장음표시 사용
191쪽
ynt, quando Princeps sacris Romanis addictus est, agunt. Plane interdum prudentiae regulae suadenti ut subditi hic, pro Ecclesiae hae statu, non rigidi nimis sint, sed aliquid, de iure suo, remittant ut m net
g. xlx solemne est, ut preces publicas: Pro quidusdam personis, nominatim fianti Qui mos antiquissimus est,& uerosmile;
eum coepisse, posteaquam agapis, per desuetudinem, abrogatis oblationes, quae a fio delibus fiebant Ecclesiae,&Clericis,sicceti serunt. Tunc enim uelut ex lege gratitesdinis, osserentium nomina, coram altari. inter missarum solemnἱa ex diptuchis, ii tabula quadam, recitabantur,in Deo speciatim commendabantur. Apud Proterstantes haec nominum memoratio e sugge stu, finita concione, in precationibus solemnibus, quae praelegunturi fieri solet ExX. Neque uero preces, pro singulis. improbandae , si modo abusus absit ad quem refero, quod saepe tantum honoris,& decori publici, causa exigantum, inter Pastores etiam non desint, qui non tam ex sin-
192쪽
Pawκ PVALET RELi Li TVRciAM. 6 Cero in pio corde, ut fieri debebat, sed Iucelli intuitu, easdem fundunt ut apud multos cum reliqua pietate, etiam hae preces, in pudendum commercium, transiisse uideantur. f. XXl. Videamus nutic, quibus competat ius, preces publicas pro sese exigendi. Primo igitur huc, sine dubio pertinet Summus imperans quamcunque religionem is profiteatur. Quod ipsum lus Diuinum e presse praecipit. r. rim. II. a. idem intelliingendum de Augusta, liberis, fratribus, totaque Domo Principalis prout ipse Primceps ordinauerit A cuius uoluntate etiam dependet, utrum & qua formula, pro Panagiatis, item pro illis, cum quibus pactum cra raternitatis initum, orari debeat. Qiipd si, de principatu, inter aliouos dis sit. penes eum, qui possidet, directio precum
publicarumeti quippe quae ad commoda
possessionis pertinet. f. XXll. Praeterea ius publicarum precum habet Patronus, seu Collator in memoriam accepti beneficii quo uel fundando, uel dotauido, Ecclesiam affecit PatWno igitur extraneo hic honos non debetur, magistratus tamen, etiam inferior, loci, eo
193쪽
sae recepta consuetudine, quae inprimis spectari debet. g. XXIlI. Pro aliis ordinarie .statae
preces, nominatim haud fiunt adeo ut ne Inspectores Praefecturarum, bie ling. 43auptaytute neque Quaestores, in zmtizeute, regulariter nominari soleant. Vid. B. Belerus ad Carpet spmd εις L. II def. υ. saeo. Extra ordinem tamen reliqui omnes, ut pro se speciatim propter causam inci dentem, apud Deum intercedatur recte petunt, u C. ob morbum, imminens pue perium, longinquum iter, desponsationem. bi tamen, quantum fieri potest, praecauendi sunt abusus, qui passim irrepserunt, ne uel ob causam leviculam, aut omnino fallam, publicae intercessiones permittan
. f. XXlV. Pro aegrotantibus, quando spes reconualescendi decollauit, hac formula orari solet 'littet hethlida bas mori te mandinales rimisilichen Semeinde eriuraet obtrbelei hi get, et hi 'libe denethen un verges hen molle, bellastichen habe ex in stinent perahi aut gelhan. Vbi quaeri solet, an hoc
ipso, iniuriarum actio remissa, censeatur Communis sententia est negatiua; quam iuuat, quod plerumque aegrotis ignoranti bus, tales preces expeti, fundi, soleant,
194쪽
qui proinde iuri alias competenti, nullo modo renunciasse, uideri queunt. Accedit, in Saxonia, noua ratio, quod ibi hodie actio iniuriarum abrogata sit, in eiusque locum simplex denunciatio successerit, quae, ob interesse publicum, continuatur, eis quis priuato iuri suo, nuntium remiserit. Sed fateor me nuncuam iniuriarum actiones, a uindictae cupiditate . animi rancore, ut fieri solet, prosectas, cum prin-eipiis ueri Christianismi, conciliare potuisse; ut proinde satius sit, eas quouis modo restringi H im pediri, quam promoueri. Add.
Boesmer. Diff. de mustitia actionis iniuriaram, inprimis c. o. g. uis.
q. XXV. turi, preces publicas exigendi, respondet in Parocho obligatio, eademque perfecta, ut illas petentibus etiam priuatis, regulariter denegare haud queat. Quamuis, propter factam denegationem, iniuria. rum actio non facile permitti debeat. g. XXVl. Etsi uero liberum cuiuis sit, iure precum sibi competente, uti uelit, nec ne Quod si tamen eodem utatur, non puto, Parochum ordinarium praeteriri pos, tum, quod praeteritio talis speciem contemtionis habeat, tum, quod coniuncta sit cum iactura honorarii quod pro huiusmodi precibus, praestari solet. Quinimm m.
195쪽
i MCM.VIII. Dconiciorinonis CincAro, praeter Ecclesiam parochialem, simul etiam in aliena, tales intercessiones licite Gant, non dubito cum se, Parocho ordina. ri nihil omnino decedat.
g. XXVll. Sieuti uero a precibus omnis uanitas abesse debet, ita sigillatim Pompa titulorum studiose uitanda. Nihil enim mi,
nus homini peccatori conuenit, quam, magnis lamplis elogiis circumseptum, cum Deo loqui uelle; ubi uel maxime meminisse debebat, se nil nisi puluerem, S umhram. esse. Quamobrem haec, in titulis, super hia a precibus publicis sapientissime pi scripta est, in Saxonia duobus Mandatis Rogiis A. t to emissis, quibus cautum Dau in
196쪽
refert B. Hormus, in annot ad Misis Jus cam
f XXVlli Publicis precibus contradis stinguuntur priuatae, quae passim, ad pulsum campanae de meis Iocte publica autoritate, fieri solent. Cuius generis sunt illae quae in Reeess. Impi de A. No s. FLmandatae sunt. Easdem approbat,4 inculcat orae Ecce Sax are gen p. in m. Ad eundem censum, suo modo pertinent horae Cannnicae, quae tamen fere in merum .pus operatum, ut alia pleraque etiam im ter Protestantes, degenerarunt.
f. XXlX. Partem Liturgiae constituunt quoque saeri hyiunt,in musices Ecclesiasticae, etiam instrumentalis, speciatim ordiganorumineumaticorum, usus; qui per se adlaphorus est. Abusus in eo consistit, quod, qui illam exercent, fere tantum in
197쪽
i r Αν Vlu DE Oppicio PAsmnis CincAregulas artis suae intenti sint. saepe Operam talicam potius, quam musicen sacram. repraesentent. Quo ipso tamen uerus, pius, illius usus haudquaquam tollitur. g. XXX. Hymnos in lingua, populone nacula, cani debere, res ipsa poscit; cum alias niilla sere ad hunc utilit s. fructus, inde redundet. Add. r. or. XIV. 7. R L sρ q. Quales uero hymni canantur, nihil imterest; modo nihil quod a principiis uerae religionis abhorreat complectantur. Qvqintuitu cauendum, ne libri cantionum promiscue, sine censura, in publicum prodeant recentioribus etiam bymni ueteres,& in Ecesesa dudum recepti, ac approbati. quales prae ceteris Ambrosiani, α B, Luthero compositi, sunt, merito praeferun
f. XXXI. Peculiarem hymnorum speciem constituunt Collectae, quae a Ministro Ecclesiae omnium quasi uota ac preces, colligente, unde ipsum nomen ortum esse uolunt, cantando recitari solent impro hat eas vi salse traducit, tu ius Iun. in Digde Iare Sabbasio. Sed is quidem nordum in cirpo quaerit cum nihil omnino referat, utrum preces simpliciter, an percantum, ore proserantur, si modo, ex pio,
sincero corde prosectae sint. Qualis
198쪽
nimus si desit, seniper reiici, improbari merentur,quocunque demum modo ab homine fundantur. Optandum tamen, ut huiusmodi Collectae, quantum sine innovandi studio fieri potest, potius germanice, quam latine recitentur. Notissimus etiam est hymnus glorificationis G ia fit Parri. s Fili , u risui S cui uerba: Sicut erasin 'incipio , nunc, semper , ex Decre. to Synodi Nicaenae, in odium Arianorum inserta fuisse, commemorat Strauch in A
s XXXll. Quod, tempore lusus publi-
hi, musica instrumentalis in Ecclesia, eesset nihil habet, a ratione cultus Diuini, alimnum; eisii dissentiat Staio Inst. Fur Can L. II. t. ι. g. o. Sicuti enim musices usus, in Ecclesia, ad res per se indifferentes, pertinet, ita etiam , illius intermissio, eodem iure, censeri debet. Add. me en DF. de Luctu
g. XXXIil. Denique Liturgiae aliquando,
uelut adminiculum cincentivum pietatis, accedit eiunium, ag gaitin, quod in abstinentia, a cibo iotu consistit. Hoc, Jure Diuino, praeceptum haud est; adeoque a Christiana libertate pendet; nisi eius neces statem ex humana imponat.
199쪽
i CAp. lx DE OFFita JvRE PASTORIS XXXIV. Liuuet igitur, ieiunia publica indici non posse, nisi ab eo qui reliquam Liturgiam ordinat h. e. qui summo iure circa sacra, gaudet is proinde etiam definit, quale ieiunium, totale, an P3γtiale esse, item, quamdiu durare det, eat. Dispensatio etiam locum habet, sicut in liis legibus humanis in casus necessitatis, v. g. intuitu. aegrotantium, exceptus intel
INter res nullius, actuin potentia, ut Icquuntur, tales i. e. quae in commercio esse nequeunt, lure Romano reserunturres, quae luris Diuini esse dicuntur. Sunt illae rursus triplicis generis, Sacrae, Rel giosae in Sanctae. g. ll. ex causa cur tales res comme cio humano putarentur exceptae erat con secratio. Namque res sacrae diis superis,
religiosae diis inseris, es sanctae, semideis,
200쪽
seu heroi hus dicabantur. Quamobrem eas dominio deorum subiacere, Romani ce sebant, in quod homini, inuolare, nefas esset.
I. ill Hac uero superstitione inter nos, cessante, dominium rerum sacrarum, &i ligiosarum, penes Ecclesiam est suprema uero, in eas, potestas, nec non dominium rerum sanctarum, Principi competit. 9.IV. A rebus sacris, differunt res, quae Ecclesiasticae audiunt illae immediate. hae uero mediate eultui Diuino inserui- Ecclesiastica bona, rursus duplicis suntgeneris Vel enim fructus, inde redeuntes, Ecclesiae uel personis, cedunt illa stiriben. Σ utere, in sensu stricto, haec autem,*fari utere, appellantur. g. V. Alia quouue, inter utrasuve res, di erentia in effectu, cernitur. Namque res sacrae, extra casum necessitatis, S pietatis alienari haud queunt in ecclesiastucis uero alienandis sola utilitas sussicit. Praevia causae cognitione is mediante Consistorii Decreto, approbata. f. l. Acquiruntur bona Ecclisae per amortigationem, desinunt uero, persecuta,
risationem, quam uulgo appellant. g. Vlh Acquisitioit, non solum per inestum inter uiuos sedin ultimam uolunta