장음표시 사용
131쪽
ium valet pars tertia ejus, quod tu accepisti, scilicet pars te tia totius rei. Quamobrem singulis quoque ad praestandum aliud teneris, quod aequivalet parti tertiae totius rei. Atque adeo patet, si res communis dividi non possit, qui totam so- Ius accipit, ceteris teneri ad praestandum aliud, quod ratae
Demonstrationem posteriorem addidimus in gratiam eo. rum, qui ad altiora adspirant suo tempore ad conceptus universales reductivi doctrinas Iuris naturae, quemadmodum s pra monuimus in simili casu c. t. 99.)- Notandum vero quando pars nulla habetur pro pari seu o exprimit partem ipsius x, non nihilum sumi pro aliquo absolute consideratum, sea absentiam partis adesse debitae considerari tanquam partem, cui deest, quod ex parte praegravante supplere debet, quat nus qui nihil habet, mimu habere dicendus est, quam habere debet, adeoque in serie eorum, qui minus habent, quam habere debent, constituit terminum primum, & ex eo, quod abest, intelligitur, quod ex parte praegravante supplendum Nihili relativa considerati datur aliqua notio, ex qua de ipse ratiocinari datur, quemadmodum de ente positivo, & ob quam mentitur speciem entis. Qui in arte inveniendi versati sunt, iis non ignota Ioquor. Clariora autem haec evadent, si quam do ars characteris ica eombiriatoria seu speciosa generalis fuerit inventa g. Pota. empiri, Quodsi I reserat torum in partes tres dividendum & ς sit pars prima praegravans erito ' ' - unde si ex parte praegravante suppletur,
quod deest, prodit o I. Si quibus nugari videar,
qui toleranter vera ignorant; ii per me pro modulo ingenii' 'siti judicente patiantur vero mihi in pretio esse, quae ab ipsa contemnuntur, quia mihi usui sunt, quibus ipsi uti nesciunt. . 138.
132쪽
De mori aequirendi derimativo in genere, 93
nta si res duobus ves pluribus fuerit communis , singuli prodendum. parte domini sunt . iar. 'ra. a. Fur. nat. , adeoque si res ni rorum communis dividenda, quilibet ratam suam, hoc est, assignaripossibi debitam accipere debet. Quamobrem cum nemo alterist.
invito jus, quod habet in parte sibi debita, auferre possit g.
336.para. a. Furi nat), necesse est ut ceteri jus suum ad partem sibi debitam transferant in eum, cui res tota indivise as-
ianda. Quoniam itaque jus Bum alteri cedit, quod sibi ad aliquid competit, si idem in eum transfert g. 8 r. I ubi commune inter dum vel plures dividendum & res, quae dividi nequir, uni tota auignatur , alter vel ceteri jus suum,
eidem cedunt. Nimirum quanta agiitur de communi dividundio, qui sunzin communione obligantur ad partem debitam unicuique as-fignandam, & unicuique adeo jus ess exigendi, ut pars sibi debita assignetur. Quamobrem ubi permittit, ut unus accipiatrem totam indivisam, quia dividi nequit, jus suum omnino eidem cedit g. 8 I. . Hare addere visum est, ne cessionem iuris invita definitione sumsisse videamur non satis perspica- 'eibus. g. 139ωSi commane inrer Δos vel plures disidendam Hvidi nequis , moduου ambo vel plures rem indivisam totam habere volunt; πσIn Bur communio negotium non habet exitum, sed communio, invitis etiam iis, qui in inmitis liceo Font,sub Mit. Etenim si commune inter duos vel plures dividendum dividi nequit,negotium exitum habere nequi nisi seni, suus uni tota indivisa assignefur, consequenter alter Vel ceteri iussae. suum eidem cedant s. ra 80. Quoniam vero qui jus suum
alteri cedit, idem in eum transscrt 83. , a domini vero . voluntate unice pendet, utrum jus suum in alium transferre velit, nec ne s. aa. ; nemo etiam eorum, qui sunt in com-M 3 muniODi itigod by COOste
133쪽
munione, cogi potest, ut invitus jus suum cedat alteri. Quam . obrem ubi plures rem, qine dividi ncquit, totam indivisiam
habere volunt, nemini quoque tota assignari poterit, adcooue naturaliter negotium , quo agitur de communi dividundo, critum habere nequiti diuod erat unum. Enimvero quamdiu nemo eorum, qui sunt in communione, dominium in re tota indivisa solus acquirit, tamdiu manet idem omnibus conjunctim. Quamobrem si commune inter duos vel plures dividendum dividi nequit & plures
rem indivisam totam habere volunt, communio subsistit cl. iam ipsis invitis o. ia 6. pari. a. Fur. nat. . tauod erat alterum. Non est quod excipias, negotium exitum habere, si qui in
communione sunt, pro parte inaequali domini sunt: rationi enim conveniens esse, ut ceteri ius suum cedant ei, qui pro majori parte dominus est, eum praetendere minime possint, ut is jus suum cedat ei, qui pro parte minore dominus est. Nam quod rationi convenientius est non statim jus dat, quod alium de non habes. Neque etiam semper rationi convenientius est, ut, qui pro majore parte dominus est, ei jus suum cedant ceteri , veluti cum re magis indigeat qui pro minore parte dominus est. Uidebimus tamen suo loco, quod lege positiva ob istius modi rationes rem totam uni assignare detur. s. 14 .
Oniam negotium, quo agitur, de communi Midundo, nais turaliter exitum habere nequit per se, si plures vel omnes rem ratam indisfam hasere volunt s. x390; quando idem exitum Hisbere debet. necesse es ut consensiι eorum, qui sunt in communione, definiatur modus, quo determinari debeat, cuinam sit asignanda.
Quando omnes aut saltem plures rem communem dividendam nabere volunt totam, quae dividi nequit, unicuique suae esse debent rationes, cur eam potius habere, quam jus suum alteri cedere 'elit s. 7o. --ι Libertati auteri naturali r , Pugnat, Disitigod br orab
134쪽
m modo aequirendi derivativo in genere. 93
pugnat , ut quis sibi sumat jussicium de rationum valore deteris
minaturus, quaenain aliam Vincere debeat f. pari. a. Jur. nar. . Vnde patet, rariones meliores ne quidem sussicere ad terminandum negotium de communi dividundo, etiamsi qui sunt in communione in eo consentiant, ut res cedat ei, cui meliores sint rationes, cur eam habere velit. Nemo enim facile concedet rationes alterius suis esse meliores, adeoque nihil agetur, quamdiu statur libertate naturali. Nullum igitur reis stat medium, quo negotium ad exitum pervenire possit, nisi ut communi consensu eligatur modus, quo determinetur perso- - .
na, cui tota assignanda. Quales vero sint istiusmodi modi, ex quibus eligi potest, qui Te probaverit omnibus, suo loco ostendemus. Susscit exempli loco indicasse, quod sorti definitio controversiae committi possit. Patet autem. dum in ei ctionem hujusmodi modi consentitur, unumquemque tacite jus suum cedere per nae incertae, veluti in exemplo dato ei, quem sors definiverita Arque adeo intelligitur absque cessi ne juris negotium de communi dividundo exitum habere non posse, sit ita quod cessio personae incertae facienda facilius per- suadeatur iis, qui jus suum certae cedere nolunt, propterea quos illi adhaeret spes rem acquirendi, consequenter jure suo non ' - . cedendi, ut adeo cessionem juris in eventum dubium collo- . Ο cans eodem cedere sibi non videatur, & invitus eodem cedere malit, qui sua sponte cedere non vult. Ea est quamvis non una de caudi plurimorum indoles, ut nolentes trahi , quam volentes duci malint. g. I 4ro in comminione sim nusius actus iami vadiausa que ton- ων adactos
sensio omnium, qui in eadem sant. In communione enim posi- inii re- tiva onmes conjunctim, qui in eadem sunt, dominus rei sunt quiratur
omnium simul constituunt actum Voluntatis domini : quod sensus in acum feri minime possit, nisi omnes conjunctim idem velint, communione 'eadem positiva.
135쪽
eadem vero volentes consentiant inter se I. 6 3 8. para. r. Napra L uniυ.ὰ ς consensus omnium in communione possitiva constituit actum voluntatis domini. Quoniam itaque per naturam dominii nullus dominii actus validus absque voluntate domini II 8. I ao. para. 2. Iur. naid; in communione positiva nullus actus dominii validus absque consensu omnium , qui in eadem sunt.
Quicquid igitur a itur in administratione rei communis omnium consensu fieri debet. Ita si domus fuerit communis, non poterit locari sine omnium consensu. Principium hoe tacundissimum est, eum actus dominii snt longe plurimi, ad quos applicari debet. s. 142.
Atina iis Quoniam dominus seu qui plenum dominium habet, rem
rei commm alienare potest . 663. para. a. Fur. nat. , adeoque alienationi nisus- actus dominii est, nullus vero aetiis dominii in communione me omniam Politiva Validus absque consensu omnium, qui in eadem suntis resa f. 3 4 3 - , AElien4tis quoque rei communis valida non es iasque minime omnium eorum, qui incommunione positiva sunt, seu, nemo, Edis in communisue sitima est, rem communem absque consensu eorum, qui in eadem sunt, alienare res. Ita domus communis a te solo, inconsultis ceteris ac invitis, alienari non potest.
' raparie di iubet, Pt in communione positima es, ratam suam in alium d mmiam tranferre es. Quilibet enim, qui in communione positiva rei rem--- pro parte dominus est q. ra T. para. 2. Furi nu. J, adeonis in alium' pro eadem haDei. Quoniam itaque a domuiransferri unice Voluntate pendet, utrum dominium vel jus suum in alium transsene velit,' necne, & in quem transsene velit D sitired by Corale
136쪽
De modo aequirenδ derivatimo ingenere. ret. ; quilibet, qui in communione positiva est, jus quod
. in re communi habet, adeoque ratam suam in alium transeserre potest. E. gr. Si sueris pro quinta parte dominus rei communis,
jus tuum in alium transferre Sotes, .ut ipse sat pro parte quinis .la dominus. g. 244.
S pui in communione positisa es raram suam in altam Ir-- Gale μου feri, jus, quod labet in re sed is, xon vero in ea sta re , pro qua trofer aminos es, a toro separata dominium irofert. Etenim quam-tur, rara diu communio positiva subsistit, tam diu unusquisque, qui inaranslata. eadem est, nonnisi jus in re an divisia habet, minime vero dominum in parte v. gr. tertia .a toto separata, ubi pro parte tertia fuerit dominus . ia 6. I a T. flara. a. Quoniam itaque nemo in alterum transferre potest jus, nisi quod li ' bet, quod per se patet; si qui in communione positiva est ra- tam suam in alium transfert, jus quod in re indivisa habet. '.' non vero in ea parte, pro qua dominus Vst, a toto separata
dominium tram a. Duo diversa esse iura dominium commune in re indiviti pro parte v. gr. tertia & dominium separatum in parte tertia, aut potius re, quae ante fuerat pars tertia alterius, nemo non . admittere tenetur. Qui in communione positiva est, ei jus primum competit, non alterum c3. I 26. pari. a. Fur nat. , abierum enim demum acquiritur facta divisione g. r3α. Ius igitur primum, quod actu habet, non vero quod acquirere deis bebat transferre potest. g. 143.
137쪽
Iens ceteriram 142 144. . Idem eodem modo intelli- - gitur de parte qualibet alia.
Si pars v. gr. quarta rei alienanda ab eo, qui pro parte quam . ta dominus est; necesse omnino est, ut pars ista ante a tota re. separetur, atque eidem assignetur : id quod fine consensu mnium fieri nequit. In hoc enim casu perinde est ac si res . communis divideretur, unus in parte sibi gebita dominium se aratum acquireret, ceteri Vero in altera tanquam re indivisa ominium conjunctim commune G. Alienatio igitur partis facta ab eo, qur pro parte dominus est, non fir iure ali nantis, sed iure omnium, qui in communione sitnt 3ζ conjun- Νctim in alienationem consentiunt. Est nimirum amis dominii, g. 66s. Part. a. , quod cum omnibus sit commuis ne s3. I 26. para. a. Iur. nat. , alienatio valida esse nequit absque consensu omnium 3. I I re omnium jure communi fit, qui non minus rem totam, quam partem ejus quamlibet si nare possunt, quando omnibus conjunctim visum fuerita . - a 46- . v 'bdi i iras. Natura domissi re Dat, xt qais invitus mascar in commatii maneas nisηepositiva. Etenim in communione positiva nullus actus' is remmota dominii Validus absque consensu omnium, qui sunt in eadem x epositi- I. 0, C stquenter qui pro quinta parte dominus est, Ira naturae potest de quinta rei parte inconfiittis ac invitis ceteris dominia comarbitrio stlo. Quoniam itaque dominium est, uiae. jus disponendi de re sua pro arbitrio suo a Iis. para. I. Iunxat. , naturae dominii repugnat, ut quis aliis in consultis ac invitis de ea disponere minime possit, consequenter eidem quoque repugnat, ut quis invitus in communione politiva maneat.
- . Quamdiu una Omnium est Voluntas, adeoque plenissimus consensiis, communio positiva nil haber, quod si dominii naturae adverstim : qui enim pro quinta parte dominus est, dum consentit ut hoc modo distonatur de re tota, de quinta partis
138쪽
De modo aequirendi deri patruo in genere. 99
1ibi debita pro arbitrio suo disponit. Quamdiu autem de paris
e sibi debita non aliter disponere vult, quam consensu omnia um de te tota disponitur; Volens, non invitus in communione manet: ast ubi aliter disponere vult, nec ceteri consentire volunt, tum invitus manet in communione, nisi divisione dominium separatum in ea parte acquirat, pro qua dominus est. Atque tum parum convenit dominio, ut quis non pro arbitrio
suo de quinta rei parte disponere possit, pro qua dominus est.
Ruoniam naturae dominii repuFat, ut quis invitus ma- euoneat in communione . 146.) ; nisi singuiaris asst obligario, in meo runis i utar, seu nisi olabitum sit, ne rugatur, is eo, νυ - communione ., hibendi jus taber, nemo cogi potes ut invitus .maneat in communione' uisa -- ipsuma. . . . Ex communionis positivae notione minime fluit, eam non posse tolli r 26. y rt. a . . nat. . Nemo eorum, qui in . communione est, adeo alterum cogendi jus habet, ut in e , dem maneat. Adversatur hoc libertati naturali f. Is 3. porc 'δ. Qv I x a communione postiva recedimia, nime possit, singularis a.lerie debet obligatio, vi cujus in eo permanere tenentur, qui juri suo renunciare nolunt. Quo- .niam a domini unice voluntate pendet, quomodo dominium in alios transferre velit 3. II. ; eccur dubitandum est fieri posse, ut quis dominium sub lege communionis manentis in aliquos conjunctim conferat ' Vulgo simpliciter dicitur neminem cogi posse, ut invitus maneat in communione, &,' dum ratio redditur, recensentur multa incommoda, quae in eadem ex dissensu eorum consequuntur, qui rem communem
habent, veluti quod communio sit mater discordiarum, quod 'dominium separatum in parte sit utilius dominio communi pro parte in re indivisa & quae sunt hisce gemina. Enimvero siquid tibi utile est, non ideo jus ad id habes, quia utile f. a 63. Pan. a. Phil. pract. unis. . Sed jura primitiva ex obligatione aliqua primitiva oriuntur U. 44. pari. r. Jur. nat. , derivativa N a autem
139쪽
autem fluunt ex obligationibus & juribus aliis se prioribus s.
46. pari. r. Iur. nar. . Rationes igitur, quas diximus, motiva quaedam sunt. cur quis a communione recedere malit, quam n. eadem Permanere , non Vero jus dant ab eadem recedendi- .
De Obligatione circa Sermonem.
Οὐ-iab H intelligi, vocabulis uti debet, prout fert VH υ-
led - vult ab aliis intelligi, is uti debet
vocabulis, quibus auditis In mente audientium excl- .isu iraris notion , quas ipse loquens cum iisdem conjungit s. ' 11 et . Logd. Quoniam itaque audito vocabulo ejus rei idea in mente resuscitatur, quam cum vocabulo lapius una percepimus a 73, Psich. empir. L qui ab aliis Vultantelligi, voc bulis eas tribuere debet notiones, quibus res repraesentanturiis in communi sermone indigitatae. Enimvero qui vocabu- 'Iis eas tribuit notiones, quibus res repraesentantur iis in com- ὸ muni sermone indigitatae, iisdem utitue prout fert usius lo. quendi r39. Leg., Quamobrem qui ab aliis vult intelligi, vocabulis uti deben, prout fert usus loquendi..
Eece tibi necessitatem physicam modi loquendi, ubi ab aliis . intelligi volueris. Cave autem ne eam confundas cum necessitate morali, seu obligatione f. II 8. Pur . r. Hic pro Lumm J. Neque enim sequitur, si vis intelligi, hoc modo I quendum, ergo natura obligaris ad hoc modo loquendum,' nisi praesupponas te obligari ad ita loquendum, ut ab altero intelligaris: qualis obligatio in omni casu non adest.. Secus adeo faciens parum sapienter ac imprudenter agis g. 678. - να & g. Is 6. Part. r. Iur. nat.), sed nil facis quod est Mintra jus perstinam alterius c6. a 3 9.Part. I. Phil. Fract. MntP. ..
140쪽
Antequam igitur constet te a communi usu loquendi recedere non debere vi legis naturalis, evincendum omnino est te adita loquendum obligatum esse, ut ab altero intelligaris. Sunt equidem qui ut obligationem vocabulis utendi in sgnificatu recepto tueantur, pactum tacitum hominum comminiscuntur de vocabulis notr aliter quam in communiter recepto significatu utendis. Sed cum pactum tacitum niti debeat voluntate praesumta, num propositio praesens sit sussciens ratio, eam prae-uimendi non immerito dubitat ..149-
Quoniam qui ab aliis vult intelliti, vocabulis uti debet, FhMamen- prout fert usus loquendi . t 48. οῦ mentem fam aiseratum ob a significandam obligatur vocabulis uti debet in eo gnificatu, quem tiois obse
fera usus loquendi- vossi comis Nimirum tunc valer regulae communis : Qui obligatur ad munem finem, is etiam obligatur ad usiim mediorum, siae quibus si-usem --nem consequi non daturi. Vnde vero si obligatio ad mentem suam alteri significandam, suo patebit loco neque. enim una. ejus eademque causa semper estis . . . Ista
Verisas moralis est convenientia verborum cum motati nibus nostris: Vt adeo verum Heat, qui ea cogitat, quae se cogit ralis quid re dicit, veluti νώ judicet hoc esse verum, quod pro vero a se ha- sis... beri ais ; ρhod vehi, quo se vel , ηolis revera, quod se nolli dicit. Non confundenda est veritas logica cum veritate morali. gice enim verum , s quod assirmas fuerir, quod negas non fuerit 3. sos. Log. : at moraliter verum est, si dicas hanc esse mentem tuam, & ea mens tua fr, nota attenta veritate logica, ubi de judiciis sermo fuerito Veritati morali inest veritas Io- .giea, quatenus id in mente tua est, quod verba significant, adeoque quod moraliter verum est subjective verum est etiam logice, licet objective falsum esse possit, ubi logice consideratur. NA. F. I .