장음표시 사용
121쪽
CAP vii Synodi, neque iisdem obtemperatum, non enim licuit pro pter bella insequenti anno excitata, & idcirco ad usque a num s II. eisdem morem gerere haud coeptum esse , ti Carrithaginem novam sub initia quinti seculi excisam, id est cen tum circiter ante annis perpetuo esse tuitam tribunal co ventus juridicii, quo sexaginta illae & duo partes accederent ut causas transigerent suas. Equidem quod ad me attinet. eam potuisse Urbem stequentari nego, quae jam interierat. IX. Age nunc Videamus iis etiam majora quae diximus. Eruditissima Hispalensis Ecclesia deliberatum habens doc re, tum quid in more positum Romanorum esset Pontiis cum i ubi Pallii honorem concedebant ι tum quos eodem Pallio dignarentur, idem esse traditum memorat a D. Marco' Summo Pontifice Episcopo Ostiensi, atque tum primum de Pallio auditum in Occidente ex Ecclesiastica historia, uti B ronius testatur anno 336. Quam certe in sententiam tametsi plerique hominum eunt, tamen gravissimi auctores non desunt, qui vel Principis Apostolorum Petri temporibus id moris fuisse contendant, qui Pallio insignivit Maternum . Trevirensem Episcopum, quem ipse honorem successoribus haereditario jure reliquit. De hoc audiendus doctissimus Ioannes Agorius e vener. Societate Iesu Ruperti sententiam, afferens antiquissimi Auctoris, quem summa sapientes laude, summoque honore prosequuntur. X. Rupertus, inquit, libro primo de divinis ossetis, capite vigesimo siptimo, scribit JUaternum a S. Petro missum Treverensi Belsae haereditatem Tullii suis Successoribus reliquisse. Innocem Cironius Doctor hujus Pallii interno traditi memtionem facit. Quamobrem asseri haudquaquam potest, Paulli usum in occidente coepisse ab eo, quem D. Marcus Ostiensi Episcopo concessit anno 336. Ecclesiastica id historia testam te . Verum id nec agitur hoc tempore, nec desunt quae
cum causa nostra sunt magis Conjuncta .
XI. Partis secundae paragrapho quarto loquens de eo, quod est discrimen Graecum interpallium, & Latinum: tam se, ait, en que et Tullo Griem , sue fleuere insignia,st ornamento de los Patriarcas, Metropolitanos, di Obispos Promisciales de lasti a Oriental, quando es palio Latino en los primeros quatro
figlis de la Iglefia, De insignia, I adorno solamente de A simo
122쪽
ria Eclesiastica, de que en ole rumpo Prelari a uno de A Occidente iisse de et Palla, quando eu et no elabo introducidos los Metropolitanos ... solo et Sumo Pumifice Patriarca de el Occidente, di Obispo de 'Roma usaba et Tulis en aquellos primeros Illos. Id est: si Graecum Pallium Insigne semper, & ornamentum Pa-- triarcharum fuit, Μetropolitarum, & Episcoporum Pro-o vincialium Orientalis Ecclesiae: Latinum vero Summi tam is tum Pontificis occidentalis Patriarchae .... Neque Eccle-- ssiastica tradit historia Pallii usum aevo illo Praesulibusis Occidentis fuisse; siquidem Μetropolitae nondum fuerantis ibidem electi . . . Tantummodo Summus Pontifex occide is iis Patriarcha, & Romae Episcopus Pallio utebatur. Haec quidem certe cum iis, quae paulo ante diXerat, necnon cum aliis quae paulo insta occurrunt, convenire non possunt. Quum scilicet antea retulisset in Ecclesiastica historia tum primum esse obvium Ecclesiae Latinae Pallium , quum anno 336. D. Marcus concessit Ostiensi Episcopo , mox addit : Esa primera noticia de A Palis en ta Plesia Latina Occidem tal , no denota, que entomes suesse su inmencion, o su nacimiento, Ino que anies de e se ano no huSo Ucruor, que de et hietis e memeton. . . dies et Palis en tota L stlesia unimersat sue conocido desdesu sundacion. Haec Pallii prima cognitio in Latina Occbia dentis Ecclesia, non inventio, aut origo habenda est, imis ino vero Scriptorum defectus , qui ante hunc annum ibis lius non meminerunt Pallium enim novit universalis A Ecclesia a fundatione sua. Inserius autem persequitur et
Et usi de et Palis en et Occidente, aunque no es menos antluo, que en et Oriente, cou tori es o comeno mas tarde d mavist a
se, comunicarse a los Trelados de se Tutriarcado. Tametsi is Pallii usus aeque pervetustus in occidente sit, atque in oriente ; tamen Patriarchatus illius Praesulibus honor hicis serius accessit, atque adeo Pallii usus ibidem tardius nosci
XII. Non ejus ingenii sum, fateor, ut inter se tam pugnantia componam: etenim harum propositionum tertia, praeterquam quod singulae discrepant inter se, repugna tiam illam manifeste continet, quae apud Scholasticos dic, tur : Implicatio in terminis. Quod est primae cum extremis discrimen facile assequar, ubi prima contulero cum postremis. Et Palio Latino en los primeros quatro si os vi la silestia ,
123쪽
' sue infigma, ν adorno solamente de et Sumo Pontifice Tutriarcade et Occidente . . . Solo et Sumo Pontifice Patriarca de et Occidente aba et Palis en aquesios primeros Blos. Pallium Latinum A Summi tantum Pontificis occidentalis Patriarchae inmis gne fuit, & ornamentum primis quatuor Ecclesiae sec Iis . . . . Tantummodo Summus Pontifex Occidentis P A triarcha ea tempestate Pallio utebatur. Quae quum ita
sint, quinam universalis Ecclesia norit ab ipsa fimdatione sua Pallii usum t Quinam idem Pallii usus aeque pervetustus in occidente fuerit, atque in Oriente i At enim primis quatuor Ecclesiae seculis insigne fuit Romani Pontificis occidentis Patriarchae: & Summus tantum Pontifex occidentis P triarcha ea tempestate Pallio utebatur. Dicam quod sentio ejusmodi rerum Auctor , sit licet sublimi singularique imgenio praeditus, nunquam omnino fiet, ut sibi constet. XIII. Tertiae vero propositionis implicationem solvere haud operosum erit minus, quia minima inspectione omnibus patet. Et revera, quae res usu tantum manifestantur, statim atque usus coepit, manifestae fiunt ι & contra eo serius id contingit, quo ipsarum usus est tardior. Idque est luce ipsa magis clarum . . Itaque Pallium, quod usu tam tum manifestatur, omni procul dubio cum ipso usu manifeste innotuisset, nec serius usi principium notionis filisset. Sententiae huic prorsus contrariam csse tertiam illam propositionem quem fugiati Et uso, inquit. de H Palis en et Occidente no es meno antiguo, que en et Orienter is Pallii usus sequeia pervetustus in occidente est, atque in Oriente . intergo tardius fuerit manifestum t Scilicet uti Pallio perinde est, ac idem manifestum fieri, quippe usu ipso fit manis stumo . Quare secum ipsa pugnat propositio affirmans aeque ac orientalis Ecclesiae, Occidentalis Pallium esse antiquisimum cognitione ι & plures post annos manifestum esse facturnia. Insuper duo inter se pugnantia praesesert ipsemet propositio. Et Palla Latino en los primeros quatro figlos De im gula, adorvo solamente de A Sumo Pontifice. - Pallium, sci-- licet, primis quatuor seculis Summi tantum Pontificis imis signe, & ornamentum suit. Nec ita multo post asserit.
quod, utpote certo certius, frequenter legitur eo in Memoriali: stis et 'Antifice Sau Marcos H ano de 336. concedio alobem de Ostia et isse de et Tullo. A Quod S. Pontifex Mam
124쪽
cus anno 3 3 6. Ostiensi Episcopo Pallii usum concessit. Quoniam vero allatus hic annuS ad quartum seculum spectat . repugnans nobis Videtur: Tantummodo Summus Pontifex quatuor primis seculis est usus Pallio, ab alia propositione veritati magis consentanea; nempe: NIn solum Summus Pontifex Pallio usus est quatuor primis Ecclesiae seculis. XIV. Primae item propositioni adversatur quod proxime post allata superius pergit scribere Ecclesia Hispal. Exemplum profert Ill. Fr. Angeli de Tagaste Praefecti Cappellae Pontificiae, cujus auctoritate picturas eXhibet D. Gregorii, Summorumque aliorum Pontificum , qui Omnes sacro Pallio ornantur. Post haec adjungit: En si quat se debenotar, que e se Palla, que o se que en las antiquissimas pinturas de los Pontifices Romanos . es et Palio Griego, I no et Latino , queo se usa. . . A quai uo es D fundamento de raron; a si porque Anio, que υ se Ua, no avia comenrado entonces d Uarse en et Occidente, como porque et Obispo de Roma, Patriarca de et O cidente, tenta ea su Patriarcado mucha parte de la Iglefa Gri
ga ι ν assti su Patriarca se vestia et Tatio, que 2 ellos lis daba .
y et que ellos etesitan . ,, Animadvertendum est, quo Pallio,, pervetustae Romanorum. Pontificum Ornantur imagines, Graecum id esse, non autem Latinum, quo nostra hac tem-
pestate Praesules utuntur . . . Quod quidem justis de causis factum est: tum quia Latinum, cujus hodie consuetudo est , is nondum invaluerat in Occidente, tum quia cum Episcopo A Romano Patriarcha occidentis multa Ecclesiae Graecae parsis conjuncta erat: quare Pallium quo Graecos impertiebat, is iidemque ornabantur,induebat. Euge: Ecclesia Hispalensis, tam tenm propositi es t ΜοX pag. ΣΟΙ. ebas: Et Palio Lai no en los primeros quatro istos de la Iglesia, sue insignia, I ado no solamente de et Sumo Pontifice Tatriarca de et Occidente. ,, Pause lium , Latinum Summi tantum Pontificis occidentalis A Patriarchae insigne fuit, & ornamentum primis quatuoris Ecclesiae seculis. Nunc autem adversa pagina destritens quidquid modo sentiebas, ista doces: EI Tullo, que odi se τὸ en las antiquissimas Timuras de los Pontifices Romanos, es et Tullo Griego , di no et Latino ... Et Tatio, que ost se usa, no amia comenrado entonces d Uarse , en et Occidente a porque se moliari et Pullo que lis daba d lis Grigos ellos vestian. ,,. Quo is Pallio pervetustae Romanorum Pontificum orna
125쪽
' is tur imagines Graecum est, non Latinum Latinum ouo hac tempestate Praesules utuntur, in Occidente nomis dum invaluerat, de anno s9o. Uc sermonem haberi liquet S. Gregorio scilicet Pontifice Maximo) in Occidente, nam Pallium, quo Graecos impertiebat, iidemque ornari bantur, induebat . Lapsis igitur quingenti S nonaginta annis adhuc clam erat Pallium, quo Ecclesia Latina utitur, Summique Pontifices quo Graeca utebatur, atque utitur Ecclesia, ornabantur. Nihilo tamen minus quatuor primis seculis Pontifex Romanus Pallium induit Latinum . O rem inauditam, prodigiique similemi Pontifex ergo Romanus sacrum adhibuerit ornamentum tot spatio annorum, antequam idem foret institutum t O rem inquam inauditam, &ab omni fide abhorrentem , lX V. Quot historias, quot documenta num. IJ I .pag.Σ Ο.& num. Iso. pag. 288. necnon partiS tertiae pag. 3IO. n. IJ
exhibet Μemoriale haud secus pugnare secum ipsas intelligo. Et revera haec verba facit primo loco de Pallio, quo D. Marcus Ostiensem ornavit Episcopum. Con cus o exciviar , lis Tbni res ti hau comunicari δ otros Obispos Sufraganeos. Sala Gregorio Magno et ano de s 9s. D emtio ἁ Dono Obis de εἴ μZina, o te dise en la episola octava de su libro quinto, que A usetamo su autecebser, d quien se L a via embiado Pelagio II. ant cessor de San Ggorio. S mi o Sav Gregorio A embio tam-
de Palermo. Y es de admertir , que ningi no de estis era Id tropolitano, porque toris As de la Lla de Sicilia, eras entomes Si
fragantas de la Metropoli de Mina, I A Deron hasta et item- po de Leon III. llamado I urico, en et ques se erigieron en Μ etropolitanos, sis que ou A son. Ei mimo Sau Gregorio embio el Pulis a Defiderio Obispo ae Glon Sustra neo de et Metropolumno de Hena de Francia. Tambien te embio P S agris Obispo de Ausum Sufraganeo de Leon, concessiendole la preeminentia deprimer Obispo entre lis is su Promiscia, d quienes avia de precederen assento, F subscription. De sos Palios concessiris d Obispos
puramente Provinciales en la antiguedad, perfeωero OP algunos
en los sucesseres en las mismas I, as . como ev Bamberga en Alemania, I en Luca en Italia, e . si vius eXemplo, reliquiis Pontifices munere eodem prosequuti sunt Suffraganeosis alios Episcopos. S. Gregorius Magnus anno s9s. Pallium Diqiliroes by Ciocis
126쪽
ia lium misit Domno Episcopo Messanensi, mandans epist ,, la octava libri quinti, ut Pallio eodem utatur more Prae- ,, ce ris sui, ad quem miserat Pelagius II. cujus in locumis Gregorius erat 1uffectus. Praeterea S. idem Pontisex adia Syracusarum Episcopum Ioannem , aliumque ad Ioan-- nem Panormi Antistitem sacrum illud ornamentum muia sit. Est autem observandum eorum neminem Metropo-- litam fuisse, quoniam Siculi tum omnes Episcopi Sumr is ganei erant Romanae Metropoleos, fueruntque ad usque is Leonem III. Isauricum nuncupatum, quo Regnante A intropolitae facti sunt, qui memoria nostra existunt. - Denique idem Gregorius Desiderio Tolonensi Episcopo Viennensis in Gallia Metropolitae Suffraganeo, & Sy A grio Augustodunensi Antistiti Suffraganeo Lugdunensis is Pallium misit. Huic autem postremo prerogativam de-- dit super alios suae Provinciae Episcopos , quibus tum , sedens, turri subscribens locum superiorem teneret. Hisia de Palliis antiqua ea memoria concessis Episcopis mereoia Provincialibus aliqua iisdem in Ecclesiis adhuc retinentri Successores, quemadmodum Bambergensis in Germania, si Lucensis in Italia, &c. XVI. His rebus, quas ex historica veritate Ecclesia Hispalensis decerpsit, repugnant alia plurima, quae in Μ moriali sunt obvia, ubi de Pallio sermo est. Nunc vero necesse est ut persequar tradere quae sum pollicitus. Citato igitur loco sic loquitur: De la practica de et Occidente, d de es m de ei quarto isto, hasta rodo et octam, embων is Patriam eas de H incidente. esto es lis ripas, con et Tatio las vecta Pometificias , di por consequencia D superioridad fbre oreos Metrapes ranos; de δnde resultaba en los que tenean Tullo, F Seces Tomi- fias, es apellido, I nombre de Arrilispo, que no renian los Otros tropolitanos. - eXitu quarti seculi ad usque princi-- pium octavi, ea in occidente viguit consuetudo, ut O A cidentis Patriarchae, nempe Pontifices Μaximi, una cum o Pallio vices Pontificias delegarent Praesulibus, adeoque is auctoritatem Metropolitis caeteris superiorem. Hinc fa-- ctum est, ut qui Pallium vicesque gererent Pontificiasse Archiepiscopi vocarentur, qua nominis dignitate rei'qui se intropolitae non dignabantur. Alio demum loco de Pal
127쪽
Episcopum D. Leandrum ita fatur: La antigua costumire dela Visa era entonoes emburse et Tatio 2 aqueius 'elados, d qui
nes As Tapas at misneto riempo cometian sus meces, como latamente
queda probari. Y esto era conforme d lo que et mismo San Gr gorio practicata con utros. Id suit in more positum Eccle-- siae antiquis iis temporibus, Pallium mittere ad eos Praeis sules, quos eodem tempore Pontifices sui Vicarios consti- ., tuebant, uti luculenter ostendimus. Cui scilicet consu tudini Gregorius inhaesit erga alios Episcopos. E superioris loci verbis percipitur, consuetudinem Pontificum ad plures Episcopos pallium mittendi sub finem quarti seculi inchoatam ad septimum usque viguisse, cujus initio S. Gregorius vita functus est, nempe anno 6O3. necnon intelligitur S. eumdem Pontificem consuevisse Pallium mittere Sus. fraganeis, ita tamen, ut neque ipsis demandaret sui Vic riorum mun , neque a Metropolitarum jurisdictione su traheret. Quapropter palam est, quod Siculi tres Episcopi Messanae, Panormi, ac Syracusarum, qui missum a Gregotio Pallium accepere, suo subjecti Metropolitae perstiterunt, qui, ut apte Μemoriale nos docuit, Romanus erat tum Episcopus, nam toto illo tempore Metropolitae deerant , quorum illi obtemperarent imperio. XVII. Ex allatis liquet, viguisse tum temporis parem serme consuetudinem Pallium tradendi Μetropolitis una cum Vicarii munere, Suffraganeis vero Episcopis absque seo munere. Quin etiam id tradunt epistolae D. Gregorii , qui sacrum hoc ornamentum misit tum Μetropolitis, tum Suffraganeis, quod jam docuimus factum esse cum Siculis, cum Tolonensi,& Augustodunensi Episcopis, Metropolit, rum jurisdictione nequaquam exemtis. Etsi autem Ecclesia Hispal. pro virili contendit persuadere, quod Praesules occidentalis Ecclesiae a Pontificibus Pallio donati, vel ipsius ab Ecclesiae institutione potestatem aliquam assequebantur, tamen quae multa occurrunt in parte altera sui Memorialis , institutum istud suum eludent, nisi doceat quidnam P culiaris juris novaeque adeptus potestatis fuerit Ostiensis
Episcopus, tum quum D. Marco acceptum retulit munus Pallii, quorum antea expers foret. Etenim praeter cons crandi Romani Pontificis auctoritatem, qua etiam antea .
utebatur, & idcirco dignitatis Pallii factus est compos ,
128쪽
nihil auctoritatis , jurisve adjunctum illi non ignoro. XVIII. Nullum juris incrementum Siculis accessit spuscopis, quos antea memoraVimus, ubi a D. Gregorio Magno, ejusque Praecessore Pelagio ΙΙ. munus Pallii obtinuerunt. Neque enim Suffraganei esse desierunt, neque majorem, quam ante habuerint, potestatem assequuti sunt. Multa quidem . corum, quae in altera Μemorialis parte quid enim verit ii meum faciam t) Ecclesia Hispalensis de sacro hoc ornamento disceptat, non indiserte congesta sunt; firmamento autem Vacant, minusque haerent Veris: nam Ecclesiasticae , nos monet historia, Pontifices Maximos non semel consuevisse jus suum, & auctoritatem committere absque munere Pallii, uti Maximus testis erit Syracusarum Episcopus, quem altero Pontificatus anno sui Vicarium constituit Gregorius, nulla omnino mentione facta de Pallio; necnon Ioannes civitatis ejusdem Antistes, cui anno sexto usum Pallii conces sit, vices suas gerendi potestate non demandata . Quum-Jue duodecim, aut tredecim numero ab hoc S. Pontifice onati si1nt Pallio, ad summum quinque utramque simul dignitatem fuerunt adepti. .
XIX. Pag. 322. sub finem num. II q. conclusionem ,
exhibet eorum, quae num. 6 . digessit, loquens de Pallio, quod Μagnus Gregorius misit Leandro Episcopo sanctitate conspicuo, ac Virtute praestantissimo. Rus verba sunt: Gucva insignia obtuvo legitimamente San Leandro et nombre de Amropispo, I las mezes Pontificias, que si v la costumbre de aque
re S. Leander adeptus est tum Archiepiscopi nomen, tymis vices Pontificis, quas ea tempestate consuetudo erat cum ,, Pallio conjunctas demandareo. ConsideravimuS capiteta, . quinto nonnulla eX Memorialis parte prima g. a. n. 3 3. quae iterum reserre Opus erit, conferendi causa cum istis: quum enim docuerim talia eadem esse, certum mihi est repugnam tia nunc ostendere tum iis, quae pergam transcribere tunc omissa; tum aliis, quae num. I a. prolata sunt. Ait igitur:
Et mismo Lucas radense tama d nn Leandro Aretobispo, ape lido , que ira saba introducido en rapalia antes de su perdida,Fno solo no faba introducido en Dpatia, pero ni entodala I e
Occidentes, excepto eu Thesalonica . . . o por otro uombre u nu
129쪽
iali flamente de Obispos I Metropolita s. Idem Lucas Tmia densis D. Leandrum vocat Archiepiscopum, inauditumiaia in Hispania nomen ante Barbarorum illuvionem, neque is in Hispania solum, verum etiam tota in Occidentis Fcis clesia praeter quam Thessalonicae quae alio nomine Justibis niana nova appellatur In Hispania vero tantummodo amis diebantur duo illa nomina Episcopi, & Metropolitae.
Quorum contrarietas & discrepantia tam aperta est , tam perspicua; ut vel acutissimis ingeniis suturum sit valde operosum suadere contrarium . Et sane quonam pacto conV niant duo haec pugnantia, nempe: non in Hispania solum, verum etiam tota in Occidentis Ecclesia minime auditum fuisse Archiepiscopi nomen , & nomen idem alsequutos esse Praesules una cum Pallio, cujusinodi sacrorum insignium multa commemorat Memoriale ad Episcopos Suffraganeos missa num. I aliaque non pauciora pag. 288. partis secum
dae ad Metropolitas, quibus Pontificis vices adjungebantur tX X. Metropolitae isti saltem qui Pallium, vicesque Pomtificis obtinuerunt, Archiepiscopi erunt appellati. Proindeque Arelatenses etiam Antistites utraque dignitate a Summis Pontificibus insigniti S. Caesarius a S. Symmacho, Ammentius & Aurelianus a S. Vigilio, Sapaudus a Pelagio, Vi gilius a S. Gregorio; & praeter istos, Lauriacensis Epist pus Theodorus a S. Symmacho, Natalis Antistes Salonit
nus, ejusque successor Joannes a D. Gregorio, I orros muchos, verbis utor inmortalis, que por emitar proluidad se omiten. Y antes que d toris estis le εinbu San Gregorio d nn Leandro Obi ρο de S illa. - Αliique non pauci, quos,ne longiori utaris sermone quam par est, praetermitto. Antequam auten si isti omnes ornamentum ejusmodi assequerentur, Divusis Gregorius Pallium miserat S. Leandro Episcopo Hispa-- lensit. Quum igitur tantae vetustatis Praesules illi sint quorum pars ducentis, pars Vem centum, & supra annis minimum , praei Vere Hispaniarum calamitosissima tempora, qui propter Pontificias vices, Pallitque honorem Archiepiscopi nomen amplissimum sunt adepti; neque corum ullus ThCs salonicae , Achridaeve Antistes fuerit ι ecquis non videat repugnantiam eorum , quae autumat Ecclesia Hispalensis rQuamobrem alterutrum fateatur necesse erit, seu non fuisse in Hispania, totaque in Occidentis Ecclesia insuetum Am
130쪽
chiepiscopi nomen, quod locupletissime jam probavimus , ante dissicilia ea tempora Regni nostri a seu Pontificis vices cum Pallio & Archiepiscopi nomine conjunctas haudquaquam misse . Datur optio: utrum mavult sequatur, certe utrumque pugnat cum suis.
XXI. Maximam in admirationem, non inficior, me impulere fiducia illa, atque Iibertas loquendi, qua saepeo saepius utitur Memoriale, quum praesertim tam multa lausitatis argui posse cognoverim, quae satis aperte videor d cuillita. Verumtamen superiora mirari desino, inspectans quae Occurrunt num. I 39. & I6o. parti iterius. Pergit scri- here de Pallio, quod S. Gregorius n-t ad D. Leandrum in haec sensa: A que se anade, que ames de San Leandro nis-on Prelari de E patia, no flamente no te iuvo, pero ni te pindo tener . se inibus accedit, quod ante S. Leandrum non ,, solum Praesiit Hispaniarum nullus Pallium obtinuit, v rum ne obtinere quidem potuit. Pauca haec admirati
nem Omnem amandant. Et revera quantumvis pro certo haheretur argumentum quo Hispalensis Ecclesia utitur, probandi causa, nullum in Hispaniis Praesulem sacri honorem Pallii assequutum esse ab Apostolica Sede, quae res ambage non caret, etenim nec documentum aliquod non entare juridicum, quo ratio innitatur , nec tantae vetustatis documenta juridica intercidisse mirum est.) tamen a Veritate aberrat tota via quum ait, quod ante D. Leandri Pallium, aliud nullum potuerit in Hispaniis esse: praeterquam quod congeries rerum , quas coacervavit de sacro Pallio clania esse non patitur, non solum potuisse fieri, ut nonnullis usus Pallii permitteretur, quin etiam Archiepiscopis saltem , , ac Metropolitis aliquibus Regni nostri fuisse certe permi Gium, antequam gentes immanitate barbarae idem invad rent. Quapropter Ecclesia Hispalensis fateri necesse habet,. in horum alterutro se opinionis errorem sequutam esse . XXII. Quamobrem ex hac potissimum secunda Μ morialis parte, utpote magis ad meum institutum accommodata ordiens, argumentum ita conficio: Fuerunt in Hispania Archiepiscopi, plenam jurisdictionem, & auctorit tem ejusmodi dignitatis propriam habentes, antequam S. Gregorius Pallium mitteret D. Leandro. Id revocari nequaquam potest in dubium, certo enim est certius, planequeis