장음표시 사용
91쪽
cis nihil ad nos. Pergo: In ΜSS. , quae asservantur Toleti & in Regio D. Laurentii Monasterio in Escuriali, & ovetana in Urbe, haec leguntur : Caesar Constantinus Imperii sui quarto anno, quum esset in Hispania, convocatis ejus Episcopis . totam Provinciam in sex Archiepiscopatus partitus es. Et de ea divisione, quae Regis Uvambae tempore facta suit, neque ab ullo nostrorum Historicorum revocatur in dubium, sic scriptum reperitur: Legio civitas Sacerdotalis, o Regia, o Lmeus haec nulli subdantur Archiepiscopo, mel Primati.
litanis expleta, prosequitur idem Scriptor: ue sunt sedes Dirum duarum invariarum octoginta sub dominio Gothorum , tam Archiepiscopades, quam Episcopalis: haec igitur nostra institutio, quae gnsu Omnium Archiepiscoporum, o Episcoporum ductarum s m,facta est. Haec omnia suprascripta legitgloriosus Rex Uvam-ba in Concilio Toletano, ubi omnes Archiepiscopi, 9 Episcopi cometenerant: quae subscriptione omnium confirmata sunt. Quiriaco Toletano Archi i copo . e primatia dignitate, o Fide Catholicare flente. Quo quidem loco animadvertendum censeo, quamstequenter nomen Archiepiscopi prosertur, ut noscatur, quam tritum esset Gothorum Regum aevo Archiepiscopi nomen, antequam Barbarae gentes Hispaniae Regnum invaderent.
te Hispalensis Ecclesia fidem minus adhibeat hisce ΜSS. sint licet eorum pleraque integrae fidei, & idcirco tum acriticis maxime acutis, tum ab Lynceis monumentorum
veterum interpretibus nequaquam rejecta) aliud producam testimonium Lucae Tudensis penes Jacobum Sirmondum Scriptorem Gallicum, quo manifestum fiet Emigii Regis te pore, qui ambae breve Regnum consequutus est, Archi piscopos in Hispania plurimos extitisse. Sirmondus igitur de Emigio scribens, haec ait: Qui, ut proditum est a Luca Tm densi, fumani Pontificis asensu statuit, ut nullus Archiepiscopus Hispaniarum subderetur alicui Limati. Emigio ergo Rege non erat Hispaniensibus ignotum Archiepiscopi nomen.
ni fallor, ista singula floccipendet. inlumi Sunt quaedam, non diffiteor, quae sortasse aliquis carpata sunt tamen aliae.
quae, uti docuimus, censoriam virgulam haud timent. Intelligo: moX alia reseram, quae non solum instituto meo faciant Disitiroci by Corale
92쪽
ciant fidem, sed etiam allatis auctoritatem adjungant. E clesiasticae historiae omnes tradunt, quod sexta Oecumenica Synodo absoluta, Leo ΙΙ. in Hispaniam legavit Presbyterum Petrum nomine, qui ob munus onusque sibi injunctum tarius Regionarius vocahatur. Supremum diem obit Leo,' & Benedictus ΙΙ. ad Pontificatus lastigium evectus tradita
ad Petrum epistola demandatum ante a Leone munus com
firmat . Observandum hic obiter . quod licet gravissimi Α, ctores pro non legitimis habeant quatuor epistolas a Leone conscriptas, tamen quam dedit epistolam Benedictus,nulli non habent ratam, ut ex Eminentissimo Aguirre cognosci potest. Hac igitur in epistola Benedicti II. argumentum est rei.
quam pertractamus, praesentissimum: Tuam strenuitatem, ip- med. II. 11ssima ejus verba sunt, Dominus Leo Papa Hispaniarumpromimciam ire dii uis ad Praecellentissimum, Christianissimum gem, o sanssimos Archiepiscopos, o Ecclesiarum Praesules ibidem
constitutos. Hinc aperte conjicitur, Hispaniam, antequam incursionibus pateret Barbarorum, Archiepiscopi nomen multis e filis Praesulibus attributum noVisse . VII. Haec evenerunt anno circiter 68 . sed his etiam remotiora eXempla duo producam . . Primum patet ex Em
ritensi Concilio habito Aesae nostrae anno I . qui respondet 666. communis arae octavo Idus Novembres, Recesvinti
Regis duodevicesimo. Hac in Synodo Selva AEgiditanus Episcopus secundo loco subscribit, ut sequitur: Ego Sel υμ cime. Emerit e .
ditanae Cimitatis Ecclesiae Episcopus pertinens ad Metropolim ritensem, haec instituta cum Archiepiscopo meo Proficis, a nobis d finita subsicripsi. Praeclarum certe testimonium, quod ad im ,
dagandum non multa IngeniI, non multae eruditionIs suppellex requiritur, sed omnibus copia videndi est in collecti ne Conciliorum, a D. Garsia de Loa a editorum pag. 323.& editionis Cardinalis Amirre voluminis secundi pag. 63Z. card. Atin. Testimonium dixi: immo totidem testimonia sunt, quot su scribentes Episcopi, quorum singuli verbis iisdem utuntur: sitier subscribo. Quae verba ut monet Innocentii ΙΙΙ. ep, stola ad D. Petrum Archiepiscopum Compostellae, quae Su6 civ aristi 'fraganeos ad hanc Metropolim, & Bracarensem spectantes declarat, aptissime inter se cohaerent cum Selvae subscriptio' ne, ejusque sententiam totam amplectuntur. Itaque A. 666. Archiepiscopi nomen erat in Hispania non insuetum, nec inauditum . H 3 VIII.
93쪽
CAP- V VIII. Alterum, quod pollicitus sum exemplum I mcae Acherio acceptum resero sua ex editione Veterum literarum, quas Episcopi Varii Barcinonenses,&S. Ιldephonius invicem conscripsere, idemque eduxit ex Archivo Corbdensis cies. Agula. Abbatiae in Occitania,quae item memorantur a Card.Agulare. Eas inter extat quam Barcinonis Episcopus, seu Cirtacus, seu Quiricius is diceretur, ad S. Ildephodisium dedit Archiepi- n. Diia, Abis. scopum Toletanum, ita inscriptam: Domino sanctissimo, rom. .p. 3o3- re mihi specialiter pertimendo Ilaephonse Archiepiscopo: Quiricius sermulus vester. Ex hoc tantae Vetustatis monumento jamprica=d vir. ubi dem in lucem edito ab Auctore sui ait Card. Aguirre tum virtute, tum eruditione praestantissimo a quippe cui fides m xima est adhibenda, caeteris, quae nuper attulimus eXemplis adjuncto , propalam fit vel remotissima illa tempestate nomen Archiepiscopi tota Hispania frequens eXtitisse . IX. In Gallia vero nihil antiquius voce ista. Christi na fides, & Archiepiscopi nomen apud Gallos per idem tempus innotuit. Enimvero quamvis non pauci Christiano nomine censerentur in Gallia ab universalis Ecclesiae primordiis, ante tamen Christianum dici Regnum non coepit, quam S. Remigii opera renasceretur sonte Baptismatis Rex ille Magnus ClodοVeus, qui primus omnium cum Ludovici nomine, Christianissimi cognomentum adeptus, hoc idem Pinstea suis successoribus hereditarium reliquit, ut aeque sapiens, illustri fissis, ae eruditus Illustrissimus Μeldensis Episcopus Iacobus Be-hist. unis. toni. i. nignus Bossuet scriptum reliquit tomo I. Historiae unive si νη- ψε p Serenissimi Delphini, cujus erat Praeceptor, instrumctionem dispositae. Qui Gallicanam scripserunt historiam Yo .am . to. omnes haud dubie appellant Archiepiscopum Remensem, Divum Remigium, non secus atque Hispanienses Historiographi Sanctos Leandrum & Isidorum Archiepiscopos numcupant Hispalenses, Divumque Ildephonsum Archiepiscopum Toletanum . Caeterum non se unum dignitate illa esse fruitum Archiepiscopus Remensis praeclare ostendit testamento , quod eXtrema in valetudine ab eodem obsignatum videre est apud Floroardum inter Historicos Galliae coleberrimum, sua in historia Remensis Ecclesiae. Sanctus hic Archiepiscopus successoribus mandat, ut satagant, sintque
valde solliciti, ne Catholica Religio labefactetur ι ac subinde docet, quid praestandum foret, ubi Regum aliquis eam te-
94쪽
merare non esset veritus. Conmocatis, invit . rumorum Dia
resis Episcopis, primum admoneatur ; o deinde Ecclesia mensis κρω iris iapraefata, aluncta sibi sorore Ecclesia, scilicet Trevirens, iterum
conCeniat. Tereio mero Archiepiscopis tantummodo Galliarum tribus , aut quatuor convocatis, Iminceps ille, quicumque fuerit m
neatur. Itaque apud Gallos D. Remigio Remensem Ecclesiam gubernante, ab anno scilicet Redemtionis qIO. ad sqq. gravissimis id Historicis tradentibus, qui septuaginta Α chiepiscopatus annos eidem tribuunt ,.complures in Gallia Praesules Archiepiscopali dignitate decorabantur. X. Quapropter non erit novum audire quod anno s9 septimo Calendas Iunias non pauci Galliae Praesules Archi piscopi nomen subscripserint, quo die S. Gregorius Μagnus privilegio quodam donavit Monasterium S. Medardi in Suessionensis Episcopi Dioecesi, quod monumentum habetur inter epistolas 38. & 39. S. Pontificis libro secundo, Conc,
1iorum autem decim tertio volumine semel, atque ite tam decimoquarto. Complures itaque Galliae Praesules Privilegio huic subscripserunt. Primo legitur statim sub D. Gre- s. g. gest. gorii nomen: Euterius Arelatensis Archiepiscopus. Quod vero admirandum magis, undetrigesimo loco est: Flamius ' ω σrum Archiepiscopus. Caeterum ante id temporis anno scilicet 381. Matisconense Concilium in Burgundia fuerat celebratum, quod Memoriale affert. Cujus Concilii sexto Canone Archiepiscopi prohibentur Missam celebrare absque Pallio. Archiepiscopus Missas dicere non praesumat fine Pallio. Unde comjicitur tum quoque notum, ac frequens in Gallia Archiepiscopi nomen fuisse, quod manifestius fiet ex iis, quae dicturi
XI. In Anglia demum Archiepiscopalis dignitatis tam
frequens cognitio erat, ut omni proculdubio affirmem, Ε clesiae Hispalensi ne primum quidem historiae caput a v nerab. Becta conscriptae fuisse perspectum. Siquidem tantus hic Auctor tum florebat in Anglia, quum hostium facta fuit in Hispaniam irruptio. Satis multa eX eo possent as, ferri, quod quoniam longum esset, propositum mihi est pamca in medium adducere. Libri igitur primi et . capiti l cuturus de D. Augustino, ejusque sociis in Angliam iterim stituentibus, praefigit hunc titulum: Ut Arelatensis Archiepisco- βώμι pus epistolam pro eorum susceptione mi se ris. Et capite Σ . um AIT. :
95쪽
CAP. Vatim lib. 3. cap.2. Idem eap. 3. ibid. Idem ibi cap. ' idem ibi cap. 7. idem ibi ea . s. Itim ibi cap. 18. Idem ι. 3. cap. 7 Idem ibi eap. o. D.Emm a b
inquit, Vir Dei Augustinus Genit Arelas , o ab Archiepiscopo ejusdem Cimitatis Euteris, Archiepiscopus gentis Anglorum ordinatus
es. Libri secundi capite secundo de Anglicanis Episcopis obsistentibus ait: Dis nihil horum se facturos, neque illum pro
Archiepiscopo habituros respondebant. Rusdem libri capite tertio: Augustinus Britametiarum Archiepiscopus ordis it duos Episcopos. Et capite quarto loquens de Augustini succetare Laurentio: Laurentius Archiepiscopatus gradu potitus. Cujus obitum resert c pite septimo : Beatus archiepiscopus Laurentius rugnum Caeleste conscendis. Et capite .nono : Ordinatus Paulinus Episcopus avusis Archiepiscopo. Et capite duodevicesimo: Pusus Archi piseopus ad Gelesia Regna reoocatus est. XII. Pergo. Libri tertii capite septimo verba faciens de Eleuterio per Amelbertum misso: Quo honorifice, inquit, a populo, o Rege suscepto, rogaverunt Theodorum tune Archiepia scopum Dor ernisnfis Ecessae, ipsum sibi in Antistitem confrer ri. Et capite vigesimo : Electus esit Archiepiscopus Cathedralis Dor erniensis sextus Deusdedit. Praesulem pariter Eboracem sem idem Beda Archiepiscopum appellat, teste Emmanuele Schel stratio, qui haec refert ubi agit de Consessione auriculari. Bedae autem verba sunt hujusmodi: Excepta Sanctorum Tatrum pem Obertum Archiepiscopum . Emmanuel igitur post Egberti ejusdem aliquot allata verba: Pam, inquit, inteli ges de quali confessione loquatur ipse ubertus, Eboracensis in Amglia Archiepiscopus. Joannes item Morinus assirmat, Codici
cuidam ΜS. hunc titulum praefixum se vidisse ,r Excerptum de Canonibus Catholicorum Tutrum, mel poenitentiae ad remedium animarum Domini Oberti archiepiscopi Eburacae civitatis. XIII. Huc accedunt duo Anglicanae Synodi. Prima nationalis habita 668. anno, cujus mentio est apud Bedam ,& habetur Conciliorum Regiae impressionis volumine decimoquarto, coacta Agat ne Pontifice imperante, quem st dium ardens Catholicae Fidei ad Anglicanae Ecclesiae st tum cognoscendum inflammabat. Hanc reni Pontifex ut assequeretur, in Angliam legavit Abbatem quemdam nomine Joannema. Congregata fuit haec Synodus Praesidente in eadem Theodoro: Gratia Dei Archiepiscopo Tritanniae Imsulae , O eimitatis Dor erniensis. Ubi vero de Fide agi coeptum est, unanimi consensu omnes ipsam eamdemque prosem,quam eousque celebratae Synodi tenuerant, Ptis omnes, inquiunt
96쪽
subscribimus, qui cum Theodoro Archiepiscopo Fidem Catholicam exponimus. Quae autem suit altera Synodus comprobandae rei destinata, fragmentum potius est Anglicanae Synodi longe quidem vetustioris altera, quippe quae congregata fuit Symmacho Pontifice. De loco ubi celebrabatur parum ibquet . Fragmentum Videre est in decimo Conciliorum volumine , ubi legere est : Contigit, ut Dubricius Landa vensis Praesul Sedis auctoritate S nodi Archo copus Urbis Legionum ad Hycae fluenta anno Domini quingent mo duodecimo designaretur. Quibus testimoniis quum abunde fatis probetur Archiepiscopi nomen suisse in Anglia frequens, antequam vastaretur
Hispania, copiam, quae occurrit maXima, caeterorum iubemti animo praetermittimus. XIV. At vero quae hucusque produximus minus Vetera videantur, quando vetustissima oculis monumenta subjecero, quae Lectorem obsecro ut attendat. Altero post Christum seculo ad finem properante nempe anno III. mode rari coepit Ecclesiam, ut Papebrochius ait ι & Baronio teste I79. migravit in Caelum S. Pontifex Eleuterius. H jus autem Pontificatus tempore' nomen dedit Orthodoxae
Fidei Anglorum Rex Lucius, qui primus omnium Regum Christi Fidem amplexus est. Rex idem literas ad S. Eleuterium tradidit petitorias, obtinendi causa Ministros , qui
numerum Christianorum augerent , gentes sibi subditas ad Catholicam Fidem instituendo, ut aqua Baptismatis eaedem regeneratae fierent Ecclesiae membra , . Cujus Voti compotem facturus Regem Pontifex eo misit viros insignes, qui sanctum Lucii desiderium explerunt. Audiendus hic appinsite loquens Ioannes AZorius egregius doctor, qui, post relatam a se Lucii Regis conversionem, ita prosequitur: Hic, Iese Abdoro , lib. 2. de his. Anglorum , edi Dama se in Tomiscati . . . Literas ad Eleutreium Tontificem Rimanum misit. . . Elem terius eo misit Fugatium, o Damianum, miros singulari pietate praeditos ... Eran; tunc in Tritannia Flamines octo miginti, o Archimmines tres; in timorum locum totidem Episcopi, o tres A
chiepiscopi postea sit intuti sunt. Quo quidem exemplo Deum
testor, nec perspicuum magis allucs, nec antiquius desiderari potest: nam apertissime ostendit, quod quingentos supra annos. antequam Hispania nostra alienae pareret potestati,
Praesules in Anglia erant per Legatos Romani Pontificis
97쪽
secrati, qui Archiepiscoporum munere ac dignitate utebantur .
X v. Binis producendis literis supersedeo, altera, quam dedit Mamm Urbis Romae Episcopus Zachariae Archiepiscopo ,
quae decimo primo Conciliorum volumini est inserta ; altera eorumdem Conciliorum decimo tertio volumini adjuncta, quam Pelagius II. scripsit in hunc modum: Dilectissimo semiri Benigno Archiepiscopo, Telagius Episcopus. Vereor enim , ut Ecclesiae Hispalensi, quo est acumine inter criticos, cum Pagio Seniori constet, qui epistolam utramque tenet dubiam , & perinde apochrypham rejicit. At vero quaecumque illae sint praeteream, non enim deerunt quae Summorum Pontificum testimonia prostram genuina, qui Praesules nonnullos ad suum ipsorum Patriarchatum spectantes Archiepiscopos appellant: quorum primus erit testis, quem nullo potest pacto Ecclesia Hispalensis rejicere, nam ipsamet telum istud contorsit prima. XVI. Extat S. Symmachi Diploma ad Laureacensem Praesulem Theodorum datum Redemtionis anno q*8. in is haec verba: Simmacus S. Apostolicae Sedis gratia Dei Episcopus, Remerendissimo, Sanctissimo Fratri Theodoro Laureacensis E risia Archiepiscopo. Quod licet non sit obvium in Regiae impressionis Conciliis, tamen videre est volumine quarto Lab-bdanae editionis columna I 3II. non pagina, uti prostri Memoriale :) quin etiam in Conciliis Regiae impressionis par occurrit exemplum ejusdem Symmachi. Dilactissimo atque charis imo Fratri Laurentio Mediolanensis Ecclesiae Archiepiscopo , Sommachus Episcopus in Domino salutem. XVII. Ex iisdem Conciliis Regiae editionis, quam sequor, minima eXemplorum copia suppetet cupientibus ubdere quam multas Pontificum Romanorum epistolas ad v, rios Praesules Archiepiscopos nomine ab iisdem dictos: no- his enim amplissima relicta segete, spicilegium erit satis, ne submolesti Lectori simus. Locupletissimo nitimur teste S. Gregorio Magno, cujus epistolae tum decimo quarto Conciliorum volumini insertae, tum in tertio suorum Uerum collectae id, quod probare contendimus, oppido confirmant. Sanctissimus iste Pontifex libro primo Calaritano Antistiti scribens , frequentissime Archiepiscopum vocat. Gregorius Panuario Archiepiscopo Calaritano. Et libro septimo quinqua-
98쪽
gesima epistola Praesuli Ravennae: Gregorius Igariniano AN CAP. V.
chiepiscopo Raqvem . . Idem ib. lib. I.
XVIII. Bonifacio item I. utimur teste, qui semel atque iterum Cantuariensem Praesulem eodem honore proserquitur. Ad Pustum Cantuariensem Archiepiscopum. Et: ad Pusum nuper ri ensem Episcopum, modo oblitii successiorem in Archiepiscopatu . Praeterea testes erunt Vitalianus I. ad Cretensem Praesulem: Vitalianus Episcopus sermus serviorum Dei , 'ρ lyΤ'nulo Archiepiscopo Cretensi. Et Agatho scribens Angliae R M.tοm.16.gi, & Cantuariae Praesuli: Agatho Papa Romanus Eueberi Merciorum Regi, o Theodoro Archiepiscopo Cantuariae. Regnum Merciorum duodeviginti amplectebatur provincias Mediterraneas Angliae. Nullum quidem eX allatis hucusque testimoniis non decerpsimus e seculis octavum praeeuntibus; itaque dubitari impune non licet, quin septimo seculo tum Romae, tum in Anglia nomen Archiepiscopi Dequens fuerit.
XIX. Jam vero Pontificum Romanorum auctoritate, summa inhaesi, ut videor, satis: modo ad Concilia tum Oecumenica, tum Nationalia me Vertam, quae sunt prius
congregata, quam hostium illuvionem pateretur Hispania: unde palam erit, Archiepiscopi nomen inter Occidentis Praesules minime ignotum fuisse . Oecumenicae Smodi Ag, thone Pontifice habitae 68 s. seu ante id temporis duodeviginti Sessiones singulae Archiepiscopum Ravennatem appellant, quotiescumque usuvenit ejusdem Vicarii mentio; qui statim sub Legatorum, & Patriarcharum nomina collocari nomen Archiepiscopi, cujus gerebat vices, semper audiit. Concurrentibus . . . . Et Theodoro I Iligioso Tresbytero, Vicario Theodori Archiepiscopi R ennatis. bo etiam pacto agitur erga Constantiensem in Cri ro insula, ut eX his liquet; Neo- num. Aro Episcopo Thremothuntorum locum agente Epiphanii mener bilis Archiepiscopi Constantiae Θpri. Iisdemque ad amussim . verbis in Synodi definitione subscribunt. Sessione insuper
quarta haec habentur: Sperabamus de Tritannia Theodorum ma- Ibid. sess
gnae infulae Pritannia Archiepiscopum. Et decima: Relectum es ita. pulsimonium sancti Epiphanii archiepiscopi Co pri. XX. In Synodo Roman Britannica eo sortita est id nomen, quod Anglicani plures Episcopi Romae desciverunt ab Archiepiscopo Theodoro ) Praesidente Mathone Romano Pontifice causa desectionis Episcoporum refertur. Nisi
99쪽
Che- inter sanctissimum Theodorum Archiepiscopum . er caeteros ejusdem Tri inciae Praesules. Post: haec ipse Pontifex Maximus hunc habet sermonem: Simul omnes cum Archiepiscopo duod cim Beso Praesules nominantur quos Archie Ropus, qui prolem re ab hae Apostolica Sede Tullii honore decoratur,prometat. Hos inter duodecim nonnullos fuisse Archiepiscopos Ponti sex videtur innuere, dum provehi eosdem jubet ab Archiepiscopo illo, qui S. Sedis Apostolicae gratia uteretur Pallio. Procedente autem oratione crebro Theodorum Archiepiscopum appellat. Haec perinde ac superiora testimonia interitum praeiverunt Hispaniae, seu nono id anno evenerit octavi s culi, seu alio quocumque, pro Scriptorum arbitrio, nihil enim nostra refert: quippe inter Omnes constat non ante septimi seculi exitum eo calamitatis regna nostra devenis . Quo firmissimo nitentes fundamento causae nostrae partes pro
virili tuiti sumus, nempe nec Hispaniam, nec Occidentis Ecclesias Archiepiscopi nomen ignorasses. XXI. Quid vero immoror peregrinis hisce auctorit tibus t Memoriale ipsum nos docet Patriarchae , Primatis ,& Archiepiscopi nomina tum in Orientis, tum in Occidemtis Ecclesiis, ac proinde in Hispaniis jamdudum innotuisse. Quare ipsemet causae nostrae Patrono jam facto quidquid supra disseruit haud dubie corruit, pariterque id quod ammmat Pag. 3I. n. 32. Per haec Verba: De lo hasta aqui dicho .constan astunas cosas dignas de obse arse, para si que en ad time se ha de decir. La primera, que casi en los cinco figlosprimeros no De conocido ev E pana et nombre de M tropolitano, ni de Aretobispo, ni de Sustetaneos. - Εκ hucusque dictis quae-- dam consideranda constant pro eorum captu, quae haudis ita multo post dicentur. Ac primo quod pene primis is quinque saeculis in Hispania clam fuerunt Metropolitani,
si Archiepiscopi, & Sustraganeorum nomina . Quae Verbat perinde ac superiora, ut dixi, irrita redduntur ex iis, quae Memoriale uti certa, & Historiae integritati congruentia confirmat. Ea sunt, Cordubensem Episcopum Osium Redemtionis anno 3 s6. a Nicaena Synodo in Hispaniam reve sum, cui annos aliquot ante congregatae Divi Silvestri nomine Legatus praefuerat, ejusdem Canones publicavisse aquam rem Memoriale hujusmodi verbis exponit: La pubi M . pag. 61. cacisu de ira Canones de et Concilio Niceno, quae hiso Ofio eu Upalia Diqitirso by Cooste
100쪽
pasia et alio de 316. Idest is Promulgatio Canonum Concilii Nicaeni facta per Osium in Hispania anno 356. XXII. Hoc posito, credibile est, Osium eodem anno promulgasIe Concilii caput trigesimum nonum, quale est :
De cura, o potestate Patriarchae in Episcopos, o Archiepiscopos ci . meap.39. sui Patriarchatus. Itemque quadragesimum primum, cui titulus: De S nodo Archiepiscoporum apud Patriarcham semel quose uia. p. i. annis conpreganda. Ubi etiam legitur: Statuimus, ut omnes
Archiepis pi semel per annum apud Patriarcham suum com niant. Proinde, si Μemoriali alibi teste , Hispanienses Nicaenae Synodi Decretis obtemperarunt, utpote quae vir adeo insignis genere Hispanus promulgavit. nempe Osius : d. bitari nefas est, quin vel ea tempestate & audiri, & usu recipi coeptum fuerit Archiepiscopi nomen; necnon quotannis juxta Concilii Decretum conventio fieri apud Patriarcham, quo frequenter nomine ipse Primas vocabatur. Hic obi-tCr cum doctissimo Coriolano observo , quod Concilia Τω coriollar . a. laeti saepe numero congregata locupletissimum sunt testimonium Primatus Hispaniarum, quo jam eo tempore Toletuna Ecclesia utebatur. XXIII. Neque vero doctrinae excusandae causa quam perspicue falsam evicimus objiciantur quorumdam eruditorum auctoritates, qui eam temere ,& imprudenter asserunt.
Idque duplici ex capite: primum ; quoniam effutiere hoc Sardicenses nonnulli Calaritanae Primatus Ecclesiae oppuFDtores, qui nequicquam sibi persuadentes Baronii Cardin lis auctoritate niti sententiam suam quum apud S. Ath,
nasium, aliosque Patres eorum temporum animadverterint
S. Luciferum Sardicensis Ecclesiae Μetropolitanum nuncupari; gravissimis ejusmodi Auctoribus adversari non dubitarunt , assirmantes, quod Metropolitae, & Archiepiscopi nomina primis Ecclesiae seculis clam fuerunt in Occidente . XXIV. Acceptum id refero praestantissimo Viro AD phonso Machino Calaritano Archiepiscopo, qui antequam dignitatis hujusce gradum assequeretur, Generalatus munere fungebatur sacro in ordine Redemtionis Captivorum ;ipse autem suo in volumine I 639.-lucem edito ita loquiatur : Ad hoc testimonium respondent contrarii, D. Athanasium I cinum fuisse more Graecorum e quia hoc nomen Metropolitae , seu s.1α,. Archiepiscopi , ut constat ex Saronio, o aliis Scriptoribus Eccle-