Comoediae. Recensuit et enarravit Ionnes Ludovicus Ussing

발행: 1875년

분량: 674페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

521쪽

llae tabula in describendo solici in patriam reditu et hilaritate cum e coniuncta versatur. Duae sorores duobus fratribus nupserant. Hi quum in luxu et voluptatibus degentes rem sa- miliarem perdidissent maledictis soceri commoti, ut mercaturarem recuperarent, Peregre abierant. Tertium iam annum absunt, nec quid iis factum sit constat Pater avarus filia novis matrimoniis iungere studet, sed uxore fidelibus animis virorum reditum exspoctant. Nec constantiam fruStratur rerum eventUS. Nam dum arcessitur parasitus, ut ad portum mittatur, si quid noVi explorare possit, servus a portu venit alterum fratremiam redisse nuntians, alterum mox reditui'um. Redeunt autem re bene gesta magnisque parti opibus, ut non Xore Solas summa assiciant laetitia, sed otiam cum socero facillime in gratiam redeant. Parasitus, quo socio et adiutore rem amiserant, ludibrio habitus ablegatur Stichus autem servus, qui herum in

itinere comitatus erat, cado vini donatur, quo se et conservos oblectet, fabulaquo ab anxia sororum sollicitudine orsa in convivio et comissatione servorum terminatur.

Quod igitur lutarchus in L. Luculli vita se. 39 huius

imperatoris vitam cum antiqua comoedia comparat, cuius priora res publicas et bellicas, posteriora cena et convivia et comissationes cum facibus et omni lusu habeat, id etiam ad Stichum Plautinam conveniret, modo ex recentioris comoediae ratione privatae rei curas publicis substituas. Sed quamvis exitus ab initio discrepet, tamen simplex admodum est argumentum, quippe

quod nec nodos contineat servorum astutia Solvendos nec erroreS

522쪽

516 Stichus.

expliciatos, sed recta a carceribus ad calco in decurrat Moribus personarum egregies depictii laetamur et riuum rarum illud exemplari coniugalis fidei laudibus prosequamur, num larasitum et Servos ex animo ridemus; argumentum aliquanto complicatius mallemus, et extremam dabulae partem nam laxo vinculo tum prioribus iunctam esse miramur Hoc animadverso, praesertim quum tabula perbrovis sit. I73 enim versibus absolvitur viri docti intercidisse partos aliquas fabulae Iuspicati iunt, maxime

scenam desideravit, qua Epignomus domum redux cum uxore fideli salutem it prima redeuntis gaudi communi carot Sed talia intiquis comicis minime necessarire videbantur Goetgius in Actis soc ilol. Lips GL p. 302 accurate tota quaestione tractata lacunas quidem maiores nulla. indagavit, sed Stichum ut alias eiusdem ambitus fabulas, Curculionem se Epidicum, intractation se in brevius contractas putavit, id quod mihi quidem non in hac magis quam in illis probatum videtur. Ambrosiani talimpsest membrans, ad citichum tertinentes praeter quattuor omnes ad nos pervenerunt In iis, quae perie

quae v. 520-5l et 82-707 continent, pessime habitae sunt, ceterae fere ita servatae ut pleraque legi possint Contulit eo dicona post ruitschelium is tu domundum etiam Gustavus Loewe,

nuper infelici morte absumptus, cuius collatione in Secunda edi

huius tabulae servavit Ambrosianus, unde etiam pars aliqua didascalis in Pseudolum eruta est. Primus repperit o edidit Angelus Maius Plauti fragm. ined. p. 52, qui Adelphorum nomine ductus ad Terentii subulam eam rottulit et Terentiani codicis Plautino plane germani solium se invenisse arbitratus est. Sed quum animadversum esset magistratuum nomina ad tempus multo antiquius spectare, ut vix dubitari posset, quin Plautinadidascalia esset, ruit se helius in Parergis p. 25 L sqq. emendatius

523쪽

Stichus. 5 7 odit uni et supplet an ad Stichum P0rtin re ostendit, eumque tabulum anno a Chr. n. doctam esse pronuntiavit. Cui quum oppertus Ueber dei Code Ambrosianus . 0 sqq.)ita oblocutus esset, ut ipse Ritschelius se ea re dubitare in ei-peret, ludemundus demum accuratius examinatis palimpsustimembranis dissertation de actae Stichi Plautinae tempore in Comment in honorona Th. Mommsent edd. rem trans0git ac revera Stichi didascaliam Xstar demonstravit. Hunc otii Zius seeutus est in id ruitscholiana altera. Vv. , 5 7 ac sortasse 10, in quibus nihil omnino apparui, atramento scripti non fuerunt minio picti suisse videntur, quem colorem spongia prorsus delevit. Supplevit itscholius, nisi quod . 7 modulatus est' scripsit, ne desesset, unde recte pendere v. 9 totu=m; nos eum illinuntas et Gostgio id praetulimus, quod Terentians didascalis constanter praeb0nt.

2. Ex Menundi i di, his Terentianam fabulam eiusdem

nomini verss esse Satis constat ex eadem Stichum Plautinam ductam non SS 3pparet; non mirum igitur viros doctos de integri iste scripturae dubitasse Hermanno quidem altera Menandri subula, Philadelphoe', Significari videbatur, eumque auctorem secutus it schelius in Parergis p. 274 sq. fragmenta sex Philadelphis servata a Sticho non abhorrere ostendere conatur. Sed et hoc parum ei Successit, nec Omen Graecum cum argumento Plautino convenit, ubi non de fraterno sed de coniugali amorea iur. Immo iure Schoedius Ania philol. XI p. 44 sqq. scripturam codicis tuetur, si quidem Menander duas eodem nomine sabulus scripsit, ut oppuret ex schol ad Platonis Phae

laudata leguntur pud Ter litium Ad. 804: Communia esSe amicorum inter se omnia'. Is igitur posteriorem Menandri tabulam interpretatus est, Plautus in Sticho priorem secutus videtur ad eandem pertinet D. ex Stob. Floril. LVI, 3:Fui pt ii xi, δια χρονου πολλου H ἰδων

524쪽

518 Stichus. auctore ad 1λιεῖς referebat, sed recto Schoellius animadvertit talia pignomum dicere potuisse Stich. 403 sqq. lia, quae quasi ex Adelphis Menandri asseruntur, in Terenti fabula nullum locum invenire, cum Plautina magis convenire censuit Schoellius.

Quod enim Stobseus X, 24 habet:

talibus verbis causam peregrinationis dratrum exponi potuisse.

Minus veri similitudinis habui, quod D. Stob. XLIV. 3 cum Stich. 20 sq. comparat, et quod attinet ad D. p. Athen X p. 43 b:

in sextrema quidem Sticho servi potant, sed illud convivium Spectatur, non narratur, ut, si haec re vera ad Graecum sabulae sontem pertinent, lautus eum satis libere tractasse censendus sit. 3 d. ii dis plebei coit. i. e. Novembri menS R. 200, s.

Liv. XXXI, 50, 3: Plebeii ludi ab sedilibus L. Torontio Mas- saliota sit n. Baebio Tamphilo, qui praetor designatus erat, ter toti instaurati'. - . T. Publilius Pellio sic cod. notus ex Bacch. 211 sq.: Etiam Epidicum, quam ego inbutam neque ac me ipsum amo, Nullam aeque inuitus specto, si agit Pellio'. - . M arcisor Oppi. i. e. M. Oppii puer vel servus cs. Quintil. I, 4, 26 in servis iam intercidit illud genus, quod ducebatur a domino, unde Marcipores Publiporesquo'. Plin. XXXIII, 26. Marquardi. Om. Privatalteri h. I p. l. - . titiis Surranis,

sic otiam didasculi a Ter. Ad cod. Vat. , quum in embino Serranis' sit. Eaedom sinistrae sunt, . Donat. r. de com . . Dextrae et Lydiae sua gravitate seriam comoediae dictionem pronuntiabant sinistrae et Sarranae acuminis levitate iocum in comoedia ostendobant'. - totam si verum est, modo fecit pro uno verbo transitivo ponitur idem exstat in id Ter Phorm Vat. , sed fieri pot0st ut tota scribendum sit, quod emi, in Hecyraot in Adelphis praebet, in Andria praebuisse videtur, quoniam Donatus hoc vocabulo errore cum sequentibus iuncto habet: et est tota Graeca tota autem ablativo iasii intellexerim quasi

525쪽

Didascallu, Argumenta. 5l9por totam fabulam. quid continuo rit, atque etiam itum omnino litteris perscripta fuerit, ignoratur. Ritscholius, ut in Terentianis didascaliis hoc loco numerus tabulae indicatur . facta est prima, secunda, ceti. '), ita hic quoque scriptum putavit,

quota ex Plautinis tabulis Stichus esset. Hi C. Stilpicio C.

Aureli COS. ann. 200 a Chr. n. Sed in praenomine prioris c0nsulis erratum videtur, nam P. Sulpicius est Liv. XXXI, 4 4

ἡ P. Sulpicius Galba, C. Aurelius Cotta', itemque . 5, 2. XLII, 34, Nep. Hannib. I, Q.

Argum ontum'. acrostichon. . Tam cum Seyssertio Stud Plaut. p. 4 pro istamen' positum credo, . ad Bacch. l96, nam si tantopere 'explices, nimis abundat Ita. s. ludit datur, v ad Bacch. 1079. Argumentum ΙΙ. Huius paucas reliquias Studo mundus de actae Stichi temporo p. 25 eruit ex cod. . ubi posterior manus, eadem, ut videtur, quae seudoli argumentum H scripsit, deleta priore scriptura

haec exaravit, quae nova litura iterum cedere coegit. Personarum nomina in hac fabula dubitationem aliquam moverunt. Nam in titulo primae cense Sorores in codd.

BD auegyris et Pinacium dicuntur, in Α Philumena et Pamphila, quae nomina Ritschelius illis substitu2bat. Sed haec nomina nullo alio loco leguntur, Panegyridis nomen et ceterorum codicum testimonio defenditur et ipsius Ambrosiani tam in titulo v. 326 praeposito quam in ipso contextu Plauti 249 t332. Nec nomen ignotum est, si quidem in titulis navalibus Atticis triremis sic appellata invenitur. Contra Pinaci Mnalterius sororis nomen esse non poteSt Sic enim nominatur

puer . 280, 284, 288, 331, 333, 335, ut de eo dubitari

526쪽

520 Stichus.

nihil ost. Multori igitur aliud nomen quaerendum est, quod quoniam in contextu tabulae nusquam certo legitur, in promptuost ad illum titulum eod. confugere, ut aut Philumpna aut Pamphila vocetur Pamphilam cum Ritscholio Goselgius vocavit, idemque ego propter V. 394 praesero. In distribuendis aut in sermonibus inter Sorores, quum raro ingeniorum diversitas, quid quaeque dixerit, doceat, quantum fieri potuit codicem C secutus sum; nam B praeter cenarum titulos nullas pq totam fabulam personarum notas habet, C quum in mediis versibus fero spatia vacua praebeat, Manen et ibi interdum et in principiis, si excipias v. 1 ad 237, non raro servavit. - Fratrum alter 'bonomii dicitur nomine non aliunde noto et de quo Bergh.

Flochois aliique dubitarunt; altori fratri Pamphilippo nomen est. R. Pamphilum dixit, quod v. 394 praebet, sed et ceteri codd. constanter et ipse 508, 29 598 et in titulo

scenae v. 507 illam formam tuetur, ut oppares eam recte a Goseigio restitutum sesso. Nomen insolitum est, sed non incredibile; nam Posidippi nomen vulgo notum est alia duplicis compositionis exempla ex Plauto asserri possunt Theodoromedes, Stratippocles, e Graecis Theodoronymo S, ne ea commemorem, quae ridiculi causa composita sunt. - Servorum alter Stichus

appellatur, alter et in et in B constanter Sangarinus v.

434 440 442 644, 660, 679 747 et titulus ante 82), sed

gentilia nomina in inus Xeuntia perispo mena Sunt, ut sorma nominis diti ochaica efficiatur, quum versus allati non serunt. Ita tu aut cum Salmasio et Ritscholio Sagarinus scribendum

aut cum Burghio Z0itschr. s. Alterili. 850 p. 337 Sangarius.

Idam formam commendat nomen γιγαρις apud Diog. Laert. II, 46. Athon. II, 30 e et Sagaristio in Psersa Plauti, eandemque ei, qui glossarum librum scripsit, obversatam esse suspicatur Loemius Anal cf. l. p. 213 hanc commendat Sanga servus in Eunucho Terentii t Sangario Trin. li 05, eamque praetuli propter V. 644, num si Sagarinum' seribus, senarii exitus spondaicus erit, si Sangarium', prima nominis syllaba positione neglecta corripitur.

527쪽

v. -7. 521 Fabiit incipit a cantico sororia in variis numeris, Sed seroiani bi eis et napaesticis Scripto. V. t mono in uter napaesticus.

l-50. Sorores inter Se colloquuntur, maior, Panegyris, vehenientius et dolore assecta et patris ingenium indigue serens, ininor, quum ab eadem Sententia non abhorreat, tamen aequiore animo et prudentiore consilio agens. In personis indicandis,

quoniam coli praeter titulum nullos habent indices, maxime secutus sum, ita ut cui Si vis litteris en Xprimatitur, quae ne in quid in apparent. In versuum I- discription secutus sum; Spengsel. Resornavors chlage p. 414 et Go0igius cum binos versus coniungunt, ut dimetros anapaesticos sciant, sed ille priorem syllabam nominis Penelopam corripit, hic Penelopam fuisse' scribit Loo Mus Rhen XL p. 200 Ambrosiani discriptionem tusetur. - miSesam Sit e unimo, cf. Trin. 398. Epid. 525. Capt. 23: dolui ex animo'. Sed Cist. l: doleo ab animo'. Trucul. 588: animo est miser se. - - 9 eigiuniversus ex ulul. 407 sqq. noti, V. Proleg. . I9l, quorum quum prior pars iambicus dimeter sit, altera Spengolio . . p. 300 anypaesticus monometer hypercalecticus videtur, nobis aut ex duobus iambis et trochaeo conStans, ut 7-9, aut ex cretico et trochaeo ut 3 et 6, cf. ad Aul. p. 319, ut brevior etiam ; nam in t iambus, in 7 pyrrichius, in t dactylus ultimum trochaeum antecedit. Accurate haec eo tractavit Mus Rhen XL p. 18 sqq. - De nostri fuctis, ex nostris rebus, e iis quae uobis saeta sunt, nec opus cum Gulielmo facile' Scribere. 8. Quorumque' quomodo defendi possit, non video. quamquam

528쪽

522 Stichus

retinuerunt et Speng. et Goetκ. RitScli. . Quorun quidem' ed. .

ego Eorumque. - Panegyridi dedi R. Sed hic Soror, a Gside dum A. Atit sedes in vestibulo sive προθυρω cathedras et subsellia fuisse videmus v. 96, cf. Vidensk. Selfh. versig 1875 p. 33 - 14 S ditene i. e. num salvis rebus v. ad Men. 765. - 16 adeo, etiam, v ad Amph. 671 infra 180. 216 2l9 664. - 8. O meio v. ad Asin. 72. Curc. 280. add. Pseud. 376. uti, i. e. ungi. - 20. iniuria ultimam corripit ad analogiam iambicarum vocum Proteg. l. 206). 21. ab eis Α. - 22 et 23 me Α, cf. ad Aul. 78. uitae me Saturant, i e saturum reddunt, s. Ter Heaut 869: si istius obsaturabore'. - diuidiae, aegritudini v ad Bacch. 766. - 6Nio, cf. Truc. 46l: Id illi morbo, id illi senio

ost Turpil. 41 odio ac senio mihi haec Sunt nuptiae'. al. 24. Ne A. - 2b tuu om. OetZ. De versu hyper catalocticus sit. - facere minutur i. e. se facturum v. ad

Asin. 439. Most. 16. Oen. 257. - 27. Oculo, cf ad 0st. 906. - 28. Primus es proceleusinaticus est. Pei Surum m0nt aurei, cf. ad Aul. 693. - 30. Ut cf. ad Bacch. 184 Poen. 427. Pers. 784. - 33 ut, postquam, v ad Ost. 262. 34. tertiit omisso verbo substantivo v. ad Amph. 590. - 35. Panogyris et illud affirmat, eos tertium iam annum abesse, et orationem a Soror inceptam ipsa continuat, cum dolore addens, eos per tantum tempus nihil scripsisse uluant, Nuleant omissa particula interrogativa, v. ad sin. 462: Sit, non it, Ouodepol scio'. Seyss. Phil. XXV . 442: ut uiuant', quo non opus. - 36. ecquid Iunt, si verum est, ad Degotia mercatorum referendum est; sed facile credo haec ex antecedentibus

male repetitis Orta esse, versumque monometrum anapaesticum

fuisse. Bergilius, Zeitschr. s. itertii. 850 p. 342, et Flecheis. ἡ ecqui indigeant' scripserunt; R. ecqui bene agant'. - 37. Durtidipunt, . ad Mil. 234. - 38. quia, . . quod V ad Asin. 55 - 4 l. Num quid iam Α, . ad Amph. 48. 42. me animo, v. ad Most. 909. - 47. Iu Pius addidit prorsus

neceSSario, cf. Ter Heuut. 98: ne quid in illum plus satis saxit'. - tum Α, i. e. tamen, v. ad Argum. I, 2 sed nihil obstat, quo minus cun i tamen' scributur. - 48. , Ne quid

529쪽

magis sit' aut , Sinaias' corruptum esse apparet, nec si cum . . noxiae' addas, Sententia non inepta erit. Nos turei scripsi sensum secutus etiam GoetZio Eo magis' in mentem venit, Speng. NOStriS'.

5l-60, senarii, 'qui ab A absunt, manifesto spurii sunt, es. oetZ. et Lips VI p. 271. - 4 me haec condies non paenitet barbaro dictum videtur cum subiectis neutri generis verbum iungitur Cic. Invent. II, 3, 43: tacinus, quod paenitere fuerit necesse'. Tusc. V, 28, 8l: Sapientis est proprium nihil quod paenitere possit, sacere'. oll. XIII. 2, 4:., neque id sane me paenitet ' Etiam paenitendus' dicitur. 55. non del. Guyetus. - 58. maerore aucteor, cf. fragm.com. p. Cic. in II, 4, 14: Tanta laetitia auctus sum'. Ter Heaut 628: minor ergo erus damno auctus est' ridiculi causa sic dicitur. - 60. quid facto tS HS cf. 64 ad Merc. 557. 6 l. Antipho senex ex sedibus suis progrediens in exeundo etiam Servo intus agentes alloquitur Trochaicis septenariis scena scripta est. - l. manet ut alibi exspecto ut ' moneatur officium, cf. Pseud. 49. - 2. utitu cf. Poen. 285. 237. Psoud. 33 ., male habiti et malo conciliati . - 63. guo calendis. i. e. omnibus calendis, ut quot anni S, quot

mensibus. - demenSὶGH, cf. Ter Phorm. 43, ad quem locum Donatus: Servi quaternos modios accipiebant frum senti in mensem

et id dem sensum dicebatur'. Cato R. R. 56 per hicinem tritiei modio quattuor, per aestatem IV χ' dabat, Seneca p. 80, 7

ἡ quinque modios et quinque denarios'. - 4. FitS Both. Miratur quod in cibariis petendis bona tantur memoria, in opero faciendo mala. - 65. quicque SupellcctiliS, i. e. quaeque supellex. Prima nominis syllaba brevis est nec in 0-miantur, V. Proleg. p. 98. - 66. 0nimenta biduida, quae monendi causa adhibet, lora ex corio bubulo facta. - 67. hic μnon est in . - 69. Od Α. - 70. Versus iusto longior in codd. Guietus me' delebat, Goeig. inde'; Fl..transp.: quaeret me uocatote aliqui, v. ad Epid. 399: exit huc aliquis'. utit, c. Si non vocor, cf. Seud. 186: Quin tu mulierent mihi emittis aut redde argentum'.

530쪽

524 Stichus.7 l. Colloquium sororum V. 50 interruptum continuatur.

sari sine dedecore A. - 76. 90 id Sum factura R. Niemeyer.

de Plaut. ab rec dul l. p. 17: equidem ego id factura' omisso se Sum'. - 77. noStrOS, nostri generis homines' amb. ut

infra 329 tuos' es ad Amph. 395. - eaeorabilis A, ut videtur. - 79. PerPl in pro perplexe ' Nonius . t allato et . . et altero seminae. Item Charis. p. 190. Hoc Terentius

Eun. 817 Pergin scolesta, mecum porplexe loqui γ' infra 88. Aul. 25 cuni ann. Antipho autem non id dubitat, utrum per-PleXe, i. e. Occultata vera sententia, an simpliciter cum filiis suis ogus; astu rem aggredi constituit; sed qua titione eas lacessu sive temptet, quaerit utrum leniter a minaciter, utrum ita, quasi illi omnino iis obiiciat, an quasi eas probri aliquid commisisse sudiverit, ut hone8fatis causa eas viris collocare coactus sit in est Simulem i. e. eas insimulem, ut legitur Amph. 13. 85 al. Hoc uno loco praepositi a verbo secretaost sod ne do huc dicendi ratione nimis dubitemus, Substantivum simultas facit, quod simpliciter inimici animi notionem liabet. Quod R. exo sumpsit, adsimulem', non intelligo; nam si quis Cod Theod. IX, 2, 3 asserat, in eadem lege Cod. Iust. IX, 3, 2 insimulanti ' recte logitur. - quid, cs. Men. l6: istantum indaudiverim Pureus. - l. in Se memisseCujum, cf. Merc. 804: quae in Se culpam sonmerent'. han ' del. R. retinuit oelgius, sed ut proximum Anse in is Quam' mutarot v. 80 autem istic' pro an ' scriberet, ut mihi quidem videtur, non sine magno Sententis detrimento Larigenius

Dei trage p. 47-5 nimis multa mutavit. - 2 litis gravius diei quam iurgium, ex Cicerone Rep. IV, 8 probat Nonius p. 430. - 83. i. Ante . . addi potuit sed' aut quumquam', v. ad Amph. 350. - 4. Faciant em Acidalius, quod

quum caS in faciam' corruptum esset, posterior librariussi Non' addidit. - cum mei Loman. - 85 id A. - arbitror. Lamb.: arbitrer'; sed indicativus a Plauto non abhorret, . 39, 27. Rud. 380. Most. 84 cum ann. - Spurium pu-

SEARCH

MENU NAVIGATION