장음표시 사용
71쪽
lis, excuseretur a peccato, a quo non excusiaretur, si ignorantia e ubi crassa, ik vincibilis . Si primum et Ergo scit , quod praeceptum obligat ad ieiunandum; nam laoc habet ex siua natura praeceptum, quod obliget ad rem praeceptam : Ergo si ieiunium est ab Ecclesia Pi aece Ptum, quisque obligatur ex tali Praecepto ad ejusdem ieiunii ebservantiam: Ergo frangens ieiunium Peccat mortaliter contra praeceptum de ieiunando , etiamsi non frangeret ieiunitam ex conis temptu, vel ex in obedientia, qua vellet non se subiicere praecepto. Quare dum quis frangit ieiunium ex contemptu,vel ex inobedientia, ultra temeritatis peccatum, quod committeret,contemnendo, ac spernendo leges,& praecepta Ecclesiae, peccat etiam contra praeceptum, quo ieiunium ipsum praecipitur. Ex hac ratione evidenti Dsine constat falsitas illius damnatae Propositionis, & simul ostendi. tur iusta damnatio eius,& qua scandalosa & qua temeraria.
necessitatem vescuntur cibis paschalibus,debent se abstinere a no- civis; nam si cibi Paschales conceduntur ad damnum Vitandum,excibis quadragesimalibus proveniens ς eadem ratione debet quis Propter idem damnum vitandum , ab illis nocivis paschalibus abstinere.
povisur fensus vigesimaequariae Propositionis, s ejus f pias
Vigesima quarta damnata Propositio I ollities,sodomia, s bestialis sunt peccata eju)demspeciei infimae ; ideoque sufficii dicere iv confessione, se procurasse pollutionem. 98 Q Ensus hujus damnatae Propositionis est, non esse Ponendamo distinctionem specificam inter mollitiem, sodomiam, & bcstialitatem. Quare inserunt Authores huius propositionis , quod quando Unum ex his peccatis committitur , quodcunque sit, susticiat, si poenitens dicat in consessione, se procura se pollutionem, noner Plicando nec mollitiem, nec sodomiam, nec bestialitatem. Oppugnatio Propositiovis. 99 ΥΤ Τ clarius procedatur ad hanc damnatam Propositionem
V im nugnandam, notandum est,quod peccatum contra naturam ,quod gravissimum est inter Omnia peccata carnis,quae contra Diuitiaco by Cooste
72쪽
ira praeceptum decalogi: Non maechaberis, committuntur;illud est. quod ordini naturali repugnat in exercitio actus veneret . Et hoc
est commune apud omnes Doctores cum D. Thoma q. IIq. art. l l . Hoc autem peccatum contra naturam tripliciter contingere Potest vel absque omni concubitu , procurando stilicet Pollutionen in ser & hoc modo peccatum dicitur mollities . Secundo modo, qua do fit per concunitd cum vivente alterius speciei;ut si quis coitum haberet cum bestiis:& hoc modo peccatum dicitur hestialitas. Τertio tandem modo , quando fit per concubitum cum perina eiusdem speciei, sed sexus indebiti ut masculus cum mastulo , Uel semina cum firmina :&hoc modo peccatum dicitur Qdomia. Istae
tres species peccati contra naturam communiter assignantur a Doctoribus, ad quas quaedam aliae species, ut impersedis ad persectas
rc ducuntur . Ut si masculus se copularet cum tamina in vase prae-Postero, sodomiam committerent, sed imperfectam ; quia ut dicit Dodior Angelicus, tunc cito non servetur Vas naturale, servatur tamen sexus, stilicet maris cum tamina. Similiter imperfecta ido- mia est, si quis extra vas cum altero masculo pollutionem haberet, etiam ex affectu ad indebitum quicquid dicat Tamburinus J. Inter omnia haec peccata contra naturam, hestialitas est gravissimum; cum per illud non servetur identitas speciei: & accidere potest tam si masculus copulatur carnaliter cum bestia tamina, quam si cimina humanae speciei se copulet carnaliter cum bestia mastulina. His
ioci Impugno nunc sup ad ictam damnatam Propositionem, primo, probando directe contra Authores damnatae Propositionis. illa tria peccata contra naturam esse specie distincta , ct quidem es, sentialiter. Quoties aliqua peccata speciali prohibitione prohibentur,toties illa peccata specie distinguuntur: sed mollities.siodomia,&hestialitas,quamvis sint omnes contra naturam,tamen speciali proinhibitione prohibentur: Ergo specie distinguntur Major est certa, quia una ex rationibus Probantibus diVersitatem specificam Deciscatorum, est diversitas prohibitionis, quibus peccata prohibentur: ut patet de surto sacrilego, quod specie differt a furto simplici, nec rei sacrae,nec in loco sacro commisso;quod furtum sacrilegum,cum prohibeatur speciali prohibitione, mutat speciem in eodem genere Peccati surti. Minor etiam ostenditur ex illo Apost. i. Corint. 6 ubi habetur: Nec molles,nec masculorum concubitores Retuum Dei ρον sidebunt. Ex quibus verbis apparet diversitas Praecepti circa mollitiem,& circa sodomiam . Quoties ergo sunt species diveris, mali istia cuiuscunque aperienda est in consessione:ut constat ex Concilio Trid. stsLIq.cap 3.incip.Ex institutione Sacramenti paenisentiae se.
73쪽
liis verbis: Colligitur praeterea, etiam eas cireumflantias in eo es o ne explicaudas esse , quae speciem peccati mutant, quod De illis peccata ipsa, nee ἀ puduitentibus lutegre exponastur, nec judicibus iu-norescant , S fieri nequeat, ut de gravitate crimisum recte ce ereposit, s poenam, quam oportet, pro illis, paenitentibus imponere.Et subdit immediate. Unde alienum a ratione est, cere,cireu taurias has ab hominibus otiosis excogitatas fuisse. Ex quibus Concilii ver- his constat, circumstantias mutantes speciem , ut in Proposito sunt
mollities, Ibdomia, di bestialitas, esse necessario explicandas in consessione: & non sufficit dicere: Procuravi pollutiouem. tot Secundo: dato ,& non concesso, quod illa peccata contra naturam non essent specie distincta, adhuc tamen necesse est illa,ut distincta explicare in consessione. Primo,quia etsi non diversificentur specie,diversificaretur salte modaliter, quatenus di versu m mo- du haberent exercendi copula contra natura; sed huiusmodi diversias modi est explicanda in consessione ' quia saltem in aliter variat malitiam, & sundat difformitatem uiuersiam contra distinctam prohibitionem: Ergo &c. Quare diversitas peccandi, absque alieno concubitu:quod est mollities;vel peccandi per concubitum cum Vivente alterius speciei: quod est bestialitas;vel per concubitum cum
per na ejusdem speciei; sed sexus indebiti , quod est sodomi a ; necessario explicanda est in consessione. Et hoc quidem, tam ad integritatem consessionis, qua m ut consesiarius certificetur , quodnam peccatum fuerit commissum. Narm si quis commiserit peccatum so- domiae, & in consessione diceret ut praetendunt Authores damna. tae Propositionis ) procuratii pollutionem , iam tolleretur de medio castis, Episcopo reservatus circa sodomiam persectam. Quia possct consessarius,stando dicto paenitentis, eum absolvere, putans, poenitentem peccasse peccato mollitiei, quod Episcopo non est reservatum: Quod fieri nequit absque praejudicio absolutionis, & in fraudem Sacramenti. Unde concludendum est , ob tot inconvenientia, merito fuisse , ut scandalosam, damnatam myradictam propositionem, quod scilicet, mollities , sodomia, & hestialitas non sint peccata specie distincta; & quod stilliciat dicere in consessione ,se procvrasse pollutionem.
74쪽
Axpovisur sensus vigesimaequiniae Propositionis, s ejus sal .
Vigesima quinta Propositio. ω habuit copulam cum soluta, sarisDeit coufessionis praecepso, dicens et commisi cum Ioluta grave peccarum contra capitatem, non explicaudo cutilam.
io a C Ensus huius damnatae Pi opositionis est, non esse nec armexplicandam copulam in consessione , quam quis habuit cum seluta , & putant Authores hujus Propositionis, miscere, si Poenitens dicat: Commisi graυe peccatum cum soluta confra capita
Oppugnatio Propositionis. Io3 C Vppono tanquam certum apud omnes Doctores , circum. I stantias, sive mutantes si eciem, sive aggravantes notabili ter Peccatum in eadem specie, este necessario aperiendas in confes sione. Quod etiam docci Concilium Tridentinum cit .seiLIq.caP.I. de illis Praesertim, quae speciem mutant, relat. Inum. l . Vbi alienum a ratione Vocat eum', qui docet, circumstantias has ab hominibus otiosis excogitatas suille. Id etiam asserit can. . eiusdem sessi his verbis: Si quis dixeris , in Sacramento poenitentiae ad remissionem peccatorum nece sarium non est e jure Κυruo, confiteri omnia, essitula peccara mortalia , se. ta circumstavrias , quae peccati1peciem mutant, sci anathema sit. Istae circumstantiae, quae mutant speciem, de fide est, quod sint necessario confitendae, Praesertim quia Peccata, his positis circumstantiis, fiant contra diversas virtutes, & conistra diversa praecepta : ut esset stuprum, quod est contra castitatem,& contra iustitiam et unde in confessione non sufficit dicere peccavi Peccato fornicationis, Vel contra castitatem, sed paenitens tenetur Sicere: Peccaus peccato supri.
hiliter aggravant peccatum in eadem specie, sunt illae , quae quantumvis crescant in infinitum , tamen non habent speciem peccati mutare;licet habeant mutare judicium consessarii ad imponendam hanc, vel illam poenitentiam: ut si quis peccaret peccato incestus, intimior gradu alio aggravaret peccatum in eadem specie rei sit e Rset in primo gradu, esset maius peccatum,quam si eu et in secundo,& si in secundo esset maius,quam si esset in tertio.Quare aliud iudicium efformaret consessarius Per cognitionem, di scientiam habi
75쪽
tam de gradu atione peccati , quam si paenitens simpliciter dicat:
tot Quantum nunc spestat ad impugnationem supradictae damnatae propositionisi arguo sic . Vel soluta , cum qua quis copulam habuit, est amnis, aut consanguinea, vel non. Si est amnis, aut con sanguinea, tunc cum haec circumstantia asianitatis, vel consanguinitatis mutet speciem in genere luxuriae, non sussicit dicere: Peeca vi peceato eontra capitalem alias quis posset licite tacere circum-ctantiam mutantem speciem; quod est contra Concilium cit. si non est amnis,vel co sanguinea;tunc,Vel copula,qua cum illa soluta ha Duit, fuit in vase naturali vel contra naturam, seu in vase praeposte ro: A sic etiam habetur circumstantia mutans speciem; nam in Vasenaturali est simplex fornicatio cum soluta; in vase vero praepostero est contra naturam, specie distinctum a simplici fornicatione: Ergo quomodocunque sumatur illa copula cum soluta non sufficit dice re in consessione '. Pecca Di contra eastitatem ; sed necessario explicanda est copula. Et alitersentientes,ut haeretici reputandi sun quia adversantur citato Concilio. io6 Deinde: peccatum contra castitatem est peccatum generi cum contra istam vi rtutem ; sed Con .citatum vult, & quidem ex divino praecepto, peccata este manifestanda, quo ad Meciem, circumstantiam,& numerum: Ergo non susscit poenitenti si dicat, Pec
eaυi contra eastitatem. Tandem sicuti non est idem exercere astris venereos cum muliere soluta, scilicet per amplexus, oscula. tamis,&c. ac se cum muliere copulare ; ita diversam materiam constituit copula ab illis actibus venereis contra castitatem; sed materia consessionis eo modo, quo est contra praeceptum, aperiri dehet in consessione : Ergo si peccatum contra castitatem est per copulam, eΚ l,licanda erit copula in consessione . Ac per consequens , ut scanda-osa , ct in fide suspecta damnata fuit supradicta propositio et s. qua
praestimebant ipsius Authores , auferre de meato circumstantias Peccatorum , ct necessitatem eas explicandi in consessione.
Exponitur sensus vigesim extae Propositionis, ejurfalsitas
Viges masexta damnata Propositio . Quando litigantes habent pro Ib opinio ei aeque probabiles, potest Iudex pecuniam accipere pro forenda jeotentia infaυorem unius prae alio.
76쪽
tes ad vineam aliquam V.G.obtinenda, & pro iure utriusque sint aequalis probabilitatis rationes, ita ut non manis urgeat ratio ex parte unius quirin alterius : potest ut putant Authores hujus damnatae Propositionis Judex,coram quo pendet causa utriunque litigantis, accipere pecuniam ab uno, & pro isto, seu in favorem illius, serre sententiam . Hic est sensus damnatae ProPositionis.
Oppuguatio hujus Propositiouis.
Io8 R D vertendum est, propositionem probabilem esse talem, vel probabilitate intrinseca, vel extrinseca ; vel simul intrinseca , & extrinsieca. Tunc propositio est probabilis intrinseca probabilitate, quando habet pro ipsia probabiles rationes . quibus tuetur, & quibus solvantur argumenta in contrarium . Tunc est probabilis probabilitate extrinseca,quando pro ipsa stat Doctorum authoritas,& sequela;ita ut plures Doctores eam defendant. Tunc tandem est probabilis,lum intrinseca, tum extrinseca probabilitate, quando. & habet rationes emcaces ad ipsam tuendam , Per quas etiam ituuntur argumenta in oppositum: & in stuper habet Doctorum authoritatem, & sequelam. Unde fit, quod illa est magis Pro 'habilis ab intrinseco, seu probabilitate intrinseca, quae essicaciores habet rationes; & illa est magis prQbabilis probabilitate extrinse'ca, quae plurium. & majorum Doctorum fulget authoritate. Si Vc ro sint duae opiniones aeque probabjles, vel sunt aeque probabiles probabilitate intrinseca; vel aeque probabiles probabilitate extrinseca , vel utraque probabilitate sint aeque probabiles.
Io9 His notatis, contra asterium damnatae propositionis, arguo sic. Vel Iudex cognoscit, quod litigantes habent rationes aeque probabilcs, itaui non magis pro una parte, qui m pro alia serenda sit sententia: vel non cognostit rationes pro utraque Parte probabiles. Si cognoscit, rationes este aeque probabiles, injustitiam face rei uni parti, pro qua sententiam non pronunciaret. si ab illa parte Pro qua fierret sententiam , pecuniam reciperet. Probatur hoc asse sumptum; quia potius Iudex moveretur intuitu pecuniae ad se reta' dam sententiam in favorem unius, quam ex iustitia, quae probabi-, liter staret pro hac parte; nam Iudex tunc non moveretur a ratita
nibus, & juribus stantibus pro hac parte, sed a pecunia ipsem cor' rumpete,ad hanc incit naiadu potius, quhm ad aliam.Tum etia quia: altera Pars, cum haberet rationes aeque probabiles, iniuste io iti-rC Pri Uaretur: cum saltem per rationes aeque probabiles, quas ha beset, Posici cum suo competente devenire in compositionem, di
77쪽
videndo scilicet rem, ad quam aequale Ius uterq; habet: Ergo dum
Ius ad se componendum amitteret altera pars, contra quam emanaret decretum per Iudicem, qui pecuniam reciperet a parte conistraria, iam Iudex contra iustitiam peccaret . Si non cognoscit rationes pro utraque parte aeque probabiles, ct Putat magis esIe pro illa, pro qua non fert favorabilem sententiam; a Qrtiori contra iustitiam peccat, quia tollit Ius magis probabile unius,ut detur alteis ri, & tollit causam ab eo, ad quem de iure sipectat . Si vero putat, rationes esse magis probabiles pro illa Parte, pro qua seri sententiam favorabilem ; tunc etsi excusetur ab iniuititia , nequit tamen excusari ab aviditate;quia Potius decerneret ex aviditate Pecuniae, quam ex inclinatione iustitiae . Ratio huius est, quia ista pars, quae Iudicaretur hahere rationes magis probabiles, ius haberet ad causam pro ipse: Ergo conserendo De cuniam, ut pro ne sententiam habeat, iam emeret ius suum ς sed absque iniustitia nemo cogi potest ad emendum ius Qum: vel si sponte daret pecuniam, nemo potest absque iniustitia ius alterius Vendere: quod eveniret in casu. Ergo nullo pacto, quando rationes sunt aequὲ probabiles, esto quandoque sic non cognitar a Iudice, potest hic ab una parte pecuniam reincipere, pro serenda sententia in favorem istius: & consequenter ut
scandalo sit, & praeiudicativa iustitiae damnata suit siuprauicta pro- postio 26.
ARΤICULUS XXVII. Exponitur sensus vite inseptimae Propositionis, s ejusfalsitar
Vigesimaseptima damnata Propositio '. Si liber sit alicuius junioris, s moderni, debet visio censeri probabilis, dum non coui at, reie iam esse a Sede Aposolica, tanquam improbabilem. ii oe Ensiis huiuq damnatae Propositionis duo asserit : primum,
quod quando quis Qit, aliquam opinionem esse reiectam a Sede Apostolica ut improbabilem,non possit eam sequi: Quod quidem verum est; alias ut temerarius, ct haereticus reputandus esici qui contra determinationem Ecclesue doceret. Secundum, quod asIerit, est,quod dum non constet, opinionem alicuius moderni esse retestam,ut improbabilem, 1 Sede Apostolica,possit eo ipsis censieri probabilis . Hoc secundum est falsium, & erroneum, ut mox Ouznclama
78쪽
Ita Q Vppono ex dictis num. Io8. opinionem posse esse probabi- lem ab intrinseco,& ab extrinseco. Insuper suppono, posscesse probabilem speculative,& practice. Est probabilis speculative.
quando habet rationes,vel Doctorum authoritatcs probantcs,hoc
esse licitum,vel illicitum,abstrahendo a circumstantiis in Particulari. Est autem probabilis practice, quando prudenter judicat, hanc actionem esse licitam, vel illicitam, cum his, vel illis circumstantiis in particulari. Exemplum utriusq;opinionis Probabilis: est speculative probabile, posse ostensium coram Judice querela iacere contra ostensorem: & hoc quidem est tantum probabile speculative ; quia probabilitas ista speculativa praescindit a circumstantia in particulari , ratione cuius ostensus gaudere possit de Vindicta exercita a. Judice contra ostensorem. Est practice probabile , quod mutuans centum C o,ratione damni emergentis,& lucri cessantis, potest licite lucrum acquirere;haec opinio est practice probabilis,quia prudenter iudicatur , hanc actionem esse licitam cum his circumstantiis lucri cestantis, & damni emergentis. In hoc secundo casia opinio est etiam speculative probabilis,quia habet rationes, & Dodtores ipsam tuentes.
Ita Insuper suppono,in moralibus sequendam esse opinionem practiost probabilem, non vcro illam, quae tantum speculati Ue probabilis est: quia opinio, quae tantum speculative est probabilis , &non practice, est periculosa,& inductiva peccati: ut patet in exemplo allato de eo,oui coram Judice ostensorem accusat ubi adest periculum gaudendi de malo ostensi, ris , non ex motivo iustitiae perdudicem exercitae, sed ex odio . Tandem suppono, opinionem aliquam posse esse magis probabilem, & minus tutam; & aliam minus probabilem,& magis tutam. Aliqui volunt,semper sequendam esse opinionem magis tutam, esto sit minus probabilis: quia magis tuta minus exponitur periculo peccandi. Alii Doctores volunt, esse su- quendam potius magis probabilem, quam magis tutam; quia cinnmajori probabilitate , quis habet magis prudens iudicium non e randi : quod siasticit in materia morum, etiam ad peccatum Uitandum. Quicquid sit de hoc, me remitto ad ea,quae dixi in s. disp. lib.
ii 3 Quantum spectat ad nostrum propositum,impufino sita Pra- dictam damnatam Propositionem ex eo, quod dicit , quando non constat , opioionem alicuius moderni esse a Sede Apostolica reiectam, censendam esse probabilem. Quia opinio est alicuius Docto,
79쪽
ris moderni, & in morum materia periculos a non debet censeri ah-1blute probabilis ; dum per hanc opinionem Praesertim relicerentur opiniones aliorum Doctorum , vel ut imProbabiles, vel ut mimas probabiles: Ergo non per hoc , quod sit alicuius Doctoris ino. derni,censenda est opinio probabilis. Probatur assumptum;quia in materia morali, quasi bet opinio suum habet authorem, Si sorsian maioris notae, quam Doctoris moderni; dc tamen non omnis opinio
in moralibus censenda est probabilis; imo multae, ut improbabiles, saltem practice , quia scandalosae , damnatae sunt. Ergo quamvis opinio sit moderni, δι Iunioris Doctoris, non Per hoc censieri debet probabilis; nisi de eius probabilitate aliunde constet; Sc insit per ut probabilis approbetur . Deinde Doctor modernus non habet ex se, posse facere opinionem probabilem, sed illam , ut probabilem alii Doctores debent approbare; alias posset hic Doctor dicere, &rationibus probare, quod est contra omnes Doctores, Sc per hoc eius assertum existimari probabile: quod non est dicendum. Qua- propter opinio cuiuscunque moderni Doctoris , nisi de eius proba hilitate constet, non est censenda Probabilis , non obstante, quod,
ut improbabilis non sit a Sede Apostolica reiecta.
Exponitur sensus vigesimaeoctavae Propositionis,Wejusfalsitas. demonstratur.
Vigesimaoctava damnata Propositio. Populus non peccat, etiamsi absque ulla ea a non recipiat legem, a Principe promulgatam.
arq QEnsus huius Propositionis damnatae est, quod populus nono habeat obligationem acceptandi legem . a Principe promulgatam; dc ideo putant Authores istius Propositionis, quod Populus non peccet, ipsam legem non recipiendo, etiamsi illam non aecipiat absque ulla causa. pravatio Propositionis. iis T Ex communiter definiri solet. quod sit ad honti commune oris
uaditio, promtistata ab eo.qui curam publicae communitatis habet, eum voluntate perpetuo oblitaudi ad illius objervantiam. Αti hac lege dimanant praecepta observanda ab iis,qui subduntur legi.
Suppono ex dis de Lege,quod Lex alia est aeterna, qua secundum iudicium practicum cognoscuntur , Deo aliquae veritates practicae Disit jgoo by Cooste
80쪽
cae ab aeterno, a rationali creatura observandae : quae vim ha fient creaturam obligandi ad observantiam ipsarum veritatum: ut 1 natistae r Deus es colendus , Deus eri amavor, se. Alia est naturalis, quae ab aeterna derivata est, & dicitur naturale lumen, nobis a Deci
inditum, quo iudicamus, hoc esse bonum , ct lic prosequendum; hic illud malum, α sic fugiendum: ab hac aliqua praecepta dimanant; ut Quod tibi unu vis, alteri ne Iacias, Sc. Alia est positiva , quae Ordinatur ad bonum commune; & huic legi competit siupradiet a cle- sinitio. Haec autem Lex politiva, vel est Divina, quae sita ij cet immediate traditur a Deo ad aliqua obserUanda praecepta , ut homines per illorum observantiam pervenire possint ad Ccelestem Beatitudinem; & alia est humana, quae ab homine ordinata est ad bonum servandum, scd 1 Deo est regulata; quia est ordinata ad honeste vi Vendum . Haec tandem Lex humana alia est Ecclesiastica, quae scilicet ab habente potestatem Ecclesiasticam ordinata est, qua traduntur Praecepta quaedam observanda in ordine ad bonum sirperinnaturale consequendum, & ad poenam aeternam fugiendam. Et alia est civilis, quae a Principe seculari, potestatem habente, Ordinatur
ad bonum publicum, & ad Reipublicae felicitatem. His suppositis
II 6 Nunc impugno propositionem damnatam . Vellex, quae promulgatur a Princi pe est Ecclesiastica, vel civilis . Si Ecclesiastica, non requiritur Populi acceptatio, ut ponat obligationem ad sui observantiam. Probatur hoc auumptum; nam Ponti fiex in decidendis condendis,& promulgandis legibus potestatem accepit a Christo Domino , dicente D. Vetro : uuatiuuque ligaverissuper Ter ram , erat ligatum is in Coelis, Sc. Ergo ut lex Ecclesiastica habeat vim obligandi in conscientia, non est necessaria acceptatio Populi: Ergo dum. Populus illam non recipit , mortaliter peccat. Τum etiam, quia omnis lex humana positiva Ecclesiastica , quae non sit Pure poenalis , habet vim obligandi in conscientia , & siub culpa, nulla polita populi acceptatione 1 Ergo populus , esto non recipiat legem Λ Ρontifice promulgatam , adhuc ad observantiam illius tenetur. Si vel o lex est civilis: quamvis Principes sint a populis instituti ad gubernium publicum , tamen durti Rempublicam guher naui, habent absolutam potestatem , ct non dependentem h subdi tis: Ergo subditi manent obligati ad acceptandam legem iustam a Principe conditam, & ab eo promulgatam. Nam quoties potestas est absoluta, & absque dependentia a voluntate subditorum,potest Princeps uti sio absoluto dominio ad condendas,& promulgandas leges; sied lex, quae iusta est, ex ipse promulgatione habet vim obli
gandi subditos, eosque legi subiiciendos: Ergo etiamsi subditus il G a lam