장음표시 사용
231쪽
CD. XI DE RELimis Arulpiciis agri Ecclesiae, his sirdei uester, sirtino uilin, quorumin proprietas, d ususDuctus, ad ipsam Ecclesiam pertinet. eorun que fructus illius aerario cedunt. Vt iuue, non ad longum nimis tempus, locari deo hent ne, occasione inde arrepta, possessis- res illos, pro emphyleuticis, uel censiticis. uenditare, incipiant, Hinc Jure an non,
ultra triennium, locatio eorum extendi debet cambitioia in Extrauet de reb eccles non miaen in Saxonia Elin sexennium est definiis tum, ultra quod eiusmodi locationem haud fieri oportet Pensio etiam, seu canon, subinde mutari, atque augeri, iubetur. γα Eces.
LXVIII. Agros parochiales gratis colunt rustici, qui uocantur dotales, si qui adsint, reliqui uero parochiani, pro mercede; qui nec aliis operas suas ante elocare queum; quam eas a cho, pro aequa mercede, oblat
232쪽
ut fieri solet, rusticorum unus in alterum, hoc onus reiiciat, omnes eidem ordine subiiciuntur. Verba e I ita habent et O
ctum, cum Parochi habeant, consequitur. iis non aliter, quam bonum patremfamilias decet, utendum esse, arg. L. s. in D. L. D. ια pr. L. ιδ. f. . usust. Non igitur, pro
arbitrio, Pastori licet, ligna caedere,& siluam deuastaret id quod, cum natura ususfructus exi.
233쪽
1o Ch p. XI DE RELi is AFDlFiCiis, exigit, tum expresse cautum est, in i . IEcὶ Sax ara gensI. ubi tantum permittitur
en uia feriae minis. Subiicitur ratio,
het ominem g. XX. id quoque e. I. inutilitatem huiusmodi siluarum dispositum reperitur, ne in illis pecora, siue a pastore sue a Paris-chianis pascantur, addita ratione, mei hag
Quodsi tales sylvae, Parochis destinatae, deficiant, uel non sussiciant, aequum est , ut de communibus lignis, vin dem emeinde .poth, perinde ut alii de uniuersitate participent, adeoque in horum diuisione Parin chi quoque ratio haberi debet idem disertis uerbis praecipitur, in orae Eccc x.
g. XXI. Praeterea, quae hactenus recensita sunt, emolumenta, Parochis certum si, larium constitui solet, quod plerumque non tantum, in certa pecuniae summa, sed aliis reditibus, consistit. Quod iisdem, omni iure tam Diuino, quam humano, debetur quamuis sorte aliunde habeant, quo se mere,& familiam sustentare pos-iinxν
234쪽
Nte NON REDiTiBvs EcCLEsiAs eis lis sint neque enim idcirco laborem gratis
praestare, tenentur. Vid. Orae Eces Sax art.
g. XX li Christiana tamen caritatis parum memores, illi Pastore sunt, qui, cum alias opibus abundent, a pauperibus paro schianis, tempore inprimis belli, aut alius ealamitatis, siue publicae, siue domesticae, cum rigore id extorquent, quo ipsi facilius. quam uocarere queunt. Tales enim uix cauere queunt , quo minus simplices pa-roeciani scandalum inde accipiant, eosdemque pro mercenariis potius, quam curatori hus animarum, qaheant. Contra uero his, si non omnino egeant, incumbit, hilari animo in sine cunctatione temporalia illis debita praestare, a quibus spiritualia quotidie accipiunt; ne ossicio suo cum angore, suspiriis, fungi, necessum habe ant; praesertim eum , plerisque in locis, tam exigua salaria, Ministris Ecclesiae, constituta sint ut de illis augendis potius, quam minuendis, cogitari par sit. g. XXul Hinc saluberrime eonstitutum, in secret. νοή. . A. Dau die obria
235쪽
euitandas lites, desuper oriri solitas, coli. ducit, salaria li1 inistiorum Ecclesiae matriculae rite inseri. Cuius rei cura ad Consi-
storium pertinet. Vid. B. Beter ad G c. Drud Eet . L. I def. n. Huius cognitioni etiam quod notandun , controuersiae Gmnes subiiciuntur, quae de salariis, aliisque prouentihus, personarum Ecclesiasticarum. subnasci solent. 4. XXlV. Ius definiendi salaria Ministro rum Ecclesiae, eademque uel augendi, ueIminuendi, est penes summam potestatem Ecclesiasticam ut tamen singulis parochianis, quod per se intelligitur, integrum semper sit de suo, quantum uoluerint, adiicere, atque de liberalitate cum aliis certare; quaint tamen, inter parochianos. raram esse, experientia ostendit. Consistoria inferiora, hae potestate, salaria ex aerario Ecclesiastico augendi, non aliter gaudent, quam
quatenus illam supremum Principis Consi-Horium permittit. De ossicio Principis Euangelici circa augenda salaria, & honores Ministrorum E latae . . Thoma δε quod
multis mirum uideri possit pecul Diae s. v.
236쪽
mc NON RrDπinvs EccLEMAnicis. g. XXV. Ex hoc liquet, in Patroni potestate haud essh, quicquam tentare, quod ad diminutionem bonorum Parochialium tendat. Hinc literae Reuersales, quibus Patronus Ecclesiae, cum Parocho, uel ante, uel post susceptum ossicium, paciscitui, de imminuendis bonis, reditibus Ecclesiae, aut parochialibus, omnino improba dae sunt, eaedemque, nec aerario Ecclesiastico, nec successoribus in ossicio praeiud care queunt. Namque tale pactum, con 'tra leges initum, ipso iure nullum est, aliaque omni effectu destituitur L s. C. d. LMuid e quicunque curissu. c. ama. d. Decimae. n. X ut Eccles benesic. sine dim confer Orcocta .art gen Io. Vbi hoc casu, uterquapaciscens, lastor, latronus poenae arbitrariae subiiciuntur. Sunt tamen, qui
putant, huiusmodi conuentionem prae
sertim suscepto iam ossicio initam , intei ipsos paciscentes tantisper subsistere, quam
diu Parochi munus durat. Sed nihil afferunt, quod me ad mutandam sententiam, per mouere possit, quam uel unicum argumen tum, de nullitate actus, contra legem gestu
satis confirmat. Quia tamen utriusque paciscentis, cum aduersiis legem prohibentem agant, turpitudo subest, non abnuo,
reditus, quibus tali pacto se abdicauit, P a num
237쪽
air Ap. XL D RELiuvis AEDiplens, nuntium remisit Parochus, non ipsi sed quamdiu officio praeest, fisco, seu aerario Ecclesiastico, applicandos esse.
g. X XIl. Hanc materiam egregie illustrat casus, Consistorio nostro Wittebergensi, A. i i3 oblatus. Dederat quidam in uicinia, Pastor Patronae, quae ipsum ad munus Ecclesiasticum uocauerat, Gius modi literas Reuersales, easdemque iurisiurandi ormula munitas postea ipsum ad munus, quod ambiebat, hoc pacto admotum, initae conuentionis poenituit re ad Consistorium delata, hoc non dubitauit, memorat paeto , ceu nullo S inualido, omnem uim obligandi denegare. Quo consito ad Patronam, mens Febr. dicti an,
ni sequentem in modum rescripsit Daris gegenter non euo anali ne uni odia era
riathalten. Quod decretum, cum illa, me- diante leuterationis remedio, impugnasset, Facultas Juridica Lipsiensis, ad quam Acta transmittebantur, illud conrumauit,
238쪽
quiesceret Patrona, sed remedio Appellationis uteretur, non tamen mitiora fata, in secunda instantia, experta est. Secuta enim sequens sententia, Mens Mart. tris Da in
239쪽
g. XAVll 1 raestationes par eclanorum, quae, tauquam pars salarii, Parocho de-hentur, commode diuidi possunt, in reales S personales. Illae intuitu fundorum, rerum, hae, intuitu personarum, soluuntur. Propter Onera realia Parochis ius tacitae hypothecae competit, adeoque actio, et iam aduersus tertium possessis rem datur.
Quod in Saxonia, laodie, posteaquam tacitae hvpothecae omnes, pςroia Pro Mecum abrogatae sues t. usum amplius non habet. g. XXV lil. Frumentum omne, quod, a parochianis, Pastori, praestandum, ad eius aedes aduehi, uel deportari debet ubi, praesente sculteto, seu iudice pagano, in
240쪽
Quod&Jure Can. Cautum est VI o. c. reuem σι-- T. c. IL qu. I. Idem quoque proinde
de decimis dicendum, siue in granis, siuem m ergitibus, praestentur. Citati enim revistus haud distinguunt, atque eadem utro hique ratio, Maequitas, concurrit Add. Misiach. III. ro Circa mensurationem, regulariter adhibetur modus adaequatus, gestrio et 8Maau, non uero cumulatus, thau stegaeraa, nisi aliter conuenerit, uel consuetudine introductum sit id quod, ab allegam te, probari debet. LXXIX.Ad praestationes personales reseruntur nummi missales, hie opster finnige, item grossi qui dicuntur,4 auster, rosthen, 4, ufe, Meli. Illi a singulis cuiusque familiae personis, quae duodecimum aetatis annum impleuerunt, quouis anni quadrante. . ithes Quartat in fennig, soluuntur, hi uero, loco grosii, de singulis mansis praestandi, itat de euiens si rosethena, debentur ab illis qui agros haud possident; quales sunt. Diuultr. 4rtner, Oaufgenossen. Vid. O .
non pro singulis personis, sed integris familiis, cit ara. ψ ibi Misthnin stibit, threnastiberni sininn, und ytiitide. Quantitas
est octodecim nummorum, qui Parocho,&sex nummorum,qui aedituo, annuatim Pen
