장음표시 사용
31쪽
Germania & Insubria sibi mutuo suppeditam, dein eo itinere, quo itur in Rhaetiam, vehantur, haud dubia spe, fore ut Rhaetica plebs hoc tanto damno irritata, hisce enim v c sturis pluri- mum uiuit , seditione facta , caeteros omnes ad hoc nouum foedus rescindendum vel inuitos adigeret.Non hoc contentuS, atque adeo Vindictae properus ad lacum Larium loco editiori&sylvestri, cui nomen Montecchio, tantum non in agro Rhaetico extruendae arci locum deligit ac dimetitur. Iam sylva caeditur.Iam omnia aedifica tioni necessaria eb comportantur. Id quod ubi in Rhaetia pernotuit, enimuero communitateS fremere, ac tantum non arma capere. Certe ad Operas non sollim prohibendas, sed Sccontrucidandas impetu ferri. Sed is motus sedatus a prudentioribus dico, an ab iis, quos Fuentanus ad Obse quium sui promistis, & muneribus perduxisset 3 Id milai parum comper
32쪽
am. Postea quidem multitudo iapeioena est, tunc sibi eorum artibus iliacisum fuisse , qui per corruptelam ruentano fauere dicebantur. Ex his quae sequuta sunt arbitratu quisque suo rem aestimabilia Haud multo posta Rhaetis ad Fuentanum mittitur quidam nomine Zambra rogatum , Ut Rhaetico senatui fide publica Mediolanum mittere legationem liceat. Id iste ea lege impetrauit, ut de Alpium
transitu omnia pactionibus transigan tur. Dicito vestris, huic ait Fuentanus, si quos huc miserint, mihi fore gratOS. Sed pacta lege si mecum de transitu volunt adire ad pactioneor. sunt animati domi maneant. Haec Rhaetis per Zambram nuntiata primo prudentiores, mox Vniuersos percule runt. Dum Curiae quid facto opus esset, consulitur, huc vertunt. Ex archio Curiensis Episcopatus promuntur nes ci0 quae Veteres membranae, quae dice rentur esse diplomata quorumdam
33쪽
imperatorum,quorum Pacta quaedam cum Epis copis Curiensibus conuenta iis membranis contineri dicerentur.Iis pactionibus imperatores palis faciunt , omnibus mercibus exin tra stum fore per Alpes Rhaeticas , qua iter est ad lacum Piuarium , hodie Va lethatensem, dummodo Episcopi pro stent itinera tuta, SI peruia. Hac VCrustate , velut iure minime dubio, quamlibet non usurpato, freti illi, qui ista curabant, palam dicunt, Non lice re Hispano eos transitus occludere,nec Rhaetos Mediolanensi commercio prohibere , cum Mediolanens c1II du
Hac fiducia, & Fuentani fide, ut dixi, interposita, Mediolanum legatio de cernitur. Atque adeo Episcopus propemodum nolens implicatur hoc ne gotio. Certe ab illis fatigatus una cum M ticis legatis Mediolanum proficis, mittit quemdam Lucium Beli, cui denique ea res propriis male-
34쪽
factis cumulata capite stetit: Legatis Rhaeticis praeter literaS & mandata,Vetusta quςdam pacta traduntur, in qu Blanca Maria Dux Mediolani & quae
dam Rhaeticae communitates, olim conuenisse dicebantur. de re is, cuius ore legatio apud Fuentanum edita , nomine Sonuigus ita disseruit, ut ea pacta nulla ratione conuelli posse dixerit. Ad ea FuentanuS, Salvete, in quit , Vos ducatus Mediolanensis, unde tantum capitis commodorum, me moriam ex animis vestris eiecistis. Diu adhaesistis regi Christianissimo. Et si mulcum ditio caput aperuit, in pus inflexit. Id foedus voS claroS,potentesque faciebat. At nunc vobis Veneta Respub. columen es L Ea res vos in modum torrentis praecipites dedit. Vos scitis quid de transitu statueriti Si est, ut de eo mecum conuenire in animo habeatis,mecum tractationem instituite. Ad ea legati , Extant , inquiunt, pacta cum Blanca Maria, quo-
35쪽
LEGA ΤΙ Οrum autoritatem squum est esse ste
nam , & inuiolabilem. His , & aliis utrinque dictis, huc decurium est, ut pauci e regis consilio delecti cum letagatis de hoc negotio disceptarent. Et Vero cum die postero is conuentus in aedibus eorgij Menrichi Hispani haberetur neo Rhaeti firmarunt,Non li cere prςfecto Mediolanensi, ab arce Mussi usque ad Rhsti et conlimitia vi tum ςdificium ponere. Pactis enim conuentis anni millesimi quingentesimi trigesimi primi disertim contineri,
ut arx Mussi diruatur. Multo ergo mi- I1uSmiitidem vestigiis, aut in ullo loco
Rbςtiae propinquiori ullam arcem sisti
possie.Tunc Mediolanenses consiliatij, Vos vestris foederibus higc pacta reddidistit irrita. Iis enim disertim expressum est, ut amicitia utrinque tam sancte colatur, ut si Mediolanenses &Rhcti non duς, sed una tantum gens
esse censeantur. . H c, inquam, tam
36쪽
R A AE T I C A. 1 stis. Inde cum de transitu agi coeptum esset , Rhςti dixerunt, pacta conuenta cum Blanca Maria omnibus foederibus esse vetustiora, ac proinde fortiora. Res utrinque magna contentione iactata. Sed clam in ea disceptatione neutra pars adhuc superior videretur, ille conuentus redactus est ad Faucio res, qui denique fuerunt sex, Vt num
ro legatorum squaretur numerUS Comsiliatiorum. In hoc demum contractiori conuentu conscripta sunt captita foederis, & omnis res propemodum transacta. Quicquid ibi pactum fuisset , legati polliciti sunt
intra sesquimensem a communitatibbus firmatum, ac Mediolanum ML sum iri. Illo ipso die Rhaeti Fue
sus ad eos, Si ea, inquit, quae facitis , ex animo facitis, prorsus matur,to opus est, ne id vestri foederati res ciscant. Nams1 resciverint, rem infectam video. Haec fuit suisma, dc exi-
37쪽
tus illius Mediolanensis tractationis: Nuntio Episcopi, eiusque fratri, qui
ei nuntio comes datus esset, Vt Vterque cum Fuentano de portorijs, & v ctigalibus agerent, seorsim admissis benigne responsum, ac dona utrique missa singulis torquis aureus Atque hi quidem omnes , quo exsolverent promissa , ut in patriam remearunt, contenderunt ut ea quae acta Medio, lani essent, communitates quam primum rata haberent,iane acrius, quam ut non empti pecunia viderentur. Sed pretexebant, ex eo nec pauca, nec parmMDCIv. ua commoda sperari, in primis arcis demolitionem, & belli, cuius metuSimpendeat, euitationem. Mense de-M D C IV. mum Ianuario anni millesimi sexcentesimi quarti Curiae habitum est pittagum. Sic Vocant conuentum eorum nuntiorum, quibus singulae comm nitates publica negotia mandant. V let senatus, aut considium gentis. Ibi cognitum , omnes propemodum
38쪽
R H A Τ I C A i communitates consentire de confirmatione pactionum Mediolanem sum , dummodo hanc ratiliabiti nem arcis demolitio e vestigio cons quatur. Ibidem decretum, uti de hoc' negotio Helvetij prius quam qui quam ultra statuatur, certiores fiant. Quapropter his de rebus in Helue tiam missa legatio est , .& Mediol num altera. Qui ex Helvetia rete runt, Helveticis pagis Mediolanensia pacta probari dixerunt. At is, cui ad Fuentanum legatio data, qui fuit ille ipsus Beli iam mihi narratus, versiite quaedam occuluit , quaedam pauculis in aurem insusurrauit. Propalam hanc Fuentani postremam orationem fuiLse dixit, Si Rhaeti pacta sibi consignata miserint, arcem solo aequatum iri. Hac conditione audita, eam comminnitates insidiosam iudicarui. Qiud,im quibant, si foedere a nobis probato, dcconsignato, arx nilhilominus maneat Num quisquam tantae rei fidem esse
39쪽
MDCV LEGA ΤΙ Ο in libidine Fuentani aequum censet Hinc res infecta mansit. Interea Absensus Calatis regis Hispaniae legatus, qui tamen missu Fuentani Helveticas,& Rhaeticas legationes obiret, inductu quorumdam Rhaetorum Curiam profectus est ea spe, ut omne hoc ne-' gotium e sententia Fuentani transactum redderetur. Sed cum videret, gentem factionibus distinest, & Fuem tant destinatis intercedi, nihil ultra molitus ad shos redijt. Ne tamen pro sus de nihilo venisset, Hispana inctio
perfecit, Vt nonnullae communitates Mediolanense foedus consonarent.
Haud multo post pagi Helvetici
Una cum quatuor Rhaeticis legatis totidem suos de hoc Rhaetico negotio Mediolanum miserunt. Ab utrisque consummata res est in eas leges quae Fuentano complacitae. Scilicet, ut liceat Hispano in Rhaetis habere dele elum militum. Vt ei Alpium Rhaeti carum itinera quouis tempore pa-
40쪽
R Η Α Τ I Cleant, exercitibusq; suis.Si quis suis inblitaribus cophs illhac transitum petat, ne liceat Maelico senatui eam copiam cuiquam facere,nisi Mediolani praesecto prius consulto. Huius unius aestumatio, iudiciumque sit , an ex eo tra situ Mediolanensis res detrimentum capere possit. Qincquid is super ea re decreuerit, eo stetur. Satis apparebat, scripto in has leges foedere Gallicum foedus temerari, Venetum solui, vim Helveticam Helvetrisfinibus circum
scribi, Rhaetis id quod pulcherrimum
habent, adimi, ius concedendi per sua transitus cui velint, ac denegandi cui
eum concessum nolint , oninem eam
facultatem conferri in Hispanum,nulla, quod mirere, tantae concessionis mercede ; nisi quod in eo foedere scruptum fuit, liciturum Rhaetis libere una cum suis mercimonijs commeare perditionem Medibianensem. Qim de re cum inter Franciscum II Mediolani Ducem, & rempublicam Rhetticam
