장음표시 사용
31쪽
Ad quem est Homo Deus. as PARS IV
eius ad coi pus, ita illa omnia cum Proportione, ha. bet pro terminis immediatis. 48. Τerminu, quo , seu formalis Incarnationis ut Terminus sic , id est praecise ut actio est, qua Deus fit homo , qu Jς. soroest humanitas & unios humanitas quidem terminus m J 'Gr formalis solum communicatus , ut est essentia in di- . . vinis productionibus , unio vero etiam Productus. manitas αPatet: quia humanitas & unio est id quo formaliter unio. Deus est factus homo. 40 Licet Verbum & Divinitas non dicantur teria minus formalis Incarnationis ut sic; quia nempe,in ea ut sic , non importantur Per modum formae advenientis, quod requiritur ad terminum formalem, sed per modum suppositi praeiacentis: recte tamen Uer bum,seu personalitas Verbi dicitur terminus forma lis communicatus Incarnationis , ut est impersonatio , &similiter Divinitas terminus formalis Incaris nationis, ut est divini Iatio ; quia per Incarnationem spectatam sub his rationibus importantur per modum formae constituentis realiter communicatae. Potest etiam tam Verbum, quam humanitas dies terminus formalis Incarnationis,ut generaliter habet
rationem communicationis, cum in quolibet composito utrumque componens . ipsa compositione alteri se communicet ad faciendu m totum so. Terminus a quo velut totalis respondens Terminus a
termino totali ad quem , est negatio Dei Homi quo velut nis : & terminus a quo , quasi formalis respondens ' δ' i' a sttermino formali acquisito, est negatio inexistentiae homihumanitatis in Uerbo. Eodem modo cum propor tione assignandus est terminus a quo hujus actionis1ub aliis considerationibus : in quo tamen advertendum est, non haberi hic transitum proprie di-etum ex parte humanitatis et cum enim illa unioni hypostaticae non praeexisterit, in ea factus non est transitus realis a privatione unionis ad ejus hiben. tiam , sed totum transitus rationis, a statu praecisio. nis ad habentiam.
st. Unio Verbi Incarnati & assumptio in variis
differunt . r. In eo quod unio dicat relationem, assumptio
assumptio verρ actionem vel passionem . ad quam d:iserunt.
32쪽
PARS IV. 26 C. t. s. it. Incarnatio non fuit consequitur relatior α. Quod unio importetur ut aliquid in facto esse, assumptio ut in fieri : 3 . Quod unici ut sic aequaliter se habeat ad utrumque extremum. Unde tam Verbum dicitur unitum humanitati.quam contra et assumptio vero cum dicat actionem vel passionem; diversimode se habeat ad utrum. que extremum ', unum denominat active ut princia pium de terminum ad quem fit assumptio , nempe Verbum, quod tantum dicitur assumens non assumptum; alterum passive tantdm, nempe humanitatem, quae solum dicitur assumpta. Vnitio .as. Unitio , alsumptio,& incarnatio non distinguun- sumptio, & tur inter se materialiter &intrinsece cum en titati veinearnatio si ni eadem actio, sed solum formaliter &con nota-
.. Ti. tive , seu quoad modum extrema significandi , in
inter se h. quantum unitio praecise significat actionem qua ab maliter. aliquo agente inter se conjunguntur extrema,abstra. hendo ab eorum conditione 3 assumptio autem insupercon notat unum extremorum , habens se mereoassive, nempe naturam , alterum vero, nempe Verum , habens se per modum principii & termini, est enim assumptio, alterius rei ad se sumptio . Deni. que Incarnatio praeter actionem uniti vam con notat certam conditionem naturae quae unitur , nempe quod sit caro se & inhumanatio quod sit humanitas. Τota Trinitas dicitur unire , incarnare, solum Perbum assumere, incarnari. unish m. sa. Vnio hypostatica est maxima unionum quo- satiea est ad vim uniendi: cum vim habeat perfecte conneetenm Rima u- di inter se extremas maxime ab invicem distantia... . - Non est tamen ablolute & positive maxima quoad hi.rid tibis firmitatem 3 quia licet nul Ii vit tute creata dissolva
absolute possit, variae ramen dantur uniones naturales ean-qυoad firmi-dem habentes firmitatem, quales sunt unio animae 3xem. cum suis potentiis , quantitatis cum materia , quae
sola virtute divina solvi possunt.
Non est maxima unionum quoad unitatem coin. . positi ex ea resultantis: quia,ut recte Dur.contra Bona v. compositum naturale resultans ex materia &forma, est magis unum, quam compositum supernaturale resultans ex natura divina de humana unitis im
33쪽
Absolute necessaria. V PARS PR. personalitate Uerbi: quandoquidem hoc solum sit unum inesse suppositi, illud vero etiam in esse na
s 3. Bern.I. s. de consid. ad Eugen. loquitur de praecellentia quoad dignitatem, & mirabilitatem modi
faciendi unum , cd mali: Inter Omma qua recte unum dicuntur arcem tenet unitas Trinitatis , qua tres Persona
una fune substantia. a. raco illa praeallit, quae converis ires substantia una in Christo Persona sunt. s . unio hypostatica est maxima unionum digni. Est etiam tale,& in ratione doni: hoc enim aperte docet Aug. maxima diol de praedest. SS c. is . ubi ait: pradestinata es ista natura sui 3xe, di ita humana, tanta is tam cessa is summ4 subveβ ρ, μι θη bridie eam attolleretur altius non haberer. Et ratio est quod Per eam pei sectiva natura intellectualis creata, persectissime Participet parti ei patueesse divinum, cum per eam elevetur ad idem esse per. divinitas ssonale cum Deo, ratione cuius ei debetur cultus la. pς
triae , qui ratione nullius alterius doni , creaturae /φης 'deberi potest . Quare licet visio Dei sit perfectissima possessio vitalis summi boni ut obiecti, non est tamen perfecti Dsma possessio absolute; cum enim per unionem licet mortuam, summum bonum ita possideatur ut perso. naliter fiat proprium possidentis: unio est simpliciter persectior possessio, quamvis sit imperfectior secundum quid ,nempe quatenus non est vitalis . Adde quod unio sit radix visionis, non contra radix autem suiψ semper est persectior eo, quod in illa radicatur: Un- 34 η . de licet iuxta August. maius sit Verbum concipere
mente per gratiam, quam carne Per generationem,
qua illud concepit B U. est tamen absolute minus, quam illud concipere carne per unionem & identitatem personalem. II. Incarnationis necessitas , &valor infinitus satisfiactionum de meritorum Christi. ss. V Ecretum de reparando genere humano per meterum I incarnationem , fuit Deo liberrimum . de reparan.
34쪽
PARS IV, a et C. I ff. a. puit necessariado homirie L. Quia absolute potuit nolle reparare genus huma.
per inearis num. Cum, excepto AnseI. l. Dcur Deus Homo, hoe nationem non consensu pro certo habeant caeteri DD. ae PP. fuit Deo li. id enim aperte docet Script. say, I a. quis imum tibi impurabest si parierint nationes , quas fecisti Ioan. s. - Deus dilexit mundum . ut Fιlium suum unigeni
um daret . ROm s. commendat au em charitatemfuam ,
Deus in nobis, &c. & alibi saepius reparationem generis humani uni misericordiae & liberalitati divinae tribuens.
n 'a etsi idem demonstrat ratio evidens , tum a priori squia cum Deus sit supremus omnium dominus , ab mus non est intrinseco beatus, sibique lassicientissimus, non est unde potius unde necessitetur ad hominem reparandum potius
necessitetur quum creandum , tum aposteriori 3 quia de fael οὸ. best Angelos malos destituit omni remedio, & facta rea Em, quam demptione Plurimos sinit perire , quos facile posset
ad ipsumere salvare ι Potuit ergo similiter permittere omnes pe-andum. rire e cum enim hanc poenam essent promeriti, id
non fuisset imperfectionis , sed iustitiae, neque fuisset contra inclinationem, quam habet Deus ad mi. sericordiam . at solum non secundum illam ue sed secundum aliam quam ex infinita iustitia 'aeque habet ad puniendum. 36. Cum ergo Athan. dicit indignum esse Dei
benignitate hominem lapsum relinquere absque remedio , loquitur oratorie per exaggerationem , de clarando summam reparationis humanae eonve nientiam, cum infinita Dei bonitate & miseri condia unde non vuli hoc esse positive inconveniens hominem non reparare ue sed solum negative, id est carens in signi congruitate . licet indebita, & non necessaria . Ipse M a. Quia supposito decreto hominem reparandi. potuit nolle per incarnationem eum reparare I sed inearnatim cum M la premus omnium dominus , vel omninone. gratis peccatum remittere, vel satisfactione imperefecta sibi ab homine,aut Anaelo exhibita,contentus esse. Quod aperte docent Athan. Gree Leo, aliique Μ. PP. a Pud Uari. ac nominatim August. l. de ago la
.hristiano c. i i ubi eos stultos appellat, qui dicunt
35쪽
Ad Condignam satisfactionem. as p - Iu
non poterat aliter Iapientia Dei hsmines liberare , nsh minas susciperet.
Cum Uigil. Fulg. Proeul.aliique PP. relati a Uasq. Ansel. vltim videntur cum Anselm. tueri contrarium, intelligen-Pri indi sunt, vel de necessitate orta ex immutabilitate itaris inditi divini decreti ; vel de necessitate secundum quid, seu eari possunt
ad reparandum hominem certo modo , id est Persa. de neeelsitatetis factionem condignam', quo sensti Ambr. in cap 0. secundum
ad Haebr. dicit mortem Christi fuisse necessariam quid' . . ex hypothesi decreti de non acceptandis Christi meritis , nisi ut per eius mortem consumma- .
s . Hinc Deus non facit semper optimum quantum est ex parte operis, neque ad id ulla ratione ne--n cessario determinatur; talis enim determinatio re c A... pugnat summae eius libertati. & infinitae perfectio- .is, opii ni, qudi sibi elisuffcientissimus ut hic multis decla- mum qua rat Lug. &ante ipsum Hug. Uiet. his verbis : Deus tum est ex nihil αα debito, sedsola b nitate facit , homines ex δε- e Ixς Ibito faciun/ , quia meliores inde am d teriore , sin N;.hi. non fariunt, quibus insinuat discrimen inter crea I, finaea
tam voluntatem & divinam , quod nempe haec no aeeipere postro modo concipiendi accipiat omnem suam ho- test ut acetonestatem ac perfectionem intrinsecam a sola bo. piunt aginti nitate divina ex cuius infinito , ac proinde sem- ς per aequali amore operatur quidquid operatur , sic ut nullo modo reddatur imperfecta, per hoc quod obiectum extra se minus persectum eligat relicio perfectiori, cum a creaturis, quantumlibet persectis , nullam acet pere possit perfectionem: secus au tem creata, quae per ordinem ad objectum extrinsecum , intrinsecam accipit perfectionem obiecti melioris, ac perseetioris, majorem perfectionem:& per consequens imperfectionem moralem, seu carentiam majoris honestatis, ac perfectionis, per electionein,
obiecti impersectioris. - ss. Facit tamen Deus , idque ex intrinseca de- Sempere Φterminatione , semper optimum tum negative, qua.
tenus semper operatur, absque omni inordinatione, 'πzzmalitia, imprudentia; aut alia impersectione post' .st ex Fartetive i. Quoad electionem mediorum quatenus
36쪽
M IV. go C. t. si. 2. ruit necessariamia; ουν. in per operatur & vult optimum in ordine ad
audi εχ 330em a te ussicaciter intentum, ut sic vel sic consumma sa- sequendum . a. quoad modum operandi , qua Pientia boni- tenus semper operatur, ex summa sapientia ac bonat teν c. nitate, quoslibet effectus ordinatissime ad suos fines referendo.
ue . Aliquo ex his sensibus intelligendi sunt pR
Dionus dedi v. nom. C. 4. Optimι est optima adduce. u. t. re C rili. l. a. Thesau. cap. l. quia igitur m omnia Pa..olues ps'. ter , ct melior semper eo ubstantiali, sibi contrarium ex Deo nascitur Filius. Basil. hom. 9. ex variis sub adducti. initium: Vnum quidem hoc habere in mentibus nostris rasumptum oportet , quod nihil eorum qiu nobis acetiadunt malum sit, aut tale, ut melius illo aliquid emeti rare queamus. Item Aug. licet fortiter loquatur l.deqnantitate animae c. 33. justitiasummi Deifactum is,Mι non modo sui emnia , sed etiam se Ar, ut omni, is melius esse non pesint. lect. 3. de liber. arbit. cap. s. quidquid tibi vera rati ene melius occurrerit , susias fecisse Deum , tanquam bonorum omnium conditorem, & l. i. contra adversarium legis & prophetarum cap. 4. usque αδεο despiendum est , ut Lomomideat melius aliquid fieri debuisse , Deum ererat facere noluisse.
Non habet itaque Deus ex sua bonitate infinia tam inclinationem ad optima extrinseca , sicut ad intrinseca, cum ad haec habeat inclinationem tanquam ad aliquid sibi necessarium, adeoque cum in. dispensabili eorum exigentia . ad illa vero tanquam ad aliquid sibi liberrimum a bsque ulla eorum exigentia , quae inclinatio si de innata agatur, aliud non est quam potentia illa producendi ; si de elicita non aliud quam cognitio proponens eorum bonitatem , variis imperfectionibus & malis admixtam, & complacentia isti cognitioni proportionata. Neeessaris fio. Necessaria fuit unio hypostatica ad satis. samonem condignam id est, sua bonitate moralin 'iati . adaequantem peccati mortalis malitiam quare nonnem eondi. Potuit Purus homo aut Angelus, quanta vis gratia ynam pro praeditus, pro ulla mortaIi os ensa condignam exhi-m Gali. bere Deo satisfactionem . Hoc enim constanter
37쪽
Ad condignam satisfactionem . 3I PARS IT docent PP. Basil. in haec verba psalm. 63, F vr non 3 a doe .
reaimit, redimet homo: non homo n dus, inquit, sed Basil. Auo. a. mmo i Detis . Aug. Enchir. c. l 8. neque per idum Iinue Py.
Christum liberaremur sc. condigne nisi e et Deus .
Leo serm. i. de Nat. nsi esset Deus non adferret re me dium . Quae P P. Doctrina sun datur in Script. ad Galat a. si enim per legem jugitia. . ergo gratis mor-ruus est Christus. Anselm. l. a. eur Deus homo cap. 6.
non potest fieri Deo condigna sati acrio , nisi M qui
Deo salυas aliquid majus , quam omne quod non es
cii. Ratio est istem quod Peccatum m0rtale, qua ita perea tenus gravis esto Ensa Dei habeat malitiam , quam- tum ut est vis non simpliciter infinitam , tamen supremi ordi- offensa Dein is in ratione malitiae, adeoque infinite exceden. ς' tem valorem satisfactionis cuiuslibet creaturaequanis '. Τ' 'talibet gratia praeditae s sic, ut proinde, quamvis an tia,&ideo infinitum crescat puri hominis satisfactio, numquam infinite ex possit eo pcrtingere, ut ejus bonitas adaequa ri possit cedis valo- malitiae peccati; uti nec potest bonum fortunae&s rem, satisfiε- in infinitum crescens,, adaequari bono famae aut v i. f. ' l. μ tae, quod est super loris ordinis . Prob. assumpi. quia ut in humanis videtur lumine naturae notum, cum id agnoverit Aristot. s. Et hic. cap. s'& legum conditores. L. prator, T sy. 8.de injuriis, &L. aut facta , st. 3. da poenis ) quantitas injuriae seu offensae petitur , ex dignitate personae laesae , quae quanto major est , morali aestimatione tanto gravior est offensa & indignitas injuriae, Contra vero valor satisfactionis petitur ex dignitate personae satisfacientis , nullo modo ex digni. late personae cui satisfit , cum ex ea parte potius decrescat fatisfactronis a stimatio: igitur peccatum mortale quo Deus supremae maiestatis o finditur us que ad dissolutionem amicitiae, habet malitiam supremi ordinis, in ratione offensae, & injuriae, adeoque excedentem infinite bonitatem satisfactionis a puro homine poni bilis : cum enim purus homo
quantalibet gratia donetur , semper infinite distet a dignitate Dei s dignitas satisfactionis puri hominis, quae mensuratur dignitate satisfacientis , semper infini-
38쪽
PARS IV. 32 C. r. f. r. Fuit necessaria infinite distat, ab indignitate peccati mortalli, quae mensuratur dignitate Dei per illud o Ensi , ad pro im de illa nunquam potest huic ad aequari. 6 a Potest tamen purus homo condignam exhi-Purus homo bere satisfactionem, pro peccato gravi gravitate Phi- potest condi-losophica seu spectato praecise quatenus repugnat En m bi σraviter naturae rationali qua tali, cujusmodi foretctionEm in homicidium, Cum Dei ignorantia in vincibili pa-pheea o e iratum; tale enim peccatum non haberet malitiam vi gravitate supremi ordinis , quam appellamus Τheologicamph i losophica consistentem in ratione Oisensae Dei, usque ad disso- 14 est spςαδ- tutioium amicitiae a quam quia non dissolvit pec-zeo ut era kia Catum veniale iuxta Suar. Lug. & alios valde proba ter repugnat biliter, Potest per puri hominis iusti satisfactionem naturae ratio adaequari , ita se. exigente lege amicitiae,ut pro levi- Mali qua tali ἔ bus ossensis moraliter inevitabilibus i quale est ve-sς enim n*Π niale nullum proprie includens Dei contemptum diam id,16 possit amicus condigne Per nova obsequia satisfa-
mi, sitam in Potest etiam plebeius multiplicatas obsequias ad- ratione offen- aequale satisfacere pro ossenia qua Regem suum, P*i ' gravissime o flandit qui 3 nempe Rex non excedit infinite dignitate plebeium, sicut creaturam excedit Deus, qui licet non influat adaequa te dignitati suae in malitiam peccati; sed limitate pro ratiotis cognitionis & voluntarii: in eam tamen influit ut per- lana infinita,&supremae dignitatis,sicut proinde illam constituat inordine supremo ossensae, & infini. tam secundum quid, quatenus illam reddit dignam poena, & inimicita Dei aeterna, & consequenter graviorem quovis a lio malo, quantumvis crescente in infinitum. 63. Hi ne licet bonitas amoris Dei adaequet ma- Iitiam odii Dei , si uterque actus spectetur Philoso.' phice , seu secundum bonitatem & malitiam, velut intrinsecam & absolutam, ortam ex tendentia intrinseca in objectum , &conformitate & difformi. tale cum natura rationali qua tali ue eam tamen non adaequat , si uterque actus spectetur Τheologice . seu seeundum bonitatem & malitiam, velut extrinse- caua& respectivam, pe)itam ex dignitate personae satis-
39쪽
Ad eondignam satisfactionem 33 PARS IUsatisfacientis & oKnsae, in ordine ad concipiendam
ex uno acturationabilem placationem, ex altero justam aversionem: ex his: 64. Sequitur ι ad malitiam peccati condigne Ad M litia compensandam, requiri satisfactionem infinitam, ζ' non quidem per se,ut requireretur si malitia peccati peris,hd esset simpliciter infinita, sed per accidens s quia requiritur nempe cum mortale sit supremi ordinis, in ratione 6Missectio ossen far non potest adaequari, nisi per satisfactionem infinita non
supremi ordinis in ratione satisfactionis, qualis dari .edidhinequit, nisi sit a persona satisfaciente infinita, & r β'
dignitate personam offensam aequante, a qua ut mox patebit necessario infimiatur dignitas & valor satisfactionis. a. Purum hominem non Posse alteri antecedenter a b. injusto gratiam sanctificantem mereri de condigno edam=Ω- licet eam de potentia absoluta probabiliter mereri na infinita. possit antecedenter non injusto . 3. Purum hominem, etiam gratia infinite intensa praeditum non posse alteri condigne mereri remissio nem peccati mortalis, quia est praemium superioris
ordinis,ad quod extendi nequit gratia puri creaturqetiam infinita, licet sit principium connaturale meriti infiniti in suo ordine. 6s. Satisfactio Christi pro peccatis hominum satisfactio
fuit ex natura rei & non solum per extrinsecam. Dei Christi pro acce Ptationem condigna, eorumque malitiae adae peceatis ho-quata, imo ita superabundans, ut fuerit plusquam minum suit
sulficiens ad infinitorum mundorum redemptionem. E .ὸ
Colligitur ex Apost. ad Rom. s. si enim unιus delicto .na, imo&multi mortui sunt ; multo magis gratia Dei-donum superabun. su gratia unius bominis Iesu Christ/ in pluras abun - dan .
davit. Et clarius ex PP. Chrysost. in s. ad Rom.
mulio plura quam debebamus pro nobis solvit, tanta' que plura, quantb gustulam exiguam excedit elagus immensum, aliisque num. seq. citandis: unde etiam 'peti poterit evidens ratio huius affertionis, ex qua non sequitur satisfactiones nostras esse superfluas, MChristo iniuriosas ut impie inserunt haeretici; quia satisfactio Christi licet eondigna & superabundans, ex Dei tamen ordinatione nobis non applicatur,nisi
40쪽
PARS IV 34 C. r. a. Merita Christi mediante nostra cooperatione, juxta illud Apost. ad Collos. a. Adimpleo ea, qua desunt passionum Chrsi in
Hinc pridem doeuerunt antiquiorea Theologi Chiillum pro omnibus abunde sat isfecisse, & omnibus salutem promeruisse. quoad suffcientiam, non tamen omnibus quoad efficaciam defectu conditionis requis tae ad applicationem. M. ; ac, 1 ε6 Merita Christi sunt infinitiva loris, non solutristi sun. infi- extrinsece&ex divina acceptatione,ut vult Scot. sed niti valoris ut S. Th. etiam intrinsecὸ & in se. Hoc enim aperte etiam intrin' significat Clem. VI. extra vag. Unigenitus de poenit. Θstsςγα in se. rem f. ubi docet thesaurum satisfactionum Chri iti Eeclesiae relictum, exhauriri non posse; quia, inquit, infinira fune Christi merita, & paulo superius addit Christum non tffudisse guttam sanguinis modicam, qua
ramen propter uvionem ad Herbum pro redemptione totius
generis humani fusestset. Ita Clem. Idem tradunt Script . & PP. n. praeced. ac nomina ... sp .e tym Ans:l-c-i4- ubi de Christi satisfactione dicit, ρο-DD. passim. est I scere a. solvendum quod debetur pro peccatis totitis munda p. as uam in infinitum: Quibus Si similibus P P.
testimoniis, apud Lug. & alios significantur Chri sti merita fuisse sufficientia , imo in infinitum super suffcientia , ad condigno delenda quotlibet&quantalibet peccata, quod est esse infiniti valoris simpliciter, in ratione meriti & satisfactionis; sicut
Pecunia,quq sufficeret ad emendas res in multitudine& valore quantumlibet erescentes, esset infinita ia e--.. ratione pretii .. --.ri 67. Ratio a Priori est,quod operationes praecipua di fai,fὐ accipiant suam dignitatem &aestimabilitatem mo-ctoriae , ratem in ordine ad merendum & satisfaciendum, a dignifican dignitate personae a qua procedunt: id enim patet My. st tum inhumanisi eum prudenti hominum iudicio,
.. s. 'τ' aliud duci, aliud gregario militi in pari sortitudinis
T. proce. facinore Primium decernatur tum etiam in supernati turalibus, cum aliam habeant vim actus superna turales in iusto. aliam in peceatore, licet honestate, intensione, duratione&e. pares fini. Quare cum