The consecration of the eucharist : a study of the prayer of consecration in the communion office from the point of view of the alterations and amendments established therein by the revisers of 1789

301쪽

Βούλει καὶ ξ τερου θαύματος της άγιστείας δειν τηνυπερβολήν; πόγρα λόν μοι λίαν τοῖς φθαλμοῖς καιτον ' ἄπειρον χλον περιεστῶτα, καὶ την θυσίαν επὶ των λίθων κειμενην, και πάντας με ἐν συχία τους λοιπούς, και πολλη τ σιγη μόνον δε τον προφήτην εὐγόμενον ειτα ξαίφνης την φλόγα εκ των οὐρανῶν επὶ τον ἱερεῖον ριπτομένην ' θαυμαστὰ αὐτα. καὶ πάσης εκπλήξεως γε- μοντα ' μετάβηθι τοίνυν κειθεν επὶ τ νὼν τελούμενα καὶ οὐ θαυμaστὰ μόνον φει, αλλὰ καὶ πῶσαν εκπληξιν περ- βaίνοντα. Εστηκε γὰρ λιερεύς, ου πῖ καταφερων, ἁλλατ In νεῖμα το 'Aγιον καὶ την κετηρίa επὶ πολύ ποιεῖται, οὐχ ινα τις aμπὰς ἄνωθεν ἁφεθεῖσα καταναλωσ τὰ προκείμενα Ἀλλ' ἶνα ἡ χάρις επιπεσοὐσα τ θυσία δι κείνης τὰς ἁπάντων νάφν ψυχάς, και ργυρίου λαμπροτερας

'Οταν δε καὶ το Ι νεῖμα ὁ Ἀγιον κaλ κa την φρικωδεστάτην επιτελη θυσίαν. a τοὐ κοινοὐ πάντων συνεχῶς εφάπτηται Δεσπότου. ποῖ τάξομεν αυτόν, εἰπε μοι I . . . εννόησον γὰρ ὁποίας τὰς αὐτα διακονουμένας χεῖρας εἶναι χρη, ποίαν την γλωτταν την κεῖνα προχεουσαν τὰ ρήματα τίνος δε ου καθαρωτερα καὶ ἁγιωτέραν την τοσοὐ- τον ΓΙ νεῖμα ὐποδεξαμενην ψυχήν. . . lviii. i 8 l.

De Oemeteri et eruce,

302쪽

262 THE CONSECRATION F THE EUCHARIST

Ἀναμιμνησκοντες αὐτους, τι οὐδεν αὐτος ὁ παρων πράττει, ουδε ἁνθρωπίνης ἐστι φυσεως κατορθώματα τα προκείμενα δωρα, αλλ' του ΓΙνεύματος χάρις παρουσα, καὶ πασιν φιπταμένη, την μυστικην κείνην κατασκευάζει

θυσίαν ' εἰ γὰρ καὶ νθρωπός ἐστιν ὁ παρών, αλλ' ὁ Θεός εστιν ὁ ἐνεργῶν δύ-υτοὶ μη τοίνυν πρόσεχε se φύσει του-ωμενου, λλ' ἐννόει την χάριν την Λόρατον ' οὐδε ἁνθρώπινον των γενομένων ἐν τω ἱερω τούτω βήματι.

Και γὰρ ἐκείνη η σαρ του Κυρίου διὰ τον Θεὸν Λογον

M προσφορα αυτ, εστι καν τυχὼν προσενεγκy, καν Ιαυλος καν Ιετρος ' ἡ αὐτή ἐστιν. ν ό ριστὸς τοὶς μαθηταῖς δωκε, a ην νυν οἱ ἱερεῖς ποιοῖσιν ' ὐδεν αὐτηελάττων κείνης, τι καὶ ταύτην ου ἄνθρωποι ἁγιάζουσιν ὰλλ' αὐτος ὁ καὶ κείνην ἁγιάσας. D. σπερ γαρ τα ρήματα ἄπερ ὁ Θεὸς φθεγξατο, τα υτ εστιν απερ ὁ ἱερεύς καὶ νυν λέγει, ἴτω καὶ ἡ προσφορὰ φαυτή εστιν.

ΓIάρεστιν DXριστός καὶ νυν κεῖνος ὁ την τράπεζαν διακοσμήσας κείνην, ἴτος καὶ ταύτην διακοσμεῖ νυν οὐδεγαρ ἄνθρωπός εστιν ὁ ποιῶν τα προκείμενα γενεσθαι σῶμα καὶ ἶμα ριστου, αλλ' ὐτος ὁ στaυρωθεὶς περ ημῶν Xριστός. Σχημα πληρῶν στηκεν ὁ ἱερεύς. τα ρήματα φθεγγόμενος κεiν ' ἡ δε δύναμις καὶ ἡ χάρις του Θεοὐεστι. 'Tοῖτο μολεστι το σῶμα. φησί ' οὐτο τ ρῆμα μεταρρυθμίζει τα προκείμενα ' καὶ καθάπερ λφωνὴ κείνη φλέγουσα Αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε, καὶ πληρώσατε

303쪽

εργάζεται. P. G. liX. 380. . Hom. ii. de prodit. Jud. 6ΓΙάρεστιν και νυν Ἀριστὸς την τράπεζαν κοσμων ' υγαρ ἄνθρωπός εστιν ὁ ποιῶν τα προκείμενα γενεσθαι σωμακαὶ αἶμα του ριστοῖ Σχημα πληρῶν μόνον εστηκεν ἱερεύς, και δέησιν προσφερει ' η δε χάρις a δύναμίς εστιν του Θεολὴ πάντα εργαζομενη. ποῖτο μου στιν τοσῶμα, ' φησί. Τοῖτο τ ρημα τα προκείμενα μεταρρυθμίζει και καθάπερ εκείνη η φωνη. η λεγουσα D Aυξάνεσθε κa πληθύνεσθε, και πληρώσατε την γην ρημα ην, καιεγενετο ἔργον ενδυναμοὐσα την νθρωπίνην φυσιν προς παιδοπού αν ' υτω και υτ η φωνή. φλέγουσα, διαπαντος αύξει τη χάριτι τους ἁξίως μετεχοντας. P. G. lix. 389, 390. Ephrae SyruS. i. 308 . 378 .D. De Sacerdotio m δε ἱερωσύνη εὐπαρρησιάστως ψιπετεῖ πο γῆς εις οὐρανόν, χρις αν θεωρηση υτον ον αδρατον ' καὶ προσκυνήσασα ευχεται . . . πως το παράκλητον Iνευμα συγ-κaθελθη. και ἁγιάση δῶρα, τα εν γὴ προκείμενα και ὁταν

προσκομιασθῆ μυστήρια φοβερὰ πλήρης θανασίας διὰ

του προεστῶτος ἱερεως ποιουντος πρεσβείαν περ πάντων.

τότε δὴ προσερχονται ψυχαὶ διὰ των φρικτων μυστηρίων κaθaρμον λαμβάνουσαι των σπίλων ' ἴδετε φιλόθεοι, πῶς Ουκ νεργοῖσι τα δύο επὶ της γῆς. ει μὴ λοπανια λῆφος παραγενηται και ἁγιάσει τα δῶρα.

304쪽

Ne pute quem hic panem quodque vinum VideS eadem haec existere. Minime rater: nolito hoc credere Precibus Sacerdotis Sanctique Spiritus adventu panis sit OrpUS, Vinum SanguiS. . . . Quomodo i quaeSo ipSe efficere non poSSit, ut panis ipSum corpu Christi, Vinum sanguis ipsius Sit Principio terrae mandavit herbam producere quae propterea in hanc Sque horam, pluVium mittente coelo, vi divini, quod initio accepit, mandati, herbam emittit. Jam vero Simili modo Deus dieit, moues corpUS meum, ' Hic Si Sanguis meus, Hoeiadit in memoriam mei. V Cum igitur omnia omnipotenti ejus jussu fiunt: Sque dum ipse Veniat, prout PS ait; 'dum venio V eumque pluvia in terram deo idente gramen revirescat tum Vero et Spirituali hae pluvia, hoc est Spiritus Sanctus, Sacerdoti predibus 9Siu emene in Recedens panem hune corpu et Vinum Sanguinem perte

efficit opera Omnia, ed. et Ben. gr. -lat. iii. 608 609. Explanati in EZeli. X.

Istae prunae lineisque amictu vir illas extrahens et Super populum profundonS figura ivit De Sacerdotum. per quo pruna Viventi et vivificantis orporis Domini nostri dispensantur; porro dum ulter ungelu mnnum Porrigit, prunas legit et viro lineis induto mox trudit, mysterium innuit, non ab ipso Sacerdote e pane fieri posSecorpus, Sed ab alio hie est autem Spiritus Sanctus; sacerdotem itaque velut mediatorem Solummodo manus attollere, labiiSque predes et oratione quasi Supplicem

Peter II o Alexandria. 381 A.D.

. . . του ἁγίου θυσιαστηρίου νθα κάθοδον του Aγioυ Ινεύματος ἐπικαλούμεθα. P. G. XXXH. 1169.

305쪽

Gregor of NySSa. Q. 330 395 A. D. De Bapt ChristiG αρτος πάλιν, ρτος εστ τεως κοινός Ἀλλ' οταν αὐτοντο μυστηριον ἱερουργηστὶ σῶμα ριστο λέγεταί τε καὶ γίνεται ' Oύτω και το μυστικον ελaιον ούτως ὁ οἶνος, ολίγου τινος αξια οντα προ 0 εὐλογίας μετὰ τον αγιασ-

μον του Iνεύματος, κάτερον αυτῶν ἐνεργεῖ διαφόρως.

Ε τις ρνήσaτο την ἐν ριστω πίστιν . . . αὐτομολήσας ἐφάνη μεν κουσίως ἐπι το τοιοὐτον ὁρμήσας κακόν ειτα καταγνούς ἐαυτοὐ χρόνον τον της μετανοίας εχ ει ολοντον qς ζωῆς αυτοὶ οὐδε τοτε γα μυστικῆς πιτελουμενης εὐχῆς μετα οὐ λαοὐ προσκυνῆσαι τον Θεον κατaξιοῖται, ἁλλα κατὰ μόνας με εύξεται, τῆς δε κοινωνίa των ἄγιασμάτων καθόλου ἁλλότριος σται ἐν δε τη ρ τῆς ἐξόδου αυτοὐ τότε τῆς τολαγιάσματος αξιωθήσεται.

P. G. lv. 225. In laude ui fratris Basilii

H ιερωσύνη οὐ διδaσκάλου μιμεῖται τα τῆς ἱερωσύνης το προφήτου λιού αινίγματα, δια οὐ τρισσεύειν ν τωλογω τῆς πίστεως το οὐράνιον πω προς τὰς ἱερουργίας εφελκομένη πῖ δε την οὐ 'Aγίου II νεύματος δύναμιν καλεισθαι πολλαχῆ παρα τῆς γραφῆς διδάχθημεν.

προδιδa χθῶσι τον τρόπον ἔτι εὐχη πρὸς Θεὸν καὶ χάριτος ουρανίας πίκλησις a ἴδω και πίστις εστ δι ων τοτῆς, ναγεννήσεως πληροῖται μυστηριον δυσπειθῶς εχουσι προς το φαινόμενον βλεποντες. ως ου συμβαῖνον , ἐπαγγελια το σωματικῶς νεργούμενον Πως γάρ φασίν εὐχ ηκa δυνάμεως θείa επίκλησις επι οὐ δατος γινομενη

ζωῆς ἁρχηγὸς τοι μυηθεῖσι γίνεται

306쪽

γηθη, τι ἄρτω κακεῖνο το σῶμα διεκρατεῖτο, το δε σῶμaτὴ νοικήσει του Θεοὐ Λόγου προς την θεικηλὰξ ν μετε- ποιηθη Καλῶς ουν καὶ νυν τον τω Λόγω του Θεολάγια - μενον αρτον εἰ σῶμα του Θεο Λόγου μεταποιεiσθaι πιστευομεν. Καὶ γαρ ἐκεῖνο το σῶμα ἄρτος τὶ δυνάμει ην. ηγιάσθη δε τ επισκηνώσει του Λόγου του σκηνώσαντος ἐν τ σαρκί. Ουκουν θεν ὁ ἐν ἐκει- τω σώματι μεταποιηθεὶς, αρτος ι θείαν μετέστη δύναμιν διὰ το αυτοῖκαὶ νὴ το ἴσον γίνεται. Εκει τε γαρ ἡ τοὐ Λόγου χάρις αγιον ποιει το σῶμα ω ἐκ το αρτου η συστασις ην, καὶ τρόπον τινα καὶ αὐτο ἄρτος in ἐνταὐθά τε σαύτως ἄρτος, καθώς φησιν Ἀπόστολος γιάζεται ι λόγου Θεο καὶ ντεύξεως ' ου διὰ βρώσεως προιδεν εἰς το σῶμα γενεσθαι οὐ Λόγου ἁλλ' εὐθύς προς το σῶμα διὰ τοὐAόγου μεταποιούμενος. καθὼς εἴρηται πο οὐ Λόγου τι οὐτό ἐστι το σῶμά μου. V . . . 'Eπει οὐ καὶ τοὐτο τομερος ἡ θεοδόχος ἐκείνη σαρ προς την συστασιν ἐαυτῆς παρεδέξατο ὁ δε φανερωθεὶς Θεὸς διὰ τοὐτο κατέμιξενεαυτο τ ἐπικηρω φύσει, ν τ της θεότητος κοινωνία συναποθεωθ τ ὰνθρώπινον τούτου χάριν πασι τοι πεπιστευκόσι τ οικονομία της χάριτος aυτον ενσπείρει διὰ της σαρκός ης η σύστασις ε οἴνου τε καὶ ἄρτου στί, τοις σώμασι τῶν πεπιστευκότων κατακιρνάμενος, ως ἄν se προς

τ ὰθάνατον ενώσει κa ὁ ἄνθρωπος της ὰφθαρσίας μετοχος γένοιτο. αὐτ δε διδωσι τ της εὐλογίας δυνάμει προς

307쪽

ΑPPENDI 267Τheophilus of Alexandria

Pasclial letter, 402 A. D.

Dicit origenes enim Spiritum Sanctum non operari

ea quae inanima Sunt, nec ad irrationabilia pervenire. Quod nSSeren non recogitat, aqua in baptismate mystieaS adventu Sancti Spiritu conSecrari, panemque dominicum, quo Salvatoris corpus ostenditur m ἀναδείκνυται et quem irangimus in sanctificationem nostri et nurum calicem quae in menSa ecclesiae collocantur et utique inanima

Nilus. i. 430 A.D. Epist ad Phil. Schol. i. 44'Eκ παπύρου και κόλλης χάρτης κατασκευασθεὶ χάρτης ψιλος καλεῖται ' παν δε υπογραφ' δεξηται βασιλεως δῆλος ὼς σάκρα ονομάζεται. ουτως μοι νόει καὶ τα θεῖα μυστηρια προ μεν τῆς εντευξεως του ιερεως καὶ της καθόδου του Ἀγίου Ινεύματος. χιλὸν ρτον πάρχειν a οἰνον κοινον τα προκείμενα, μετὰ δε τὰς φοβερας κείνας επικλήσεις και την επιφοίτησιν του προσκυνητο και ζωοποιοs και γαθοὐ Iνεύματος ου ετ ηειλον αρτον και κοινον οἶνον τα επιτεθεμεν τη ἁγία Vaπεο, αλλὰ σῶμα και αἷμα τίμιον, και χραντον εἶναι ριστου του Θεοὐ τωνά πάντων, καθαρίων πο ra ντος μολυσμου του μεταλαμβάνοντας φόβω και πόθω πολλω. P. G. QiX. 104.

Augustine. 354 30 A. D.

Hom. 227 in die PaSeh. v.

Panis ille quem videtis in altari, sanetifieatu per Verbum Dei, corpus si Christi. Calix illo, imo quod habet alix sanetificatum per orbum Dei sanguis Christi. Attendite ergo, et videte, quia Venturus StPentecosto Spiritus Sanctus, accedit ergo Spiritus

308쪽

268 THE CONSECRATION OF ΗΕ EUCH ARISTSanetus, post aquam igniS emcimini panis, quod est corpus Christi.

Teneti Sacramenta ordine SUO. Primo PΟSt orationem admonemini UrSum habere cor . . . reSPOndetis Mabemus ad Dominum V . . . Sequitur PiSe OPUS, Vel

presbyter qui offert Gratia agamus Domino Deo nOStro. V . . . Et o atteStumini, se Dignum et jus tum St. V . . . Deinde poS Sanctificationem sacrifieii Dei . . . ubi peracta Si Sanctificatio, dicimus Dominicam rationem. P. L. XXXviii. 1099 110 l. Sermones inediti. III. De Sacramento altaris ad infantes

Ipse namque Sua jam Propinquante nSSione, eum Pascha iaceret eum DiScipuli SutS, acceptUm Panem, benedixit, et ait Hoc est corpus meum, quod pro vobis tradetur. Similiter benedietum calidem dedit dicoris Hic est anguis meus Novi Pestamenti, qui pro multis

effundetur in remissionem peccatorum P. L. ivi. 90 906. Ibid. Ι Item de Sacramento altaris ad infantes

1 Hoc quod videtis panis est. et vinum Sed iste paniS, et hoc Vinum aceedente Verbo fit corpuS et Sanguis Vorbi. 3. Et inde jam sequuntur quae aguntur in precibuSSunctiS, qua audituri StiS, ut aede lente Verbo fiat corpus et ungui ChriSti. Nam tolle Verbum, panis est et vinum. Adde Verbum, et jam aliud est. Et ipsum

aliud quid si Corpus Christi, sanguis Christi. Tollo

ergo Verbum, pani eSt, et vinum. Adde Verbum, et fiet aeramentum. Ad hoc die itis: Amen. Amen dicere subscribere est Amen latine interpretatur Verum.

Eligo in his orbis hod intelligere, quod omni Vel paene omnis 4requentat ieelesia ut precationes raecipiamUS

309쪽

dictas, quas ae inius in celebratione Sacramentorum, antequani illud quod Si in Domini mensa incipiat benedici orationeS, cum benedicitur et Sanctificatur, et ad distribuendum comminuitur quam totam petitionem fere omni eccleSi Domini ea ratione coneludit.

Apostolus Paulu . . . Potuit tamen Significando praedicare Dominum Jesum Christum, aliter per linguam Suam aliter per PiStolam, liter per nerumentum Orpori et Sanguini ejuS. Ne linguam, quippe ju nec membranaS, nec tramentum, nee Significantes Sonos lingua oditoS, nec Signa litterarum conseripta pollieulis eorpus Christi et sanguinem dicimus, sed illud tantum quod e tructibus terrae aeeeptum et pree myStie eonSecratum, rite sumimus ad salutem Spiritalem in memoriam pro nobis dominio ae pnSSionis. Quod eum Por manus hominum ad illam visibilem Speciem perdueitur, non sanctificatur, ut sit tam magnum Sacramentum, ni Si

operante invisibiliter Spiritu ui.

Sacerdotes quoque qui eueharistiae Serviunt et Sanguinem Domini populis ejus dividunt, impie agunt in logem Christi putantes ευχαριστίαν imprecanti instere Verba, non Vitam et noceSSuriam SSe tantum Solemnem orationem, et non Sacerdotum merita, de quibus dicitur:

310쪽

270 THE CONSECRATION OF THE EUCHARIST

Et sacerdos, in quo tuerit macula, non necedat offerre oblatione. Domino. V P. L. XV. 1375. The Gree Ierome i. e. 400 A. D.

Isidore o Pelusium o. 434 A. D.

Ε ὁ Θεος καὶ Σωτηρ μῶν νανθρωπησας παρεδωκε, συμπληρωτικον εἶναι τῆς θεια Τριάδος το Ἀγιον Iνεὐμακα ἐν τη πικλησε του ἁγίου βαπτίσματος συν Ιατρὶ καὶ ι ω, δε ελευθεροῖν τῶν μαρτιων ριθμούμενον, καὶ ἐπὶ τραπεζης της μυστικῆς των ρτον τον κοινον σῶμα ἰδικον τῆς αυτοῖ aρκώσεως ποφαῖνον πως διδασκεις εμβρόντητε, ποιητον η κτιστον η τῆς δούλης φύσεως εἰναι, ὰλλ' ο τῆς δεσποτικῆς καὶ δημιουργο καὶ βασιλιδος οὐσίας σύγγενες καὶ μοoύσιον το I νεῖμα o 'Aγιον

P. G. lxxviii. 256. Epist. i. 313M υβριζε την θείαν λειτουργίαν. μη τίμαζε την τῶν καρπῶν εὐλογίαν. . . . Ἀλλα μεμνημενος ς αἶμα ρι- στου την τούτου παρ χην το θεῖον εργάζεται I νεῖμα λως αὐτω κεχρησο ς ὰσθενης. P. G. lxxviii. 364. Cyri o Alexandria. ' 444 A. D.

Εὐχαριστεῖ με τουτεστιν ν σχήματι προσευχῆς δια λεγεται τω Θεω Ιατρὶ κοινωνον δεσπερ υτὰν καὶ συνευδοκητην ἁποφαίνων τῆς δοθησομενης μi εὐλογίας ζωοποι οὐ πασα γαρ χάρις καὶ πὼν δώρημα τελειον εφ' μὰς ερχετaι παρὰ Πατρος δύ Υἱoλεν 'Aγίω Iνεύματι ' τύπος δε ην το