hic actuum divinorum permisit pec ordo secundum diversa signa rationis. catum illud L Deus actu simplicis intelligentiae ab aeterno
absis lai. 'su. c ognovit omnes res Possibiles,modosque omnes quiturum priua, buSse Potest communicare ad extra . quam deere- 2. Per scientiam conditionatam similiter cognovit Chri vit quidquid unaquaeque creatura esset actura aut
passura , si in his aut illis circumstantiis poneretur.3. Decrevit creare hoc uniuersum, & in eo Ang tum & hominem, nempe Adamum,& hune quidem
ut caput morale caeterorum, in statu innocentiae, v
Iendo illi beatitudinem a fleetu simplici eique ex mera liberalitate praeparando auxilia gratiae quibus
illam posset obtinere . . Praesciens Adamum peccaturum ut caput cae terorum, adeoque in eo omnes eius posteros etiam peceaturos, si in talibus circumstantiis relinquere
tur, iustissimis, sed arcanis de causis,statuit eum sibi
57쪽
, principale reparatio hominis . si relinquere, & peccatum permittere. s. Per scientiam visionis Adamum vidit peccantem , & in eo omnes ab ipso per naturalem generationem descensuros, pro eo tamen signo necdum determinate & in particulari cognoscendo quinam ii essent futuri t6. Peccato primi parentis absoIute praeviso cum necessitate transeundi secluso speciali privilegio jin omnes eius posteros ex infinita misericordia voluit hominem redimere modo phrseetissimo, ac proinde in eum finem decrevit in tarnationem,Chri' numque praedestinavit ad summam gloriam essentialem, stiti mei dandam. . Christi iam praedestinati merita ab lalute praevidit. 3. Propter Christi merita absolute praeviti,decre 'vit ipsi Christo gloriam corporis S nominis exalta. t Ionem , hominibus vero varia dona gratiae sive habitualis, sive actualis, quibusda inescacis, atras tantum sufficientis ad iustificationem & perseverantiam finalem: & primum quidem Adamo, deinde immediatis eius posteris, & sic deinceps per sequen tia signa rationis aliis atque aliis, quos absolute futuros praevidere non potuit Deus, priusquam gratis progenitoribus essent decretae,a quibus pendebat posterorum futuritio vel non futuritio, quatenus ab illis dependebat electio status conjugii aut coelibatus a progenitoribus facienda, item eorum vitae longitudo aut brevitas & similia ad posterorum Propagationem pertinentia . Vnde non potuit Deus praevidere Adae posteros in particulari. & bona aut mala eorum opera, nisi post decretam ex Christi meritis eam gratiarum distributionem, quae de facto
servatur. '9 Post praevisa bonorum merita cum perse verantia finali, & malorum demerita cum im poenitensia finali illos destinavit ad gloriam, hos adgehennam. 9s. Ex his porro manifestum est 1. Christum esse Primum omnium praedestinatorum ad gloriam. a. Potuisse B. virginem ex Christi meritis praeserva-D a ri
stum decrem verit ad de ledum Ada mi pecca.
Deust non praevidit Adar pi stea
eulari hisi post deerem ex Christi
meritis Era. tiarum di stributio
58쪽
PARS IV. st C. 2. g. r. Incarnationis motivum . . - 4 ri ab actua i i in laetione peccati originalis r quiau, mu ν T. nempe Chri istus fuit praedestinatus , & cum merides inito. tis infinitis absolute praevisus , priusquam Adaerum. Peccatum praevider tur de facto transsusum in eo videlicet signo rationis , quo solum praevidebatur in omnes necessario transfundendum , nisi Deus speciali favore, aliquem propter Christi merita piae servaret , ei primo initanti animationis erat iam sanctificantem infundendo , ut immaculatae Virgini Mariae infusam fuisse ostensum est p. a.
Potu te s. Potuisse B.V. ex Christi meritis praeservari non
s. 2 4.; Peccato originali. sed etiam a debito illud
.ari ab ori incurrendi, ut factum fuisset, ii Deus constituendos mali ejus. Ad imum Caput morale hominum voluisset eiusque debito. peccato totam posteritarem infici nisi aliqua persona in particulari exciperetur, ac deinde excepisset B. U. ex meritis Chri lii, vel f diserte excepi siet illam , quae in Christi matrem , ex ejus meritis eligeretur casu quo decernetur incarnatio. U. Sala Zar. ordo Deere. 4. Alium esse divinorum actuum ordinem ex o v Dς principiis Scoti iuxta qucm i. supposita scientia sim- p 'ς3PV plieis intelligentiae . Deus . ex voluntate se comm ni candi ad extra modo perfectissim6, decrevit simpliciter Incarna dionem Uerbi,&praedestinavit Chri .stum eum instituendo finem omnium quae creaturus erat in mundo, & specialiter caput morale omnium hominum, ex quibus quosdam ante merita esca citer praedestinavit ad gloriam , alios negative repro' bavit. a. permisit peccatum.' 3 decrevit hominem redimere, in eumque finem statuit, ut Christus. prius simpliciter praedelli natus veniret in carne passibili. U. Scolisin 3.diit. 7.q 3.a.sed hi unt. Christias ve' Chri itus venturus fuisset vi praesentis decre- sentia, i. ii quamvis solum fuisset peccatum originale . itari quam Vis Uasq. & alii communitis . Ratio est l. quia man- fuisset solum sisset principalius motivum propter quod de saeto originale. decreta est Incarnatio: ut Pat ex Script. ad Rom. s.
59쪽
Ρcincipale reparatio hominis. 13 PARS IV.
ibertate sub malum elegit, atque ideo mo ti addictus, Spiritum sanctum amiserat , de caelo nobis secundum Adam misericordia misit, & alii P P. su p. cit.n. g. redemptionem per Christum factam praecipue opponentibus peccato Adami. a. Quia iuxta dicta num. praeced. decreta fuit In- cum fuerit carnatio prius ratione quam praevisa fuerint ulla deeretus an actualia , imo prius ratione quam praevisi fuerint xς praevisi ui , Adae posteri in particulari, adeoque ante praevisum RRoriginale re ipsa transfusum et ac proinde Primarium ac per se motivum Incarnationis suit solum originale a posteris Adae necdum actu contractum , sed c secluso speciali favore) necessario contrahe n.
97. Hinc Christus venturus fuisset vi praesentis decreti, quamvis nullus ex Adae posteris reipsa in. currisset peccatum originale. sed solum omnςs incurrissent ejus debitum , de quo lassicienter explicari possunt PP. su p. num. 78. pro motivo Incarna tionis adserentes damnationem nostram, mortem spiritualem &c. . Etiam tamen venit Christus . tanquam Propter Etiam eanteum olivum secundarium, ad delenda peccata actua- venit ad totolia et hoc enim aperte docet Toletan. v I. c. i. Solam leno stu Filium fatemur ad redem ionem humani generis pro- 'μεν eulparum debita, qua per inobedentiam Ada oria tivum se naginalirer, nostro libero arbitrio oontraxeramus , re darium patesso υenda , a secreto Parris areanoque prodiisse . Idem Ne Conc.T.. significat Script . r. Ioan. I. Sanguis ejus emundat nos ab omni peccato.
93. Quare post praevisum pechatum Adami ut capitis ,&necessitatem illius tranfusionis in poste. ros cum rebellione concupiscentiae, ex qua necessa rio non quidem necessitate physica ,sed morali secutura erant actualia , Deiis decrevit Incarnationem, primario quidem ad delendum peccatum originale, Iecundario vero & velut ex incidenti, ad impedienda per gratiae adiutorium actualia , eaque delenda, si quae committerentur . Unde post Incarnationem absolute decretam, Deus ex Christi meritis Adae posteris destinavit gratias sumientes ad vitanda omnia D a Pe
60쪽
PARS IV. 34 C. E. tr. r. Incarnationis motivum.
peccata actualia,etiam illud quod admiserunt Iudii
Christum crucifigentes, christi me 99. Nicobstat, quod excommunissimo DD. sen- rata non mo' su , Christi merita in actu a non moverint Deum e unx ad ullain praemium eis reddendum, nisi ut pertinue prae . mortem consummata,qualiter sunt posteriora Chri-mium hi si sticidio a Iudaeis commisso, ac proinde non videan
ut contum- tur potuisse illud impedire per gratias eorum intui mala per tu collatas: hoc, inquam, nihil obstat, quia non morte 3ΠφR est uniuersaliter verum quod Christi merita noncs sti ,2 moverint nisi ut consummata per mortem in re, seu ceptatione i ut exercite existentem,qualiter mors Christi non est qua ratione meritoria nisi objecti ve, & denominative nec priora sunt priora sed posterior Christicidio Iudaeorum s sed solumi Christicidio quod non moverint nisi ut per mortem consumma - .dhri . . , ηδ in Christi acceptatione, vi cuius mors Christi, tuebunt , i. spectata Prout cum illa facit unum in genere moris lud impediΑ est formaliter meritoria, &in Dei praesentia prior Iudaeorum Christicidio; cum potuerit adeoque ita laetum fit, cum hoc exigat specialis ratio meri. torum Christi mors a parte proponi & a Christo acceptari, non haec determinate, ut est de facto a Iudaeis illata; sed in determinate abstrahendo a naturali&violenta, ab his aut illis, hoc aut illo modo, etiam a bsque ullius peccato inserenda. Potuit ad . Unde Potuit acceptatio mortis in determinate aeteptatio Christo facta inde pendenter a morte determinata, mortis inde' quam de facto subiit, esse hac prior in Dei praescien-xe tia,& consequenter Iudaeis mereri gratiam ad vitan-
prior deter o. Quod autem haec lassiciant ut ista areeptuminata qua tio dicatur per mortem consummata probatur ex subiit a Iu' Lugo & aliis ex eo quod Christus Ioan i7. in ultima 4 coena dixerit r Opas consumma vi quod dadisti mi6ὸ ut faeiam, cum tamen tunc mortem sibi imperatam necdum subiisset, nisi per acceptationem. Quo etiam sensu verba Christi iam citata interpretatur S. Polyc.irpus apud Halloix tona. i. in vita eius Pagari 3. ubi sic loquitur: quomodo opus human faru