장음표시 사용
251쪽
ar i p. XI DE RELimis Amiriciis, ditibus Ministrorum Ecclesiae, iura stolae, non ex necessitate, sed libero cuiusque adi
g. Llli Jura stolae uarii sunt generis, pro diuersitate actuum ministerialium, pro quibus praestantur. Quales actus sunt, v. g. prin
clamatio copula sacerdotalis preces pu-hlicae, concio uel parentatio funebris, Baptismus nummus confessionarius, &c. Haec emolumenta quondam omnia, ex me.
ra laicorum liberalitate proficiscebantur. successia temporis autem, ut euenire solet, eorum nonnulla necessitatis facta sunt. Vnde hodie quaedam iure persecto quaedam Nero tantum iure imperfecto, debentur. ILIa sunt, quae Parochus iure suo exigit, ut tute uia Legis uel consuetudinis, rite introductae. Haecautem, cuiusque pudori ocarbitrio relicta, intelliguntur ut sponte o lata quidem accipi, sed inuitis extorqueri, non possint rari quem censum honoraria, pro Baptismo. I. Coena, ueniunt,
3. Lib. Norma iuxta quam, iurium st De quantitas, aestimari debet. est Lex publica, item matricula Paroehialis .in consuetudo quae inprimis attendenda est, si modo, secundum legitima requisita sua, probari possit. Vbi mitestum est, non suffice-
252쪽
sufficere actus simplices, ubi parochiani plus quam iuxta matriculam tenebantur, sponte & ultro obtulerunt, sed tales r quiri, ubi uelut ex debito,in necessitate.
certa, eademque uniformiS, quantitas, parochianis, constanter fuit praestita in OrcSax. EccLart. ζω ari habetur determinatio
quaedam eius, quod pro copulatione, proinclamatione, & sepultura, accipi debeat; sed illam legem iam diu obliterauit contrarius
Usus quem propter aucta interim rerum Pretia aequitas non parum commendaci Vtilissimum, sententia mea, foret, ut no Da lege, uniformis determinatio iurium stolae fieret, quam transgredi Ministris E clesiae nefas esset.
g. LV. Ad abusus iurium stolae inprimis
refero, si, a notorie pauperibus, exigantur,d interim, donec soluta sint,aetus min, steriales, non sine scandalo, tuandoque salutis periculo, differantur uis Bapti l mus, sepultura, ulogia item, si talia iura, a Parochis, pro lubitu, augeantur. multiplicentur. Quod inprimis circa Baptismum spuriorum, copulationem personarum inter quas concubitus intercessit, ab illis tentatum, sed deuere prohibitum fuit, in
253쪽
ars Ap. XI DE Opriclo P As Tonti,g. LVI. intuitu iurium itolae, quae pe se si iure debentur, competunt ministris Ecclesiae remedia, tam possetaria, quam petitoria illius generis est interdictum Uti possidetis utile huius uero, actio com festaria utilis; cui opponitur negatoria,qua
parochiani utuntur, aduersus parochos, qui insolita stolae iura nouiter exigunt, aut ea, quae imperfecte debentur, uelut ex iure perfecto petunt, uel etiam indebitum audimentum, ut ab avaris fieri let, intendunt. Quales lites, cum animarum curam imp diant eiusdemque fructum tantum non .mnem intercipiant omnibus modis recidi, S. quam fieri potest, celerrime finiri, e pedit. -
ELEEMOSYNAS.INter cetera, caritatis Christianae, ossicia.
quae Parochum inprimis decent est eo iam Cura pauperum quorum is,uelut pater, merito audit a cuius officio sacro nihil raeim gis abhorret, nihil qua maius scandalum, in animis parochianorum, excitat, quam si, quo i
254쪽
ClaC ELEEMOsYNAS. 2a9 quotidie experiendo, discant, ab eo, qui
gregis exemplum esse debebat negligi,
insuper haberi pauperes per quo reprae sentari, beneficia, in eos prosteri sibi imputari, Christus, Saluator noster, O- g. II. Quae in pauperes erogantur, ele mos, narum, decessimosen, nomine ueniunt; ad quas praestandas, obligatio, ex ipso Jure Naturali. quod diuites, pauperibus succurrere iubet, descendit. Sed haec obligatio tantum imperfecta est, quae chnscientiam quidem ligat, sed pauperibus nullum ius exigendi tribuit. Eiusdem generis hodienum sunt eleemosynae, nisi quat
nus, ex superiqris uoluntate, imperfectumius, in perstetum, transit. Quo casu eodem, cum aliis collectis, a Principe imperatis, iure censeri debent.
g. IIl. Eleemosynae inter Christianos, fine dubio, ex pristinis oblationibus, supersunt, quae a fidelibus fiebant; ubi, quod.
ex agapis, reliquum erat, in sestentationem ministrorum Ecclesiae, & usus pauperum, im pendebatur. Vid. Aa XI. u. seq. Phili
ult in posteaquam exoleverunt agapae, roliqui duo usus superstites sunt quatenus nempe, cuiusque Ecclesiae, doci, consuetudo, admittit.
255쪽
aio ' ν lI DE Orpiel PAIT Ris. g. lU. Eleemosynae uel priuata, uel P hlica auctoritate, colliguntur. Prius cui-Disiberum est, nisi, quatenus superior m dum posuit, eamue libertatem restrinxit. quod factum in Saxonia, per peculiare Mandatum, de . NM quod de medica tibus, ex instituto, agit.
f. V Publica elaemosynarum collectio,
superioris auctoritatem , requirit. penes quem ius summum circa sacra est. Quo pertinent, tam generales leges, quam specialia Mandata, quae subinde circa eleemosynas, emanant. ln primitiua Ecclesia eleemosyna communi consensu, decernebantur, diresilio autem penes Apostolos erat. Vid. e. r. l. cim uis. ι. Quae potestis, successu temporis, in Episcopos transiit quorum iura, cum apud plerosque Protestantes. Consistoria, Principum uoluntare, exerceant, consequitur, sine e Tum consensu, iatthabitione, a magistr tu inferiori huiusmodi collectionem, comeedi non posse. Vid meret S ad Sax in
256쪽
g. vl. Modus, colligendi publie elem. mosynas, unus idemque haud est, sedis riat Vulgatisiunus modus est,quist, in Ecclesia, per sacculum sonantem Eburo deisling. Solutet, de quo Miduini scius 'menue pecul Diis conscripsti Etsi uero ille iocommodis suis haud careat, dimcile tamen uidetur, alium, aeque idonςum, in eius locum surrogari. Vt enim hodie con ditio Christianorum seri, plerosque magis pudor externus, quam conscientia, ad sym' bolam suam, in usus pios conterundam.
f. VII. Comprobatus est hie modos e
ubi hactenus missi fuit, priuata auctorit te abrogari potest, uel debet praesertim cum ab antiquitate, & usu inueterato,conbmendetur Aad L in Symd MML s
257쪽
1M ARXll. DE inpleto PASTORII, 3. Vill Circumfertur sacculus sonans, regulariter . per curatores Ecclesiae, seu astaristas, ut uocantur, tiro/Pater, Ultar 2eute, alicubi etiam per aedituos, imo senatores, pro consuetudine cuiusque loci. Memini quoque, ex Astiis, in Consistorici nostro uentilatis, me opseruare, quod hoe, uelut onus reale, interdum praedio cohaereat, cuius possessori illud sine discrimine ancum hit ita tamen, ut semina quae prae
dium possidet, illud per substitutum sub-
IIX Offertur hic sacculus cuiuis, ne temer quisquam praeteriri debet. et rum ordo, in eo seruatus, nemini, uel praeiudicium parit, uel praerogatiuam tribuit. Et sane misera, Christianorum quorundam, eonditio. stolidissimis fastidis, aliunde melius cognosci nequit, quam si, in huiusmodi minutiis, punctum honoris, ut uulgo lO- ouuntur constituanti tamen quis credat pinter Christianos, quibus prae Cete ris, humilitas cordi esse debebat, reperire licet qui saepe non eruhescunt, indignari, di acerbissimis uerbis increpare, miserum aedituum, qui sortierrat, &, compendium Diae quaerens, aliis prius, quam ipsis, hunc sacculi honorem exhihel. Cum qua ins ambitione, utrum uerus Christianismus
258쪽
Cille ELEEMosYNAs aristare possit, cuiuis, qui suae salutis satagit S serio de illa cogitat, iudicandum Atmquo. Cuius sarinae litem, in iudicio uen
commemorat δε simul sententiam super ea latam: cum rationibus decidendi, sub-
f. X. Collectio haec, pro aetu parochiali uulgo haberi solet, quamuis proprie talis non sit; cum eleemosynae, non ex iure persecto sed libera cuiusque uoluntate, praestentur. item liac de re, ultro citro-
uentilatam, commemorat miriue cit Dig. c. 16 3 ρη ex eoque Boiamen de Jur Parach. Sect M. c. t. f. IV
. f. X l. Gallecta, per saeeulum sonantem, pecunia, finitis sacris, praesente Parochoi ab eo, qui sacculum circumtulit, numerari solet, pro cuiusque Ecclesiae consuetud, ne recepta. Quod utrum in sacello, an super altari fiat, nihil 4nterest nisi aliud lege cautum . uel consuetudine introductum sit. Illud uero modis omnibus cauendum, ne quid subduci a quoquam inproprios usus conuerti, possit. Quod tamen, si fiat, proprie sacrilegium haud est; cum talis pecunia, pro re sacra, haberii quem g. XIl. Nota etiam est illa collectionis
259쪽
a34 ARXss. DE FRPAs r. Cinc. ELEEMO species, quae fit per patinas, seu uasa aenea publice ante fores templorum expo
ehulen cuius generis ueterem conchae tulisse uidenturi item per clausa pyxides, parietibus templarum assivas. imitti Niam quandoque solent uiri, certis literis petitoriis instrescti, ad eleemosynas in exte. his quoque terris, col l igendas Sedo in conuiuiis nuptialibus ac baptismalibus item, eo easione hereditatum, emitonum, permutationum exequiarum, eleemosynae colligi
g. Xlli. Fiscus eleemosynarius peculiares administratores habet, qui uulgo, sitΦen. Mersasiem Borire audiunt. Qui tamen nihil, quod alicuius momenti sit, absque Pastoris praestitu suscipere debent. ln4 spectio est penes Superintendentem Consistorium imo Patronus etiam 4 Magistratus loci, aliquam eius curam hahent. quippe qui ct ipsi, omnibus modis, praeis
eauere tenentur, ne quid detrimenti aera. rium Ecclesiae, uel pauperum, capiat, tinprimis, nes cunia egenis, aliisve piis usi hus, destinata, a Parochis, ut non raro fieri solet, in controuersiis, S litibus, temere, aduersus parochianos, motis, aut alias,
260쪽
SEquuntur musae mixti generis, quae tam a ciuili, quam Eeelesiastica ratione participant in uel matrimonium, uel sepultu
g. ll. Primum de Matrimonio; quod prae. cedunt Sponsalia, quae sunt mentio, is promissio, futurarum nuptiarum, L. ι. f. d. f. ill Ab his differunt nudi tractatus sponsalitii, oeptati)ει Tractaten; ex quihus nulla obligatio oritur, sed ab illis perinde .nt in aliis conuentionibu fieri solet, prolubitu recedi potest. f. IV Alia ratio est pactorum, de futuistis sponsalibus, quae, ha , taret, uulg
appellantur. Haec enim propter deli he. ratum utriusque partis consensum, emc cem obligationem pariunt,4 sutura, quae respiciunt, sponsalia, nonnisi de solemni- eate & apparatu externo per se haud necessario, regulariter intelligenda sunt.