장음표시 사용
371쪽
Vincuntur molli pectora dura prece. Quod si vera canunt sacris oracula templis, Haec illi nostro nomine dicta reser:
Hoc tibi conjugium promittit Delius ipse. 8, Felix lioc, alium desine velle virum.
Dixit is ignavus defluxit pectore somnus. Ah ego non positam tanta videre mala. Nec tibi crediderim Voti contraria Vota, Nec tantum crimen pector inesse tuo. 8s Nam te nec vasti genuerunt aequora Ponti, Nec flammam volvens ore Chimaera fero: Nec
Amare discat, mutuos ignes ferat. Det faciles aures mitiga pestius ferum.
7s. BLANDAS ADHIBERE QUERELAs Venusta commutatione molles preces vocat versiculo Libsequente. Horatius Art. Poet. .
Dictuso Amphion , Thebanae conditor arcis, Saxa movere sono sudinis, Sprece blanda
Ducere quo vellet. Seneca Herc. fur. ΙΟIq.
2uo, misera, pergis quam fugam, aut latebram petis Nullus alui es Hercule infenso locus. Amplectere ipsum potivi, ta blanda prece
Lenire tenta. 8o FELIX HOC ALIU DESINE VELLE VI
RuM Voculam hoc primus ex vetere libro restituit Muretus , quum in aliis legeretur ac isto modo, Felix hoc alium desine velle virum id est, alium ab hoc, alium quam hunc ut simile sit loquendi genus illi Horatiano, L. I.
Epist. Iis. f. ΣΟ. Neve putes alium sapiente bonoque beatum. itemque L. a. Sat. 3. s. 2O8.
Dui pecies alims veris, scelerisque tumultu Permixtas capiet, conmotus habebitur. quo loco Lambinus pollice utroque comprobat Muret expositionem quam ossius noster est amplexus lib. de Construet. C. q. Scaliger distinguit Felix hoc alium . v. v.
ut formula vetus in conditione conventa
nuptiarum adludatur, Feliciter, Felix hoc sit. In quo habet 0nsentientem sibi ounam Praecidan C. I 6. Salmasius statuit, hoe esse repetitionem, quam adsectaverit Tibullus, Not. ad Spartianum p. 3I. Quod ego omnium verissimium arbitror ac simplicissimum. Hoc conjugium tibi, o . Neaera, ipse Apollo promittit. Felix hoc conjugio , desine alium virum velle. Sane vocula felix saepenumero jungitur cum ablativo rei, ut loquuntur magistri. Propertius L. I. Eleg Io ipso fine Is poterit felix una remanere puella, aeui numquam vacuo pectore liber erit. Naso L. II. Metam. . 266. Felis cir nato, felix e conjuge Peleus, Et cui, si demo jugulati crimina Phoci,
Horatius L. I. Sat. 6. 9. 2. felicem dicere non hoe Me possum, casu quod te sortitus amicum.
Quidam codices corpore habent, non pectore. quod non positim probare Virgilius L. . Aen. 2 326.
Rhamnetem adgreditur e qui forte tapetibus altis Exstructus toto proflabat pectore somnum. L. . . 3O. At non infelix, animi Phoeni apteque umquam Solυitur in somnos, oculisve autpectore noctem Accipit.
Naso Epist. Leandri P. 27. Hic ego si id mulcentem e lora somnum Noctibus insanisi mora longa freti.
QuoRA PONT1 Ab Homero habet L. 6. Iliad. p. 34 ubi sic Patroclus Achiilcm adfatur, iratum, pugnare recusantem:
372쪽
L 1 III G. IV. Nec consanguinea redimitus terga caterva, Cui tres sunt linguae, tergeminumque caput.
Eobantis vertit: Crudelis, non te genuit mitissima Peleus Peditora sortitus, non te ea gurgitis alti Blanda Thelis scopuli te progenuere sonantes
Fluctibus assiduis, o semper ab imbribus udi. Sed mali sunt imitati, extra nostrum Catullus Carm. 6 I. IS .
Quaenam te genuit sola sub rupe leaena p uod mare conceptum spumantibus exspuit undis pQuae γrtis, quae cγlla vorax, quae vasa Chardibris, Talia qui reddis pro dulci praemia vita pMaro L. 4. Aen. 9 36s. Nec tibi Diυa parens, generis nec Dardanus
Perfide sed duris genuit re cautibus horrens Caucasus, 'rcanaeque admorunt ubera tigres.
Te lapis cir montes, innataque rupibus altis Robora, te saevae progenuere Rerae: Aut mare, quale vides agitari nunc quoque
Idem ille venust stimus eloquentiae poeticae Proteus Epist. Ariadnae, p. 3I. Nec pater es Aegeus, nec tu Pittheidos Aethrae Fit us auctores saxa fretumque tui:
Non genetrix Europa tibi; sed inho ita Syrtis,
Armeniaeυ tigres, Austrove agitata Charγb-ὰis. Nec Ιου tu natus nec mater imagine tauri
Ducta tua es generis falsa est ea bula vestri.
Et ferus, captus nullius amore juvencae Equi te progenuit, taurus fuit.
tum L. I. Trist. Eleg. 7. p. 37. Non ego te placida genitum reor urbe aeuirini; rbe, meo quae jam non adeunda pede est. Sed scopulis, Ponti quos haec habet ora sinistri . . Inque feris Sc thiae Sarmaticisque iugis. Et tua sunt silicis circum praecordia venae; Et rigidum ferri semina pectus habent. octuaeque tibi quondam tenero ducenda palato Plena dedit nutrix ubera, tigris erat. Auctor Herculis in Oeta, . I 47. Quae cautes S thiae, qui genuit lapis Num Titana ferum te Rhodope tulit, Te praeruptus Athos, te fera Caspias Quae rigata tibi praebuit ubera Fal a es a geminis fabula noctibus, c. Vis 'ocosas rei seriae imagines ecce, Ma roniana ita extulit Ioannes Baptista Lallus: Tu di se tu i anti, empto briccone,
D'esse Aliuo di Venere beata; E cNun se de Trojan famosi, e ischi: Sei dirolpus in fune, che si icchi.
Di Caucasocii an fati i duri marmi: Le mamme ii allatia di tigri Hircane,
E ci nascosti sol per vis armi.
sic autem Boilavius, mutatis personis: Non ton per a Paris ne fui potnt oulanger: Et tu Vespoint si sari demersat Phorloger: Timere nefutpoinrua maiseresse d'un coche: Caucas dans se sancite formid'une roche. ne irares aspreu e en quotque antra carte, Te t υe sonuales ucce sa cruaute. Scarronem hic loci inspiciat, qui volet. ἱ-hi non est tanti. Et jam resipiscere aetas no stra videtur, minusque furenter adfici insano amore pestilentium nugarum. Sed in hac colluvie Boi lavium non numeraverim, meliore consilio scribentem.
87. NEC CANI ANGUINE REDIMITUS TERGA CATERvΑ Melius octo scripti, Nec consanguinea redimitus terga caterva quo O
do DCyllenii editio exhibuit probavit Passeratius Cerberum ex Typhone gigante& Echidna natum ferunt. Ejus in collo,
juba,is tergo centum haerebant serpenteS, eodem satu editi. Hos serpentes noster catervam vocat consanguineam. Et erant sane Cerberi fratres Pari ratione Papinius de Tisiphone, L. LI. Theb. I. 6 I. nec si tanta in certamina retur
Sufficere, inferna comitem ni sede Megaeram Ei consanguineos in praelia suscitet angues. Et Apollinaris Sidonius de Briareo, Epithal. Polemitis Araneolae, p. 28. Plurimis hic Briarem populosio corpore pririat, Cognatam portans aciem, cui vertice ab uno Cernas ramosis palma fruticare lacertis. Ti
373쪽
Scyllaque virgineam canibus subcincta figuram
so Nec te conceptam saeva leaena tulit. Barbara nec Scythiae tellus, horrendaue Syrtis: Sed culta, tauris non habitanda domus. Et longe ante alias omnes mitissima mater: Isque pater, quo non alter amabilior. 93 Haec Deus in melius crudelia somnia vertat,
Et ubeat tepidos inrita ferre Noto S. V. Vos
89. SCYLLAQUE VIRGINEAM CANIBUS SUB
CINCTA FIGURAm Quamquam libri multum variant tamen istud subcincta quin verum sit ac germanum , dubitari nequit. Sic enim loquuntur optimi quique scriptores. Cicero Accus. s. in Verr. C. s. Non enim Charγbdim tam infestam, neque cγllam nau- iis, quam istum in eodem freto fuisse arbitror.
hoc etiam se infestor , quod multo se pluribus
c immanioribus canibus succinxerat Lucretius L. f. e. 8M Aui rapidis canibus succincta semamarinis Corporibus cγuas, c. Naro Eclog. 6. p. 7 .
Luid loquar aut Scγllam Nisi quam fama secuta es, Candida succinctam latrantibus inguina mon-
Dulichim exasse rates, i gurgite in alto A timidos nautas canibus lacerasse marinis. Ovidius L. 3. Metam. p. 7 Illa feris atram canibus succingitur alυum; Virginis ora gerens . si non omnia vates Ficta reliquerunt aliquo quoque tempore virgo. 9I HORRENDAVE SYRTIs Duae sunt Syrtes apud Leptim oppidum in extrema Africa,
inpares magnitudine, pari natura descripsere Sallustius Iugurth. C. 78. Mela L. I. C. 7. Lucanus L. 9. p. o 3. alii Optime Plinius L. . . . Tertius sinus dividitur in geminos, duarum Drtium adoso ac reciproco mari diros. Ad proximam, quae minor est, a Carthagine CCC M. passuum Polγbius tradit ipsam centum mill pagis aditu, CCC mill ambitu. Et terra autem , siderum obsiervatione , ad eam per δε- serta harenis, perque serpentes iter est. Excisiuni saltus repleti ferarum multitudine, mirors elephantorum solitudines e mox deserta
musta. Huic tu Solinum junge Polyhist. cap. 3o. In tam horribili regione homines nasci par erat ab ingeniis ferarum suarum haud
multum dissidentes. Itaque merito miratur Papinius amicum suum Septimium Serenum, virum mitem, officiosum, doctum, Mutroque sermone facundum, sub damnato omni.bus modis coelo primam lucem hausisse. L. . Silv. s. p. 29. Tene in remotis 3rtibus avia Leptis creaυit Iam feret Indicas Messes, odoratisque rara Cinnama praeripiet Sabaeis. Deinde . . Non sermo Poenus, non habitus tibi,
Externa non mens Italus, Baltis.
Sunt urbe Romanisque turmis, S ui Libyam deceant alumni.
NO Tos Multo major pars librorum non inrita hic habet , sed impia. Sic aram vibia. Vulgata scriptura non debet mutari, etiamsi impia haberent quantum est usquam codicum
Tibullianorum Catullus Carm. 27. Idem nunc retrahis te , ac tua dicta omnia factaque Ventos inrita ferre coe nebulas aerias sinis MCarm. 61. 2. I 2. Quae cuncta aerii discerpunt inrita venti. Maro L. 9 Aen. I3. Multapatriporianda dabat mandata sed aurae Omnia discerpunt, nubibus inrita donant. Hactenus cum libris nunc cum librorum corruptore Roberto Titio agendum. Is Titius, nescio quo consilio , non potuit hie ferre lepidos Notos; sed trepidos reponit L. 9.Locor. Controvers. C. I. Neque aliter legendum statuit in Nasone Amor. L. I. Eleg. q. M. I 2 ubi nunc habemus, Quae tibi sini facienda tamen, cognosces nec Euris Da mea , nec repidis verba ferenda Notis.
Dii bene, quod non Malterius loci Nasoniani in mentem ei venerit, qui est . .
374쪽
ejusdem operis, Eleg. 8. y ro nam hunc eadem fidelia inquinasset:
Tu, Dea tu jubeas animi periuria puri Carpathium tepidos per mare ferre Notos. Igitur misero Noto tepere non licebit per frigus Titianum' At Lucanus etiam flagrantem fecit L. Io. Pharsin. 9. o.
ECx emis ZephJrique domos, terrasque pre
Flagranti pos terga Noti cedemus in ortus
Arsacidum domino. Plinius L. et C. 7. Grandines Septemtrio in. portat, C Corusa Viuosius Auster. Quinimo ipsum os divinae veritatis apud Lucam Euang. C. I a. p. q. s. tuum ideritis nubem orientem ab occasiu, satim dicitis, imber venit crita fit. Et quum Austrum fantem, dicitis quod
os tenet, Etruscis manat quae sontibus unda, Unda sub aestivum non adeunda Canem. Nunc autem sacris Briarum maxima lymphis, Quum se purpureo vere remittit hiems.
DA Vix ausim rejicere Vaticani libri scripturam, quam meus tertius habet, montibus. Sed quum nobis parum constet, quas tandem Etruriae thermas designet Albius noster, sane complures in ea regione fuisse didi. cimus haud facile est certi aliquid constituere Schoppium scio quas Clusinas intel-Iexisse Paradox. Liter Epist. I 2. Verum hoc ut est perquam infirmum ita moratii locus, quo ille uno tibicine fulcitur , facit ut vix stat verosimile. Nam si proximam Puteolanis thermis laudem Clusinae vindicant, certe calidas fuisse oportet. At Clusinas aquas a me. dicato frigore aegris suis commendabat Antonius Musa. Ita enim Horatius L. I. Epist. Is initio: nam mihi Bajas Musa supervacuas Antonius , ramen illis Me facit invisum, gelida cum perluor unda Per medium frigus sane γrtet relinqui, Dictaque cessantem nertis elidere morbum Sulfura contemni Sicingemit, invidus aegris,
aeui caput ire somachum ubponere fontibus
Clusinis, Gabiosque petunt frigida rura. Significat inquit Schoppius nonnullos thermis innatare. Sed quo auctore nos docet grammaticorum Alpha eos, qui natant, subponere aquis stomachum, caput meliora in suis adtulit commentariis Dionysius Lambinus, vir doc imus quem tu consule sis.
CANEM similis sonus est in istis L. Attii, Phinidis:
Hac ubi curvo litore latranstanda siti undis abunda sonat.
ΜA LYMPHIs Vocabant Bajas omnia balnea calentia, ab illis Bajis Campaniae, ut vere monuit caliger. Atque hac ratione haec Etrusca recte dicantur Bajarum maxima, h. e. saluberrima. Tamen mihi valde blanditur Schoppi proxima r quomodo .Hein-sius in Adversariis corrigebat. Proxima salubritate sacris Bajarum aquis , hoc quidem verno tempore , nondum adulto calore. Cur ita sentiam , in caussa est quod Blas etiam vocabant lacus hortorum delicatos aegrato frigore commendabiles, in quibus natarent. Cicero orat pro M. Coelio C. s. Accusatores quidem libidines, amores , adulteria, fas, actas, convivia, comissationes, cantus. mphonias , navigia actant: idemque significant, nihil se te invita dicere. Ibidem C. 16. Nihil jam in istam mulierem dico sed
si esset aliqua dissimilis istus , quae se omnibus
pervulgaret, quae haberet palam decretum semper aliquem, cujus in hortos, domum, fas, jure suo libidines omnium commearentes quas etiam aleret adolescentes, parsimoniam patrum suis seumtibus suffentaret: cc. Et C. 2 o.
Nihil igitur illa icinitas redolet nihil hominum fama ' nihil fae denique ipsa loquunturi illae vero non loquuntur solum, verum to etiam
375쪽
L At mihi Persephone nigram denuntiat horam.
In merito juveni parce nocere, ea.
Non ego tentavi nulli temeranda virorum Audax laudandae sacra docere Deae.
etiam personant, huc unius mulieris libidinem esse prolapsam , ut ea non modo solitudinem ac tenebras , atque haec flagitiorum integumenta non quaerat , sed in turpissimis rebus frequentissima celebritate inclarissima luce laetet r. Ita. que, si proxima legimus , nihil restat dissi. cultatis. Quae Achilles Statius adtulit exponendae lectioni vulgatae, talia sunt, ut ego indicta fuisse mallem.
. uuis 4 PuRPuRE VERE REMITTIT hiems sic Horatius L. I. Od. q. Solbitur acris hiems grata vice eris, π Favoni. Lucanus L. I. Pharsal. q. 7. Et qua bruma rigens, ac scia vere remitti,
Ad ringit cγthicum glaciali frigore Pontum. At plures libri non hiems sed humus habent. quod quamvis ego vulgato non praetulerim, tamen satis defendi potest Maro L. I. Geor.
Vere novo gelid canis cum montium humor
Liquitur, se Zephγro putris se gleba resolvit.
Horatius loco modo laudato, M. IO. Nunc decet aut iridi nitidum caput inpedirem ri', Aut fore, terrae quem ferunt solutae.
TIAT ORAM Ovidius Epist. Cudippae, . F. Et mihi conjugii te in crudelis ad ipsam Persephone nosra pulsat acerba fores.
Verbum denuntiandi est minac violentum. Cicero orat pro Murena .ri . de Catilina Murenam contemnebat Sulpicium accusatorem suum numerabat , non competitorem risi vim denuntiabat, reipublicae minabatur pro Sextio
C. 1 . Nec mihi ille judicium populi, nec legitimam aliquam contentionem , nec disceptationem aut caussae dictionem , sed vim arma, exercitus, imperatores, castra denuntiabat Philipp. 3. C. v. Quid autem attinuerit, L. Cassio,iribuno plebis, fortissimo S consantis o civi, mortem denuntiare, si in senatum venisset: c. Agrar. 2. C. s. Iam designatus alio multu, alio vocis sono, alio incessu esse meditabatur: situ ob oletiore, corpore inculto ν horrido, capillatior quam ante barbaque majore ut oculis σadspectu denuntiare omnibm vim tribunitiam,t minitari reipublicae videretur. Macrobius L. I. In Somn. Scip. C. , loco adprime huc faciente: Sed non advertunt hanc habere legem omnia vel signa vel somnia, ut de adυersiis oblia
que aut denuntient, aut minentur , aut mo
neant. Et ideo quaedam cavendo transimus alia exorando litando itantur alia sunt ineluctabilia , quae nulla arte, nullo avertuntur ingenio. Nam ubi admonitio est, igilantia cautionis eυaditur quod adportant minae litatio propitiationis avertit numquam denuntiata va. nescunt. Hac mente noster loquebatur Albius .fortasse non vanus augur fuit. Sed quam ille nigram horam , Aurelius meus nigrum diem vocavit L. et Eleg. 9. 2 O. At me non aetas mutabit tota Sibyllae,
Non labor Alcidae, non niger ille dies. Simpliciter horam adpellat Tullius orat pro Sextio C. I9. a tribuno plebis os intertium meum dissidissent, qui eamdem horam meae
pestis, suorum praemiorum esse voluissent.
sacra se non evulgasse dicit. Id quod Alcibiades fecisse perhibetur. Justinus L. C. I. Dum Athenienses in Sicilia bellum per biennium cupidius, quam felicius gerunt , interim concitor . dux ejus Alcibiades absens Athenis insimulatur initiorum sacra , nullo magis quam silentio solennia, enuntiabisse. Tales autem homines habebantur piaculares Horatius L. 3.
Merces Velabo, qui Cereris sacrum Vulgarit arcanae, sub iisdem Sit trabibin fragilemυ mecum Solsa phasielum. Et tamen isti violato lentio nefarii , ea nuntiabant, quae antea legitime didicissent, admissi utique ad magna mysteria in epoptae facti. Sed aliud suadere hic videtur temerandi verbum. Nam temerare sacra illi dicuntur, qui inrumpunt quo iis ire non licet, vi. dent quae videre est nefas. Hercules apud Propertium L. . Eleg. 67. Maxima quae gregibin devotas Ara repertis, Ara per has inquit , Maxima facta ma
376쪽
L 1 n. III. G. V. Nec mea mortiferis in secit pocula succis
Dextera, nec cuiquam taetra venena dedit.
Haec nullis umquam pateat temeranda puellis, Herculis eximii ne si inulta sitis. Nas Epist. Helenae 3. Ausus es, hospitii temeratis advena sacris , Legitimam nuptae sollicitare fidem Valerius Flaccus L. I. 799. nec sola mei graυia adfore nati
Arma ratemque putet classes, e sontica signa, Atque indignatos temerato litore reges Mente agitet. Paullus ex est, Temerare, violare sacra σcontaminare dictum videlicet a temeritate. Igitur haec Albiana ad evulgata initiorum solennia nihil pertinebunt potius ad alia quaedam Cereris sacra, viris penitus interdicta, omni illis aditu occluso Tullius Accus. . in Verr. C. s. Audite etiam singularem ejus, judices, cupiditatem , audaciam , amentiam, in his praesertim sacris polluendis , quae non modo manibu at tingi, sed ne cogitatione quidem violari fas fuit. Sacrarium Cereris es apud Catinenses , eadem religione , qua Romae, qua in ceteris locis, qua prope in toto orbe terrarum. In eo sacrario intimo fuit signum Cereris eranti. quum quod viri non modo cujusmodi esset, sed ne esse quidem sciebant aditus enim in id sacrarium non es iris e sacra per mulieres ac virgines confici solent. Haec sunt Thesmopho. ri , quibus solae mulieres admittebantur. Itaque adducor fere ut scribam cum excerptis
Perreji, cumque uno Vaticano, Audax celandae sacra docere Deae. Certe Ciceronis verba huc aperte clareque ducunt. Sed videbunt doctiores. Tu vero cave istam Cererem confundas cum Bona
Dea. Hujus enim ne nomen quidem viros scire fas erat, auctore eodem Tullio orat. de Harus p. respons C. 17. Neque arbitror Bonam eam in hac re tam gravi ac seria intelligi posses: erant enim Romae ejus sacra jam tum stupris atque adulteriis infamia, nec viris minus nota , quam mulieribus , religionem flagitiis praetendente libidine. Nihil dissimulat Naso L. 3. Art. Amat p. 63 7. Cum fuget e templis oculos Bona Diva tirorum, Praeterquam si quos illa venire jubet.
LA UCCI DEXTERA DCreberrimus usus est vocis poculorum in veneno dando credo,
quia facillime dabatur in potione super mensam Maro L. 2. Geor. I 26.
Media fert risis succos, tardumque saporem Felicis mali quo non praesentius ullum, Pocula si quando saevi in cere novercae ,
Miscueruntque herbas non innoxia verba, Auxilium venit, ac membris agit atra venena. Horatius L. I. Epist. 2. 23. Sirenum voces, Er Circae pocula nosti. Propertius L. 2. Eleg I. P. 3. Seu mihi sint tangenda novercae pocula Phae
Pocula privigno non nocitura suo.& ibidem Eleg. o. p. 8. me certe merito poterunt laudare minores Laeserunt nullos pocula nostra Deos. quae verba Passeratius minus recte de perjuriis accepit. Loquitur enim poeta de veneficio, cujus veneficii Cynthia aliquando postulata fuit, vel absoluta vel ambusta discessit. Sed docebimus in loco nam nuper negleximus monere , vitio ut fit moris humani nunc pergamus. Cicero orat pro
Cluentio C. o. Qui uxori suae Cluentiae quae amita hujus Abiti fuit, cum ipse poculum d dissei, sibit illa in media potione exclama. vit, se maximo cum dolore mori nec diutius vixit, quam locuta est deinde C. a. osea
fratrem aggressus es qui sero jam exhauseo illo
poculo mortis, cum de suo G de uxoris interitu clamare , samentumque mulare cuperet , in ipsa signi calione hujus oluntatis es
mortuus. Solinus Polyhist. C. de Hannibale: eneni mali oculo animam expulit, era Romanis se vinculis morte defendit Phoeba.dius, Aginnensium episcopus, scriptor disertu gravis, lib. contra Arianos C. . Nihil
simplex in hac de professione suscepi, quae prima fronte ad decipiendos imperitos , credulos, incautos , haeretica subtilitate blanditur e pari modo quo veneni poculum mella commendant. Et quia pocula ad convivia pertinent, ideo conviviali verbo infundendi utitur Romanae eloquentiae parens , atroci sarcasmo in scelere atrocissimo, Philip p. 11. C. 6. Quid dicam de Apulo Domitii cujus bona modo proscripta vidi tanta procuratorum es negligentia. At hic nuper sororis filio infudit venenum, noudedit. Alioqui proprie ac solenniter venenum dare dicebant. Fragmentum ex oratione Tullii pro M. Scauro est apud Asconium Pedia Tt 3 nume
377쪽
ALAI TIBULLI Nec nos sacrilegos templis admovimus ignes: Nec cor sollicitant facta nefanda meum. Nec nos insana meditantes jurgia mente Inpia in aversos solvimus ora Deos. Is Et
num Si mehercle , iudices, pro L. Tubulo dicerem, quem unum ex omni memoria scelerati
mum, is audacissimum fuisse accepimus , a
nne non timerem , venenum o piti, aut con-
ωiυae si diceretur coenanti as illo datum , cui neque heres neque iratus fuisset.
vi Mus RGO Miror haec potuisse caligero placere : non quo ignorem codem ferme modo locutum Lucretium L. f. I. 2 8. Siυ quod inter se bellum silvestre gerentes, Hostibus intulerant ignem formidinis ergo. Sed vero quod in antiqua lectione nihil videam , quod ferri non queat: Nec nos sacrilegos templis admovimus ignes. At dicebat caliger nemo vidit umquam sacrilegum inccndere templa, ut ea spoliet. quid enim spoliabit incendiarius , cui ignis nihil reliquum fecerit At Vir Magne, hoc ipsum fecit famosus ille Herostratus deinde, qui templa incendunt, prius expilant. Numerantur autem templorum incendia, ut olim ita modie, inter facinora vel maxime inpia ac detestabilia. Cicero orat. 3. in Catilin C. 9. R etiam isti unt majore odio supplicioque digni, qui non solum fris domiciliis atque tectis, sed etiam Deorum templis atque delubris sunt funestos ac nefarios ignes inferre conati quibus ego si me restitisse dicam, nimium1nihi sumam , est non sim ferendus. Ille ille Iupiter restitit ille Capitolium, ille haec rempla, ille hanc urbem , ille vos omnes salυos esse mluit. ML. a. de suo Consulatu quem locum ipse inseruit L. I. de Divinat C. II. Omnes civili generosa sive profectam
Vitare ingentem cladem, semque monebant: Vel legum exitium consanti voce ferebant. Templa eumque adeo flammis urbesque se bebant Eripere, Ir stragem horribilem caedemque e.
Ovidius, epicedio nostri Equitis, Amor. L.3. Eleg. . . I.
Tene. acer vates, 'animae rapuere rogales Pectoribus pasci nec timuere tuis Aurea sanctorum potuissent templa Deorum Urere, quae tantum sunt ere nefM.
Polyaenus ille Arbitri, nimium quam frugi
non sanguine riui Perfusus venio non templis impius hostis
Alexander , suos milites adhortans contra Persas, apud Curtium L. 3. C. O. Dein Deum templa ruinis his, ignibus esse deleta , urbes eorum expugnatas, foedera humani diυinique juris violata referebat. Quanto sceleratius atque inmanius ille Lucani Laelius, primi pili centurio, ad Caesarem, L. I. Pharsal. 37 . Per signa decem felicia caseris, Perque tuos iuro quocumque ex hos triumphos; Pectore si fratris gladium, juguloque parentis Condere me jubeas, plenaeque in viscera partu
Conjugis, invita peragam tamen omnia dextra. Si spoliare Deos ignemque inmittere templas,
Numina miscebit castrensis flamma Monetae. Sic , opinor, dicit noster, se templa nec spoliasse, neque incendisse sacrilegum templorum incendium e Quintiliano hic adnotavit Geb
FANDA MEUMJ ulcerrime dixit , cor suum non sollicitari neque concuti ullius mali facinoris conscientia. Vide quae super hoc verbo notavimus ad L. I. Eleg. 8 p. o. Jocose, ut solet, Plautus in re ominosa, Aulul Act.
Non temere est, quod corvos cantat mihi, o ab laeυa manu. Semel radebat pedibus terram , in voce cro-eibat sua. Continuo meum cor coepit artem facere ludi
GUAE non linguae , sed mentis habent libri scripti magno numero unde ipsius insana mente faciebat quod mihi valde placet,
Verum ac germanum videtur. Tale est illud L. 2. Eleg. II 6. Tu miserum torque , tu me mihi dira precari Cogis, insana mente nefanda loqui.
DEoc scribe aversos, hoc est iratos Naso
378쪽
L III. G. V. 13 Et nondum cani nigros laesere capillos, Nec venit tardo curva Senecta pede. Natalem nostri primum videre parentes
Amor. L. 3. EIeg. 2. P. 7. A ersis utinam tetigissem carmina Musis, Phoebus e incoeptum desiluisse opus f Sed plura notavimus ad tertiam hujus libelli Elegiam 9 28.
Is E NONDUM CANI NIGROS LAEIERE
CAPILLos Qui tam pertinaciter contendunt Albium nostrum non nisi quatuor ac viginti vitae annos explevisse , velim exponant nobis quam sit hoc decorum , si homo adolescentulus dicat, ideo se mortem deprecari quod nondum factus sit senex, quodque integro ac florente capillitio nondum ullos habeat canos. Profecto haec aperte ostendunt aetatem multo maturiorem , quaeque jam a prima canitie atque a limine subrepentis seni absit haud ita procul Paullo provectior fuit Umbricius ille apud Iuvenalem, Sat. 3.
Dum noυa canities, dum prima C recta se
Dum superest Lachesi quod torqueat, Cr pedi-bm me Porto meis, nullo dextram subeunte bacillo. Huc adde comparationes nostri , ab uvis pomis desumtas , non quae mulio flore spem facerent sui, sed ab cret centibus ac valescentibus, atque adeo brevi ad maturitatem per coquendis. Tamen , inquiunt isti , juvenem periisse Domitius Marsus prodidit, testis oculatus. At nolites, o boni , Marsum accipere, tamquam qui nostris moribus loquatur potius ex censione Servi Tullii, quam Gellius refert L. Io C. 28, his verbis: C. Tubero Hisoriarum primo scripsit Servium Tullium , regem puli Romani , quum
ilim quinque classe juniorum , cens faciendi gratia, institueret , ueros esse existimasse , qui=ninores essent annis septemdecim atque inde ab anno septimodecimo, quod idoneos jam esse reipublicae arbitraretur , milites scripsisse : eosque ad annum quadragesimum sextum juniores, supraque eum annum seniores appellasse. Habemus hic tres aetatum gradus, pueritiam, hi Veniam , senectam ita enim dividere visum
fuit priscis illis Quiritibus. Quamquam alii quinque aetatum gradus fecere. Censorinus lib. de DI Natali, C. 4. Varro quinque gradus aetatis aequabiliter putat esse divisos; unumquemque scilicet, praeter extremum , in annos XV. Itaque primo gradu usque ad annum XV. pueros dicto , quod sint puri, id es, inpubes. Secundo ad XXX annum adolescentes, ab adolescendo sic nominatos. In tertio gradu qui erant, usque ad XLV annos , juvenes appellato , eo quod rempublicam in re militari o sunt juvare. dcc Periit ergo Tibullus juvenis , sed propior seniori. Qualis ferme Latreus ille a.
sonianus, L. I 2 Metam P. 64. Proυolat Emathii spoliis ornatus Halesi , Luem dederat leto, membris P corpore Latreus Maximus huic aeta inter juvenemque senemque , Vis juυenilis erat variabant tempora cani.
vel qualis Laius apud Senecam Oedip. 9.773.
anima conjux, explica errorem precor.
S uari patia moriens Laius ita tulit Primone in aeυo viridis, ac fracto occidit 'Ioc. Inter senem juvenemque f. sedpropior seni. Hausit ille hanc bellam locutionem ex Vel lejo Paterculo, L. a. C. 3. Aegulum Pom- pejus J petere proposuit , memor beneficiorum quae in patrem ejus Ptolemaei , qui tum puero quam juveni propior regnabat, Alexandriae contulerat. Sed hoc ante me jam olim observasse vide Iacobum Nicolaum , egregiae eruditionis scriptorem, L. 7. Epiphyll. C. . cui laus sua constare inlibata debet.
I7. NATALEM PRIMO Nos TRUM VIDERE
PARENTEs Melius libri nonnulli, Natalem nostri primtim videre parentes. deinde excidit versus pentameter qui si verus ac germanus exsisteret, jam nihil foret amplius cur in finienda Tibulli aetate fluctuaremus. Hujus deperditi loco versiculum Nasonianum nobis obtrusit sinistra liberalitas nescio quorum tenebrionum. Fuit enim tempus, quum nullas lacunas in poetis ferrent scriptores librarii. Quis enim suo sibi aere codicem mancum ac mutilum praestinaret
Vidit difficultatem conciliandi temporis caliger , nec potuit se ipse expedire. Nam quod noster Pighius ad A. V. DCCx, hunc annum sine consulum nominibus recte nota-
379쪽
3 3 6 ALBII IBULLI Quid fraudare juvat vitem crescentibus uvis 1 Et modo nata mala vellere poma manui
Parcite, pallentes undas quicumque teneti S, Duraque sortiti tertia regna Dei.
ri posse putat vulgatissimo tunc versiculo significatum fuisse ait, Quum cecidit fato consul uterque pari;
quo proinde versiculo natalem suum signarint tam Tibullus quam Naso id profecto gratis dicitur, neque ullo certo auctore umquam probabitur. Nec recte calculum posuit Nicolaus Heliasius , vir inlustris , a quo invitus discedo, Not in Ovid. L. 2. Trist. p. 46q. legiturque bullus, Et placet, O jam te principe notin erat. Nale notus te principe istic mutatur in natus te 'incipe nec bene Octavianus Princeps civita. iis dicitur, quia se ac Pedium subrogari fecerit in locum Hirti ac Pansae Cost . bello Mutinensi caesorum. Naso loquitur de Au gusto principe senatus id quod capi oportet de illo tempore quo Augusti cognomen ac cepit, pater patriae adpellatus est. Dictus est autem Augusem, L. Munati Planci sen. tentia , A. V. DCCXXVI. ipso Caesiare VII, Agrippa III. Coss. cui honori accessit Patris Patriae titulus, deferente Messala Vide sis Eminentissimum orisium Cenotaph. Pisan. Dissert. Σ. C. 8. Ea tempestate Tibullus me rit juvenis annorum ferme sex, triginta, editis carminibus jam notus clarus inter
celebres poetaS. zo. ΕΤ ΜOD NATA ALA VELLERE ΡΟΜΑ
NANu signanter dixit mala manu. Plautus Amphitr. Act. 2. Sc. I. . s 8.
Huic homini nescio quid si mali mala obje
Posquam a me abiit. Maro Eclog. . M. I. Tum, credo, cum me arbustum videres conii, Atque mala vitis incidere falce novellas.
Calpurnius Eclog. 3 p. 73. Ut mala nocturni religaυit brachia Mopsi Tityrus, γ' medio furem su*endit υili.
I. I. PALLENTES UMBRAS QUICUMQUE TE
NET 1s pallentes unda habent libri quasi triginta sic in hujus libelli Elegia prima, ipso
Sed polim conjunx hujus spem nominis illi Auferet exstincto pallida Ditis aqua.
inibi nonnihil notabamus. 22. DURAQUE 4ORTITI TERTIA REGNA DE1 Nicolaus Heinsius malebat, urvaque sortiti. Sed nihil videtur mutandum. De duritia numinum infernorum omnes querebantur mortales. Et passim poetae Maro L. q.
Geor. st 48 s. de Orpheo: Iamquepedem referens casus evaserat omnis, Redditaque Eurdidice severas veniebat ad au
Pone sequens, namque hanc dederat Proserpiana legem: Cum subita incautum dementia cepit a nantem, Ignoscenda quidem, scirent si ignoscere Manes.
Restitit, Eurγdicenque suam jam luce sub ipsa
Inmemor, heu, viditusque animi respexit ibi
Effusus labor , atque inmitis rupta tyranni
d L. Σ. Aen. p. 99. Vimque Deum infernam, durisacraria Ditis. Ovidius, in eadem fabella, L. Io Metam. x. 76.
Ese Deos Erebi crudeles quesin, in altam Se recipit Rhodopen , pul umque Aquiloni
Seneca Troad. p. oq. Taenara, aspero
Regnum sub domino, limem obsidens Custos non facili Cerberus ostio. Junxit hic Albius noster bina epitheta cum uno substantivo id quod pro vitioso ac parum Latino traducit Servius ad Eclog. . . 38. deinde ad L. 3. Aen. p. o. Atqui nihil est Dequentius apud Ennium , ,etere STragicos Sed tu horum veternum non accipies pro auctoritate idonea. Accipe igitur exempla temporum nitidiorum. Lucretius L. f. 9. 33. Aureaque Hesperidum strυans fulgentia mala per acerba tuens immani corpore serpens. ibidem x. 463. Aurea quom primum gemmanteis rore per herbcs Matutina rubent radiati lumina Solis. Cicero Phoeno m. Arat. 2. IIO. Nec toto spiram rabido de corpore flammam. Marci
380쪽
Letheamque ratem, Cimmeriosque lacus,
Quum mea rugosa pallebunt ora senecta, Et referam pueri tempora prisca senex. 3 7
Maro L. 6. Aen. st 6o3. lucent genialibus aliis
Aurea fulcra toris. L. o. M. O8. Correptis subito mediis, extenditur una Horrida per latos acies Volcania campos. L. D. M. 77s . tum croceam chlamidemque sinusque crepantis Carbaseos fulvo in nodum collegerat auro. L. a. p. 27 I. ut forte notem pulcerrima fratrum Corpora constiterant contra, quos fida crearat Una tot Arcadio conjunx γrrhena Gilippo. Aurelius meus L. q. Eleg. s. p. 2I. Si te Eoa Doroxanium , juvat aurea ripa.
Illa sibi ingentem visa es seu imagine somni
Flammiferam pleno reddere ventre facem. Albinovanus Eleg in obitum Maecenatis
p. q. Paucaque pomosi jugera culiaboli.
Valerius Cato Dir. p. 92. Tardius, ah, miserae descendite monte capellae: Mollia non iterum carpeti pabula nota. Seneca Herc. fur. p. qq. Errat cursu levis incerto Molli petulans haedus in herba.
Hic saevin umbra territat Stygius canis. Troad y. 172. Cumsubito caeco terra mugitu fremens, Concussa totos traxit ex imo sinus.
dc Oedip. s. OOq. En ecce, rapido saeva prosiluit gradu
Aureo taurus rutilante cornu Labitur segnis. tum Med. . IIo.
Candida ihγrsigeri proles generosa γaei.
Auctor Ciris, amabilis poematii, quamquam multum corrupti, M. 36. Et tu sancte puer enerabilis, tibi certet Gloria perpetuum lucis mansura per aevum. M. Hier. Vida L. 3. Poet. 9. 2OI.
quae mox melioribus ipse Auspiciis propriospossim mihi eriere in usus, Deter a prosin prisca rubigine scabra. judiciosissimus Fracastorius L. 3 Syphil. p. 63. quino segmenta relicta
Rur , ut ante , coquunt , addentes suave liquens mel.
Imo ne ipse quidem Tullius erubuit ita lo. qui orat pro Coelio C. s. Ex his igitur tuis sumam aliquem , ac potissimum minimum fratrem, qui es in isto genere urbani simus qui
te amat plurimum qui propter nescio quam, credo, timiditatem , nocturnos quos am inanes metus, tecum emper pusio cum majore sorore cubitavit. Et L. 9. ad Attic. Epist. 9 Ea, quae etiam cum a bonis iris, cum justo in bello
cum modeste fiunt, tamen ipsa per se molesta
sunt, quam censes acerba nunc esse, cum a perinditiis in tolli nefario bello petulantissime an pSed nec Velle jus Paterculus , omnium Tiberiani regni scriptorum longe nitidissimus, L. I. C. 8. Id gessit Romulus adjutus legionibus Latini asi sui libenter enim his, qui ita prodiderunt, accesserim cum aliter firmare urbem novam, tam vicinis Thentibm, aliisque Etruscis ac Sabinis, cum inbelli Vorali manu vix o tuerit. Qitibus in verbis deprehendere insuper licet versiculum Phaleucum hendecasyllabum auctori suo ut saepe fit inprudenti
elapsum, Alutus legionibm Latini.
sENECTA Cogitabam olim, non male qualebunt legi posse pro vulgato pallebunt idque
ut crederem , faciebat epitheton senectae, quae rugosa hic adpellatur. Et sane a cute rugis exarata abest omnis nitor ipse quoque usus loquendi juvare videbatur sic enim Di farius apud Macrobium L. 7. Saturn C. s. Senibus siccum corpus est quod probat asperitas squalor cutis. Terentius Eunuch Αci. a. Sc. a. q. s. Video sensum , qualidum , aegrum, pannis annisque obsitum. Comperi deinde hoc ipsum Nicola quoque Hein si in mentem venisse; nec leviter gaudebam a tanto viro comprobari id, quod excogitassem. Nunc diligentius inspicienti non Vis eadem