장음표시 사용
51쪽
spes ponitur in illo Conc. Trident. Ses. 6. cap. 3. Velitvr o si
pr0 Orionibus mortuus est , non ici mei ι omnes bene icium moltis eJus ecipiunt , sta ij dumtaxat, quibus meritum passionis ejus communi tui . Ex quo ajunt) satis intelligitur , quomodo Christus dici potest omnium Redemptor, etiam eorum , qui nullum a morte ejus beneficium , sive auxilium receperunt, ut sunt parvuli sine Baptismo decedentes, & qui eis comparantur, Videlices, pes pe-Resp. Hoc argumento utuntur Jansenistς ad probandum non dari Matiam sussicientem 1, His tamen verbis ostendit Concilium adversus Jansenium , Christi mortem non solum oblatam esse pro electis, sed etiam pro reprobis , qui beneficium mortis ejus non recipiunt, quia nolunt & ideo illis non communicatur. Itaque Tridentinum non agit hic cle auxilijs gratiς actualis, sed de oratia justificante , quς absolute , & stricte beneficium mortis Christi appellatur. Hic passionis fructus , & si Christus pro omnibus mortuus sit, non ab omnibus recipitur , & de hac communicatione agit hic Concilium , ut indicat titulus capitis: sivi per Christum Justificantur. Et subnectit Conc. Acisi in Chrisibrena cerentur nunquam Justi curentur : cum ea renascentia per merita passionis 'us , gratia , qua gusti flant illis tribuatur. Neque iii reli
quo capitis ulla fit aperta meritio gratiarum actualium.
Quoad parvulos satis inter Theologos agitata est quaest. nec animus est eorum cogitationeS aut probare , aut refellere : in dicare sat erit , ut Scripturarum dogma , SS. Patrum testimonia, qtic sine ulla exceptione parvulos parites comprehendunt. Nun quid par ulι homines non junt, ut Π0u pertineant ad id , quod dicitur: γult omnes homines seloos fieri. Sic Adgust. lib. . cap. 8. contra Julian. Scopus Apostoli est : pro Omnibus orandum ita Christatus pro omnibus mortuus est : ergo sententia Apostoli ad patvulos etiam pertinet. Parvulis Deus, ut cum D. Prospero opinantur nonnulli, re media providit dependentes a voluntate , & p ijs orationibus Pa rentum , quibus inspirationes confert, ut pro eis Orent ad salutatem , & si illi respoliderent, non morerentur absque Paptisinosaruuli. Sic lib. 2. de Vocat. gent. cap. 2. Noli irre figiose arbii, or credi , quod isti pag V μm dierum homines ad illam pertineant gratalia partem, quae semper μη ζζ' est impetua nationibus, qua utique si bene uterentur parentes , etiam ipsi per eos juParentur. Consequenter dicunt: Deum velle parvulorum salutem , si & ipsi velint,
52쪽
prcpria voluntate , sed voluntate Parentum , qui sunt ejus xxiit res. Duin verb Aug. in contrariam partem is clinat offerens per Deum flare, ne parvuli salutem accipiant intelligendiis est de nolitione consequente ad culpam Parentum. F.esp. a. Sicut officium Redemptotis communis, lumiVemssilis , non requirit, ut omnibus concedantur auxilia efficacia, quibus justificati a , dc gloria certis Si inc consequatur ; ita neque ad illua pertinet natoc ordis erra immutare , dc impedire ne ut lus unquam in terris infidelium perpetua laboret amentia , neve ullus in utero Matiis moriatur parvulus absque Isaptismo , satis est, si ex Salvatoris mei itis lingulis remedia , cuilibet statui accommodata, praeparentur i, adultis, qui capaces sunt, illat ratio nes, de inspirationes, quibus justitiam , & salutem consequi Valeant , si velint. Parvulis Baptismum , quem cupit OmnibUS Ob Venire , ira Orbem terrae mittens Apostolicos viros, plures ad hoc vocans,& omnibus jubens pro omnium salute solicitare Deum. Expeditior via videtur : Christum Dominum seipsum dedisse Redemptionem pso parvulis, vereque. Oraste pro eorum salute, inefficaciter tamen, & conditionale, sicut oravit pro sita vita temporali , dicens . Traiueat a me calix Mye , verumtamen non qno lego labio ed quod tu. Itaque in hypothesii, quod sic oraverit Christus pro parvulorum salute, optimὸ salvatur , quod voluntate sincerissima, & seria voluerit parvulis applicari Baptismum, offerendo suum sanguinem pro pa ulorum silute , dependentὀr ta e
a beneplacito Patris. Dicique similiter: potest Deum serio voluisse parvulorum salutem inefficaciter, de conditionale , videlicet sub conditione , quod Christus peteret pro cis efficaciter , & absolun te , quod erga Doem Ones dici non potes .
HISTORIA FELAGIANA. Lib. I. cap. 23. col. 22 .f. XVI.
I Omidum nςmpusque adeo Tyrannus fuit, tu legem imp
neret ijs, qui eam observare non possent, Sc pini δε ζ jgem ret, si impleta non sint: quam iniquitatem auget, si media adimplendum praecepta necessaria, in solius praecipientia sint poeites
53쪽
soteitate , dc tamen ea dare nolit. Qua ergo sequitatis specie Deo jultissimo , de optimo haec adscribi possunt ξ Nihilominus Augus tino adscribit, & cum Jansenio profert. NORIS. Deus jubet quandoque quod non . possumus, ut ab eo nu)Perimus quid
Illa impotentia non solum reperitur in excaecatis, obduratis, sed etiam in fidelibus , non tantum quando nolunt praecepta seimpare; jed etiam quando volunt. Tom. 3. lib. 3. cap. 13.
ENELLUS. Prop. Ita Domine, omnia possibilia sunt et , cui omnia possibilia facit. Damnata , ux suspecta de haeresi Jansentana. CALVINUS
Sit extra controPersiam impossibile eqse in buc carne legis imple mentum. Lib. 2. Inii. cap. 7
LUT HERUS. Pessima ficis , quod negas Sau vatorem i, ut insibit a jussisse : non polysemus in huc ruitu pi scepta Dei implere. In Res p. ad Dia I Sylves
ut nuasserimus , quod ab eo petere, debeamus. Lib. 2. Inst. cap. S.
Aliqua Dei pr.ecepta hominibus justis Iolentibus , e T conuantibus iecundum praesentes , quas habent ruires , impossibilia. Damnata ue
Tot Scripturbe testimonia pro bant mandatum esse impVtibile nobis , ut nihil manifestius. In Confut. Latomianae. LUT HERUS Impossibile est humanam natuta ram implere legem. Epiit ad Ga
Extrema impletus ese sentire. quod Decalogo ita satisfaciant , ut merita supersint : cum haec prae cepta omnes Sanctos accusent: Dialiges Deum. INon concupisces. En ex quibus Jansenius hausit errorem istum , non ex Augustino , ut opinatur NOris, cum Scripturae , de SS. PP. illi aperiatissime repugnent. . Deuter. 3O. V. II. Vati latμm hoc , quod ego praecipio tibi ἔο die , non rupi a te est , nec procul pinitum , sed juxta te es jermo I a i' ore tuo, corde tuo, ut facias: illud.
54쪽
X, Jqan. s. v. 3. Vandata illius gra, a non sunt. Luc. I9. 2I. guum Dei intra Pos es. Math. II. V. 28. Iugum meum stia ve est , T onus Ie)pe. Concit. Trident. sesi . 6. cap. II. Nemo temeraria illa , . a Patribus Iub Anathemate dirohibita uti debet. Dei P aecepta humi ni justi cuto et se ad Ob er)putidum impossibilia. Et can. 18.Auguilinus Serm 19 i. Execramur bla phemiam eo it m , qui dicunt alii uod homini a Deo esse praeceptum , UT mandata Dei non a singulis , sed ab oviuibus in communi po se ter 'ari. Lib. de Nat. & Grat. cap. 69. ait : bi missime creditur Deum
Jβββm bonum , impo ib liu non potuisse praecipere. Hinc admon λη i , in facilibus quid agamus , in diracilioribus , qMid peta,
Serm. 61. de Temp. Nec impossibile aliquid potuit imperare, qui iustus est.
Lio. a. de Peccat. Merit & Remi . cap. 3. quas nostrum hocii Allua ignoret, quod se nolumus non peccemus : nec pr.eciperet Deus homini , quod esset imma Le impVsibile Ioluntati. Lib. I. de Genes. adv. Maiaich. Qui se ad ejus pr)ecepta fer panda conuertunt , quod omnes homines polliunt si velint Hoc asserere de Peligi an is mo accusat Jansenius , & communitὸ
qua fonte eorum error adscrpDuur Augustino, adeo e res
11s terminis praecepta impossibilia reijcit, concludens: Dubitare non possiam , nec Deum aliquid impossibile homini praecepisse.
Ud Peccat. Verit. cap. 6. D. Tho m. de Verit. quaest. Σφ. art. . ad I. simi praecepit Deus, non est impossibile honmit ad O ei Iaudum.
Hieron. lib. 3. adv. Pelag. Deus possibilia inandulait: hoc nulli ritim est. Et in Matth. s. ait : Sciendum christum nou impos uia mandaἘit, sed perfecta Baulius in Orat. Attende tibi. Impium est dicere impossibilia esse flumus pr. ta Et in Reg. brerii, reo. 1 6. ait: dubio Cp .ecept 1st 'oc Degs, qai buuiis est, nisi etiam facultatem , qtia id μ'
ιζ emas fuisset iurgitis,. I I Chrysiost. Hom. 16. in Epist. ad Haeb. Non potes dicere: οφ po sum; uel te acci fare conditorem, si enim impotentes uos fecis , deinde imperat, culpa eius est : quomodo ergo dices: multi non pq i Vt quomodo ergo misiti uolunt , si euim vestieri ut Ovines poterunt. EL HO- iiii l. 18. in id atth. Λ e stitur impossibilia putemus esse pracvta, qμα certe , utilia nobis fulit, valde facilia.
55쪽
Praesidium critaniant habere Novatores in Tridentino , ubi ait sess. 6. cap. 11. Deus imp sibilia non jubet, jed jubendonet facere , quod pol iis , et Z petere , quod non possis. Resp. Duin Conc. ait: Q lod debemus petere, quod non potat unus , non stupponie, ut adversarij fingunt, non adesse nobis sufficiemiam physic in , sed sufficientiain moralem , Quam petere debemus: quia sitne illa ob magnam difficultatem com Inu nites , dicitur impossibilis adimpletio piaecepti, ut bene notavit D. ThQm. 3. p. q. 8 6. ad a. Dici jolet abjolute impo sibile , quod fine magna di sicultate impleri non potest. Sic ad Heb. 6. dicitui: possibile es eos , qui semel illum: nati , ,et ' prolapsi junt , rursus reuo uri ad poenitentiam , quod nequit intelligi de Impotentia Phy sica , sed tantum de Morali. Et August. lib. de Nat. & Grat. cap. 69. ait : Hinc admonemur , in facilibus quid agamus , hi diffitioribus quid petamus. Nos igitur gaudemus semper sufficientia phγsica ad observandum praecepta : si enim illa deesset,
nullatenus in non observatione peccaremus: quia nemo peccae
in eo , quod Vitare non potest. Nemo igitur peccat sine gratia sufficienti ad non peccandum. Si tamen a Jansenio inquiras: quomodo peccant homines violando praeceptum, quod implere non possunt ξ Interdum res pondet: Posse hominem , dum vires non habet adimplendum praeceptum , illud servarc remotissime : per solum liberi arbitrij M-xibilem facultatem ad bonum , malam , in quo tantum significae
radicalem voluntatis flexibilitatem , quae remanet etiam, dum voluntati adjungitur necessitas simplicuer antecedens. Quando que usurpatis dolose terminis , ait: Posse remote , sed revera tantum admittit potentiam quandam conditio nata Ini, nempe : Si vires ad orandum dentur a Deo , etsi oratione exaudita conferan tur a Deo vires ad obserVandum psa ceptum : quae potestas , uesupra insinuavimus , similis est potestari, quam Jan senius habet ad volandum, si a Deo ipsi conferantur alae. Si vero insistas: An
peccet homo dum vires , seu delectationem vi stricem ad orandum non habet Tunc respondet, peccatum haberi incalfa, nempe in peccato Adae, cum in illo peccaverimus, & contraxerimus formitem peccati, & carnalem concupiscentiam , qua determinamur ad malum , cum pQxustrimus non peccare in Adamo , & sic vitare hoc peccatum λn causu , licet nunc deficiant vires ad non poccandum ; in quo infra simul cum Norisio, qui neo at in statu naturae lapsis libertatem ad bonum , convincet r.
56쪽
HISTORIA PELAGIAN L. Lib. I. cap. 21. cOI 2II. 3. XVII.
sed libertas ad faciendum bonum , quae sola servato is
Ansentana , atque Bajana dogmata , nusquam non diffundere
contendit Noris. Admittit quidem in statu naturae lapsae liberum arbitrium , negat veto libertatem ad faciendum bonum, sine servatoris gratia. Si vero scire velis , quaenam ista speciosa distinctio sit, inter liberum arbitrium, & libertatem Θ Seu quo pacto deficiente libertate permanet liberum arbitrium Θ Rejecto terminorum involucro paucis accipe : Quia non perijt libertas a coactione , sed dumtaxat libertas indifferentiae , quae minime tequiritur , ut voluntas libera dicatur : 0mnis omnino voluntas. quantumcumque ad linum determinata , nulla tali necessitate , qua dic tur : necem esse , ut velit, desinit e ste libera. Jansen. tom. 3. lib. 6 cap. 6 . Quod sola necessitas coaditonis adimat libertatem demonsirari potes, ibidem. Neutiquam negabit Noris post 'eccatum remanssisse libertaratem a coactione , quam nec Calvinus, nec Jansenius negant in statu naturae lapsae, sed tantum libertatem indisserentiae, quam post peccatum perijsse contendunt libertatis hostes. Contra quos fide certa tenendum est , etiam post lapsum superesse naturalem facultatem liberam, quae requirit in potentia indifferentiam ad agendum , & non agendum positis, jam omnibus ad agendum
praerequisitis. Unde hi articuli proscripti sunt ab Ecclesia : Sola violentia repugnat libertati. Q Od voluntarie sit , etiam si necessurio stat , libere tamen sit. Prosechb si ea , quae fuit ante lapsum in Adamo arbitrij flexibilitas in utramque partem , in nos transfussa non est licet diminuta) ut vi illius sie potestas indifferens ad
agendum , non agendum , extincta penitus in nobis erit liber itas, prout contendit Calvinus, Lutherus, Buccerus, & conamu
nitet Sectar ij ; quid enim amplius requititur , ut sublata sit humani arbitri j liber aS , quam , ut nulla sit indifferentia ad agen, dum . Solus enim actus ille dicitur liber, quem voluntas potiriς omnibus ad agendum , vel non agendum efficere , vel non essi Q ce-
57쪽
s .cere potest. Ex mente Conciliorum , & Scripturarum S S. Patres, tam Giaeci , quam Latini, a primo Ecclesiae exordio, per Omnia saecula , & in primis Augustinus , & ejus discipuli indifferentiam voluntatis ad utrumlibet, expeditam vinculo necessitatis antecedentis , ita cognovere , ut in manu nostra sit eligere , & non eli gere , parere Deo, Vel non parere, quocumque demum voluntatem inflectere , collatamque gratiam a nobis negligi. Ergo in Jans enij castra inducitur afferendo. NORIS. eligere , hoc eligere , Ἐel illud Per peccatum per i libertas ad bonum. Tom. 3. lib. 6. cap. .
Cum arbitrio in Atramque partem libero , conditus est primus homo , sed ex spontanea dycretio
Me , illa libertatis indifferentia peri
bus scriptis Augustini , quod ii
hertatem in eo seri velit, quod voluntas pusit Adere , vel non
Libertas ad faciendum bonum,s ad abstinendum a malo interiit, cir loco libertatis peccandi nece iatas confecuta est. TOm. 3. lib. I cap.
centiores , qui imaginantur illum tantummodo astum esse liberum , quem pro libito positis Om nibus ad agendum necessariis postumus facere , vel non facere, si ne dubio falluntur. m. 3. lib. 6.
CALVINUS In Antidoto , sess 6. ad can. s. & lib. 1. Instit.
cap. et . f. T. Lap, 3. 3. S. & lib. I. cap. I s. f. 18. de Liber. Aib. contra Physium, lib. LUTHERUS In Psaliat. resolui. circa conclus. 7. α tom. 3. de Serv. Arbit. Et in Genes. cap. 3.
MELANCTON. In Locis Theolog. Nitemberg de Viribus Ho
BUCCERUS. Lib. de Concordia doctrinae , quibus adhaerent eum Nicles stis, ae Raenello refractarij
58쪽
unus aliquis Poluntatis propterea liber est, quia ab illo desistere voluntas, non agere pysis. Tos n. 3.
PETRUS DE LIGNI. Declaro coram Deo me credere libertatem is disserenti. e in stata naturae meri am , et T. purum in*entum hominum , UT P0-loi phile Pelagi uiae reliquias. Iri ProfeL Fidei, nu
Arte sibi familiati Jan senistae volentes , nolentes , sibi servire faciunt Scripturae , de SS. PP. testimonia , attamen nec ipsa verba , quae a vero sensa avulsa pro se adducunt ipsis patroci nantur ; sed potius adversa sunt. Si aliqua vel obscure loquuntur , vel in specie ipsiis favere videntur , ijsdem , vel vicinis locis tam diserte docent libertatem indifferentiae ad utrumlibet, ut alienis oculis, aut pessima fide pro sua sententia attulisse videantur.
Enesis 4. V. 7. Nonne si bene, egeris recipies, si autem mesesu
ad quod volueris porrige manlim tuum: dc 31. v. a. qui potuit transine i , non est tranqgregsus facere mala , non fecit. Matth. I9. V. 2I. Si diis perfectus esse , vade, *ende qμφhabes, Ieni se usi e me. Concit. Trid. Ses. 6. cap. s. can. 4. Tangente Deo cor homini inspirationem illam recipiens abiicere potest. ΙHic indifferentiam si' bertatis commendat , & necessitatem excludit. Gratia facultatem adfert ad operandum supernaturaliter , dc hominοm dhoc invitat, ast indifferensiam, quam gratia invenit minim
59쪽
Can. 4. Si quis clixerit : Liberum hominis arbitrium a Deo mο- tum , . excitatum : : Deo Ἐocanti, excitanti non po se dijenti e si it. Anathema sit. Arausica lauim I I. can. a. s. Hoc secundum catholicam mem credimus , quod accepta per Bapti sin gratia , omnes, quae ad Diuismp.r ineut , po sit, . debeant, si melitis laborare Pola erint, adimple re , frustra additur si τοluerint , si non datur flexibilitas ad uitam
q e partem Constanciense Sect. 8. damnat art. 17. Uicle si dicentis: 0mnia de necessitate e penire , & Uiclesistae asserebant: Deum non necessitare ad bonum , necessitate coactionis et, sed tantum necessi tale opposita indifferentiae. Nec isti consequenter renuunt dicere
liberum arbitrium remansisse post peccatum , & libertatem ad bonum per ijsse. Senovense. In Decretis fidei decreto I s. ait: Cum reliquerit Deus Muinem in manu consilij sui , apposueritque coram eo ignem, aquam , bonum , ET malum , ut ad quodcumque voluerit porrigat ma num sua in , nec abs re beatus ille dicitur , qui potuit facere , eg noufecit, trans redi, non est transgressus ::::: ac denique percurrentis crum paginam pusim obrutum sit, quod liberum in utram is partem
hominis arbitrium asse veret. i Augustinus : Unusquisque habet in ,οluntate , aut eligere quae bona sunt , Vse arbor bona , aut eligere qu)e mala sunt , ET Vse arribor mula. Lib. a. de Gellis cum foetice Manich. Idem : In tuo arbotrio pqsuit Deus, cui pares locum , Deo , an Diabolo. Lib. s. Hom. hom. I 6. Idem : Si natura , necViitate iste motus exsit, culpabilis eqse nullo modo potest. Lib. 3. de Lib. arb. cap. I.
Hieronymus: Hoc est quod tibi in principio dixeram : in nostra esse positum potestate peccore , arci Hon peccare, iel ad Lbutim , dpel ad
maltim extendere manum , ut libernin terἘetur arbitrium. Dialog. 3. conir Pelag. Iuem : Liberi arbitrii nos condidit Deus , neque ad Nirtutes , ne que ad ruitia necessitate trabimur, alioquin ubi necessitas es, nec dum natio , nec coroua est. Contr. JoVin. cap. 2.D. Tho in. 'idam pusuerunt, quod γοluntas hominis ex necessitat ite mo)vetur ad aliquid eligendΠm , nec tamen ponebaiat, quod Poluntas cogeretur , non enim Vmtie necesso tum est , olentum ::: Haec autem opinio est hieretica tollit enim ratiouem meriti , demeriti. Qq.
60쪽
STIdem : Iu libero arbitrio hoc modo agit Dens t , ri lem amidi m iiii ret, T ibo operante liberum arbitrium agat λ eu tamen de terminatio actionis , fluis in potestate liberi arbitrii consiliuitiir. In Σ. diit. et s. arr. I. ad 3. Ambrosius in Ps. o. Homini dedit eligendi arbitriam , quod Icq satisr : possuit, inquit, ante te bonum , . malum , is inali in elem geris , non natura delinquit , ted eligentis o tedius. Atlla natius contra Idola. Anima libera es : fui arbi-lty , p is enim , ut ad bona se inclinare , ita bona quaeque adversari. Cyprian. lib. 3. ad Quirinum . cap. 1. num, sp Cyril. Alexand. lib. 1. in Joan. cap. s . & lib. 4, C P 3 Bernardus in Cant. serm. 8 I. Justinus Apolog. ad Imp. Antonin. Iren us lib. . Adv. haereses, cap. Clemens Romanus Epistol. 3. & Apost. Constit. libr. 6
Tertulian. Exori. ad Castit. cap. I. DUgen horn. 4. in Cant. Et quis non SS. PP. Catholicam illam veritatem non firmat.
arbitrium per PQCnmb 9 6 ῖψε Libero arbitrio male utens hο- pom :::: Cum libero peccaretur arbitrio , , peccato , amissum est liberum arbitrium : conciliandus igitur est Augutinus cum Tridentino dicente: Ses. 6. can. S. dimXem . t ei Am mutuis arbitrium , post Adie peccatum amissum , e ' messe. Anathema sit. Restat ergo dicere: S. D. Nomine ii QM aisi tril hinc intellexisse libertatem , illam nempe, qV post pecς turi, per ijt i, non libertatem indifferentiae, ue meditantur
Oertatem a culpa , dc a ce bilitate , quam Per P HUM COAzra ,mus. Libertas, quam perdidimus consistebat ia
i pQxiζre per peccatum : Magnae vires of bt π I , qtias humo ct m conderetur accepit. Et lib. 1. contra duas Epist