장음표시 사용
291쪽
si AP V. h a definitas esse pissi es fuerit necne Toletum Carthaginensis Provisseciae Metropolis, sancitumque, quod vere fueris. XXV. Francisci tangi coriolani auctoritas eamdem rem ad uis. XXUL Evia nil subfriptio hisidiae ab aliquibus adbibita fuit ad in maω-dam Tolitanae Metropolis gloriam.
Uum firmissimis docuerim argumentis nullo unquam tempore Metropolitanam fuisse Carthaginensem Ε ' clesiam, proindeque hac semper dignitate Tolet nam nituisse, vel ex quo primum in Hispania Metropoles constitutae sunt; reapte ostendam in praesens Toletanam E clesiam nullo non tempore Metropolim extitisse: auctoritate scilicet, ac rationibus ex historia desumtis, quae ab Ecclesia Hispalensi minime rejiciuntur a ac monumentis apprime Veterum, queis non levi eX causa fides negari potest, quum enim sint ea multo vetustissima, nequaquam opportune ab aliquo efficta videbuntur, qui controversiam hodie ab Ecclesia Hispalensi excitatam praevidens, rudi Minerva illa composito elaborarit. ne Ecclesiae Toletanae lauta deessent
documenta, ad causae honestatem , aequitatemque demonstrandam, unde certa sententia pronunciaretur. Quod, ut verum fatear, Prophetam agere majorem esset, quam de
Rhoderico Archiepiscopo Ecclesia Hispalensis memorat,3 - 1, i. si 'RΠΠ0S diVinante Hispalim instauratum iri, ut suae subjiciendam Primatiali praeoccuparet. II. Doceo, quod perpetuo post Metropolitarum in Hispania memoriam Ecclesia Toletana Metropolis fuerit Camthaginensis Provinciae. Memoriam omnium longe antiquissimam Hispaniae Regni in Metropoles divisi nonnullorum opinione testantur historiae nostrae Constantino Magno Imperatore 1 quando Illyberitanum Concilium habitum fuit. Audiamus Historicorum Hispaniae facile principem Joamnem Marianam, qui de Concilio Illyberitano agens, haec refert : Seguli, que algunos sie persuaden, en se Concilio, a por mandavi de Constantino. se 1enalaron los Hediatios a cada uno delis Obisms, di por Metropolitanos d lis 'elados de Tolido, Tam
ragona, Traga, Merida , I S illa : Io mas curto es , que eu
292쪽
ΕCCLESIAE TOLET ANAE. 26 Iis Episcopis singulis, ac Metropolitani constituti Praesuleso Toletanus, Tarraconensis, Bracarensis, Emeritensis, &- Hispalensis: firmior autem opinio est, Uvambae Regis is temporibus, eoque sic volente Archiepiscopatuum divi-- sionem esse factam, suosque singulis designatos Suffraga-- neos. Si ea divisio pro certa admittenda foret, quam haud penitus rejicit Mariana; immo non parvam ei facit isdem , dum potiorem ait Opinionem esse, Uvamba Rege idem esse factum, quae res primam di Visionem non negat s praeclare ostenderim quod mihi proposui. III. Quam profecto divisionem ab hisce auctoribus truditam siqui esse factam negent, eam sequentes Cardinalis Amirre sententiam, qua ipse ut Apocrypham prorsus rejicit manuscripti cujusdam traditionem prima parte hujus operis a me allatam, quae Constantinum Imperatorem quarto Imperii anno in Hispaniam Venisse asserit, totamque partitumeta provinciam in sex Archiepiscopatus, quorum e numero Narbonensis censeretur , ii levissimo haerent fundamento a siquidem negari non potest, arduam longeque alienissimam ab historiae veritate provinciam eum suscipere, qui Constantinum advenisse Hispaniam quarto Imperii anno contenderet. At enim vel iste adventus admittatur: ecquod ingenium crit tam perspicax, quod Galliam Narbonensem iis temporibus inter Hispaniae provincias noverit recenseri t Secus enim se res habet: Narbonensis usque eo inter Hispaniae provincias non est censita, quoad ipsius potita gens Gothorum, simulque totius Hispaniae, in suam, eam quoque provinciam redegerunt. Quod vero Auctores laudati Hunt penes Μarianam, non venit Imperator, sed mandavit, nulloque id discrimine potuit fieri: praeterea illa in divisione quinque tantum Metropolitae. seu Archiepiscopi recensentur, a quorum numero Narbonensis est procul. Verum enimvero Illyberitana Synodus post Nicaenam est habita uti quamplurimi sentiunt cum Vasaeo qui congregatam asserit anno 338.& cum Petro Gregorio, qui biennio ante convocatam testatur. Quod si ita sese res habet, osius adesse Concilio potuit: etenim Nicaena celebrabatur Baronio teste 323. anno. Itaque minimum decennium intersuit, quo in Hispaniam venerit Osius cum Diplomatibus Constantini Imperatoris, fueritque executus Metropolitarum quinque diVisionem . .
293쪽
CAR VIλλ' posito propositio evidenter constat, nam ea in divisaο- ne Carthaginensis Provinciae Μetropolita legitur Archiepiscopus Toletanus.
IV. Codex alius ΜS. Hispalensis, qui in Regii Est
rialis Monasterii Bibliotheca servatur , ac memoratur ab Em. Aguirre tom. Σ. Conciliorum, scriptusque fuit anno 962. Metropolium Hispaniae divisionem exhibet hujusmodi iliaca vim tulo: Dimisim 'OCinciarum Hispania, or earum Sedium: in qua divisione, ubi ad quartam venitur Provinciam haec fiunt obvia: Promincia Carthaginensis, Tolito Metropolis. Ecclesiae autem Suffraganeae sunt: Compluto, Segontia, Oxoma, Palemria, Valeria, Oreto, Valencia, Diamo, Sebati, Carthago, Basti. Mentesa, Acci, Piaria. Aliam insuper divisionem videre est Gothicis expressam characteribus in ΜS. Ecclesiae Ovetensis cum hac inscriptione: In nomine Domini Pesu I risi. Incipit numerus Sedium Hispaniensium . or uniuscuj rue Proetinciae S des 1 tio Metropolitano subscripta usque ad Rodanum amnem, ides:
uno XX Secundum haec recenset Metropoles Hispalensem, Emeritensem, Bracarensem, Tarraconensem, & Narbonensem cum uniuscujusque Suffraganeis pauciori singularum numero, quam qui Toletanae est allatus et Tarraconensis enim aliis quatuor antecellens, quindecim ad summum habet Suffraganeos: Hispalensi vero ne dimidium quidem Toletani Suffraganeorum paret. hic enim novem, undeviginti ille
V. Alia praeterea in Μ S. divisio reperitur, cujus eXempla duo consimilia in Toletana unum, alterum in Ovetensi
294쪽
servantur Ecclesiis, eaque ipsa est, quam fecit Rex Uvamba. Laudati hanc Auctores reserunt, in qua fit mentio sextantum Sedium Metropolitarum cum suis, cujusque Suffr ganeis, ac finibus. Titulus sic se habet: Disi is terminorum Tioecesum, or Turroquiarum Hispaniae ab Umamba facta rex libris MSS. Eecte e Toletanae, o Ecclesiae Oetinetensis, cujus titulus est, Bacius: In quo hisoria Uvata orum, o Alanorum tir Gallaecia, o postea Suevorum, o demum Gothorum Ragum scribitur. Toleio Metropoli subjaceant hae Sedes. O R E T V M: haec teneat de Galla usque Eciga forte Pinta de Betra usque Campaniam.
Μ s N T E s A: haec teneat de Eciga usque Securam, de Lila usque Puli Xena. Acci: haec teneat de Secura usque Montaneam de A calet usque Carachuel. ΒΑsTi : haec teneat de Montanea usque Egestam, de Rauca usque Tussitam, sorte Fusitam. URG1: haec teneat de Egesta usque Carthaginem , de Gastri usque Mundam. BRIGAsTUM: haec teneat de Pugilla usque Nisdomiam, de Sarta usque Babam forte Lumbam. ΙLLICI : haec teneat per terminos Bagastri, & Setabis.& Denta. SE TAEis: haec teneat de Custo usque Moletam, de Το-gola usque ad Intam. DENIA: haec teneat de Susa usque Intam, de Silva usque Gil. VALENTIA: haec teneat de Silva usque miserum, de mari usque Alponi. VALERIA : haec teneat de Alponi usque in Terrabeiam. de Stigerola usque Ninar. SE CORRICA: haec teneat de Terrabella usque obviam , de Toga usque Brecam. ARCAER1CA: haec teneat de Alconi usque ad Obviam , de Mora usque Bastram, sorte Lustriam. COMPLUTUM: haec teneat de Alconi usque Cortem, de Gusta usque ad Costem.
295쪽
SEGONTIA: haec teneat de Coste usque Tuscam, de Godol usque Pinam. Oxo MA: haec teneat de Fusca usque Ariagon, quomodo currit in camino Sancti Petri, qui vadit ad S. Iacobum de Garase usque Hermitas. S E G o BIA: haec teneat de Almet sorte Adhomet) usque Mambellam de Montei usque Va dolo. P A L E N TI A: haec teneat de Mambella usque Callam, de Valbona usque Tortosam. Hae sunt Sedes viginti divisae Episcopales de Τoleto a mari usque ad caminum S. Petri, qui vadit ad S. Jacobum. VI. Hae plane sunt Metropolitarum Hispaniae divisiones, ruae ad nostram hanc tempestatem pervasere Neque Vero ubitari posse videtur, quin, si antiquissima illa memoria alia esset facta. diligentia & studium eruditorum, qui tot veterum
monumenta e tenebris evocarunt, cam quoque in apricum
eduxissent: invidus saltem aliquis eam excitasset, qui inquinandi ergo alterius famam nullo jure contemtui habitam, eruditione uti non sua consuevit. Hoc equidem certum scio , quod Illustrissimus vir Ferdinandus Μendotius sermonem instituens de auctoritate Illyberitanae Synodi, ejusmodi tres divisiones profert, tanquam monimenta vetustatis; ipsius autem verba sunt: Tres extans satis metusae Episcopatuum Hispaniae, ex Galliae TDrbo;misis dimisiones, quarum prima Constantino Imperatori, altera Theodomiro Regi nemorum, postrema ambae R
VII. Non sum nescius Emmanuelem Scheistratium Hispaniae intropoles reserentem asserui se, quod Provinciae Carthaginensis Metropolis Carthago primum suit, posteae , I Oletum, qua in re opinionis est errorem secutus, perinde atque alii complures doctrina, & eruditione praestantes Vbri , qui rem minus quam par erat sedulo reputantes, specie aliorum eruditionis, ac prae caeteris Parisiensis Archiepiscopi sunt decepti. Id autem ab omni alienum Veritate esse satis superque, ut ego judico, demonstratum, enucleatumque fuit superiori capite: quod tamen maxime ad rem nostram facit, nec laudatus Scheistratius, neque eorum albquis , quibus secum convenit, aut tempus definiunt quo Μ tropolis urbs illa erat, aut qua occasione, aut a quo inde translatum fuerit contenti referre, quae multi retulerant ,
296쪽
neglecta veri investigatione, nihilque pensi habitis monumentis veterum, quae indubiam rebus fidem adjungunt. VIII. Quod conjicitur ex productis nuper divisiton, bus Metropoleon, in earum singulis Toletanus 'Carthaginensis Provinciae Μetropolita est, totque ipsius Ecclesiae sunt Episcopi Suffraganei, ut reliquae Omnes longo sint proXimae intervallo, quemadmodum vidimus : argumentum evidens auctoritatis summae , quae tum Τoletana in Ecclesia erat
quum divisio illa facta est: & quanquam de earum principii anno, seu tempore non liqueat, tamen coeptaS eas esse arbitror Constantino Imperatore. Νam licet autumet ΕΘ -. gy.
clesia Hispalensis nihil prorsus auditum de Metropolitis in Hispania quinti ante seculi primordia, mihi quidem sententia non arridet. Enimvero quum anno ad summum 336. in Hispaniam venerit magnus Osius ejusdem Ecclesiae opinio ne, atque eVulgarit Canones & Decreta Nicaenae Synodi, quibus non dubito, quin Imperatoria mandata summo jure tradita accesserint; etenim Constantinus, qua erat incomparabili Religione Princeps, ejusdem Decreta Concilii, ut suis omnibus in ditionibus servarentur, toto animo , tot que cogitatione in id incubuit,) nullam omnino habet fidem, tot spatio annorum ejus Decreti executione Hispaniae Ecclesiae disciplinae tam necessarii supersessum esse. Quod credi-hilius multo erit, si animadvertamus Hispaniam, neque repugnantem , neque inVitam tum temporis paruisse Romanorum Imperio, qua occasione opportunior nulla esse potuit. Huc accedit, quod Magnus Osius Constantini gratia summopere utebatur, qui cum Imperatori summam intercedere familiaritatem fama pervaserat, ut gravissimi auctores tradunt: causae omnes aptissimae, cur diligenter eXecutioni mam darentur Decreta, quorum observantiam stabilire, ac sententiam edicere Osius quaerebat, qua in re Imperatori praestabatur obsequium .
IX. Μ S S. ejusmodi plurima fit auctoritatis accessio ,
tum eX eorum vetustate, tum eX Archivorum praestantia ,
ubi custodiebantur, atque hodie servantur. Ea sunt Τolet, nae , Ovetensis, ac Lucensis Ecclesiae Μ S S. multae vetust iis omnia, aliud denique Hispalensis Ecclesiae anno 962. eXγTatum : ac prae caeteris Μ S. Itacii viri doctissimi, & Ηιspanici Episcopi, de cujus aestimatione erit satis afferreo,
297쪽
quae iumma eruditione Iacobus Sirmondus in praefatione ad chronicon tradit: Quanti merui esse debeat hic libellus, tute Lector statim agnosces: intelliges enim non solum ab hoc sonte hausta esse , quae de Gothorum, Sumorumquegentium rebus in Hispania, Galliaque per ea tempora gestis, apud Isidorum, o alios Scriptores Iezuntur, sed alia praeterea tum ad sacram, tum ad cimilem historiam plurima hye doceri: quae, ut caeteris omnibus intacta , qui erisant, ipsi nos etiam, nisi ab Dacis prodita essent ignorare cogeremur, Μ S S. eadem pretiosissimi instar thesauri ad S. Laurentii Ascurialis Bibliothecam translata sunt, simul rue collata paene consimilia sunt reperta, nulloque prorsus Ucrimine, quod ad rem attinet, qua de agimuS. X. Itaque tam vetustissimis monumentis. quam fide dignissimis ΜSS. comprobatur, quod quaecumque in Hispania extat intropolitarum divisio, Toletanum Praesulenta. Carthaginensis Provinciae Metropolitam cognitum, ac Vincatum praesesert. Hinc ego argumentum ethicio , quod imfirmari nequaquam potest, nisi unico saltem prolato cXemplari, quo falsa fiat propositio. Quota quaeque occurrit Metropolitarum constitutio facta ab omni antiquitate in Regnis omnibus, variisque ditionibus, quae in Hispania su runt, Ecclesia Toletana Carthaginensis Provinciae absolute dicitur Metropolis : Toletana igitur Ecclesia jam inde ab hac dignitate in Hispaniam advecta; perpetuo eadem praefulsit. Nisi antecedens exemplari, ut dixi, aliquo proposito irritum fiat, consequentia certa est. Atqui exemplar id minime exhibetur, necessario igitur certa illatio habenda est. XI. Quod probatur iterum auctoritate S. Ildephonsi Ut autem teneatur quantae sit vetustatis in Toletana urbe dignitas Μetropoleos Provinciae Carthaginensis in praesentia Μemoriali adhibeam oportet fidem, quatenus obfirmato asserit, sibique ut videtur, evidenter docet, quod equidem mente non assequor, quin etiam ut post videbimus, contrarium sentio) docet inquam prima in Toletana Synodo amno quadringentesimo congregata, Toleti Archiepiscopum fuisse Asturium, qui sexto loco subscripsit, non Patruinum, qui primo loco, ut affirmat Garsias de Loa a. Repetere hic etiam oportet, quod circa historiam pridem monui, tr ditque inmortale, nempe assidua bellorum incendia in Hiaspania excitata primo seculi quinti anno, totum serme illud
298쪽
seculum invaluisse, neque monumentum ullum mistere, quo Metropolitarum dignitas in Hispania aut principio, aut e dem se vertente quinto seculo constituta esse testatum sit rquum de Metropolitae nomine sexti tantum seculi sub inbtium, anno scilicet sIT. auditum fuerit. Quibus positis, ab Ecclesia Hispalensi mihi liberaliter commodatis: ita ain mentum instituo. XII. Asturius Toletanus Praesul, qui huic Concilio adfuit Carthaginensis Provinciae Μetropolita erat; ergo Vel antequam intropolitae fieret ulla mentio in Hispania Τωletanus Praesul ejusmodi dignitate decorabatur. Antecedens constat D. Ildephonsi auctoritate qui de Asturio loquens ita fatur : Murius post Audentium in Toletana urbe sedis πι- tropolis Provinciae Carthaginensis Pontifex vir egregius. Quod gravissimum viri adeo sanctitate pe picui testimonium citra
temeritatem revocari non potest in dubium . Toletanus e go Praesul ante annum quadringentesimum Carthaginensis crat Provinciae Metropolita .XΙΙΙ. Hinc fit, ut Parisiensis Archiepiscopus Petrus Marca non recte videatur dixisse : Omitas Toletana tantum aberat olim a primatu, ut sub Principum Romanorum Imperio
nondum assequuta esset Metropoleos dunitatem. Hoc siquidem Nationale Concilium anno wo. fuit habitum, uti supra docuimus, Conciliumque ipsum evidentissime declarat, se cluenter memorans congregatum se q3 8. IErae, qui annus o. Christi respondet, quo quidem tempore tam urbs Toleti , quam Carthaginensis Provincia ditionis erant Romanorum, Regemque suum agnoscebant Imperatorem. Quare constat civitatem Toletanam, vel quum Romanorum Imperatorum juris erat, Metropoleos dignitate conspicuam extitisse ι Ιt, que Parisiensis Archiepiscopus, caetera eruditissimus, hac in re est deceptus, tam gravi, ac tam praeclaro hoc testimonio destitutus, necnon reliqua supellectili, quam ego isto , ac superiori capite in medium profero. XIV. Alium praeterea Praesulem minoris quidem V tustatis, qui tamen Gundemari Regis aevum annis pluribus anteivit D. idem IIdephonsus Carthaginensis Provinciae M tropolitam appellat: Montanum videlicet, qui secunda in Toletana Synodo praesedit anno sa . celebrata Octoginta amplius annis, quam G demarus in Regnum Venerit. L l a tm
299쪽
Mi Ian. eps. I. Supra cap. pra
tains, inquit, primae Sedis Prominciae Carthaginis Toletanae urbis Cathedram tenuit. Manifestum adeo testimonium; ut ausim
dicere, quod eodem rei Veritas fit perspicua, & evidens , quam mihi ostendendam proposui, ubi enim ejus simile fimgendum in praesentia esset, significantiora excogitari verba non possent. Fuit Montanus ante annum 33 I. quo Amalar, cus obiit diem suum, Toleti Praesul, S. enim Ildephonsi opinione floruit Amalarico Hispaniarum Rege . novemque annos gubernavit Ecclesiam .X V. Aurasium quidem iuisse antiquitus Provinciae Ca thaginensis Primatem, ne suspicabitur quidem Ecclesia Hi malensis, aut siquis alius dignitatem neget Metropoleos ejusdem Carthaginensis Provinciae. Toletanae Ecclesiae : ω quidem Gundemari Regis anno primo Toletanus erat Α chiepiscopus, quando Synodus celebrata est, qua dignitas ista in Toletanum Praesulem collata iisdem videtur. De illo autem Ιldephonius sic: Auralius Toletanae Ecclisiae Pontiqex Μ tropolis urbis. Quod si haec de Aurasio testificatio ad Tol, tum Carthaginis Provinciae intropolim comprobandam est satis , quidni aeque erit satis de Montano illa apertior multo, atque evidentior tXVI. Praeterea extat Montani ejusdem epistola ad P, lentinos, unde vis ingens argumentorum eljicitur. Ac primo ex epistolae inscriptione, quae sic se habet: Dominis d lectissimis Fratribus, Filiisqi e territorii Talentis rQ. Montantis μscopus aeternam salutem. Ex titulo ipsemet jam liquet, nulla caeterorum ratione habita, Montano Palentinos esse filiorum loco, quod minime constaret, nisi auctoritate in ipsos ulla polleret, ut suam ad rem apposite ait Hispalensis Ecclesia. Iae auctoritas minimum Metropolitae erit, id quod meum institutum est satis. Aliud ab ea sollicitudine argumem tum ducitur , qua Μontanus tenebatur, de mali S nempe eXemplis, depravatisque moribus, quae in Palentina Dio cessi invaluerant ; ista enim non poterant ad eum pertingere nisi uti Metropolitam, cujus officium est potissimum cogi, latione , curaque in totam Provinciam incumbere, quemadmodum superiori capite dictum suit, ubi res erat de Amtiochena Synodo, quae iterum verba hic apponam: Ter sim gulas regiones Episcopos conGenit nosse , Metropsitanum Episcopum
follicitudinem totius Provinciae gerere. Montanus autem utpote
300쪽
tantus Praesul, malorum exemplorum, & corruptelae sat git, quae Episcoporum incuria , & Sacerdotum arrogantia irrepserant. Epistolae hujus conscribendae hanc sibi causam fuisse ipse fatetur: XVII. Ezechielis verba considerare se memorat, quibus illum Deus custodem domus Israel posuisse testatur, ut vitia hujus palam faciat, ponatque ob oculos crimina; aete nam ei mortem comminatus, si a supremo Iudice onus impositum declinarit. Quae memoria repetentem se nosse ait cujusmodi sibi munus commissum erat, proindeque has literas dare, ne quandocumque ad Christi tribunal constituto sibi reddenda sit ratio ullius animae, quae se imprudente
miserrime suppliciis damnaretur aeternis: Hac ergo voce per M-.- epist. motus, hujus o si mei necessitudinem me suscepisse non nesciens, sudere cur i, ne cujusquam perditi animam de manu mea Ct ristus inquiras. Profecto nisi Μontanus Metropolita saltem fuisset, neque id curae , ac muneris sibi arrogasset, ut Ubtiis, malisque Dioecesis Palentinae eXemplis mederetur ι neque tantum auctoritatis adhiberet scribens: nam paulo imsta verba usurpat D. Pauli, dicens quasi ipsemet loquatur: Quid horum multis 3 In Sirga Ceniam ad Sos, an in charitate .
o stiritu mansuetudinis i Ejusmodi verba nonnisi Praesulis sunt pro Imperio loquentis. Constat igitur Montanum ea Iaude sanctitatis virum, qua ornatum praedicat Ildephonius, & qui divino ac praeclaro testatus est miraculo suam innocentiam quum ardentes prunas veste praesetulit, nec ea quidem incensa, aut igne restincto) Metropolitae jus minime arrogaturum sibi, nisi re vera dignitate ista usus esset. XVIII. Tertium suppetit argumentum oppido firmius ex eadem epistola ι ubi enim ossicium memorat auctoritati adjunctum suae: Praesertim, inquit, quum Toletanae urbi Me- Μ--αι epist. tropolitani privilegium, metus consuetuao tradiderit, o eo magis non solum parroquiarum, sed ci urbium cura hujus tirbis sollic ut Sacerdotem. Ad Toletanam urbem Metropoleos saltem privilegium pertinuisse hoc testimonio apertissime comprinbatur. , inquam; non enim desunt, qui hinc Tolet nae asserant Ecclenae constare Primatum penes Em. Aguirre, quibus consentit Doctor Franciscus Quintanilla Canonicus, ac dignitas Ecclesiae Hispalensis, ut tertia parte demonstra- carctum erit 3 nam modo nostrum est docere, quod a prima