De contemptu mundi, sive De imitatione Christi, libri quatuor. Auctore Joanne Gersen abbate Vercellensi, ordinis S. Benedicti ex decem Mss. auctori eidem, atque integritati restituti nunc tandem primùm Romae recusi, juxta editiones Parisienses

61쪽

xo De ImisatisDe Chri tibemus, sicut altos, & prostandos.

Non te offendat auctoritas seribentis, utrum parvae, vel magnae literaturae fuerit: sed amor purae veritatis te trahat ad legendum. Non quaeras,

quis haec dixerit, sed quid dicatur,

attende. 2. Homines transeunt, sed veris 'tas Domini manet in aeternum . Sine personarum acceptione VaritS modis loquitur nobis Deus. Cliriositas nostra saepe nos impedit in lectione. Scripturarum e cum volumus intelligere, & excutere. ubi simpliciter es 1 et transeundum. Si vis prosectum , sive periectum haurire , lege humiliter, simpliciter, & fideliter e nea unquam velis habere nomen scientiae. Interroga libenter, & audi tacens Verba Sanctorum: nec displiceant tibi parabolae Seniorum , sine causa enim non proferuntur. CAP. VI. De inordinatis a emombas namquam quiescunt: pauper, & hu

milis spiritu , in multitudine pacis

Uandocunque homo imordinate appetit aliquid, stati in in se inquietus fit. Superbus, & avarus

62쪽

Liber I. Cap. VII. I rconversantur. Homo, qui necdum ins e persecth mortuus est,citd tentatur,ci vincitur in rebus parvis,& vilibus.

Infirmus spiritu , & quodammodo carnali, & ad sensibilia inclinatus , dissiciliter potest se terrenis desideriis ex toto abstrahere. Et ideo saepε habet tristitiam , cum se subtrahit eleviter etiam indignatur, si quis ei iesistit. Σ. si autem prosecutus fuerit quod concupiscit , statim ex reatu conscientiae gravatur: quia secutus est passionem suam , quae nihil juvat ad pacem, quam quaesivit . Resisten. do igitur passionibus, invenitur Uera paX cordis, non autem serviendo eis. Non est ergo pax in corde hominis camalis non in homine exterioribus dedito , sed in fervido spirituali.

CARVII. De vana De elationa fugienda.

A N U S est , qui spem

suam ponit in homini-V bus, aut in creaturis. Non pudeat te aliis servire , amore

Iesu Christi l .& pauperem in hoc si culo videri. Non stes super te ipsum, sed in Deo spem tuam constitiae. Fac

63쪽

quod in te est, ct Deus aderit bona voluntati tuae. Non confidas in tua scientia, vel cujusquam astutia viventis: sed magis in Dei gratia, qui humiles adiuvat, & de se praeminen

tes humiliat.

1. Non glorieris in divitiis, Hadsunt nec in amicis, quia potentes sunt ; sed in Deo, qui omnia praestat,&seipsum super omnia dare deside rat. Non te extollas de magnitudine, vel pulchritudine corporis: quae modica infirmitate cetrrumpitur & de foedatur. Non placeas tibi ipsi de ha. bilitate , aut ingenio tuo, ne displiceas Deo, cuius est totum , quicquid honi naturaliter habueris. 3. Non te reputes aliis meliorem: ne serth coram Deo deterior habearis, qui scit, quid est in homine. Non superbias de operibus tuis. t quia aliter sunt iudicia Dei,quam hominu inrchii saeph displicet, quod hominibus placet. si aliquid boni habueris, ere de de aliis meliora , ut humilitatem eonserves. Non nocet, ut hominibus te supponasmoeet autem plurimam, di vel uni te praeponas.Iugis pax cuim humili, in corde autem superbiete

lus , di indignatio frequens.

64쪽

' Liber L Cap. VIII. CAP. VIII. De nimia familiaritate

. cavenda.

a. vos omni homini reveles

cor tuum, sed cum sa-

L piente , & timente Deu

lite caussam tuam. Cum iuvenibus , di extraneis rarus esto. Cum divitibus noli blandiri, de coram magnatibus non libenter appareas. Cum liu

initibus, & simplicibus, euna devotis, di morigeratis sociare , de quae a dimcationis sunt pertracta. Non sis familiaris alicui mulieri , sed in communi omnes bonas mulieres Deo commenda.Soli Deo,& Angelis eius, opta familiaris esse, de hominum notitiam devita. Σ. Charitas habenda est ad omnes , sed familiaritas non expedit . Quandoque accidit, ut petaona ignota ex bona fama lucescat: cuius tamen praesentia oculos intuentium ossus cat. putamus aliquando aliis placere ex conjunctione nostrar Et incipimus magis displicere ex morum improbitate in nobis conside

65쪽

CARIX. De obe dientia, subjectioue .

a. TALDE magnum est, In

obedietia stare, stib Prς- lato vivere, & sui juris

non esse. Multd tutius est stare in subjectione, quain in Prassatura. Multi sunt sub obedientia magis eX neces sitate, quam ex charitater & illi poenam habent, & leviter murmurant. Nec libertatem mentis acquirent; nisi ex toto corde, propter Deum, se subjiciant. Curre hic , vel ibit non invenies quietem , nisi in humili sub-aectione, sub Proetati regimine. Imaginatio locorum, & mutatio, multos

- 2. Veritin est, quddunusquisque libenter agit pro sensu suo, & inclinatur ed eos magis, qui secum sentiunt. Sed si Deus est inter nos, necesse est, ut relinquamus etiam qua doque nostru in sentire , propter bonum pacis . Qtiis est ita sapiens, qui omnia scire planE potest λ Ergo, noli nimis in sentia tuoMolafidere: sed volis etiam:libenter sensum aliorum audire. Si bonum est tuum sentire, &hoc ipsuna piopter Deum dimittis,

66쪽

x sor L. Cap. u. 13 alium sequeris, magis exinde pro

a. Audivi etiam saeph,securius esse αudire, & accipere consilium, quam dare . Potest etiam contingere , ut bonum sit uniuscujusque sentire: sed Dolle aliis acquiescere , cum id ratio, aut causa postulat, signum est superbiae, aut pertinaciae. CAP. X. De cavenda perfluitate

verborum.

. a. AVEAS tumultum homi- tractatus saecularium gestorum , et iam si simplici intentione proseran tur.Citd enim inquinamur vanitate, di captivamur . Vellem me plurimetacuisse, & inter homines non ibisse. Sed quare tam libenter loquimur , reinvicem tabulamur, cum tamen raro sine laesione conscientiae ad silentium redimusλIded tam libenter loquimure quia per mutuas locutiones invicem consolari quaerimus t & cor diversis cogitationibus fatigatum, optamus relevare. Et multum libenter de his, quae multam diligimus,vel cupimus, vel quae nobis contrari sentimus,

libet loqui, di cogitare.

num , quantum potes et mulitim enim impedit sed,

67쪽

16 De Imitatio ne ci istἱ2. Sed , proh dolor, saepe trianister,& frustra.Nam haec exterior consolatio , interioris , & divinae cons lationis non modicum detrimentum est.Ideb vigilandum est,& orandum, ne tempus otiosh transeat . Si loqui licet, & expedit ; quae aediscabilia sunt, loquere. Malus usus , & negligentia profectus nostri multum facit ad incustodiam oris nostri . Juvat toinen non parum ad profectum spiritualem , devota spiritualium rerum collatior maxime ubi pares animo de spiritu in Deo sibi sociantur . CAP. XI. De pace acquireudacin zelo proiciendi.

eem habere, si non vellemus nos cum ali

rum dictis , & factis, & quae ad n

stram curam non spectant, occupare.

Quomodo potest ille diu in pate manere, qui alienis curis se intermiscet qui occasiones lorinsecus quaerit qui pardira, vel rard se intrinseclis colligit λ Beati simplices, quoniam mul talia pacem habebunt. 2. Quare quidam sanctorum tam periecti, ct contemplativi fuerunt 3. . Quia l

68쪽

LUer I. cap. XI. 3 Quia omnino seipsos mortiscare

ab oriari ibus terrenis desideriis studiaeriant: ct id eb tutis medullis cor- dis Deo inhaerere , atque liberε sibi

vacare potuerunt . Nos nimium oc-cripamur propriis passionibus , ct de transitoriis nimis sollicita natur. Rarbetiam unum vitium persecth vincimus , ct ad quotidianum profectum non accendimur ι ideb frigidi, & te. pidi remanemuS. 3:'Si essemus nobismet ipsis per sella mortui, & intericis minimὶ -- plicati ; tunc possemus etiam divina. sapere, & de coelesti contemplatione aliquid experiri . Totum, & maximum impedimentum est: , quia nota sumus a passionibus, & concupisteri liis liberit nee periectam Sanctorum viam conamur ingredi . Quando etiam modicum adversitatis occurrit,nimis citd dejicimur,& ad humanas consolationes convertimur.

4. Si niteremur, sicut viri sortes, s are in praelio ι profectb auxilium Domini super nos videremus de coe lo. Ipse enim certantes, &de sua gratia sperantes,paratus est adiuva re : qui nobis certandi occasiones procurat, ut vineamus. si tantum, nistis exterioribus observantiis , pro

69쪽

x I De ImitatIove Christi fessiim Religionis ponimus, citd habebit finem devotio nostra . Sed ad

radicem securim ponamus : Ut purgati a passionibus , pacificam memtem possideanritS. s. Si omni anno unum vitium extirparemus, citd viri persecti essiceremur . Sed modo e contrario sa ph sentimust ut meliores , &purio res in initio conversionis nos fuisse inveniamus, qukm post multos annos professionis. Fervor, & profectus noster quotidie deberet crescerer sed nunc pro magno videtur, si quis prismi servoris partem possit retinere . si modicam violentiam faceremus in principio, tunc cuncta posteli posissimus facere cum levitate & gaudio. . Grave est assiaeta dimittere , sed gravitas est contra propriam Uoluntatem ire . Sed si non vincis par-Va, & laevia , quando superabis dissiciliora. Z Resiste in principio inclinationi tuae, & malam dedisce consuetudinem e ne serth paullatim ad majorem te ducat dissicultatem. O si adverteres, quantam tibi pacem , Maliis laetitiam faceres, te ipsunt benε

habendo i puto , qudd sollicitiores 1es ad spiritualem profectum . CAP.

70쪽

CAp.XII. De utilitate adverstatis. r. OXUM nobis est. quod ha- beamus aliquando aliquas gravitates , & contrarietates ; quia saepe hominem ad cor re-Vocant, quatenus se in exilio esse cognoscat: nec spem suam in aliqua ae mundi ponat. Bonum nobis est, qudd patiamur quandoque contradi-

ide nobis sentiatur, etiam si bene aginius,& intendimus. Ista seph iuvant ad humilitatem,& a vana gloria nos

de sendunt. Tunc enim melius interiorem testem Deum quaerimus , quando soris vilipendimur ab homi mibus , & non bene nobis creditur. 2. Ideo deberet se homo, in Deo totaliter firmaret ut non esset ei necesse multas humanas consol ationes qiuaerere. Quando homo bonae voluntatis tribulatur, vel tentatur,aut ma- ilis cogitationibus' assigitur , tunc Deum sibi magis necessarium intelligit, sine quo ni nil boni se posse deprehendit. Tunc etiam tristatur, gemit, orat pro miseriis , quaS patitur. Tunc taedet eum diutulis vivere , remortem optat veniret ut possit dissol-