장음표시 사용
311쪽
δρώμενον εις μῶς ὐτούς τῆς φειλούσης προσανa τείνεσθαι λιτ,jς ει μέλλοι προτίθεσθαι raρ ημῶν τῆς μυστικης καὶ
ζωοποιοὐ δωροφορίας Λώρις ὁ δη καὶ δρῶν εἰθίσμεθα.
Ούτως και ενταὁθα το εὐλογήσa ἐπὶ τῶν αρτων, νοεῖται. Σημειωτέον τι, αντὶ το εὐχαριστησας εὐλογησας, ἐπενό ατθαῖος Οὐδαμῶς δ διαφωνησε τῶν ἄγων Ἐκδοσις ἐν γὰρ ποδείξει το συναμφότερον ὁ Παὐλος, ειπών ὁτιπαν βρῶμα καλόν κα ουδεν ὰπόβλητον, μετ' ευχαριστίας λαμβάνομεν Ἀγιάζεται γαρ διὰ λόγου Θεοὐ και εντευξεω εὐλογεῖται γαρ πάντως το ἁγιαζύμενον δια της ν εντεύξει προσευχης ην επὶ ταῖς τραπεζαις ε ποιεῖν εἰθίσμεθα.
Aμ δε και μῖν τυπον δίδους πρῶτον εὐχαριστεῖν κaὶ οἴτω κλαν τον αρτον κα διαδιδόναι ' διὰ και μεῖς ετ οφεσι Θεο τα προκείμενα τίθεντες δεόμεθα κτενῶς ει εὐλογίανημῖν μεταπλασθῆναι την πνευματικην ἶνα μετασχοντες αυτῶν άγιασθῶμεν σωματικῶς και πνευματικῶς.
Ivαταγγελλοντες τον κaτα σάρκα θάνατον τολμονογενοὐς Υἱos οὐ Θεοὐ τουτεστιν ησοὐαριστοῖ, την τε ε νεκρῶναναβίωσιν καὶ την εις οὐρανούς νάληψιν μολογοῖντες. τηλὰ ναίμaκτον εν ταῖς εκκλησίαις τελοὐμεν θυσίαν πρόσι - μεν τε ἴτω ταῖς μυστικαῖς εὐλογίαις καὶ ἁγιαζόμεθα μετοχοι γινόμενοι της τε ἁγίας σαρκὰς και οὐ τιμίου ιματος τοὐ πάντων μῶν Σωτῆρος ριστο 0. P. G. XXVii. 113.
312쪽
Διὰ τοιούτων τοίνυν εὐχ ων την επιφοίτησέν του Αγίου Ινεὐματος προσεδόκουν ὁ πως τὴ υτοὐ θει παρουσία τον προκείμενον εις ἱερουργίαν αρτον καὶ ἐνον δατι μεμιγ- μενον, υτ εκεῖνο το σῶμα καὶ αἷμα οὐ Σωτῆρος μῶν Ἱησοὐ ριστολὰ ποφήν τε κa αναδείξη P. G. lxv. 851. Gaudentius os rescia s. o. 420 A.D.
Ne terrenum putes, quod coeleste effectum est persum qui transit in illud et odit illud suum corpus et Sanguinem . . . Ut per ignem divini Spiritus id effectum, quod annuntiatum est, credaS, quia quod ne stipiS, corpUS est illius Panis oelestis et sanguis illius saerae itis. Nam Um panem consecratum et vinum diseipulis suis porrigeret, Sic ait: Hoc est corpus meum, ' Hic est
ΟΡΘ. ιπε τοίνυν τα μυστικα σύμβολα παρὰ τῶν ἱερωμώνων ω εω προσφερόμενα τίνων εστ συμβολα ΕΡΑΝ. Ios Δεσποτικοὐ σώματος τε καὶ ιματος. o. οὐ οντως σώμaτος η υκ ντως; E. οὐ Oντως. o. Αριστα ' χρη γαρ εἶναι το της εικόνος αρχ ετυπον. Και γαρ οἱ ζωγράφοι την φύσιν μιμοῖνται. καὶ τῶν ὁρωμενων γράφουσι τα εικόνας. E. Ἀληθες. o. ι τοίνυν τοὐ οντως σώμaτος αντίτυπά εστι ταθεῖα μυστηρια, σῶμα ρα εστὶ καὶ νῖν οὐ Δεσπότου το σῶμα ου ει θεότητος φύσιν μετa- βληθεν ἁλλα θείας δόξης ανaπλησθεν. E. . ις καιρὰν τον περὶ τῶν θείων μυστηρίων κίνη- σας λόγον ' Ἀντεῖθεν σοι γαρ δείξω οὐ Δεσπο-
313쪽
τικου σώματος την εις ἐτέραν φυσιν μεταβολην. Ἀπόκριναι τοίνυν πρὰς τὰς μὰς ερωτήσεις. O. Ἀποκρινουμαι. E. T καλεiς το προσφερόμενον δῶρον πρ τῆς ἱερατικῆς πικλησεως Ο Ου χρη σαφῶς αἰπεῖν ' εἰκος γάρ τινας ἰμυήτους παρεῖναι. E. ἰνιγματωδῶς Ἀπόκρισις ἔστω. o. Την, τοιωνδε σπερμάτων τροφήν. E. To δε τερον σύμβολον πως νομάζομεν Ο. Κοινον και τοὐτο νομα πόματος εἶδος σημαῖνον. E. ετ δε γε τον αγιασμόν, πῶς ταὐτα προσαγορευεις Ο Σῶμα ριστου καὶ a α ριστου. E. Ica πιστεύεις γε σώματος Κριστοῖ μεταλαμβάνειν καὶ ἶματος Ο Ουτω πιστεύω.Ε. Ω σπερ τοίνυν τα σύμβολα του Δεσποτικοὐ σώματος τε κa a ατος, αλλα μέν εἰσι προ της ἱερατικης ἐπικλησεως, μετα δέ γε την επίκλησιν μεταβαλλεται και ἐτερα γίνεται ' ἴτω το Δεσποτικον σῶμα μετα την ἁνάληψιν εἰς την ουσίαν
μεταβληθη την θείαν. o. αλως, αἶς φονας αρκυσι οὐδἐ γαρ μετὰ τον
αγιασμον τα μυστικα συμβολα της ικείας ξ σταται φύσεως μενε γαρ επι ης προτερας ουσίας, a τοὐ σχ,ήματος. καὶ το εἴδους καὶ νατα εισι και πτα, οἷα και πρότερον ν νοεῖται δε απερ γένετο και πιστεύεται, και προσκυνεῖται, δες κεῖνα οντα. απερ πιστεύεται. P. G. lxXXiii. 165 168.
Υστερον δε αὐτον τον μονογενη σου ιον οὐ Κύριον
314쪽
274 THE CONSECRATION O THE EUCHARISTημων ησοῖν ριστον ξαποστειλας εἰς τον κόσμον ναελθὼν την σην ἁνανεώση καὶ δενεγείρη εἰκόνα ὁ κατελθων ε των πανῶν καὶ σαρκωθεὶς εκ Ινευματος Aγίου καὶ M aρίας της παρθενου καὶ θεοτόκου συνaναστραφείς τε τοῖς ἁνθρωποις πάντα κονόμησε προς σωτηρίαν του γενους ἡμῶν μέλλων δε τον ἐκούσιον καὶ ζωοποῶν διὰ σταυρουθάνατον Ἀναμάρτητος περ ημῶν τῶν ἁμαρτωλῶν καταδεχεσθαι ἐν τ νυκτὶ di παρεδίδοτο μαλλον δε εαυτον πaρεδίδου, υπερ τὶν του κόσμου ζωῆς καὶ σωτηρίας
εἶτα ὁ ἱερεὐ τη χειρι ιν Ερτον κατασχον λέγει
λaβὼν τον ἄρτον επὶ τῶν ἁγίων και ἁχράντων καὶ ἁμωμων καὶ θανάτων αυτο χειρῶν. ναβλεψας εἰς τον οὐρανον καὶ ναδείξας σοὶ τω Θεω καὶ Ιατρί, εὐχαριστησας ἁγιάσας κλάσας εδωκε τοῖς ἁγίοις υτοῖ μαθηταῖς καὶ ἁποστῶ λοις εἰπών
Εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ ι λην αἰώνιον
Λάβετε φάγετε ' τοὐτό μου στὶ το σῶμα το περ υμῶν κλώμενον καὶ διδόμενον εις ἄφεσιν ἀμαρτιῶν
εἶτα λαμβάνει ὁ ποτήριον καὶ λέγει καθ ἐαυτόν
ωσαύτως μετὰ το δειπνῆσαι λαβὼν τὰ ποτηριον και κερα- σας ξ οἴνου καὶ δατος καὶ ναβλε λας ις τον οὐρανόν, ἁναδείξας σοὶ τω Θεω καὶ Πατρί, εὐχaριστήσας γιάσας εὐλογησας πλησας ΙΠνευμaτος Ἀγίου δωκε τοις ἁγίοις καὶ μακαρίοις αυτολμαθηταῖς εἰπὼν εἶτα ἐκφωνεῖ Πιετ εξ αυτο πάντες ' τοὐτό μου στὶ το αἱμα το τῆς
καινῆς διαθήκης τὰ περ υμῶν καὶ πολλῶν ἐκχεόμενον καιδιαδιδόμενον εις ἄφεσιν ἁμαρτιῶν
315쪽
ὁ ἱερεύς τουτο ποιεῖτε εχ την μην νάμνησιν ' σάκις γαρ νεσθίητε τον αρτον οὐτον-a το ποτήριον τοὐτ πίνητε τον θάνατον του υἱοῖ οὐ νθρώπου καταγγελλετε καὶ τηνὰ νάστασιν αυτολόμολογεῖτε χρις υ ελθη
ΓJιστεύομεν καὶ μολογοῖμεν ὁ λαός Τον θάνατόν σου I ύριε καταγγελλομεν καὶ την νάστασίν σου μολογοῖμεν.
Μεμνημε ι ουν καὶ μεῖς οἱ μαρτωλοὶ των ζωοποιωναυτολπαθημάτων, οὐ σωτηρίου σταυροῖ καὶ τοὐ aνάτου καὶ τῆς ταφῆς καὶ τῆς τριημέρου εκ νεκρων ναστάσεως και τῆς εις οὐρανούς νόδου και τῆς εκ δεξιῶν σου οὐ φθεο και Ιατρος καθεδρας a τῆς δευτερaς ἐνδόξου και φοβερὰς υτο πaρουσως ταν λθ μετὰ δόξης κρῖνaι ζῶντας και νεκρούς, ὁταν μέλλο mrοδιδόναι κύστω κατὰ τ εργα υτοὶ φει σαι μῶν Κύριε ὁ Θεὸς μῶν μὰλλονδε κατὰ την εὐσπλαγχνίαν αὐτOὐ προσφερομεν σοι Δεσποτα την φοβερὰν ταύτην και ναίμακτον θυσων δεόμενοι θῖνα μη κατὰ τὰς αμαρτίας μῶν ποιησης μεθ' Ἱμῶν μηδε κατὰ τὰς νομίας μῶν ἁνταποδώσης μῖν ἁλλὰ κατὰ την σην ἐπιείκειαν και φατόν σου φιλανθρωπίαν περβὰς και ἐξαλείφας το καθ' ημῶν χειρόγραφον των σῶν ἱκετῶν χαρίσy μῖν τὰ πουράνια και ιώνιά σου δωρηματα οφθαλμος οὐκ εἰδε και Ους υκ κουσε και επι καρδίαν ἁνθρωπου υκ νεβο α τοίμασa ὁ Θεος τοι ἁγαπῶσι σε. και η δι' εμε και διὰ τὰς εμὰς ἁμaρτίας θετησpς τον
D γαρ λαός σου και η εκκλησία σου κετεύει σε ὁ λαός
316쪽
Ελεησον μας ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ, ελέησον μας ὁ Θεὸς σωτηρ μῶν ἐλεησον μας ὁ Θεος κατὰ το μεγα ελεος σου καὶ ξαπόστειλον ἐφ' Ἱμὰς καὶ ἐπὶ τα προκείμενα δῶρα αὐτα το Iνεῖμά σου το πανάγιον
το Κύριον καὶ ζωοποιόν το σύνθρονόν σοι τω Θεω καὶΓΙατρὶ και τω μονογενεῖ σου ἰω, το συμβασιλεῖον, το-οούσιόν τε καὶ συνα ἴδιον, το λαλησα εν νόμω καὶ προφη- ταῖς καὶ τη καιντ σου διαθήκη, το καταβα εν εἴδει περιστερὰς επι τον Κύριον μῶν ησοὐν ριστον ἐν τὶ ορδάνοποταμω καὶ μεῖναν ἐπ' αὐτόν, το καταβa επὶ τους ἁγίους σου ποστόλους εν εἴδει πυρίνων γλωσσῶν εν ω ὐπερωω τῆς γίας καὶ νδόξου Σιὼν εν Ἱμερα τῆς ἄγω πεντη
κοστης καὶ 4νιστάμενος λέγει καθ ἐαυτθν
αυτὰ, ΙΠνεῖμά σου το πανάγιον κατάπεμψον, Δεσποτα, ἐφ' ημα καὶ επὶ τα προκείμενα αγι δῶρα αὐτα
ινα γένηται πασι τοι εξ υτῶν μεταλaμβάνουσιν εις ἄφεσιν μαρτιῶν καὶ ις ζωὴν αιώνιον εις ἁγιασμον φυ χῶν καὶ σωμάτων, εις καρποφορίαν ργων γαθῶν, . T. λ. Pope Gelasius I. ' 496 A. D. Epistis to Elpidius Sacrosancta religio, quae catholicam tenet disciplinam,
317쪽
tantam ibi reverentiam vindicat, ut ad eam quilibet nisi pura conScientia non audent pervenire. Num quomodo ad divini mysterii consecrationem eoelestis Spiritus invocatu adveniet, Si Sacerdo et qui eum deSSe deprecatur, criminOSi Plenu actionibu reprobetur.
Iam nunc etiam illa nobis est de Spiritus an et missione quaeStio revolvenda cur ei licet, Si omni Trinitati sacrificium offertur, ad Sanctificandum oblationis nostruenninus Sancti Spiritus tantum miSSi poStuletur, quaSi vero, ut ita dicam, ipse Pater Deus, a quo Spiritu Sanctus procedit, Sacrificium sibi oblatum sanctificare non potest, aut ipse Filius sanctificare nequeat sacrifieium corpori Sui, quod offerimu nos, cum corpuS SUUm pSesanctificaverit quod obtulit, ut redi mors nos aut ita Spiritus Sanetus ad onseerandum poclesiae aerifieium mittendus Sit, tanquam Pater aut Filius saerificantibus desit. . . . Sic etiam in mission vo adventu Spiritus Sanet nullus lodalis illius a deipiendus motus, Sed nOStrueeredendus est sanctificationis esseetus.
P. L. lxv. 184, 185. Ibid. II. 7
Cum ergo leui diximus tota Trinitas unitate deitatis Suae naturaliter immensa infinitate permaneat et Sic localiter nusquam Sit, ut tamen nusquam deSit, ni Veii ubique tota ut ne per partes reaturae totiUS particulariter dividi nec universitate totius poSSit reaturae concludi quotiens Spiritus Sanetus ad onsperandum Sacrifieium a Patre poscitur prima est fidei ratio primaque cuncti christianis salubriter retentanda autela, ut aneti Spiritus nullatenus lodalis cogitetur aut XiStimetur adventuS. P. . t XV. 186.
318쪽
Quando autem congruentiu quam ad conSecrandum sacrificium corporis Christi Sancta ecclesia quae esteorpus Christi Spiritu Sancti depoScat ad Ventum, quae ipsum caput Suum Secundum carnem de Spiritu Sancto noverit natum Sic enim angelico Maria informatur eloquio Spiritus Sanctus Superveniet in te se Virtus Altissimi obumbrabit tibi. V P. . lxv. 188.
Frag. xviii. X Lib. viii contra Fabianum
Agnosce igitur, quid in offerendis Sacrificiis agitur, ut exinde intelligas, quare ibi adventus Sancti Spiritus postuletur. Nempe illud impletur in sacrificiis offerendis
quod ipsum Salvatorem noStrum praecepiSSe beatus testatur Apostolus dioens: Quoniam Dominus Iesus, in qua nocte tradebatur, ' etc. I Cor. i. 23-26). Ideo igitur sacrificium offertur, Ut mor Domini annuncietur, set ejus fiat commemoratio, qui pro nobis OSuit animam SVRm. . . . Quoniam ergo ChriStu pro nobis charitato mortula est, cum tempore Sacrificii commemorationem mortis ejus adimus charitatem nobi tribui per adventum Sancti Spiritus postulamuS. . . . Sanctifieat itaque sacrifieiuni celesia Spiritus Sanctus, et ideo in fido teliaritate populus permanet chriStianuS.
Sanctus itaque Spiritus, qui delesiae charitatem donat et servat, set sadrifidium et baptisma divinae virtutis
operatione Sanctificat . . L. Xv. 795. Caesarius fortes 470 542 A. D.
Rodedat ergo omno infidolitatis ambiguum, quandoquidem qui auctor est muneris ipse etiam teSti Veritatis. Nam invisibilis saeerdos visibilos creaturas in SubStantiam corpori et Sanguinis Sui, ut verbi Secreta potestate
319쪽
convertit, ita dioens: Accipite et edite, hoc est corpus meum. Et Sanctificatione repetita: Accipite et bibite, hic est sanguis meus. Sicut ergo et ad nutum praecipientis Domini, repente e nihilo Sub Stiterunt XeelS coelorum, Profunda fluctuum VnSta terrarum, pari potentia in Spiritualibus sacramentis verbi praeeipit virtus, et rei Servit effectus. Quanta itaque celebranda beneficia vis divinae benedietionis operetur, quomodo tibi novum et impossibile esse non debeat quod in Christi substantiam terrena et mortalia commutantur, teipSum qui jam in ChriSi e regeneratus, interroga . . . lXVii. 1053. Sicut autem quicunque ad fidem venien ante Verba baptismi adhuc in vinculo est veteris debiti, hi vero commemorati moXAEXuitur omni hoc peccati ita quando benedioendae verbis coelestibus creaturae aeris altaribuSimponuntur, antequam in Volatione Sanet nomini con- Secrentur, Substantia illic est panis et vini post autem verba Christi corpus et Sanguis Christi.
Fragmen o Gallica LiturgyPer Dominum noStrum, Qui pridie quam puteretur. Fiat nunc quaesumuS, indulgentiSSi me pater, per inVocationem nominis tui atque infusionem Spiritus tui sancti
creaturis omnibu haec CrentUrn. . . . HAM MOND The Ancient Litur mi Antioch, etc., p. 53-54.
Eusebius o Alexandria. c. 560 .D. Πολλοὶ πρεσβυτεροι, ἁμaρτωλοὶ οντες προσφερουσι τὰ δῶρα καὶ χυς αποστρέφεται iυτους ὐ Θεός. ἰλλα τω'Aγια IIνευματι άγιάζει καὶ μεγαλυνει.
Eutychius o Constantinople c. 582 A. D.
. τὰ εἰσφερόμενα καὶ μηδέπω τελειωθέντα διὰ τῆς
320쪽
Anastasius Sinaita 598 or ml A. D.
Τί ποιεῖς. ανθρωπε ἱερευς την νaίμακτον θυσίανυπερ σου προσφερει τω Δεσπότη καὶ συ καταφρονεῖς ἱερεύς περ σου αγωνίζεται ' ς ἐν δικαστηρίω φοβερωουτως τω θυσιαστηρίω παριστάμενος παρακαλεῖ και ἐπι- σπευδει, νωθεν την χὰριν του Aγίου Ινεύματός σοι ἐπιφοιτῆσαι, και συ περ τῆς ἐαυτοὐ σωτηρίας ου φροντίζεις
Episti to Jolinii Syracuse. Ep. X., 2 26) orationen vero Domini 'am detreo mo post precem didimus, quia mos apoStolorum fuit ut ad ipSam Solummodo orationem oblationi hoStiam eonSeornrent, et vald mihi inconvenien ViSum St, ut Precem, quam Scholasticia composuerat, Super Oblationem diceremus et ipsam traditionem, quem Redemptor nOSter OmPOSVit, Super ejUS eorPUS et Sanguinem non diceremus. Sed et apud Graecos ab omni populo dicitur, apud nos Vero
Quis nim dolium habere dubium possit, in ipsa immolationis hora ad Sacerdoti voeem coelo aperiri, in illo Jesu Christi mysterio angelorum horo a deSSe, SummiSima Sociari, terrena oeleStibu jungi unumque X ViSibilibus atque invisibilibus fieri ' P. L lxxvii. 425, 428. Attribute to Gregor by aut the Deacon Praeseius Conditor noster infirmitati noStrue ea poteState, qua cuneta secit e nihilo, e corpus ibi e carne Semper virgini operante Saneto Spiritu abrieavit, panem