장음표시 사용
301쪽
la subire coegerat; denique frustratae Ecclesiae Romanae censu debito pro Regno Siciliat, quod ab E
clesia Romana Beneficiario iure tenebat. Has ob causas Innocentius IV. Pontifex Maximus , sententiam in Friderisum Imperatorem tulit .
D. Quo animi sensu hanc in se latam sententiam excepit Fridericus Imperator ἐM. Furibundo animo hanc in se latam senistentiam excepit Fridericus Imperator , quippe qui statim ac de ea certior factus est , coronam capiti imposuit, & Pontifici insultans: Non adhuc, inquit, coronam ineam perdidi, vel Papali impugnatione, vel onodali Concilio, nec sine cruento perdam certamine. His dictis, arma corripuit, gravissima damna Pontifici & Ecclesiae intulit, Principes contra Romanum Pontificem commovere conatus eth, datis ad eos Encyclicis litteris,& quamvis Germaniae Principes, post esus exauctorationen , novum Imperatorem Henricum Lanigravitum de mandato Romoni Pontificis elegi sient, sese tamen, quamdiu vixit, Imperatorem gessit, hincque factum est, ut Principes ac populi in diversas factiones abierint, ex quibus innumerae clades & calamitates in Rempublicam Christianam redundarint usque ad mortem perduellis illius Imperatoris, qui tandem a LO gobardis , qui in ipsum rebellarant, praesio victus, profugus in Siciliam secessit,& anno MCCL. in Arce quadam Apuliae obiit .morte ipsi illata a m redo,
proprio suo, sed illegitimo filio, quem, pulvinariori aegrotantis Friderici imposito, suis manibus illum sus caste, asserunt Ptolomaeus Lucensis , Martinus Polonus , Hllaaius, S. Antoninus , . cuspi
302쪽
D. Ediditne Concilium Generale Lugiaanense primum aliquot Canones ad sanciendam E
clesiae disciplinam lM. Septemdecim Canones, seu Decreta ,
condidit Concilium Generale Lugdunense I. quorum duodecim priora consulunt formae Judiciorum Ecclesiasticorum. In aliis vero sequentibus agitur de cohibenda usura, de subsidio ferendo periclitanti Latinorum Imperio Constantinopolitano , di impediendis Tartarorum excursionibus,de Cruciatis , hoc est , de iis, qui accepta cruce profectionem in Palaestinam voverant, quos censuris Eccle si asticis , ipsa etiam excommunicatione , cogi debere statuit sancta Synodus , ut votum suum tria Terrae Sanctae subsidium fideliter exequantur. Multa Decreta ex his septemdecim , quae a Concilio Lugdunensi primo condita sunt, Bonifacius Papa VIII. inseruit in libro sexto Decretalium , eaqui juxta ordinem, quem eadem in libro sexto Decretalium sub diversis titulis habent, refert Ioannes bassutius Cong. Oratorii Presbyter in Notiti. Ecclesiastica , ad Saeculum Ecclesitae decimum teristium, pag. q3I. & seqq. ubi etiam nonnullas omissiones supplet , quae Binii, Conciliorum Collectoris, diligentiam effugerunt. Testatur Matthaeus Parisius, quod cum haec Decreta, seu Statuta ad notitiam audientium pervenissent, in eo pectu omnium Sapientium placuerunt, σ in hoc tam favorem, quam
gratiam Dominus Papa promeruit universorum. δε-rumtamen quadam eorum ante Concilium , quadam
duranxe Concilio, quadam vero post Concilium sunt Statuta. Denique, in Concilio Generali Lugdunensi primo octava Nativitati Beatae Mariae Vi o V. T. ginis
303쪽
ginis deereta est, ad implendum votum a Cardinalibus emisium eo tempore, quo, post Coelestini IriRomani Pontificis obitum, vacabat Sedes, & plus nimio retardabatur futuri successoris electio, eo quod aliquot Cardinales a Friderico II. Imperatore capti, in carcere Amalphitano iniuste detinerentur , sicut observavimus in Colloquio secundo . D. Duo Concilia oecumenica Lugduni in Galliis Saeculo Ecclesiae decimo tertio celebrata memorasti, & de primo, quod habitum est annoMccxLv. satis hactenus diiseruisti; nunc itaque continenti ordine concilii Generalis Lugdunensis secundi convocationis Epocham, causam, Praesidem, numerum Patrum, ficta, di Canones breviter pereensere debes. M. Concilium Generale Lugdunense II. quod
est inter Oecumenica XIV. convocatum fuit a Gregorio X. Pontifice Maximo anno MCCLxxII. quod tamen post biennium, hoc est, anno MCCLxxIv. celebratum est Lugduni in Galliis in Basilica Principe S. Ioannis die vII. mensis Maii ejusdem anni. Ei praefuit Gregorius X. Quod enim duo Summi Pontifices Sixtus In de Sixtus V. aiunt, S. Bonaventuram Episcopum & Cardinalem , huic Concilio Generali Lugdunensi secundo praesedisse , sic intelligi debet, ut in vita S. Bonaventura observat Gale sinus, quod ei Summus Pontifex curam dirigendi Concilii commiserit , providendi nimirum quae tria, eo essent proponenda . Nemo quippe dicet umquam , Bonaventuram, praesente Romano Pontifice , loco . & ordine primas in Concilio tenere potuisse. Praeter Patriarchas orientis Latinos Constantinopolitanum, di Antiochenum, adsuere huic
304쪽
ECCLEsIASTICA. 29 IConcilio quingenti Episcopi, septuaginta Abbates , Praelati inferiores mille, sicut teliatur noster Ptolomeus Lucensis Scriptor Coaevus lib. xxvi. Hi-
storiae Ecclesiasticae Cap. m. Ad illud etiam accesserunt oratores Regum Galliae, Germaniae, Λngliae, Siciliae, & Tartariae. Ineunti Concilio interfuit 'acobus Rex Aragoniae , sed post secundam Sessionem discessit. Falluntur autem nonnulli Scriptores , quos inter censentur Blondus, Trithemius, Pla rina , Vossius, & alii, qui asserunt, Michaelem Palaologum,Graecorum Imperatorem,ad Concilium Lugdunense II. venisse . Certissime siquidem constat, Michaelem Palaologum misisse dumtaxat ad Concilium Lugdunense II. suos oratores,qui totum coninciliationis EccIesiae Graecae cum Latina negotiuI speragerent, & initam pacem ejus nomine iurarent. Quod , ut clarius intelligas, observare debes,quod Michael Palaologus , postquam , devictis in Oriente Latinis, Urbem Constantinopolitana an.MCCLXI. recepisset, & Imperium Constantinopolitanum ad Graecos revocasset , ingruentem sibi cum exercitu carolum , Siciliae Regem, valde pertimescens, Romanum Pontificem in suas partes trahere studuit, adeoque utriusque Ecclesiae Graecae &Latinae unionis negotium saepius propositum sin mora promovere decrevit. Quocirca, cum Gregorius X. Generale Concilium Lugdunense IL convocaret , oratores suos illuc destinavit, quorum prε-cipui erant Germanus quondam Patriarcha, Theophanes Nicaenus, Ioannes, frater Imperatoris Michaelis Palaologi & Georgius Acropolita , quibuSutriusque Ecclesiae Graecae & Latinae foedus sanciendi curam commisit, sicut testatur Nicephorus Gre-T a Iora
305쪽
foras lib. v. Historia his verbis: Proindὸ , inquit , tot dissicultatibus circumventus Imperator Michael. Palaeologus penὸ ad desperationem compulsus , Legatos ad Papam mittit de ineunda Veteris O No Foma Ecclesiarum concordia , modo Caroli expeditionem averteret. Ea legatio a Pontifice benigne audita
est. Ea se factu, quae Imperator petivisset , confecturum esse pollicetur oec. Porro, si huic Concilio Lugdunensi II. adfuisset Michael Palaeologus Grscorum Imperator,quorsum igitur ille Imperator Legatos ad hoc Concilium misisset, qui ejus nomine pacem Ecclesiae Graecae cum Latina jurarent i quorsum etiam Litterae ejusdem Imperatoris, a suis Legatis delatae, lectae fuissent in hoc Concilio ' Quorsum denique Gregorius XLpost istud Concilium Lugdunense ad Michaelem Palaeologum litteras scripsisset, quo eum certiorem faceret de his omnibus , quae in sacro illo caetu gesta fuerant, & potissimum de summa illa & incredibili laetitia, qua omnes Praelati hujusce Concilii, ob initam Ecclesiae Graecae cum Latina concordiam, perfusi sunt. Haec, ni mea me
fallat mens, aperte probant, Michaelem Palaeologum Graecorum Imperatorem non adfuisse Concilio Generali Lugdunensi II. Praeter Patriarchas , Episcopos , & Abbates , vocavit .ad istud Concilium Gregorius X. Viros duos doctrina & sanctitate celeberrimos, Oinnique exceptione majores, Τ omam Aquinatem, & Bonaventuram, quorum Prior , scilicet S. Thomas, Doctor Angelicus, cum ad Concilium pergeret, in Monasterio Fosiae Novae lethali aegritudine correptus, ad vitam migravit immortalem , magnumque sui reliquit desiderium . Sanctus vero Bonaventura, Doctor Seraphicus, in
306쪽
ECCLESIASTICA. 29, ipso Lugdunensi Concilio Cardinalis ,& Episcopus
Albanentis creatus est, cuius mors , quae ante finem Concilii contigit, omnes Patres gravi moero re affecit. Praecipua causa convocandi istud Concilium Lugdunense II. fuit Ecclesiae Graecae cum Latina conjunctio, re Catholicorum Dogmatum adverSus Graecorum Schismaticorum errores confirmatio . Ad istud siquidem maximi momenti conficiendum negotium suos legatos Michael Pala9logus , Graecorum Imperator, miserat ad Concilium in quo tamen nullae de Processione Spiritus Sancti,aut de aliis Graecos inter & Latinos controversis capi
tibus disputationes habitae sunt,eo quod de jis jam
satis superque tractatum esset Constantinopoli aquatuor Fratribus Minoribus , quos Gregorius Mante Concilium miserat ad Michaelem Pataologum cum Formula Fidei, quam ipse cum suo Patriarcha Constantinopolitano, & Episcopis, Cleroque Ecclesiae Graecae profiteri deberet. Post Legatorum Michaelis Pavologi Graecorum Imperatoris adventum , Summus Pontifex Missam solemnem celebravit , in qua Symbolum Graece & Latine decantatum est , illaque verba : Qui d Patre Filioque proce dit, ter a Graecis repetita sunt Imperatoris Michaelis Palaologi litterae , quae lectae sunt in quarta
Sessione hujus Concilii,amplam Fidei prosessionem, juxta Formulam Fidei ab Apostolica Sede ipsi praγscriptam, atque inter alia, Processionem Spiritus Sancti ex Patre Filioque, Purgatorii poenas , dc Romani Pontificis Prim atum continebant, in sine autem postulabat Micbael Pavologus Imperator,uz Symbolum a Graecia, adjecta voce , Filioque, im
307쪽
mutitari non juberetur: ut Ecclesia nostra dieat ombolum , inquit, prout dicebat anιe Sebisma, usque in hodiernum diem . Huic exoptatissimae concordiae Graeeos inter & Latinos in Concilio Generali Lugdunensi II. initae Iosephus Patriarcha Constantinopolitanus , qui Latinis erat insensus, & ea de causa ab Imperatore Michaele Palaologo Constantinopoli detentus & ad Concilium venire prohibitus fuerat, assensum praebere pertinaciter detrectavit, unde in ordinem redactus est ab eodena Imperatore , &in ejus locum Ioannes Beccus, seu Veccus, vir summa pollens integritate & eruditione subrogatus
est, qui, ut jam diximus in Colloquio II. agendo de Patriarchis Constantinopolitanis, coegit frequentem Episcoporum Synodum, in qua confirmavit omnia, quae gesta ac definita fuerant in Concilio Senerali Lugdunensi II. Complures vero Graecorum reconciliationem cum Latinis obstinatius detestati. carceribus, pIagis & exiliis, ac tandem in Synodo altera communionis privatione multati
sunt . Irridendi itaque potius , quam confutandi sunt Graeculi quidam , quos fingere non puduit , Concilium Lugdunense sub Miebaeis Pavologo Imperatore celebratum in partes Graecorum abiiste, & dogmata Latinorum condemnasse. Quam fabulam ab ipsis mater consarcinatam refert, eadem que opera refellit oannes Pliniadenus , Dialogo deS nodo Florentina, apud Leonem Asiatium libro secundo de perpetuo consensu utriusque Ecclesia cap. XV. Praeter hanc coniunctionem Ecclesiae Graecae
cum Latina, duae aliae fuerunt convocandi Concilium Generale Lugdunense II. causae,videlicet subsidium Terrae Sanctae, de Ecclesiasticae Disciplinae ,
308쪽
morumque tum Cleri, tum plebis Christianae rein formatio . Infra tres mentes Concilium istud sex Sessionibus absolutum est . Pontifex, Cardinales , & Episcopi polliciti sunt, se daturos decimas omnium proventuum Ecclesiasticorum pro belli Hierosolymitani subsidio , & ad Disciplinae Ecclesia ilicae, morumque resormationem Canones, seu Constitutiones xxxi. ediderunt, quas deinde Bonifaeius Papa VM in libro sexto Deeretalium collegi t . Inter illas xxxx. Constitutiones, quae a Gregorio x sacro approbante Concilio Generali Lugdunensi II. conditae sunt, tres, quas hic breviter expendemus, sunt magni momenti. In prima Co stitutione definitur , Spiritum Sanctum a Patre &Filio procedere , tanquam ex uno, non autem tamquam ex duobus Principiis. Qua de re lege sis doctissimam Dissertationem Critico-Historicam Oe Processone Spiritus Sancti, quae prima est inter Dissertationes Damascenicas, quas eruditus noster Michael Lequien praefixit castigatissimae, quam numper adornavit, Editioni operum S. Damascent . Iasecunda Constitutione , seu Canone secundo prae scribitur modus , quo Cardinales, defuncto Summo Pontifice, sese in Conclavi gerere, di Pontificis electionem accelerare debent, ita ut si infra tres dies Pontifex electus non fuerit unum dum taxat ferculum tam in prandio,quam in caena,quinque diebus sequentibus illis ministretur . Quibus elapsis, nihil ipsis obsonii, praeter panem , vinum N aquam porrigatur, donec electio consummetur. Adhaec, Cardinales vehementer obsecrat & Obte statur Gregorius x. ut omni privato affectu , p.
tiumque studiis depositis, de cujuslibet pactionis ,
309쪽
conventionis, & obligationis vinculo soluti, publicam dumtaxat Ecclesiae utilitatem in Summi Pontificis electione prae oculis habeant, re pro virili procurare studeant. Ea de Electione Romani Pontificis Constitutio revocata quidem fuit a Summis Pontificibus Hadriano V. & Ioanne dicto XXL sed postea renovata est a Coelestino V. & a Bonifa-eio VIII.relata in sextum Decretalium librum titulo De electione o electi potestate cap.vbi . In duodecima Constitutione, seu Canone XII. damnantur ex communicatione ipso facto incurrenda hi, qui Regalia de novo usurpare conantur , & omnes , qui haec fieri procurant . Nomine autem 'galium intelligitur quoddam Jus,quod aliqui Reges sibi vendicant fruendi redditibus Ecclesiae vacantis,& conferendi Beneficia curam animarum non habentia , quq ab Episcopo conferri solent,donec novus Episcopus Juramentum fidelitatis Regi praestiterit, Investituram bonorum Ecclesiasticorum ab eo acce- perit, ac Regias litteras, Sacramenti sui testes, impetraverit , quibus manum Regiam temporalibus bonis injectam auferri jubeat. Cum autem haec 'galia cederent in damnum Ecclesiarum , novamque illis imponerent servitutem , Concilium Lugdunense II. sub poena excommunicationis ipso facto incurrendae prohibuit, ne quis deinceps Rualia usurpare conaretur, ut legitur in isto Cano ne XII. his verbis concepto : Generali Constitutione sancimus , universos oe singulos , qui Regalia , cusodiam , sive guardiam advocationis , vel defensionis titulum in Eeclesiis oe Monasteriis , sive quibuslibet aliis piis locis de novo usurpare conantes , bona Ecclesiarum , Monasteriorum, aut locorum usorum vacantium
310쪽
tium occupare praesumunt , quantacumque dignitatis honore praefulgeant, Clericos etiam Ecclesiarum, Monachos Monasteriorum , O personas cateras locorura . eorumdem , qui haec fieri procurant, eo ipso excommunicationis sententia subjicere . Clericos, qui Regalia de novo usurpantibus sese non opposuerint, privatidem Canon proventibus earum Ecclesiarum aut Locorum , in quibus Regalia de novo usurpantur risios vero Clericos , qui je , ut debent, talia facientiabus non opponunt de proventibus Ecclesiarum,seu loco rum in orum,pro tepore, quo praemissa sine debita contradictione permiserint, aliquid percipere districtiissprohibemus. Jubet tandem idem Canon, ut hi, qui ab ipsarum Ecclesiarum , caeterorumque locorum suum datione, vel ex antiqua consuetudine, jura sibi hujusmodi viindicant, ab illorum abusu sic prudentis absit neant , σ seuos Ministros in eis sollicitὸ faciant abstinere , quod ea , quae non pertinent ad fructus sive redditus provenientes vacationis tempore, non usurpent,
nec bona caetera, quorum sie asserunt habere custodiam, dilabi permittant, sed in bono statu conservent. Ex quo Canone colligitur, quod licet Concilium Luga dunense II. Regaliam, quam vocant, non damnave rit , quoad illa loca, in quibus conitabat, eam non fuisse contra jus usurpatam, sed antiquo usu firmatam & receptam esse; reprobavit tamen nonnullos abusus , qui in eam irrepserant, &districte prohibuit , ne quis deinceps Regaliam de novo usurpare Praesumeret, aut eam extenderet ad Ecclesias, Moynasteria, & in loca, in quibus ante istius Decre.
tum Synodi haec consuetudo non erat recepta aiD. Mittamus, si placet, illud Regalia nego tium, & post eam, quam jam praelibavimus, nortitiam