장음표시 사용
71쪽
antiquus omnium sere sentium, ut Rege & Principes legatis ad se missis aliquando,hohoris causa, munera darent, quae quidem
illi accipere honeste posse videbantur. Sed quoniam sepe fidem legatorum, qui multis
crant largitionibus pene corrupti,Reges c nabantur labefactare; lege sancitum est; nequis legatus dona deinceps caperet : etenimi lator legis existimabat, eum, qui semel mu- nera accepisset, non optimum publicorum commodorum iudicem amplius futurum. quare legati Thebanorum pecuniam, & sa aurea, &argentea, quibus illos donare vo- baiphilippus, reiecerunt, ne cui sitspicionem darent, se nςgotia suae patriae vendidisse. nos igitur, quia mos hisce temporibus antiquus mane ut maximi Reges, & Principes dare legatis munera soleant ; ea putamus, si honoris tantum caussa dantur, accipienda:
videtur enim Princeps, hoc genere officii si- gnificare, sibi gratum fuisse, atque probatu hominem, qui apud cum legationem o hi rit. Cuin legati Corinthiorum munera, quae illis Dionynus Syracusanus detulerat, noli issent accipere; id ei visum est indignum, di- xitque, legatos, quod selum boni tyrannidi Telictiam erat, sustilliste; docebant enim vel
beneficium non esse a tyranno accipiedum. Si vero munera ad corrumpendium, assitu
pi aliqua de caussa, legato inissa sint, ea debet
72쪽
DE LEGATO LiBER I. 6 ille statim a se reiicere. Praeclare igitur D mosthenes Atheniensium legatus, qui Phihi lippi Regis dona contempsit, propter hanc caussam; praeclare item C.Fabricius a Roma nis ad Pyrrhum Regem legatus mi illis, qi nullis umquam blanditiis nullis muneribui & largitionibus se corrumpi palliis est ; via
tantam viri constantiam Rex demiratus, pacem maluit habere clam Romanis, quam illis umquam bellum indicere. contra, p ter A1schines, qui in ea legatione quam cum Demosthene obiit apud Philippum, la iti: onibus est eodem tempore corruptu . his igitur expositis, intellectum putam's, quo modo legatus noster capere don ossit nuc' reliquas partes, quae in legati onicio continentur, deinceps persequamur. Legatum nolumus maioris principis ullo modo cedere locum legato principis minoris ; ac si hac de re sorte veniret in controuersiam, ii
atur omnino iura, & priuilegia sui principis; & fugiat potius confressum alterius legati, quam illi umquam locum cedat. Sive
ro ad solennes, sacrasve caeremonias vocaretur, se minime conserat,nisi de loco ipsius siecerti aliquid habeat, ut suspicari non possit de conitatione, in qu si sorte dimitteretu', nimis graue pr iudicium in eum principem, cuius esset legatus, factum videretur. Aequoniam principes ipsi hisce temporibus ad
73쪽
indicandum eortula dignitatem, & imperii magnitudinem, tanti aestimant, se aliis prae- serri, 't nihil si1pra; hoc ego legato in xime cauendum puto, ne, cessione loci, aut aliquaesii re, in qua temere consentiret, sui principis existimationem offendereti Multi enimiunt, qui antiquitate principatus, dignitate, insignialiquo titulo, potestate, ditione, at
ubi mita seruentur ; sed si casti aliquo interesset legatus nosteraltercationibus alioru legatoru, quae haberentur hac de res, siue publice, siue Privatim , quas tamen deuitare prorsas de-Μ Detinullo pacto verbu aliquod inserat,nec se quoquomodo intruda aut interponat;nihil
deniq; dicat, aut faciat, ne alterutri insorum in re tanti ponderis quod summae sevitatis finisse videatur. multa praetereo consilio, &hac de re scribo parcius, quod locus minime postulat longiorem orationem. sicium quoq; legati exiitimamus , rebus in
in qua erit. In victu vero, vestita, aedium O natu, supellectile ceterisque rebus, a m
gnificentianumquam debet recedere. nihil deniq; desit ad elegantiam, ad splendorem. ad lautitias. Quod reliquum est huius insti-
tutae tractationis, spectat ad legati ossicium,
74쪽
DE LEGATO LIBER I. Trpost TCditum ad suum principem. Rostremuigittar Crat munus legati , quod ad legatione maxime pertineti nimirum, ut in reditu quae in legatione egerit, & notauerit, suo princiapi diligentissime te riciet; deinde vero ex Ponat vires, & potentiam; ditionem , Simperium; vectigalia, d. aerarium; coniunctio nes, Sc assinitates. rmam administratiotiis; naturam, & mores princitis, apud quem legationem obierit; & ei.sdem etiam' animuerga ceteros principes. Permagni quidem. ut opinor, interest, renunciare egationem: O, in re maxime requiritur fides, & iudicam. nam, cum maximis , grauissimis b desbus. ex renunciationibus degatorum .delibe a re frincipes soleant; vera in primis legatus. st salutaria omnino dicat oportet: deinde vero ei, oratione sita, tantummodo complectatur, quae sint necessὸria, & utilia; cetera
hiant &leui tamquam superuacanea,praetermittat.' Profecto maiores nostri , cum
multa diuinitus in hac Republica institueriint; tum illud omni laude dignissimum de
cretum secere, ut legati, vium patriam reuersi essent, ad Senatum referrent , d rebus omnibus, quae ab illis essent in legationibus acta, notata,& animaduersa. Recte illud quidem; atque prudenter, multis de caussis factum est. Etenim optimos illa las , & clarissimos viros longa vita docuit,
75쪽
uitatem instituendam, & conseruandam illius; nihil ad Remp.bene, dc feliciter redam magis necessatum, quam notitia earum rerum, quae in mimi genere principatus, ad imperii magnitudinem, & conserua-
tvnendo ; contrari rejiciendo, vitia corrige-
a mini tr di s mam, vi imque reperire. quin etigin ex eadem cognitione, iussic mi seposse sacile inreuisetc, quanti facimdi , quantique stimandus esset unusquisqlxi ceps; qui cum debere0t magis amicitiam,' αbeneuqlentiam ς sexu N; quos ina 4 xi' mere, aci*spe his deniquς mis de rebus delit, anus te optim consili esse capturos ari, h nc vero nQtiiari iniquam omne principes,diuqrn jfasere, ac dissimili xione, semper conquisuerunt; nostri ex renunci bonibus legato- ruini, habere facile, re recte posse credidere.
Legati enim, qui diu multumque potentisibinorum Regum in ausi sunt versati qui sepe , cum nobilistimis,& praestantissimis viri* co j. esii sunt, obseruare multa, in dies sing m, magna, &illusti p0ruerunt. quamob
76쪽
DE LEGATO LIn ER I. 7 em qui hanc Rempubl.siperiori memoria, nullis optimis, sanctissimisque legibus o 1arunt, legatos post eorum reditum in pse
Liam, ad Senatum referre volueriit. ac mul-
i quidem ex huiusmodi orationibus, quae non multum differre videntur ab historia,&laudem maximam, &auctoritatenissent amplissimam cosecuti.Sed quoniam solitos esse principes assirmaulinus, in imis de reb', xςnunciationibuslegatorum, deliberare;legaturn in primis volumus referre, omni animi perturbatione posthabita. non enim suo principi, aut Reipublicae videbitur profuisis, si quae narrauerit profecta erunt ab amore, vel ab odio, quo eam principem , apud quem legationem obierit, prosequetur.nubum igitur esse debere arbitramur in referen do, suspicionern gratiae, nullam sinultatis:
dpinde vero legatum volumus, in renuncia tione legationis, exanimo, vere lite diuero
quae sentiat;& quae sint optima suoque prin- pi utilissima, libere consulere.nam bonum consilium id est, quod spectat ad meliorem ciuitatis institutionem, & salutem. hoc in Alcibiade scriptum reliquissitato.quod ego,
cuius animus semper fuit, veteri maiorum meorum instituto , in patriae charitate infixus, ita memoriae mandaui,ut in mea mente
iam penitus insidere videatur. Sed de legaticiscio dictum est.
77쪽
EcvNDus hic liber finenisiciet magni.&perdifficilis operis quod paulo ante a nobis institutu, nunc exaedificandum est ; in quo quido libro praeclaram illam, & eximiam, quam ad- amamus, perfecti legati speciem, si minus expressam, & perpolitam relinquemus; ita tamen erit ea ipsa imago, ut opinor , assumbrata, ut si quis forte pictor egregius eant, liquando cernat inchoatam, politissimaarte
rum artium studiis,atq; omni liberali, ligna tque homine nobili instructus doctri a j ruinetiam omnibus praeditus virtutibus, atq; o namentis: ac nobis est conformandus singularis quida vir,atq; admirabilis,qui sit regen- dae ciuitatis scientissimus;qui usum habeat omnium retam maximartiali, & publicarum; qui multa viderit, legerit, auribus acceperit siluani rerum sibi compararit; qui sit persectasin omni genere sermonis;sit omni laude
78쪽
Dt Lic Aeto LIBER H. 7samulatus, ac denique cui nihil sit neq; a notara,neq; a doctrina denegatum. Effudimus,mnia, & ea summatim, quae sint illi maxine tribuenda, tui legati teneat personam ex sauibus est coniectura facilis, qualis ille, &quantus sit futurus. Sed aliquis fortasse murabitur, quid sit caussae, quamobrem tantam complecti velimus scientiam vim ue doctrinae, cum id non modo difficile factunt, sed ne fieri quidem umquam posse constet,
praesertim in hac nostra tam actuosa vita, 11 strisq; talis occupationib'. quis enim omniulaudandarum artium, & ingenuarum diiciplinarum,quarum pene est infinita vis,poterit scientiam copreliendereξ nonne anima Duertimus, ex omnibus iis, qui sunamis ingeniis praediti, oti que diffluentes, omni studio, vigilantia, assiduitate in s
artibus,vel disciplinis elaborarunt, totasque aetates contriuerunt, perraro exoriri alique excellentem Θ profecto nemini debent infa-nita videri ea,quq sunt a nobis proposita;nςc debet quisquam iudicare, tantum eu C One ris impositum legato nostro, quantum sulti nere haudqi qua possit. nam h c tanta, taq; multa legato profitenda non arbitramur ;neque eum facimus disputantem quacumque de re , aut personam imponimus LeontiniGorgiae,velEleiHippiq;qui cu essent gloriatici tua quinquennali celebritate ludor
79쪽
τε OcYAvi ANI MAGI Inihil esse ulla in arte, quod ipsi nescirent, ac non profiterentur; Perobscuras, dc perdit ciles quaestiones posuerunt,unde a veteribus Sophi sint nominati. Nos autem no harς ita statuimus, atque decernimus;satis esse dicimus legato nostro, aliquit, iis in artibus, ac disciplinis, ut Mathematicis, quae recondit se Gutibus hauriuntur, ceterisque in media philosophia retrusis, ita eruditum esse, ut si uae res inciderit huiusmodi, in qua dicen una sit, minime eius videatur rudis, & igna rus: neque enim persecta harum rerum cognitio est illi tam necessaria nisi quatenus quarta earum, quae pertinent ad ciuitatum gubernacula; adRes- publicas; ad legum lationes;ad mores homi-
num; ad vitam, ad virtutem, ad beate viuen dum; quae omnia sunt ingenuo, liberalite que educato di aissima, nec tantummodo
debent primoribus attingi labris, sed nece sarappercipi prorsus, & comprehendi. etenim nullum putamus aut haheri, aut nomi' nari posse legatum egregium, cuius animus non sit & praestantibus excultus disciplinis; & clarissimis virtutibus perpolitus.' tantumne onus legationis, nulla rerum cognitione; nulla scientia ornatus aliquis sitscipiet 3 tan-
tum ne munus, tamque praeclarum omnis
expcrs virtutis, & eruditionis quisquam sus xinebit ' atqui ne priuatus quidem domestiacis
80쪽
DE LEGATO Lin εκ i I. 77is in rebus, ne dum is, qui publicis nego,
iis semper versatur, Optimam umquam se 'Paetur rationem, nisi doctis limorum homi aiam praeceptis, quae litteris continentur, ab an dabit. Mihi quidem certe illa Platonis, grauissimi auctoris,sententia vera,ac sapiens sempercst visa: Bea:-ιmnino fore Re ubb- ς . siem dc Iti, Mut lapientes homines regere carpis BL Itaque legatus, sine quo recte aditibnistrari ciuitas non potest, non tanasianimis est laudibus ad cceium csserendus, si sit ornatus rebus omnibus, quam si rudis, &imperiutus. maxima ignominia notandus. Enimuero nihil est, ex omnibus rebus , praestantius cognitione, atque scientia, quibus lublatis, vitae nostrae miserrima videtur esse conditio, vel potius vita nulla omnino est. Simulcnim tolIatur necesse cst otianis ratio , vit:od e-dae rem in gerendarum. luod si vitam humanam quotidie videmus errore perturba, ri, & inscitia ; scieritiamque & cognitionem esse solas, quae nos e tantis tenebris, caecis
que nubibus, in lucem vocent; has si quis tollit cx animis nostris, doctrina item, ae
,irtutes omnes, quae nostram vitam Ornant,& conseruant, tollere videtur: atque hominem natum negat ad intelligendum. In quo autem differt natura hominis a ceteris ani
mantibus ξ quam habet ab iisdem dissimilitudinemὶ nempe, etsi multa nobis corum u-