장음표시 사용
41쪽
CAP. a. Veterum iudaeorum. Miandi juxta eorum calculum 3 2 seu Christi 1382. Neque alius omnino Judaei alicujus Scripturari codex manu scriptus ad manus mea per 'Venit, praeter jam memoratum Eliati e Mo- qui subinde ' se vocat U Sedera. in filium bonorati abbini Mose Candiensis, sorte pro Creten lis Scripsit ille Tractatum ex receptissimis secta sua sententiis de sumtum ac ira USedarim seu Ordines distributum, quorum primus est a azia da Temporibus, adeo lae de Die, Nocte Septimana, Mense, Anno. 'Π, inquit, et a 2; Ttantana a' 'Hi vir' Uza Cum praecepta e temporibus notis
iis, veluti matutino , vestertino, Die Nocte, Mense Septimana ct Anno pendeant , visum es
nobis ea explicare antequam explicat tionem praecep torum legis aggrediamur ordo ejus secundus est de Sabbato, Tertius de Paschates, Quartus de festivitate Paschali, Quintus E ea quae est Septimanarum, sextus de Iiwestu seu concubitu illicito, sed mutilus. Nec plura habentur in exemplari quo utor Floruit sub annum et o chiliadis Iudaicae sextae, id est Christi 148o Mosem Maimonidem, Aben Ezra , Levi en Gersom, Traditionalium alios subinde itat. ByZanti aut loco aliquo non ita inde dissito scripsisse eum vix dubito. Nam Tabula Astronomicas in calculum motuum Solis Lunae constructurus
ait si operaturum et ad divi, a P in
42쪽
Urina, vj ad latitu Mem seu Hortet, ni Conssantinopolis, juxta doctrinam Albatenti ratabis, cujus insignis hisce in rebus apud Judaeos existimationis alibi m etiam apud ipsos habetur testimonium hi culcntum Autoribus utitur ille, scriptori quidem diligentissimus in eruditus, subinde Scripturariis , veluti Rabbi Levi en
Rabbi Japhet, Rabbi eliose , Rabbi Aaron.
Neque enim a titulo Rabbi aut Rabbenu abstinet quoties de suis loquitur, utcunque pud Benjaminum Tu delensem in tinerario aliosque o non semel sic distinguantur invicemm G seu Rabbini, Scripturarii perinde ac si hos titulo illo neutiquam insigniri solitos velint. Forte quidem Benjaminus ille, Traditionalis ipse Judaeus, Scripturarios ejusmodi dignitatis nomine a se honestandos
noluit, utcunqne ipsi inter se eo uterentur. Anne potius ex more obtinuit, Traditionales eo nomine seu titulo magis quam Scripturarios innotuisses utrisque interea eo insigniri solitis. Nam dissimulandum non est Scripturarium nostrum ipsos Traditionales seu eorum sectam generatim interdum ψ, sed raro satis, ita iam ab- binos nuncupare. Quando scilicet eo solo vocamine a secta sua discriminatos eos vult tametsi dum suos pariter ac Traditionales memorat, Rabbini nomen utrisque indiscriminatim tribuat, adjecto subinde etiam non minus his quam illis sermula illa pietatis honoraria solenni Ut emis
ria ejus sit in bene ictionem. Unde ediscendum haud
43쪽
haud ita semper inter Sectas hasce intestin tim exerceri odium qua de re obiter scriptores Christiani. Quemadmodum autem Traditionibus adhaeret genus ei alterum, sic alterum Interpretationibus, rejectoque quod traditur, quatenus traditur, illud inprimis profitetur P mn: n Elubribua In I xvin a set interpretatio nem seu disciplinam omnimo um neutiquam in Scriptura ipsa sun alam, vanam 1 e. Sed interea cum
Traditionum revera genus sit duplex alterum quod Legis ratis seu Traditionum Mosaicarum nomine venit, velut id quod seorsim atque extra Legem Scriptam per se traditum est alterum quod Disciplinam seu Interpretationem Legis illius scriptae a majoribus traditam seu qua illi praeivere, complectitur certe Scripturarii Judaei dum genere posteriore solum utuntur, perplurima interim in eo admittunt quae, quum placitis in priore genere cceptissimis sint simillima, nec magis quam illa quidem in Scriptura ipsa reperiantur , eorundem Vim ac rationem haud parum imitantur, induunt, ac supplent. Quale ser me etiam de Christianis aliquot pariter dicendum qui dum Traditiones majorum, qua Traditiones , idque subinde meritissimo rejiciunt, Interpretationes tamen haud minus nec aliter a sacri sermonis inplicitate quam
Traditiones ipsas alienas, sed commodi sui causa sic maxime fieri amat ubi sacra Imperii urget aut Jurisdictionis fames ac ambitio irae aliis sibi optatissimas enixius conantur ad Aruere. De Judaeorum
44쪽
secta utraqtie specimen videbis etiam heic lucule tum Codicem s. Scripturari quem dixi uti alterum illum typis editum perhumaniter mecum communicavit ilibentissime beneficium agnosco Radulphus Cud Northus Cantabrigiensis, multiplici doctrinae reconditioris praestantia ortamq; suavitate juvenis ornatissimus, qui etiam ex illo
nonnulla appositissime adhibuit ipse de phasi Lunari MCalendario Judaico in libello ingenioso
honini 16s . pererudito de Coena Domini Anglice pridem 'edito. Et primus est ac soliis quantum scio, qui inter Scriptores autore illo omnino hactenus usus est. Jam vero quae capite superiore de Annis & Mensii-bus Judaicis generatim indicantur, utriusque sectae tam Scripturariori quam Traditionalium seu ab mudicorum disciplinae satis sunt consona. Quomodo autem in Neomeniis constituendis, Mensibus disponendis, Annis augendis minuendisque sive consenserint sectae hae sive inter se discrepa rint, in sequentibus ex Tahnudicorum scriptis atque ex Eliali en Moseli illa qui sectae suae personam heic necessari, sustinet , ostendetur. Scripturae autem loca quibus secta nititur utraque sunt notissma illa de Luminarium crea- ος G- δε tione ut essent x in igna ct in certa tempora in dies atque annos de mensium ac dierum inla capa ei 3 historia Arcae Noach enumeratione de pri- Eaod. λ. I mense praefigendo de Pascha te adeo 'iii -i3 Is mense primo in tempore Abib seu Verno retinendo de Neomeniis seu Novi hin iis peculiari sacrorum genere celebrandis aliis ejusmo
45쪽
CAP. 3. Veterum Iudaeorum. di in Pentateucho obviis, quorum aliqua etiam mox allata. Testimonia autem seu scripta Tal-mudica unde ea quae de re ipsa tradimus maxit ne hausta sunt, hei simul potius indicare visum est, quam absque opera pretio ali illo margines paginarum saepe nimiiim repetitis eis frustra illinere. Ea maxime habentur in Misseis Gemaris tituli San-hed cap. I. ait Eos Hasbena cap. I. a. S c. glossis S commentariis in easdem, uti S ad Exodi cap. 12 in Pir j seu Capitibus Rabbi Eliaeeter,apud Mosem Maimonidem in Tractatu Uu hacbodesue, capite , a,&c usque in s.&dein II S c S in eis quae ibi sus iis adnotantur apud Mosem Mikotes in Praec Affirm. .Jacob Ben Asiae in Xrba Turim libro Orathchum, cap. 27. ut scriptore con-
generes sed notae minoris praetermittam.
De Anno Communi atque Mensium partim Cavorum partim lenorum duodecim in eo distultione, cir Phasiis Lunaris usu ac Neomeniis, juxta Tahaaudicos. ANnus Civilis, juxta Talna udicos, aut nam nurern seu annus Communis erat aut ri 2 seu Intereatiris. Communem implebant Menses duodecim, qui aut et u seu Cavi silere aut manes, seu mi a x quod sonat Plexu seu intercalares id est aut dierum et aut 3 o. Neque enim ullum admittunt suis aliud mensis
genus. Cavos autem utenos non ex certa
aliqua in se redeuntis ac sui semper similis quemis a admodum
46쪽
admodum in computo nostro quem Ecclesiasticum Vocant cycli ratione aut praescripto stab1l1 faciebant. Nec omnino praenosci quidem potuit Cavus an Plenus mensis aliquis foret ante ipsum mensis exitum, saltem proximantem. Neomeniam enim Civilem docent fuisse semper aut ipsam Lunarem, post synodum seu neomeniam naturalem phasim seu ni niti vocant, id est visi em, aut initium seu tempus vespertinum diei trigesimi primi a proxime antecedentis seu labentis mensis Neomenia civili putati. Quemadmodum
& de Arabibus, quoad phasin, Alfraganus . uerunt Arabes a vester diem austicari, quoniam apbas Lunari inc piunt numerare dies mensium Sub
exitum igitur Mensis cujuslibet, sive a phasi Lunari, id est visione figurae ejus corniculantis, proxime praecedenti, sive a die postrem qui
semper aut trigesimus erat aut vigesimus nonus superioris mensis numerati, diligentissime advertebatur, utrum in vespera quae mensis elabentis diem et secuta trigesimum inchoabat, Lunae radiis solaribus emersa conspiceretur , nempe an post interlunium phasis eis extaret tunc Lunaris. Si phasis sic haberetur, solenni acclamationis Ore sanctificata Neomenia avum faciebant men
sem ex diebus illi a jam elapsis a phasi illa
proximum auspicantes; sin phasis eo tempore nulla, tunc adjecto die sequente seu trigesimo, Plenus fiebat mensis seu Dierum triginta, adeo ut Neomenia Civilis insequens in vespera diei pro
ximi seu trigesimi primi a proxime superioris
47쪽
mensis Neomenia numerati nulla phaseos, ita illa, habita rationes initio collocanda bret. Id quod de phasi dictum est, perpetuo, quoties babita est, juxta eos obtinuit. Quod vero de vespera trigesima phasi carente regulariter pronuntiant, exceptiones recipit aliquas Nempe quoties constitis et illis qui Calculo huic praefuere de quibus mox turbatum aut incommode nimis dispositum iri anni praesentis rationem, si juxta frequentiam Lunaris post synodum tempore suo
id est die o phasis desectus per aerem nubilum aut imbres aliasve ob causas accidentem menses praeteritos plenos facerent integrum cis erat usuque receptum pro arbitrio tam avos facere quam lenos, eosque sive continuos sive alternos. Sed nullam aiunt Sanctificationis acclamationem accessisse Neomeniae seu mensis initio
praeter illud quod a phasi, ut diximus, est designatum. Id est a Luna tempore suo seu trigesimi diei vespera seu initio in coelo conspicua. avos
autem tunc maxime inseruere quando ex Astronomico calculo dignoscerent phasin qua de re plura inseritis haberi potuisse utcunque ab aeris caligine impediretur Mensium Plenorum numerus sic ex arbitrio eorum qui huic rei praeerant pendens ita ab ipsis coercebatur laxabaturque ut nec pauciores quam Quatuor, nec plures quam Octo interponi ullo in anno Communi regulariter decernerent. Verba sunt, isnae .let an Pr 'di m 'ri, quod tantundem sonat Medius autem
48쪽
nil merus seu phase se X, adeoqtie menses ex Ca Vi totidemque Pleni linum Lunarem natur alcm horis dentiis aliquot, minutiis quae insuper accedunt conficiunt, id st dies 33 . Ex dia jectione vero qualem diximus sive plurium plenorum sive pauciorum crescebat minuebaturque variatim Annus Communis, ut in subjecta tabella.
49쪽
Ita intra hosce terminos regulariter vagabatur juxta Talnaudicos Annus Communis. Nec exceptio adjicienda , nisi quoties aut numerosiores fori phase cavos pilares quam octo sorte inducerent, aut necessitas alli qua anni extra ordinem intra suos cancellos retinendi accideret.
A P. V. De Mensium Legalium Initiis seu Neomeniis uχ-J idaeo Scripturarios Eorum item fentcntia de Cavisat Plenis, larumquc numero in annum Communem admitten o.
ELiali ille Ben Mosel, Iudaeus Scripturari HS, caput habet 'inbnnix na de No-'vilunio seu Mense Legabo tempore quo in
Ita plane tuendum est, menses Legi ei e Lunares rationemque ovilum seu me is initii in una
H que basi in plaga Occidentali esse postum,
quantum scilicet intelligere possumus ex eis quaebaereditari s per interpretationes avitas o- cepimus aut diligentius quaerendo didicimus. A quelae de re consentiunt tum Traditionales Iudaeitum Scripturarii. Consensere nimirum ita ut haec utrisque pariter esset sententia receptissima de Neomeniarum
50쪽
meniarum mensitim veterum illa in Ecclesia seu Republica ratione. Etenim xibdit multiplicia quidem hac de re placita fuisse, atque Sapientes seu Theologos, urisconsulto Judaeorum opinionum,ut fieri amat,varietate subinde esse distractos, dum ab ipso Luminarium coitu alii, alii a tempore quo radiis Solaribus occultari primo coeperit Luna, alii aliter mensem auspicandum esse Voluerint. Sed vero inquit di: 'P a Can
Un amplexi sum Sapientes nostri senten, tiam in qua definitur Neomeniae initium esse a tempore quo conflicitur Luna post Solis occasum.
Id est post crepusculi finem quod occasiim Solis sederi sequitur. Nam caput habet integrum V Π Ezri in II in de sanctificanda Νeomenia juxta disciplinam Scr turariorum; ubi quod ante de die inchoando docuerat repetens, scillicet initium ejus vespera illius quam Tertiam vocant idem esse seu, et libet a 'In i rima initio vesterae tertiae diem semper incipiendum scilicet tres juxta receptas etiam sectae suae sententias, facit Vesperas, primam ab occidente sole ad occasus finem, secundam tempus crepusculi,
i In tam atque lae tempus es initi Neome siri l. si basis abeatur, diem, fusio initium Q. ,1 o, sandi care solent. Atque alibi inuidem de hujusmodi diei seu vespera tertiae initio verba