장음표시 사용
211쪽
is Chr. X. D Jva E TEMPLORUM. tundi, nisi aliud uel conuenerit, uel consue' tadine introductum sit. g. lx, Partes tenapii extantioris sunt. Chorus,Gremium,& Narthen Chorinomine uenit locus ubi altare constitutum est quod hodie, in extrema templi uersus Orientem, parte fieri solet. Habetur is locus, prae ceteris, honoratior unde regulariter soli b cclesiae ministri in eo consi. dent, exclusis laicis. Vid. e. i. Od uiri es hones cor Nisi quod Patrono etiam isti nos concessus fuerit id quod, apud Protestantes, non tam rigide obseruari, sed alii otiam laici admitti solent. f. X Gremium, alias quoque, nauis templi audit; ubi auditores conueniunt in eo lerumque etiam suggestus, her religi. tuis, collocatur; qui a cancellis, quibus cingi solebat, hodienum Ean et uocatur. Alicubi tamen, etiam in Choro, imo in ipso stari, eiusdemque speriori parte, umbo
erigitur e gehetast ganhelclum stilla her,
ou& Narthe notat locum templi extremum, olim poenitentibus destinatum unde hodieque locus peceitorum appellatur. Gractum hoc uocabulum serulam signifi- cst, sub qua puenitentes esse censebantur,
facultate, gremiunt intrandi, iisdem ad
212쪽
β. XI. Sed de subselliis templorum,ste, Stusu, eorumque iure, nunc plenius endum. Haec sunt in domini Eccle-Mae usus uero est singulorum, idem qua nunc liberior, nunc adstrictior, pro diue litate eoruni Sunt enim stabsellia ecclesiastica triplicis generis. Primi generis sunt illa, quae certis personis ossicii intuitu.
ic. Quorum usus non diutius, quam ossi cham, durat adeoque nemini ossicialium. oblato licet pretio, ad dies uitae concedi
set micten. Unde.nec regulariter, eius m- tibus, uel exstrui, uel reparari debent; sed hoc onus uel ab ipsis ossicialibus, uel ex
Minio publico ferendum; nisi uel pactum
213쪽
ε88 Ch p. X DE Jun TEM 'Loa v M. uel consuetudo contraria, ostendi possit. B.
m. in annot ad Scsue L. II. t. r. f. s.
s. XIll Altera classis conti iet subsellia hereditaria, Utb, C tutile, quorum usus ad
heredes transin, adeoque horum natura extraordinaria est, Ma regula deflectit. Namque regulariter, non iure hereditario, sed tantum ad dies uitae, subsellia concedi debent. Vid. ωd. Def. Sax. r. I. uerbis: Eo
mrden. Vnde etiam, in concessione in selliorum hereditariorum, nisi aliud ex presse actum si tacita conditio reluitionis, pro modico honorario, ab heredibus ficiendae, subesse intelligitur. Vid. B. Hormus, .
s. xl V. Transit uero usus horum sublabsorum, ad heaedes, uel cuiuscunque gen ris, uel solos descendentes, aut consanguineos prout inter eorum structores, seu possessores, Ecclesiam, conuenerit. mne enim ius ab huius concessione pen, det, cuius formula proinde, ante omnia, inspicienda est. Unde etiam horum pro- Prietas, penes Ecclesiam, manet, inimvato autem, nonnisi dominium iuris ali. cuius, quod potissimum in usu ex pacto, ad
214쪽
CAp. X. DE JO TEMPLORVM. Dad heredes transitorio, consistit, transferiatur exemplo sepulcrorum hereditariorum De utrisque actio confestaria utilis, nec non remedia possessoria competunt.
f. XV. Eiusdem generis sunt capellae, quas uocant hi Eapellen, mrden latu gen ,rc. item subsellia, certis aedibus, fundis, item certis familiis, adscripta quae itidem mutato possestare, reluenda sunt. inter quae hoc inprimis discrimen est notatandum, quod illa perpetuo ad aedes, seu praedium pertineant, adeoque ad quem. uis posse rem, cum illis, transeant, haec uero, extincta familia, ad Ecclesiam reue tantur, quae deinceps libere de iisdem di sponat. g. XVl. Ceterum ex dictis liquet, in huiusmodi negotiis, cum Ecclesia, emtionem uenditionem, aut similem contractum, subesse quocunque demum pallio tegi soleat. Vt hinc, subsellia Ecclesiastica, non simpliciter extra commercium esse liquido appareat cum eorum usus quotidie, certo pretio, redimi soleat. Nihil enim magnopere referre puto, utrum pecunia, pro qua ille conceditur, pretii, pensionis, honorarii, aut oblationis, nomine ueniat utrobique enim contractus indicatur, qui rem non prorsus extra commercium constitutam, utique
215쪽
utique supponit. Aliud de ipsis templis dicendum quae sgillatim spectata, hodie num extra commercium esse selent. Ne e ah sonu mi ut aliud iuris sit in principali, a liud in accestario. Unde nec, in definiensido praediorum pretio . templorum ratio, habetur . hie tirthen verben, bellienen ii ter illi nanishlaggebrachi. g. XVll. Tertia classis complestitur subsellia communia. Quae rursus, pro diuersitate sexus in ea, quae uiris,in illa, quaei seminis destinata sunt, Erinnex inb aBel bet,Etui se distinguuntur in genere auqtem . bsellia templorum, ad res immob les, ciuiliter tales, reserri possimi, prome destinationem , ad perpetuum eorum m
s. X UllI. Cum subsellia sint in dominio Ecclesiae ut dictum consequitur, ea exstrui non posse, absque Parochi in aedimum Ecclesiae, consensu , quippe penes quos
est cura in administratio, bonorum Eccle-isae. vid. ordo Eccluax citi re gen siti
ψoauci merden Circa piam structura inprimis obseruari debet, ne per eandem,
216쪽
CAp. X. DE Jun TEMPLORUM. oi prospectri uersus suggestum,4 altare, os
g. XlX. Praesumuntur subsellia continursia, mon hereditaria, quae ad dies uitae pro certo honorario, ab Ecclesia conceduntur. Quamobrem qualitas subselli rum hereditariorum. intelligitur esse facti, atque adeo, ab allegante, probari debet. Probatio fit, uel per contractum, cum Ecclesia initum, ueI per praescriptionem; cui circa Iubsellia etiam, locum esse, non dubito; quia ut uidimus, non simpliciter sunt existra commercium. Tempus praescriptio. nis, ut in aliis rebus Ecclesiae est o. an. norum cum additamento quadriennii, adpetendam restitutionem in integrurii Ecclesiae competentis Requiritur autem. ut quis tanto tempore possederit subsellia, tanquam hereditaria adeoque initium praescriptionis, ab eo clamum tempore,
computandum, ubi, post mortem possessbris, qui ad dies uitae, illa ab Ecclesia re demerat, heres illa, sub hac qualitate i. e.
tanquam hereditaria, occupauit.
g. XX. Honorarium, pto quo subsellia
redisnuntur, modicum esse nec sacile, nistat posse stare, augeri debet. Unde ima probanda omnino, inhibenda est licitatio, ubi, plus licitanti, subsellia addiculariae.
217쪽
Ita enim, pauperes semper praecludi, manifestum est. Non uero tantum, quid utile Ecclesiae, sed S, quid aequum sat in cum lege caritatis consentiat, spectari debet. f. XXl. Ceterum, in communibus etiam seu non hereditariis, subselliis redimendis ultimi possessoris proximi cognati,d heredes ab intestato, iure protimis eos gaudent, seu aliis praeferuntur. Exercendum uero illud, intra quatuor hebdomades pretio consueto Ecclesiae actu numerato. Vid.
intelligantur cognati late dicti, sine discrimine agnationis, cognationis in specie sic dictae Sola enim gradus proximitas attenditur; adeoque etiam, heredum uocabulo, tantum illi, qui ab intestato succedendi ius habent exaudiendi sunt; exclusis extraneis, testamento forte institutis a) Quod alium quatuor hebdomadum da obitu
218쪽
CARX DE JvRE TEMPLORVM. 93 possestaris nouisti mi, uel ejus migratione ex Parochia, vonSeitatimui eliden abiua currat. Quo posteriori casu, non semper initium illius spatii accurate definiri potest; quod in casu priori secus. yQuod debeant esse cognati & heredes eius, qui subsellia plene acquisiverat. Sola igitur petitio eorum non susscit, de Stul) inu D relit gelo sit, uni iuge subrie bensenn Vid. em .
O Quod, per migrationem, Parochia, lis intelligenda sit, ubi non sola habitatio, sed ipsum domicilium, cum animo, eo in loco, in quem quis concedit, perpetuo
Commorandi, mutatur. Quod etiam contingit in femina, uiro, alibi domicilium habenti, siue Clerico, siue laico, nupta arg. L. N.Τ. d. Re Iudici L ista 3 ad municip. Vnde non amittuntur subsellia, si posse tar, v. g. studiorum, uel operarum, quas locauit, Causa, aut alias, ad tempus, discedat. Ne uero subsellia uacua relinquantur, eorum usus interim, dum absens redit, ab Ecclesia aliis locati potest ut tamen hio qumue pro ixi mi absentis cognati aliis anteferri debe
f. XXlli. Ex dictis facile solligitur, quid iuris, in subselliis communibus,seu non he o redi-
219쪽
i94 CAP. X. DE JvRE TEMPLORVM.
reditariis, Ecclesia habeat, quidue polIes.sores Nempe i) Ecclesia habet propriet, tem, possessores usum a) Vsus conceditur pro certa oblatione, seu honorario uni sor. mi, nec faciis augendo. Vsus usque ad Gnem uitae, uel ciscessum ex Parochia, durat. 4 Alteri a possessore cedi, donari, uel locari usus eorum nequit. Ex quo uel solo liquet ius in subselliis competens,
magis cum seruitute usus, quam usustuctu, comparari posse. Huius enim commoditas, etiam alteri . locari potest, non tamen di lius duratura, quam usus ructuarius uinit. L. n. d. uost D De subselliis his, per test ruentum, aliamve ultimam uoluntatem, in praeiudicium propinquorum,uel Ecclesiae.
g. XXIV. Ceterum, nec illud rationei rei quod Nobilibus, aliisque honoratior,hus, commodiora subsellia assignari solent, quod improbat Brannem in Jur Eces. L. n. c. a. q. . cum utique hi plus ad augendas aerarii Ecclesiastici uires contribuere soleis ant, quam alii. Vnde haec ipsis praerogativa, modo pauperibus subsellia in templo baud desint, inuideri non debet. Add. Berer.
g. XXV. Excessus, seu profanationes, siue in subselliis siue in reliqua templi part
220쪽
CARI DE Jva TEM p Lollv M. in committantur, intuitu loci, grauius punium tur, quam si alibi peccatum sit. Cognitio de illis est ori mixti, sed hodie in Saxonia Eleest per peculiaria Rescripta AA724. emissa, illa ad solum Consistorium spectat. Vt hine, apud nos, iudiei seculari fas haud sit super delictis, in templo perpetratis,
inquirere, aut sontes coercere.
f. X XV l. imagines in templis habere.
per se ad res adlaphoras pertinet. Primis temporibus nullus earum usus, sed postea is, non minus a Latinis, quam Graecis, introductus fuit, ornamenti, non ad Ora tioinnis, causa; quippe quae ad abusus, apud Pontificios, sequior aeuo gliscentes, reserridebet interdictum tamen in meo titidem iudicio, haud male, ne signum Salua toris humi, uel sculperetur, uel pingeretur. L. a C nemini sic Mn. saluat Quamuis illa lex hodie sere negligi, atque insuper haberi, soleat. Sub tempus Resormationis, grauissimi motus, super imaginibus, ex ecclesia tollendis, auctore inprimis Carolo- stadio, exorti sunt; cuius ausibus restitit B. Lutherus, Mittebergam redux populum de uero, nec superstitioso, imaginum usu, quem in templa reduxit, recte edocuit.