장음표시 사용
661쪽
tuisse. In Codicibus autem Sanctarum Scripturarum in duodecim menses fuisse anni etiam ante diluVium ostenditur Sicut enim ibi legitur: Aqua autem imminuebatur Usque ad undecimum mensem. Undecimo aiatem menSe, prima die mensis apparuerunt capita montium. Sic enim tunc dinumerabatur menSiS , Sicut & nunc. Sed non
quos Calendae , sed quoS LUna Coepta,& finita concludit. CalendaS autem
a colendo dictas. Apud Antiquos enim . mper mensium principia coleban tur. Idus quoque dictae a diebus , Vel ab Idulio, & Nonae ' a nundinis. MenSeS autem omnes apud Latinos cs Calendis sumunt principia. ApuHebraeos ex Lunae nascentiS recursu.
Apud 2Egyptios autem principia mensium ante Calendas quatuor, ς quinque dies pronuntiantur , tu Gquod formula subjecta declarat. DelitnC reverteris ad quartum Calen- plentur dies ccclx. duodecim in ' dd. Septembris, talique ratione com- sium AEgyptiorum. Quinque dici βψ
su Duodecλm menses suisse anni etiam ante diluvium. me ita esse nihil Oefas , id tamen non satis pro th - si nes ductus , cum prAsertim ibι decimi tantum mensis flat mentio , non ut .si in Aidoriani, libris in uη ς /- ' O, Wή ἰηη- imerpretes ubi nunc ἐν τῆ situm A., iis alii, ἡχὶ laribus lege μ μ ' λ Calendas autem a colendo dictas. Luod in Eymologiis non de sua , ,ὸd de aliorum sententia pro μ' ε'
utem a calenuo, hoc est, vocando nominatas. Vid. Macrob.
662쪽
persunt, quos επαιγομ ένους, Vel intercalares , Sive addititios Voca Verunt. De quibus Superius memoratum CSt.
CAPUT RDe Concordia memium.1 TAnuarius, cum Decembri
o in horarum mensura concor dat. FebruariuS cum Novembri Spatium aequale consumit. MartiuS con
sentit Ochobri. Aprilis aequat Septem brem. Majus respondet Augusto. Junius compar est Iulio.
i A Nnus est circuitus Solis, ac
x reditus per duodecim men-Ses. Cujus quidem nomen figurate Significat omne tempus vitae hujus, Sicut per Isaiam dicitur : Praedicare annum Domini acceptabilem. Quoniam non ille, quo Dominus praedicaVit, Solus fuit acceptabilis, sed & totum tempus , juxta quod ait Apostolus: Ecce nunc tempus acceptabile. Finem
denique hujus anni diem judicii adjun-
Xit , dicens: Praedicare annum Domini , ex diem retributioniS. Annum autem , quasi anum , dici quidam putant , id eSt, circulum. Unde dc anuli dicti sunt diminutive. Principium autem anni alii a bruma putant, ut Populi Romani: alii ab aequinochio si Verno , ut Hebrari: alii a ' solstitio, ut Graeci: alii ab autumno, ut AEgyptii. Annum autem Sapientes huius mundi partim civilem , partim naturalem, partim magnum esse di Xerunt.
Civilis annus est, qui in unius Astri
rect Su per men SeS duodecim terminatur. AnnuS naturaliS est , cum se
Soli Luna supponit, ut inter Orbem
Solis , & oculos nostros media facta, tenebraS totiuS effaciat Solis, quod dicitur eclipsis: cujus ratio diutius obscura fuit, sed a Milesio quodam
Philosopho eXpOSita CSt. AnnuS magnus dicitur, qUO Omnia Sidera certis temporibus, numerisque completis, ad suum locum, Vel ordinem reVertuntur. Quem annum Antiqui sexcentesimo
Σὶ Annus est circuitus bolis, ac reditus. Macrob. lib. I. in Somm. cap. 6. Ansractum Solis, ac reditum annum voeans: anfractum propter Zodiaci ambitum ; reditum, quia ea scin signa per annos singulos ccrta lege metitur. 3ὶ Alii ab AEquinoctio ucrno, ut Hebraei. Post Mysen, nam antea ab autumno putabant. Alii a Solstitio , ut Graeci. Non dixit, is quo Solstitio : Atqui constat cirἀcis duo anni fuisse initia , eaque a duabui solstitit, ducta. Unum naturale a Bruma , quo respexisse putatur Terentius in Phormione : Aruspex vetuit ante Brumam aliquid novi incipere : Alterum civ/ie , qua ratione νύὸν ἐνιαυτὸι μειτα θεριναι τροπας. 6. de Legib. vocat Plato. Matie propter Obmicum certamen , quod prox/mo post Solstitium astivum plenilunio celebrabatur. Do hoc posteriori initio Ioemium Isidorum potius reor. Nam ct hoc solum solstitium Veteres appellavere. si Sed a Milesio quodam Philosopho. Laeri. in Thalete, γ Plutarch. 2. de Placitis Philosophorum. Sed qui, hunennnum naturalem appellavit Z Lunaris , igitur , legendum λ Ne id quidem satis placet. 6ὶ Quem annum Antiqui scXcentesimo anno. Cur ita ediderimus repugnantibus omnibus libris, ratio reddenda est. Nam in imp=e s. se manuscriptis vetustioribus , ut in Oυet. Gotth. Vic Simo , in alio pervctuito xx. anno legitur. Hanc rationem qui expedire non quiυerun , undevicesimo fecerunt, ut est in aliis duobus recentioribus manuscriptis Valent. , ara lacitan. Annum, scilicet, magnum cum decemnomenali Lunae cyclo nullst neqNe excmplo, neque ratione confundeni. i. Nam neque quisquam ita locutus est, neque in eo Lunari circulo sidera emnia, ted LVna sola ad ordinem suum redit. Ita sanὸ inquies j sed quid vicesimo, vel undovicesimo cum sexcentesimo , aut cur sexcentesimo retia scriptura putabitur γ Leda, qui hujus libri plurima in suos de Nat. Rer. , ratione temporum transtulit, cap. 9. Libri de Ratione temp. prioris editio nis ita scribit. Annus magnus est, dum omnia sidera, certis cursibus exactis, ad locum suum revertuntur, qu cm sex centis annis Solaribus Josephus dicit impleri. Item lib. de Nat. Rcr. postcrioris Udit. cap. 31. Annus masnus est, cum omnia simul errantia sidcra ad sua quaeque loca, quae simul habuere, recurrunt. De quo Josephus in primo antiquita tum libro , cum longaevitatem primorum hominum describerct, ita meminit: NAllus autem ad vitam modernam , se nnorum brevitatem , quibus nunc vivimus, vitam comparans antiquorum, putet salsa , quae de illis sunt dictar x eo quod nunc vita tanto non ducatur tempore, credat, neque illos ad vitae illius longitudincm pervcnisse. Illi namque. cum essent religiosi ,& ab ipso Deo facti, cumque eis pabula Opportuniora ad majus tempus cxisterent praeparata' tantorum annorum curriculis rite Vivcbant: delude propter virtut , & gloriosas utilitat , , quas jugiter perscrutaban tur, id est, Astrologiam, Sc Geometricam, Deus eis amplius Vi Vcndi spatium condon Vix i quae nunc haud ediscere ho tuissent, nisi sexcentis viverent annis, per tot cnim annorum curricula, magnus annus impletur. Varietatem ais .is hanc reperit anceps lectori scriptura hujusmodi : vic ' e qua vel vicesimo, vet i Ac utei/mst cuiVis promptum facere. Mis si autὸm hic annus ille magnus vere vertens Platonicus , de quo Cicero io Somv. Scip. tra illo euim sidera omnino hviis a tu hoc υero errantia tantum ad loca , unde profecta iunt, 1imul rcvcr μνιμ . A qης b ηε eti/m AEnnum maenum dinis;
663쪽
anno finiri, vel adimpleri dixerunt. J Solstitialis annus est, cum Sol expleto Per omnia signa circuitu , in id unde principium cursus sui Sum pSit, recurrit : ipse eSt solaris annus , Vel civilis, qui diebus ccclXV. peragitur. AnnUS lunaris, communi S est, qui per X ii. Lunares menses decurrit, id est, dies cccliv. Annus Embolismus est qui Lunas xiii. & dies ccci XXXiv. habere monstratur, in quo anno longius dies Paschae protenditur. Annus bissextilis
est, in quo unius diei per quadriennium eX quadrantis ratione Summa colligitur. Annus Jubilaeus est remiS- .ionis , qui Septenis annorum hebdo- anadibus, id est, Xli X. annis teXitur, in quo juXta legem clangebantUr tubae, & ad omnes reVertebatur antiqua POSSeSSiΟ. Olympias autem est apud GraecOS annus quartus, ab Olympio agone , qui Venit transactis anniS Uatuor. In quibus finem Sortitur agOHis tempus, propter quadriennii cuse una Solis , dc propterea quod singulis
annis trium horarum conSumptionem quadriennium dies unuS completur. Hoc tempore mittebant circum Civitates admonere , Ut. non solum undique , sed etiam ab Omni genere , Omnique aetate , & SeXu con Veniretur.
Lubtrum , quinquennii tempuS cit apud Romanos. Dictum autem LUS-trum : quia census per quinquennium
in Republica agebatur: Deinde post Peractum censum , sacrificio facto
Urbs Roma lustrabatur. Indi fiο-nes Romani invenerunt, quae per Sὶn gulos annos usque ad quintum declamum Venientes, rursus ad primi anni Principium revolvuntur. JEra quinque Caesaris Augusti tempore pOSita est. Dicta autem sera, ex quo Osolsa S reddere professus est Romano pG Pulo. ZEra a die calendarum Janua'riarum adcrescit. BisseXtuS autem ,
SeXto calendas Μartii usque ad diem pridie calendarum , in Lunae cursu apponitur. Annus AEgyptiorum sinobis sexto habet initium quarto Calen
das Septembr. cum bissexto autem, tertio calendarum SupraScriptarum,
et O Icili ait Ambrosius: sit TempO
quibus Sol certa cursus sui dimenSioso anni orbem diffusa varietate distin guit. Tempora autem motus Siderum Sunt. Unde & Deus , cum haec inues, tueret , dixit: Et sint in signa , & tem pora , & dieS , Sc annos , id est, in ali quo mutabili motu: cujus aliud prius, aliud posterius praeterit, eo quod si mul eSSe non possint. Tempus ju M Jὶ Hebraeos integer annus eSt, Secun dum illud in Daniele: Tempus, & rem pora, ck dimidium temporis. Per tem pus , annum Significat, per tempora, duos,& per dimidium , menSeS seX-
lib. s. Eumolog. Qui omnibus planetis in eumdem locum recurrentibus post annos solstitiales plurimos, '' d C ceronem lib. 2. de Natura Deorum. Quarum ex disparibus motionibus magnum annum Mathema ici do ''φμ- Hu .. xyui tunc cfficitar , cum Solis, & Lunae , & quinque errantium ad eamdem inter se comparationcm 3 - Τ mnium Spatiis, cst si ta conversio. mod autem Antiquorum nomina unum Josephum intellὸkhrii Isi 'ru i I cit. Sed ne longius abeamus, eodem modo cap. . Praecedenti, de insino dixit. Mensem autem Antiqui dςhη'ς μ' 'quandiu Luna Zodiaeum circulum perducitur. ii Solstitialis annus. Verba sunt Ambrosii lib. . cap. 1.sαὶ Annus Iubilaeus. De quo Levit. 2I. Olympias. Olympius quarto anno exacto , quinto inito , agebatuν : Tu i um quin . .,pleto condebatur. L l'' 2 ennes ob iadas , . quinquennia lustra apud Auctores reperiri nihil mirum. Vid. s. Eymolog. cρο- si Romani invenerunt. Luar. initia , causas alii retulore , qui de emend. temporum scrip φημ' ihi 'Vxςm E d. lib. I. Etymolog. . . iς lx ait Ambrosius. Cujus sunt hujus capitis pleraque lib. l. cap. e. ν
664쪽
JuXta Latinos autem unius anni qua- tiscit in pulVerem, & adolescere tacittuor tempora adscribuntur : hyemis, Semina , & tanquam Succos Virides Veris, aestatis, atque autumni. Hyems matureScere cogit poma Sylvarum. ζ t, cum Sol in meridianis partibus Tunc, quia & Sol aestivis flagrat ardo- immoratur , tunc enim Sol longius ribus, minores umbras facit in Meri abeSt , terraque rigescit gelu, atque diano, quoniam eX alto hunc illumi- tringitur , & prolixiora sunt spatia nat locum. Autumnus eSt, dum rur- noctis, quam diei. Hinc causa oritur, Sus Sol a Summo Coeli descendens, ut hybernis flatibus nimia vis nivium, ins igit aestuum magnitudinem , &Plu Viarumque fundatur. Ver est, cum pauliSper relaXato, ac depOSito calore Sol eX meridianis decedens partibus praeStat temperiem, sequente tempes- Super terram redit, & noctis ac, diei late Ventoriam, & turbine procella-eXa quat tempora , & temperiem aeris rum, & Vi fulminum tonitruumque reducit, atque DVens omnia repeten- sonantium. Quoniam certis distincti dos cogit in partus, ut terra germi- nibus Vicissitudines temporum juxtanet, ac reSoluta sulcis semina reViviS- priorum definitiones perstrinximus Cant, atque omnium generum , qUae nunc qualiter eadem tempora natur in terris, Vel aquis sunt, annuis foetibus libus circulis sibi invicem colligantur, SuccesSio propagetur. 2EStaS eSt, cum eXpediamuS. Ver quippe constat ex Sol in Septemtrionem se subrigit, & humore, & igne : IEstas ex igne, e Spatia diurna producit, noctes Vero Siccitate: AutumnuS eX Siccitate, & Di- arctat, & stringit. Itaque quo magis gore : Hyems eX frigore, & humore. usu assiduo aeri huic copulatur , atque Unde etiam Sunt tempora commotio- miscetur , eo amplius aerem ipsum nis temperamenti dicta. Cujus coin-Vaporat, & humore eXsiccato terra fa- munionis haec est figura. ii
665쪽
principia: Ver exoritur octavo Calendas Μartias , permanenS dieS nonaginta unum. StaS incipit nono Calendas Junias, dies nonaginta Unum. Autumnus sumit principium decimo Calendas Septembris , dies Xciii. Hyems inchoat septimo Calendas Decembris, dies Xc. unde fiunt anni dies ccclxv. Haec itaque secundum naturalem temporum differentiam. Caeterum juxta allegoriam , Hyems, temporalis intelligitur tribulatio , quando tempestates , & turbines seculi incumbunt. Hostas est , fidei persecutio, quando doctrina perfidiae ariditate Sic-Catur. Ver autem, novitaS est fidei, si-Ve paX , quando post hyemis tribulationem , tranquillitas Ecclesiae redditur , quando menSis novorum, id est, Pascha agni celebratur , quando terra floribus, id est, Ecclesia Sanctorum Coetibus decoratur. AnnuS itaque ambitu Solis , & mensium eXplicatur.
Tempora mutationum vicibus eVOl-Vuntur. ΜenSis Lunae incremento, Senioque conficitur. Hebdomada Septenario dierum numero terminatUr. Dies, & nox recursantium luminUm, ac tenebrarum alternis VicibuS repa- Tantur. Hora motibus quibusdam , dc momentiS eXpletur.
CAPUT. VIII. De Solstitio, iamquinoctis.1 Colstitia duo sunt: Primum lyino hyemale octavo Calendas Januarii , quo hin Sol stat, & crescunt
dies. 'in Alterum aestivum, octaVO CD dendas Julias , quo Sol stat, & cres cunt noctes. His contraria duo aequi noctia sunt: Unum vernale , Octa Vo Calendas Aprilis , quo dies cres Cunt : Alterum autumnale , Octa VO
Calendas Octobris, quo dies immi
nuuntur. Sollitium autem dicitur, qua Si Solis statio. AEquinoctium Vero, quod tunc dies , & nox in sequitatem horarum duodenarum reversantur, coaequatis Spatiis suis. Solstitium au tem aeStivum ideo lampas dicitur, eo quod ex eo die lampas Solis claritatem majorem accipiat , caloremque m mium adventu aestatis infundat.
1 R et Undus est universitaS om IVL nis, quae constat eX Coelo& terra. De quo Apostolus Paulus ait Praeterit enim figura hujus mundi. Sc
cundum mySticum autem SenSum, munduS competenter homo significa' tur : quia Sicut ille ex quatuor con cretuS eSt elementis : ita tu iste constat quatuor humoribus uno temperamen
to commixtis. Unde & Veteres homi' nem in communionem fabricae mun di constituerunt. Siquidem Graeco
φρε, id eSt, minor mundus est appci latus: licet & per mundum non nun quam Scriptura peccatores in Sinuet
de quibRs dictum est: Et mundus eum
666쪽
n0n cognovit. Formatio mundi ita de- fingamus eas in modum deXterae nos- monstratur. γ Nam quemadmodum irae , ut pollex sit circuluS: Arcticus, erigitur mundus in Septemtrionalem frigore inhabitabilis. Secundus circu- plagam: ita declinatur in australem. lus, Therinus, temperatus habitabilis. Caput autem , & quasi facies, Orien- Aledius circulus, Isemerinus , torritalis regio, ultima pars Septemtriona- dus inhabitabilis. Quartus circulus,lis. Nam partes ejus quatuor sunt: Pri- Chimerinus , temperatus habitabilis. ma pars mundi est Orientis. Secunda Q intus circulus , Antarchicus , frigi- Meridiana. Tertia Occidentis. Ultima dus inhabitabilis. Horum primus Sep- ero S eXtrema Septemtrionalis. De temtrionalis est. Secundus Solstitialis. qua Lucanus: Tertius AEquinoctialis. Quartus Hye- Sic mundi pars ima jacet , quam Zo- malis. Quintus Australis. De quibusna Nivalis Varro dixit: Perpetuaeque premunt hyemes.
1 FN definitione autem mundi ci - - Culos ajunt Philosophi quinque , quos Graeci hi Zonas vocant, in quibus dividitur orbis terrae. Has Virgilius in Georgicis ostendit, dicens: Quinque tenent Coelum Zonae. Sed At quinque aetherius Zonis, ac cingitur orbis, Ac vastant imas hyemes , mediamque caloreS: Sic terrae extremas inter mediamque
ua Solis valido nunquam rota serveat igne. uorum circulorum divisiones ta
'ὶ Nam quemadmodum erigitur mundus. Virgil. I. Georg.
667쪽
s Sed ideo aequinoctialis circulus inhabitabilis est: quia Sol per me
dium Coelum currens nimium istis locis facit fervorem : ita ut nec fruges ibi nascantur propter eXUStam terram, nec homineS propter nimium ardorem habitare permittantur. - At contra
Septemtrionalis, & Australis , circuli sibi conjuncti, idcirco non habitantur: quia a cursu Solis longe positi Sunt, nimioque Coeli rigore, ventorum Uegelidis statibus contabescunt. SolStitiali S vero circulus, qui in Oriente inter Septemtrionalem , & aestivum est collocatus , & iste qui in Occidente inter
AEstivum , & Australem est POSitUS, ideo temperati Sunt, quod ex uno circulo rigorem , e X altero calorem habeant. De quibus Virgilius: Has inter , mediamque duae mortalibus agris
Sed qui proZimi sunt aestiVo circulo, ipsi sunt Ethiopes nimio calore pe
t D Artes Mundi quatuor Sunt: A Ignis, Aer, Aqua , Terra.
Quarum haec est natura : IgniS tenuis, acutus , mobilis : Aer mobilis, acu tu S,& craSsuS: A qua crassa, ObzUSJ, Smobilis : Terra crassa , obtuSa , immo bilis. Quae etiam sibi ita commiscen tur. Terra quidem crassa , obtusa , Simmobilis, cum aquae crasSitudine, Obtusitate colligatur. Deinde Aqua Aeri crassitudine , mobilitate con jungitur. Rursus Aer , Igni commurnione acuti, & mobilis colligatur. Ter ra autem, V Ignis a se separantur, Sec δduobus mediis Aqua, & Aere jungun tur. Haec itaque ne confusa minUS in
telligantur, subjecta expressi pictur4
Mundus ut ad Scythiam , Riphaeasque arduus arces, Consurgit , premitur Lybiae devexus in Austros. abdiaret l l Quas Graeci Zonas vocant. Quas Grαci parallelos , id est , Zona, Qoeant. Libri omnes. Mendo μ 'f - Eumolog. cap. s. fi liώ. 13. cap. ubi cum bis eadem r*ιt.. i. V , tamen ha: du. soces. Parallelos 3 λθ g ntur. Eas quisquis addi .ι parum GrAEcam vocem existimaυit Zonan , thr. atquὸ apud Plinium lib. - ' V sunt scgmenta mundi, quae nos ri circulos appullavcre , Graeci παραv.ὐκ t. . ., scripse cὶ Solis valido nunquam rota ferveat igni. Ex iis qui fragm/n a piso a tim jdidere. Veterum tam ' H refcremub, si quis forte mi tus coujiciat. 'uam Solis valido nunquam ut auffer, igne. Ου t. Quam Q 'β ηδ' 'V m Rut auffcra igne. Toleian. Malacitan. , Valent. Quam Solis valido nunquam vis auxerat igne. I Iq e fecerit. Ouas Lotis valido nunquam vis usserit ign.. sel dui Soli, valido, nunquam vis ais r/x ig' qr ex uἹFerat duobus digammis scripto confectum putamus, υ.l . iam. Qua, Solis valido nunquam vi β
668쪽
Caeter φὶ Sanctus Ambrosius eadem elementa per qualitates , quibus sibi invicem quadam naturae Communione commiscentur , ita his verbis distinguit: Terra, inquit, arida, & st, glida est: aqua frigida, atque humida: aer calidus, atque humidus : ignis calidus, atque Siccus. Per has enim '' jugabiles qualitates sic sibi singula commiS- centur. Terra enim , cum sit arida, &frigida , conjungitur aquae per Cogna tionem qualitatis frigidae. Rui Sus aqua aeri per humorem , quia humiduS eStaer. Aqua Vero quasi quibusdam duobus brachiis frigoris, atque humoris,
altero terram , altero aerem Videtur
complecti e frigido quidem terram,
aerem humido. I pSe quoque aer medius inter duo compugnantia per naturam, hoc est, inter aquam, ignem utrumque illud elementum Sibi conciliat , quia aquae humore , & igni cal re conjungitur. Ignis quoque, cum Sit calidus, & Siccus, calore acri annechitur , Siccitate aUtem in Communionem terrae Sociatur , atque ita sibi per hunc circuitum, quasi per in quemdam chorum concordi Societate cola Veniunt. Unde & Craece Οιχεια d cuntur, quae Latine elementa Voc tur , eo quod sibi conVeniunt, dc concinunt. Quorum distinctam communionem
subjecti circuli figura declarat. cte Sanctorum virtutibus, quasi claritate siderum , fulget. Pluraliter autem Coeli nomine Sancti omnes , Vel Angeli intelliguntur. Siquidem per Coelos etiam Prophetas,& Apostolos acci-I . Pe
sit Caeterum S. Ambrosius. Lib. 3. cap. 4s λὶ Jugabiles qualitates. Ita Oυet. Jugales reliqui, Ambros. Per quemdam chorum concordi socictate conveniunt. Per quemdam chorum concordiae societatisque Ambrosiui. φὶ Unde & Graece ς ιιχ, α Mendosὸ libri omnes κεινα. Nam, praterquam quod apud Ambrosium, se Basilιum m I 3. Et)molog. cap. 3. Graeci aulcm escmcnt. voιλria nuncupant, coquQd ibi .Ociςtatio coacordia, x communio-hς quadam convcaiant.
1 inlum spiritualiter Ecclesia
669쪽
pere debemus. De quibus Scriptum eSt: Coeli enarrant Gloriam Dei : utique quod ipsi adventum& mortem , ipSi quoque Resurrectionem Christi , &gloriam mundo annuntiaVerunt. De
Coeli autem nomine sic dicit Sanctus Ambrosius in Libris, quos Scripsit de Creatione Mundi: Coelum Graecinvocabulo ουρανος dicitur : apud Latinos autem propterea Coelum appellatur, quia impressa Stellarum lumina , Veluti signa habens: tanquam coelatum dicitur, sicut argentum , quod signis
eminentibus refulget, Coelatum Vocatur. Hujus enim esse Subtilem naturam etiam Scriptura demonstrat, dicens , quod firmavit Coelum sicut fu
A Xis, Cardines , Convexa , Poli, Si
dera. Cous , quod Coelum continet. Unde Ennius: Vix solum complere
Choum terroribus Coeli. Axis , linea recta , quae per mediam pilam Sphzerse tendit. Cardines, eXtremae a Xi S partes Sunt. ConVeXa , extrema Coeli. ' Poli, ex coelestibus circuli S cacumina, quibus maxime Sphaera nititur : quorum alter ad Aquilonem spectans Bo- reus , alter terrae oppositus Au Stronotus dictus est. Coelum autem ab Oriente ad Occidentem , semel in die , S nocte verti Sapientes existimant. Hoc autem rotundum volubile, atque in ardens esse dixerunt. Cujus Sphaeram Su PQr aqua S esse putaverunt, ut in ipSisVOlVatur, ejusque ρὶ incendium tem perent. δ' Sphaeram autem confirmans, nec principium habere , nec term l num , Pro eo quod rotunditate Stil,
quasi circulus, unde incipiat, vel ubi desinat, facile non comprehendatur. qualiter enim ex omni parte ser Uresse collecta & omnia similiter respὶ
Ciens, atque a centro terrae aequis Spa
tiis distincta : ipsaque sui aequalitatς
ita stabilis, ut eam in nullam pari mdeclinare undique aequalitas collecta permittat, ac nullo fulcimento Sub, ecta SUStentetur. Cujus perfectionem Sphaerae , Vel circuli multis argumen lationibus tractans, rationabile Plato Fabricatoris mundi opus insinuat. Pri mo, quod ex una linea constat. Secun do , quod sine initio est, δc sine fine- Tertio , quod a puncto efficitur. in DUO, quod motum ex se habeat. Vela de quod careat 'in indicio angulorum,&qubd in se caeteras figura S Omn S
includat, & quod motum inerrabilem
habeat: siquidem sex alii motuS eta a biles Sunt, ante , a tergo, deXtra , t Vaque , SurSum , deorsum. Strem γ& quod necessitate efficiatur, ut hae linea ultra circulum duci non possit 3 Duo sunt autem , ut diximus,
rcu ,quem Aquilonium vocamuS. Hi
- 1ὶ Ambrosius in Libris coelatum Vocatur. Lib. 2. cap. q. . s*J Hujus cΠim esse subtilem-sicut fumum. Lib. i. cap. 6. Sunt sero Bais i.=ba, cap. si . ex lxxo Int ur
si Cous, vel COVus, vel Cobus. Tarro lib. . Sub jugo medio Covum , quod bura extrema addita oppi '.
Catur Covum a COVO. Ditui, Colium, lorum, quo temo buris cum justo eonii statur , a cohibendo disrum 'Poctae Coelum dixerunt a Chao, ex quo palabant Coelum esse formatum ti, a ebbibὸndo hoc quoque 'Luod etiam luisse Uidetur Isidorus, dicens. Colium , quod Coelum continers i Poli ex coelestibus circulis cacumina dictus est. H ginus lib. i. Huius autem de aχὸ loquens ς 'μ'bus maxime sphaera nititur, Poli appellantur, quorum alter ad Aquilonem cpectans , Boreus: altcs adp0β' μ- 'Notiti; est dictus. Nihil tamen m Isidoro mutaυimus. Nam, , Auit alὲ--mtium , is Austronot m tium hunc Polum dio constHt. Terr- vero oppositum dixit Itiidorus , θυοδ bubdiu iὸffa lui ait Arati int v in ' 'videatur. Vid. lib. 3. Et molog. , lib. I 3. si Atque ardens eisc dixerunt. In his fuit etiam Plato , qui Coelum, at, isqv. 0isba . iis scripsit. Sed lut i ' tenus non hoc igne, qui urendi vim habeat, sed alio, qui lumini, tantum jit pa ticeps. Antiquorum Μ ρ' vit A itoteles : ita tamen, ut Basilio, se Ambrosio , quos hie nostὸν Auctu ., habὸιὶ suam ipse probar. νῆ' '' is Eius incendium temperent. Idem cap. seq. ex Ambros.l7 Sphaeram autem confirmant. H in. lib. I. Initio. l8 Quod careat indicio angulor. Ita o. l. Forte Incisione angulor. Giιιro. Nibit incisum angvli'l' Quod in se caeteras. In sc sicliarum. Lib. o. Mendo; .
670쪽
Arcti, id est, Septemtriones, qui nobis suo distinctos. Nam superioris circuli
Semper apparent. Cui contrarius est Notius, qui Australis dicitur. Hic est, qui terra, ut ait Cicero, tegitur, &a Graecis nominatur. Tanta autem Polus celeritate ferri dicitur, ut nisi adversus ejus praecipitem cursum a Stra currant, mundi ruinam faciant. Fertur enim ejus praeceps volubilitas cursu Siderum temperari. Unde Lu
Sideribus quae sola fugam moderaΠ-tur olympi, Occurruntque Polo , diversa potentia prima Mundi lege data eSt.
CAPUT XIII. De Septem Planetis Coeli,
IL bro Hexameron sic loquitur, dicens: Legimus in David: Laudate eum Coeli Coelorum. Utrum enim unum sit Coelum an plures, contenti t, dum aliqui multos eSSe aSserunt Riii autem , praeter unum , aliOS eSSenegant. Philosophi autem mundi sepiet in Coelos , id est, Planetarum glo
bos consono motu introduXerunt. Quorum orbibus connexa memorant pinnia, quod sibi nexos, Velut insertos versari retro , & contrario caeteriS
motu ferri arbitrantur. Siquidem in Ecclesiaticis Libris, & Coeli Coelorum liguntur, & Apostolus Paulus usque ad tertium Coelum fuisse se intelligit
raptum. Sed de numero eorum nihil ibi praesumat humana temeritaS. Fesiit autem eos Deus non informeS , Vel Confusos, sed ratione quadam ordine Coelum proprio di Scretum termino, dc aequalibus undique spatiis colle- istum ostendit, atque in eo virtutes Spiritualium creaturarum constituit. ii
cujus quidem Coeli naturam Arti κmundi Deus aquiS tempera Vis, ne conflagratio superioris ignis inferiora clementa succenderet. Dehinc circulum
inferioris Cocli , non uni rini, sed multiplici motu solida Vit, nuncupans
eum firmamentum propter SuStentutionem superiorum aquarum.
CAPUT XIU. De Aquis,qube Super Coel, Sunt.
1 T TAEC est Ambrosii sententia: I Aquas super CoelOS Sapientes mundi hujus ajunt esSe non poSSe , dicentes: Igneum esse Coelum, non pOSSe concordari cum eo naturam aquarum. Addunt quoque , dicentes rotundum, ac Volubilem, at ille ardentem esse Orbem Coeli, & in illo volubili circuitu aquaS Stare nequa litam posSe. Nam neceSse eSt, Ut defluant, & labantur , cum de Superioribus ad inferiora orbis ille detorquetur , a Cper hoc nequaquam eas Stare possetajunt, quod axis Coeli concito Se motatu torquenS eaS Vol Vendo effunderet. Sed ut tandem in Sanire deSinant, atque confusi agnoscant: quia qui potuit cuncta creare eX nihilo , potuit δί illam aquarum naturam glaciali soliditate stabilire in Coelo. Nam cum &ipsi dicant volvi Orbem Stellis ardentatibus refulgentem, nonne Divina Providentia necessario prospexit, ut inter Orbem Coeli redundarent aquae, quae illa ferventis axis incendia temperarent3
l l Tanta autem polus eeleritate, Sce. Eadem lib. 3. Etymolog. cap. sq. ikὶ Ambrosius s. in Lib. Hexam. Cap. I. lib. 2. iii Cujus quidem Coeli naturam Deus aquis temperavit. Ibi . cv. F. Haec est Ambrosii Sententia, Lib. 2. cap. 3.bi Ut inter Orbem Coeli: & supra orbem , addit Ambrosius.