장음표시 사용
51쪽
faciens ait Talin fidicis illud plane ante ignotum se eorum nonnullis ostendisse ac as e sum ea de re ab eis extorsisse. Atque inquit ' Eliali Oster' bid mem. Ben Moseli v ci ri Uzrint a r 'in ' ignara me; nis ,rmn Dicunt Samni re, illud J Lunam fecisse Nu 'm Io ,1 men in solennitates seu stata variatim per menses tempora est Solem suum noscere oecasum, denotare, Lunam facere fotinnitates tempore occasius So
lis finiri quod principium est uter tertia , Atque initium Neomeniae seu mensis esse ab vestera
tertia, quoniam tunc initur oceasi Solis. Hisce de Neomeniis juxta Scripturarios traditis quae cum aliis capite hoc allatis nec almudicorum disciplinae sunt, si circumstantias aliquot satis exi guas demas, dissonae iam quae gravioris sunt in utriusque sectae dissensu circa Temporis calculum momenti seorsim mox dabimus monet erΘam idem Elial alan timet Ubi 'ν vi' non esse mensem eui pauciores quam dies ast,ne cui plures quam 3 o. Quod non minus Scripturariis quam Talna udicis receptissimum. Illi etiam non minus quam hi Cavos menses minori .Plenos rari iri nuncu
52쪽
De Anab Civili C Ap. q. Sed vero ut at mens plenus dierum triginta ct funestifcιtur dies trigesimus primus, basi Ῥs
non se. Ubi sanctificationem sine phasi adhibendam esse, contra quam Talmudici, admittunt, qua de re etiam mox plura. Quod vero ad variam mensum sive cavorum sive plenorum interpositionem attinet, sapientum sectae suae doctrinam aiunt esse, quoties per aeri nubila pluribus continuis mensibus phasis haberetur nulla, fases se continuos inde facere plenos menses seu triginta iterum singulos modo quatuor non excederent. Plures enim simul admittendos re-grilariter negant, argumento etiam ex illo quod Genes. . II de Noacho dicitur sumto Mense secundo
in die i mensis ingressus es, o in arcam, dein in mens , di i ejusdem mensis arca quie
vit super montem inarat interjecto illo, ista perunt aquae minui di et vidua fine centum quinquaginta dierum, qui fuit I dies mensis septimi. Unde ad hunc modum putant. A 1 die iar, seu mensis secundi, ad irdiem Tisiri qui septimus est,utrinque inclusive sunt dies iuet, si menses illos singulos quinque plenos
admittas. Quoniam vero temporis illius spatium unico die minus in textu fit, id est dicrum Iso, quorum postremus est ipse dies quo arca quievit, adeo ut excluso termino primo seu iresiar, restent dies pro mensibus quinque sequentibus, ideo necessum esse aiunt ex hisce quinque anicum fuisse cavum seu dierum 2ς inio quidem verum esse nemo non videt, qui calculim,
53쪽
C, Veterum Iudaeorum. cum eis eundem admittat. Exemplum se sibi hinc sumunt quatuor plenos faciendi etiam continuos , nec plures , quia in exemplo plures non habentur. Sed nec in exemplo quatuor fuisse continuo liqtiet, sed lique potuisse esse
continuos, nec in contrarium quid constare. Et Lunares hinc menses tempore Noachi fuisse volunt quia si solares, tunc dies hi quinque mensium pauciores non extitissent quam is , quoniam annus solaris est dierum 363 4 praeter partem unicam partium diei 36o, ut aiunt ipsi Cavos autem menses continuos superare nolunt hi numerum ternarium. Et tribus per phase continuis
admissis es, x in avnn C an necessum esse volunt quartum fieri plenum scilicet
quoties ex arbitrio, juxta quod aiunt almu- dici, sive Cavi iaciendi sive Pleni Atque exmen. sibus hujusmodi avis plenis duodecim, Annum sibi faciunt Communem, quelmadmodum Talmudici, veterem seu Legalem hunc consanter etiam cum illis asserunt.
CAP. V De Anno Intercalari, seu cui adjectus es mensi
decimustertius, nunc avus nunc Plenus.
Atque de Intercalandi causis armineertissimisque. INtercalari anno Menses uere Tredecim. Scilicet Adari qui postremus est in anno Communi, adjiciebatur in Intercalari, alter Adar incnb ,
54쪽
mensis Adar secundus, uti 'ris Neada seu ct Adar vocitatus , cujus initium & finis imiliter it de Anni communis mcnsibus ante iactum' est constituebantur. Nec pro alia ratione aut cavus fiebat mensis hic adjectilius aut pisnus. Unde evenit ut quoties cavus esset, annus intercalaris minimus ex diebus constarct 38i, maXimus e 38 , quoties plenus munus beret dies 382, maximus 386 intervenientelisque suos pariter auctos minutosve numeros, ut hei ob oculos;
Si plenus adjiceretur Adar , unitate auctus quilibet ei numerus anni pariter intercalarisqilantitatem exhiberet Ratio intercalandi hujus naensis, unde fierct annus mense integro auctior nam aut mensis integer arino aut nihil omnino intercalatione adjiciebatur eo pendebat, quod est ac solennitates, veluti Pascha, Pentecostes, Scenopegia , Dies Expiationum, aliae, justo seu congruo anni naturalis seu solaris tempore, juxta praeceptum qua seri posset divinum rite celebranda. Quod evenire nequibat nisi sic augeretur ob notissimum undecim fere dierum excessiim anni solaris , subinde annus Lunaris, ut menses ejus, quatenus a numero denominarentur, commodius anni solaris tempesta tibus
55쪽
C A p. s. Veterum Iudaeorum. Itibus responderent. Clavis heic erat praecipua atque index anni totius disponendi Paschatis
sestum. Hoc enim rite collocato, reliqua su OS consequenter ut haberent locos festa satis idoneos necessum erat Pascha primum scilicet; nam secundum, quod mense Jiar seu secundo celebrandum, ex primi tempore omnino pendebat cim molandum erat die XIV Nisan seu primi Mens desinente, diesque estus XV insequentes aliquot variatim celebrandi id est, tempore
Abib seu maturescentium frugum in dierum duxod. 13. . menstruorum calculo sic a Numine constituto. Et ly RDF recte quidem aiunt in 'n' va
nis adjiceretur men is ille Adar secundusiPasoba
quod in tempore verno semper celebrandum X instituto Numinis nune tempore e ivo nunc it m biberno aceideret quod nemini non manifestum. Tempus autem illud estivum non incipiendum, ex receptilsima a Majoribus traditione statuere
nisi plane constaret aequinoctuina vernum, quam Tehupham Nisan appellatat, aut postero immolationi die aut ante eventuruna adeo ut, nisi praescirent , si annus labens communis foret seu duodecim tantiam mensium , aequinoctium in ratione temporum aut ante diem XV ian seu primi mensis anni imminentis, aut eodem die con sectum iri, annum elabentem intercalarem facerent seu mensium tredecim , ut 'inde Nisan imminentis anni sursum protrusus, vicem ejus Adare secundo occupante, commodum in diebus
56쪽
suis praeberet Paschati locum seu tempus quod aut aequinoctium sequeretur aut non aliter atque dictum est anticiparet. Hinc aiunt hoc fieri solitum in o ' a zis ita metu π n et mane scilicet non celebraretur Pascha tempore A. hi seu maturescentium frugum, id est suo. Atque rationi ut ita subnitebantur , ut absque unalia annum intercalarent. Etenim aliae fuere Causae, eaeque ser me Triplices ut Serotina frugum, agnorum, hoedorum maturitas Itinerum ad Urbem ducentium incommoda . Veluti pontes diffracti, aquarum colluvies , viae coenosae; minime idoneus orna cum Hierosolymis agnis Paschalibus assandis status Etiam causas ob hasce sub exitum anni elabentis praevisas adjectitium seu intercalarem adhiberi voluere mensem, ne scilicet per aliqua horum i incommoda deesset quid Paschati estisque insequentibus vernis
omnino necessarium. Frugum autem ac Vernantis temporis status considerabatur in regionibus illis tribus , Iudaea, Transjordanina a Galilaea. Si in harum duabus serotina praevideretur sub exitum anni maturitas , intercalabatur annus; non item, si in earum unica aliqua. rtin aliae fuere subinde nec minus incertae intercalandi causae, pro arbitrio eorum qui huic rei, utimo dicetur, praeerant. Atque ita quidem Tal-mudici. De Causis his non video satis consentire Scripturarios. Sed plan in hoc consentiunt,
quod intercalatio mensis ideo uerit adhibenda,
57쪽
C A p. 3 Veterum Iudaeorum. aut mensis primus tempore Abib seu verno perpe
: quoniam annus solaris excedit Lunarem diebus o ct horis a praeter minutias aliquot , ideo subinde oportet annum facere Mensium tredecim, ut inde habeatur Abib seu tempus Vernum mense in primo , juxta id quod legitur in Scriptura, Custodi mensem Abib , ut scilicet ita Deut. is. i. satis adaptentur invicem anni Solares a Lunares.
Nec apud sectam hanc omnino comperio rationem Anni Intercalandi seu mense adjectitio augendi fuisse aliam praeter eam qua retinendiis Mensiis primus, seu Nisan, in tempore quotannis Abib seu verno , quo maturescunt in terra sancta
fruges, ne scilicet deesset messis in lege memorata unde primitiarum manipulus β coram in iis , mino ventilandus tempore Paschali decerpere. tur. Subtilia habent tum de tempore imminent i in Diis messis seu frugum cibi maturescentium exploratione, tum de signis, veluti picis, germinibus,. aliis quibus ea de re sive manifesto sive ex conjectura
58쪽
conjecthira esset decernendum.
compertum esset sinc maturescere. san Isoandum esse mensem insequentem pro mense anni proximi' primo Sm ero , mensem istum insequentem pro Adar feeundo seu adjectitio habendum adeoque
annum fieri intercalarcia seu mens mira tredecim.
Nec Equinoctii verni seu Tehuphae Nisan, sectae huic ratio quantii in video qua Equinoctium seu Tehupha est ratio omnino habita. C A P. VI. Specimina annalis incerti imaeque, causa jam dictas , intercalationis. on in temporis momento aut die incertorum atque in se aequabiliter recur rentium annorum , veluti AEgyptiorum aut Julianorum, calculo, aequinoctium vernum
seu Tehupham Nisan, sic dictam collocarint Mathematici veterum Judaeorum, mihi satis non est compertum. Neque ea de re sunt aut inter se aut sibi ipsis satis concordes viri magni qui in temporum magistris apud Christianos ducunt lamiliam. Quocunque autem die statuendum iuxta illos fuerit, calculi annalis ratio pariter ex dato aliquo seu ficto qui dorsan verus fuerit die luculenter cinstabit. Nam si calculus annalis apud Christianos quaereretur , ejusdem ratio omnimoda
59쪽
omnimoda intelligi nunc posset tam ex aequinoctio verno in XXI Martii Juliani ubi planis non est qtiam in X ejusdem ubi revera repe-tur admisso, utcunque alia atque alia orent ex discrimine ejusmodi ipsissima anni initia. Ut igitur specimen intercalandi, juxta Talna udicos, Adar secundi ob oculos ponatur, detur primo eodem die qui respondet XXV MartiiJuliani collocatum fuisse priscis, in seculo quod Natalibus Christi propius est, Iudaeis aequinoctium vernum; quod quidem vero satis est consonum Detur dein Nisan mensis initium seu Neomeniam id est sive phasin sive trigesimum primum ab antecedente Neomenia civili seu initio praecedentis mensis diem incidisse aliquo in anno in Martii Juliani diem XXIII. Et demum ab histe velut epochis exempli gratia datis satisque certis, dinumerentur Neomeniae, indeque Dies ac Menses Ebraici usque in Septennium absolutum, umde intercalandi ratio, iuxta antedicta, fiet mas nisestissima quae in Tabella subsequenti ostenditur. Ubi item avorum Neomeniae minio, ut horum a Plenis discimen facilius oculis pateat,
60쪽
α Praefixis heic suo in ordine duodecim mensibus cum decimo tertio item seu dare Secundo monendum cst , cuilibet anno, praeter quartum, tribui menses totidem alternatim cavos plenos. Nisan scilicet est dierum et aeta die Martii inclusive seu comenia sua incipiens verbi gratia in anno primo cita seu mensis secundus